Opinions

Deze Horror / Erotiek film van regisseur Jesús Franco lag al een tijdje bij mij op de plank toen ik vorig jaar heel veel films van hem bekeken heb tijdens de corona-uitbraak. Tussen de late jaren 1950 en zijn dood in 2013 maakte hij 199 films, waar er 114 van op MovieMeter staan en waarvan ik er circa 40 van gezien heb. Hij heeft gedurende zijn hele carrière in tal van exploitatiegenres gewerkt, waaronder horror, misdaad en historische drama's, maar zijn meest productieve output lag op het gebied van de erotiek en (soft)porno en "The Demons " is een combinatie van historisch drama en erotiek.

Het verhaal speelt zich af in Engeland tijdens de Spaanse Inquisitie. Een oude vrouw (Rosa Palomar) wordt beschuldigd van hekserij en belandt op de brandstapel. Terwijl ze sterft vervloekt ze degene die haar veroordeelden, te weten rechter Jeffries (John Foster), Lady De Winter (Karin Field ) en Thomas Renfield (Alberto Dalbés), en zegt ze dat haar twee dochters zich zullen wreken op hun. Rechter Jeffries stuurt Lady De Winter en Thomas Renfield op pad om de dochters van de heks te vinden. De zussen Kathleen (Anne Libert) en Margaret (Britt Nichols), die de dochters zijn van de oude vrouw, zijn van kinds af aan opgegroeid in het "Blackmoor" nonnenklooster. Kathleen bekent dat ze intens erotische dromen heeft gehad en Margaret en moeder-overste Rosalinda (Doris Thomas) denken dat dit misschien betekent dat ze bezeten is.

Wanneer Lady De Winter en Thomas Renfield aankomen in het klooster, stelt Lady De Winter vast dat de twee zussen de dochters van de heks zijn. Wanneer Kathleen haar dromen bekent, test Lady De Winter haar, waarna ze gefolterd wordt om te bepalen of ze een heks is. Geestelijke vader Malcolm De Winter (Howard Vernon) gelooft dat Kathleen onschuldig is en laat haar vrij. Als Lady De Winter erachter komt dat Kathleen vrij is gelaten verdenkt ze Thomas Renfield hiervan, omdat hij zich aangetrokken voelt tot Kathleen, en doet ze er alles aan om Kathleen terug te krijgen.

Ondertussen is Margaret in het nonnenklooster bezeten geraakt van de duivel en nadat zij ervoor zorgt dat moeder-overste Rosalinda zelfmoord pleegt, verlaat ze het nonnenklooster. De twee zussen gaan op weg, beide langs hun eigen pad, en Margaret ontmoet onderweg de heks Kiru (de favoriete vrouw van de duivel), waarna ze beseft dat ze voorbestemd is om haar moeders dood te wreken door af te rekenen met rechter Jeffries, Lady De Winter en Thomas Renfield.

"The Demons" zit voor een Jesús Franco film best aardig in elkaar, heeft een aantal aparte scènes en weet ook nog te vermaken. Dat laatste vooral omdat de film vol zit met naaktheid en seks en beiden heeft vooral betrekking op nonnen. Een aantal van hun raakt bezeten door demonen en worden vervolgens gemarteld door hun ontvoerders in een kerker. Jesús Franco toont ons een vermakelijk verhaal met leuke wendingen en interessante personages en het is ook één van zijn stijlvollere producties zoals "Marquis de Sade: Justine (1969)" van hem dat ook was. Zonder zijn kenmerkende in- en uitzoomen, focussen op bepaalde vrouwelijke lichaamsdelen en vaste stal van acteurs en actrices als Howard Vernon, Anne Libert en Britt Nichols, zou het misschien moeilijker zijn om te zeggen dat het om een Jesús Franco-film gaat.

Dat wil niet zeggen dat zijn typische kenmerken niet overal te zien zijn, er zijn veel martelingen met geschreeuw en volledig naakte vrouwen, veel seks scènes met masturbatie, lesbische seks en zelfs SM-achtige seks met een rozenkrans, harige vagina's en sierlijk versierde interieurs die waarschijnlijk het huis van de producent ergens in Frankrijk of Spanje waren. Zoals eerder gezegd bevat de film een aantal aparte scènes, waaronder een maagdelijkheidstest waarbij Lady De Winter test of Kathleen en Margaret nog maagd zijn. Hierbij moeten Kathleen en Margaret vooroverbuigen en hun blote achterwerk laten zien (werd fraai in beeld gebracht en de achterwerken van Anne Libert en Britt Nichols mochten er zeker wezen) aan Lady De Winter, waarna zij deze betast met haar hand en er ook van geniet.

De horror moet je in deze film overigens met een korreltje zout nemen want buiten de martelingen, een heks, een duivel die Margaret in het nonnenklooster neukt (waardoor Margaret bezeten wordt) en wat personen die in skeletten veranderen, is er geen horror in te zien en de zonet genoemde horror is eigenlijk ook nog eens lachwekkend om te zien. Waar ik overigens ook om moest lachen is dat Nederland ook een aandeel heeft in het verhaal, want op een gegeven moment wordt er gezegd:door Thomas Renfield als deze ervandoor wilt gaan met Kathleen:

"We'll run away together. I'll get money from my house and we'll flee to Holland, where William of Orange prepares to invade England."

En naderhand wordt er tijdens een korte dialoog tussen twee personen ook gezegd:

"Have you news from Holland ? William of Orange is ready to land on British soil. Perfect timing. Charles II's fleet is in the south."

Het laatste gedeelte van het verhaal waarin wat actie te zien is en waarbij Margaret haar moeders dood wreekt door af te rekenen met Lady De Winter, Thomas Renfield en rechter Jeffries (in die volgorde), was opzicht ook geinig. Nadat ze namelijk lesbische seks heeft gehad met Lady De Winter, die haar oppikt onderweg en niet weet dat het om Margaret gaat (maar naderhand herkent zij haar aan haar achterwerk) tijdens een feest, zegt ze tegen haar:

"And now, you will die. I'm a real witch And all who take pleasure with me must die."

Daarna verandert Lady De Winter opeens in een skelet. En zo rekent Margaret daarna ook af met Thomas Renfield en rechter Jeffries, maar met hun heeft ze geen seks want hun zoent ze alleen en rechter Jeffries terwijl ze op de brandstapel staat (Kathleen die verliefd was op Thomas Renfield geeft Margaret namelijk aan als heks) en tegen hem zegt:

"Milord, grant me one favor. Just a kiss of forgiveness."

Rechter Jeffries verandert daarna in skelet, waarna Margaret hard begint te lachen en in brand wordt gestoken voor een angstige menigte. Kathleen gaat daarna weg en ontmoet onderweg ook heks Kiru. Oftewel Kathleen zal ook een heks worden, waarna de film na 119 minuten is afgelopen.

"The Demons" is te zien in een verscheidenheid van gesneden versies. De volledig originele herstelde versie loopt tot 103 minuten en zelf heb ik een 119 minuten durende versie gezien, waarin waarschijnlijk meer erotiek in valt te zien. "The Demons" is ook gemaakt als een soort van vervolg op Franco's film "The Bloody Judge (1970)", waarbij het personage van Jeffries gespeeld werd door Christopher Lee en hier neemt John Foster de rol op zich. Het is duidelijk dat continuïteit geen groot probleem is voor Franco, aangezien beide films twee totaal verschillende sterfgevallen voor Jeffries bevat.

De cast deed het opzicht best verdienstelijk en wat betreft natuurlijke schoonheden zijn Britt Nichols, Anne Libert, Karin Field (ik vond haar wel iets weg hebben van Barbra Streisand) en Doris Thomas prima castingkeuzes. Het zijn alle vier natuurlijke schoonheden met fraaie lichamen, die duidelijk ook niet verlegen zijn voor de camera. Zo zijn alle vier de dames volledig naakt te bewonderen, waarbij ik vooral de rijpere Doris Thomas mooie borsten vond hebben en ze zijn ook te zien tijdens masturbatie (Anne Libert en Doris Thomas) en lesbische scenes (Anne Libert, Britt Nichols, Karin Field en Doris Thomas) en meestal waren ze daarbij ook nog non.

Al met al is "The Demons" best vermakelijk om naar te kijken en Jesús Franco is waarschijnlijk de enige regisseur die een verhaal over nonnen die worden gemarteld en heksen die op de brandstapel worden verbrand, kan omzetten in een erotisch werk.

Komedie film die aardig begint, maar daarna al snel verzandt in flauwe grappen en een voorspelbaar verhaal.

In dit verhaal draait het om de lompe bandenverkopers Rodney McAdams (Michael Vartan) en Mike (Sean Astin), die houden van feesten, plagen en ranzige grappen. Hun vroegere collega en huidige baas Ken Castro (David Cross), was ooit hun pispaaltje en degradeert het tweetal dan ook naar de administratieve afdeling. Om niet ontslagen te worden, moeten ze meedoen aan alle klusjes die de secretaresses voor hen verzinnen en die hebben ook een appeltje te schillen met de pestkoppen.

De film slaagt er niet in om het komische talent van de acteurs ten volle te benutten en het helpt ook niet dat hun personages verre van sympathiek zijn. Veel grappen worden maar niet geestig en bovendien krijg je ook sentimentele subplots te verwerken.

Al met al een matige Komedie film, die gelukkig met circa 90 minuten niet al te lang duurt.

"2400 keer per jaar. 44 keer per week. 9 keer per dag. Om de 48 minuten wordt hier een bank overvallen. Dit is de hoofdstad der bankovervallen, Los Angeles."

Hoewel dit best een vermakelijke Actie / Misdaad film is om naar te kijken, is het tevens een dertien in een dozijn Actie / Misdaad film (heeft inderdaad bepaalde overeenkomsten met de filmklassieker "Heat (1995)", maar deze film haalt dat niveau wel nergens), met een zeer voorspelbaar verloop en dat laatste vanaf het begin tot de laatste circa 10 minuten van het verhaal, waarbij opeens nog een totaal onnodige plottwist (daarbij moest ik zelfs even denken aan de Misdaad / Mystery film "The Usual Suspects (1995)") voorbij komt en waarbij ik zoiets had van "WTF was dat nu nodig".

In dit verhaal draait het om "Big Nick" O'Brien (Gerard Butler), die een corrupte bende van politieagenten leidt in Los Angeles, waar de Los Angeles Police Department nog meedogenlozer is dan de criminelen zelf. Wanneer Nick hoort dat de legendarische dief Ray Merrimen (Pablo Schreiber) van plan is zijn grootste overval ooit uit te voeren, benadert hij de zwakste schakel in Merrimen's team, te weten Donnie Wilson (O'Shea Jackson Jr.), en weet hij hem hardhandig te overtuigen om politie-informant te worden. Merrimen, die telkens een stap voorblijft op Nick, voert een reeks gedurfde overvallen uit om zich zo voor te bereiden op de meest onwaarschijnlijke overval ooit, namelijk het overvallen van de zwaarbewaakte "Federal Reserve Bank".

Deze film van de debuterende regisseur Christian Gudegast, wilt graag een intelligente, keiharde, bad-ass Actie / Misdaad film zijn en is het uiteindelijk allemaal niet. Er zitten twee harde shoot-outs in, namelijk tijdens de opening en op het einde van het verhaal en die vuurgevechten duren eindeloos lang (klinkt natuurlijk wel vet). Daarbij gaat het eindgevecht (met wapens en niet te vuist) natuurlijk tussen de bazen van beide teams, te weten Big Nick en Merrimen, en het valt natuurlijk ook makkelijk te raden wie er dan wint.

Het verhaal weet zeker te vermaken, maar regisseur Christian Gudegast is wel vergeten een sympathiek personage te schrijven, want zelfs de politieagenten zijn bad guys met Big Nick voorop. Om dit op te lossen zijn een paar bad guys, te weten Enson Levoux (50 Cent) en natuurlijk Big Nick, voorzien van een privéleven bestaande uit een gezin met kinderen. Echter is de scène waarbij Enson Levoux de hand van zijn dochter Maloa (Alexus Lapri Geier) weggeeft lachwekkend en hetzelfde geldt als hij zijn laatste adem gaat uitblazen en dan nog zegt "Mijn kinderen" en de scheiding van Big Nick krijgt geen navolging, behalve dat hij zijn onuitstaanbare karakter (soms tot het irritante af en hij maakt ook overal een spektakel van) nogmaals kan tonen als hij een bezoekje brengt bij zijn vrouw Debbie (Dawn Olivieri) en diens nieuwe vriend en waarbij hij dan o.a. zegt tegen haar nieuwe vriend:

"Heb je haar in de kont genomen ? Weet je wat daar achter op haar kont zit. Dat is een tatoeage met mijn naam erop"

De clou (oftewel de plottwist, welke betrekking heeft op Donnie Wilson) op het einde (de laatste circa 10 minuten van het verhaal) moet je zogenaamd een waanzinnig gevoel geven, maar is juist van een afgezaagd niveau en was ook totaal onnodig. Deze laffe nasmaak past overigens perfect bij de rest van de film.

Hoewel Gerard Butler geen fijn personage speelt in deze film, moest ik wel soms om hem lachen en o.a. als hij steeds Donnie Wilson "Fraulein" noemt, omdat deze werkt als barman in een Duitse bar. De cast speelt zeker niet hoogstaand, maar in een film als deze deden ze het nog best verdienstelijk en ik vond vooral Pablo Schreiber (in de rol van Ray Merrimen) er in positieve zin uitspringen als bad guy. Zijn vriendin in deze film, te weten Meadow Williams (in de rol van stripper Holly, waar Big Nick ook een wip meemaakt), mocht er best wezen en ze is ook eventjes bloot (billen en borsten) te bewonderen.

Al met al is deze Actie / Misdaad film nog vermakelijk genoeg om naar te kijken, maar verwacht zeker geen hoogstaande of intelligente film. Persoonlijk vond ik deze film met circa 140 minuten ook wat aan de lange kant.

Hugo: Do you want something te eat, drink?
Nick: Coffee. Maybee a little one of those croissants.
Hugo: No Nick.
Hugo: It's croissant, not, uh, croissan(t).

I.v.m. een verjaardag van een vriend heb ik gisteravond "Den of Thieves 2: Pantera" in de bioscoop gezien. Het had wel niet mijn voorkeur, want liever was ik gegaan naar de thrillerfilm "Companion (2025)". Maar iemand die jarig is die mag natuurlijk kiezen. Het eerste deel van "Den of Thieves (2018)" heb ik circa zeven jaar gelden gezien en vond ik best aardig (kreeg 3,0* van mij) en dat geldt eigenlijk ook voor dit tweede deel.

We maakten in "Den of thieves" kennis met de elite-eenheid van de politie van Los Angeles, onder leiding van Big Nick O’Brien (Gerard Butler, l.o.). Ze maakten jacht op een groep bankovervallers, onder leiding van meestercrimineel Donnie Wilson (O’Shea Jackson jr.). Wilson wist aan het einde van de film te ontsnappen en blijkt in "Den of thieves 2: Pantera" de wijk te hebben genomen naar Zuid-Frankrijk in Europa. Hier wil hij met een nieuw team een diamantbeurs overvallen. Maar Big Nick is vastbesloten Wilson nu wél op te pakken en reist ook naar Europa. Nick is echter niet geïnteresseerd in het oppakken van Donnie. In plaats daarvan wil hij meedoen met de overval die gepland staat.

In dit nieuwe hoofdstuk kruisen de paden van compromisloze rechercheur ‘Big Nick’ O’Brien (Gerard Butler) en meestercrimineel Donnie Wilson (O’Shea Jackson Jr.) opnieuw, ditmaal in Europa. Dit keer werken ze echter samen. Donnie begeeft zich in de duistere wereld van de diamanthandel en werkt samen met een bende gevaarlijke criminelen aan een gedurfde overval op de best beveiligde diamantbeurs ter wereld in Antwerpen.

De samenwerking tussen Big Nick en Donnie voegt een extra laag spanning en complexiteit toe aan het verhaal. Hun tegengestelde karakters, de compromisloze wetshandhaver en de slimme meestercrimineel, zorgen voor humor, conflict en onverwachte wendingen. Tegelijkertijd worden ze opgejaagd door de beruchte Italiaanse (waar Rico Verhoeven deel van uitmaakt) Pantera-maffia, wat hun alliantie extra uitdagend maakt. En iedere keer als je de Pantera-maffia in beeld te zien krijgt, krijg je dit liedje te hoen

Hoewel "Den of Thieves" voortbouwt op het succes van het eerste deel, is het niet perse nodig om de vorige film te hebben gezien en eerlijk gezegd kan ik me van het eerste deel ook niets meer van herinneren. Dit vervolg vertelt een op zichzelf staand verhaal dat nieuwe kijkers moeiteloos meeneemt in de wereld van Big Nick en Donnie, die wederom verdienstelijk werden gespeeld door Gerard Butler (wordt niet alleen ouder, maar ook voller en vooral zijn gezicht) en O’Shea Jackson Jr. (waarvan goed te zien is dat hij de zoon is van rapper Ice Cube).

Big Nick is een boeiend, fascinerend en grappig persoon. Hij is een typisch voorbeeld van ruwe bolster, blanke pit en Gerard Butler is gemaakt voor rollen als deze. Aan het begin is Nick er niet best aan toe. Hij is gescheiden en platzak en voelt zich door zijn bazen tekortgedaan. De jacht op Donnie geeft Nick een doel in zijn leven en zorgt ervoor dat hij merkt dat hij er weer toe doet. Dus hij heeft Donnie nodig om zich weer goed te doen voelen. Dat geeft een interessante dynamiek tussen die twee.

Met spannende achtervolgingen (o.a. in de bergen van Nice), mooie actie- scènes, oprechte emotie, onverwachte wendingen, een fraaie roofoverval (vanaf het moment dat de roofoverval plaatsvindt, zit je als kijker ook op het puntje van je stoel) en spectaculaire locaties aan de Middellandse Zee (o.a. Nice en Cinque Terre), neemt de film je mee in een adembenemend avontuur.

Visueel ziet de film er erg gelikt uit en door het camerawerk blijft de spanning er tijdens de actie er ook goed in. Gerard Butler en O’Shea Jackson Jr. brengen de dynamiek tussen Big Nick en Donnie naar een nieuw niveau, waarin humor (o.a. over de uitspraak van 'croissant'), spanning en onverwachte momenten (zoals het einde, hoewel je die eigenlijk wel zag aankomen door bepaalde scènes, zoals het bezoek in een kerk waar Hugo is met zijn gezin) centraal staan.

Buiten de hoofdrolspelers Gerard Butler en O’Shea Jackson Jr. vond ik een Evin Ahmad (als Jovanna 'Cleopatra') een leuke verschijning en verder is het natuurlijk leuk dat Nederlanders Nazmiye Oral (als Chava), van Turkse afkomst, en Rico Verhoeven (als Vigo) een rol hebben in de film. De rol van Rico Verhoeven is weliswaar klein, maar hij heeft wel een rol die hem het beste past, namelijk staan en indrukwekkend zijn. Nazmiye Oral, vooral bekend van series en de televisie, heeft best een grote rol en ze deed het gewoon verdienstelijk.

"Den of Thieves 2: Pantera" is gewoon een vermakelijk mix van actie, intrige en complexe personages. Het is zeker niet de beste Actie / Misdaad film en de film heeft ook een langzame opbouw, maar wel een spectaculair einde. Het zit gewoon allemaal prima in elkaar. Gerard Butler en O'Shea Jackson Jr. hebben een goede chemie en hoewel het verhaal niet ijzersterk is, is het vermakelijk genoeg. En aaan het einde van de film te zien, zal er zeer waarschijnlijk nog een derde deel komen.

Aardige Drama film, van het op waarheid gebaseerde verhaal m.b.t. de ontkenning van de Holocaust door historicus David Irving, welke me zowel wist te boeien en te interesseren en dat van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 105 minuten). Door de cast wordt deze film ook nog naar een hoog niveau getild, met uitzondering van Rachel Weisz, die ik vooral irritant en storend vond (leek wel of ze steeds klaar kwam als iemand wat kritisch zei over de Holocaust) in de rol van joodse Deborah Lipstadt, die wordt aangeklaagd door David Irving. Ik weet niet of de echte Deborah Lipstadt destijds ook zo irritant en storend was.

In dit waargebeurde verhaal draait het om Deborah Lipstadt (gespeeld dus door Rachel Weisz), die de auteur is van het boek "Ontkenning van de Holocaust" en die door David Irving (gespeeld door Timothy Spall) op 25 september 1996 beschuldigd wordt van smaad (David Irving stuurde een aanklacht tegen het boek). Dit resulteert dan op 11 januari 2000 in een rechtszaak (met alleen een rechter en geen jury) in Engeland (Londen) i.p.v. Amerika waar Deborah Lipstadt woont. David Irving kiest daarbij bewust voor Engeland i.p.v. Amerika, omdat volgens het Engelse rechtssysteem de bewijslast ligt bij de beschuldigde (dus bij Deborah Lipstadt). Hierdoor moet Deborah Lipstadt met haar verdediging (o.a. advocaten) de essentiële waarheid zien te bewijzen van het plaatsvinden van de Holocaust en dat is best moeilijk zonder echte bewijzen zoals geen foto's van in de gaskamers en crematoriums, die ook nog eens door de Duitsers vakkundig zijn opgeblazen.

Het verhaal zit opzicht best goed in elkaar en is ook interessant en boeiend en het draait daarbij vooral om de dialogen. Wel is het verhaal wat eentonig (het is vooral David Irving die er van langs krijgt) en vond ik het eigenlijk ook nergens pakkend worden en de beelden van Auschwitz helpen daar ook niet bij. Dat komt mede ook, omdat er bij de rechtszaak door de verdediging bewust geen slachtoffers van de Holocaust zijn opgeroepen, terwijl die zich wel zelf aanboden en eigenlijk ook wilden. Met name Anthony Julius (gespeeld door Andrew Scott) hamert erop (zeer slim gedaan overigens) om geen Holocaust getuigen te laten oproepen terwijl Deborah Lipstadt dat het liefst wel wilt. Ook zitten er eigenlijk geen verassingen in dit verhaal, waardoor het einde vrij voorspelbaar is. Dit resulteert dan dat op 11 april 2000, David Irving door rechter Sir Charles Gray (gespeeld door Alex Jennings) beschuldigd wordt van antisemitisme, racisme en vervorming van de geschiedenis, oftewel Deborah Lipstadt wint.

De cast doet het in dit verhaal best goed en ik heb vooral genoten van Timothy Spall in de rol van historicus David Irving, die tevens zijn eigen advocaat is in de rechtszaak. Bepaalde uitspraken van hem waren best komisch, zoals het moment dat hij buiten wordt geïnterviewd door een verslaggeefster en hij dan zegt:

David Irving: Je kan me eigenlijk niet beschuldigen van racisme. Onder mijn huispersoneel, had ik een Barbadiaan, een Punjabi, een Sri Lankees en een Pakistani. En ik kan u vertellen, dat het allemaal erg aantrekkelijke meisjes waren met zeer mooie borsten

Verslaggeefster: Sorry maar ? Kunt u dat nog een keer herhalen ?

Ook Tom Wilkinson (in de rol van advocaat Richard Rampton, die werkt voor Deborah Lipstadt en die in de rechtszaak gehakt maakt van David Irving) en Andrew Scott (in de rol van advocaat Anthony Julius, die eveneens werkt voor Deborah Lipstadt en vooral de tactiek bepaald) deden het gewoon goed. Zoals al eerder gezegd kon hoofdrolspeelster Rachel Weisz me in de rol van aangeklaagde Deborah Lipstadt (die David Irving een Hitler aanhanger noemt en die bewijsmateriaal vervalst om tot historische onhoudbare conclusies te komen) niet echt bekoren en vond ik haar vooral maar irritant en storend en zeker hoe ze zich steeds gedroeg als een klein kind in de rechtszaak. Ze heeft het ook te danken aan haar uitstekende verdediging, dat ze heeft gewonnen.

Al met al best een aardige op waarheid gebaseerde Drama film, waarvan ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord had. Ik weet ook niet of het destijds groot in het nieuws was.

Na het leuke en ook creepy eerste deel was dit vervolg best een teleurstelling. Het verhaal sloeg nergens op en hetzelfde geldt voor de hallucinaties en zelfverminkingen van de jaloerse Dr. Alan Feinstone (wel weer leuk gespeeld door Corbin Bernsen). Ook zitten er minder creepy en gore(de scene waar hij op Bev Trotter tekeer gaat was wel best goor) scènes in dan in het eerste deel.

Wil dit niet echt een horror film noemen maar meer een thriller over een geflipte tandarts. De film is eigenlijk best aardig (ook soms best grof) en er zitten ook een aantal grappige momenten in. Leuk gespeeld door Corbin Bernsen.

Prima misdaad film die gewoon vanaf de eerste minuut weet te boeien (en hij duurt dik 2,5 uur). Het verhaal is prima en de veel bekende acteurs brengen deze film eigenlijk tot een waar genot om te kijken. Het einde verraste me wel een beetje maar was prima gemaakt. Vooral Leonardo DiCaprio vond ik ijzersterk in deze film. Maar ook Matt Damon en Jack Nicholson deden het meer dan behoorlijk. De enige acteur die me een klein beetje tegenviel was Mark Wahlberg, die vond ik een beetje overdreven acteren.

Ik had deze film al eens een tijdje geleden gezien maar toen was ik half slaperig en snapte ik het een en ander niet in de film. Maar nu ik hem nog eens heb gezien (hij draait nu bij Film1) snapte ik alles en vond ik het gewoon een prima misdaad film.

De beeldkwaliteit van deze film was inderdaad erg slecht. Qua verhaal viel het wel allemaal mee en had de film overeenkomsten met de eerste "Ilsa" film die ik persoonlijk beter vond. Het verhaal weet een beetje te boeien maar waar het in dit soort films natuurlijk om draait is het aanwezige bloot, welke rijkelijke aanwezig was, en de martelingen / vernederingen van de vrouwen in de gevangenis. Het einde (het scheermes in vagina) vond ik trouwens best aardig gevonden. De cast was overigens niet echt bijzonder (geen echte fraaie vrouwen) en de sadistische kampbewakers stellen enigszins teleur. De enige die me nog een beetje kon bekoren was de geflipte met homo-trekjes kampcommandant Herr Erner (gespeeld door John Steiner).

De film is leuk om eens gezien te hebben maar ik moet eerlijk bekennen dat ik deze film zonder de voorruitspoelknop nooit helemaal zou hebben kunnen uitkijken.

Goede en boeiende film met een uitstekend einde. Normaal vind ik films met Jennifer Aniston niet om aan te zien omdat ik haar een slechte actrice vind. Maar in deze film speelt ze verfrissend en ook verrassend goed. Ook Clive Owen acteert prima in deze film.

De film is spannend en heeft na een 20 minuten een verrassende wending. Het is een van de betere thrillers die ik de laatste tijd heb gezien.

Mooie komedie / drama film met best een aardig en goed verhaal. De film neigt misschien wel iets meer naar drama toe maar er zitten ook voldoende komische momenten. Die komische momenten zijn overigens wel best vaak inkt zwart. De film duurt met bijna twee uur best lang maar verveelde eigenlijk vrijwel nergens. Het verhaal zit gewoon aardig in elkaar en weet ook te boeien. Hier en daar is de film zelfs iets ontroerend. De confrontatie vond ik overigens sterk en hetzelfde geldt eigenlijk voor het afscheid, de keuze/beslissing en natuurlijk het best emotionele einde. De beelden van Hawaï en zijn omgeving zagen er ook best fraai uit. Alleen vond ik de vele Hawaiiaanse muziek (die met gezang) vreselijk om te horen ook al pasten ze goed bij deze film. De film was ook eigenlijk een beetje een promotiefilm voor Hawaï.

De cast deed het best goed en tilt deze film misschien nog wel naar een hoger niveau dan hij eigenlijk is. George Clooney (in de rol van Matt King) speelde prima maar eigenlijk vond ik Shailene Woodley in de rol van dochter van Matt King de ster van deze film. Zij speelde heel goed en leuk en ze mocht er ook best wezen. Nick Krause als het vriendje van haar speelde ook wel leuk en zorgde vooral voor komische momenten. Wie er trouwens ook best mocht wezen was Judy Greer (wel maar een kort rolletje) in de rol van Julie Speer.

Goede spannende en zeker zeer originele horror film. Normaal spelen mannen de hoofdrol in dit soort films maar aan deze film komt geen man aan te pas.

Het begin van de film duurde wat mij betreft iets te lang. De actie begon pas na ongeveer 40 minuten. Maar na die 40 minuten komt hij pas echt goed opdreef.

De eerste drie kwartier moet je snel vergeten want die zijn gewoon dramatisch slecht. Pas na die drie kwartier komt de film goed opgang en is er veel actie en gore te zien. Jammer van de eerste drie kwartier en dat de acteurs (vooral Gavan O'Herlihy als de sheriff) zo matig zijn want anders was dit een goed vervolg geweest.

Deze gedegen Franse Thriller van regisseur Francis Girod zag ik toevallig op mijn laatste dag van de vakantie in Italië op de terugweg naar Nederland (middels een overnachting in een hotel in de Franse stad Mulhouse) op de "Bayerischer Rundfunk" televisiezender en trok gelijk mijn aandacht vanwege de mooie jonge bekende Franse actrice Sophie Marceau. De beelden van het Caraïbische land, te weten Haïti, waar deze film zich afspeelt zijn erg mooi en het grootste pluspunt van deze film is dat Sophie Marceau regelmatig uit de kleren gaat

Schrijver Alan Kolber (Claude Brasseur) trekt met zijn veel jongere vrouw Lola (Sophie Marceau) naar het zonnige Haïti. Kolber is van plan om daar een nieuw boek te schrijven en zijn huwelijk te redden, toch is zijn drankzucht groter. Hij loopt namelijk iedere nacht stapeldronken over straat en ook voor zijn mooie echtgenote heeft hij geen oog meer, die plezier heeft met een andere man. Alles verandert als hij 's nachts op een verlaten straat en in beschonken toestand aangevallen wordt door iemand die hem wil beroven van zijn geld. Hij verdedigt zichzelf en doodt de aanvaller door een gebroken flessenhals in zijn keel te drukken en loopt daarna terug naar het hotel, waar Lola tegen hem zegt als ze zijn bebloede kleren ziet:

"What happened? What did you do?"

In plaats van de politie te verwittigen proberen ze het stil te houden maar eilandbewoner Theophile Bijou (Sidiki Bakaba) is er getuige van en, vergezeld door zijn Belgische partner Lucette Beulemans (Marie Dubois), chanteert Alan door 50.000 dollar in contanten te eisen in ruil voor stilzwijgen en teruggave van de flessenhals. Deze chantage zet hun relatie nog verder onder druk.

Qua verhaal stelt de film eigenlijk niet veel voor en is het eigenlijk ook een dertien in een dozijn verhaal. Maar de sfeer, de mooie beelden en Sophie Marceau compenseren veel. De film opent met de net gepleegde moord (die je wel pas in de circa 37e minuut echt te zien krijgt) door Alan, waarna we Alan en zijn vrouw Lola zien landen op het vliegveld van Port-au-Prince op Haïti en ze met een taxi op weg gaan naar hun hotel. Terwijl Alan naar de bar van het hotel gaat, waar we kennis maken met de excentrieke Hotelmanager Elvis (Gérard Rinaldi), die een soort van Barry Manilow is, omdat hij ook zingt en entertaint (o.a. op zijn eigen verjaardag), gaat Lola lekker in bad liggen met een hard muziekje erbij en dat is ook de eerste keer dat we Sophie Marceau naakt (in dit geval haar borstjes) zien na circa 9 minuten. Niet veel later (na circa 14 minuten) gaat ze naakt op bed liggen (dan zien we weer haar borstjes) en denkt ze aan een gebeurtenis in een metro van Parijs., waar ze belaagd wordt door een man, die ze later in de film in zijn kruis steekt met een stiletto.

Terwijl ze proberen hun mislukte huwelijk een vliegende start te geven op Haïti, ontdekken ze juist dat er nog meer problemen op hen wachten. Zo besluit Lola namelijk wat plezier te hebben met een andere man, te weten Philippe Devignat (Hippolyte Girardot), wat Alan niet leuk vindt en Alan vermoordt per ongeluk een overvaller die hem aanvalt. Daarbij wordt het stel ook nog eens gechanteerd door een een sluw stel dat ervoor kiest wat geld te verdienen met wat ze weten. Dit laatste heeft wel heeft wel een interessant effect op de relatie tussen Alan en Lola, die vanaf dan namelijk hechter wordt.

Zo verkoopt Lola haar juwelen aan een vrouw, te weten Mrs. Burns (Betsy Blair), voor 30.000 dollar en betaalt ze daarmee de Belgische Lucette, die er met het geld vandoor gaat en met de noorderzon vertrekt. Lola heeft wel de flessenhals van haar ontvangen, welke ze in de zee gooit. Alan bekent de doodslag aan de politie, maar die geloven hem niet omdat hij geen bewijs kan leveren (zo heeft Lola de bebloede witte kleding van haar man verbrandt) en bovendien hebben ze al een andere verdachte opgepakt. Hij gaat vervolgens naar Theophile (die we dan volledig naakt zien) om hem te verzoeken te getuigen, maar de man valt hem aan en in het daaropvolgende gevecht wordt hij bijna gedood.

Het ongeluk van Alan lijkt erg op wat er gebeurde met Lola toen ze in haar tienerjaren werd aangevallen in de metro van Parijs. Ook zij moest zich door bloedvergieten verdedigen tegen haar aanvaller. Aan het einde van de film ligt Alan in het ziekenhuis en ligt Lola naakt (waarbij we dit keer wel geen naaktheid van haar zien) in zijn bed met lipstick op (wat een wens was van Alan, want in de film zegt hij op een gegeven moment tegen haar "Just one time give me your lipstick"), waarmee zij hem zoent. Haar verbondenheid met hem is vernieuwd, waarna de film na circa 83 minuten is afgelopen.

De personages zijn zonder mededogen en worden heel levensecht afgeschilderd, met als hoogtepunt de mooie Sophie Marceau, die toen amper 20 jaar was. Ze speelt de verleidelijke femme fatale op wie je maar beter niet verliefd wordt. Ze is in deze film ook regelmatig naakt te zien en het hoogtepunt daarbij is als ze samen met haar man Alan naar de zee gaat na circa 49 minuten en daar naakt gaat zwemmen. Als ze daarna uit de zee komt gelopen, zien we haar ook van top tot teen naakt (of beter gezegd van borstjes tot schaamstreek), waarna ze gaat vrijen met Alan op het strand. Claude Brasseur deed het ook verdienstelijk en ik vond hem ook wel wat weg hebben van de Franse zanger Charles Aznavour.

Het verhaal van deze moderne film noir is misschien simpel, maar de Franse regisseur Francis Girod heeft er gewoon een ouderwets misdaaddrama van gemaakt zoals men ze in Hollywood in de jaren 40 aan de lopende band draaide en dat ook nog eens met een mooie jonge Sophie Marceau die regelmatig naakt te zien is. Het is trouwens opmerkelijk hoe mooi deze film de tand des tijds heeft doorstaan, want op de belachelijke hemdjes na oogt niks uit deze film gedateerd.

Boeiend drama met geregeld wat aangrijpende scenes. Het verhaal is goed opgebouwd en Liya Kebede speelt de rol van Waris Dirie goed en zag er zeer fraai uit maar de werkelijke ster in deze film was eigenlijk Soraya Omar-Scego die de rol van de 12 jarige Waris Dirie speelde en ook zeer overtuigend. Behalve de aangrijpende scenes zitten er ook wat luchtige (mede dankzij Sally Hawkins) vrolijke gedeeltes in waardoor de film goed te bekijken valt. De film laat goed de vreselijkheden (zeer barbaars) zien die men zeer jonge meisjes aandoet (ook nog zonder enige vorm van verdoving) in o.a. Somalië en het is ook goed dat het aan het licht is gebracht.

De conciërge van het gebouw was trouwens een enorme eikel, maar goed ik kon hem wel enigszins begrijpen

Prima actie film met veel vermaak erin. Er hangt een heerlijke Mexicaanse sfeer in deze film en de actie, humor en de dialogen zijn uitstekend. Er wordt goed en leuk in geacteerd (vooral de bijrol van Tarantino was geweldig) en zwoele Salma Hayek laat een verpletterend indruk achter. Het verhaal is ook dik in orde en de actie ook (soms een beetje te overdreven, raket schieter in gitaarbox hahahaha hoe verzin je het). Verder zitten er schitterende dialogen, humor en zelfs romantiek in.

Veel acteurs in deze film zijn trouwens ook terug te vinden in de film "From dusk till dawn". Dat komt zeker omdat Rodriguez en Tarantino dikke vrienden van elkaar zijn (ze helpen elkaar ook onderling vaak met de films).

Dit is echt een aanrader voor een leuke film avond.

De opening met het fraaie landschap (later ook nog wel eens te zien) op de achtergrond is prachtig, maar qua film valt het allemaal toch wat tegen. Hoewel het verhaal best aardig gevonden was, wist de film me nergens echt te boeien of te overtuigen. Laat staan dat de film ergens spannend werd. Gezien de cast die erin meespeelt zou je dat eigenlijk niet verwachten maar zij zijn eigenlijk de schuld ervan want zij weten nergens te overtuigen. En dan met name Mickey Rourke en Anthony Hopkins. De enige die nog een beetje aardig speelt is Mimi Rogers.

Film die alleen in de eerste 30-40 minuten weet te boeien door Ron Perlman die een gestoorde politieman speelt. Geldig zijn de scenes waarbij Ron Perlman een motorrijder aanhoudt en hem begint af te zeiken (heerlijk om te lachten) en de scene waarbij hij zijn hele voorruit onder niest met bloed en zich dan afvraagt waarom er niemand "gesundheit" zei (hoe verzin je het). Zijn tak tik is ook best grappig.

Pas als Ron Perlman uit de film verdwijnt en een jongetje de hoofdrol gaat opeisen zakt de film totaal in elkaar. Zeker als dat jongetje steeds begint te zeiken over god is de film eigenlijk niet meer aan te zien. Dat laatste is mij overkomen waardoor ik het einde niet gezien heb. Best wel jammer dat deze film naar zo'n bedenkelijk niveau zakt terwijl het begin nog zo goed was.

Vanwege het sterke optreden van Ron Perlman in het eerste gedeelte van deze film beloon ik hem met een 2,5, de rest van de film is helaas geen punt waard.

Buitengewoon leuke Animatie / Komedie film en mede ook omdat regisseur Pierre Coffin wilde voorkomen dat de film sentimenteel zou worden.

In de verhaal draait het om de geboren schurk Gru (stem van Steve Carell), die als kroon op zijn werk de maan wil stelen. Daarvoor moet hij wel zijn concurrent Vector (stem van Jason Segel) de baas blijven en daar heeft hij weer drie weesmeisjes voor nodig, die natuurlijk zijn schurkenhart ontdooien.

De kids en Gru's kleine gele Minions, stelen de show in deze grappige Animatie / Komedie film, die er bijzonder goed uitziet en niet gemaakt is door "Pixar" of "Fox Animation", maar juist door een nieuwe studio, namelijk "Illumination Entertainment".

Al met al een frisse en vrolijke Animatie / Komedie film, waarvan In 2013 een eerste vervolg kwam.

Het duurt eventjes voordat het verhaal opgang komt, maar na circa 40 minuten gaat het er behoorlijk heftig (ook best aangrijpend) aan toe. Dat Alejandra (goed gespeeld overigens door Tessa Ia) flink wordt gepest en vernederd/misbruikt/mishandeld (overigens op een overtuigende manier) wordt door de door de vervelende jongens (vooral die dikke jongen en de jongen met het flinke bos haar waren smerige zwijnen) en meisjes uit haar klas is natuurlijk niet leuk om te zien, maar ze heeft het door haar domme en naïeve actie natuurlijk wel enigszins zelf uitgelokt. Maar goed te praten is het natuurlijk nooit (iedereen maakt fouten) en wat men haar allemaal aandoet ging ook nog eens veel en veel te ver (had soms bepaalde overeenkomsten met Nazi-praktijken). Dat ze het overigens allemaal voor haarzelf houdt en er niets meedoet, vond ik eigenlijk wat ongeloofwaardig. Het einde wat de vader van Alejandra doet (best begrijpelijk) is overigens zeer sterk, maar ging eigenlijk ook te ver.

Al met al best een heftige film en zeker ook zeer reëel want pesten (vooral dankzij de digitale media) gebeurt tegenwoordig helaas veel te vaak, met alle gevolgen van dien.

Van te voren weet je dat deze film draait om seks en dat krijg je dan ook ruimschoots in allerlei vormen te zien. Van min of meer erotisch tot gewoon porno en vooral dat laatste is best ruimschoots aanwezig. De film begint met één of andere malloot die zich zit op te geilen aan een graafmachine of wat het ook moest zijn. Eerlijk gezegd heb ik nog nooit zoiets belachelijks gezien m.b.t. seks. Het sloeg ook gewoon nergens op en was ook helemaal niet leuk of grappig. Daarna krijg je onzin te horen en te zien m.b.t. de Balkan. Ook dat sloeg werkelijk nergens op en toen begon ik ook maar eens wat vooruit te spoelen. De film werd voor mij pas interessant (na ongeveer 45 minuten toen die jonge gasten werden geïnterviewd m.b.t. porno, het leuke daarvan was dat er ook echte porno actrices bij aanwezig waren en in de eerlijkheid moet ik bekennen dat ik er een paar van kon. Vooral de oudste (ruim in de 40) met de naam Nancy Vee heb ik wel eens een paar keer gezien (zelfs een keer toen ze hoog zwanger was, ze was toen ergens in de begin 40). Komt omdat ik ook een fetish heb voor rijpe vrouwen. Het grappige in deze film was dat een jongen uit een aantal porno actrices (die allemaal van te voren waren geïnterviewd in de aanwezigheid van die jongen en de jongen mocht ze ook allemaal naakt zien) iemand mocht kiezen om een nummertje mee te maken. En nu komt het, de jongen (ik meen 23) had ook een zwak voor oudere vrouwen en koos dus voor Nancy Vee Hij wilde ook graag eens een keertje anale seks doen en dat was voor Nancy Vee geen probleem. Wat je dan te zien krijgt had meer met een porno scene te maken dan met een film. Het ranzige was wel dat Nancy Vee schijnbaar van te voren geen klysma had gedaan met alle gevolgen van dien Dat vond de jongen achteraf gezien ook best wel smerig.

Na de scene met Nancy Vee was het leuke van de film ook gelijk over want wat je daarna te zien krijgt (o.a. een masturberende man en een idioot die het met een pop doet) is net zo triest als in het begin van de film. Een film is het natuurlijk niet want het is gewoon een soort van rapportage en dan natuurlijk alleen maar m.b.t. seks. Van de rapportage vond ik alleen het stuk met de interviews leuk en natuurlijk ook het stuk met Nancy Vee. Voor de rest vond ik er niets aan en was het maar een trieste bedoeling.

Hoewel dit soort zware drama's al regelmatig zijn gemaakt mocht deze er ook best wezen. Het verhaal wist te boeien, zat goed in elkaar en de cast deed het gewoon goed, met name dan natuurlijk hoofdrolspeler Adrien Brody. De film is behoorlijk aan de zware en sobere kant maar in zijn algemeen best goed te doen.

De eerste 30 - 40 minuten zijn wel grappig maar daarna begint het wel allemaal zeer flauw te worden en heb je het wel gehad met deze film.

Aardig drama (was op Film 1) waarin ook nog eens goed gespeeld werd. Het einde was overigens best goed. Hij kon overigens best goed orgel spelen

Opnieuw een intelligente, aangrijpende en sociale Drama Film van de Waalse broers Jean-Pierre en Luc Dardenne, die een film wilden maken over "De strijd tegen het individualisme en tegen het cynisme om ons heen".

In dit verhaal wordt Sandra (Marion Cotillard) ontslagen, omdat haar collega's liever een bonus krijgen. Samen met haar man Manu (Fabrizio Rongione) gaat ze iedereen langs om een meerderheid te overtuigen de bonus op te offeren, zodat zij haar baan kan houden.

De broers Dardenne (die het verhaal weer vakkundig in beeld weten te brengen) werken meestal met niet-professionele acteurs en actrices, maar voor de moeilijke en complexe rol van Sandra klopten ze aan bij de mooie Franse filmster Marion Cotillard. Die gelukkig ook "ja" zei en die ook haar tweede "Oscar" nominatie scoorde voor deze sterke rol. Maar ik kreeg wel nooit echt sympathie voor haar en het is vooral aan haar man te danken dat ze doorzet.

Verder is het wel aardig om te zien als Sandra met haar man Manu langs haar collega's gaat, waarbij dan de ene collega direct begrip toont, de ander kwaad wordt en weer een ander het extra geld veel te hard nodig heeft. En daarbij zijn al die mensen te begrijpen en je kunt eigenlijk ook niemand iets kwalijk nemen.

Al met al is "Deux Jours, Une Nuit" naast een pakkende maatschappijvisie, vooral een krachtige emotionele achtbaan.

Uitstekende originele thriller die vanaf de eerste minuut tot de laatste minuut weet te boeien. De film is zelfs spannend (ook verrassend) en dat heb ik al een lange tijd niet meer meegemaakt bij een film. Dat de film maar iets van 70 minuten duurde vond ik eigenlijk geen nadeel want daardoor wordt de film ook nooit saai. De film is zelfs in het begin grappig dankzij Geoffrey Arend.

Verhaal zat prima in elkaar en na verloop van tijd kom je te weten wat voor een personen de vijf mensen zijn die in de lift zitten.

Ik heb me prima vermaakt met deze film, omdat de film zo kort duurde begon de pauze bij ons in de bioscoop al na 20 minuten. Iedereen in de zaal had toen zoiets van "what the f*ck"

De Erotiek (Porno) film "Deep Throat (1972)" is natuurlijk de bekendste film van regisseur Gerard Damiano en deze tweede film was zijn tweede grote succes en deze gaat ook een stuk verder op het gebied van van seksualiteit, want in "The Devil in Miss Jones" (best een passende titel voor deze film ) is o.a. anale seks, dubbele penetratie en zelfs seks met dieren te zien. Bij dat laatste moet je je wel niet zoveel voorstellen, want daarbij gaat het om een slang die op het naakte lichaam van Georgina Spelvin ligt en waarvan ze het hoofd van de slang een aantal keren in haar mond stopt.

In dit verhaal draait het om de dertigjarige maagd Justine Jones (Georgina Spevlin). Ze is moe van eenzaamheid en wanhoop en maakt een einde aan haar leven in haar appartement door haal beide polsen door te snijden in bad. Bij het bereiken van het hiernamaals leert ze dat haar ontsnappingsdaad haar tot een eeuwigheid in de hel heeft veroordeeld. De zekere Abaca (John Clemens) die haar heeft veroordeeld, krijgt medelijden met haar en geeft haar de kans om terug te keren naar de aarde om haar weg naar de hel te verdienen door een leven te leiden, zoals ze het zelf uitdrukt, "verteerd door lust".

Georgina Spevlin mist de specifieke seksuele uitstraling van Linda Lovelace (over haar is overigens een film gemaakt, namelijk "Lovelace (2013)", en daarin speelt Amanda Seyfried de rol van Linda Lovelace) en ze is ook niet bepaald een schoonheid. Dat geldt ook niet voor de mannen in deze film, welke bekende pornosterren zijn, zoals de harige Harry Reems (was ook te zien in "Deep Throat") met zijn typische jaren 70 pornosnor. Uitzondering daarop is regisseur Gerard Damiano zelf, die als de man in de cel is te zien (niet naakt overigens) tijdens de opening en de helse finale en deze laatste is min of meer een déjà vu van de opening.

Dat we hier te maken hebben met een Porno film i.p.v. een Erotiek film is gelijk te zien bij de opening (waarbij twee personen in een opgesloten ruimte zitten) van de film, want binnen een minuut zien we dan al de geopende schaamstreek van Georgina Spelvin, die zichzelf aan het vingeren is en o.a. aan Albert Gork vraagt:

"Put your cock in me."

Na die scène gaan we min of meer terug in de tijd en treffen we Justine Jones aan in haar stille appartement in de chaos van New York City. Ze zegt geen woord, maar vanaf het moment dat ze in beeld is, voelen we haar pijn en leegte. Justine gaat dan voor een spiegel staan, verwijdert haar make-up van het gezicht, doet haar badjas af (dan zien we voor het eerst de borsten van Georgina Spelvin in de spiegel) en loopt daarna naar de badkamer. Ze laat daar het bad vollopen, pakt een scheermes uit een kastje en gaat daarna in bad liggen (dan zie je Georgina Spelvin ook voor het eerst volledig naakt). Eenmaal in bad sluit ze beide waterkranen met haar voeten (vond ik wel een leuk detail om te noemen) en begint ze haar beide polsen door te snijden, waarna ze al zeer snel doodgaat.

Daarna belanden we in het hiernamaals en krijgt Justine Jones (die dan handschoenen draagt) via Abaca haar veroordeling te horen in zijn kantoor. Daar wordt ze naar circa 16 minuten teruggestuurd en komt ze in een kamer terecht waar ze kennis maakt met "The Teacher" (Harry Reems). Ze moet hem haar naakte lichaam tonen waarna ze voorover moet bukken. Harry Reems doet dan een kleine dildo om zijn middelvinger en duwt deze in de kont van Georgina Spelvin en dat werd gewoon expliciet in beeld gebracht. Harry Reems gaat daarna op bed liggen en opent zijn badjas (geen prettig gezicht want Harry Reems was enorm harig op zijn lichaam), waarna Georgina Spelvin al snel zijn leuter (dat is het mooiste lichaamsdeel van Harry Reems) begint aan te raken en te kussen. Uiteraard stopt ze zijn leuter ook in de mond en begint ze hem gedurende vijf minuten te pijpen. Daarna gaat ze op hem zitten en wordt ze ontmaagd en daarbij trekt Harry Reems ook weer de dildo uit haar kont. Dit doet hij overigens om ruimte te maken, want nadat hij haar kont ook wat vingert, stopt hij daarna zijn leuter in zijn kont en dat werd wederom expliciet getoond (met een zichtbaar genietende Georgina Spelvin).

We belanden dan na circa 30 minuten via een spontane overgang in een soort van kelder, waar Georgina Spelvin volledig naakt op een matras ligt die overtrokken is met een plastichoes en daarbij loopt een andere vrouw (Judith Hamilton) naar haar toe, die dan haar witte jurk uittrekt. Ze smeert dan het lichaam van Georgina Spelvin in met één of ander goedje en heeft dan lesbische seks met haar, waarbij Georgina Spelvin zowel gevingerd als gebeft wordt. Heel veel valt daarbij echter niet te zien (komt mede omdat de vrouwen in de jaren 70 vrijwel allemaal een tapijtje op hun schaamstreek hadden), waardoor het meer neigt naar Erotiek dan naar Porno.

Na circa 37 minuten belanden we na wederom een spontane overgang in een badkuip, waarin we Georgina Spelvin zien liggen met een waterslang. Met deze waterslang gaat ze zichzelf masturberen en in eerste instantie richt ze de waterslang op haar schaamstreek en niet veel later stopt ze hem ook erin en daarna ook nog in haar kont. De hele scène duurt niet lang en al na circa 40 minuten belanden we weer in de kamer van "The Teacher" (dan zit Harry Reems in een stoel en heeft hij ook weer de badjas enigszins aan), waar Georgina Spelvin hem zit te pijpen en waarna hij klaarkomt in haar mond en op haar gezicht (Georgina Spelvin likt daarna ook zijn leuter schoon).

Daarna belanden we in een kamer waar Georgina Spelvin naakt (dit keer niet volledig naakt, want ze draagt namelijk nog nylonkousen) op bed ligt en waar ook een fruitmand op een kastje staat naast het bed, met daarin o.a. een tros druiven, appels en een banaan. Ze pakt eerst de tros druiven en hangt die in haar mond, waarna ze deze op haar buik legt, daarna pakt ze een appel die ze wat in haar mond stopt en daarna wrijft ze ermee over haar schaamstreek. Daarna plukt ze een paar druiven af van de tros en stopt ze die in haar schaamstreek, waarna ze deze opeet. Daarna pakt ze de banaan en zuigt ze er wat op en stopt ze deze in haar schaamstreek en masturbeert ze ermee. Als ze de banaan er weer uithaalt, pelt ze deze, zuigt ze er wat op en stopt ze hem helemaal in haar mond.

Daarna zien we opeens na 48 minuten een echte slang in beeld, welke op het naakte lichaam van Georgina Spelvin ligt (we bevinden ons dan nog steeds in dezelfde kamer) en o.a. op haar schaamstreek. Ze pakt dan de slang op en stopt het hoofd van de slang regelmatig in haar mond. Dat was best maf om te zien (een milde vorm van bestiality) en heb ik volgens mij nog nooit in een Erotiek / Porno film gezien

Daarna zien we Justine Jones en Abaca in de natuur lopen en vraagt Justine of ze langer de tijd krijgt. Uiteraard krijgt ze die en na circa 52 minuten zien we Georgina Spelvin samen met een andere vrouw (Sue Flaken) een man (Marc Stevens) om de beurt pijpen. Ze wordt ook door de man geneukt, waarna deze klaarkomt in de mond van de andere vrouw, waarna Georgina Spelvin het gezicht van de vrouw wat schoonlikt en hetzelfde geldt voor de leuter van de man. Ook deze scéne duurt relatief kort met circa vier minuten.

En als laatste (dan heeft Justine min of meer alle vormen van seks gehad) zien we Georgina Spelvin na circa 56 minuten in beeld met twee andere mannen (Marc Stevens en Levi Richards), waarbij ze een dubbele penetratie (dus zowel een leuter in de schaamstreek als in kont) met hun heeft en ook dat werd weer expliciet getoond. Zo te horen was Georgina Spelvin er niet bepaald vies van, want ze zegt regelmatig:

"Harder and faster."

Na circa 58 minuten komen beide mannen klaar en belanden we daarna weer in het kantoor van Abaca, waar Georgina Spelvin een sigaret rookt en daar krijgt ze ook te horen dat ze geen tijd meer krijgt en dat ze haar straf moet uitzitten tot in de eeuwigheid. We belanden dan min of meer weer bij de opening scène, waarbij Georgina Spelvin aankomt (daar zag ze eigenlijk ook het mooist uit in zwarte kleding) in een kille cel met witte muren en waarin een man (regisseur Gerard Damiano) op de grond zit die tegen haar begint te praten (kraamt wat onzin uit over dromen en een vlieg). Georgina Spelvin gaat daarbij op een houten koffer (het enige voorwerp in de cel) zitten en opent haar benen en zegt tegen hem:

"It's stupid to waste your time like this, pretending to sleep and waiting for a fly. Look what I have for you. It's wet and juicy. Do you see the juice coming out of my pussy ?"

De man zegt dan weer iets, waarop zij weer zegt:

"Lick my pussy. Put your fingers in it."

De man zegt dan weer iets, waarop zij weer zegt:

"Give me your dick. Give it to me. I want it. I want to suck it. I want to feel it in my mouth. Feel its flavor. Then when it's big, hard and slippery, you can shove it in my ass."

Wederom zegt de man iets, waarop zij dan weer zegt:

"I'm here for you. Touch me. Touch me, let me enjoy. We will be able to enjoy together. You just have to put your dick inside me. Put your cock inside me. We will be able to enjoy. I can't do it alone. Damn, touch me, please !"

Daarna zien we de geopende schaamstreek van Georgina Spevlin van dichtbij en vingert ze deze ook (dat zien we dan een aantal keren in beeld). Omdat de man maar blijft zitten en niets doet, raakt ze gefrustreerd en zegt (beter gezegd "smeekt") ze tegen hem:

"Help me please ! Damned ! Please touch me. Help me, help me, help me !"

Dat is ook het laatste wat er gezegd wordt en daarna is de film ook na 66 minuten afgelopen, waarna de aftiteling begint.

Waarom deze film nu juist een klassieke porno is geworden is misschien nog wel een groter mysterie dan het hiernamaals in deze film, maar desondanks heb ik me best vermaakt met deze onzin en gaat deze film ook best ver (m.b.t. de anale seks) t.o.v. andere Erotiek / Porno films die hier op MovieMeter staan zoals o.a. "Deep Throat (1972)", "Behind the Green Door (1972)", die heb ik gisteren nog gezien, en "Debbie Does Dallas (1978)". Opzicht is het ook wel geintg dat vrijwel alle porno scenes worden begeleidt met klassieke muziek (piano), sommige deuntjes zijn herkenbaar, en dat was min of meer de norm in jaren 70 en 80 pornofilms.

Best wel een goede film met ook nog origineel en sterk verhaal. Tel daarbij ook nog eens een geweldige cast en je hebt gewoon een prima film. Het verhaal is zeer boeiend en zit ook uitstekend in elkaar en van tijd tot tijd is de film zelfs spannend. De cast is zoals eerder geweldig en Al Pacino steelt de show met zijn geweldige rol als de duivel, Keanu Reeves deed het ook goed en Charlize Theron in één van haar eerste rollen zag er prachtig uit (zeker met dat krullend haar) en speelde ook goed. Er zitten sowieso best veel mooie vrouwen in deze film. De bijrol van Craig T. Nelson is trouwens ook best goed. De film duurt behoorlijk lang maar verveelt nooit want de opbouw is gewoon goed zodat de film van de eerste tot de laatste minuut boeiend en spannend is.

Deze film een tijdje geleden eens gezien op Hallmark en ik moet zeggen dat het best een aardig en boeiend drama was. Overigens ook best een sterke cast met Kirsten Dunst, Brittany Murphy en Mimi Rogers.

Onderhoudende film die eigenlijk nergens in uitblinkt maar ook niet verveeld.