Opinions

Dit is één van de eerste films van het leuke komische duo Stan Laurel en Oliver Hardy. Het verhaal wat draait om de Italiaanse bandiet Fra Diavolo (leuk gespeeld door Dennis King, wel jammer dat hij soms deed zingen) en waarbij Stan Laurel en Oliver Hardy hem min of meer helpen, was leuk gevonden en hetzelfde geldt voor de komische uitvoering. Zo zien de decors en de aankleding er wel fraai uit en valt er ook genoeg te lachen met o.a de volgende scenes:
- ophangen van Oliver Hardy (uiteraard breekt de tak uiteindelijk);
- waterput;
- legendarisch "hand/knieën/neus/oor spel" van Stan Laurel en niemand anders kan het nadoen ter ergens van die personen;
- vinger wiegelen van Stan Laurel, waar bovenstaande weer van toepassing is;
- wijnkelder waar Stan Laurel en Oliver Hardy bezopen raken en niet meer uitgelachen (best aanstekelijk) raken;
- doodvonnis, waarbij een stier ze uiteindelijk redt.

Die laatste scene was tevens het einde van het verhaal. Ondanks het leuke verhaal, is de film hier en daar wel wat saai en langdradig (duurt met bijna 90 minuten ook best lang) en hadden de liedjes van mij ook niet gehoeven. De cast doet het goed en leuk en vooral natuurlijk Stan Laurel en Oliver Hardy die na 10 minuten hun intrede maken in het verhaal (begeleidt met hun typische "De dikke en de dunne" melodietje waarmee altijd hun korte slapstick filmpjes begonnen) op ezel en paard. Ook Thelma Todd deed het leuk en ze zag er ook best fraai uit. Ze helaas niet oud geworden met 30 jaar en ze is ook onder mysterieuze omstandigheden om het leven gekomen. Haar laatste rol in een film was overigens ook in een Stan Laurel en Oliver Hardy film, namelijk "The Bohemian Girl (1936)". De overige cast deed het ook leuk waaronder James Finlayson (dit keer in de rol van Lord Rocburg) die vaker te zien is in films van Stan Laurel en Oliver Hardy.

Al met al gewoon weer een leuke komische film van het duo Stan Laurel en Oliver Hardy, die samen velen films hebben gemaakt en waarvan eigenlijk geen enkele echt slecht is. Kijk je deze films nu voor het eerst, dan zijn ze natuurlijk flauw en ogen ze oubollig. Maar ik keek als kind zijnde vroeger in de jaren 70 (en ook nog de jaren 80) graag naar hun films en slapstick filmpjes (die vond ik persoonlijk ook het leukste) en heb toen ook veel om hun moeten lachen.

Als een Horror film vond ik deze film niet echt geslaagd, maar als een Muziek film wel en vooral als je Metal liefhebber bent zoals ik. Met name de metalband Metallica krijgt veel aandacht in dit verhaal en het leek wel een promotiefilm voor hun

Zo opent de film met het hun nummer "Am I Evil ?" (afkomstig van een hun debuutalbum "Kill 'Em All" uit 1983) en sluit het af met het bekende nummer "For Whom The Bell Tolls" (de uitvoering van dat nummer vond ik overigens geweldig in de Komedie / Horror film "Zombieland (2009)" en daar werd het juist gebruikt tijdens de opening van het verhaal), die je dan ook volledig te horen krijgt. Verder zien we vader Jesse Hellman (gespeeld door Ethan Embry) en dochter Zooey Hellman (gespeeld door Kiara Glasco) rondlopen met een Metallica T-shirt uit de jaren 80 en hebben ze in hun auto op het dashboard een poppetje van Metallica gitarist Kirk Hammett staan, waarvan het hoofd meebeweegt op trillingen.

Buiten de muziek van Metallica, krijg je ook nog vele andere Metal muziek te horen, waaronder van de metalbands Pantera en Slayer (dochter Zooey loopt overigens ook eventjes rond met een Slayer T-shirt, als ze op school wordt afgezet). Verder was het wel leuk en grappig als Ray Smilie (gespeeld door Pruitt Taylor Vince) op zijn gitaar aan het rammen was (o.a. tijdens de opening van het verhaal en naderhand nog in een motel), om zodoende de satanische stemmen niet te kunnen horen.

Het dertien in een dozijn verhaal (draait om een huis met een verleden en satanische krachten) vond ik eerlijk gezegd aan de flauwe en saaie kant en van de horror moet je eigenlijk ook niet veel van voorstellen (eigenlijk alleen in het laatste gedeelte van het verhaal en dan vooral de manier waarop Ray Smilie afrekent met twee politieagenten). Het verhaal kon me eerlijk gezegd ook niet echt boeien, laat staat dat het ergens spannend (zitten dan ook nul komma nul schrikmomenten in) of eng (kind dat aan het schommelen is en dan met een steen wordt neergeslagen, was misschien nog wel het engste, althans in ieder geval het meest lugubere) werd.

Wel is het verhaal nog enigszins sfeervol en duurt het met circa 75 minuten (de 90 minuten die hierboven vermeld staan kloppen dus niet) gelukkig ook niet lang. Desondanks heb ik deze film regelmatig vooruit zitten te spoelen, omdat ik het maar een saaie bedoeling vond. De cast in deze film is eigenlijk beperkt tot een viertal hoofdrolspelers (het gezin Hellman, bestaande uit vader, moeder en dochter, dat zijn intrek gaat nemen in een landhuis in Texas en de vorige bewoner Ray Smilie) en die konden me eigenlijk niet echt bekoren m.u.v. de bekende acteur Pruitt Taylor Vince (in de rol van Ray Smilie, die satanische stemmen hoort en zijn moeder dodelijk van de trap heeft geduwd) die het nog wel verdienstelijk deed (hij liep er ook wel leuk bij in een rood trainingspak) en misschien ook nog wel Ethan Embry (in de rol van vader Jesse Hellman, die een kunstschilder is en van Metal muziek houdt).

Met name Kiara Glasco (in de rol van dochter Zooey Hellman, die een Metallica fan is en graag gitaar wil spelen en waar Ray Smilie het op voorzien heeft om haar aan de duivel op te offeren, omdat die graag kinderen lust) vond ik best irritant en vooral dankzij haar geschreeuw/gegil. Hoewel Jamie Tisdale (in de rol van Mara, die werkt in de kunst) maar een klein rolletje had, zag ze er wel fraai uit en zeker wat betreft haar volledige rode kledij die ze droeg (inclusief schoenen).

Al met al een matige tot slechte Horror film, die ik eigenlijk alleen leuk vond om te kijken vanwege de vele Metal muziek. Ik vermoed daarom dat regisseur Sean Byrne (maakte destijds in 2009 een leuk debuut met zijn Horror film "The Loved Ones (2009)", dit is overigens pas zijn tweede film) een liefhebber is van Metal muziek en dan vooral van Trash-metalbands die in de jaren 80 zijn ontstaan. Wat dat betreft heeft hij qua muziek wel goede smaak

P.S. wat een lelijke en goedkope filmposter overigens.

Erg goedkope troep. De film deed me denken aan "The Craft" alleen dan stukken slechter. Het verhaal was opzicht best redelijk gevonden maar de uitvoering was zeer beroerd. De acteer prestaties van de acteurs waren eveneens beroerd. Snel vergeten deze troep.

Wow wat een film en wat een verhaal zeg. Die Uday Hussein was echt een gestoord figuur en leefde naar zijn eigen wetten en regels wat vooral lust (oversekst), luxe en geweld inhield. Ondanks dat hij compleet gestoord was heb ik toch regelmatig genoten van hem in deze film en ook zelfs gelachen (o.a. penis vergelijk). Hij heeft natuurlijk uiteindelijk gekregen wat hij verdiende maar hij heeft tot zijn dood geleefd als een koning (beter gezegd een tiran) en er ook werkelijk intens van genoten. De dubbelrol van Dominic Cooper (als Latif en Udah) was echt geweldig en hij mag van mij ook genomineerd worden voor op de Oscars voor beste mannelijke rol in een film. De rol van Ludivine Sagnier als Sarrab was trouwens ook best goed en ze mocht er natuurlijk ook wezen met haar fraaie ogen. Ze verraste me overigens wel op het einde (hoewel het er natuurlijk dik in zat). Het einde vond ik sowieso zeer sterk. De overige acteurs deden het trouwens ook allemaal uitstekend. Visueel mocht de film er ook wezen want alles werd zeer fraai inbeeld gebracht (inclusief het geweld wat ook best ruim aanwezig was). Het verjaardagsfeestje van Uday waarbij iedereen uit de kleren moest zag er ook zeer fraai uit

Al met al vond ik dit een zeer boeiende film die me vanaf de eerste tot de laatste minuut in de ban hield. Inderdaad is het minpuntje van deze film dat iedereen Engels praat. Maar goed Iraakse acteurs zijn er natuurlijk niet te vinden en om de film goed te volgen vond ik het wel goed zo.

Opzicht wel een redelijk onderhoudende film over een waargebeurde gebeurtenis (ik heb er eerlijk gezegd wel nooit van gehoord) in 1993, waarbij drie jonge kinderen op beestachtige wijze zijn vermoord. Hoewel het verhaal wel weet te boeien kwam ik eigenlijk nooit echt in de ban van het verhaal en was het eigenlijk ook nergens pakkend of aangrijpend. Echte duidelijkheid geeft de film eigenlijk ook niet en het einde is best open. De zaak is overigens nog steeds niet opgelost. De uitvoering was opzicht best redelijk en hetzelfde geldt voor het acteren van Colin Firth, om hem draait eigenlijk het verhaal. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Reese Witherspoon (ze zag er wel niet uit), ondanks dat ze eigenlijk niet de hoofdrol speelt. Opzicht geen slechte film, maar men had de uitvoering zeker boeiender, spannender en pakkender (er zat weinig emotie in het verhaal) kunnen verfilmen.

Wel geinig "Tussen de bewijsstukken zitten posters van de rockband Metallica", terwijl er buiten een poster aan de wand alleen Slayer muziek werd gedraaid en ook de inkerving van de naam van de vriendin op de arm heeft met Slayer te maken

Ondanks de aanwezigheid van Harrison Ford en Brad Pitt was dit toch maar slappe hap. Het verhaal komt niet echt uit de verf en echt boeiend of spannend wordt het eigenlijk nooit. Qua cast deed Brad Pitt het nog best aardig maar Harrison Ford wist nergens te overtuigen en speelde een beetje als een houten klaas. Ik moet zeggen dat ik weinig op heb met het hele IRA gedoe en Ierland en misschien daarom ben ik wat bevooroordeeld.

Zeker geen slechte film. De film vermoed het ergste door het meespelen van 1 bit geheugen vrouw Tara Reid maar ondanks haar 1 bit geheugen speelde ze in deze film verrassend goed. Je leefde soms zelfs met haar mee.

Het verhaal is vrij standaard maar wel aardig en soms ook boeiend.

Ongelooflijk wat een heerlijk keiharde en smerige film was dit. Het verhaal was heerlijk en zat uitstekend in elkaar en de actie en het geweld was om van te smullen. De zieke en gestoorde familie Firefly vond ik schitterende figuren en ik heb dan ook genoten van Bill Moseley als smeerlap Otis (geweldig hoe hij de band aanpakte), Sheri Moon Zombie als de sletterige Baby (lekker irritant maar ook nog ongelooflijk sexy) en vooral Sid Haig als Captain Spaulding. Hij speelde die rol schitterend en vooral zijn karikatuur als smerige clown was geweldig.

De film begint eigenlijk al keihard en houdt dit aan tot het passend en verdiende einde. Buiten dat de film barst van het geweld valt er ook best veel te lachen (vooral dankzij Sid Haig), zijn de dialogen schitterend en is de muziek om te genieten. Ook zit er best redelijk wat bloot in deze film. Trouwens William Forsythe als geflipte Sheriff Wydell die achter de familie jaagt was ook prachtig. Ik heb echt van het begin tot het einde genoten van deze keiharde en eigenlijk ook wel zeer zieke film.

"I wanna fucking tuttifruti"

Trouwens toen Sheriff Wydell de moeder (Mother Firefly) van de familie aanpakte moest ik gelijk aan een nummer van Cannibal Corpse denken namelijk:

Cannibal Corpse - Fucked wi...

Zo hard als dat nummer is zo hard is ook dit meesterwerk van Rob Zombie.

"This is a story from America's 'Forgotten War'."

Met deze woorden begint "Devotion", m.b.t. de oorlog in Korea tussen 1950 en 1953, welke vooral draait om vriendschap en die nauwelijks actie bevat (lekker misleidende trailer) en ook behoorlijk langdradig is. Maar dat laatste is helaas tegenwoordig een trend aan het worden m.b.t. bioscoopfilms. "Devotion" is geïnspireerd door een waar verhaal en is gebaseerd op het gelijknamige boek van Adam Makos.

1950, Koude Oorlog. Twee jonge mannen Tom Hudner (Glen Powell) en de Afro-Amerikaan Jesse Brown (Jonathan Majors) worden geselecteerd voor een prestigieuze eenheid binnen de marine. Tijdens de zware opleiding groeit er een hechte vriendschap tussen de twee die op de proef wordt gesteld wanneer één van hen op vijandelijk gebied wordt neergeschoten.

Jesse Brown was de eerste Afro-Amerikaanse piloot van de Navy. Zijn levensverhaal verdiende zeker een film, maar deze wat ouderwetse biopic neem teveel hooi op de vork. "Devotion" wil naast een schets van Jesse's leven voor en tijdens de Koreaanse oorlog ook nog een verhaal over vriendschap vertellen en ook nog concurreren met de andere pilotenfilm "Top Gun: Maverick (2022)".

De ontmoeting tussen Jesse Brown en Tom Hudner vindt al plaats tijdens de opening van de film, als Tom de kleedkamer binnenwandelt en hij Jesse hoort praten tegen hem. Tom, die op dat moment niet weet tegen wie of wat hij het heeft, loopt verder en ziet dan Jesse. Er is verder niemand. De teksten die Jesse zojuist uitsprak, blijken cruciaal te zijn voor het verdere verloop van de film. Ondanks hun verschillende karakters en achtergronden, groeit er toch snel een aarzelende vriendschap tussen de twee en zeker wanneer Tom Jesse een paar keer naar huis brengt en kennis maakt met zijn vrouw Daisy (Christina Jackson) en zijn jonge dochter Pam. Zijn vrouw Daisy en dochter vormen Jesse's anker en thuisbasis in de film.

Net zoals Tom is ook het gezin van Jesse onlangs verhuisd, maar zij voelden zich veel minder welkom (o.a. te zien via de buurvrouw die de politie laat komen vanwege zogenaamde geluidsoverlast). Jesse kreeg op zijn vorige marinebasis ook te maken met racisme en hij vertrouwt dan ook weinig mensen, zelfs niet zijn oversten. Als hun eskader dan mee mag op missie in het buitenland, vraagt Christina dan ook aan Tom om op Jesse te letten. Op de Middellandse Zee zijn ze een afschrikmiddel tegen de Sovjets, maar het wordt hen meteen duidelijk dat er overal gevaar schuilt. En dan wordt het team naar de net uitgebroken oorlog in Korea gestuurd.

Het gedeelte op de Middellandse Zee, welke plaats vindt vanaf de 40e minuut en circa 30 minuten duurt, het men wat mij betreft behoorlijk kunnen inkorten en zeker als ze aan land gaan in Cannes om te relaxen en waar Jesse dan op het strand actrice Elizabeth Taylor ontmoet, die hem en zijn team uitnodigt voor het Casino. De echte Jesse Brown heeft vast Elizabeth Taylor ontmoet, maar in deze navertelling is het ruis en voegt het eigenlijk niets toe aan het verhaal.

Zoals eerder aangeven wil de film ook meer aandacht voor de Koreaanse oorlog, die toch bij veel mensen onbekend is. Een conflict tussen Noord en Zuid-Korea dat speelde tussen 1950 en 1953. Noord-Korea werd daarbij gesteund door China en de Sovjet-Unie en Zuid-Korea door de Verenigde Naties onder leiding van de Verenigde Staten. Officieel wordt het gezien als een direct gevolg van de Koude Oorlog. En m.b.t. de Koreaanse oorlog zijn de actiescènes met de F4U Corsair jachtvliegtuigen (die twee bruggen tussen Noord-Korea en China uitschakelen, die in een gevecht komen met een Russische MiG-15 en die de Amerikaanse landtroepen ondersteuning geven als deze dreigen overlopen te worden) ook het beste in de film. Ze werden fraai in beeld gebracht en benaderen ook enigszins het niveau van "Top Gun: Maverick".

Maar de actiescènes zijn te beperkt, duren ook te kort en de eerste echte actiescène is ook pas na circa 75 minuten te zien. Regisseur J.D. Dillard heeft namelijk tachtig procent van het verhaal voorbehouden voor de vriendschap tussen Jesse en zijn "wingman" Tom en de frustraties van Jesse om als zwarte piloot geaccepteerd te worden in het Amerikaanse leger. Dus soms krijg je in deze film te maken met racisme en zelfs als Jesse zich voor belangrijke vluchten oppept, door zichzelf voor de spiegel de heftigste racistische dingen te verwensen. Die racistische conflicten hebben we echter al in andere films gezien en dan met meer impact, want in "Devotion" blijft het allemaal vrij braafjes (loopt één keer uit op een vechtpartijtje in Cannes en ook hoor je nooit iemand "Nigger" tegen Jesse zeggen) en dat geldt ook voor de actie.

De F4U Corsair jachtvliegtuigen worden tijdens het vernietigen van twee bruggen constant bestookt door afweergeschut, maar het zijn juist soldaten op de grond die Jesse op het einde noodlottig worden. Want door hun geschiet wordt zijn vliegtuig geraakt en verliest het olie en moet hij een noodlanding maken. Na de noodlanding komt hij dan gewond vast te zitten in het vliegtuig, waardoor hij uiteindelijk sterft en zelfs de dappere reddingsactie van Tom helpt daarbij niets uit. Het Amerikaanse leger wilde zijn lichaam nog terughalen, maar dat is echter niet gelukt. Dat krijg je op het einde ook nog via tekst in beeld te zien, waarna de film na circa 130 minuten is afgelopen. Vlak voor het begin van de aftiteling zien we ook nog foto's voorbijkomen van Jesse (ontving een titel / medaille als erkenning voor zijn heldendaden en buitengewone verdienste in luchtgevechten) en Tom, Jesse's kleindochter en Tom's zoon. Tom heeft zijn verdere leven vooral besteed om het verhaal van Jesse, zijn beste vriend, levend te houden en om hem terug te halen (dat heeft hij voor het laatst nog geprobeerd in 2013, voordat hij stierf in 2017).

De film wordt natuurlijk gedragen door Jonathan Majors en Glen Powell die het goed doen als Jesse Brown en Tom Hudner. De relatief onbekende Christina Jackson deed het ook verdienstelijk als Daisy Brown, maar zij wordt in de film wel alleen neergezet als "de vrouw van". Ze speelt hierdoor een stereotype rolletje en haar enige doel is kennelijk om voor haar man te zorgen. Aan de actrice ligt het zeker niet, maar een beter script had dit probleem misschien verholpen. Verder is er nog een verdienstelijke rol weggelegd voor Thomas Sadoski als de zeer sympathieke en meelevende commandant van Jesse en Tom. Verder hebben ook nog andere piloten een klein rolletje, zoals Nick Hargrove als Carol Mohring die tijdens het landen op het vliegdekschip USS Leyte in de zee stort en daarbij om het leven komt en die ietwat racistische Spencer Neville als Bo Lavery.

Al met al is "Devotion" een ietwat rommelige en langdradige oorlogsfilm, die eigenlijk niet over oorlog wil gaan en net te Hollywood-achtig aanvoelt en dat laatste mede door de typische clichés verwerkt in de film. Wat "Devotion" wel is, is een sober vertelde biopic, die niet opvalt door overdreven patriottisme, machismo of sentiment. Dat gezegd hebbende, de film mist wel iets. Of het nu het verhaal is of een gebrek aan actie, er had best wel iets meer pit in gemogen. De sfeer en het verhaal zijn echt jaren 50 en goed getroffen en de beelden (zeker bij de actiescènes) mochten er op zijn tijd ook wezen.

Dit is de zoveelste film van de Spaanse regisseur Jesús Franco met wederom in de hoofdrol zijn vrouw Lina Romay. Jesús Franco was destijds in de jaren 70 een belangrijke speler in het maken van films over vrouwen in een gevangenis (ook wel WIP-films genoemd, wat staat voor "Women In Prison" films), die daar dan gemarteld en misbruikt worden. Zo maakte hij "99 Mujeres (1969)" (weliswaar uit de jaren 60), "Frauengefängnis (1976)", "Frauen für Zellenblock 9 (1977)", "Frauen im Liebeslager (1977)", "Frauen ohne Unschuld (1977)", "Greta, Haus ohne Männer (1977)" en dus deze.

In dit verhaal (welke zich afspeelt in Zuid-Frankrijk) draait het om een diamantroof, waarbij Shirley Fields (Lina Romay) haar geliefde (Raymond Hardy) doodschiet nadat deze zijn twee mede overvallers al heeft vermoord. Ze moet daarvoor zes jaar de gevangenis in, welke onder de sadistische heerschappij staat van kolonel Carlo de Bries (Ronald Weiss), waar alle gevangenen (allemaal vrouwen) naakt moet slapen. Haar ontsnapping staat al gepland, maar wie zijn haar vrienden en wie zijn de klootzakken en waar zijn de diamanten ?

Helaas stelt het allemaal weinig voor en het is vooral goedkoop, makkelijk en slecht. Gelukkig is het wel een beetje pervers en valt er ook redelijk wat bloot te zien (duurt wel lang voordat dit voor het eerste te zien is, namelijk pas na circa 20 minuten als Martine Stedil volledig naakt te zien is) en dat van de vrouwen Lina Romay (voor het eerst na circa 30 minuten naakt te zien), Martine Stedil (als de gevangene Martine die min of meer het liefje is van Carlo de Bries en die gebruikt wordt om Shirley's vertrouwen te winnen) en de Aziatische Andrea Rigano (als de gevangene Maria).

Van hun zie allemaal (met name als ze op hun gevangenisbed liggen) hun borsten, billen en schaamstreek (daar wordt regelmatig op ingezoomd) en vooral van de eerste twee vrouwen. Helaas hebben de vrouwen vrijwel geen seks (op een enkele keer na dan en dat tussen Lina Romay en Martine Stedil, maar door de typische Franco-manier van filmen is het wel slecht geschoten) met elkaar (ze roken vooral met elkaar) en ook valt er geen douchescène te bewonderen en dat hoort zeker thuis in een vrouwengevangenis film (foei Jesús Franco).

Het martelen in de gevangenis (het heeft meer weg van een villa) stelt niet veel voor en alleen Andrea Rigano en Lina Romay worden wat gemarteld. Zo wordt Andrea Rigano na een ruzie in de gevangenis tot bloedens toe geslagen met een zweep, waarbij ze volledig naakt is, en Lina Romay wordt tijdens de ondervraging , waarbij ze volledig naakt op een krukje zit met haar handen geboeid en op haar schaamstreek zijn dan stroomelektroden bevestigd, door Carlo de Bries (die natuurlijk wil weten voor de diamanten zijn) gemarteld via stroomstoten op de schaamstreek.

Ook heeft Jesús Franco weer een rolletje in deze film (voor het eerst te zien na circa 35 minuten) en dat als de zekere Bill die samenwerkt met Milton Warren (Roger Darton), welke een verzekeringsagent is, en die samen opzoek zijn naar de diamanten. Milton Warren wordt na de opening (na de diamantenroof) van het verhaal geïntroduceerd en na deze opening wordt ook snel duidelijk dat hij niet alleen opzoek is naar de diamanten, maar dat hij ook nog iets anders wilt (namelijk het bevrijden van Shirley Fields).

De ontknoping van het verhaal was best flauw (daarbij wordt ook Martine gewurgd door Shirley Fields en Maria) en Shirley Fields weet ook zeer gemakkelijk te ontsnappen uit de gevangenis (loopt dan rond met een sexy jurkje met veel inkijk, vooral haar borsten, en houdt Carlo de Bries onder schot), waarbij Carlo de Bries wordt doodgeschoten (op een laffe manier, namelijk in zijn rug) door Bill, die Shirley Fields staat op te wachten met een auto. Daarna schiet ze nog Bill dood (die haar nog slaat) en wordt min of meer duidelijk dat ze samenwerkte (is eigenlijk al duidelijk vanaf het begin) met Milton Warren die de diamanten al heeft en die haar geliefde is. Met hem vertrekt ze ook samen naar Mexico, waarna het verhaal afgelopen is.

Al met al is dit gewoon een matige 80 minuten durende vrouwengevangenis film die het aankijken eigenlijk niet waard is (er wordt te veel in gepraat, het script is vrij saai en dat ook nog met saaie karakters en het tempo van de film is vrij traag). Kijk je naar de best fraaie filmposter, dan heb je toch wel bepaalde verwachtingen van deze film, maar die worden helaas niet ingelost. Wel zie je gelukkig regelmatig de vrouwen Lina Romay en Martine Stedil volledig naakt en dat is ook het enige positieve aan deze film.

Deze film kan ik me nauwelijks nog herinneren. Ik kan me eigenlijk alleen nog het laatste gedeelte op het booreiland herinneren waar best veel actie in zat. Ik kan me vrijwel alle bond films nog goed herinneren maar deze niet en dat zegt dan ook niet veel goeds over deze film.

"Women in Cell Block 7" is één van de weinige "Women in Prison" films welke ik nog niet gezien heb en gezien het aantal stemmen en recensies is dit een vrij onbekende film. "Women in Cell Block 7" is vooral een film voor liefhebbers van naakte Italiaanse vrouwelijke beroemdheden uit de jaren 70, want die zijn ruimschoots vertegenwoordigd en de meeste waren ook nog eens schoonheden. Het is opzicht een aparte "Women in Prison" film, want normaal gesproken worden de vrouwen in dit soort films mishandeld, gemarteld en misbruikt onder leiding van een lesbische en brute gevangeniscommandant, maar dat is in deze misdaadfilm niet het geval. Er is wel een lesbische gevangeniscommandant, maar gemeen is deze eigenlijk niet (hoewel ze wel een paar vrouwen doodt, maar dat vanwege andere redenen).

Interpol organiseert een drugsbestrijdingsplan om maffiabaas Don Carmello te vangen, maar rivaal Tonino komt weg met de 20 kilo heroïne van Don Carmello. Tonino had daarbij zijn nietsvermoedende vriendin Daniella Vinci (Jenny Tamburi) als muilezel gebruikt, die uiteindelijk wordt opgepakt door de politie en in een streng beveiligde gevangenis terecht komt. Gelukkig voor haar is het een gevangenis waarin de vrouwen mooi verzorgde handen hebben, een glinsterende gladde huid hebben en regelmatig douches mogen nemen. Daniela heeft ook een bondgenoot in de vorm van Hilda (Anita Strindberg), de dochter van Don Carmello, die zich in de gevangenis heeft laten opnemen om haar welzijn in de gaten te houden. Maar als bekend wordt dat Daniela misschien weet waar Tonino's 20 kilo heroïne zich bevindt, wordt ze een kwetsbare doelwit.

Na een korte inleiding op het vliegveld met ook wat actie en doden, belandt Daniela Vinci al vrij snel (al na circa drie minuten) in gevangenis en daar wordt ze geïnspecteerd door de lesbische Gerda (Olga Bisera), die de leiding heeft over de bewakers, waarbij ze zich moet uitkleden (dan zien we voor het eerst de borsten en billen van Jenny Tamburi) en voorover moet bukken. Gerda stopt dan een soort van condoom om haar middelvinger en steekt daarna deze middelvinger in de kont (deed me denken aan de film "The Devil in Miss Jones (1973)", welke ik afgelopen zaterdag heb gezien) van Jenny Tamburi (aan haar gezicht te zien vond ze het niet fijn) voor een lichaamsonderzoek. Daarna moet ze op haar rug gaan liggen op een onderzoekstafel
(dan zie je voor het eerst de schaamstreek van Jenny Tamburi) en wordt ook haar schaamstreek onderzocht. Met een start als deze zijn de verwachtingen natuurlijk hooggespannen en ze worden niet genegeerd, hoewel het voor de rest wel erg braafjes is

Circa 20 minuten later zijn we getuige van een paar minuten durende lesbische scène (waarbij er ook met de borsten gespeeld wordt) tussen twee gevangenen (Eva Czemerys en de fraaie roodharige Paola Senatore) en niet veel later volgt nog een andere lesbische scène (die vond ik persoonlijk de mooiste) tussen bewaakster Gerda (Olga Bisera) en een gevangene (de fraaie roodharige Maria Pia Luzi) en daarbij zijn alle genoemde vier vrouwen volledig naakt te zien en met name het fraaie achterwerk van Olga Bisera is daarbij een genot om naar te kijken.

En zoals al eerder genoemd mogen de vrouwen regelmatig douchen en daarvan zitten er twee scenes (de eerste na circa 30 minuten en de tweede na circa 66 minuten) in deze film, waarbij vrijwel alle gevangenisvrouwen volledig naakt (vrijwel allemaal voorzien van een stevig zwart tapijtje op de schaamstreek) te bewonderen zijn en sommigen raken elkaar ook aan. Ze plagen daarbij ook een gelovige vrouw (Cristina Gaioni waarvan alleen de borsten te zien zijn), die o.a. met een badmuts en een broekje onder de douche staat

Eigenlijk is er ook nog een derde douchescène te zien. Want als de vrouwen op de buitenplaats na circa 80 minuten in opstand (door de gebeurtenissen in de gevangenis, waarbij ook één vrouw om het leven komt onder de douche) komen, spreekt de gevangenisdirecteur (Massimo Serato) de vrouwen toe via de intercom. En als de vrouwen dan allemaal als antwoord roepen "Fuck You !", pakken de bewakers (in dit geval waren het mannen) een waterslang en spuiten ze de vrouwen nat, waarbij er wederom van vrijwel alle gevangenisvrouwen wat naaktheid (in de vorm van borsten) valt te zien. Vlak voordat ze gaan spuiten met de waterslang, laten ook twee gevangenen (Eva Czemerys en Senatore) hun borsten zien aan de bewakers.

De mooie (o.a. haar blauwe ogen en blonde haren) Anita Strindberg had ik nog niet specifiek genoemd, maar buiten een douchescène en de opstand op de buitenplaats is zij ook regelmatig naakt (wel alleen haar borsten en billen) te zien en dat o.a. als Gerda in haar cel kijkt en zij zogenaamd ligt te slapen met een geopend shirt. Gerda raakt daar opgewonden van en gaat dan naar de cel van een andere gevangene (Maria Pia Luzi), waar ze dan samen lesbische seks hebben. Die Gerda wordt naderhand ook door Hilda vol in het gezicht geslagen met de vlakke hand, waardoor Hilda wordt afgevoerd (dat wilde ze ook, want zodoende komt ze vlak bij Daniela).

Ook de mooie roodharige Valeria Fabrizi had ik nog niet genoemd en ook zij is een gevangene. We zien haar o.a. naakt als ze gaat masturberen op bed (ze draagt dan een doorzichtig zwart topje, waardoor haar mooie borsten goed te zien zijn) en ze laat zich ook onderzoeken door een dokter, waarbij ze zich op een gegeven moment helemaal uitkleedt (dan zijn weer haar borsten te zien en ook een klein beetje haar van de schaamstreek) en waarna ze dan gaat vrijen met de dokter.

Buiten het gebeuren in de gevangenis, speelt zich ook nog buiten de gevangenis een verhaal af (waarbij het draait om Don Carmello en Tonino) en dat zit best vol met actie en o.a. met een spannende en spectaculaire (vanwege de smalle straatjes in een stadje) auto achtervolging tijdens de eerste 20 minuten. Ook vind er het nodige geschiet en geweld plaats en daarbij vallen veel doden en wordt ook iemand levend in een brandende oven gegooid. Ook de ontknoping mocht er best wezen, want dan zien we weer een auto achtervolging waarbij er ook geschoten wordt en één van de auto's (met daarin Hilda en haar vader Don Carmello) stort dan via een klif in de zee waarbij iedereen omkomt. Van te voren is dan ook al Daniela gedood (heeft dan verteld waar de 20 kilo heroïne zich bevindt) in de ziekenboeg van de gevangenis door Gerda met gif. In een laatste shot zien we nog Tonino en de gevangenisvrouwen op de buitenplaats en daarna is de film na 100 minuten afgelopen.

Daniela komt overigens terecht in de ziekenboeg doordat haar cel in brand raakt (ze wordt daarna ook hysterisch en wordt dan vastgebonden op een bed), ze bedreigd wordt met een mes en ze geslagen wordt. Ze voelt zich op een gegeven moment ook niet goed (ze is dan waarschijnlijk vergiftigd) in haar cel en moet dan overgeven. Daarna krijgt ze ook een aanval (rolt dan op de grond) en trekt ze o.a. haar gevangenisuniform open (dan zien we weer de borsten van Jenny Tamburi) en wordt ze uiteindelijk door bewakers meegenomen en belandt ze dus in de ziekenboeg.

De film duurt met circa 100 minuten eigenlijk iets te lang, waardoor de film hier en daar wat langdradig is en dat komt mede door een overvloed aan vertellingen (om duidelijkheid aan de kijkers te geven), wendingen, personages (veel zijn overbodig) en actie. Hoewel de actie best spectaculair was, zit je bij een "Women in Prison" niet echt te wachten op dit soort actie, dan wil je namelijk een ander soort van actie zien De film is verder uitgerust met veel goedkope muziek, die wel eigenlijk meestal goed geplaatst was.

Desondanks is dit zeker geen slechte "Women in Prison" film (het is een combinatie van "Women in Prison" met een misdaadverhaal en het combineren van beiden had zeker potentieel) en ik heb me er ook best mee vermaakt en ook zijn er veel mooie Italiaanse vrouwen (die vrijwel allemaal lange haren hebben in deze film) naakt te zien zoals Anita Strindberg, Olga Bisera (alleen haar achterwerk al) en alle roodharige vrouwen waar ik een zwak voor heb. Qua actie (en dan doel ik op de seks) had het wel wat spannender mogen zijn, want buiten een tweetal lesbische scenes en een vrij scène met een man en een vrouw, zie verder alleen naaktheid. Het meest spannende was misschien wel de middelvinger in de kont bij Jenny Tamburi en dat is al te zien na vijf minuten.

Hoewel het een echte kinderfilm is en ik er meestal een hekel aan heb was deze best leuk om te zien. Het verhaal is natuurlijk wat flauwtjes en soms ook wel cliché maar de uitvoering was gewoon leuk gedaan en ik heb ook regelmatig moeten lachen om bepaalde situaties (ook al waren ze soms best zeer flauw). De cartoon beelden in de film had men trouwens ook best leuk gedaan. De cast (kinderen) deden het goed en leuk en ze hadden ook zichtbaar plezier in het maken van de film. Ik heb van de cast vooral moeten lachen om Laine MacNeil (die was echt hilarisch) en Robert Capron. De bekende artiesten in deze film zoals Steve Zahn en Chloë Grace Moretz (wordt later een hele mooi vrouw) deden het ook best leuk maar ze hadden niet meer dan een bijrol.

Knap dat ik deze film nog geen punt heb gegeven want die heb ik een tijd geleden al eens gezien en was ook niet zo lang geleden nog te zien op Film1. Het verhaal is best aardig (er zitten ook een paar leuke scenes in) maar de uitvoering minder. Helaas is de film ook nergens spannend of boeiend. Je kan goed merken aan deze film dat George A. Romero op zijn retour is.

Deze Colombiaanse horrorfilm (een Slow-Burn) heb ik gekeken vanwege het meespelen van Fiona Horsey, die ik in de afgelopen weken zag in een viertal films van de Duitse regisseur Wolfgang Büld en waarin ze een opvallende verschijning is. Dat laatste omdat ze een mooie vrouw is, die ook regelmatig uit de kleren gaat. Deze film is echter niet van Wolfgang Büld, maar van regisseur David Bohorquez en ook heeft Fiona Horsey maar een kleine rol en zien we haar enkel in het begin en einde van de film.

De film deed me overigens denken aan de waardeloze Horror / Thriller film "I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016)", want net zoals bij die film heb je bij deze film eigenlijk ook geen idee waarover het gaat, is het allemaal saai wat je te zien krijgt en gebeurt er ook nauwelijks iets. Pas na circa 60 minuten gebeurt er eindelijk iets in "Diavlo", als er iemand uit het beeld gerukt wordt.

De jonge 21-jarige verpleegster Cherry (Maria Camila Perez), die achtervolgd wordt door een trauma uit haar kindertijd, is aangesteld als woonverzorgster van de oude paranormaal begaafde Mr. Phillip Hallewell (Germán Naranjo) en ze wordt door haar vriendinnen Maria (Francisca Estevez) en Sara (Alison Sullivan) naar een ontmoetingspunt ver aan de rand van de stad gereden. Daar wordt ze opgewacht door de gereserveerde jongeman Dwayne (Marvens Passiano), die de trouwe dienaar is van Hallewell. Hij rijdt Cherry diep in de nacht en zonder te stoppen naar het afgelegen landgoed van Hallewell.

Bij het bereiken van het donkere en gotische landhuis wordt Cherry begroet door de koude en raadselachtige Naomi Hallewell (Fiona Horsey) die haar naar boven leidt om haar vader te ontmoeten. Cherry is verrast door de aanblik van de magere oude man met ondoorzichtige ogen en blaren op de huid. Naomi legt uit dat ze haar vader volledig aan de zorg van Cherry zal overlaten. Haar vader is bedlegerig en lijdt aan een huidaandoening. Hij heeft regelmatig bloedinjecties nodig en kan alleen blootstelling aan het zwakste licht verdragen. Als Naomi vertrekt blijft Dwayne bij Cherry in huis en kan hij voor alles zorgen wat Cherry nodig heeft.

Dit is het uitgangspunt van de film en daar moet je het mee doen. Het mysterieuze verhaal is gewoon hartstikke saai, niet spannend en weet totaal niet te boeien. Dat laatste komt puur omdat je niet weet waar het nu eigenlijk over gaat. Omdat de oude man niet tegen licht kan en bloedinjecties nodig heeft, zou je kunnen denken dat hij een vampier is. Maar dat is hij volgens mij niet en ook werd me niet duidelijk wat hij nu wel is?

Het eerste uur van de film is slaapverwekkend en daarin moet je het vooral doen met flashbacks van Cherry als kind toen ze geplaagd werd door andere kinderen, het verzorgen (o.a. de huid insmeren en bloedinjecties geven) van Mr. Philip door Cherry, een piano waarop in de nacht gespeeld wordt door een jonge Mr. Phillip (Juan Andrés Jiménez), het vele gedans van Cherry die zichzelf een goed danser vindt, het vele gepraat tussen Cherry en Dwayne, het jagen van Dwayne op konijnen in het bos voor het avondeten en wat vreemde dingen die in het huis gebeuren. Zo ziet Cherry soms een jongetje in het huis, is er een geheimzinnige deur die op slot is, is er een lade (waarin de sleutels van de deur liggen) van een kast die vanzelf dicht gaat, opent Cherry de geheimzinnige deur (maar krijg je niet de ruimte achter de deur te zien) en wordt Cherry soms bekeken door iemand of iets.

Kortom "fucking boring" allemaal. Na circa 50 minuten als Cherry en Dwayne op het punt staan om elkaar te kussen in de keuken, komen de twee vriendinnen, te weten Maria en Sara, van Cherry haar bezoeken met de auto en hoopte ik dat het nu allemaal wat beter zou worden. Maar Maria en Sara zijn maar kort aanwezig en willen vooral lol maken met muziek, roken, drinken en een spel (met stukjes tekst uit een zak). Ook is Maria nieuwsgierig naar Cherry en Dwayne en vraagt ze aan Cherry:

"So, did you and Dwayne..."

Natuurlijk hebben ze dat niet gedaan, want alles in deze film is gewoon saai. Hadden ze met maar gedaan, want dan kreeg je misschien nog wat naaktheid te zien van Maria Camila Perez. Als Maria dan na circa 56 minuten aangeeft dat ze moet plassen, gaat ze niet naar het toilet, maar gaat ze naar de kamer waar de bedlegerige Mr. Phillip ligt en pakt / steelt ze iets uit een doosje in een lade. Als ze daarna uit de kamer wilt gaan, krijgen we te zien dat Mr. Phillip niet meer in bed ligt en wordt Maria opeens door iemand uit het beeld gerukt na circa 59 minuten. Wat er met haar gebeurt krijg je wel niet te zien, maar wel rijdt ze daarna in het donker weg in de auto. Althans daar lijkt het op, want Maria krijg je niet meer in beeld te zien (pas op het einde als je haar ergens dood onder een bed of kast ziet liggen).

Omdat Maria zonder Sara is vertrokken, wilt Sara ook weg (ze is ook bang voor het huis) en brengt Dwayne haar weg met de auto. Als ze onderweg de auto van Maria zien, stapt Sara uit en zien we daarna ook niets meer van haar? Daarna volgen dan de laatste circa 25 minuten van de film, die helaas ook geen duidelijkheid geven en ook nauwelijks weten te boeien. Sterker nog, het wordt eigenlijk alleen maar onduidelijker. Zo ziet Cherry weer kinderen in het huis, begint Dwayne opeens in het bos als een wilde op iets te schieten en lijkt hij ook gedood te worden (maar wat niet het geval is), gaat Cherry vrijen en neuken met de jonge Mr. Phillip en blijkt het later de oude Mr. Phillip te zijn die dan gedood wordt door Cherry met haar handen en waarbij je dan ook het dode lichaam van Maria te zien krijgt. Omdat die scène zich vooral in het donker afspeelt, is nauwelijks te zien wat er nu precies gebeurt. Na afloop zegt Cherry ook:

"Why are you all doing this?"

En eerlijk gezegd vroeg ik me dat ook af. Na circa 79 minuten is ook weer Naomi terug, die dan tegen Dwayne zegt:

"You let it happen."

Cherry is er dan inmiddels vandoor via het bos, waarbij Dwayne haar achterna rent en Naomi roept op telepathische wijze tegen Cherry:

"You belong here."

Wat blijkt nu! Cherry is namelijk zwanger van Mr. Phillip en de ruimte achter de geheimzinnige deur is een babykamer. Dat laatste krijgen we namelijk te zien als Naomi ernaar toe gaat na circa 85 minuten (dan zien we o.a. een wieg een kinderwagen en een knuffel). Als Dwayne dan Cherry bereikt in het bos, zegt hij tegen haar:

"I'm leaving. Come with me. Come."

Waarop Cherry dan zegt:

"I can't."

Dwayne gaat er dan vandoor en Cherry gaat terug en daarna is de film gelukkig na circa 87 minuten afgelopen en dat waren dus 87 minuten aan verloren tijd. Man man man wat een waardeloze horrorfilm was dit. Ondanks dat de film zich alleen afspeelt rond het afgelegen landgoed (huis en bos) van Hallewell, zag het er visueel niet slecht uit en opzicht hing er ook de hele tijd een mysterieuze sfeer. Maar het is gewoon allemaal onduidelijk (wat moeten Mr. Phillip en Naomi nu eigenlijk voorstellen en waarom heeft Cherry een trauma opgelopen uit haar kindertijd die haar nu achtervolgt?), saai, langdradig en er gebeurt vrijwel niets. Oftewel een Slow-Burn horrorfilm.

De cast weet in deze film ook niet te overtuigen en het is vooral Maria Camila Perez (als Cherry) en Marvens Passiano (Dwayne) welke je te zien krijgt. Beiden zijn ook de hoofdrolspelers in het verhaal. Ik heb deze film dus gekeken vanwege het meespelen van Fiona Horsey (als Naomi), maar zij is alleen eventjes in het begin van de film te zien en op het einde. Wel vond ik haar de mooiste vrouw en dit keer heeft ze een half lang blond kapsel. Helaas is ze niet naakt te zien en dat geldt ook niet voor Maria Camila Perez, ondanks dat ze een keer aan het neuken is.

Al met al vond ik "Diavlo" gewoon een waardeloze en saaie horrorfilm, waar ik me totaal niet mee vermaakt heb. Het enige positieve aan deze film is dat die maar 87 minuten duurt.

Visueel ziet het er allemaal mooi uit en het decolleté van Madonna zag er ook best mooi uit maar al met al weet deze film me toch niet te boeien. Misschien zou ik deze film in de jaren 90 meer gewaardeerd hebben maar nu ik hem voor het eerst heb gezien (ze zenden hem uit op Film 1) vind ik hem toch tegenvallen. De cast, op Madonna na, deed het overigens best aardig.

Al met al toch wel een behoorlijke tegenvaller deze flauwe film. Er zitten zeker een aantal leuke stukken in maar het geheel is toch behoorlijk flauw en ook wel saai. Zeker het eerste half uur was pijnlijk slecht, daarna wordt het gelukkig beter met een aantal sterke seksistische stukjes (ook het stukje in de Helikopter was geweldig). Maar in het algemeen heb ik maar zelden hoeven te lachen om deze film. Over het verhaal hoef je het eigenlijk niet te hebben want dat was gewoon te belachelijk voor woorden, maar goed dat hoorde nu eenmaal bij deze film. Sacha Baron Cohen deed het best leuk maar Anna Faris was niet te pruimen en ze zag er ook nog eens afgrijselijk uit. Al met al leuk om eens gezien te hebben maar deze film kan absoluut niet tippen aan het niveau van "Borat" waar ik zeer regelmatig dubbel heb gelegen van het lachen.

De laatste bond film met Pierce Brosnan en ik moet zeggen tevens de slechtste. Het verhaal was zeer matig en alles in deze film was zwaar overdreven en nep. De onzichtbare auto, het surfen op een vloedgolf en de laser in het vliegtuig waren gewoon belachelijk. Halle Berry was een mooie bondgirl maar ze voegde weinig toe aan het verhaal behalve dan haar uiterlijk. Deze behoort zeker tot de mindere James Bond films.

Schitterende actie film met een schitterende Bruce Willes. Het verhaal was zeer goed en de film was ook zeer spannend. De film zit vol met actie en de adrenaline spat van het scherm.

Er zijn inmiddels 4 Die Hard films gemaakt welke eigenlijk allemaal best goed zijn maar dit eerste deel blijft nog altijd het beste.

Dit was destijds mijn eerste Die Hard film die ik zag. Ik vond het een spannende film met een lekkere sneeuw achtige sfeer. Het verhaal was prima en de film zat wederom vol gepropt met actie. Bruce Willis is zoals in alle Die Hard films gewoon weer geweldig.

Wederom een prima Die Hard film. Vooral het eerste uur was zeer goed. Wederom schitterend gespeeld door Bruce Willes. Ook Samuel L. Jackson was uitstekend op dreef. Jeremy Irons als schurk vond ik echter wat minder. Hij komt er in het eerste uur gelukkig ook niet veel in voor.

Het verhaal was zeer goed gevonden en de actie was prima. Geweldig was de scene maar Bruce Willes naakt met een bord door Harlem moest lopen

Best wel een redelijke zwarte en sobere (maar soms ook best luchtig) Komedie / Drama, waarbij met name de nadruk ligt op het laatste.

Het ietwat sobere verhaal (draait min of meer of vier mosselvissers, met ieder zijn eigen problemen en perikelen) stelt eigenlijk weinig voor en al met al gebeurt er eigenlijk ook weinig (sterfgeval, commerciële concurrentie, familie perikelen en vriendschap), maar toch was de uitvoering wel redelijk en dat was vooral te danken aan de cast die verdienstelijk speelde en het dus aangenaam maakte om deze film te bekijken. Met name Maura Tierney (vooral bekend van de populaire ziekenhuisserie ER) en Ken Marino deden het wel leuk en de laatste zorgde ook regelmatig voor wat zwarte glimlach humor (met name vanwege zijn gezin bestaande uit 7 kinderen). Zijn sollicitatie was overigens pijnlijk om te zien en dan vooral hoe hij vernederd werd. Visueel (de jaren 70 druipt er overal vanaf) zag het er allemaal wel aardig uit en hetzelfde geldt voor de rustige soundtrack. Het einde (als men tot bezinning komt) vond ik eigenlijk wel mooi en het gevecht vlak daarvoor was wel geinig.

Omdat de film nog niet eens 90 minuten duurt, kijkt de film zich lekker weg en mede daarom is deze film gewoon leuk om eens gezien te hebben.

Wat een belachelijke komedie was dit, de humor is van het niveau van een kleuter en ook vaak zeer flauw. Het verhaal sloeg nergens op en de laatste 20 minuten waren zelfs van een zeer bedenkelijk niveau. Paul Rudd deed het nog enigszins aardig maar de rol van Steve Carel sloeg nergens op en hij overdreef enorm waardoor hij eigenlijk nergens grappig was. De meest grappige persoon in deze film was nog Zach Galifianakis. De film heeft ook als groot nadeel dat hij veel te lang duurt. Een flauwe komedie als deze mag nooit langer duren dan 90 minuten.

Dit is een Fred Olen Ray en Jim Wynorski productie, dus je weet waar je aan begint. Namelijk een film met een beetje goedkope effecten, veel borsten, wat goor, slecht acteerwerk en een achterlijk verhaal en meer is het ook niet.

In dit verhaal draait het om een stel soldaten die met een vliegtuig neerstorten in de oceaan bij een eiland, welke bewoond wordt door schaars geklede amazonen, onder leiding van koningin Morganna (Toni Naples), en dinosaurussen. Daar offeren de amazonen routinematig maagden aan "The Great One", de top dinosaurus op het eiland, om deze te sussen. De soldaten worden door de amazonen aangezien voor goden (omdat eentje van hun een smiley-tatoeage heeft) en moeten als onderdeel van de profetie "The Great One" doden of zelf de dood onder ogen zien.

"Dinosaur Island" is inderdaad een film die dinosaurussen heeft, maar ook een heleboel vrouwen die zich niet schamen voor hun lichaam en die hun leeftijdsgenoten opofferen aan de top dinosaurus op het eiland als dat nodig is. Dat is gelijk al te zien bij de veelbelovende opening, waarbij de amazonen tijdens een ritueel, onder leiding van een blauwe geverfde priesteres (Nikki Fritz, waarvan je ook de "blauwe" borsten ziet), een vastgebonden rondborstige vrouw (Becky LeBeau, waarvan je ook de borsten ziet) opofferen aan de "The Great One". Pas als we kennis maken met onze zes militaire hoofdrolspelers in het vliegtuig (worden daar ook één voor één geïntroduceerd), begint de film goedkoop aan te voelen en dat is hij natuurlijk ook.

Het acteerwerk is gewoon afschuwelijk slecht van iedereen en hetzelfde geldt voor de speciale effecten, met daarbij de knulligste speciale effecten met dinosaurussen die je ooit gezien hebt. Soms wordt er ook gevochten met een dinosaurus (o.a. met een Triceratops) en daarbij komen ook een paar soldaten om het leven (zo wordt ééntje al snel opgegeten). Het enige leuke aan deze film zijn de schaars geklede amazonen en sommige dialogen die nog komisch zijn.

Van de schaars geklede amazonen zijn er drie regelmatig naakt te bewonderen (de eerste keer na circa 21 minuten als ze zich gaan wassen in een rivier in het bijzijn van de soldaten) en dat zijn Antonia Dorian, Griffin Drew en schreeuwkoningin Michelle Bauer en de laatste heb ik in 2020 regelmatig gezien in films zoals in "Café Flesh (1982)", "Nightmare Sisters (1987)" en "Hollywood Chainsaw Hookers (1988)". De drie amazonen hebben geen naam, maar de soldaten geven hun namen volgens een Playboy Magazine die ze bij zich hebben, waardoor hun namen worden April, May en June en de soldaten worden ook zelfs verliefd op hun.

Zoals gezegd zijn sommige dialogen best komisch, zoals het moment dat drie soldaten (die gevangen genomen zijn door de Amazonen) hun leidinggevende commandanten (die ontsnapt zijn), waaronder kapitein Jason Briggs (Ross Hagen) en sergeant Ben Healey (Steve Barkett), weer tegenkomen en één van de soldaten, te weten John Skeemer (Richard Gabai), dan zegt over sergeant Ben Healey:

"Look ! It's the worst creature of all... The sargasaurus !"

Hij is natuurlijk behoorlijk flauw, maar gezien de dinosaurussen die op het eiland zijn ook best grappig. Een ander flauw maar tevens grappig moment is als John Skeemer met April aan het praten is over dinosaurussen eieren ("The Great One", oftewel een Tyrannosaurus Rex, is een vrouwtje die ook een ei heeft gelegd) en daarbij het topje van April afdoet. Daarna wordt er dan gezegd:

April: But these are not eggs.
John: I know, but over easy or scrambled...they look like breakfast to me.

Daarna gaan ze ook met elkaar neuken en daarbij zie je dan de borsten en billen van Antonia Dorian. En op het einde als de soldaten aan het vechten zijn met de "The Great One" zegt kapitein Jason Briggs:

"Die you dinosaur dick !".

Als "The Great One" uiteindelijk met een handgranaat gedood (daarbij ontploft het hoofd van "The Great One") wordt, trouwt daarna John Skeemer nog met April, wordt soldaat Wilbert Turbowski (Peter Spellos) ontmaagd door June en blijven ze allemaal lang en gelukkig achter op het eiland (zelfs de steeds mopperende kapitein Jason Briggs, waar namelijk koningin Morganna verliefd op is geworden en ze zegt ook tegen hem "This tribe could use a king"), waarna de film na circa 75 minuten is afgelopen (in het laatste shot zie je dan ook nog een kleine Tyrannosaurus Rex in beeld).

Ondanks dat je van te voren al weet dat deze Fantasy / Sciencefiction film niet meer dan een dertien in een dozijn goedkope en flauwe film zal zijn, heb ik me er toch nog enigszins mee vermaakt en dat vooral vanwege de mooie vrouwen (met name de rondborstige Griffin Drew mocht er wezen en haar zien we ook nog een keer naakt, als ze zit te vrijen met soldaat Wayne in een soort van bubbelbad) en sommige komische dialogen.

P.S. de filmposter mag er berst wezen.

Omdat deze film afgelopen nacht weer eens te zien was op de Duitse zender ZDF (rond 02:00), heb ik deze film vanwege nostalgie en jeugdsentiment maar weer eens gekeken (wel gedeeltelijk opgenomen). Vroeger als klein kind keek ik altijd graag naar de Bud Spencer en/of Terence Hill films (zeker als duo waren ze zeer genietbaar) en met name als deze ergens op een Duitse zender te zien waren, want daarop klonk het altijd het leukst.

Opzicht is deze film best bijzonder, want het is de eerste echte samenwerking van het bekende leuke Italiaanse duo Bud Spencer en Terence Hill in een western uitvoering (waarvan men er overigens velen van heeft gemaakt). Het is zeker niet hun beste film, maar zeker een verdienstelijke film die zich tevens lekker wegkijkt. Het verhaal is best aardig en zit ook leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Hoewel deze film meer neigt naar een Western / Actie zitten er toch al de typische humoristische trekjes in van Bud Spencer en Terence Hill zoals o.a. het vechten met de vuisten inclusief het overdreven vecht geluid erbij (o.a. in deze film bij een typisch kaarten-scene, welke regelmatig voorkwam in hun films). Visueel zag het er overigens ook wel allemaal aardig uit en het is was ook leuk om de altijd verdienstelijke Frank Wolff weer eens terug te zien, die destijds vaak te zien was in western producties.

Al met al gewoon een leuke film van het duo Bud Spencer en Terence Hill die zich ook lekker wegkijkt en dat geldt min of meer voor alle films van dit duo, hoewel ze zeker allemaal ook niet bepaald hoogstaand zijn. Ze diende vooral voor luchtig amusement, en daarin was men in de jaren 70 en vooral de jaren 80 zeer succesvol in. Ik kijk ze in ieder geval nog steeds graag als ze weer eens ergens op TV herhaald worden (vooral de Duitse televisiezenders ARD en ZDF zenden ze soms nog wel eens uit).

In de eindjaren 80 lag mijn muzieksmaak vooral op Rock (vanaf de jaren 90 veranderde dat naar Metal) en ik was toen vooral fan van de bands "Van Halen" (daarvan is zanger David Lee Roth, gespeeld door Christian Gehring, heel even te zien in deze film) en "AC/DC", welke eigenlijk beiden ook een Biografie / Drama film waard zijn. De band "Mötley Crüe" was mij toen ook wel bekend (vooral van de muziekprogramma's "Power Hour", met de schattige presentatrice Nikki Groocock, en "MTV Headbangers Ball", met Vanessa Warwick, welke toen te zien waren op de televisie omstreeks middernacht), maar fan ben ik nooit van hun geweest en ik heb ook nooit een Langspeelplaat of een Compact disc van hun gekocht. Het enige nummer wat me van hun is bijgebleven was "Girls Girls Girls" (ook eventjes te horen in deze film) en dat vooral vanwege de videoclip. Verder wist ik dat ze berucht waren om hun gedrag en veel deden aan seks (met name Vince Neil en Tommy Lee, waarbij de laatste ook te zien was in een seksvideo samen met Pamela Anderson, waarbij zijn leuter net zo lang was als zijn drumsticks), drugs (met name Nikki Sixx) en alcohol.

In deze Biografie / Drama film over de band "Mötley Crüe" draait het ook veel om seks, drugs en alcohol, maar is er zeker ook het nodige drama te zien en we zien we ook wat muzikaal (waarbij ze o.a. aparte outfits dragen, die in de jaren 80 populair waren bij Glamrockbands, waarvan Mötley Crüe er eentje van is) van hun. Maar muzikaal gezien stelden ze eigenlijk niet zo veel voor, maar wel hun shows tijdens live optredens mochten er wezen (o.a. Tommy Lee spelend op een ronddraaiende drum) en daarvan zijn natuurlijk ook wat beelden te zien. Het drama gehalte heeft vooral betrekking op Nikki Sixx (o.a. op zijn moeder en vader, waar hij niets meer eer te maken wilde hebben en daarom zijn naam veranderde van Frank Carlton Serafino naar Nixxi Sixx en zijn vele drugs gebruik, waaraan hij bijna stierf) en Vince Neil (o.a. betrokken bij een dodelijk auto ongeluk en het meest tragische was natuurlijk de dood van zijn jonge dochtertje Skylar aan kanker) en beiden spelen ook min of meer de hoofdrol in deze film.

Natuurlijk komt ook Tommy Lee (o.a. zijn relatie en huwelijke met Heather Lockler, gespeeld door de mooie Rebekah Graf) aan bod en ook in mindere mate Mick Mars (die lijdt aan "Spondylitis ankylopoetica", oftewel de "Ziekte van Bechterew", welke een degeneratieve bot ziekte is. Het tast de botten en pezen die je wervelkolom in staat stellen te bewegen aan. Tegenwoordig ziet Mick Mars er ook meer uit als een Marsmannetje), maar beiden zijn toch een beetje de underdog in deze film. Het hoogtepunt (zowel letterlijk als figuurlijk) van Tommy Lee zit eigenlijk al in de tweede minuut van het verhaal en dan doel ik op de scène waarbij hij een vrouw aan het beffen is op een stoel, die daarna als een fontein (oftewel "squirting") klaarkomt

Omdat deze film gemaakt is door Netfilix had ik eigenlijk verwacht dat er nauwelijks iets bloot te zien zou zijn, omdat ik films gemaakt door Netflix normaal vrij preuts vindt, maar er valt eigenlijk best veel bloot te zien en dat o.a. van een stripper die wordt ondergekotst door Nikki Sixx. Eigenlijk is dat niet eens het goorste wat er te zien is, want de meest gore scène komt op conto van Ozzy Osbourne (gespeeld door Tony Cavalero), die een lijntje mieren gaat opsnuiven bij een zwembad en daarna gaat plassen, waarbij hij zijn eigen urine van de grond gaat drinken en daarna ook nog eens de urine van Nikki Sixx. Dat was best goor om te zien en dat vonden de andere aanwezige mensen bij het zwembad ook.

De opbouw van het verhaal was verder best leuk gedaan en in de eerste 25 minuten van het verhaal worden alle bandleden op een leuke manier geïntroduceerd en verzinnen ze ook de bandnaam "Mötley Crüe" (wat staat voor "losbandige bende"), die verzonnen is door Mick Mars. De eerste 50 minuten zijn vooral leuk om te zien en in de laatste 50 minuten zien we vooral veel drama. Na het einde van de film zien we ook nog wat echte beelden (die o.a. ook in de film zijn gebruikt) van Mötley Crüe en komen ook alle bandleden heel eventjes aan het woord (het gaat dan wel vooral om oude opnames). En in één van de laatste beelden, zien we ook nog een paar borsten voorbij komen met Vince Neil omringd door mooie vrouwen in een rijdend zwembad op de weg. Hij heeft destijds met enorm veel vrouwen seks gehad (wat ik wel kan begrijpen) en dat is ook regelmatig te zien in deze film.

De cast, te weten Daniel Webber (als Vince Neil), Douglas Booth (als Nikki Sixx), Machine Gun Kelly (als Tommy Lee) en Iwan Rheon (als Mick Mars) doen het overigens leuk en volgens mij hadden ze ook veel plezier in het maken van deze film en dat kan ik me goed voorstellen. Kathryn Morris in de rol van de moeder van Nikki Sixx, vond ik overigens een mooie vrouw. Al met al best een vermakelijke en toch ook wel interessante (vooral m.b.t. het drama gehalte omtrent Nikki Sixx en vooral Vince Neil) Biografie / Drama film over Glamrockband "Mötley Crüe" en wie weet wordt er ook ooit een Biografie film gemaakt over de Britse progressieve rockband "Rockbitch"

"You know, Johnny, she has a pretty sexy body for such a straight chick."

Deze onbekende en kortdurende jaren 70 Misdaad / Drama / Erotiek film (een Sexploitation film) werd me getipt door alexspyforever voor de "Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025" en het leek me wel een typische foute film voor mij en fout is de de film zeker (met o.a. incest!). En de vrouwen in de film doen de filmtitel "The Dirty Dolls" ook eer aan, want ze waren behoorlijk "dirty" en dat m.b.t. hun seksuele escapades en het waren ook nog eens mooie en rondborstige vrouwen. Vooral de roodharige (ik heb een zwak voor roodharige vrouwen) Colleen Brennan (als Sherry) lustte er pap van en achteraf gezien was dat niet vreemd, omdat ze een pornoactrice was.

In "The Dirty Dolls" draait om een ​​man genaamd Johnny (John Alderman), een meedogenloze crimineel, die de leiding heeft over een bende van vier prachtige vrouwen, waaronder zijn zusje Dee Dee (de mooie Jacqueline Giroux), die letterlijk alles doen wat hij van ze vraagt. Wat vraagt ​​hij ze te doen? Seks en overvallen voornamelijk.

De film begint in een bar, waar we naar twee minuten een vrouw vrouw (Nina Fause) naakt (en waarbij we dan haar borsten en behaarde vagina te zien krijgen) zien dansen, die overvallen wordt door de bende, die zich voordoen als een godsdienstige sekte en waarbij Johnny zich verkleedt heeft als een vrouw, en waarbij er iemand in de bar wordt doodgeschoten. Nadat de groep er met de buit (het geld van de aanwezigen in de bar) vandoor gaat, bevinden we ons zeven minuten later in een woning in een bos en maken we kennis met Johnny en de vier vrouwen en waarbij we te weten komen dat Dee Dee zijn jongere zus is en dat Johnny graag vrijt en neukt met de andere vrouwen en vooral met Ginger (de rondborstige Lyllah Torena) en Janet (Esther Abbott) deelt hij vaak het bed.

En dat krijgen we ook na circa 10 minuten te zien, waarbij Johnny gedurende acht minuten met Janet in bed vrijt en neukt en waarbij we o.a. neuken, beffen en pijpen te zien krijgen, maar dat wordt wel niet expliciet getoond. Het enige wat expliciet getoond wordt is dat Johnny regelmatig de borsten van Janet in zijn mond stopt.

Daarna plannen ze een diamantenoverval in gebouw, waarbij Johnny de vrouwen alleen op pad stuurt en waarbij Janet en Sherry een afspraak hebben met diamantenhandelaar Mr. William Carmichael (Chris Schwarzer) en Dee Dee en Ginger doen zich voor als een verpleegster (Ginger) en een oude vrouw (Dee Dee) in een rolstoel. En op de één of andere manier lukt de overal, ondanks dat deze deze zeer amateuristisch in beeld werd gebracht, waarbij ze ook twee gijzelaars meenemen, namelijk bediende Ralph die een koffertje met daarin diamanten aan zijn arm bevestigd heeft via een handboei en Miss Phipps (de mooie Cyndee Summers, die overigens ook een pornoactrice was) die ze in de lift van het gebouw tegenkomen als ze op de vlucht slaan.

Ze nemen de twee gijzelaars ook mee naar de woning in het bos en Johnny is daar niet zo blij mee (hij slaat dan ook Janet en zegt daarna tegen haar "Who the hell told you to bring them back here? Janet, you've got shit for brains!") en mede omdat zijn diamantenkoper Charlie (Gary Graver) hierdoor afhaakt. Ralph wordt dan ontdaan van zijn koffer (de handboei wordt door Johnny met een geweer los geschoten) en wordt buiten in een berging / schuur opgesloten en Janet en Sherry ontfermen zich dan over Miss Phipps, waarbij Sherry na circa 35 minuten mijn openingszin tegen haar zegt.

Vanaf dan wordt de film ook heerlijk fout, want Janet en Sherry gaan dan lesbische seks hebben met Miss Phipps, waartegen ze ook zegen "Have you ever had a girl before?", die ze na circa 37 minuten beginnen uit te kleden (zichzelf overigens ook) en na circa 39 minuten zijn de drie vrouwen dan volledig naakt. Hoewel Miss Phipps het niet leuk vindt (ze zegt ook o.a. "Stop, stop it!" en "Leave me alone"), wordt ze gedurende vier minuten wel liggend op haar rug gebeft en wordt er ook met haar borsten en vagina gespeeld en ook wordt Miss Phipps door Janet gedwongen om Sherry te beffen, waarbij er gezegd wordt:

Janet: Why don't you het up here? Let her take care of you.
Miss Phipps: No, no!

Janet houdt daarna ook Miss Phipps handen op de rug vast. Sherry vindt het wel lekker en zegt op een gegeven moment genietend en lachend (ik moest er ook wel om lachen ) tegen Miss Phipps:

"Not bad for a beginner."

Dee Dee komt dan op een gegeven moment kijken en vindt het niet leuk wat ze met Miss Phipps aan het doen zijn en gaat dan naar Johnny, die in bed licht met Ginger, om haar beklag te doen. Johnny vindt het niet erg en als ze daarna met zijn alleen buiten gaan eten, moet Sherry na circa 49 minuten eten brengen naar Ralph, wat ze niet erg vindt, want ze vindt Ralph wel een knappen man. Eenmaal aangekomen in de berging / schuur begint Sherry zich uit te kleden en gaat ze Ralph (die met zijn handen op de rug is vastgebonden) pijpen, neuken (daarbij gaat ze op hem zitten) zoenen en laat ze hem na circa 55 minuten klaarkomen in haar mond.

Wederom komt Dee Dee kijken omdat Sherry lang wegblijft en weet ze dat Sherry met hem geneukt heeft. Als Sherry weggaat praat Dee Dee nog met Ralph en daarna praat Dee Dee ook nog met Sherry, die daarna om één of andere vage wijze Miss Phipps losmaakt en laat vluchten en die dan met de auto er vandoor wilt gaan. Dit wordt echter door Johnny verhindert die Miss Phipps na circa 59 minuten doodschiet en daarna is hij erg kwaad op Sherry, die hij ook doodschiet (en dat was natuurlijk zonde) door het hoofd

Dee Dee is dan boos en gaat naar Ralph om te praten en daarna gaat ze naar Johnny, die alweer in bed ligt met Ginger, om hem te vragen om niemand anders meer te doden. Johnny zegt dan op een gegeven moment tegen Dee Dee dat ze jaloers is op de andere vrouwen omdat die seks hebben het hem en hij begint dan Dee Dee te betasten en uit te kleden, die dan Johnny bij zijn ballen grijpt en half naakt vlucht in het bos. Johnny rent dan achter haar aan en als hij haar te pakken krijgt, begint hij met haar te zoenen en zegt hij tegen haar:

"Oh Dee Dee, I've always wanted you."

Dee Dee laat het allemaal gewillig toe en ze laat zich door Johnny ook gewoon neuken (oftewel incest!) en beffen en zegt na circa 67 minuten ook tegen hem:

"That's fantastic. Johnny, I love that, Johnny. Oh, Johnny, Johnny. Johnny, I've wanted you for so long."

Als Johnny (of beter gezegd haar broer) dan na circa 68 minuten in haar klaarkomt, pakt Dee Dee zijn sleutels en gaat ze naar Ralph en bevrijdt ze hem. Samen vluchten ze dan ook, maar ze worden daarbij ontdekt door Ginger, die na circa 70 minuten wordt doodgeschoten door Ralph. Johnny en Janet gaan dan achter ze aan en na circa 71 minuten wordt Janet dan doodgeschoten door Ralph. Als Johnny ze dan te pakken krijgt, begint hij te vechten met Ralph en schieten ze per ongeluk Dee Dee dood in de buik. Hierdoor is Johnny ontdaan en schiet Ralph hem dood en is de film ook na circa 73 minuten afgelopen.

"The Dirty Dolls" is natuurlijk geen hoogstaande film (het is ook een Sexploitation film) en de film is ook met een minimaal budget gemaakt. Dat is o.a. te zien aan de beeldkwaliteit, want continue zie je groene verticale strepen in beeld, maar dat vond ik gelukkig niet storend. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt met deze film van de eerste tot de laatste minuut, vooral natuurlijk vanwege het vele naakt (borsten en behaarde vagina's) en de seksscènes, en ik heb er zelfs door een aantal foute seksscènes (zoals het verkrachten van Miss Phipps door twee vrouwen en de incest scène tussen broer en zus) ook van genoten.

Hoewel de cast niet echt kan acteren, heb ik wel genoten van de vrouwelijke cast, omdat het allemaal mooie rondborstige vrouwen waren en ze ook allemaal naakt te zien zijn (en dat inclusief de vrouw in de bar en Miss Phipps). En vooral van Colleen Brennan (als Sherry), Esther Abbott (als Janet), Jacqueline Giroux (als Dee Dee) en Cyndee Summers (als Miss Phipps) heb ik genoten.

De film duurt met circa 73 minuten ook niet lang en hierdoor wordt het ook nergens saai en langdradig. Opzicht gebeurt er ook genoeg en ook vielen er best veel doden, waaronder helaas veel mooie vrouwen. In de eerste minuut krijgen we via zwart / wit foto's min of meer een samenvatting en de hoogtepunten te zien van de film, waarna deze na circa 75 seconden begint buiten bij de bar en we de bende (Johnny met de vier vrouwen) zien aankomen lopen.

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met "The Dirty Dolls" als liefhebber van Sexploitation films en vooral omdat dit ook nog eens een foute film is (dat geeft de film voor mij altijd iets extra's, net zoals destijds met de Italiaanse horrorfilm "Le Notti del Terrore (1981)" met een 10-jarige zoon en zijn moeder). En omdat alexspyforever niet meer stemt op films, heb ik dus de eer gekregen om als eerste te stemmen. Veel meer stemmen zullen er waarschijnlijk ook niet meer komen (de film staat al sinds 2012 op MovieMeter), of misschien juist wel door de recensies van mij en alexspyforever

Aardige Oorlog / Actie film maar ook een behoorlijk langdradige (had van mij rustig 30 minuten korter mogen duren). De uitvoering is wel goed en vooral leuk en dat is vooral te wijten aan de sterrencast in de vorm van o.a. Charles Bronson, Telly Savalas en Donald Sutherland. Ze spelen overigens niet echt de hoofdrol, maar ik vond ze wel het leukste in deze film. Omdat de opbouw behoorlijk traag en langdradig is, is het een lange zit om deze film in één stuk uit te kijken. Gelukkig wordt dit lange zitten wel beloond met een fraai slotstuk waarin ook nog eens veel actie zit. Deze film wordt overigens nog wel eens uitgezonden door TCM of MGM.

Wil je gewoon een keer lachen om een slechte/vieze opa in een film, kijk dan gewoon de ietwat grove Komedie / Roadmovie film "Bad Grandpa (2013)", want in deze dertien in een dozijn Komedie film, draait het alleen maar om flauwe en overdreven (waardoor het dus juist vaak niet leuk is) seks, drugs en alcohol humor en dat vooral op jongerenfeesten (met name Spring break in Daytona Beach in Florida, wat wel mooi in beeld werd gebracht). Dit soort humor past normaal gesproken bij films welke draait om tieners die willen neuken (vaak voor het eerst dan) en feesten, maar niet bij een opa die net zijn vrouw heeft verloren en alleen maar wil neuken. Hij zegt dan op een gegeven moment ook:

"Ik ben voor het eerst in 40 jaar single. En ik wil neuken. Ik wil neuken totdat mijn piemel eraf valt. Ik wil een paard neuken en zijn bloed drinken. Ik heb al 15 jaar geen seks meer gehad. Ik wil neuken, neuken, neuken, neuken !"

Deze quote geeft gelijk al aan wat het niveau is van deze film en geeft ook aan met wat voor een soort humor je te maken krijgt. Regelmatig ook beschamend, zoals de scene waarbij Jason in het huis van opa komt en deze zich in een stoel zit te masturberen op een pornofilm.

In dit verhaal draait het overigens om opa Dick Kelly, een voormalige veteraan van het leger, en kleinzoon Jason Kelly, die een advocaat is en op het punt staat om te trouwen met Meredith. Tijdens de begrafenisdienst van oma in de kerk, merkt (vanwege de keuze voor de kleur van een stropdas, waarbij Jason van Meredith moet kiezen) opa op dat Meredith helemaal niet de geschikte vrouw is voor zijn kleinzoon, die dankzij haar en zijn vader ook in de ogen van Opa een saai leven leidt, en hij probeert hem dan middels een doordacht vooropgezet plan op andere gedachten te brengen. Dit doet hij tijdens een reis met de auto (opa mag zelf niet meer rijden, dus vraagt hij zijn kleinzoon om zijn chauffeur te zijn), die eigenlijk bedoelt (althans dat denkt Jason) is om opa naar een golfpension te brengen. Gedurende deze reis brengt opa, middels een list, hem langs allerlei jongerenkroegen en studentenfeesten om hem op andere gedachten te brengen en daarbij maakt Jason kennis met Shadia, die hele andere levensopvattingen heeft dan Jason en hem dus de ogen opent. Voilà, daar heb je dan het flauwe dertien in een dozijn verhaal, welke al tig keren is uitgevoerd en waarvan je de clichematige afloop makkelijk en snel kunt raden.

Buiten dat het verhaal bitter weinig voorstelt en totaal niet origineel is, is het tevens zeer flauw, saai, voorspelbaar en langdradig (ondanks dat het verhaal maar iets van 100 minuten duurt). Door dat de laatste ben ik na ruim 60 minuten (toen had ik het al een beetje gehad met deze film) de film soms ook wat vooruit gaan spoelen. De humor is vooral gericht op seks, drugs en alcohol en is zoals eerder gezegd van een behoorlijk laag niveau. Je hebt dan buiten de eerder genoemde quote te maken met quotes zoals o,a. dezen:

Neef Nick die een hondenfokkerij runt en daarover vertelt op de koffietafel na de begrafenis van oma.
Nick: We hebben een chocolade labrador in de winkel, die is zo geil.
Nick: Als je de achterkant van zijn oor aanraakt, stroomt er zaad uit. Al spuitend...

Opa die voor het eerste Lenore ontmoet en zich voorstelt als Dr. Richards die geschiedenis geeft aan de universiteit in Georgia:
Lenore: U bent een professor ?
Opa: Ja. Waarom ? Ben je opzoek naar extra lessen ? Jason en ik doen een verhaal over het Midden-Oosten. Hij is een fotograaf voor Time magazine.
Lenore: Weetje, ik ben ontmaagd op de bingo avond van mijn opa.
Opa: Ben je half Cubaans of zo ?
Lenore: Dat ben ik inderdaad, professor. Voor het onderste gedeelte.

Lenore (die rond de 20 jaar is) die een oogje heeft op opa (ergens in de 70):
Lenore: Voor wat het waard is, wil ik je nog steeds neuken.
Opa: En we gaan neuken.
Lenore: Ja, inderdaad.
Opa: We gaan donderneuken (wat dat ook wezen mag ?).
Lenore: Je gaat tsunami doen op mijn gezicht !
Opa: Je gaat stromen zoals de Nijl.
Lenore: Ja de droogte in mijn kut is eindelijk voorbij.
Opa: De dorpelingen zullen eindelijk eten.
Lenore: Je gaat sterven terwijl je me beft. Ik wil je laatste adem in mijn poes.

Buiten dit soort flauwe humor zitten er ook een aantal flauwe stereotypes in als personages zoals de drugsverkoper Tan Pam, die totaal niet leuk of grappig was en eigenlijk alleen maar irritant was en de twee achterlijke politieagenten Reiter (man) en Finch (vrouw), die zo uit de serie "Reno 911!" (waar ook een film over is gemaakt) hadden kunnen komen en natuurlijk ook Opa Dick Kelly (zijn voornaam moet gezien het verhaal zogenaamd grappig voorstellen) die het alleen maar over seks heeft en sletje Lenore die dus een oogje heeft op Opa en uiteindelijk ook met hem zal trouwen en een kind voor hem baart (die scene is overigens pas na de aftiteling en vond ik eerlijk gezegd beschamend i.p.v. grappig). Toegegeven hier en daar moest ik wel even lachen om bepaalde scenes en vooral de opmerking omtrent het "Oreo koekje" als ze naar een feest gaan waar vooral veel zwarte personen zijn:

Opa: Je wordt misschien ge-Oreo'd.
Jason: Ge-Oreo'd ?
Opa: Dat is als twee zwarten een blanke man neuken. Jij bent de room in het midden

Qua uitvoering van het verhaal, compenseert het vele vrouwelijke schoon (helaas wel geen bloot te zien) het één en ander, want met de fraaie Julianne Hough (in de rol van Meredith waar Jason eigenlijk mee wilt trouwen), Zoey Deutch (in de rol van Shadia waar Jason verliefd op wordt tijdens de reis met Opa) en Aubrey Plaza (in de rol van sletje Lenore die een oogje heeft op opa) zitten er een aantal mooie vrouwen in, die geregeld ook een lust zijn voor het oog. Helaas vallen hun acteerprestaties wel tegen (m.u.v. Julianne Hough die ik het nog wel leuk vond doen) en dat geldt eigenlijk voor de gehele cast.

Zo speelt hoofdrolspeler Zac Efron (in de rol van kleinzoon Jason Kelly) tenenkromend slecht en is hij eigenlijk (m.u.v. de pedo scene met de honingbij, voor zijn penis, en het jonge kind) ook nergens grappig. Dat geldt in mindere maten voor hoofdrolspeler Robert De Niro (in de rol van Opa Dick Kelly), die soms nog leuk uit de bocht komt. Maar hij moet zich eigenlijk schamen dat hij zich laat verlagen tot zo'n rol in een verhaal. Dat hij steeds zijn duim in de kont van zijn kleinzoon Jason duwt, als deze zich voorover buigt, was juist totaal niet grappig en hetzelfde geldt voor de scheet geluiden die drugsverkoper Tan Pam (gespeeld door Jason Mantzoukas) erbij maakt als Janson zich bukt. Degene die ik misschien nog het leukste vond in dit verhaal qua humor, was Adam Pally in de rol van neef Nick, die veel (inclusief baard) weg had van Alan uit de "The Hangover" films. Ik moest wel even lachen op het einde als hij de "poes" van de teleurgestelde Meredith mag beffen en dan zegt:

"Jezus nog aan toe ! Zei iemand je ooit dat je de poes hebt van een Engelse schaaphond ?"

Het einde van het verhaal is overigens zeer voorspelbaar en flauw en dat laatste geldt zeker voor de beschamende scene die nog volgt na de aftiteling. Al met al is dit gewoon een zeer matige en flauwe dertien in een dozijn Komedie film, waar ik me nauwelijks mee vermaakt heb en waar de humor vooral van een zeer laag niveau (seks, drugs en alcohol) is. Gezien het einde, zal er helaas ongetwijfeld nog een vervolg op gaan komen, wat mij betreft niet hoeft.

Natuurlijk een klassieker met legendarische oneliners. Prima verhaal, boeiend, uitstekend gespeeld door Clint Eastwood en een schitterend einde.