Dance of the Dead (2005)

Een redelijk filmpje, die de sfeer van het postapocalyptische goed neerzet. Al vind ik het camerawerk echt ondermaats. Leuk geprobeerd om zo'n druk hip filtertje in te bouwen, maar op een gegeven moment vond ik het erg storend worden en mooi is het al helemaal niet. De karakters zijn niet heel bijzonder, al zet Englund wel een aardig personage neer. Echt eng of spannend wordt het nooit, maar het is redelijk amusant, al had het soms nog best wat heftiger gekund, want op dat gebied blijft het nog tamelijk mak. Tot nu toe één van de mindere in de reeks. kleine 2,5*

MOH aflevering 10. De verwachtingen voor deze aflevering waren ontzettend laag. Niet alleen sprak het verhaal mij niet aan, maar de scores op MM en imdb zijn toch ook barslecht. En dit is niet voor ons. Het geheel oogt ontzettend amateuristisch t.o.v. van andere afleveringen en nergens wordt het echt boeiend, spannend of eng. Het enige wat de film nog enigszins redt zijn de bij tijd en wijle toffe shots van de Doom Room. Dit zag er nog best wel sfeervol uit. Ach, we hebben het overleefd. 2,0*.

Regisseur Tobe Hooper levert een dwaze en volstrekt chaotische schets van een apocalyptische wereld, met nogal warrige ideeën en een gebrek aan inleving. Aan de ene kant ziet Dance of the Dead er namelijk erg modern en onaangetast uit; aan de andere kant stopt Hooper er af en toe een griezelconcept in om de kijker eraan te herinneren dat dit serieus bedoeld is als een vernietigde omgeving. Spijtig genoeg komen alle ideeën zeer beperkt tot uiting in dit geheel, met slecht geacteerde personages, lelijke visuele trucages en een finale die werkelijk waar nergens over gaat. Zelfs binnen de korte speelduur is hier amper een doorkomen aan. Ik las sindsdien overigens ook het korte verhaaltje waar dit project op gebaseerd is. Ondanks de bekende schrijver (Richard Matheson) vormt dat onding een nog grotere uitdaging om gefocust doorheen te komen, dus eigenlijk zat Hooper vanaf het begin al met de gebakken peren.