Opinions

Aardige film met een paar goede scènes. Geen topper maar wel leuk om eens gezien te hebben.

Ze gaven het in de film zelf ook al aan maar ik vond deze enigszins lijken op "Inside man". Met 1 groot verschil en dat is dat "Inside man" beter is (komt natuurlijk mede door de goede cast die daarin meespeelde). Deze is zoals "orbit" hierboven ook al aangeeft een matig overvallersfilmpje. Er is wel goed naar te kijken en het einde vond ik best aardig. Leuk om eens gezien te hebben.

Zeer matige B zombie film. De film is totaal niet spannend en is ook lekker goedkoop gemaakt.

Het verhaal is opzicht niet slecht maar de verfilming ervan is beroerd. Ook over de acteer prestaties is niets positiefs te vertellen (allemaal B-acteurs).

De film is opzicht wel met pijn en moeite uit te kijken, maar verwacht er niet veel van.

Vrij zwakke autorace film met een flauw en cliché verhaal. Tom Cruise en Nicole Kidman redden de film nog enigszins maar veel stelt de film niet voor. Er zitten wel een paar grappige momenten o.a. de scene waarin Robert Duvall een ijsje zit te eten tijdens een race en aangeeft pas de banden te wisselen als hij zijn ijsje opheeft.

Jezus wat een achterlijke en slaapverwekkende bedoeling was deze Horror / Erotiek film (de Horror moet je wel met een korreltje zout nemen), die wel visueel fraai in beeld werd gebracht.

Het achterlijke verhaal (welke draait om de jonge Eugenie, die onder valse voorwendselen naar een eiland wordt gelokt) welke zich afspeelt op het eiland Madeira, kon me niet boeien en vermaken en vond ik ook behoorlijk langdradig en saai en dat ondanks dat deze film maar iets van 80 minuten duurt (met vooruit spoelen vanwege saaiheid heb ik hem in circa 40 minuten gezien). Ook zit er maar relatief weinig bloot in en dat wordt ook pas voor het eerst getoond na circa 25 minuten als Eugenie (gespeeld door Marie Liljedahl, die inderdaad wel mooie naturelle tietjes en billetjes heeft) in bad (best een apart bad) ligt en daarbij gewassen wordt door Marianne (gespeeld door mooie melkachtige Maria Rohm), oftewel Madame Saint Ange, waarna ze buiten gaan liggen en gaan zonnebaden. Zij zijn overigens ook de enige twee vrouwen die in deze film bloot (borsten en behaarde schaamstreek) te bewonderen zijn (de cast is ook maar zeer beperkt).

Daarna is het weer snel saaiheid en langdradigheid die de klok slaat, waarna we opeens na circa 60 minuten met een soort van marteling, door de "De Sade" aanhangers, van Eugenie te maken krijgen. Vanaf dan gebeurt er eindelijk ook wat (o.a. wordt de doofstomme huishoudster Therese, gespeeld door Uta Dahlberg, vermoord) en dat moest dan zogenaamd de Horror voorstellen, maar persoonlijk vond ik het weinig met Horror te maken hebben en oogde het ook behoorlijk oubollig (de film is natuurlijk ook inmiddels bijna 50 jaar oud). Ook het einde is eigenlijk behoorlijk slecht, maar was wel nog aardig, omdat nu de slachtoffer rollen werden omgedraaid voor Eugenie en Marianne (die uiteindelijk wordt gedood door Eugenie).

Het bijzondere en enige leuke aan deze film is dat ook Christopher Lee (in de rol van de mysterieuze en sinistere Dolmance, die tevens de leider is van ""De Sade" aanhangers) erin meespeelt, maar echt trots zal hij daarop niet geweest zijn. De overige cast stelt weinig voor m.u.v. Maria Rohm (in de rol van Marianne / Madame Saint Ange) die ik wel een mooie verschijning vond. Ik vond haar persoonlijk mooier dan de jonge hoofdrolspeelster Marie Liljedahl (in de rol van Eugenie), die ik vooral maar irritant vond.

Al met al een slaapverwekkende en saaie Horror / Erotiek film, die het aankijken eigenlijk niet waard is op de mooie Maria Rohm dan na.

Prima thriller met uitstekende presteer prestaties van alle drie de hoofdrolspelers Nicole Kidman, Sam Neill en Billy Zane. De film is best spannend en het einde is goed.

Voor acteur Bill Bill Murray is dit na "Zombieland (2009)" zijn tweede Komedie / Horror film (wederom een Zombiefilm) en dit keer in een hoofdrol. "The Dead Don't Die" (wat tevens een liedje is van countryzanger Sturgill Simpson en welke zeer regelmatig te horen is in deze film) heeft een sterrencast, is grappig (met heel veel droge humor), is vermakelijk, zit vol met knipogen en het script is zo scherp geschreven, dat er een tegenstrijdigheid zit in de film.

Het is eigenlijk ook een Horror film met een boodschap (m.b.t. het milieu), want door polaire gaswinning op de Noordpool ontstaan er verschillen tussen dag en nacht, lopen dieren weg en veranderen ineens dode mensen in zombies. Dit gebeurt ook in het kleine Amerikaanse stadje "Centerville" (waar praktisch nooit iets gebeurt), waar de plaatselijke sheriff Cliff Robertson (Bill Murray) en diens assistent Ronnie Peterson (Adam Driver) zich manhaftig door hun ondode medeburgers heen slaan.

De film opent (en eindigt eigenlijk ook zo) met een Tarantino-like scène met Bill Murray en Adam Driver, welke direct de toon van de film zet. Veel van de film concentreert zich op de gesprekken tussen beiden terwijl ze de zombie terreur in "Centerville" te lijf gaan. Naarmate de invasie grotere proporties aanneemt, wordt de kans op een goede afloop steeds geringer. De chemie tussen Bill Murray en Adam Driver (die regelmatig zegt "Dit gaat allemaal slecht aflopen" en dat omdat hij het hele script van de film gelezen heeft en hij rijdt ook rond in een kleine smart cabriolet ) is opvallend authentiek, waarbij Adam Driver zeker niet onder doet voor Bill Murray, gesterkt door krachtige en slimme dialogen.

Het is ook eigenlijk ook een beetje een film die het moet hebben van zijn sterrencast en die elk op hun manier een karakteristieke rol neerzetten, of gewoon plezier hebben om als zombie door de film te lopen, zoals bijvoorbeeld rockster Iggy Pop (die steeds herhalend "Koffie" zegt) en voor hem hadden ze natuurlijk ook maar weinig make-up nodig om hem te laten uitzien als een zombie.

Andere bekende acteurs en actrices die in het verhaal opduiken zijn Chloë Sevigny (als politieassistent Mindy Morrison), Steve Buscemi (als de de racistische boer Frank Miller, die de tekst "Keep America white again" op zijn rode petje heeft staan), Danny Glover (als hardware-winkeleigenaar Hank Thompson), Tilda Swinton (als de Schotse uitvaartverzorgster Zelda Winston, met opmerkelijke vaardigheden in het Japanse zwaardvechten en die iedereen volledig bij naam en functie noemt), Caleb Landry Jones (als winkeleigenaar Bobby Wiggins, die ook wel "Frodo" wordt genoemd, en die in zijn kleine winkel horrorfilm attributen verkoopt), Tom Waits (als dorpskluizenaar Bob, die alles observeert vanuit het bos) en Rosie Perez (als nieuwslezeres Posie Juarez).

Ze praten veel (waarbij de dialogen vol zitten met detail en kleine referenties) en vrijwel alles wat ze zeggen is komisch, zoals de scène met de racistische boer Frank Miller, die koffie aan het drinken is in het plaatselijke wegrestaurant en waarbij er op een gegeven moment gezegd wordt:

Serveerster: Wil je dat ik de koffie in een meeneemkop voor je doe ?
Frank: Nee ik kan niet meer van dat spul drinken. Hij is verdomme te zwart voor mij

Ze hebben ook veel plezier met elkaar beleefd en dat straalt ook van het scherm. Oh ja, actrice en zangeres Selena Gomez (voor de jongere generatie) zien we ook nog even in een kleine maar leuke rol en wel als hipster op doorreis (samen met twee anderen), die het helaas moet ontgelden. Je ziet haar wel niet doodgaan, maar wel als een dode op bed in een hotelkamer liggen, waarbij ze door Adam Driver onthoofd wordt en die daarna met haar hoofd in de hand naar buiten loopt. Een opvallende hipster (vanwege zijn coole uiterlijk en praten) vond ik overigens Austin Butler, waar ik nog nooit van gehoord heb, maar die zeker wel talent heeft en ongetwijfeld bij de vrouwen in de smaak zal vallen.

Buiten de zeer leuke cast valt er ook te genieten van de zombies (die traag zijn, herhalend praten en alleen gedood kunnen worden door onthoofding en op het laatste wordt steeds op leuke wijze gehamerd en het onthoofden gebeurt ook met verschillende voorwerpen, zoals met een machete, grote schaar, zwaard en geweer). De zombies kruipen ook op old-school wijze (zoals dat vaak in jaren 70 en 80 Zombiefilms te zien was) uit hun graven op het kerkhof en vanaf circa de 60e minuut is het één al zombies wat de klok slaat en die doden (daarbij is soms ook wat goor te zien) vrijwel de gehele sterrencast.

Iggy Pop was leuk om te zien als zombie, maar de leukste zombie vond ik persoonlijk "Fashion Zombie" (ze draagt o.a. een sexy schots rokje), die op een leuke manier onthoofd wordt door Tilda Swinton (als de Schotse Zelda Winston ). Het einde is ook best absurd, want op een geven moment komt ook nog een UFO langs, die de maffe Tilda Swinton (loopt ook apart in rechte lijnen) komt oppikken.

Met een gevoel voor Amerikaanse cultuur en droge humor zal deze Komedie / Horror film (cinematografisch benadert het een "Slow movie") je zeker bevallen, maar wanneer je echter een traditionele horrorfilm verwacht kun je je bekocht voelen. Ik vond het in ieder geval een aangename verrassing op het einde van mijn vakantie (vanaf donderdag ten einde ) waarmee ik me goed vermaakt en gelachen heb en de sterrencast is gewoon om van te smullen.

Best wel een aardige thriller/Horror. Hij is niet eng maar wel boeiend en spannend. Is een tijd geleden dat ik hem gezien heb, hopelijk zenden ze hem binnenkort weer eens uit want de eerste 5 minuten heb ik nooit gezien.

Prima artistieke western die vanaf de eerste minuut (geweldige opening) wist te boeien. Het simpele verhaal is misschien niet bijzonder maar wel de uitvoering ervan. De fraaie zwart-wit beelden, de continue aanwezige jengelende gitaar en de indrukwekkende sterrencast maken deze film toch wel bijzonder om te kijken. Met name de cast doet het uitstekend (heerlijke rol van Lance Henriksen) en de dialogen zijn vaak geweldig en hilarisch. Ook zit er best veel actie in welke soms best grof is. Hier en daar is de film wel wat langdradig en soms een beetje saai.

P.S. Ik moet zeggen dat ik Johnny Depp vroeger best een aardige acteur vond. Maar toen hij aan de "Pirates of the Caribbean" shit begon, ben ik een beetje afgehaakt van hem.

Beetje een cliché film en ook wat langdradig (had makkelijk 20 minuten korter gekund). De film was verder aardig te doen en wist ook wel te boeien. Het einde is misschien wat te geforceerd maar was wel aardig. Van de cast speelde Colin Farrell redelijk tot goed. De rol van Noomi Rapace (ze liep continue rond op schoenen met enorme hoge hakken) stelde eigenlijk weinig voor. Er was ook weinig chemie tussen haar en Colin Farrell. Al met al leuk om gezien te hebben maar meer ook niet en over een paar weken ben ik deze film waarschijnlijk al helemaal vergeten.

Een soort van Guy Ritchie film maar dan wel wat minder. Maar eerlijk gezegd heb ik me er best goed mee vermaakt. 50 Cent was inderdaad niet veel soeps maar hij komt er nauwelijks in voor dus dat is niet echt storend. De beide hoofdrol spelers Tamer Hassan en Danny Dyer kon ik niet maar ze deden het best redelijk.

Verhaal is eenvoudig maar wel leuk en regelmatig grappig, zeker omdat ze steeds in andere situaties (sommige best grappig, zoals o.a. bij de Celtic drugdealer) terecht komen. Einde is overigens best goed. Uiteindelijk is het wel een soort van B-film maar wel een goede. De muziek in deze film vond ik ook best goed, zeker in het begin met de Prodigy.

Wat wel een gemiste kans is in deze film zijn de vrouwen. Er zitten best een paar sletterige vrouwen in en ze zijn eigenlijk allemaal van lichte zeden maar er valt niets te zien Dat is zeker een gemiste kans want in dit soort films horen altijd een stel tieten thuis. Zeker als je ziet wat voor een rollen deze vrouwen speelde.

Maar ondanks deze gemiste kans (kost wel een half punt) is het een vermakelijk film die vanwege de duur (90 minuten) prima te bekijken valt en eigenlijk niet verveeld want de vaart zit er goed in.

Best een eenvoudig wraakfilmpje (duurt ook maar 82 minuten) welke wel lekker wegkijkt. Het verhaal is zoals gezegd zeer eenvoudig maar de uitvoering was gewoon prima. Dat komt vooral door de combinatie van actie (soms best grof), humor, visueel, muziek en de cast (uitstekende rollen van Paddy Considine en Gary Stretch). Geweldig toen de koffer openging en "Tuff" zat vermoord erin Het einde vond ik overigens wel een tegenvaller en had ik liever anders gezien.

Waardeloos om het maar zachtjes uit te drukken. Slecht verhaal, slechte acteurs en totaal niet boeiend. Hoogtepunt van deze film was de aftiteling want dan weet je tenminste dat je uit je lijden verlost wordt.

Ondanks dat dit een B-film is, was hij nog best goed te doen. Het verhaal was leuk gevonden en wist tevens te boeien (zeker de laatste 30 minuten). Ook de uitvoering viel me reuze mee en hetzelfde geldt voor de onbekende cast. Hoogstaand is natuurlijk niet allemaal, maar voor een B-film viel het allemaal reuze mee. Het einde is inderdaad abrupt. Al met al leuk om eens gezien te hebben.

Met horror heeft deze film toch weinig te maken maar een leuke mystery film is het wel en vooral dankzij het laatste gedeelte met de pop Hugo. Dat filmpje was was zeer goed en ook wel boeiend. De andere filmpjes (het filmpje met de spiegel was ook nog wel leuk) zijn niet echt geweldig met als dieptepunt die onzin met het golven (dat met het balletje was waarschijnlijk in 1945 een bijzonder special effect ). Het verhaal waar de andere filmpjes binnenvallen is opzicht wel aardig en zeker de laatste 5 minuten ervan waar alles samenvalt. Dat was best briljant gedaan. De muziek was trouwens ook wel goed toegepast en maakt deze film nog wat extra spannend. Deze film is waarschijnlijk de voorloper van de Twilight Zone films en series want daar heeft deze film veel van weg.

Ook al komt deze film uit 1945 echt gedateerd vond ik hem niet (m.u.v. dat golven) en hij keek ook wel aardig weg.

Hoewel deze film al ruim 20 jaar oud is ziet hij er niet echt gedateerd uit. Verhaal is best goed en soms ook spannend en Mary Steenburgen speelt haar rollen in deze film goed.

De film roept onvermijdelijk herinneringen op aan films zoals "Fargo (1996)" en "Wind River (2017)", oftewel thrillers waarin het landschap en de kou net zo dodelijk zijn als de mensen.

Wanneer de rouwende Barb (Emma Thompson) naar Lake Hilda reist om de as van haar man Karl uit te strooien, raakt ze door een sneeuwstorm verdwaald in de bossen van Minnesota. In een afgelegen blokhut doet ze een gruwelijke ontdekking: de jonge Leah (Laurel Marsden) wordt vastgehouden door een gewapend en moordzuchtig echtpaar (Judy Greer en Marc Menchaca). Alleen, ongewapend en zonder telefoonbereik moet Barb de confrontatie aangaan. Afgesneden van de wereld en zonder hulp, is zij de enige hoop voor het meisje.

"The Dead of Winter" is een ijzige thriller over verlies, overleven en morele grenzen en is een aanrader voor wie houdt van thrillers met een sterke vrouwelijke hoofdrol, een zinderende koude-setting (ijs, sneeuw, wilderness) waarbij de omgeving echt meespeelt en een mix van psychologisch en fysiek gevaar. Regisseur Brian Kirk weet spanning te wekken door stilte, blikrichtingen en claustrofobische composities. Er is weinig muziek, maar wel veel omgevingsgeluid en het gekraak van sneeuw onder laarzen zegt meer dan woorden. De film ademt traag, dreigend en beheerst.

De film werkt het best in zijn eerste twee akten, waarbij de spanning constant is, de dreiging voelbaar is, en het morele conflict tussen slachtoffer en dader subtiel wordt opgebouwd. Het laatste deel verliest echter iets van die kracht. De ontknoping voelt wat te conventioneel, met een aantal voorspelbare keuzes en een iets te “nette” afronding. Toch blijft de emotionele inzet overeind.

Hoewel de film niet zonder gebreken is, is het de prestatie van Emma Thompson (ze zet een krachtige, ingetogen vertolking neer), Judy Greer (verrast als tegenstander), het sfeervolle winterse decor (het bevroren landschap met een bijna hypnotische rust, eindeloze sneeuwvlaktes, krakend ijs en ademwolkjes in de kou) en de geslaagde spanning die hem de moeite waard maken.

Ik heb deze film afgelopen nacht bekeken en ik moet zeggen dat ik me er best goed vermaakt mee heb (mede ook door een pot halve liter bier ). Dat deze film gebaseerd is op een computerspel, dat wist ik niet omdat ik zelf geen computerspellen meer speel. Dat is misschien ook wel mijn voordeel geweest, want zo heb ik tenminste de film "open" bekeken, zonder dat ik er iets vanaf wist. Het enige wat ik wist over deze film, toen ik hem gisteren had gepindakaasd, was dat het om zombies draaide. En omdat Horror tot één van mijn favoriete filmgenres behoort, heb ik hem gewoon bekeken.

Het verhaal (draait om een vaccin om niet te veranderen in een zombie als je geïnfecteerd bent met het zombie virus) opzicht stelt misschien niet zoveel voor en heeft ook wel wat weg van "Resident Evil II". Het verhaal wist me wel enigszins te boeien, zat ook leuk in elkaar en vooral de uitvoering ervan was leuk gedaan. Zo begint de zombie apocalyps vrijwel meteen en hetzelfde geldt voor de introductie van de drie hoofdrol spelers te weten verslaggever Chase (best leuk gespeeld door Jesse Metcalfe), cameravrouw Jordan (verdienstelijk gespeeld door Keegan Connor Tracy, die er ook wel leuk uitzag) en de door het zombievirus besmette Meghan Ory (ook verdienstelijk gespeeld door Meghan Ory en ook zij zag er wel leuk uit). Het tempo in het verhaal is ook best hoog en er gebeuren meer dan genoeg leuke dingen en er zitten ook een paar wendingen in. Ook het einde was goed en leuk en biedt mogelijkheden voor een vervolg.

Ondanks dat er geen goor inzit, zagen de zombies er wel fraai uit en vooral de zombie clown met de bijl was lekker creepy en hetzelfde geldt in iets mindere maten voor de zombie politieman die ook nog begon te schieten. Hoe men tegen de zombies vecht (soms met zelfgemaakte wapens), was ook wel leuk gedaan en had wat mij betreft rijkelijker aanwezig mogen zijn. Visueel zag het er overigens allemaal wel aardig uit en zeker de locatie East Mission, Oregon waar het verhaal zich afspeelt. Zoals al eerder gezegd doen de drie onbekende hoofdrolspelers het verdienstelijk maar ook Aleks Paunovic in de rol van slechterik (tevens de leider van een rovende motorbende) "Logan" deed het verdienstelijk. Verder was het leuk om Virginia Madsen weer eens terug te zien, hoewel haar rol niet al te best was.

De film duurt met bijna twee uren wel lang en is hier en daar wat saai en langdradig. Hoewel het televisiestudio gebeuren tussen verslaggeefster Susan (gespeeld door Carrie Genzel) en zombie overlevende Frank West (leuk gespeeld door Rob Riggle), die tevens schrijver is van een zombie overlevingsboek, wel leuk was, haalde het wel het tempo wat uit het verhaal en voegde het eerlijk gezegd ook weinig toe. Het zorgde wel voor wat humor en het was ook leuk om te zien hoe beiden met elkaar omgingen (met name Susan kon Frank niet uitstaan en vond hem maar een aanfluiting). Het zou misschien beter zijn geweest als men dat gedoe uit de film had gelaten, want dan had de film circa 20 minuten korter geduurd en misschien ook lekkerder weggekeken.

Maar al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze leuke Horror / Komedie film, die gelijk sterk opent (dat gedeelte was zelfs wat spannend) en daardoor ook mijn aandacht wist te houden tot de laatste minuut. Schijnbaar ben ik wel één van weinigen die er zo over denkt

Goede en spannende film met een zeer goed verhaal en een subliem einde. De film is niet bloederig maar spannend is hij zeer zeker en er zitten ook nog eens voldoende schrik elementen in.

Voor mij de beste (en tevens meest originele) horrorfilm van 2007.

"Mr. Vice President, Mr. Secretary, the missiles are flying. Hallelujah. Hallelujah."

"The Dead Zone" is inmiddels mijn vijfde film van regisseur David Cronenberg in korte tijd en deze Thriller / Sciencefiction film (één van de betere verfilmingen van een roman van Stephen King) heb ik vroeger ook al eens gezien, maar alleen kon ik me daarvan nog het einde een beetje vaag herinneren op de bijeenkomst met de Donald Trump achtige senaat kandidaat Greg Stillson (Martin Sheen).

De jonge onderwijzer Johnny Smith (Christopher Walken) die op het punt staat om te trouwen met zijn geliefde Sarah Bracknell (Brooke Adams), raakt betrokken bij een zwaar auto-ongeluk en raakt in coma. Terwijl hij in het bed van een kliniek ligt, vindt er een onbegrijpelijke verandering plaats in zijn hersenen. En wanneer hij dan na vijf jaar ontwaakt, blijkt hij in staat om iemands toekomst / verleden te zien door hem of haar simpelweg aan te raken en wat hij ziet is angstaanjagend. Dan ontmoet hij de gladde ambitieuze politicus en senaat kandidaat Greg Stillson (Martin Sheen), die weinig goeds van plan is (zijn toekomstige presidentschap zal namelijk uitlopen op een nucleaire oorlog) en voelt Johnny zich verplicht om te handelen.

"The Dead Zone" kenmerkt zich door de episodische structuur met daarin eigenlijk verschillende verhalen, zo helpt Johnny sheriff George Bannerman (Tom Skerritt) met het onderzoek naar een seriemoordenaar, te weten de "Castle Rock Killer", die al negen moorden heeft gepleegd in 3,5 jaar tijd en die nog steeds niet is opgepakt geworden, helpt Johnny de rijke Roger Stuart (Anthony Zerbe) met zijn jonge zoon Chris Stuart (Simon Craig) om uit zijn schulp te kruipen en via Roger krijgt Johnny te maken met Greg Stillson die druk bezig is met campagne te voeren om in de senaat te komen en die we ook pas na circa 65 minuten voor het eerst in beeld zien (zijn naam wordt wel eerder genoemd in het verhaal).

En door al de verhalen heen loopt ook nog een mooi verhaal omtrent zijn geliefde Sarah Bracknell, die tijdens Johnny's coma getrouwd is met een andere man, te weten Walt (Barry Flatman), en die ook een kind heeft, namelijk de nog geen één jaar oude Denny (Raffi Tchalikian) en die speelt op het einde een belangrijke rol op de bijeenkomst als Johnny namelijk Greg Stillson wilt doodschieten nadat hij eerder bij een andere bijeenkomst zijn hand heeft vastgehouden en een vreselijke toekomst visie (namelijk een nucleaire oorlog) heeft gezien.

Het einde was sowieso best goed en ondanks dat Johnny dan doodgaat (hij wordt namelijk neergeschoten i.p.v. Greg Stillson), is het wel een goed einde omdat hij namelijk de nucleaire oorlog heeft voorkomen (Greg Stillson gebruikt namelijk het kind van Sarah als menselijk schild als Johnny op hem wilt schieten). Vlak voordat hij sterft houdt hij dan ook nog eens de arm vast van Greg Stillson en ziet hij in de toekomst visie dat hij binnenkort zelfmoord pleegt omdat hij geen toekomst meer heeft als eventuele president. Daarna is Johnny nog even samen met Sarah (dan blaast hij zijn laatste adem uit in haar armen) en is de film na circa 101 minuten afgelopen.

Hoewel het verhaal ietwat traag opgang komt, zit het verhaal wel aardig in elkaar en met de gave die Johnny heeft, kan hij de toekomst voorspellen maar ook veranderen. Zo redt Johnny o.a. de jonge dochter (Julie-Ann Heathwood) van een verpleegster (Chapelle Jaffe ) uit een brandend huis als hij haar arm vastpakt in het ziekenhuis, ziet hij via het verleden van de sympathieke dokter Sam Weizak (Herbert Lom), die een Tweede Wereldoorlog verleden heeft (daar zien we ook wat beelden van), dat zijn moeder nog leeft (Sam Weizak belt haar ook op, maar zegt niets tegen haar en hangt op en zegt daarna tegen Johnny "It wasn't meant to be"), zien we tijdens de ontmaskering van de seriemoordenaar (een politieagent, te weten Frank Dodd, die een collega is van sheriff George Bannerman en die uiteindelijk zelfmoord pleegt) nog even de borsten van zijn laatste slachtoffer, te weten Alma Frechette (Roberta Weiss), als hij haar neerslaat, uitkleedt en gaat vermoorden met een schaar en verder redt hij Chris Stuart van een verdrinkingsdood tijdens ijshockey op een meer, wat zijn vader wilt dat hij gaat spelen.

En ook het liefdesverhaal omtrent Sarah Bracknell was aardig en ondanks dat ze inmiddels getrouwd is met een andere man en kind heeft, mocht Johnny toch nog een keer met haar vrijen en daarbij zien we helaas wel niet de borsten van Brooke Adams. De grote impact van "The Dead Zone" is met name te danken aan het aangrijpende acteerwerk van Christopher Walken en zijn chemie met Brooke Adams. Ook de rollen van Herbert Lom, Tom Skerritt en Anthony Zerbe zijn goed en om Martin Sheen als een Donald Trump achtige Greg Stillson moest ik vooral lachen, maar ook hij deed het gewoon goed.

Al met al is "The Dead Zone" een onderhoudende en genuanceerde film die voor een groot deel steunt op de sfeer en de personages en waarmee ik me vanaf de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt heb. Horrorregisseur David Cronenberg hoeft voor het oproepen van spanning dus niet altijd gebruikt te maken van een grote dosis bloederige effecten (is in deze film ook maar een keer te zien, namelijk als politieagent Frank Dodd zelfmoord pleegt met een schaar). "The Dead Zone" is gewoon een zeer effectieve paranormale thriller.

Hoewel het geen hoogstaande Horrorfilm was, vond ik dit wel een aardige film met een leuk gevonden origineel verhaal. Het duurt een behoorlijke tijd dat de film echt op gang komt (begin was ook wat cliché) maar na verloop van tijd gebeuren er komische (de overval was inderdaad hilarisch) en maffe dingen en vooral in de laatste 30 minuten. Hier en daar is de film ook wat onsmakelijk, zoals de flinke bos haar tussen de benen van de Deadgirl De cast is best povertjes maar ze konden er nog net mee door. Noah Segan als JT vond ik nog het beste. Candice Accola was overigens best een fraaie verschijning en ik kon me dan ook goed voorstellen wat de jongens (wat een boefjes waren het toch) met haar van plan waren Wat dat betreft is het einde best goed.

Al met al leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

P.S. Geweldig zijn de scenes waarbij ze de Deadgirl aan het neuken zijn

Dit was toch wel een erg matige spookfilm. Alle ingrediënten waren weer aanwezig zoals een enorm leegstand piepend en krakend huis welke totaal afgelegen is van de buitenwereld maar qua verhaal stelt het allemaal weinig voor (ook totaal niet origineel) en was het ook wel behoorlijk cliché. Echt boeiend of spannend werd het nergens en de ontknoping had veel weg van de film "What Lies Beneath". Er zitten een paar leuke schrikmomenten in maar meer ook niet. De cast was ook niet bepaald geweldig opdreef in deze film. Brittany Murphy (helaas veel te vroeg overleden) is een leuke en knappe meid maar in deze film kon ze me helaas niet overtuigen. Dat deze film ook min of meer haar laatste film was, is eigenlijk best bizar. De enige die nog een klein beetje kon overtuigen was Thora Birch.

Deze matig tot slechte Erotiek / Thriller ("Drama" is ook van toepassing, maar heeft dan vooral betrekking op het dramatisch slechte verhaal, acteerprestaties en dialogen) heb ik alleen gekeken vanwege het meespelen van de kleine Linnea Quigley (die in deze film ook een keer toepasselijk "Little bitch" wordt genoemd), die ik afgelopen weekend nog zag in de leuke Actie / Thriller film "Savage Streets (1984)". Volgens de filmposter is Jan-Michael Vincent (oftewel mister "Airwolf (TV Series 1984–1986)") de blikvanger in deze film, maar dat is niet zo. Hij is wel regelmatig te zien, maar doet dan vooral telefoneren (met een ouderwetse telefoon met snoer) en praten met zijn secretaresse en advocaat.

In dit verhaal draait het om de jonge en knappe man Chris Thompson (Ken Abraham), die een zomerbaan krijgt als inwonende klusjesman en zwembadhulpje voor de Moreland's in Beverly Hills, bestaande uit de rijke en bijna altijd afwezige zakenman Stewart (Jan-Michael Vincent) en zijn aantrekkelijke, eenzame, en thuisblijvende vrouw Charlotte (Mindi Miller). Stewart heeft een affaire met zijn secretaresse (Ruth Collins) en wil scheiden van Charlotte, zodra hij een uitweg kan vinden waarbij zijn aanzienlijke vermogen intact blijft. M.a.w, hij hoopt dat Chris en Charlotte een liefdesaffaire krijgen, zodat hij dat kan gebruiken om te voorkomen dat ze de helft van zijn vermogen krijgt. Het duurt ook niet lang voordat Charlotte en Chris de grenzen van werkgever en werknemer overschrijden, maar vreemd genoeg is het niet Stewart die dingen in de gaten houdt met een verborgen camera in huis, maar Charlotte zelf en dat om haar nieuwe jongensspeelgoed in de gaten te houden. Maar omdat Chris ook nog een vriendin heeft, te weten de aspirant actrice Michelle Arno (Linnea Quigley), lopen zowel de planen van Stewart als Charlotte in duigen en eindigt het met ontvoering en enkele doden.

Dit mag dan wel een Erotiek / Thriller film zijn, maar boeiend en spannend wordt het nergens (de flauwe ontknoping is te onnozel voor woorden) en ondanks dat er best veel bloot (vooral borsten, maar ook billen en zelf een plukje haar van de schaamstreek) te zien is van Linnea Quigley (in circa vijf scènes), Mindi Miller (in circa drie scènes) en de rondborstige Michelle Bauer (in circa vijf scènes), is de film ook nergens opwindend. Of je moet het natuurlijk leuk vinden om een man te zien douchen, namelijk Ken Abraham, op wiens billen wordt ingezoomd. Nee, dit is gewoon een slonzig prul, waarbij het grootste deel van de film is gewijd aan erotische fantasieën (te zien via slow motion in een volledig zwarte kamer) met o.a. Michelle Bauer (meestal alleen maar ook een paar keer met een man) als de "Vrouwelijke Geest van de Seks".

De meeste dialogen zijn stompzinnig, want zo zegt Stewart Moreland op een gegeven moment tegen zijn secretaresse Dede Magnolia (Ruth Collins, die als enige vrouw niet bloot te zien is) m.b.t. zijn vrouw waar hij van wil scheiden (eigenlijk onbegrijpelijk, want ik vond zijn vrouw mooier dan zijn sletterige secretaresse):

"If not, what the hell, I'll sell her to the Arabs. I probably coudn't get more then a goat or a couple of camels for her anyway."

En als de vriendin van Chris Thompson langskomt en hem wat begint op te geilen, zegt hij tegen haar:

"I gotta finish pulling weeds, and I got a rocket in my pocket".

In de eerste 70 minuten van het verhaal is het vooral Erotiek wat de klok slaat. En daarbij maakt Charlotte ook opnames (met een Hitachi camera, welke verborgen zit achter een tweerichtingsspiegel), waar ze naderhand ook zelf naar kijkt (en op geilt), van het vrijen / neuken tussen Chris en haarzelf (een scène die circa 8 minuten duurt), Chris en zijn vriendin Michelle (die na circa 50 minuten langskomt) en als Chris met zichzelf speelt. Tijdens dit soort scènes zie je dan ook vooral de fantasiebeelden van Michelle Bauer als de "Vrouwelijke Geest van de Seks", maar ook van zijn vriendin Michelle Arno waar Chris aan denkt.

Linnea Quigley mocht er best wezen in deze film met haar super slanke en strakke lichaam en haar geringe grootte. Maar qua schoonheid en borstomvang (Linnea Quigley heeft kleine borsten, wat overigens goed bij haar past) moest ze het afleggen tegen Mindi Miller (die ook een keer sensueel wordt ingesmeerd met zonnebrandolie door Chris bij het zwembad) en Michelle Bauer. Waarom tijdens de erotische fantasieën beelden te zien zijn van Michelle Bauer i.p.v. Mindi Miller (het zou logisch zijn als Chris aan haar zou denken) is me eigenlijk een raadsel, want Michelle Bauer is alleen maar een fictief persoon in het verhaal.

Na circa 70 minuten verandert het verhaal opeens naar Thriller en vallen er ook twee doden, namelijk de teleurgestelde en gebroken Charlotte (die zich min of meer zelf dodelijk verwondt met een revolver na een worsteling met Chris, omdat die het revolver van van Charlotte wilt afpakken), die op een gegeven moment tegen Chris zegt:

"You do love me, don't you ? Doesn't anybody love me ?"

En Stewart (die Charlotte voor dood aantreft op de grond en denkt veel geluk te hebben m.b.t. de scheiding), die wordt wordt doodgeschoten door Charlotte met haar laatste adem (best clichématig).

Uiteindelijk wordt Chris veroordeeld (te zien via close-ups van handen die sigaretten vasthouden en gebaren maken en te horen via voice-overs om te vertellen wat er aan de hand is) voor de twee moorden en dat komt mede omdat zijn vriendin Michelle (die door Charlotte vastgebonden wordt op een stoel) hem laat barsten, omdat Charlotte haar beelden heeft laat zien van het vrijen / neuken tussen haar en Chris.

Al met al is deze goedkope (o.a. de locaties met karig aangeklede decors) jaren 80 Erotiek / Thriller film alleen nog het kijken waard vanwege het vele bloot en omdat hij maar slechts 80 minuten duurt.

Beetje een dertien in een dozijn standaard actie / thriller die zich nog wel lekker wegkijkt als je je verveeld omdat het tempo best hoog is en de film ook niet al te lang duurt. Het cliché verhaal is niet bijzonder (hetzelfde geldt voor de uitvoering) maar weet wel nog een heel klein beetje te boeien. De cast is niet echt geweldig maar ze deden het niet onaardig in deze film waar ook niet veel van te maken was. Met name dan Joe Pantoliano (in de nadagen van zijn carrière) was best genietbaar en hij maakte deze film nog het uitkijken enigszins waard. Carmen Serano mocht dan niet bepaald sterk acteren, maar ze compenseerde dat wel ruimschoots met haar uiterlijk en dat we ook nog één van haar borsten mochten aanschouwen (weliswaar in een glimp) was natuurlijk mooi meegenomen. Leuk om eens gezien te hebben en zoals "gauke" ook al aangeeft ben je deze film waarschijnlijk alweer snel vergeten, wat trouwens niet erg is

Iets minder dan een jaar geleden heb ik ook al een aantal van dit soort Sciencefiction / Thriller films uit de jaren 50 bekeken en gisteravond was het dan de beurt aan deze film. Er staat bij de filmomschrijving dat het komt door het "broeikaseffect", maar dat klopt niet en moet zijn "aardbeving". In de jaren 50 was men inderdaad nog niet bezig met het broeikaseffect, toen was men juist volop bezig om het broeikaseffect te creëren met o.a. steenkool.

In dit verhaal draait het om een kolossale prehistorische bidsprinkhaan, die daar toedoen van een aardbeving in de Zuidpool, wordt bevrijdt uit een gletsjer op de Noordpool, waarin hij miljoenen jaren terug blijkbaar is ingevroren en zich al die tijd in schijndode toestand bevond. Een pas gebouwde Amerikaanse militaire basis in het Noordpool gebied, geleid door kolonel Joe Parkman (Craig Stevens), krijgt de opdracht het beest te vernietigen. De sprinkhaan is hen echter voor en vernietigt de basis, waarna het beest vervolgens koers zet naar Washington D.C. en daar terroriseert hij/zij de stad. Het beest wordt uiteindelijk verjaagd door straaljagers en vlucht naar New York City.

De opening van het verhaal was best leuk, waarbij er een wereldkaart (daarop kon je Nederland ook heel eventjes zien) in beeld werd gebracht en waarop je dan kon zien waar de aardbeving plaatsvond (in de Weddellzee bij de Zuidpool) en waar de kolossale prehistorische bidsprinkhaan bevrijdt werd (ergens in de Noordpool). Daarbij wordt dan ook gezegd "Voor elke actie is er een gelijke tegenreactie". Daarna (na circa 3 minuten) krijg je een stukje propaganda te zien van de Amerikanen en dat m.b.t. de bescherming van Amerika via een groot radarsysteem aan de grens met Canada en in Canada, waarbij er wordt gezegd "Radar, vervaardigd om ons te beschermen tegen een aanval". Als dit stukje propaganda is afgelopen (na circa 3 minuten) begint de film met de landing van kolonel Joe Parkman op de pas gebouwde Amerikaanse militaire basis rond de Noordpool.

Helaas gaat het dan eigenlijk alleen maar bergafwaarts met het verhaal, want het verhaal weet nauwelijks te boeien, laat staan dat het ergens spannend werd (daarvoor is de film natuurlijk ook te gedateerd). Het duurt ook een behoorlijk lange tijd voordat je de kolossale prehistorische bidsprinkhaan voor het eerst (van te voren hoor je alleen zoemend geluid) in beeld te zien krijgt (na circa 30 minuten, als het beest het voorzien heeft op Eskimo's) en vanaf dan zit er ook wat actie in het verhaal. Zo bestrijdt de mens met o.a. geweren, vlammenwerpers, kanonnen, vliegtuigen en chemische mijnen (daarmee wordt uiteindelijk het zwaar gewonde beest mee gedood in de "Holland Tunnel" van New York) het beest en valt het beest de mens o.a. aan op de Amerikaanse militaire basis rond de Noordpool, in Washington D.C. (het beklimmen van het "Washington Monument" door het best werd wel leuk in beeld gebracht) en in New York (daar verschuilt het beest zich hoofdzakelijk).

Van de actie moet je je wel niet al te veel voorstellen, want van het doden van mensen zie je niets en ook zie je geen druppel bloed en dat was natuurlijk vrij normaal voor films uit de jaren 50. Wel zie je regelmatig de kolossale prehistorische bidsprinkhaan in beeld (de close-ups zagen er inderdaad best aardig uit) als hij wilt toeslaan (misschien was dat destijds indrukwekkend en beangstigend om te zien, maar tegenwoordig wekt het toch vooral op de lachspieren) en ook weer veel Amerikaanse propaganda en dat vooral in de vorm van gevechtsvliegtuigen, die het beest aanvallen. Daarbij is zelfs ook wat "A-Team" actie te zien en dat is het moment dat kolonel Joe Parkman met zijn gevechtsvliegtuig tegen het beest botst, waarna je hem via de schietstoel het toestel ziet verlaten.

Het beest wordt natuurlijk uiteindelijk gedood in New York en daarbij ontstaat zelfs wat romantiek tussen kolonel Joe Parkman en de vrouwelijke fotografe Marge Blaine (Alix Talton). Van de cast heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en dat is ook niet erg, want echt overtuigend speelden ze nu ook weer niet. Wel deden de drie hoofdrolspelers in het verhaal het nog verdienstelijk en dan heb ik het over Craig Stevens (als kolonel Joe Parkman), William Hopper (als Paleontoloog Dr. Nedrick Jackson) en Alix Talton (als fotografe Marge Blaine, die nauw samenwerkt met Dr. Nedrick Jackson) en de laatste was ook best een mooie verschijning en dat vonden veel personen (o.a. op de Amerikaanse militaire basis, waar normaal gesproken geen vrouwen verblijven) in het verhaal ook

Al met al een vrij saaie en flauwe Sciencefiction / Thriller film die buiten de jaren 50 sfeer nauwelijks weet te vermaken. Omdat de film maar 80 minuten duurt, kijkt hij opzicht wel nog lekker weg, maar veel stelt het allemaal niet voor.

P.S. de uitleg over de vier noodtelefoons met als naam A,B,C en D was wel leuk, want daarbij wordt gezegd dat er met telefoon A binnen 15 seconden bereik is met Alaska, met telefoon B heeft men 10 seconden om Newfoundland te alarmeren, met telefoon C heeft men 5 seconden om u te bereiken en met telefoon D heeft men 3 seconden voor het "Pentagon Command Post" en die telefoon gaat ook over in het verhaal (Generaal Mark Ford neemt dan op).

Was destijds toch best een goede en zeker ook spannende film. Zeker ook omdat de film echt gebeurt is, was het best allemaal indrukwekkend. Het verhaal zit goed in elkaar en is ook boeiend en de cast deed het ook best goed. Zeker de rol van de piepjonge Kurt Russell als Charles Whitman was best indrukwekkend.

De poster bij deze Thriller/Horror film sprak me aan en mede daarom heb ik deze film van onze Nederlandse regisseur Ate de Jong dan ook gekeken.

Het best harde en grove verhaal (draait om wraak), welke vrijwel direct begint, wist me in ieder geval te boeien en te vermaken. Maar voor mij als liefhebber van zieke horrorfilms, hadden de martelingen (o.a. het afknippen van vingers) en het vernederen (o.a. door het vastknopen) nog explicieter en harder in beeld gebracht mogen worden, want nu vond ik het niet echt schokkend of heftig terwijl het er natuurlijk wel hard en grof aan toeging. Ondanks dat het verhaal maar eigenlijk draait om drie personen (het koppel Tom en Alison met een tragisch verleden en in de indringer Aaron) en het zich hoofdzakelijk afspeelt in het huis van het koppel Tom en Alison, werd het nergens echt saai of langdradig.

De wending in het verhaal vond ik best goed (het verklaart dan tevens de aanleiding voor de indringer) en het einde zelfs sterk en hard, hoewel het misschien wel wat overdreven was (zeker m.b.t. het reageren van Tom). Wat indringer Aaron deed bij het koppel verdient natuurlijk zacht uitgedrukt niet de schoonheidsprijs, maar de echte smeerlap was natuurlijk Tom. Van de voor mij onbekende cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel goed en overtuigend en Megan Maczko vond ik best een aardige verschijning om te zien. Wat dat betreft is het jammer dat er van haar maar weinig bloot te zien is, terwijl er meer dan genoeg mogelijkheden voor waren.

Gewoon een lekkere harde Thriller waar ik geboeid (leuke woordspeling bij deze film ) naar heb zitten te kijken.

"alexspyforever" noemde de rondborstige Chesty Morgan (wat natuurlijk haar artiestennaam is, want haar echte naam is Liliana Wilczkowska) laatst tijdens de "70s challenge" en toen ik haar ging opzoeken op MovieMeter, kwam ik uit op de films "Deadly Weapons" (een zeer toepasselijke titel m.b.t. Chesty Morgan) en "Double Agent 73 (1974)" en beide films moest ik natuurlijk kijken, want dit soort films zijn een kolfje naar mijn hand.

In dit verhaal draait het om Crystal (Chesty Morgan), wiens vriend Larry (Richard Towers) werkt voor een groep criminelen onder leiding van een grote baas. Omdat Larry informatie voor hun achterhoudt, besluit de grote baas dat hij uit de weg moet worden geruimd. Toevallig hangt Crystal net met Harry aan de telefoon als hij wordt vermoord door twee mannen die gestuurd zijn door de grote baas. Hierdoor hoort ze informatie over de verblijfplaatsen van de twee huurmoordenaars. Ze reist achtereenvolgens naar Las Vegas en Miami om haar wraak te nemen op de mannen.

De film staat betiteld als een Misdaad / Thriller film en dat is het in feite ook, maar deze film kijk je natuurlijk alleen vanwege hoofdrolspeelster Chesty Morgan (die toen al bijna 40 jaar oud was) en haar twee megaborsten (Jezus, wat een enorme memmen heeft dat mens en het zijn waarschijnlijk de grootste natuurlijke borsten die ik ooit gezien heb) die een borstomvang hadden van 73 inch. En die megaborsten is ook het eerste wat je ziet in deze film en dat circa twee minuten lang tijdens de opening credits. De plot van deze film heeft weinig om het lijf en dat geldt ook voor Chesty Morgan op de momenten dat ze haar megaborsten toont en dat gebeurt zeer regelmatig (o.a. als ze op bed ligt, in de badkamer, tijdens het omkleden, tijdens striptease shows en als ze afrekent met mannen).

Met haar megaborsten krijgt ze ook veel voor elkaar, want om de rol te krijgen in een striptease show in Las Vegas moet ze eerst solliciteren voor de rol en het enige wat ze daarbij doet is haar megaborsten tonen aan de man die over de show gaat en zodra hij de megaborsten ziet (hij negeert haar in eerste instantie en leest gewoon de krant zonder haar aan te kijken), zegt hij:

"Yehh-eah-ahh! You got the job!"

Ze neemt overigens deze tijdelijke baan om wraak te nemen op één van de mannen die haar vriend vermoordt hebben, namelijk Mr. Hook (hij heeft overigens geen haak i.p.v. een hand, maar hij heeft een ooglapje). Natuurlijk valt Crystal in de smaak bij Mr. Hook tijdens haar optreden en hij nodigt haar dan ook uit voor een drankje, waarna ze naar zijn kamer gaan. Daar doet Crystal dan een pilletje in zijn drankje waardoor hij moe en slapjes wordt, waarna Crystal dan haar BH afdoet en Mr. Hook laat stikken tussen haar megaborsten Dit dit doet ze naderhand nog eens in Miami (daar zien we ook nog wat bloot van Denise Purcell, als Eve die de vriendin is van Tony, die naakt aan het zwemmen is in een zwembad), waarbij ze op precies dezelfde wijze afrekent met Tony die gespeeld werd door pornoster Harry Reems en hem heb ik de laatste tijd best vaak gezien (o.a. in de films "Justine och Juliette (1975)" en "The Devil in Miss Jones (1973)") en dat natuurlijk ook vanwege de 70s challenge.

De megaborsten van Chesty Morgan (van haar zie je overigens ook een keer haar billen als ze een bad gaat nemen) zijn zo ongeveer het enige wat deze film te bieden heeft, mits het je fetisj natuurlijk is. Val je niet op Chesty's enorme voorgevel, dan lijkt het me sterk dat je iets van je gading kunt vinden in deze film, welke behalve de megaborsten van Chesty Morgan ook megaslecht acteerwerk bevat (Chesty acteert als een houten plank), tenenkrommende dialogen heeft, cameravoering die door een autist zonder armen nog beter zou kunnen worden gevoerd en decors die op de kleuterschool zijn gemaakt. Oftewel alles is kitsch in deze film en er wordt ook best veel in getelefoneerd (met een ouderwetse telefoon met draaischijf) en koffie en andere drank gedronken.

Toch heb ik me nog best aardig vermaakt met deze film, die eigenlijk ook best een verrassend einde had, want de grote baas van de criminelen was niemand minder dan de vader (Phillip Stahl) van Crystal, die op een gegeven moment betrapt wordt (hij is opzoek naar een boekje die Crystal verstopt had en die Larry gestolen had) door Crystal als zij ligt te slapen en wakker wordt door vreemde geluiden. Als Crystal dan met de politie wilt bellen wordt ze neergeschoten door haar vader, die op haar beurt hem neerschiet. Met haar laatste krachten kruipt ze dan over de grond naar hem toe en sterft ze uiteindelijk op zijn borst, waarna de film na 75 minuten is afgelopen.

"Deadly Weapons" is een karikatuur van zichzelf. De film weet alle stereotypen van de jaren 70 pornofilm samen te vatten. Het is een film over slechte psychedelische effecten, grote snorren (met name die van Harry Reems), doorzichtige verhaaltjes en hele slechte acteurs. Overigens is de erotiek ver te zoeken in deze film, op enkele door goedkope muziek begeleide zoen scènes na dan, en Chesty’s twee megaborsten zijn dan ook de enige vorm van erotiek. En deze erotiek is ook slechts aan een enkeling besteed. Het merendeel van de kijkers zal voornamelijk verbaasd zijn, maar dat is dan ook de insteek van de film. De film is slecht, maar wel verbazend slecht en dat geeft "Deadly Weapons" wel een aparte aantrekkingskracht. Heb je deze lijdensweg volbracht, dan kun je je trouwens nog wagen aan "Double Agent 73 (1974)" met daarin ook Chesty Morgan en daarin laat ze een camera in haar megaborsten inbouwen

Ik moet zeggen dat ik me best goed vermaakt heb met deze leuke superhelden Actie / Komedie film en dat ondanks dat het verhaal misschien behoorlijk clichématig is en het ook een typisch verhaal (draait dan vaak om een geliefde) is waarin een superheld, in dit geval dus "Deadpool" (waar ik eerlijk gezegd nooit van gehoord heb), wordt geïntroduceerd. Dat ik me vooral vermaakt heb met deze film komt door de leuke en goede rol van Ryan Reynolds als de persoon Wade en als superheld "Deadpool" en de vele leuke droge en sarcastische (zo neemt hij zich o.a. zelf op de hak, door te zeggen dat hij vanwege zijn uiterlijk vaak in films is te zien i.p.v. zijn acteerprestaties en houdt hij van het Brits pop-duo "Wham!") humor van hem.

Het verhaal draait dus om superheld "Deadpool", waarbij je o.a. te zien krijgt hoe hij deze superheld is geworden en wat hij daar allemaal voor heeft moeten doorstaan (o.a. zijn leven en knappe uiterlijk zijn verwoest en ook zijn relatie met Vanessa, gespeeld door de fraaie Morena Baccarin, staat op het spel) en waardoor hij wraak wilt gaan nemen op degene, in dit geval een dubieuze wetenschapper Ajax (verdienstelijk gespeeld door Ed Skrein), die hem dit heeft aangedaan (hoewel hij zichzelf vrijwillig daarvoor had gemeld !). Kortom gewoon een dertien in een dozijn cliché verhaal en ook qua verloop en einde, maar door de leuke humoristische uitvoering wel een leuke en vermakelijke. Visueel zag het er ook best aardig uit en hetzelfde geldt voor de actie (vooral in het begin wat ook best hard is en op het einde), hoewel die nergens echt bijzonder is of heel spectaculair is.

Dat deze film dus vooral leuk is komt door de goed gespeelde en humoristische rol van Ryan Reynolds als superheld "Deadpool", die dus uit is op wraak. Hoewel je niet dubbel ligt van het lachen (vooral veel grinniken en glimlachen), is de humor wel vaak geslaagd en dat komt mede omdat vrijwel alles in deze film op de hak wordt genomen en o.a. dus zichzelf en ook de X-men (Colussus: "Laten we met de professor gaan praten", Deadpool: "McAvoy of Stewart ? Die tijdlijnen zijn zo verwarrend" ) waarvan er een paar in deze film meespelen. Het zijn wel niet de bekendste, maar de Russische mutant "Colossus" (met de stem, met Russisch accent, van Stefan Kapicic) vond ik wel een heel sympathieke (hart op de goede plek), zachtaardig en leuke X-men en hij zag er ook fraai geanimeerd uit met zijn organisch stalen lichaam. Dat "Deadpool" hem op een gegeven moment "Jij grote, chromen lulwasser" noemt en "Colossus" daarop zegt "Dat is niet aardig", was best grappig. De andere X-men is overigens stagiaire "Negasonic Teenage Warhead" (leuk gespeeld door Brianna Hildebrand), die door haar uiterlijke regelmatig op de hak wordt genomen door "Deadpool" die haar o.a. "Nothing Compares 2 U" 1990 Sinéad O'Connor en Ripley (gespeeld door Sigourney Weaver) uit "Alien 3" noemt Hij vindt de naam "Negasonic Teenage Warhead" ook geweldig en vindt het zelfs de gaafste naam ooit.

Hoewel de rol van Morena Baccarin als Vanessa (waar Wade verliefd op is geworden en waar hij ook mee wilt gaan trouwen) behoorlijk clichematig was, vond ik haar wel een mooie verschijning om te zien. Dat laatste geldt overigens ook voor Gina Carano (in de rol van slechterik Angel Dust, die de vriendin is van slechterik Ajax), die net zoals in de film "Furious 6" nu ook indruk wist te maken met haar sterke en gespierde lichaam (ze was een vechtkunstenares en dat op hoog niveau) en dat in combinatie met haar knappe en rondborstige (ook leuk toegepast tijdens een scene, waarbij ze aan het vechten is met "Colossus") uiterlijk (oftewel "beauty and muscles"). Stan Lee speelt uiteraard ook weer een kort rolletje in dit verhaal en dan als Strip Club DJ, waarbij hij dan twee korte zinnen tekst heeft, namelijk "Ze komt nu het podium op. Laat je horen voor Chastity" (geweldige naam voor een stripster ). In die Strip Club zie je o.a. ook bloot en dat is best bijzonder voor een "Marvel Comics" superhelden film, waarin normaal gesproken geen bloot is te zien.

Al met al een leuke en vermakelijke Actie / Komedie superhelden film, die zich ondanks het dertien in een dozijn cliché verhaal zich lekker wegkijkt (duurt ook maar iets van circa 100 minuten) en dat vooral door de vele leuke droge en sarcastische humor en door de goede rol van Ryan Reynolds als persoon Wade en als superheld "Deadpool". Van mij mag er gerust nog een vervolg op gaan komen.

Na bijna 15 jaar gebruik te hebben gemaakt van een Samsung 40 inch LED televisie (was destijds één van de eerste LED televisies) in de woonkamer, staat er sinds afgelopen vrijdagochtend een mooie LG 55 inch OLED televisie in de woonkamer en dit is de eerste film die ik erop gekeken heb. En dat ook nog in Dolby Vision, welke de televisie ondersteunt. Opzicht vind ik geluid bij films niet zo belangrijk thuis en daarom heb ik ook geen soundbar aangeschaft (kan nog altijd indien nodig).

Hoewel ik deze "Deadpool & Wolverine" (het verhaal draait om Multiversum, tijdlijnen en het redden van de wereld) de minste film vind in de "Deadpool" reeks, heb ik er wel van genoten op de nieuwe grote televisie (ik waande me een beetje in de bioscoop) en vooral vanwege de kleuren en zelfs het geluid. In "Deadpool & Wolverine" worden er te veel plotlijntjes en tijdlijnen aan elkaar geknoopt en helaas is ook de ziel uit de eerdere twee "Deadpool" films ietwat verdwenen.

Het verhaal stelt opzicht niet zo veel voor, maar de film zit wel vol met actie (inclusief gevechten tussen Deadpool en Wolverine) en humor, hoewel ik om het merendeel van de humor niet echt om kon lachen. Maar fans van het eerste uur zullen geheid smullen van de melige humor en de ongebreidelde actie. Hoewel de actie zeker niet onaardig was, was het ook nergens echt bijzonder of spectaculair. Het meest spectaculaire was misschien nog een enorme Ant-Man die een soort van vestiging vormt.

"Deadpool en Wolverine" draait natuurlijk om de hyperactieve kletskous Deadpool en de norse, zwijgzame Wolverine (dit keer ook een gebroken versie van Wolverine) en ze werden leuk gespeeld door Ryan Reynolds en Hugh Jackman (die niet meer de jongste is) en ze stralen samen ook veel plezier uit (vooral tijdens de actiescènes). Deadpool en Wolverine zijn ook in verkillende vormen (dubbelgangers) te zien, o.a. een kleine Wolverine en een Nicepool (dubbelrol van Ryan Reynolds) die een hondje heeft, en dat was een leuke toevoeging in het verhaal. Zo moeten Deadpool en Wolverine het o.a. op het einde opnemen tegen 100 verschillende Deadpool's, waaronder een "Ladypool" met de stem van Blake Lively (oftewel de vrouw van Ryan Reynolds).

Verder zien we weer de bekende personages uit de voorgaande Deadpool films zoals o.a. Vanessa (gespeeld door de mooie Morena Baccarin), Blind Al (Leslie Uggams), Yukio (Shioli Kutsuna), Brianna Hildebrand (Negasonic Teenage Warhead) en Colossus (Stefan Kapicic) en de slechteriken in deze film worden dit keer gespeeld door Matthew Macfadyen (als Mr. Paradox die tegen Wade Wilson vertelt dat zijn zijn wereld bedreigd wordt en dat hij zijn rode outfit weer uit de kast moet trekken) en Emma Corrin (als Cassandra Nova, die regeert over de plaats waar Deadpool en Wolverine naartoe worden gestuurd door Mr. Paradox). De laatste is ook een zus van Professor X (oftewel Charles Francis Xavier van de X-men) en kan o.a. met haar handen door hoofden gaan en dat zag er soms best creepy en pijnlijk uit en zeker als ze dat op het einde doet bij Mr. Paradox.

Ook de vele gastoptredens van bekende acteurs in hun oude rollen zijn leuk om te zien en vooral die van Chris Evans (als Johnny Storm), Wesley Snipes (als Blade), Channing Tatum (als Gambit) en Jennifer Garner (als Elektra). De film is ook min of meer een eerbetoon aan de "20th Century Fox" films en na het einde (de film duurt precies 120 minuten) krijg je daar ook wat beelden van te zien (vooral van X-Men films). Helaas nam "Disney" in 2019 de rechten over van "20th Century Fox", met als gevolg dat de meeste superheldenfilms tegenwoordig bijna allemaal niet meer om aan te zien zijn en de meeste vermijd ik daarom ook bewust.

Al met al heb ik me best vermaakt met "Deadpool & Wolverine" en vooral omdat het mijn eerste film was op mijn nieuwe televisie. Dit is ook geen film om je bij te vervelen, want alles bij elkaar vliegen de twee uren (gelukkig niet langer) zo om en er is continu iets te horen en te zien en dat met veel humor en actie een zelfs een beetje spanning en romantiek.

P.S. "Peggy the Dog" als het lelijke kleine hondje, waarbij o.a. de tong uit de mond hangt, "Dogpool" was ook leuk.