Opinions

Deze op waarheid gebaseerde Amerikaanse basketbal Drama film, heb ik afgelopen nacht via de televisiezender AMC (wel via Ziggo interactieve televisie) gezien en ik moet zeggen dat het best een goede, leuke, mooie en vermakelijke film is om naar te kijken.

Deze film speelt zich af in het jaar 1954 en draait om basketbal coach Norman Dale (goed gespeeld door Gene Hackman), met een berucht verleden (heeft ooit eens een goede basketbalspeler geslagen), die door omstandigheden een middelbare school basketbalteam in een klein stadje in de staat Indiana moet gaan coachen voor het "Indiana State" kampioenschap. In het klein stadje heeft men het niet zo op personen die buiten hun stadje komen en in eerste instantie ziet iedereen basketbal coach Norman Dale liever gaan dan komen en dat geldt ook voor een paar basketbalspelers die na hun eerste kennismaking met hem vertrekken (beter gezegd worden weggestuurd).

Maar door zijn fanatieke manier van trainen en zijn enorme toewijding en passie voor basketbal, wint coach Norman Dale langzamerhand het respect en vertrouwen van het basketbalteam en ook met een aantal personen in het dorp zoals lerares Myra Fleener (verdienstelijk gespeeld door Barbara Hershey) die hem in eerste instantie niet zit zitten. De resultaten van het basketbalteam onder nieuwe coach Norman Dale zijn in het begin slecht (men verliest de eerste wedstrijden), maar na verloop van tijd, veranderingen van spelers en het toevoegen van personen (waaronder de vader van een basketbalspeler, gespeeld door Dennis Hopper, die een tevens een voormalig basketbalspeler was en nu aan lagerwal is geraakt en veel drinkt) in de trainersstaf, worden de resultaten beter en wordt zelfs de één na andere wedstrijd gewonnen en wordt Norman Dale ook populair en geliefd (letterlijk ook bij lerares Myra Fleener) in het kleine stadje. Hierdoor worden de kansen om het winnen van het "Indiana State" kampioenschap opeens realistisch en daar draait het dan om in deze film.

Natuurlijk is het verloop van dit soort films vaak voorspelbaar en bevat het ook de nodige clichés (of die ook in het echt gebeurt zijn, is natuurlijk de vraag), maar desondanks is het een goede en mooie film en zit de opbouw en het verloop van het verhaal ook goed en mooi in elkaar. Ook de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal is mooi gedaan en visueel gezien spatten de jaren 50 van het scherm qua aankleding, locaties, voertuigen en decors. Ook de basketbalwedstrijden werden mooi in beeld gebracht en zeker qua scoreverloop. De cast doet het natuurlijk ook goed en verdienstelijk en het is vooral Gene Hackman (die ik vroeger graag zag spelen in films) die deze film naar een hoog niveau tilt. Hoe de film zal gaan eindigen is natuurlijk voorspelbaar, maar was desondanks toch mooi.

Al met al gewoon een goede feelgood Drama film (dit jaar precies 30 jaar oud), welke zich vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt en weet te vermaken.

Gisteren heb ik nog de actiefilm "Antigang (2015)" gezien van de Franse regisseur Benjamin Rocher en ik zag toevallig dat hij ook een zombiefilm had gemaakt, welke natuurlijk gelijk mijn aandacht trok.

Qua soort verhaal deed hij me denken aan de leuke Taiwanese zombiefilm "Zombie Fight Club (2014)" die ik vorig jaar rond deze tijd heb gezien. In deze Franse Horror / Actie film draait het om vier corrupte politieagenten (drie mannen en één vrouw) die keihard wraak (vanwege de dood van een collega) willen gaan nemen op een groep misdadigers (o.a. Nigerianen) die verblijven in een groot gebouw (soort van flat). Dit mislukt echter en ze worden ook gevangen genomen door de misdadigers onder leiding van de Nigeriaan Adewale (verdienstelijk gespeeld door Eriq Ebouaney), die hun daarna ook keihard aanpakken volgens het principe "oog om oog, tand om tand". Maar dan wordt opeens (na circa 20 minuten) het gebouw aangevallen door een grote groep snelle, sterke, hongerige en zeer agressieve zombies en moeten opeens de misdadigers en de corrupte politieagenten gaan samenwerken om te overleven en te zien ontsnappen uit het gebouw en daar draait het dan om in deze film.

Opzicht weet deze film wel te vermaken en gaat het er ook regelmatig keihard aan toe en de zombies mochten er zeker wezen in deze film. Buiten de gevechten met de zombies stelt het wel allemaal weinig voor en is het ook geregeld saai en langdradig. Hier en daar zit er ook een vleugje humor in en vooral de scene waarbij aantal personen seksistisch gaan praten over een vrouwelijke zombie vond ik wel leuk. De humor komt vooral op conto van de oude man René (verdienstelijk gespeeld door Yves Pignot), die men na circa 45 minuten tegenkomt in het gebouw (daar is hij op dat moment aan het hakken met een bijl op zombies), en die een oud militair is en o.a. heeft gevochten in Vietnam (daar refereert hij ook regelmatig naar). Hij geniet met volle teugen van de Zombies en door zijn manier van doen en zijn uitspraken is hij humoristisch. Ondanks dat het verhaal zich hoofdzakelijk afspeelt in één kil gebouw en met een beperkte cast, ontbreekt het helaas aan een broeiende sfeer en eigenlijk ook aan spanning. Het laatste gedeelte in het verhaal is erg overdreven en is eigenlijk ook wel over de top, maar is misschien wel het leukste gedeelte in deze film. Het einde vond ik persoonlijk enigszins verrassend en ook wrang en zeker wat betreft wie het alleen overleeft (althans in eerste instantie, want uiteindelijk overleeft niemand het).

Van de Franse cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord maar ze deden het wel verdienstelijk en dan vooral Eriq Ebouaney (in de rol van misdadiger Adewale), Jean-Pierre Martins (in de rol van corrupte politieagent Ouessem) en natuurlijk Yves Pignot (in de rol van de oude geflipte man René). Omdat de film maar iets van 85 minuten, kijkt deze film zich wel lekker weg en weet hij op bepaalde momenten zeker ook te vermaken.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Franse Horror / Actie film, maar meer ook niet.

Deze film draaien ze geregeld op MGM (zeg maar gerust zeer geregeld). Maar op de een of andere manier heb ik hem nooit helemaal bekeken tot vandaag omdat ik ziek (wat moet je anders dan TV kijken als je ziek bent) ben . En ik moet zeggen dat het best een aardige film is. Er wordt niet geweldig in geacteerd en de Duitsers vallen wel erg makkelijk neer maar ondanks dat gegeven was het verhaal best goed en wist te film ook nog te boeien. Het einde was zelfs een heel klein beetje ontroerend.

Knap trouwens dat er nog geen andere commentaren bij deze film staan want hij wordt minimaal 1 keer per week uitgezonden op MGM (is schijnbaar de lievelingsfilm van de MGM directeur )

Qua verhaal stelt het allemaal niet veel voor en is het ook best flauw maar de uitvoering was gewoon leuk gedaan en dat kwam vooral door de ijzersterke cast die er duidelijk zin in had. Vooral de drie bazen vond ik geweldig. Ze waren best zwaar overdreven maar ze deden het wel alle drie goed en dan met name Colin Farrell (zag er geweldig uit) en Kevin Spacey. De baas rol van Jennifer Aniston stelt niet zo veel voor maar ze zag er wel zeer sexy uit en in alle scènes was ze een genot om naar te kijken.

P.S. P.J. Byrne met zijn aftrekken voor geld was wel zeer grappig

Ondanks dat deze film niet meer draait om bazen maar min of meer om een opgezette ontvoering, was deze film best nog te doen en had hij zeker zijn komische momenten.

Het verhaal stelt eerlijk gezegd weinig voor en is ook wat aan de flauwe kant, maar de uitvoering viel nog wel mee en er zitten ook een aantal komische scenes in. Die ontstaan echter niet door de drie mannelijke hoofdrolspelers, maar komen met name op conto van Jennifer Aniston die wederom een leuke rol had als seks verslaafde (ze zag er ook weer heerlijk uit). Met name haar seksistische dialogen en verleidingen zijn zeer leuk. De drie mannelijke hoofdrolspelers doen het overigens ook verdienstelijk, waarbij Charlie Day soms wel weer irritant is. Het kleine rolletje van Kevin Spacey vanuit de gevangenis, was overigens ook wel geinig. De nieuwkomers Christoph Waltz (geniepige investeerder) en Chris Pine (zoon van geniepige investeerder), om wie het verhaal eigenlijk draait, deden het ook best verdienstelijk.

Al met al gewoon een aardige opvolger die zich lekker wegkijkt (hij had wel iets korter mogen duren), maar die wel iets minder leuk is dan het eerste deel.

P.S. de aftiteling is overigens ook wel leuk.

Redelijke thriller waarvan het plot inderdaad vrij snel te raden valt. Het eerste uur is eigenlijk best aardig en boeiend en spelen Dennis Quaid en Ziyi Zhang best goed. Laatste half uur is minder (met name het einde) omdat je toch al weet hoe de vork in de steel zit.

Jaren 70 en 80 Horror / Thriller films vind ik vanwege de tijdsfeer (zo zie je in deze film o.a. ouderwetse telefoons met een draaischijf en typemachines) en het meestal aanwezige vrouwelijk bloot altijd leuk om te zien en daarom heb ik deze gisteravond (ik heb nu lekker vakantie) bekeken.

In dit verhaal draait het om een krankzinnige die bezeten is van Susan Jeremy (Barbi Benton, en "B" had ze ook als cupmaat) en die haar kwelt en pijnigt tijdens een routine onderzoekje in een groot ziekenhuis.

Het verhaal is smakeloos en zwaar paranoïde en eigenlijk te belachelijk voor woorden, want ik heb nog nooit zo'n achterlijk kaal en kil ziekenhuis (wat niet eens een naam heeft, maar gewoon "Hospital" heet) gezien in een film, waarbij eigenlijk alle opgenomen patiënten gestoord, onvriendelijk of pervers zijn en schijnbaar mocht je destijds in een ziekenhuis ook gewoon vet eten (zo eet iemand op een zeer onsmakelijk manier een hamburger in een lift), roken (o.a. Susan Jeremy, die "Marlboro" sigaretten rookt) en alcohol drinken (zo zie je een patiënt met een fles lopen op de gang en dat was overigens een perverse patiënt).

Ze kramen ook de meest belachelijk onzin uit, zoals het moment waarop Susan Jeremy te horen krijgt dat ze onder observatie valt en misschien erg ziek is, waarop dan een patiënt zegt:

Jong en mooi aan de buitenkant, misschien...
Maar oud en verrot binnenin.
Wegterend en smerig, zo een zonde.
Ik vraag me af hoe haar beenderen verpulveren.
En haar organen zijn ranzig.
En haar bloed is ziekelijk slijm.

Dat is toch gewoon te belachelijk voor woorden Waarop Susan dan ook zegt:

Wil je gewoon je mond houden ?

De dokters en verpleegsters zijn overigens meestal ook niet echt vriendelijk (op ééntje na dan en dat is natuurlijk de krankzinnige, namelijk Dr. Harrold, die vroeger Harry heette en verliefd was op Susan en die haar "Hart" wilt en nu dus letterlijk) en behulpzaam. Eén van die dokters was Dr. Saxon (John Warner Williams) en hij had wel na circa 30 minuten de eer om Susan Jeremy lichamelijk te onderzoeken (waarbij ze zich volledig moet uitkleden, op haar wit slipje na dan) en waarbij ze dan een aantal minuten zittend en liggend topless is te bewonderen (haar borsten zijn dan o.a. in close-up te zien) op een onderzoekstoel / tafel. Barbi Benton mocht er destijds best wezen en zij zorgt er voornamelijk voor dat ik deze film helemaal heb uitgekeken.

De krankzinnige (die rondloopt met een chirurgen outfit, handschoenen en mondkapje, waardoor hij zwaar ademt, en daardoor zie je alleen zijn ogen) die het voorzien heeft op Susan, slaat zeer regelmatig toe (wat dat betreft is dit een pure Slasher-film) in het ziekenhuis (op de circa vijf minuten durende opening na, die zich 19 jaar terug in de tijd afspeelt, speelt het hele verhaal zich af in het ziekenhuis), maar de kills (o.a. met een mes, zuurbad, beenzaag, wurgen, bijl en een groot plasticzeil) zijn niet echt bijzonder en goor zie je eigenlijk ook niet. Wel is het leuk dat hij op een gegeven moment de verloofde van Susan, te weten Jack (Jon Van Ness), vermoord en daarna zijn hoofd in een cadeaudoos persoonlijk bezorgd op de kamer van Susan

Pas op het einde wordt duidelijk wie de krankzinnige moordenaar is (hij staat dan op het punt om Suzan's hart eruit te snijden, "Wat wil je ? Wat ik altijd al wilde. Jouw hart") en deze wordt uiteindelijk door Susan gedood door hem in brand te steken (Suzan rookt en heeft dus een aansteker bij zich), waarna hij van het dak van het ziekenhuis springt en dus brandend te pletter valt. Daarna zie je Susan gewoon de volgende dag uit het ziekenhuis lopen (alsof er niets gebeurt is), waarbij ze verwelkomd wordt door haar dochtertje Eva (Tammy Simpson) en haar ex Tom (Jimmy Stathis).

Al met al een matige Horror / Thriller film, die eigenlijk alleen het aankijken waard is vanwege Barbi Benton (en dan vanwege haar schoonheid en niet om haar acteertalenten), die vroeger in de Playboy heeft gestaan, want de rest is gewoon belachelijk.

Opzicht wel een aardige Thriller / Misdaad die misschien wel een beetje is afgekeken van de een paar jaar eerder uitgekomen spannende "Panic Room (2002)". Hoewel de films bepaalde raakvlakken met elkaar hebben verschillen ze gelukkig wel enigszins.

Deze film is meer spectaculair en bevat ook meer actie. Verder weet het verhaal te boeien (lekker sfeertje) en is het ook geregeld spannend (vond ik bij Panic Room misschien nog wel iets meer). Ook de cast deed het goed en dan natuurlijk vooral Bruce Willis die me zelfs een beetje deed denken aan zijn rol in een "Die Hard" film. Ook Ben Foster deed het goed als de creepy gijzelaar. Visueel zag het er overigens ook wel aardig uit inclusief de specialeffecten.

Omdat de vaart best hoog is en er veel gebeurt, kijkt deze Thriller / Misdaad zich lekker weg.

Zeer goede en originele thriller (dit vind ik geen horror). Het verhaal is best goed maar duurt even voordat hij opgang komt. Voordat hij op gang komt is er ook best veel te zien, voornamelijk mooie en blote vrouwen. Nadat de film op gang is gekomen is hij best wel spannend en spat de actie (letterlijk dan) van het scherm.

Het geweld (een aantal gore stukken) in deze film is best mooi verfilmd maar had van mij nog beter gekund. Het einde van deze film is overigens subliem.

Ik vond het eerste deel goed en dit vind ik een prima vervolg (boeiend en spannden). Deze film sluit naadloos aan op het eerste deel en was zeer aardig gemaakt. Vond het vooral subliem dat ze lieten zien wat er gebeurde met de enige overlevende uit het eerste deel. Dat men dit keer koos voor vrouwelijke hoofdrolspelers dan mannelijke vond ik ook goed gedaan. Het einde van deze film vond ik schitterend gevonden en was zeer grof.

Die geflipte vrouw die zich aan het baden was in bloed van een slachtoffer vond ik zeer mooi en lekker.

Jezus wat een slecht en flauw derde deel was dit. Het had eigenlijk weinig meer vandoen t.o.v. de vorige delen want de martelingen (best weinig) stelden niets voor en waren ook van een kinderachtig niveau. Qua verhaal (zeer flauw en onnozel) kon het me ook allemaal niet boeien en de cast was echt waardeloos. Het enige wat me nog kon bekoren waren de fraaie rondborstige vrouwen in zeer pikante kleding (soort van bretels). Nee dit was echt een aanfluiting van een Hostel film en met heel veel pijn en moeite heb ik deze nog kunnen uitkijken. Nog knap dat deze film nog zo'n redelijk hoog gemiddelde heeft.

"De ware Amerikaanse ziel is hard, geïsoleerd, stoïcijns en moordzuchtig. Ze is nog nooit gesmolten."

Met bovenstaand citaat van schrijver D. H. Lawrence opent deze sterke film, welke betiteld staat als een Western / Drama film (wat het ook is), maar het had ook makkelijk betiteld kunnen staan als een "Horsemovie", omdat de hele reis (die na circa 25 minuten begint en welke centraal staat gedurende de hele film) in het verhaal gemaakt wordt te paard, m.u.v. de laatste minuut van het verhaal m.b.t. de trein.

Het verhaal speelt zich af in 1892 en draait om de legendarische kapitein Joseph J. Blocker (Christian Bale met imposante snor), die een enorme hekel aan indianen heeft en op het punt staat om met pensioen te gaan, maar er staat hem nog één klus te wachten. Ironisch genoeg moet hij de op sterven liggende en gevangengenomen Cheyenne indiaan en opperhoofd Yellow Hawk (Wes Studi) en diens gezin terugbrengen naar de geboortegrond in Montana, zodat hij daar kan sterven. Tijdens hun reis van Nieuw-Mexico naar Montana stuiten ze op de jonge weduwe Rosalee Quaid (Rosamund Pike), wiens hele gezin is vermoord door Comanche indianen. Ongeacht hun onderlinge frictie, bundelen de soldaten en de indianen hun krachten om de reis te overleven en hun medereizigers te beschermen tegen vijandige Comanche-stammen.

Regisseur Scott Cooper (o.a. bekend van de films "Crazy Heart (2009)" en "Out of the Furnace (2013)", de laatste film is overigens ook met acteur Christian Bale in de hoofdrol) bouwt gestaag aan een fraai oeuvre van rauwe, emotionele "Americana" films, waaronder deze ook valt en deze film begint ook gelijk hard en rauw, waarbij de man van Rosalee Quaid, te weten Wesley Quaid (Scott Shepherd), wordt gescalpeerd (expliciet in beeld gebracht) door Comanche indianen die het voorzien hebben op hun paarden en verder worden hun twee vluchtende jonge dochters, te weten Lucy (Ava Cooper) en Sylvie (Stella Cooper), zonder pardon in de rug dood geschoten door de indianen en sterft de neergeschoten baby in de armen van Rosalee Quaid, die weet te ontkomen door zich te verstoppen in het bos.

Zowel door het citaat als de keiharde opening, weet je meteen in wat voor een wereld je bent belandt in deze Western / Drama film. De filmtitel slaat overigens zowel op de soldaten als de indianen, want in deze keiharde sombere wereld staat iedereen elkaar naar het leven, al gloort er nog een beetje hoop aan de horizon. Parallellen met het heden zijn allicht geen toeval.

De uitgestrekte landschappen op de route naar Montana zijn beeldschoon en het is tevens een spannende reis, want achter elke rotsformatie en op elke open plek met wuivende pluimen kan gevaar loeren en gevaar (Comanche indianen, pelsjagers, een soldaat die moet worden terechtgesteld en een landeigenaar) zal ook regelmatig hun pad kruisen en zal ook voor de nodige slachtoffers zorgen. Het einde was overigens zowel rauw als mooi en dat laatste zeker m.b.t. de keuze die Joseph J. Blocker uiteindelijk maakt en die keuze heeft betrekking op Rosalee Quaid en het indianenkind Little Bear (Xavier Horsechief), die met zijn drieën als enige de reis overleven.

"Hostiles" is geen plotgedreven film, maar drijft op karakters en vooral op één karakter, namelijk dat van hoofdpersoon Joseph J. Blocker, die naarmate het verhaal vordert verandert, gespeeld door Christian Bale in een intense hoofdrol. Ook de rol van Rosamund Pike (die ik graag zie in films) mocht er wezen en ik moest zelfs een traantje laten bij de ontroerende scène waarbij ze zelf haar vermoorde gezin wilt begraven in de harde grond.

Het acteerwerk, ook in de kleinere rollen (o.a. Rory Cochrane met flinke baard in de rol van Sergeant Thomas Metz, Jesse Plemons in de rol van Luitenant Rudy Kidder en Jonathan Majors in de rol van donkere Korporaal Henry Woodson), van vrijwel de gehele cast mocht er zijn, maar helaas blijft opperhoofd Yellow Hawk kwalijk genoeg maar een plat personage en dat is jammer in deze verder sterke film.

Al met al is "Hostiles" een vakkundig gemaakte Western / Drama film, die geen moment saai is, maar juist weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 130 minuten).

Gisteren heb ik de leuke documentaire "Machete Maidens Unleashed!" gezien en daarin kwamen heel veel goedkope "3B" films (waarbij "3B" staat voor Blood, Breasts and Babes) voorbij, ook wel Exploitation films genoemd, welke vooral in de jaren 70 werden gemaakt in de Filipijnen en waarvan ik velen inmiddels al gezien heb. Deze film echter nog niet, maar omdat de documentaire mijn interesse had gewekt voor deze film, heb ik hem nu bekeken.

Deze Actie / Avontuur (Avontuur moet je wel iets ruimer nemen ) film stelt natuurlijk niet veel voor, maar de uitvoering was opzicht wel genietbaar (hier en daar natuurlijk wel saai, flauw en vooral langdradig) en dat kwam natuurlijk vooral door de vrouwen (de twee "B's" van Babes en Breasts, waarbij de "B" ook nog van toepassing is op hun cupmaat ), te weten de donkere Rickey Richardson (in de rol van Ellie), de langharige blonde Andrea Cagan (in de rol van Bunny), Margaret Markov (in de rol van Lynn) en Laurie Rose (in de rol van Sue), maar ook nog een beetje door het best vermakelijke verhaal met hier en daar zelfs wat humor erin.

Het verhaal draait om vier Amerikaanse verpleegsters die vanwege hun beroep ontvoerd zijn geworden op een strand, waar ze aan het relaxen waren, en terecht komen in een guerrillakamp in de jungle onder leiding van Flavio (verdienstelijk gespeeld door Carmen Argenziano). Deze Flavo heeft in het begin van het verhaal zijn zoontje verloren (die werd spontaan ziek en is snel daarna overleden) en mede daarom kan hij verpleegsters goed gebruiken in zijn guerrillakamp, omdat ze daar niets weten hoe ze iemand beter kunnen maken en ook hebben ze geen medische voorzieningen. De verpleegsters moeten hun dus dat gaan leren en meehelpen om aan medische voorzieningen te komen (via overvallen en geweld, daar is dus o.a. de "B" van Blood van toepassing). In eerste instantie willen ze niet meewerken en proberen ze ook te ontsnappen (o.a. via een auto), wat natuurlijk niet lukt. De vrouwen worden overigens goed behandelt in het guerrillakamp, dus dit is zeker geen (beter gezegd helaas) vrouwengevangenisverhaal.

Maar als ze uiteindelijk toch gaan meewerken (ze komen er namelijk achter dat het leger eigenlijk de echte slechteriken zijn) krijgen ze een band met het guerrillakamp en Flavio (Ellie wordt ook eventjes verliefd op hem) en gaan ze hun zelfs helpen in de guerrillastrijd. Ze komen daarbij natuurlijk in moeilijkheden en krijgen ook te maken met een verrader (gespeeld door Charles Dierkop) die van twee walletjes eet (voornamelijk voor het leger) en de vrouwen gevangen neemt. Daarbij maakt hij letterlijk en figuurlijk misbruik van één van de vier vrouwen, namelijk Sue die billenkoek krijgt en verkracht wordt (van dat laatste krijg je niets te zien, maar het wordt naderhand wel gezegd). De overige drie vrouwen worden dan opgesloten in de zogenaamde "Hot Box" (oftewel de titel van de film), waar ze bespoten worden met hete stoom waardoor ze al snel hun kleren uitdoen Uiteraard weten ze op een belachelijk manier te ontsnappen uit de "Hot Box" en gaan ze samen met de guerrillastrijders wraak nemen op het leger, wat dan eindigt in een dodelijk gevecht tussen de guerrillastrijders en het leger. De vier vrouwen staan daarbij spreekwoordelijk hun mannetje en ook hun vaardigheden als verpleegster is dan van toepassing. Daarbij wordt het leger natuurlijk verslagen (inclusief de verrader) en mogen de vier vrouwen ook weer weggaan. Eentje (Bunny) blijft wel achter omdat ze gelooft in de strijd van de guerrillastrijders.

Ondanks dat het allemaal niet veel voorstelt, wist deze film me toch nog te vermaken en mede natuurlijk door het bloot van de vier vrouwen, want ze zijn regelmatig (had in mijn ogen wel meer mogen zijn) topless te bewonderen o.a. als ze zich wassen in een beekje. Omdat de film ook niet lang duurt met circa 85 minuten, kijkt hij in het algemeen ook nog lekker weg.

P.S. wel geinig dat ik hier de eerste stem (wel geen hoge) mag uitbrengen, maar het is eigenlijk ook niet echt verrassend De poster is overigens best misleidend want de actie die je daarop te zien krijgt is zeker niet van toepassing en de vrouwen worden ook niet geketend aan kettingen.

Dit was bedoeld als een lachfilm maar ik ben geen lach scènes tegengekomen. Na een uur kon ik het niet meer volhouden en heb ik hem uitgezet. Het verhaal sloeg ook nergens op. Het resterende uur hoef ik ook niet meer te zien.

De vorige film van hun "Shaun of the dead" vond ik best wel grappig maar deze helaas niet.

Opzicht wel een aardige Documentaire film over de amateur-porno industrie, die tegenwoordig vooral plaatsvindt in Florida i.p.v. Californië, omdat er in Californië een wet is aangenomen, waarbij alleen porno mag worden gemaakt als daarbij een condoom wordt gebruikt en dat is niet populair bij de porno kijkers en vandaar dus Florida (vooral in Miami ). Porno kijken is overigens nog steeds zeer populair, want er wordt aangegeven dat er maandelijks meer mensen naar porno kijken, dan naar Netflix, Amazon en Twitter bij elkaar opgeteld. Opzicht kan dat best wel eens kloppen, want zowel Netflix, Amazon en Twitter bekijk en gebruik ik niet en porno heb ik zeker wel eens bekeken (o.a. "Caligola (1979)" en laatst nog "Debbie Does Dallas (1978)")

In deze documentaire komen een aantal jonge amateur-porno actrices (leeftijd van 19 t/m 25 jaar) aan het woord, die verblijven in het huis van een zekere 23 jarige man Riley in Florida, die jonge vrouwen ronselt (en daar een leuke som geld mee verdient) voor de amateur-porno industrie via de advertentiewebsite "Craigslist". Deze jonge meiden zijn in eerste instantie heel enthosiast over het maken van porno, omdat ze daarbij op een makkelijke en snelle manier veel geld kunnen verdienen. Maar al snel blijkt de praktijk toch iets anders in elkaar te steken qua hoeveelheid geld (ze verdienen wel makkelijk veel geld, maar geven daarvan ook weer veel geld uit aan o.a. huur, ondergoed, Bh's, schoenen, nagelverzorging, make-up, eten, reiskosten en 10% van hun inkomsten gaat naar Riley) en ze stuiten ook snel op de ongemakken voor het maken van porno (seks met onaantrekkelijke mannen, seksueel misbruik in de vorm van o.a. "facial abuse", vernedering, angst waardoor ze zich wel eens voelen alsof ze verkracht zijn geworden en medische ongemakken aan hun vagina's, zoals een pijnlijke "Bartholin cyste" zo groot als een golfbal aan één van de schaamlippen van Tressa, die vooral centraal staat in deze documentaire. In het ziekenhuis moest overigens het vocht uit deze "Bartholin cyste" worden gehaald), waardoor de meesten (gelukkig) na een aantal maanden stoppen met het maken van porno.

De vijf jonge amateur-porno actrices (beter gezegd, jonge meiden die net van school af zijn en een eenvoudig baantje hebben) die vooral aan het woord komen en ook allemaal wonen bij de eerder genoemde Riley, zijn de 19-jarige Tressa (haar pornonaam is "Stella May") uit Texas, de 19-jarige brildragende Rachel (haar pornonaam is "Ava Taylor") uit Illinois die destijds schijnbaar heel populair was bij porno kijkers (er wordt o.a. in deze documentaire aangeven, dat een porno filmpje van haar maar liefst 34.393.206 keren is bekeken en de teller liep maar op), de 25-jarige latino Jade (haar pornonaam is "Ava Kelly") uit Florida, de 19-jarige Karly (haar pornonaam is "Lucy Tyler") uit Washington en de 19-jarige Michelle (haar pornonaam is "Brooklyn Daniels") uit Florida. Met name de eerste drie genoemde personen komen het meest aan woord, waarvan Tressa de meest interessante is. Dit omdat in deze documentaire ook haar moeder (zeer bezorgd) en vader (waarmee ze doet jagen op dieren) aan het woord en in beeld komen. De moeder heeft al snel door dat haar dochter werkt in de porno industrie en haar vader wilt het vooral maar niet geloven, totdat ze het zelf tegen hem zegt.

Met Tressa is het overigens wel goed gekomen, want na 4 maanden is ze gestopt met amateur-porno (waarbij ze in totaal 25.000 dollar verdiende en haar kosten waren 23.000 dollar, dus na 4 maanden heeft ze slechts 2000 dollar verdient ! Er werd haar ook een aanbod gedaan van 1000 dollar door een producer, als ze een gigantische dikke en lange dildo voor ongeveer de helft in haar vagina zou stoppen), waarbij ze met haar mobieltje, zittend op de bank samen met haar moeder en vriend Kendall (die het maar niets vindt dat ze aan porno doet), het bericht "Hey, I'm done with porn" verstuurt naar Riley. Ze leeft nu samen met Kendall in Texas en ze is manager in een restaurant (ik vermoed in een "Hooters" Restaurant ).

Ook met Rachel is het uiteindelijk goed gekomen (schrijnend om te zien, was dat ze op een gegeven moment een scene moest doen met een oudere gespierde man, waar ze totaal geen klik mee had en waarvan ze eigenlijk ook alleen maar van walgde), want zij is na 6 maanden gestopt met amateur-porno en is nu bezig om haar droom te verwezenlijken als een professionele fotografe. Jade is weliswaar ook gestopt met amateur-porno, maar verdient nu geld via de webcam, waarbij ze wel zelf in controle is over haar lichaam (dus geen "facial abuse" meer voor haar, zoals ze wel te zien was in deze documentaire, waarbij ze ook nog eens haar eigen kots moest opslurpen van de grond). Zowel Karly en Michelle werken nog steeds in de amateur-porno industrie. Althans dat werd op het einde van de documentaire aangegeven en daarbij werd tevens aangegeven dat er nu 8 nieuwe jonge amateur-porno meiden verblijven bij Riley, waar als vraag aan gesteld wordt:

"What's the thing that made you girls wanna do porn ?"

Waarop ze dan in groepsverband antwoorden:

"Sex. Definitely money. A little bit of both, I'd say. Sex and money. Yeah, sex and money. I don't like sex".

Al met al best een aardige en interessante documentaire (duurt circa 80 minuten) m.b.t. de jonge meiden in de amateur-porno industrie, die in deze documentaire aan het woord komen en vertellen over hun ervaring daarin. Degene die wat meer willen weten of zien van deze jonge meiden, moeten maar eens zoeken op het internet naar hun pornonamen.

Beschamende bedoeling deze achterlijke Actie / Komedie en dat ook nog met Reese Witherspoon (in de rol van politieagente) en de vreselijke Sofía Vergara (in de rol van vrouw van drugsbaron) in een hoofdrol, die beiden totaal niet geschikt zijn voor komedies. Sofía Vergara overigens nergens voor, wat een irritante vrouw is dat toch met haar enorme grootte mond (ze heeft overigens ook twee andere grootte dingen) en haar vreselijke schreeuwerige stem met accent. Toegegeven, haar lichaam mag er zeker wezen (is zelfs fraai), maar haar hoofd is gewoon vreselijk en dat komt vooral door haar te grootte mond die buiten normale proporties valt.

Het flauwe, saaie en zeker ook domme dertien in dozijn verhaal (politieagente en vrouw van drugsbaron die samen op de vlucht slaan voor moordenaars die het gemunt hebben op de vrouw van de drugsbaron) stelt totaal niets voor (inclusief de wending) en weet ook totaal niet te boeien en de uitvoering ervan is gewoon schandalig slecht en dat komt vooral op conto van Reese Witherspoon en Sofía Vergara die totaal niet beschikken over humor. Sterker nog ik heb me eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut geërgerd aan beiden en het was beschamend om te zien hoe slecht ze acteerden. De overige cast (eigenlijk alleen mannen) is het noemen niet waard en ze hebben ook allemaal maar een minimale rol. De zogenaamde humor die in het verhaal zit slaat gewoon nergens op (van een zeer bedenkelijk kinderachtig niveau), waardoor er ook totaal maar ook werkelijk totaal niets te lachen viel (ook de bloopers tijdens de aftiteling zijn niet grappig). Vaak heb je dan nog een aantal glimlach momenten, maar zelfs die zitten niet in deze film. De vele dialogen tussen Reese Witherspoon en Sofía Vergara, zijn niet om aan te horen en doen pijn aan je oren. Dat laatste mede door de schreeuwerige Sofía Vergara, die ook nog eens met een vreselijk overdreven accent praat. De film staat mede betiteld als een actie, maar van de actie moet je je weinig van voorstellen. Een beetje poef paf pief actie en meer ook niet. Het is eigenlijk ook meer een Roadmovie / Komedie, want voor een groot gedeelte speelt het verhaal zich af op (o.a. via een auto, pick up truck en bus) en rond (o.a. motel) de weg. Ondanks dat deze film maar iets van 80 minuten duurt, is het ook allemaal langdradig.

Het klinkt misschien wat discriminerend, maar vrouwen die een hoofdrol spelen in komedies gaan vaak niet goed samen en zeker niet als het gaat om meerdere vrouwen (in dit geval dan twee). Uitzonderingen van films zullen er ongetwijfeld zijn (er schiet me op dit moment ook geen te binnen), maar daar valt deze film zeker niet onder. Deze film krijgt van mij gewoon het laagste punt wat er op MovieMeter te geven valt, namelijk een 0,5 (voor de borsten van Sofía Vergara zullen we maar zeggen, waar ze ook rijkelijk mee pronkt. Dat laatste deed Reese Witherspoon soms ook), maar zelfs dat is eigenlijk nog te veel want deze film verdient gewoon geen enkel punt.

Onverwacht, maar dit vond ik toch best een leuke film. Het verhaal is best aardig en er zitten regelmatig ook leuke grappen in. De aanwezigheid van Isla Fisher doet natuurlijk ook goed

De vele jaren 80 muziek pasten overigens ook wel goed bij deze film.

Onnozelheid ten top natuurlijk en de humor is vaak zeer flauw. Maar ondanks dat is deze film nog best te doen en dan komt vooral door de leuke cast. Charlie Sheen en vooral Lloyd Bridges (de meest grappige) spelen het gewoon zeer leuk en Valeria Golino was best een mooi meid om naar te kijken. Het verhaal (min of meer een parodie op Top Gun) stelt natuurlijk niets voor maar daar kijk je natuurlijk niet voor naar deze film. Je kijkt deze film alleen om een leuke lach avond te hebben en daar is hij gedeeltelijk in geslaagd.

Leuk vervolg op het eerste deel met een totaal ander verhaal. Ook in deze film wordt weer een film enorm op de hak genomen en in dit geval had Rambo de eer. De drie hoofdrolspelers uit het eerste deel heeft men weer gehandhaafd en daar heeft men goed in gedaan want ze deden het weer leuk en Lloyd Bridges stal wederom de show. Net zoals bij het eerste deel is de humor vaak best flauw maar omdat er zoveel humoristische momenten inzitten is zeker minimaal de helft ervan geslaagd.

Gisteren heb ik deze sombere en zwoele Film noir / Misdaad film (die ook mooi in beeld werd gebracht en o.a. door de gekozen locaties), waarbij het draait om diefstal, jaloezie, verraad en moord, weer eens gekeken (opgenomen van de leuke televisiezender AMC, welke helaas sinds 1 januari niet meer te zien is in de Benelux) en het blijft een heerlijk film om naar te kijken (duurt misschien wel iets te lang).

Hoewel het verhaal zeker vermakelijk is en ook leuk in elkaar steekt, is dit toch vooral een heerlijke film vanwege de twee uiterst sensuele en mooie vrouwelijke hoofdrolspeelsters (waarvan ook nog wat bloot te bewonderen is), te weten Virginia Madsen (als de sexy en mysterieuze Dolly Harshaw) en Jennifer Connelly (als de jonge en knappe Gloria Harper), die de destijds zeer populaire Don Johnson (zijn eerste film na de zeer populaire serie "Miami Vice (TV Series 1984–1990)") moeiteloos van het scherm spelen, en waarbij Virginia Madsen zo haar eigen plannetjes voor hem in petto heeft, wat dan uiteindelijk weer resulteert in een schitterend einde.

Don Johnson (in de rol van Harry Madox, die gaat werken als verkoper van tweedehands auto's) mag dan wel weggespeeld worden door de twee mooie vrouwen, maar hij heeft wel het geluk dat hij met deze mooie vrouwen (Jennifer Connelly was destijds pas 19 jaar en dat zegt ze ook in deze film) mocht spelen en ervan snoepen en ik vond hem ook best leuk spelen en hij was natuurlijk ook uitermate geschikt voor deze rol vanwege zijn "looks".

Deze film is geregisseerd door Dennis Hopper, maar ik denk dat regisseur Quentin Tarantino hieruit misschien wel wat inspiratie heeft geput om vrouwenvoeten en vrouwenschoenen in beeld te brengen in zijn films, want dat wordt in deze film een aantal keren op sensuele wijze getoond bij Virginia Madsen en met name Jennifer Connelly.

Een maand geleden zag ik op verzoek van "alexspyforever" de Drama / Western film "The Scavengers (1969)" en gisteravond deze door hem recent (op 28 mei 2023) toegevoegde (zonder er zelf op te stemmen of iets over te schrijven) Western film "Hot Spur". Hoewel beide films een western thema hebben, zijn het natuurlijk vooral Erotiek films. In deze film komt de erotiek vooral op conto van de mooie Virginia Gordon, ze was in de eindjaren 50 ook een Playboy-model, die wel iets weg had van actrice Cybill Shepherd. Maar er valt ook nog van een 4-tal andere vrouwen naaktheid te zien.

Kort door de bocht draait het in deze film om de Mexicaanse stalknecht Carlo (James Arena), die de vrouw, te weten Susan O'Hara (Virginia Gordon), van veeboerderij eigenaar Jason O'Hara (Joseph Mascolo) ontvoert en verkracht en dat uit wraak omdat hij in het verleden zijn destijds 17-jarige zus verkrachtte (die daarna ook zelfmoord pleegde vanwege schaamte) samen met andere mannen. Hij gebruikt Susan tevens als lokaas om te kunnen afrekenen met Jason.

Deze film is overigens van regisseur Lee Frost en hij is o.a. de regisseur van de exploitation films (welke deze film ook is) "Love Camp 7 (1969)" en "The Black Gestapo (1975)", welke ik beiden in 2020 gezien heb. "Hot Spur" is natuurlijk geen hoogstaande film en de vele gitaar muziek (vaak steeds hetzelfde deuntje) met soms ook trompetmuziek erbij is best irritant. Maar de film weet wel nog redelijk te vermaken vanwege de mooie Virginia Gordon, de erotiek, het geweld en omdat de film maar 87 minuten duurt. Omdat het een film is uit de jaren 60, moet je van de erotiek wel niet al te veel voorstellen, want het draait vooral om naaktheid (borsten, billen en zelfs wat behaarde schaamstreken en dat laatste zie je in jaren 60 films zelden) en de verkrachtingsscènes zijn zelfs lachwekkend, omdat de mannen daarbij gewoon hun kleren aanhouden.

Naaktheid is overigens al na een paar minuten te zien (om precies te zien na circa vier minuten), als een mooie dansende vrouw in een bar wordt lastiggevallen door Wes (Wes Bishop) en Jerry (Tom McFadden) die werken voor Jason O'Hara. De dansende vrouw draagt geen ondergoed (een feit dat aan het licht komt wanneer ze haar rok omhoog tillen) en wordt daarna gegrepen door Wes en Jerry die haar verkrachten en waarbij je dan haar borsten ziet. In die bar is ook de Mexicaan Carlo aanwezig die in eerste instantie de paarden van Wes en Jerry verzorgt (voor een minimale vergoeding van één penny) en als hij op een gegeven moment de bar weer binnenkomt en de verkrachting ziet, krijgt hij flashback beelden van de verkrachting van zijn zus te zien. Hij probeert ook in te grijpen, maar de twee mannen hebben meer in hun mars (slaan hem o.a. met een fles) en bovendien grijpt ook Jason in als hij de bar binnenkomt. Carlo identificeert hem dan als de leider van de verkrachters van zijn zus, vanwege zijn kenmerkende ring in de vorm van een wolvenkop, waarna de mannen de bar verlaten en vertrekken naar de veeboerderij van Jason. Daarna zien we na circa negen minuten ook pas de filmtitel en de opening credits in beeld.

Carlo gaat ze dan achterna en krijgt van iemand op de veeboerderij een baantje als stalknecht, waar hij de paarden moet verzorgen. Susan, de vrouw van Jason, is een paardenliefhebster, maar ze laat geen Mexicaan (ze noemt hen overigens stinkende en vieze Mexicanen) in de buurt van haar paard komen. Ze verzorgt haar paard zelf in haar strakke kleding en daarmee windt ze de mannen mee op, waarop ze ook een oogje heeft. Ondanks dat ze getrouwd is met Jason, is hun relatie niet goed. Tijdens een ruzie op een avond (waarbij de mannen op de veeboerderij zich vermaken met enkele Mexicaanse prostituees, waarbij we borsten, billen en schaamstreken zien en waarbij één van de prostituees paardrijdt op één van de mannen die voorzien is van een zadel), beschimpt Jason zijn vrouw Susan bitter dat hij haar alles heeft gegeven wat ze ooit wilde, maar dat ze hem niet heeft gegeven wat hij wil, namelijk een zoon en hij noemt haar ook een hoer (wat ze schijnbaar was voordat ze Jason leerde kennen). Hij scheurt daarna ook haar kleding open, waarna we Virginia Gordon voor het eerst (en gelukkig niet voor het laatst) na circa 28 minuten naakt (haar borsten en schaamstreek) zien. Susan spuugt dan op haar buurt Jason in zijn gezicht en die dringt zichzelf dan op aan haar, waarbij Carlo stiekem toekijkt vanuit een raam en hij weer flashback beelden ziet van de wrede verkrachting van zijn zus.

Omdat Carlo een oogje heeft op Susan (met andere redenen dan iedereen denkt) en dat gezien wordt (o.a. als Suzan haar paard verzorgt) door de mannen van Jason, wordt hij in de stal, als hij in de avond ligt te slapen, geschopt, geslagen en vernedert en moet hij van Jason de volgende ochtend de veeboerderij verlaten. Maar als Susan de volgende dag gaat paardrijden, achtervolgt Carlo haar en grijpt hij haar (dan zien we weer de borsten van Virginia Gordon na circa 38 minuten), slaat hij haar bewusteloos, bindt hij haar vast en ontvoert hij haar naar een wijnwerkers hut in de heuvels, waar hij ook vallen uitzet (o.a. een berenklem). In de hut verkracht hij haar na circa 55 minuten (dan zien we de borsten, billen en schaamstreek van Virginia Gordon) en vertelt hij haar over de misdaad van Jason en zijn mannen m.b.t. zijn zus. Dan kom je ook te weten dat hij destijds pas 11 jaar was en moest toekijken en dat zijn zus na de verkrachting zichzelf doodschoot uit schaamte. Tijdens de wrede verkrachting (waarbij zijn zus ook werd vastgebonden aan haar polsen en daaraan ook werd opgehangen) hield Jason Carlo o.a. vast en toen zag Carlo ook Jason's ring met wolvenkop.

Behalve dat Carlo vallen heeft uitgezet, laat hij ook opzettelijk aanwijzingen achter, zodat Jason en zijn mannen hem zullen vinden. Want hij is natuurlijk uit op wraak. Als de mannen de witte hoed van Susan vinden, laat Jason een viertal mannen de achtervolging inzetten. Als de mannen dan aankomen bij de wijnwerkers hut, maakt één van de mannen de deur open, die dan door de deur wordt doodgeschoten door Carlo. Vanaf dan zien we ook eindelijk ook wat actie in "Hot Spur". Een paar minuten later probeert een andere man, te weten Wes, het opnieuw en als hij de hut binnenkomt ziet hij Susan volledig naakt hangend aan haar polsen en probeert hij haar los te maken. Carlo doodt hem echter door een mes in zijn rug te gooien. Hierna beginnen de andere twee mannen te schieten op de hut en begint Carlo de naakte Susan te slaan met een zweep op haar rug, zodat ze begint te schreeuwen en de mannen stoppen met schieten (anders kunnen ze haar misschien raken).

Uiteindelijk schiet Jason één van de mannen dood door het hoofd en de ander, te weten Jerry, trapt in de berenklem, waarna Carlo hem doodschiet. Maar voordat hij hem doodschiet, schiet Jerry ook op hem en raakt hij gewond. Als hij daarna teruggaat naar de hut, verzorgt Susan hem, zoent ze hem en probeert ze hem ook dood te schieten, maar er zitten dan geen kogels in de revolver. Als Jason dan arriveert, vindt hij al zijn mannen dood en ontstaat er een duel (een vuurgevecht) tussen hem en Carlo, waarbij je in eerste instantie niet weet wie er wint. In de hut slaagt Susan erin om zichzelf los te snijden en doet ze net alsof ze aan het rusten / slapen is. Als de winnaar van het duel daarin in de hut gaat en Susan aanraakt (ze ziet dan niet wie de winnaar is, maar als kijker zie je wel de ring en weet je dus wie de winnaar is), steekt Susan in blinde woede de winnaar in de buik, waarbij ze aanneemt dat Carlo de winnaar was. Als ze daarna ziet dat het om Jason gaat, steekt ze hem nog eens, die dan dood op de grond valt. Susan staat dan op en loopt uit de hut (dan zien we ook Carlo dood op de grond liggen, die twee keer is geraakt) en daarna begint ze weg te rennen en is de film na circa 87 minuten afgelopen.

Net zoals de film (die er behoorlijk goedkoop uitziet en dat ook soms in de beeldkwaliteit) is de cast natuurlijk ook niet hoogstaand, maar de drie hoofdrolspelers, te weten James Arena (als Carlo), Joseph Mascolo (als Jason O'Hara) en Virginia Gordon (als Susan O'Hara), deden het nog verdienstelijk, waarbij de laatste ook nog eens mooie vrouw was om naar te kijken. En dat Virginia Gordon (ze heeft alleen in de jaren 60 in een aantal films meegespeeld) ook nog eens regelmatig naakt (ze had overigens mooie borsten) te zien is, was natuurlijk meegenomen en is eigenlijk ook het grote pluspunt van deze film. Van Virginia Gordon zie je buiten wat schaamhaar ook okselhaar ("Fransman" ) als ze in de hut aan haar polsen wordt opgehangen. Het verhaal is vooral een clichématige wraakfilm, maar de manier waarop er wraak wordt genomen (en waarbij de vrouw van de verkrachter hetzelfde lot moet ondergaan), is wel vrij uniek.

Al met al is dit vooral een film voor de liefhebbers van erotiek / naaktheid in films of voor liefhebbers van klassieke gitaar muziek (wat was dat irritant) in films. Voor liefhebbers van pure Western films, zoals o.a. "Brix", zou ik deze film niet echt aanraden. Omdat "alexspyforever" niet op zijn eigen toegevoegde film heeft gestemd of er iets over geschreven heeft, is de eer aan mij toegekomen om er als eerste op te stemmen en er iets over te schrijven Veel meer stemmen en berichten zullen er waarschijnlijk ook niet komen, want het is namelijk een oude en onbekende film, die ook niet makkelijk ergens te vinden is.

Toch wel een ietwat tegenvallende komedie. Het verhaal was best leuk gevonden en er werd ook best aardig in gespeeld (m.u.v. John Cusack) maar echt veel te lachen viel er eigenlijk niet. Het enige moment waar ik hard om heb moeten lachen was het telefoongesprek met de 9 jarige vrouw, dat was geniaal. Het einde van de film was trouwens best goed en leuk (denk dat iedereen daar wel eens over gefantaseerd heeft). O ja er was ook een korte bijrol voor Chevy Chase (leek erg op Mart Smeets) in deze film, maar die sloeg echt nergens op.

Trouwens redelijk wat scenes zijn min of meer letterlijk overgenomen van Back to the Future.

Het eerste deel was inderdaad nog enigszins leuk, maar dit vervolg is kortweg waardeloos te noemen en waardeloos is zowel van toepassing op het verhaal als de uitvoering ervan.

In dit verhaal draait het min of meer om Lou (wederom gespeeld door Rob Corddry) die heel rijk is geworden (misbruik gemaakt van tijdreizen) vanwege het uitvinden van "Lougle" i.p.v. "Google" en die tijdens een groot feest welke hij geeft wordt neergeschoten (in zijn lul). Om dit recht te zetten maken Lou, Nick (wederom gespeeld door Craig Robinson) en Jacob (wederom gespeeld door Clark Duke) wederom gebruik van de "Hot Tub" tijd machine, maar i.p.v. in het verleden komen ze nu uit in de toekomst (in het jaar 2025). Vanuit daar gaan ze dan opzoek naar de persoon die Lou heeft neergeschoten en ook moeten ze iets zien te veranderen zodat hun huidige leven blijft bestaan inclusief Lou die anders voorgoed dood is. In eerste instantie denken ze dat Adam (die in het eerste deel gespeeld werd door John Cusack) erachter zit, maar die is verdwenen (is alleen even te zien via een foto) en heeft wel een zoon genaamd Adam Jr (gespeeld door Adam Scott).

Daar draait dan dit flauwe en niet leuke verhaal om en eerlijk gezegd heb ik ook nergens om moeten lachen. Daarvoor is de humor gewoon te flauw te plat en ook te kinderachtig (gaat vaak over penissen, pikken en lullen). Ook is het jammer dat John Cusack er niet meer in meespeelt, want nu zit je alleen opgescheept met de flauwe acteurs Rob Corddry, Craig Robinson en Clark Duke, die met zijn drieën niet instaat zijn om een film te dragen en in deze film ook tenenkromend slecht acteren. De enige actrice die deze film nog een heel klein beetje genietbaar maakt is de onbekende Bianca Haase als het garderobemeisjes (althans in het begin van het verhaal) Sophie en dan puur vanwege haar fraaie uiterlijk en natuurlijk ook omdat ze topless is te bewonderen (inclusief fraai achterwerk). Chevy Chase speelt ook wederom mee in deze film als de reparateur van de "Hot Tub", maar wel maar zeer kort in één scene.

Wie uiteindelijk de persoon is die Lou heeft neergeschoten (verneem je pas op het einde en is ook best flauw) interesseert eigenlijk niet, want het is al knap als je het einde van de film haalt (beter is het ook om deze film niet te bekijken). Het gedeelte na het einde van het verhaal m.b.t. het tijdreizen naar vele belangrijke gebeurtenissen in het verleden was overigens wel geinig (inclusief de foto's). Daar hadden ze beter een hele film over kunnen maken i.p.v. dit achterlijke verhaal.

Nee, dit vervolg is niet echt leuk of vermakelijk en deze film heeft ook weinig te maken met Komedie, want het is meer een Drama en dat omdat alles gewoon dramatisch slecht is (op het gedeelte na de film na dan).

Ik ben normaal gesproken niet zo van de animatiefilms, maar omdat deze zich afspeelde tijdens de Tweede Wereldoorlog (trekt altijd mijn aandacht) in Japan wilde ik hem graag zien. Overigens ook omdat deze Animatie / Oorlog film gemaakt is voor volwassenen en zeker niet geschikt is voor jonge kinderen.

Ik moet zeggen dat ik best aangrepen ben door deze film (zeker m.b.t. het einde). Want deze film laat op een mooie, maar tevens pijnlijke en harde, manier zien dat er ook kinderen zijn die eigenlijk geen kind (en dan doel ik op spelen, plezier maken, vader en moeder, thuis, liefde, beschermd, veilig en zich geen zorgen hoeven te maken) hebben kunnen zijn, maar keihard worden geconfronteerd met veel ellende (o.a. in deze film met het overlijden van moeder tijdens een brandbommen bombardement op 5 mei 1945 in Kobe en naderhand ook vader die in het leger zit bij de marine), waardoor ze opeens zelf moeten zien te overleven (dat is in deze film circa 5 maanden). Dat laat deze film zien via de kinderen Seita (broer, die ergens rond de 15 jaar is) en de zeer jonge aandoenlijke Setsuko (zus, die ergens rond de 5 jaar is). Ondanks dat ze er het beste van proberen te maken, is dat op zo'n jonge leeftijd, zonder steun (zelfs niet meer van familieleden), nauwelijks te eten en oorlog natuurlijk niet te doen. Hierdoor eindigt de film dan ook zeer pijnlijk en hartverscheurend (ik heb het ook niet kunnen droog houden), maar was het aan de andere kant ook mooi, want het raakt en ontroerd je (tenminste zo heb ik het ervaren). Wat dat betreft mag ik me gelukkig prijzen dat mijn leven tot nu toe als een gespreid bedje verloopt en dat geldt natuurlijk niet voor iedereen (zeker waar er oorlog heerst).

Ondanks dat het een zeer ontroerende en emotionele film is, zit het verhaal mooi in elkaar (zeker wat betreft de opbouw ervan en zeker ook de sterke 4 minuten durende inleiding. Door deze inleiding, die al veel prijs geeft, weet je tevens dat deze film je waarschijnlijk zal gaan raken) en bevat de film buiten de treurige momenten, zeker ook veel mooie momenten. Zeker wat betreft hoe liefdevol en zorgzaam Seita en Setsuko (wordt op het einde heel mooi getoond) met elkaar omgaan en ook de vele scenes met de vuurvliegjes zorgen voor mooie momenten. De film is ook enigszins mysterieus want Seita heeft regelmatig een klein houten kistje bij zich (die hij ook steeds verbergt), maar de inhoud daarvan wordt niet prijs gegeven (of ik moet iets over het hoofd hebben gezien). Visueel en grafisch zag alles er heel mooi en gedetailleerd uit en dat is heel knap voor een animatiefilm uit 1988. Omdat de film ook maar iets van 85 minuten duurt, kijkt hij ook goed weg. Ik raad wel zakdoekjes aan, want waarschijnlijk houdt je het niet droog op het einde, waarbij de beelden van Setsuko prachtig begeleidt worden met ontroerende muziek en dito treffende tekst (over "thuis"). Het laatste beeld van de film met het heden, was ook heel mooi.

Al met al een mooie, harde en ontroerende Animatie / Oorlog film, die je raakt en ook aan het denken zet. Wat dat betreft slaat regisseur Isao Takahata met deze film de spijker op de kop.

Enerzijds is deze Drama / Misdaad film een ernstig eerbetoon aan de slachtoffers (er vielen zeker 174 doden en ongeveer 308 gewonden) van de bloedige aanslag in Mumbai in 2008, en met name in het Indiaas luxueuze vijfsterrenhotel "Taj Mahal Palace", anderzijds is het een harde gelikte Hollywoodthriller (met fictie-elementen, zoals het kindermeisje dat opgesloten zit met een baby).

Debuterend regisseur Anthony Maras bouwt de spanning (vrijwel elke scène staat stijf van de spanning of is gevuld met keiharde geweerschoten dan wel explosies) vakkundig op en beschikt over een prima cast (o.a. Dev Patel als de heroïsche ober Arjun), maar de gretigheid waarmee hij alle ellende in beeld brengt geeft het geheel een zweem van terrorismeporno.

Wellicht had een documentaire deze gebeurtenissen beter tot hun recht doen komen dan deze film, die zeker niet slecht is en het brengt de wanhoop, angst en afschuw van de dagenlange terreur in het "Taj Mahal Palace Hotel" feilloos tot leven. Zelfs de terroristen, die amper volwassen zijn en die via oortjes door hun commandant worden opgezweept, krijgen (iets van) een gezicht in deze film.

Boeiende en ook zeer ontroerende film. Ben blij dat ik niet in Afrika geboren ben. Goede rol van Don Cheadle.

Prima miniserie over het leven van Harry Houdini alias de ontsnappingskoning, welke ik gezien heb op de televisiezender Film 1.

Harry Houdini als de ontsnappingskoning (met name als hij geboeid is) is natuurlijk geen onbekende, maar in deze miniserie kom je toch wel interessante weetjes (o.a. dat hij spion is geweest voor Amerika gedurende de aanvang van de Eerste Wereldoorlog) over hem te weten. Of het allemaal echt is gebeurd of fictie is, dat wordt aan de kijker overgelaten en wordt ook bij aanvang van de serie getoond. Ik vond deze miniserie in ieder geval interessant en ook het verhaal wist me te boeien en soms was het zelfs wat spannend. Het was ook leuk om te zien hoe hij alle ontsnappingen heeft gedaan (eigenlijk best eenvoudig) en Harry Houdini gaf ook gewoon altijd toe dat alles een truc was en dat hij in feite gewoon een leugenaar was. In zijn ogen zijn goochelaars dan ook de beste leugenaars in de wereld.

De uitvoering van het verhaal was goed gedaan (zag er visueel allemaal fraai uit) en dat is vooral te wijten aan Adrien Brody die de rol van Harry Houdini prima speelt (hij leek er overigens wel totaal niet op). Ook Kristen Connolly in de rol van Bess Houdini speelde wel goed. Hoe Harry Houdini aan zijn einde (op 52 jarige leeftijd) is gekomen is best tragisch, maar volgens deze miniserie is dat vooral te wijten aan zichzelf doordat hij zich regelmatig in zijn buik liet slaan (o.a. door Raspoetin ) om aan te tonen hoe sterk zijn buikspieren wel niet zijn. Volgens deze miniserie is dat hem fataal geworden, maar als je op het internet zoekt wordt dat betwist en als ongeloofwaardig afgedaan.

Al met al is dit gewoon een prima miniserie die zich lekker wegkijkt en met circa 2,5 uren (eerste deel circa 1,5 uur en het tweede deel circa 1 uur) ook goed te doen is.

Deze ontvoeringsthriller was gisteren te zien op "Film1" en gezien de cast (met o.a. Thomas Jane en Anne Heche) trok de film mijn aandacht.

Wat een leuke campervakantie aan een idyllisch meertje moest worden, ontaardt in een nachtmerrie wanneer het dochtertje van Paul (Thomas Jane) en Wendy (Anne Heche) plots spoorloos verdwijnt. Hoewel de lokale sheriff (Jason Patric) zijn best doet, kan hij geen spoor van het meisje vinden. Paul en Wendy vermoeden kwade opzet en nemen het recht in eigen hand. Met alle gevolgen van dien.

Films over verdwijningen zijn altijd bijzonder spannend om naar te kijken en dat is met "The Vanished" niet anders. De film weet te vermaken en gaat in een aangenaam tempo vooruit en weet ook steeds het mysterieuze te bewaren, maar de weg naar het einde zit wel vol clichés en voorspelbare wendingen. Het probleem met de plot is dat het elk nevenpersonage wil afschilderen als een potentiële dader en op een gegeven moment voelt het was geforceerd aan.

Wendy en Paul leggen de schuld bij henzelf, elkaar en alle anderen en zo krijg je een soort paniekerige klopjacht, die hen van de ene onwaarschijnlijke actie naar de andere brengt. Ook voelt het soms aan alsof Paul en Wendy helemaal geen zorgzame ouders zijn en zelfs niet meer bezorgd zijn over de verdwijning van hun dochter. Dat is zeker vreemd, al wordt alles in de loop van de uiteindelijke finale wel een heel stuk duidelijker.

Op het vlak van de personages is de film van regisseur Peter Facinelli niet helemaal foutloos. Op het eerste gezicht zijn Paul en Wendy immers wel goed uitgewerkte personages, maar naarmate het verhaal vordert moet je je mening enigszins bijstellen. Je krijgt immers weinig achtergrond van het koppel mee en dat is jammer. Dat zorgt er dan ook voor dat het acteerwerk van Thomas Jane en Anne Heche niet altijd indruk kan maken, al doen de twee absoluut hun uiterste best. Het beste acteerwerk komt misschien wel van Jason Patric, die vol overgave de rol van de onfortuinlijke Sherrif Baker voor zijn rekening neemt. Tot slot zie je ook Alex Haydon, Aleksei Archer en Peter Facinelli zelf in degelijke rollen de revue passeren en Aleksei Archer mocht er zeker ook wezen (zeker als ze op een gegeven moment uit een bad aan het meer stapt).

"The Vanished" is een kleine Amerikaanse titel die wellicht totaal ongemerkt aan je voorbij zal gaan. Dat betekent evenwel niet dat de film helemaal niet de moeite waard is. Integendeel juist, want de film heeft heel wat in zich om je tot op het einde geboeid naar het scherm te laten staren. De rode draad van de film is boeiend, maar door zijn ietwat ongeloofwaardige subplots komt niet alles even sterk over. Ook de personages zijn niet altijd even goed uitgewerkt. Gelukkig zorgen Thomas Jane en Anne Heche voor degelijk acteerwerk, al stoten zij op de limieten van hun personages.

Het idee achter het verhaal was opzicht wel leuk, maar de uitvoering is helaas beroerd want saaiheid is alles wat de klok slaat en als je niet oplet val je ook nog in slaap. Het wordt ook nergens echt boeiend of spannend en de flashbacks aan zijn vrouw (Genesis Rodriguez mocht er best wezen) doen de film ook niet goed. Visueel stelt de film ook teleur want vrijwel alles speelt zich af in een saai leeg ziekenhuis en beelden van de orkaan Katrina en de verwoestingen zijn er eigenlijk niet (wat dat betreft is de filmposter pure misleiding). Paul Walker doet zijn best om er nog iets van te maken maar echt overtuigend is hij nergens. De film duurt gelukkig niet al te lang en dat is misschien samen met de fraaie Genesis Rodriguez nog het beste.

Lang geleden gezien. Kon me herinneren dat ik er regelmatig om heb moeten lachen. Spannend is de film niet maar wel vermakelijk en grappig.