Opinions

Na het zien van de Oorlog films "Men behind the Sun (1988)" en "Men behind the Sun 4 (1995)", wilde ik nog wel een film zien van de Chinese regisseur Tun Fei Mou en toen kwam ik al snel (er staan ook maar vier films van hem op "MovieMeter") uit op zijn debuutfilm "Lost Souls" uit 1980, die gebaseerd is op een echte politieke kwestie in Hongkong. Het is zo te zien geen bekende film van hem, want tot nu toe hebben er pas twee personen een stem uitgebracht en heeft niemand nog een bericht geplaatst en dat laatste gaat nu veranderen.

Vastbesloten om te ontsnappen aan het harde regime van China, vertrekken drie jongeren, te weten zus Chuen, broer Dai Chung en vriend Shang Tung, per zee naar de vrijheid van Hong Kong. Eenmaal aangekomen op het vasteland van Hong Kong, worden ze gevangengenomen door een bende onder leiding van de sadistische mensensmokkelaar Hok (Chan Shen). Ze worden gevangen gezet in een schuur bij andere Illegale immigranten, met de bedoeling om verkocht te worden aan hun contactpersonen in Hong Kong of aan mensenhandelaars (o.a. handelaars die vrouwen in Hong Kong als prostituee verkopen). Ze moeten echter zo snel mogelijk zien te vluchten, want de sadistische mensensmokkelaar Hok heeft niet bepaald de beste bedoelingen voor met ze (en zeker niet degene die hun telefoonnummer van hun contactpersoon aan hem geven), want velen gevangenen worden namelijk verkracht, gemarteld en vermoord door Hok en zijn hulpjes.

De gevluchte mannen en vrouwen zijn in deze film in wezen niet meer dan vee en het is al erg genoeg om te zien hoe ze door vastelanders met nep vriendelijkheid binnen worden gelokt om daarna het slachtoffer te worden van hebzucht en egoïsme. Ze worden uiteindelijk in een schuur (waar waarschijnlijk eerst vee werd gehouden, want de schuur is voorzien van hooi en mest) volledig naakt vastgehouden en zullen in een oogwenk het slachtoffer worden van ernstig sadisme (met name verkrachting).

Hoewel het verhaal vrij eenvoudig is en ook geen goede afloop heeft, heb ik me er best mee vermaakt. Het is volgens mij ook mijn eerste Aziatische film die ik gezien heb, waarin heel veel naaktheid in te zien is en zeker na circa 45 minuten als de gevangen genomen mannen, vrouwen en kinderen (in totaal circa 30 personen) zich volledig moeten uitkleden (of beter gezegd, hun kleren worden van hun lichaam afgetrokken) in de schuur. En vanaf dan valt er zeer regelmatig naaktheid (borsten, billen en zwart behaarde schaamstreken en dat laatste omdat alle Aziaten daar zwarte haren hebben) te zien van de mannen en vooral de vrouwen (o.a. als ze gedoucht worden in de schuur met een tuinslang en als een vadsige vrouwenhandelaar langs komt waarbij de vrouwen, inclusief een zwangere vrouw, gekeurd worden en er over hun prijs gehandeld wordt, waarna de prijs op hun billen geschreven wordt), maar ook van een jongetje. Ondanks dat ze geen kleren meer hebben, zijn ze wel niet continue naakt te zien, want regelmatig zijn hun lichamen bedekt met een krant.

Van te voren valt er overigens ook nog wat naaktheid te zien en dat na circa 27 minuten van een vastgebonden volledig naakte vrouw (die best flinke borsten had), die voorovergebogen vastgebonden is op een stoel (haar lichaam hangt dan over de rugleuning), waarover kaarsvet geschut wordt en waarna ze verkracht wordt (daarna gooien ze haar ook letterlijk uit de woning). Verder zien we na circa 33 minuten hoe zus Chuen (Jenny Liang die hele kleine borsten had) op brute wijze verkracht wordt door een aantal mannen (die eerst haar kleren van haar lijf trekken) in de schuur (als ze daar in eerste instantie samen met Shang Tung belandt). Eén van die mannen speelt dan ook draaimolen (het was opzicht best apart om te zien en het was volgens mij ook geen standje uit de Kamasutra) met haar terwijl hij haar verkracht en als hij haar dan los laat, na een aantal rondjes te hebben gedraaid, wordt ze gelanceerd in de schuur en valt ze op de vloer. En verder ook nog na circa 38 minuten een bewusteloze vrouw (de hulpjes van Hok vinden namelijk op een gegeven moment een hoop Illegale immigranten in een tent, die ze allemaal bewusteloos slaan), maar van haar zie je wel alleen maar de borsten (best mooie overigens).

Ook worden de vrouwen regelmatig volledig naakt gemarteld (o.a. met een stuk ijs), zodat ze het telefoonnummer zeggen. Eén van die vrouwen zegt dan op een gegeven moment ook:

"I forgot.I really forgot. Please stop. I beg you. Don't treat me like that. I beg you. I'll do anything for you."

De vrouwen worden ook regelmatig misbruikt door de hulpjes (eentje leek op een Aziatische uitvoering van Danny Trejo) van Hok en als één van deze hulpjes door de schuur loopt om een vrouw te kiezen, zegt de gekozen vrouw tegen hem.

"You want to take me out again ? You want me to see your penis again ? It's small. What good is it ?"

Buiten de vele naaktheid, valt er ook het nodige sadisme (dat is toch een beetje het kenmerk van regisseur Tun Fei Mou) te zien zoals mensensmokkelaar die in elkaar geslagen worden en daarna verbrandt worden, een man (die probeerde te ontsnappen) die aan één van zijn voeten wordt opgehangen, een vrouw die weigert om zich uit te kleden en daarna in brand wordt gestoken (dat doet ze min of meer zelf), Dai Chung die weigert om het telefoonnummer (van zijn contactpersoon in Hong Kong) af te geven, waarna hij hoogstpersoonlijk door Hok verkracht wordt (hij smeert ook vaseline op kont van het slachtoffer), Dai Chung die wraak neemt op Hok door hem via de keel dood te bijten en daarbij komt hij zelf ook om het leven, trechters die in de mond worden gestopt en daarna gevuld worden met emmers water (je ziet dan ook de buiken opzwellen).

Ook vinden er regelmatig gevechten (o.a. met andere mensensmokkelaars, die ze dan beroven van hun gevangen genomen mannen en vrouwen) plaats en daarbij is vooral het overdreven geluid van het slaan wel komisch en dat deed me ook denken aan de komische films van het duo Bud Spencer & Terence Hill, waarin dat soort geluiden ook altijd te horen was.

Na de dood van de heer Hok besluiten de gevangen om te ontsnappen en daarbij nemen ze ook de slechteriken te grazen. Ze rijden dan met een busje naar Hong Kong, waarbij ze continue (dat was best irritant om te horen) zingen:

"Rich, We will become rich."

Daarbij stuiten ze dan op een politiecontrole waarbij ze door de mand vallen (o.a. omdat Shang Tung per ongeluk tegen een politieagent zegt "Thanks comrade") en de meesten van hun worden dan opgepakt. Shang Tung weet echter uit de handen van de politie te blijven (mede dankzij de hulp van Chuen, die zichzelf aangeeft, waardoor hij kan ontkomen aan de politie) en komt aan op een plek in Hong Kong met de naam "Diamond Hill" waarbij hij denkt geluk en rijkdom te vinden, maar dat blijkt een illusie te zijn want "Diamond Hill" is niet meer dan een vervallen plek in een sloppenwijk van Hong Kong. Hij zegt dan ook zwaar teleurgesteld:

"No, this place can't be Diamond Hill. Here can't be Diamond Hill !"

Daarna draait de camera nog even rond en zie je in de verte het luxe gedeelte van Hong Kong en de zon, waarna de film na circa 94 minuten is afgelopen. Van de cast had ik nog nooit gehoord en schijnbaar had IMDb daar ook last van, omdat daar niet staat welke acteur / actrice welke rol speelt. Dat is ook vaak het probleem bij Aziatische films uit de vorige eeuw (met name die uit de jaren 70 en 80), want vrijwel iedereen loopt daarin rond met zwarte haren (zowel op het hoofd als op de schaamstreek), waardoor ze enorm veel op elkaar lijken. Zo had ik in deze film vaak moeite om Dai Chung (de broer) en Shang Tung (de vriend) uit elkaar te houden. In het begin was dat nog enigszins makkelijk op te lossen omdat Dai Chung rondloopt in een blauw shirt en Shang Tung in een grijs shirt, maar als ze allemaal uit de kleren gaan in de schuur is er geen beginnen meer aan

Al met al vond ik dit best een vermakelijke Drama (eigenlijk is het een Sexploitation) film om gezien te hebben (vooral vanwege de naaktheid en het geweld) en het onderwerp in deze film, namelijke "Illegale immigranten" is hedendaags nog zeer actueel. "Lost Souls" is ook één van de eerste films die zich concentreert op Chinese jongeren die van het vasteland naar Hong Kong vluchten.

Opzicht best een aardige spaghettiwestern die stamt uit het jaren 60 hoogtij spaghettiwestern tijdperk. Het eenvoudige verhaal (met als thema wraak) is best aardig en weet ook te boeien maar is niet bepaald hoogstaand. Visueel ziet het er allemaal fraai uit en ook de cast in de vorm van Lee Van Cleef (met o.a. zijn typisch handelskenmerk de pijp) en John Phillip Law (wel een rare stem) doen het goed. De film begint best aardig (daar draait de rest van het verhaal ook om) en eindigt ook goed, maar het middenstuk is hier en daar wat langdradig en soms ook saai. Er zijn zeker veel betere spaghettiwesternfilms gemaakt dan deze, maar deze was zeker verdienstelijk en ook het aankijken waard.

Best wel een complexe film die moeilijk te volgen is. Het film is niet slecht maar ook geen hoogvlieger. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Best knap dat er nog 4 van leven. Dat de jonge knul nog leeft is natuurlijk normaal hij was destijds zeer jong tussen allemaal die oudjes Hij is trouwens nog steeds jong tegenover de andere levende.

Inderdaad "O moeder wat is het heet" hete die andere serie. Was minstens (misschien wel zelfs beter) zo leuk als deze serie.

Ondanks het meespelen van Mark Wahlberg (die ik graag zie in films en vooral in Actie films) en Will Ferrell (waar ik een soort van haat-liefdeverhouding mee heb), was dit eigenlijk toch best een flauwe en zeer voorspelbare Komedie film.

Het begin van het verhaal was tenenkrommend slecht en pas vanaf het moment dat Mark Wahlberg zijn introductie maakt (overigens geweldig begeleidt met muziek van AC/DC) op het vliegveld, wordt het verhaal omtrent de twee concurrerende vaders, te weten de softe stiefvader Brad Whitaker (gespeeld door Will Ferrell) en de ruige vader Dusty Mayron (gespeeld door Mark Wahlberg), enigszins genietbaar. Ondanks dat ik eigenlijk niet veel heb moeten lachen, bevat de film toch een aantal leuke humoristische scenes. Zoals de introductie van de hond met de naam "Tumor" (zo genoemd, omdat hij zich hecht aan je ), de motor scene met Will Ferrell en de basketbal scene hoewel die ook enigszins beschamend was. De laatste paar minuten van het verhaal zijn ook leuk en zeker het moment (déjà vu) dat de zeer imposante John Cena komt aangereden op een motor en begeleidt wordt door muziek van Metallica. Van de toegepaste rock-muziek in deze film, heb ik eigenlijk nog het meeste van genoten (met o.a. AC/DC, The Hives en Metallica).

Omdat de film maar 90 minuten duurt, valt hij wel nog goed te bekijken en is hij op bepaalde momenten ook vermakelijk. Maar grotendeels is het toch vooral een flauwe, voorspelbare en misschien ook wel een clichématige komediefilm. De cast deed het verdienstelijk en dan vooral natuurlijk de hoofdrolspelers Will Ferrell (hoewel ik hem zeker wel eens grappiger heb gezien) en Mark Wahlberg (geweldig hoe hij zich met één arm was aan het optrekken in de garage). Ook Linda Cardellini (in de rol van Sara waarmee Brad is getrouwd en Dusty de vorige man van was) deed het verdienstelijk en ze zag er ook wel leuk uit. De twee jonge kinderen Megan (gespeeld door Scarlett Estevez) en Dylan (gespeeld door Owen Vaccaro) vond ik daarentegen vreselijk en irritant. Ze waren in mijn ogen in ieder geval niet de moeite waard om voor te strijden.

Al met al niet meer dan een flauwe Komedie, die leuk is om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege Will Ferrell en Mark Wahlberg, die inderdaad in deze film een leuk concurrerend duo vormen, en niet vanwege het suffe verhaal.

Dit is de derde keer dat Mark Wahlberg en Will Ferrell (die ik beiden meestal goed en leuk vindt in films) samen in een Komedie film te zien zijn. De eerste keer was in de zeer flauwe Actie / Komedie film "The Other Guys (2010)" en de tweede was het eerste deel van "Daddy's Home" uit 2015. Ik moet zeggen dat alle drie de keren niet bepaald succesvol was, want ook deze Komedie film is zeker niet geslaagd (is misschien ook beter om deze film te bekijken rond Kerstmis) en ik heb ook zelden moeten lachen om de vele flauwe en kinderachtige humor. Het enige leuke in deze film is eigenlijk nog het toevoegen van de vaders van Dusty en Brad, welke namelijk gespeeld werden door de bekende acteurs Mel Gibson en John Lithgow.

In dit verhaal, welke zich afspeelt rond Kerstmis, hebben de vaders Dusty (Mark Wahlberg) en Brad (Will Ferrell) hun strijdbijl inmiddels begraven en kunnen ze het ook goed vinden met elkaar. Samen bereiden de twee een gezellig kerstfeest voor hun kinderen voor. Maar als Dusty’s vader Kurt (Mel Gibson) en Brads vader Don (John Lithgow) ten tonele verschijnen, komen de familieruzies echter snel weer boven drijven en lopen de spanningen hoog op.

Hoewel ik me nog enigszins vermaakt heb met het eerste deel van "Daddy's Home", was dat bij deze film zeker niet het geval. Sterker nog, ik heb me vooral zitten te ergeren en te irriteren en dat min of meer gedurende het hele verhaal. Het dertien in een dozijn verhaal is daarbij ook nog eens tenenkromend slecht en dat geldt eigenlijk ook voor de meeste humor in het verhaal, welke zoals al eerder gezegd voornamelijk flauw en kinderachtig is.

De humor heeft o.a. betrekking op chocomel, het toneelstuk van één van de kinderen op school, de aankomst van de vaders van Dusty en Brad op het vliegveld (bij de aankomst van de vader van Dusty, is wederom het liedje "Thunderstruck" van de Australische rockband "AC/DC" te horen), het rijden naar het vakantiehuis in de besneeuwde bergen, de douche in het vakantiehuis, de kerstverlichting in combinatie met een sneeuwruimer (daarom moest ik wel nog glimlachen), het rodelen met een band van een berghelling, de thermostaat in het vakantiehuis welke steeds door iemand op 29 graden wordt gezet, het omzagen van een boom, als kerstboom, in het bos wat een telefoonmast blijkt te zijn, het bowlen waarbij iemand bijna een score van nul punten haalt, het stelen in een winkel, het schieten op een kalkoen waarbij iemand gewond raakt, het verblijf in het ziekenhuis, het spelen van het spelletje "improv-ninja", het kerstspel in de kerststal, het gedoe om eierpunch, het vertrek naar huis wat verhindert wordt door een lawine en natuurlijk de vele slechte en belachelijke dialogen onderling, al dan niet ontstaan vanwege ruzie.

Maar het echte dieptepunt van het verhaal is eigenlijk nog het einde, welke zich afspeelt in een bioscoop (waarbij ook nog eens een stroomstoring ontstaat), en waarbij ze met zijn allen het bekende kerstliedje "Do they Know it's Christmas" van "Band Aid" uit 1984 gaan zingen (Brad slaat daarbij ook nog eens op een trommel) en welke velen een leuk liedje vinden. Het zingen deed pijn en mijn oren en heb ik ook snel vooruit zitten te spoelen. En het enige grappige bij het zingen van het kerstliedje, is als John Cena (in de rol van vader Roger, die de vader is van Adrianna en die op het einde van het eerste deel van "Daddy's Home" ook al even te zien was) dan op een gegeven moment zegt:

"Ik draai dit ook in de zomer"

Een andere leuke dialoog in het verhaal is als de vaders Don en Kurt elkaar voor het eerst zien op het vliegveld en ze samen met elkaar praten en er dan o.a. gezegd wordt:

Don: Ik zoek altijd vluchten uit met zo veel mogelijk tussenstops. Zo kan ik veel nieuwe mensen spreken.
Kurt: Je spoort dus niet. Goed om te weten

Na het einde in de bioscoop volgt er nog een scene waarbij de moeder van Brad, te weten Ginny (Priscilla Manning), aankomt op het vliegveld met haar nieuwe man (ze is dus gescheiden van Don en dat krijg je op een gegeven moment te weten in dit verhaal) en die man blijkt dan Sully Sullenberger te zijn en dat is natuurlijk de man die 155 vliegtuigpassagiers heeft gered door te landen op de Hudson rivier bij New York en waarover de fraaie Drama / Biografie film "Sully (2016)" is gemaakt. Brad is daar overigens niet echt blij mee.

De cast (zie filmposter) in deze film is indrukwekkend met de bekende acteurs Mark Wahlberg, Will Ferrell, Mel Gibson (als de vader Kurt, die vroeger Spaceshuttle piloot was en die vaak van vrouwen snoept) en John Lithgow (als de veel pratende vader Don, die vroeger architect was), maar helaas bakken ze er niet veel van en vond ik alleen Will Ferrell en Mel Gibson het nog enigszins verdienstelijk doen. John Lithgow vond ik eigenlijk best irritant en dat geldt zeker ook voor alle kinderen in het verhaal, welke gespeeld werden door Scarlett Estevez (als dochter Megan), Didi Costine (als dochter Adrianna, die vrijwel continue op haar smartphone kijkt) en Owen Vaccaro (als de brildragende Dylan, die een oogje heeft op de Aziatische Casey).

De vrouwen van Brad en Dusty, welke gespeeld werden door respectievelijk Linda Cardellini (in de rol van Sara) en Alessandra Ambrosio (in de rol van Karen), waren ook best irritant, maar ze compenseerden dat nog enigszins door hun uiterlijk en zeker wat betreft de laatst genoemde, welke een rondborstig Braziliaans model is.

Al met al een tenenkrommende slechte Komedie film (die met circa 95 minuten gelukkig niet al te lang duurt) waarmee ik me nauwelijks vermaakt heb en die het aankijken ook niet waard is en dat ondanks het dit keer meespelen van Mel Gibson en John Lithgow. Ik hoop eerlijk gezegd dat er geen derde deel meer zal volgen, maar ik ben er bang voor.

Daar waar ik de film "Les 7 Jours du Talion (2010)" een marteling film vond voor beginners, daar is deze film toch zeker een marteling film voor gevorderden want de voorbereiding was perfect gedaan en het martelen werd heerlijk bruut uitgevoerd en zonder enig medelijden (en terecht ook). Daarvoor is zeker het rapportcijfer van een 9 van toepassing. Er is dus zelfs nog wat ruimte voor verbetering

De opbouw van het eenvoudige verhaal is eigenlijk vrij standaard en is ook wat saai en langdradig. Tijdens deze opbouw maak je kennis met de alleenstaande vader Derek (goed gespeeld door Michael Thomson) die gescheiden is van zijn vrouw Stacey (gespeeld door Allira Jaques) waarmee hij een 6 jarige dochter Georgia (gespeeld door Billi Baker) heeft die bij hem inwoont of regelmatig bij hem verblijft. Vader en dochter hebben een heel goede band met elkaar en houden ook enorm veel van elkaar. Derek heeft samen met zijn jongere broer Tommy (gespeeld door Christian Radford) en Colin (gespeeld door Sean Gannon) een klein familiebedrijfje wat surfborden maakt/opknapt. Met dit familiebedrijfje gaat het niet goed waardoor Derek genoodzaakt wordt om Tommy te ontslaan in opdracht van Colin. Tommy (die o.a. werktijden niet zo nauw neemt) is daar natuurlijk niet zo blij mee. Om deze 5 personen draait nu het hele verhaal.

Op een gegeven moment brengt Derek zijn net jarig geworden dochter Georgia naar haar moeder Stacey en tijdens die nacht bij haar verdwijnt Stacey spoorloos waarna de politie wordt ingeschakeld. Derek is helemaal overstuur en verwijt dit gebeuren aan zijn ex-vrouw Stacey omdat zij een slaapkamer raam niet heeft laten repareren en Derek het al diversen keren heeft aangeboden om te repareren. De relatie tussen Derek en Stacey is overigens niet al te best (ook al voor het verdwijnen van Stacey). Al vrij snel wordt daarna Georgia gevonden op het strand, waar ze op brute wijze is vermoord. De politie gaat dan op zoektocht uit maar kan dan in eerste instantie geen dader vinden. Inmiddels is er dan een half jaar verstreken en gaat het met Derek niet goed die nog enorm veel pijn en verdriet heeft van het verlies van zijn geliefde dochter Georgia. Om Derek wat op te vrolijken nodigt Tommy hem uit om bij hem naar een feest te komen. Derek wilt in eerste instantie niet, maar Tommy overtuigt hem om toch te komen. Daar eenmaal aangekomen trekt Derek zich op een gegeven moment even terug in het huis om wat te rusten.

We zijn dan inmiddels 45 minuten verder en vanaf dan begint het verhaal eindelijk te boeien en interessant te worden als Derek iets vreemds ontdekt in het huis van Tommy, hij heeft namelijk overal verborgen camera's verstopt in slaapkamers en badkamers, waarvan Derek denkt dat Tommy ietwat pervers is. Maar dan vindt hij in een bureaulade een dagboek van Tommy waarin hij iets schokkends leest en hij neemt dat dagboek stiekem mee naar huis voor verdere observatie. Daar komt hij al snel tot de ontdekking dat Tommy een pedofiel en kindermoordenaar is en dat ook gedaan heeft met zijn dochter. Hij zint dan op wraak en gaat zich verdiepen in methodes om te martelen en bereidt zichzelf en zijn kelder voor om Tommy te gaan martelen. Als dat gebeurt is nodigt hij Tommy uit in zijn huis en doet hij een verdovend middel in het bier van Tommy die dan al snel van de wereld is.

Als Tommy dan weer ontwaakt ligt hij vastgebonden (beter gezegd vastgeschroefd met klemmen) met armen, benen en hoofd op de werktafel in de kelder en in zijn keel zit een luchtpijpje gestopt zodat hij niet kan schreeuwen. Vanaf dat moment komt het verhaal heerlijk opgang en wordt Tommy keihard gemarteld als Derek steeds een stukje voorleest uit zijn ziek dagboek waarin hij beschrijft wat hij met kinderen heeft gedaan waaronder zijn dochter. Deze martelingen (soms met de nodige zwarte humor) zijn best gedetailleerd in beeld gebracht (dus deze film is niet voor iedereen weggelegd) en bestaan o.a. (in deze volgorde) uit het snijden met een stanleymes, afknippen van vingers, steken met een schroevendraaier in knie, aanbrengen van een buis in anus zonder glijmiddel en daarna prikkeldraad erin duwen, verbrijzelen van knie met een kniebreker, slaan met hamer op buik en hand, tanden uittrekken en daarna de mond schoon maken met een stofzuiger, afzagen van arm en als laatste het verwijderen (door eraan te trekken) van de eerder aangebrachte prikkeldraad. Kortom het gaat er zeer hard aan toe en Tommy geniet er bepaald niet van Tussen het martelen door komt ook nog even de vader en moeder langs die niet weten waarmee Derek bezig is en ook krijg je te horen waarom Tommy de dochter van Derek heeft vermoord, namelijk omdat Derek hem heeft ontslagen.

De politie is er nu ook min of meer achter wie de dader is van de moord op Georgia via een profielschets (die erg veel lijkt op Tommy) en ook Colin weet er inmiddels vanaf (politie heeft hem de profielschets laten zien) en Derek laat ook aan Colin zien wat hij met Tommy aan het doen is. Hij schakelt dan geschokt de politie in die Derek komen arresteren (hij geeft zich gewoon over omdat hij kan leven met de gevangenisstraf en weet ook dat Tommy geen leven meer heeft en dus nog meer wordt gestraft). Derek wordt dan uiteindelijk afgevoerd, onder goedkeuring van zijn dochter die hij denkbeeldig ziet, terwijl familieleden (o.a. zijn moeder) hem bejegenen.

Al met al dus gewoon een lekkere brute Horror / Thriller film (beter gezegd martelfilm) waarvan de opbouw wel te lang duurt. Maar vanaf het martelen geblazen is het gewoon genieten geblazen tot de laatste minuut en het einde vond ik eigenlijk best goed en ook mooi (dat geldt ook voor de aftiteling). Zoals eerder gezegd is deze film niet voor iedereen weggelegd want tijdens het martelen gaat het er hard aan toe en wordt het ook best gedetailleerd weergeven (met name het trekken van de tanden zag er heerlijk bruut uit, dus mocht je binnenkort naar de tandarts moeten, kijk dan deze film pas erna ).

P.S. Brooke Chamberlain in de minuscule kleine rol van Melissa, mocht er wel wezen als ze verschijnt in een donkerblauwe sexy bikini op het feest.

Dit is inderdaad niet meer dan een saaie en langdradige biografie (althans een gedeelte) over één van de roemruchtste seriemoordenaars ooit, namelijk Jeffrey Dahmer.

Waar de andere biografie film "The Secret Life: Jeffrey Da..." over Jeffrey Dahmer de ene moord na moord (sommige behoorlijk bruut) van hem liet zien, laat deze film maar bitter weinig geweld zien. Het wordt dan ook nergens schokkend of aangrijpend. Deze film is meer een soort van homo romantiek verhaal tussen de kille en gestoorde Jeffrey Dahmer en de donkere Rodney die niet eens wordt vermoord door hem. Het hele verhaal weet eigenlijk ook nergens te boeien en sleept zich voort tot het nietszeggende einde. Daardoor is het vooral een saaie en langdradige zit, terwijl de film eigenlijk niet eens lang duurt. Ik moet wel zeggen dat Jeremy Renner de rol van Jeffrey Dahmer redelijk vertolkte, maar ik vond hem eigenlijk meer lijken op een jonge Bill Gates en vooral als hij rondliep met een grote bril. Dus mocht er ooit een biografie worden gemaakt over het leven van Bill Gates, dan is Jeremy Renner daar zeker geknipt voor.

Nee deze biografie over Jeffrey Dahmer kon me niet echt bekoren en vond ik maar behoorlijk saai.

Bepaald geen vrolijk of luchtig drama, maar juist een rauw inktzwart drama. Het heftige verhaal zat goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Het verhaal is dan misschien wel wat eentonig (allemaal vanuit het oogpunt van Noomi Rapace) maar is wel pakkend en ook geregeld aangrijpend. Dat komt vooral door het sterke spel van Noomi Rapace die zeer overtuigend de rol van alleenstaande moeder "Anna" speelt en zich ook veelvuldig bloot (letterlijk van top tot teen en het neigt soms zelfs naar porno) geeft. Ze probeert een goede moeder te zijn voor haar dochtertje "Daisy", maar door het vrijwel continue gehuil van "Daisy" lukt dat niet altijd (gaat ook ten koste van haar droom om actrice te worden) en volgen geregeld heftige scenes waarbij ze het niet meer aankan en er helemaal kapot aangaat en uiteindelijk ook doordraait. Dit lijdt dan meestal tot drastische maatregelingen die niet prettig zijn om naar te kijken (zeker niet de noodlottige maatregel).

Het verhaal is eigenlijk opgedeeld in twee gedeeltes. Het eerste gedeelte draait om "Anna" en haar dochtertje "Daisy" en het tweede gedeelte draait om "Anna" en haar carrière in combinatie met schuldgevoelens. Die carrière loopt toch iets anders dan wat ze hoopt/droomt want uiteindelijk wordt ze wel actrice (ook trouwens prostituee) maar dan wel in de porno-industrie en al haar gaatjes worden ook letterlijk gevuld (leuke woordspeling ). Dat gedeelte is misschien als drama iets minder, maar het levert wel geregeld fraaie beelden en dialogen op.

Al met al is deze film geen prettig drama om naar te kijken, maar is het wel een sterk drama met ook een sterk en heftig einde (met name als "Anna" geconfronteerd wordt met haar daden en de spiegel voor zich krijgt).

P.S. de scene waarbij Noomi Rapace wordt genomen door Trine Dyrholm met strap-on, mocht er best wezen (geweldig geluid ook erbij), ook trouwens die met Noomi Rapace en een klant waarbij de scene wordt overgedaan

Opzicht wel een aardig drama dat zeker in het eerste uur weet te boeien, maar daarna wordt het helaas wat te langdradig en ook wat saai. Het verhaal zit best goed in elkaar (ook de uitvoering) en is vooral door het toedoen van Matthew McConaughey en Jared Leto het kijken waard. Met name de eerste speelt zeer goed en overtuigend. Ook een petje af voor de realistische fysieke gesteldheid van beide acteurs in deze film. De flut rol van Jennifer Garner als dokter stelt weinig voor en is ook bepaald niet overtuigend.

Persoonlijk vond ik dit meer een film voor leuk om gezien te hebben, maar meer ook niet. Daarvoor was de film eigenlijk niet echt aangrijpend of schokkend.

Hetzelfde concept en recept (inclusief de witte sportauto) als de vorige film van regisseur Christian Drew Sidaris te weten "Enemy Gold". Het verhaal is eigenlijk wat flauwtjes maar best nog goed te doen (inclusief een verrassende wending op het einde). Ook zit in deze film voldoende actie en het allerbelangrijkste veel heerlijke rondborstige vrouwen. Zodoende kun je in deze film volop genieten van de lange maar o zo heerlijke Julie Strain (ook veelvuldig gebruikt, of misbruikt , in de films van regisseur Andy Sidaris), Samantha Phillips (wat een schatje was dat), Julie K. Smith (zeer wel gevormd) en de fraaie kortharige Wendy Hamilton. De laatste twee hadden in de film de bijnaam "Cobra" en "Scorpion" en hun introductie (althans waar ze goed uit de kleren gingen) bij de Texas cowboy dansclub was een genot om te zien

Al met al een aardige film met veel fraaie dames en vooral beelden ervan

Op deze Franse Thriller / Mystery film ben ik gekomen door het leuke spelletje "Link de filmposters", waarbij ik zocht naar "vrouw met geweer en tas" (i.v.m. met de vorige geplaatste filmposter van "scorsese") en toen kwam ik dus o.a. uit bij deze zeer fraaie filmposter, welke me gelijk aanspraak vanwege de mooie en sexy vrouw met geweer, zonnebril, rode haren, charmante sproeten, fraaie lichaamsbouw en lange mooie benen. Na het posten van deze filmposter bij het spelletje "Link de filmposters", heb ik de film gelijk gepindakaasd en daarna in de avond bekeken.

De mooie secretaresse Dany Dorémus (Freya Mavor) leent / steelt de sportwagen, een blauwe Ford Thunderbird, van haar baas Michel Caravaille (Benjamin Biolay), die met zijn gezin een weekendje weggaat met het vliegtuig naar de Cote D’Azur, mee om een roadtrip te maken. Ze gaat namelijk i.p.v. Parijs naar een badplaats in het Zuiden van Frankrijk om daar de zee te kunnen zien, waarvan ze zweert die nog nooit gezien te hebben. Maar onderweg herkent iedereen haar en als er opeens een lijk in de kofferbak van de auto opduikt, is ze ineens de hoofdverdachte van een moord waar ze niets vanaf weet. Wordt ze gek ?

"The Lady in the Car with Glasses and a Gun" is een remake van de gelijknamige cultfilm uit 1970 en is een stijlvolle (fraaie auto's, minirokken, schitterende locaties en decors, kleurrijk en fraaie passende muziek) psychologische thriller, die volledig wordt gedragen door de zeer mooie Freya Mavor, die er continue zeer fraai en sexy bijloopt (altijd met blote benen en lopend op open schoenen met een hoge hak) en waarvan ook wat naaktheid (haar borsten) is te zien tijdens één scène waarbij ze vrijt / neukt met een louche oplichter, te weten Georges (Elio Germano), in een hotel.

De film (die zich ergens in de jaren 60 / 70 afspeelt) begint met de naïeve en onschuldige secretaresse Dany, die ermee instemt overuren te maken voor haar baas Michel, waarbij ze 50 pagina's tekst moet typen op een typemachine (ze zegt daarbij ook "I do six pages an hour"). Dany voltooit de klus 's nachts bij het huis van haar baas, waar ook zijn vrouw Anita (Stacy Martin) en hun jonge dochtertje Sylvie (Noémie Morales) aanwezig zijn, en rijdt het gezin in de ochtend in hun strak uitziende Ford Thunderbird naar het vliegveld, waar ze vertrekken naar de Cote D’Azur, en Dany moet daarna de auto terugbrengen naar hun huis. Wanneer Dany klaar is met het afzetten van het gezin op het vliegveld, compleet met zonnebril op, besluit ze niet terug te gaan naar het huis van haar baas, maar neemt ze de auto mee op een soort van roadtrip om de zee te kunnen zien, die ze nog nooit gezien heeft (ze zegt ook regelmatig "I've never seen the sea"), en neemt daarbij op de snelweg de afslag naar het Zuiden van Frankrijk (Cannes / Nice) i.p.v. Parijs.

Tot dan (de eerste circa 25 minuten van het verhaal) is het verhaal opzicht logisch en goed te volgen. Maar dat verandert wanneer ze ontdekt dat veel mensen die ze ontmoet, zoals een vrouw uit een restaurant die haar aanspreekt over een vergeten jas, een man bij een tankstation (waar ze ook aangevallen wordt op het toilet) en een politieagent, beweren te weten wie ze is en dat ze haar onlangs hebben gezien, hoewel ze nog nooit al deze mensen heeft ontmoet. Ze zegt dan o.a. tegen die mensen:

"Sorry, I think you have the wrong person.", "You're mixing me up with someone else." en "You're mistaking me for someone else."

Vanaf dan hebben we te maken met een mystery en heb je vaak ook zoiets van "WTF is er aan de hand ?". Door al deze mensen en rare incidenten, denkt Dany dat ze gek aan het worden is en daarbij praat ze ook regelmatig tegen haarzelf, alsof ze een gespleten persoonlijkheid heeft.

Als het avond wordt en ze in de auto in slaap is gevallen, wordt ze door een politieagent (die haar herkent) naar een hotel gebracht (waar ze schijnbaar de dag van te voren ook al is geweest) en daar ontmoet ze de louche oplichter Georges waarmee ze een affaire begint. Georges steelt uiteindelijk de auto van haar (beter gezegd van haar baas) en als ze de auto uiteindelijk weer terugvindt, ontdekt ze na circa 65 minuten (een jongetje zegt namelijk tegen haar "Who's the man in your car ?") dat er een lijk van een man en een geweer in de kofferbak van de auto liggen, die er voorheen nog niet inlagen.

Zowel Dany als de kijker denkt dan dat Georges geen louche oplichter is maar een moordenaar is, maar dat is eigenlijk te eenvoudig om te denken en dat blijkt ook als ze Georges weer tegenkomt (rijdt op een motor, waarbij Dany hem moet volgen), die denkt dat Dany juist de man heeft vermoord en zeker als ze naderhand nog een korte brief in de jas van de dode man vinden, die Dany zogenaamd heeft getypt. Omdat ze beiden denken dat de ander de dader is, ontstaat er een schermutseling tussen hun, waarbij Georges Dany uiteindelijk bewusteloos slaat met het geweer.

Als Dany uren later weer ontwaakt, blijkt Georges dood te zijn en belt ze met Anita die zegt dat ze naar een huis moet gaan. Eenmaal aangekomen in het huis (na circa 80 minuten), komt de aap uit de mouw en wordt duidelijk hoe de vork in de steel zit. Het is overigens niet zo dat de oplossing ongelooflijk is, want het ligt nogal voor de hand en je vraagt ​​je af waarom je er niet eerder aan hebt gedacht. In het huis (waar ze ook haar jas op de grond vindt) wordt ze namelijk aangevallen door haar baas Michel (hij was het ook die haar aanviel op het toilet van het tankstation), die zegt dat Anita de man heeft gedood. Anita heeft namelijk met de man geslapen en de man bleek een afperser (heeft o.a. uitdagende foto's van Anita gemaakt) te zijn met de naam Maurice Kaub (Christophe Blain).

Om echter iemand anders de schuld te geven van de moord, heeft Anita zich verkleed als Dany (en dat op het moment dat Dany in hun huis 50 pagina's tekst zat te typen) en heeft ze daarbij precies dezelfde route gereden als Dany en daarom herkende veel personen Dany weer Hij zegt ook tegen Dany dat hij haar de hele tijd heeft gevolgd en verklaard ook alles (o.a. wanneer hij het lijk in de auto heeft gelegd) tegen haar en zegt ook:

"I said the flight was at midday. But I had two hours to follow you, poison you and place your body next to Kaub's. It would've looked like suicide after killing your lover. You're not mad. You didn't kill anyone."

Dany weet dan het geweer te pakken en schiet een aantal keer op Michel en doodt hem uiteindelijk door hem door zijn hoofd te schieten. Daarna is de film na circa 90 minuten afgelopen en zien we Dany nog naar de zee lopen en zien we haar ook nog eventjes onder water zwemmen.

Zoals al aangegeven wordt de film volledig gedragen door de fraaie Freya Mavor, die in deze film ook een extreem sexy roodharig personage speelt en ze flirt met de ene man na de andere. Ze loopt ook heerlijk rond met haar mooie lange benen, terwijl ze met haar tas zwaait. Stacy Martin in de rol van Anita mocht er overigens ook wezen en van haar zien we ook een keer haar borsten en dat tijdens een flashback scène.

Al met al heb ik me vanaf de eerste tot de laatste minuut goed vermaakt met deze stijlvolle schitterende uitziende Franse psychologische Thriller / Mysterie film (een remake) en dat vooral vanwege de fraaie hoofdrolspeelster Freya Mavor. Het verhaal lijkt in eerste instantie zeer warrig, maar uiteindelijk wordt alles duidelijk.

Al hoewel het eerste deel beter was, was deze film ook best te pruimen. Ik vond hem in ieder geval boeiend en soms ook spannend. De ijshockey scene op het ijs vond ik zeer goed.

Ik moet zeggen dat de film tot en met de uitbraak van de 3e wereldoorlog best aardig was maar wat men daarna liet zien wekte eerder op de lachspieren dan dat het bedoeld zal zijn. Vooral de zogenaamde gemuteerde dieren en omgevingen (belachelijke luchten) sloegen werkelijk nergens op. Zelden zo'n goedkope en belabberde special effecten in een film gezien als deze.

Het hele verhaal werd sowieso na 3e wereldoorlog een belachelijke en trieste bedoeling. Kijk je naar de cast van deze film dan verklaard het wel veel want het zijn gewoon allemaal matige acteurs die hun hoogtij jaren hadden met series. Ik heb deze film destijds in de jaren 80 eens gehuurd maar dat was gewoon zonde van mijn 4 gulden. Daar had ik toen beter kauwgomballen of een seksboekje in de tweedehandswinkel voor kunnen kopen en dan had ik er veel meer plezier aan gehad. Knap en verbazingwekkend dat deze ellende nog zo'n hoog gemiddelde hier heeft

Het eerste half uur vond ik best aardig en ook wel spannend (er zaten ook een paar goede schrikmomenten in), maar zodra het eerste spook/skelet in beeld komt wordt het zeer matigjes. Dat komt mede door het verhaal maar vooral door de zeer slechte (zeg maar gerust trieste) special effecten die er totaal niet uitzagen. Het is jammer dat deze film met een zeer laag budget is gemaakt want anders was het misschien nog wat geworden. De vaart zat er wel goed in en daarom was de film nog goed te bekijken.

Ik heb me eerlijk gezegd ook goed vermaakt met deze korte Horror film, afkomstig uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie, en het verhaal wist me tevens te boeien van de eerste minuut (de opening is sowieso goed en hard) tot de laatste minuut (eveneens goed). Niet zozeer dat het verhaal zo goed of origineel is (wel leuk gevonden), maar vooral vanwege de harde uitvoering ervan, waarbij veel geweld en goor is te zien en dat allemaal expliciet in beeld gebracht.

Het verhaal draait om sheriff Kevin van het kleineTexaanse stadje Cloverdale, die in 1981 (daar begint het verhaal ook mee) is getroffen door een familietrauma, waarbij zijn jarige vader John (die dan verward zegt "Dat verdomde ding, het heeft me gevonden") opeens zijn moeder Jodi doodschiet (hard en fraai in beeld gebracht), daarna achter Kevin aangaat om hem ook dood te schieten en dan opeens op mysterieuze dood gaat (geweldige harde scene met veel goor en zeer fraai in beeld gebracht). 24 jaar later staat door zijn familietrauma en zijn manier van leven, als een kluizenaar in het huis van zijn familie die hij heeft vol geladen met beveiligingscamera's en telecommunicatie-apparatuur, zijn huwelijk met Dina en zijn zoontje Mikey op het spel en de geschiedenis lijkt zich ook te gaan herhalen, omdat op de familie (deden aan olieboren) van Kevin een vloek rust (zowel zijn opa in de jaren 50 als zijn als vader in de jaren 80 hebben namelijk hetzelfde meegemaakt). Deze vloek houdt o.a. in dat het hele stadje Cloverdale, waar Kevin dus woont, op een bepaald moment in razernij komt, waardoor er opeens lijken worden gevonden en mensen tegen elkaar schreeuwen en elkaar dodelijk aanvallen. Zal Kevin nu hetzelfde ondergaan als zijn vader en opa en hoe zit het met zijn vrouw Dina en zijn zoontje Mikey ?

Het mysterieuze (wordt op het einde pas duidelijk, maar de poster verraadt eigenlijk al het één en ander) en leuk gevonden verhaal zit goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (inclusief het visuele aspect) ervan, waarin best veel harde en grove dingen gebeuren zoals, een doorgedraaide man die zichzelf met een hamer doodslaat, door regelmatig op zijn hoofd (geweldig in beeld gebracht en ook zeer hard) en lichaam te slaan. Een vrouw die verongelukt met een auto en daarna doormidden scheurt (fraai in beeld gebracht) als sheriff Kevin haar naar zijn auto wilt slepen om naar een ziekenhuis te gaan en natuurlijke de harde opening waarbij de moeder van Kevin wordt doodgeschoten door zijn vader en waarna zijn vader op mysterieuze wijze ook doodgaat. De eerder genoemde doorgedraaide man vertelt overigens ook nog een geweldige mop, voordat hij met zichzelf aan de haal gaat, namelijk:

"Dus die gast zegt tegen het blinde meisje: mijn slang spuugt als je hem aait, omdat hij denkt dat hij mijn lul is"

Naarmate het einde van het verhaal nadert komt er meer duidelijk omtrent de vloek (tijdens het olieboren heeft de opa van Kevin namelijk iets bevrijd in de grond) die op de familie van Kevin heerst en het einde vond ik ook best goed, hard en zelfs sterk en ook de animatie van "The Damned Thing" zag er daarbij wel aardig uit.

De cast deed het best verdienstelijk en bestaat ook niet uit de minste acteurs en actrices zoals Sean Patrick Flanery (o.a. bekend van de Actie / Misdaad film "The Boondock Saints (1999)") in de hoofdrol van Sheriff Kevin, Marisa Coughlan in de rol van Gina (oftewel de vrouw van Kevin), die ik vooral kan uit de leuke (de meerderheid denkt daar overigens anders over) Komedie film "Freddy Got Fingered (2001)" en Ted Raimi (de broer van filmregisseur Sam Raimi) als eerwaarde Tulli, die ook voor wat humor zorgt en ook lekker hard tekeer gaat. Dat laatste o.a. tijdens de biecht van de collega van Sheriff Kevin, die gespeeld werd door niemand minder dan mister Rampage himself namelijk Brendan Fletcher, als het stadje Cloverdale wordt getroffen door razernij.

Al met al een leuke, vermakelijke en zeker ook een harde korte (duurt circa 50 minuten) Horror film, die zich lekker wegkijkt van de eerste tot de laatste minuut. Dat is natuurlijk ook toevertrouwd aan regisseur Tobe Hooper, die zeker niet de minste regisseur is in het Horror genre.

"I inserted this vibrator deep into her vagina. It gives her pleasure at will. An ingenious device."

Tijdens de "Horrorfilm Challenge" had "ibendb" deze "Nun in Rope Hell" gezien, welke ik wel interessant vond. Maar omdat deze Japanse Horror / Erotiek (Bondage) film niet op MovieMeter stond, en ik hem wel graag wilde zien (ik kijk eigenlijk alleen maar films die ook op MovieMeter staan), heeft "ibendb" de film laten laten toevoegen voor mij

In deze film draait het om Takako Fujise (Miki Takakura) die zich aansluit bij een nonenklooster nadat de vrouw (Kazuko Honjô) van haar minnaar, te weten Mr. Honda (Shingo Yamamoto), hen op heterdaad betrapt en zelfmoord pleegt door haar pols door te snijden met een vleesmes. Ze ontdekt al snel dat de nonnen en een succesvolle schrijver, te weten Bunzo Kumamoto (Hiroshi Unayama), samenspannen om haar te misbruiken tijdens decadente SM-orgieën.

De film begint opzicht gelijk fraai, want we krijgen gelijk een bos rode rozen in beeld te zien, met daarnaast een ondersteboven opgehangen en vastgebonden naakte Takako. Daarna ligt ze naakt op de grond en wordt ze ingesmeerd met olie (o.a. haar borsten en billen) door haar minnaar Mr. Hondo, die haar daarna begint te slaan met één roos met doornen en waar ze zichtbaar van geniet. Die scène duurt ongeveer vier minuten, waarna de film eigenlijk echt begint en we Takako met een trein zien aankomen op een perron. Vanaf daar begint ze te lopen en moet ze o.a. over een hangbrug lopen aan de kust, die op zijn plaats gehouden wordt met touwen (oftewel een symbolische verwijzing naar bondage).

Daarna zien haar gelijk in een nonnenoutfit en is ze aangekomen in het klooster, waar ze praat met de zieke bedlegerige Moeder-overste (Chigusa Takayama), die o.a. tegen haar zegt:

"I hope you'll be a good servant of the Lord."

Moeder-overste stelt haar dan voor aan zuster Cecilia (Kazuko Honjô), die haar meeneemt naar zuster Theresa (Maya Itô) en zuster Eiko (Hiromi Yamaguchi) en waarmee ze samen bidt. Eiko neemt het dan over van Cecilia en brengt haar dan naar haar kamer en zegt daar tegen haar dat ze verkracht is geworden in bed, maar dat het waarschijnlijk een droom was. Als Eiko vertrekt en het donker is, begint Takako een brief te schrijven voor Mr. Honda die ze dan in de prullenbak gooit. Daarna kleedt ze zich uit en gaat ze half naakt voor de spiegel staan en gaat ze met haar borsten spelen en kust ze de spiegel. Als ze dan op bed gaat liggen, trekt ze haar slipje uit en begint ze zich te masturberen.

Omdat ze zich schuldig voelt en we ook beelden van een vleesmes te zien krijgen, gaat ze daarna bidden en daarna douchen in een soort van openbare douche. Daar hoort ze vreemde geluiden en ziet ze dat Theresa en Eiko met elkaar aan het vrijen zijn. Daarna maken we kennis met chauffeur Kawabe (Takashi Kanematsu), die Takako en Cecilia brengt naar schrijver Bunzo Kumamoto, die ook warme wollen dekens doneert aan het klooster, en die ze willen bedanken. Onderweg stopt Kawabe opeens en gaat hij plassen naast de auto, waarbij Takako en Cecilia het gewoon kunnen zien en Cecilia moet er om glimlachen. Takako vindt het maar vreemd en zegt:

"What a strange man."

En dat klopt inderdaad en dat zien we ook later in het verhaal. Als ze bij Bunzo aankomen, zegt deze tegen hen:

"What a beautiful sight. Wasted away to serve Jesus... What a pity."

Als ze klaar zijn bij Bunzo Kumamoto, rijden ze weer terug in het donker en staat Mr. Honda te wachten bij de hangbrug en zegt hij tegen Takako:

"We need to talk."

Takako negeert hem dan en Kawabe houdt hem in bedwang. Daarna zien we dan via een flashback Takako met Mr. Honda neuken en komt diens vrouw de kamer binnen die dan haar pols doorsnijdt met een vleesmes en dus zelfmoord pleegt. Dus na circa 27 minuten kom je dan te weten waarom Takako naar het nonnenklooster is gegaan. Door de ontmoeting met Mr. Honda is Takako ontdaan en daarom krijgt ze een slaapmiddel om goed te kunnen slapen. En tijdens het slapen droomt ze dan over bondage en Kawabe en zien we haar ook naakt via touwen vastgebonden en gespreid in zijn auto (wat er overigens zeer fraai uitzag) en ook hebben ze seks met elkaar (Kawabe speelt en likt dan aan haar borsten en beft haar).

Als Takako dan in de ochtend wakker wordt, denkt ze dat ze het gedroomd heeft, maar ontdekt ze striemen om haar borsten, polsen en heupen. Oftewel het was toch geen droom en hetzelfde geldt voor Eiko Daarna zien we Cecilia op de hangbrug praten met Mr. Honda en wordt er gezegd:

Sabu: So you'll let me meet with Takako?
Cecilia: Yes, you have my word.
Cecilia: She'll meet you tonight at 7.

Takako gaat dan samen met Cecilia fietsen na circa 34 minuten, waarbij Cecilia op een gegeven moment zegt:

"How about a race back home? I'm taking that road down."

Oftewel ze fietsen gescheiden van elkaar naar huis. Takako komt dan onderweg een man (Hiroshi Takayama) tegen die een appel aan het schillen is en die tegen haar zegt:

"Hey, sister. We could have a good time, you and me."

Daarna komen nog twee vrienden van hem tevoorschijn en wordt ze gepakt en betast. Als Takako dan op de vlucht slaat, rennen de mannen achter haar aan en wordt ze gepakt. De mannen kleden haar dan uit (o.a. met een mes) en verkrachten haar. Ondertussen zien we Cecilia en Kawabe in een auto en hebben ze Mr. Honda bij zich, die geblinddoekt is en die vraagt:

"Where are we going?"

En waarop Cecilia antwoordt:

"A secret meeting place. You don't need to know."

Daarna zien we Takako naakt wakker worden op de vloer van een huis en zitten de drie mannen naast haar. Ze wordt dan weer betast en ook zegt één van de mannen tegen haar:

"How about a blow job?"

Als de man dan klaarkomt, zien we daarna sperma uit Takako's mond lopen en daarna wordt ze weer verkracht. Terwijl ze verkracht wordt, zien we opeens een lachende Bunzo vanuit een andere ruimte door een spiegelraam toekijken en ook zien we Cecilia, Kawabe en Mr. Honda, die samen komen binnengelopen, en Mr. Honda is dan ook erg boos als men zijn blinddoek afdoet en hij dan ziet hoe Takako verkracht wordt. Dus Cecilia, Bonzo en Kawabe spannen samen en hebben Takako en Mr. Honda erin geluisd.

Bunzo gaat dan Takako trainen als seksslaaf en heeft haar dan voorzien van een kuisheidsgordel en in haar vagina heeft hij een vibrator gestopt die hij op afstand kan bedienen (en wat hij ook regelmatig doet) Hij zegt dan ook na circa 42 minuten mijn openingszin en vanaf dan wordt het verhaal ook enigszins pornografisch, maar expliciete beelden krijg je niet te zien. Als Bonzo dan tegen Cecilia zegt:

"Wanna suck on this?"

Moet ze Kawabe pijpen en ondertussen ontsnapt Takako via een raam. Maar dat is helaas voor korte duur, waarna ze weer wordt teruggebracht naar het huis. Ze probeert dan met een schaar de kuisheidsgordel los te maken, maar Mr. Honda verhindert dat door weer de vibrator op afstand te bedienen, waardoor Takako enorm geil wordt. Ze roept dan ook:

"No! Stop!"

Ondertussen zijn in het klooster Eiko en Theresa met elkaar aan het zoenen en komt Kawabe binnen via een geheime deur, die daarna Theresa begint te slaan met een zweep en Eiko heeft hij horizontaal naakt opgehangen via bondage (wat er fraai uitzag) en dan zien we ook even de hangbrug als vergelijking. Wat we daarna te zien krijgen is echt geweldig. Want als Kawabe Takako meeneemt naar de kelder, zien we na circa 52 minuten Mr. Honda gekruisigd aan een houten kruis als Jezus, maar dan wel met touwen i.p.v. spijkers. En Eiko en Theresa liggen vastgebonden op de rug naast hem, met hun benen in de lucht (met de voeten boven hun hoofd) en met een lange aangestoken kaars in hun vagina Er wordt dan ook gezegd:

Mr. Honda: Takako.
Takako: Mr. Honda.
Mr. Honda: Water! Water, please!
Kawabe: Does this guy even have balls?
Kawabe: See how a woman like her endured pain better than you did.
Takako: You're evil. Evil!

Als Cecilia dan binnen komt gelopen, is Takako verbaasd haar te zien en zegt ze:

"Sister Cecilia? You're with them?"

Takako wordt dan naakt (ze draagt dan alleen nog een nonnenkap) en staande via haar handen (in de lucht) en voeten (ietwat gespreid) vastgebonden door Kawabe en ook wordt haar kuisheidsgordel losgemaakt. Maar de vibrator blijft in haar vagina zitten en die wordt dan weer op opstand bediend door Bunzo, waardoor ze weer een orgasme krijgt Bunzo zegt dan ook tegen Takako:.

"This toy... Sorry, you'll have to keep it."

Waarna hij de vibrator langdurig aanzet en Takako door de vele orgasmes bijna bewusteloos raakt. Bunzo begint haar daarna te betasten en ook hard te slaan met een zweep, die hij krijgt van Kawabe. En Kawabe op zijn beurt haalt de kaars uit de vagina van Eiko en laat het kaarsvet ervan op haar lichaam druppen, waarbij ze schreeuwend zegt:

"It's hot! Hot!"

Bunzo begint dan de inmiddels op de rug liggende Takako's in te smeren met olie en als hij dan met zijn vingers in haar vagina gaat, zegt hij:

"Your nectar... Shall we feed it to your thirsty lover?"

Waarna hij Mr. Honda Takako's lichaam laat likken en Cecilia moet dan van hem Mr. Honda pijpen en neuken. Als Cecilia dat laatste doet, zegt Bunzo tegen Takako:

"Takako, look at them. Look at him... You used to love that man. Come on, look at them."

Daarna worden Eiko en Theresa tegen elkaar vastgebonden en gaan ze met elkaar vrijen en Takako wordt door Bunzo ingesmeerd met een warm wit goedje en ook moet ze zichzelf vingeren, waarna hij tegen haar zegt:

"Takako, you're not a servant of Jesus anymore. From today, you are my servant."

Hij begint haar daarna te beffen, haar lichaam te likken en te neuken. Cecilia kijkt dan boos en jaloers toe en als Bunzo en Kawabe daarna vertrekken, loopt ze met een mes naar Takako en zegt ze tegen haar:

"If you disappear, he'll be all mine! I hate you. Because of your body... I hate you."

Maar i.p.v. haar met het mes te steken, snijdt ze haar los en zegt ze:

"Run! Don't ever come near him again! You two just run away. Get out! Hurry!"

Takako en Mr. Honda vluchten dan en Bunzo en Kawabe zetten dan met de auto de achtervolging in en Cecilia hebben ze meegenomen. Bunzo is ook kwaad op Cecilia en als Bunzo dan zegt:

"Takako , my ideal woman... You thought I'd let you flee?"

Wordt Cecilia juist boos op hem (omdat Bunzo haar niet wilt) en laat ze de auto in een ravijn crashen door chauffeur Kawabe bij de keel te pakken. De auto ontploft dan, waarbij Takako en Mr. Honda toekijken, waarna de film na 69 minuten is afgelopen.

Qua verhaal stelt het natuurlijk allemaal weinig voor en het is vooral seks en bondage (welke fraai in beeld werd gebracht) wat je te zien krijgt, maar dat werd wel mooi weergegeven. Expliciete beelden krijg je niet te zien en hetzelfde geldt voor vagina's. Die worden namelijk weggeblurd omdat het een Japanse film is. Waarom men dat doet weet ik eerlijk gezegd niet, maar echt storend was het niet (zo vaak is het ook niet van toepassing), maar het is natuurlijk wel zonde. Verder zijn eigenlijk alle vrouwen mooi en vooral hoofdrolspeelster Miki Takakura (zie ook de filmposter) met haar fraaie lichaam, die ook het grootste gedeelte van de film naakt te zien is.

De film staat betiteld als een Horror / Erotiek film, maar eigenlijk is het gewoon een Erotiek (Bondage) film. En aangezien ik die graag kijk, heb ik me best goed vermaakt met deze film.

De zoveelste parodie op films en in dit geval gaat het om parodie op dans en muziek films. Net zoals vrijwel alle andere parodies was ook deze intens triest. Er zitten een paar leuke scenes (cameltoe was inderdaad wel geinig) in en dan heb je het ook wel gehad met deze film. Het merendeel van de humor is gewoon niet grappig maar intens triest. Gelukkig is deze parodie met maar 73 minuten erg kort zodat hij wel goed te bekijken valt. Maar aanraden zal ik deze film zeker niet.

Regisseur Tobe Hooper heeft in het verleden een aantal goede en leuke horrorfilms gemaakt maar deze Horror / Sciencefiction film, ook afkomstig uit de "Masters of Horror" TV-serie, stelt helaas weinig voor en heeft ook niet echt veel met Horror te maken. Er mogen dan wel een soort van zombies in meespelen, die heten in deze film dan L. O. F. 's (Levenloos Ondood Fenomeen), maar die deden alleen maar spastische bewegingen maken en werden ook alleen maar misbruikt door mensen en mede door "The MC" (verdienstelijk gespeeld Robert Englund) die de gastheer is van de nachtclub (voorzien van huisband) "The Doom Room".

In dit verhaal draait het om de bijna 17 jarige Peggy (verdienstelijk gespeeld door de mooie Jessica Lowndes), die samen met haar moeder Kate (verdienstelijk maar ook irritant gespeeld door Marilyn Norry) een lunchroom runnen in een post-apocalyptisch (ontstaan door dodelijke terroristische Blizz-aanslagen, die o.a. steden als New York en L.A. hebben verwoest) Amerika. Daar ontmoet Peggy op een gegeven moment de mysterieuze Jak (verdienstelijk gespeeld door Jonathan Tucker) en een paar vrienden/vriendinnen van hem en hij laat haar een andere wereld zien, dan de veilige beschermde wereld die Peggy gewend is, maar wel saai vindt. Daarom neemt Jak (die inmiddels ook verliefd is geworden op Peggy) haar mee naar het roemruchte dorpje Muskeet (wonen alleen maar criminelen, misdadigers, drugsdealers en hoeren) waarin ook de beruchte nachtclub "The Doom Room" ligt. waar ze dan naartoe gaan (mede omdat Jak daar zaken moet doen). Haar moeder Kate is daar natuurlijk niet blij mee en probeert Peggy terug te halen door naar het dorpje Muskeet en de nachtclub "The Doom Room" te gaan.

Het verhaal en de uitvoering ervan stelt weinig voor en het enige leuke in deze film is de nachtclub "The Doom Room" (o.a. vanwege de sfeer en de muziek, ik vond de huisband wel geinig), gastheer "The MC" en het rijkelijke bloot. Dat laatste was o.a. van toepassing op de vrouwelijke L. O. F. 's , waar met name de smerige gastheer "The MC" zich lekker op uitleeft (hij laat zich o.a. pijpen ). De L. O. F. 's zijn overigens ontstaan na chemische aanvallen en zijn levenloze ondode mensen, die door het toevoegen van bloed (dat bezorgt o.a. de mysterieuze Jak op illegale wijze, door deze te beroven van bejaarden) spastische bewegingen beginnen te maken. In de nachtclub "The Doom Room" worden ze dan door "The MC" gebruikt om maf te dansen en dat vindt het publiek leuk om te zien en daarmee verdient "The MC" dan ook zijn geld (door het verkopen van kaartjes) mee.

De cast doet het verdienstelijk en vooral dan Robert Englund (vooral natuurlijk bekend als horror icoon Freddy Krueger uit de "Nightmare on Elm Street" films) in de rol van "The MC" (soort van necrofiel). Hij speelde zijn rol leuk en ook soms lekker smerig, o.a. hoe hij seksueel omging met de L. O. F. 's en ook door het spugen van bloed in een glas. Hij speelt ook een belangrijke rol in het verhaal en dat m.b.t. moeder Kate en haar andere slechte (verslaafd aan drugs) dochter Anna, die halfdood verkocht is geworden aan "The MC" en die haar dan misbruikt als een L. O. F. in de nachtclub "The Doom Room" (dochter Peggy komt daar achter naarmate het einde van het verhaal nadert en ze neemt daarom dan ook wraak op haar moeder, door haar te verkopen aan "The MC").

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze korte Horror / Sciencefiction film, maar meer zeker ook niet. Met name Robert Englund, de nachtclub "The Doom Room" en het rijkelijke bloot, maken het nog enigszins vermakelijk en leuk.

Had eigenlijk een bagger zombie film verwacht maar eerlijk gezegd viel hij me erg mee. Het is natuurlijk niet allemaal geweldig maar ik heb me er wel goed mee vermaakt.

Prima Drama / Western waarvan de film van de eerste tot de laatste minuut wist te boeien. Ondanks dat het een lang zit is om deze film uit te kijken verveeld hij eigenlijk nergens (hier en daar is hij wel wat langdradig en misschien ook wat saai). Qua uitvoering is het natuurlijk een pareltje van een film met de vele prachtige beelden van de landschappen, decors en kostuums. Ik vond het overigens wel zielig voor de wolf (moest er zelfs een traantje bij laten want dierenleed vind ik nooit leuk om te zien). Gelukkig kregen de personen die het gedaan hadden hun verdiende loon. De rol van Kevin Costner is knap en dat hij ook nog zelf de film heeft geregisseerd is misschien nog wel knapper.

De film zendt men overigens nog regelmatig uit op TV, maar vanwege de lange zit (zeker op een commerciële zender) kijk ik hoogstens nog stukjes ervan en nooit meer de hele film.

Vandaag deze film nog eens herzien in de hoop dat hij nu beter zal vallen. Maar helaas is dat niet echt het geval geweest. Het verhaal lijkt maar niet op gang te komen en de film sleept zich voort naar het einde zonder dat er echt iets boeiends gebeurt. En dat maar liefst ruim 2 uur. Dus uiteindelijk vraag je je af waarnaar je gekeken hebt en het antwoord is dan "naar de blote lichamen van veel bekende actrices". Helaas presteren deze veel bekende actrices wel zeer ondermaats en overtuigen ze nergens. Sommigen hebben ook nog eens een achterlijke rol zoals Daryl Hannah die de rol speelt van een stripsters met het geheugen van een visstick. Ik vond haar echt vreselijk slecht in deze film en echt fraai zag ze nu ook weer niet uit. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Jennifer Tilly die eigenlijk alleen maar zit te schreeuwen in deze film. Ik vind het trouwens wel een leuke en heerlijke vrouw (ze had van mij wel wat vaker bloot gemogen in deze film). Het enige echte leuke aan deze film is zoals gezegd dat alle bekende actrices uit de kleren gaan. Ook trouwens Sandra Oh, maar die wil je eigenlijk liever niet zien. Wie heeft in godsnaam haar gecast ? Het verhaal is trouwens wel een echt drama en dan zowel letterlijk als figuurlijk.

Het altijd leuke duo Stan Laurel en Oliver Hardy heeft in het verleden veel films gemaakt die men in de jaren 70 regelmatig uitzond. Als klein kind keek ik er destijds graag naar en moest ik ook vaak lachen om de grappen en grollen welke Stan Laurel en Oliver Hardy uithaalde en in de bizarre situaties waarin men vaak belande (vaak door hun eigen toedoen).

Dit gebeurt uiteraard ook allemaal in deze film. Het verhaal is leuk en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Stan Laurel (eigenlijk de komediant) en Oliver Hardy (eigenlijk de aangever) doen het goed en leuk en er valt genoeg om ze te lachen. De film is overigens wel behoorlijk gedateerd. Het is zelfs zo gedateerd dat misschien zelfs Adolf Hitler deze film nog heeft gezien en erom heeft gelachen

Nee buiten een paar leuke kills van meneer Steven Seagal stelde deze film bitter weinig voor. In films met Steven Seagal zit al nauwelijks een verhaal maar dit cliché verhaal sloeg werkelijke nergens op en was te achterlijk voor woorden. Meneer komt uit de gevangenis (uiteraard onschuldig en de overheid heeft zijn leven geruïneerd) gaat naar een winkel koopt een fles drank en zodra hij naar buiten loopt komt hij al direct in de problemen met een paar vervelende jongens die hem willen beroven Daarna belandt hij op een parkeerplaats en ziet bij toeval iets gebeuren waarover de rest van de film gaat. Nee het sloeg allemaal nergens op met die belachelijke Chinese en Russische maffia en dat ook nog in combinatie met corrupte politie. Uiteraard stelt Steven Seagal weer zonder een schrammetje orde op zaken en komt de film tot een goed einde

P.S. het valt me wel steeds vaker op dat Steven Seagal in zijn films wel effen een naakte vrouw heeft die op hem zit. Hij uiteraard altijd met zijn standaard lederen jas aan

Best wel een aardig drama/romantiek film, waarom deze film mede bestempeld staat als een thriller is mij een groot raadsel want dat is het absoluut niet. Het verhaal zit best goed in elkaar en de opbouw was ook best goed. Ook de verhouding tussen Carl Jung en Sabina Spielrein (zowel als patiënt als minnares) alsmede de verhouding tussen Carl Jung en Sigmund Freud waren zeer interessant. Ook het einde was best goed inclusief de aftiteling want uiteindelijk is het eigenlijk alleen met Carl Jung goed afgelopen. Verder wist de film me best te boeien en waren de vele dialogen best aardig. Dat het ook nog echt gebeurt is, is natuurlijk meegenomen. De diverse beelden van Zwitserland en zijn omgeving en ook de periode waarin het verhaal zich afspeelt waren prachtig.

Ik moet zeggen dat deze film vooral uitblinkt door de uitstekende cast zowel Michael Fassbender (Carl Jung), Keira Knightley (Sabina Spielrein) en Viggo Mortensen (Sigmund Freud) schitteren in deze film maar ook de korte rol van Vincent Cassel als Otto Gross was gewoon goed. Hij zorgde ook voor een beetje humor in deze toch wel serieuze film. Sarah Gadon als de vrouw van Carl Jung vond ik trouwens een fraaie verschijning.

Leuke, vermakelijke en soms zelfs een wat aandoenlijke Komedie / Drama film over de jaren 70 rockster (die wel houdt van drank, drugs en vrouwen) Danny Collins. Hoewel het verhaal fictief is, is dit wel in werkelijkheid gebeurt met de onbekende folk-muzikant Steve Tilston (komt na het einde van de film nog even aan woord en in beeld), waar John Lennon in 1971 een brief aan had geschreven (inclusief zijn telefoonnummer) en hij die pas 35 jaar later heeft ontvangen. Had hij die brief in 1971 ontvangen, dan was zijn leven misschien anders verlopen.

Hoewel dit verhaal misschien behoorlijk clichématig en flauw is, zat het wel op een leuke en luchtige manier in elkaar en wist het zeker ook te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 100 minuten) en het einde was best goed, hoewel het voor mij wel nog een paar minuten langer had mogen duren (m.b.t. het goede nieuws welke de dokter zou gaan vertellen). Ook valt er geregeld wat te (glim)lachen (ik moest dit vooral doen toen de huidige jonge vriendin Sophie, gespeeld door de mooie Katarina Cas, van Danny Collins haar schaamstreek, ze had op dat moment net haar schaamstreek voorzien van flink wat scheerschuim, aan het scheren was onder de douche en toen uit de douche kwam, waarbij ze in volle glorie te bewonderen was ) en is het verhaal hier en daar wat aandoenlijk en dan vooral m.b.t. Hope Donnelly (ik heb het normaal niet zo op kinderen in films, maar Giselle Eisenberg speelde haar rol zeer goed en leuk) die ADHD heeft en Tom Donnelly die leukemie heeft en dit nog niet verteld aan zijn zes maanden zwangere zorgzame vrouw Samantha Leigh Donnelly.

Al Pacino in de rol van Danny Collins draagt de film makkelijk in zijn eentje en hij doet het ook best leuk en goed, maar de overige bekende cast mocht er ook zeker wezen en dan doel ik vooral buiten de eerder genoemde Giselle Eisenberg op Jennifer Garner (in de rol van Samantha Leigh Donnelly) en Christopher Plummer (in de rol van Frank Grubman die de manager is van Danny Collins en tevens een goede vriend van hem is). Annette Bening (in de rol van Mary Sinclair, die de hotelmanager is van het hotel waarin Danny Collins tijdelijk gaat verblijven en die ook een band met hem krijgt) deed het ook best verdienstelijk, maar het verhaal omtrent haar en Al Pacino, kon me niet echt boeien en vond ik eerlijk gezegd ook een beetje flauw. Degene die het trouwens ook verdienstelijk deed was Bobby Cannavale (in de rol van Tom Donnelly die de zoon is van Danny Collins).

Al met al een leuke en luchtige Komedie / Drama film, die zeker qua verhaal en uitvoering niet hoogstaand is, maar wel weet te vermaken en dat komt vooral door de goede cast.

Eerlijk gezegd vond ik dit meer een Drama dan een Thriller / Mystery.

Het verhaal zit goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Het verhaal weet zelfs te boeien, maar ondanks dat gebeurt er eigenlijk maar weinig echt noemenswaardigs. Claude Garcia (goed gespeeld door Ernst Umhauer) spioneert wat en geilt wat op oudere vrouwen (in dit geval Emmanuelle Seigner maar ook Kristin Scott Thomas) maar daar wordt naar mijn smaak te weinig mee gedaan en het had gerust wat opwindender mogen zijn. Het einde was overigens wel aardig. De cast deed het in het algemeen best goed en het was ook leuk om Denis Ménochet (geweldig in de opening van "Inglourious Basterds (2009)") weer eens terug te zien.

Al met al leuk om eens gezien te hebben, maar omdat er naar mijn inziens te weinig gebeurt meer helaas ook niet.

Destijds in de Bioscoop gezien. Toen ik dacht nu gaat het beginnen toen was de film afgelopen. Geen geweldige film maar ook geen slechte film.

Vreselijke slechte film. De enige die weet te boeien en te overtuigen in deze film is Colin Farrell. Het verhaal is bar slecht en Ben Affleck als een superheld is geen goede combinatie. Ik mag hopen dat er geen deel 2 komt want dit deel is meer dan genoeg.

Toch wel een heftig en zeker ook aangrijpend drama. Met name de laatste 45 minuten waren best misselijkmakend. Het verhaal (goede opbouw) is boeiend en zit goed in elkaar. Ook de cast deed het goed en dan met name de afrikanen. Ook trouwens respect voor Freddie (die overigens vreselijk aan zijn einde kwam), Theo en Captain Jack Tobamke die tenminste een aantal van die schoften te grazen neemt en ook nog een baby weten te redden. Al met al was dit best een indrukwekkende film van meneer Uwe Boll. Ondanks het regelmatig slechte weer hier, ben ik blij dat ik niet in zo'n land ben geboren.

P.S. overigens leuk om Kristanna Loken weer eens terug te zien, ze zag er niet alleen fraai uit maar speelde ook aardig.