Opinions

Leuke film, met een geweldige sfeer en twee leuke hoofdrolspelers. Ik heb de film nu al een paar keer gezien, maar hij blijft leuk. Gewoon deze film een keertje kijken zou ik zeggen, want deze is zeker de moeite waard.

Ik duld trouwens geen nee, Do it! Do it! .

3,5*

Friedberg en Seltzer zijn er weer eens in geslaagd om een parodie af te leveren. Deze keer staat vooral “The Hunger Games” centraal, met daarbij ook verwijzingen naar wat andere recente films.

Het grote probleem bij dit soort films is dat het grootste gedeelte van de behoorlijke hoeveelheid grappen, die op de kijker afgevoerd worden, niet echt werken. Het is meestal flauw en niet echt leuk. Toch zitten er nog wel een aantal aardige momenten in, die de film van de allerlaagste score behoeden. Die gast in het roze, die iedere keer met boze gefronste blik zit te kijken, was best grappig. Ook de nep-Expendables waren grappig en zagen er daarnaast ook nog best goed lijkend uit. Verder zitten en nog wat spaarzame leuke momenten in, evenals de bloopers op het einde.

Gelukkig duurt het allemaal niet zo lang, is het tempo razend hoog en is dit niet eens hun slechtste film. Het had allemaal nog wel slechter gekund.

1,5*

Zeer genietbare film, die net als de hoofdrolspeler klein is in op zet en eenvoud, maaar daarentegen een ongekend grote warmte weet uit uit te stralen. Dit is nou echt zo'n filmpje, waarbij de combinatie van muziek en acteurs goed werkt. De drie mensen om wie het vooral draait zijn aan de ene kant best wel tegenpolen, maar aan de andere kant hebben ze op een gegeven moment, mede ook door het goede acteren, zo'n chemie met elkaar dat het gewoon heerlijk is om te zien. Elk personage krijgt de nodige diepgang mee en daarnaast weet McCarthy de combinatie tussen humor en drama uitstekend in balans te houden. daarnaast komt alles nog eens erg natuurlijk over. Finbar blijft op het eind dezelfde problemen houden als dwerg en is niet ineens een held ofzo; waar ik net als een paar anderen ook even bang voor was. Nee het einde is perfect en soms kan eenvoud zo mooi zijn, zo bewijst dit filmpje toch maar weer.

dikke 4,0*

Een redelijk/matig tussendoortje dit. Het is allemaal niet zijzonder origineel, maar ik vond het hele gebeuren nog wel aardig verzonnen.

De uitwerking is redelijk en de film slaagt er zelfs in op sommige momenten enigszins spannend te zijn. De kills worden echter maar matig in beeld gebracht. Helaas zakt in de tweede helft de film nogal in, waardoor het dan met de spanning ook snel gedaan is.

Toch keek het allemaal nog wel redelijk weg en verveelde het ook niet, mede doordat de tijdsduur van de film niet echt lang is.

2,0* Dankzij de slechte tweede helft.

De zesde Keaton film die ik zag en samen met Three Ages is dit toch wel de minste tot nu toe. Het niveau van de slapstick is allemaal wat lager dan in zijn andere films en waar het in bijvoorbeeld Sherlock Jr. constant heel leuk afwisselend is, is het hier vooral flauw en vaak dus net wat minder leuk.

Toch blijf ik wel respect voor Keaton houden, omdat hij ook hier weer al zijn stunts zelf deed en die mochten er vooral in het laatste kwartier van de film best zijn. De stormscène is een spektakel op zich, waarbij vooral het moment, dat Keaton op een boom met de storm meevliegt op mij bijzonder inventief en knap overkwam en daarnaast zag het er best wel gevaarlijk uit.

Helaas is dit te weinig om de rest van de film te compenseren. Het is zeker niet heel slecht, maar het is het gewoon net niet in deze film.

2,5*

Een bijzondere film, dat moet gezegd worden, met een poster, die prima het verhaal van de film weet te vertalen. Dat zal iedereen die de film gezien heeft, hoogstwaarschijnlijk kunnen beamen.

Het mooiste aan Stellet Licht is toch wel de cinematografie. Een erg mooi begin met die minutenlange zonsopgang en het eindigt op dezelfde manier, maar dan met een fraai gefilmde zonsondergang. Er zitten een paar erg mooie momenten in de film, met de begrafenis scene als absolute hoogtepunt. Een prachtige witte kamer ook, waarin de dode vrouw ligt opgebaard, dat zag er haast hemels uit. Op dat gebied scoort de film zijn punten wel.

Qua verhaal is het echter een stuk minder indrukwekkend. Het tempo is traag, wat niet erg hoeft te zijn, maar qua verloop gebeurt er ontzettend weinig. Daarnaast vond ik het acteerwerk en de dialogen ook niet al te best. Het kwam er soms wat gemaakt uit. Alleen de minnares van de man speelt wel goed. De man en de vrouw zelf vond ik duidelijk minder.

Dan blijft er een aardige film over. Reygadas bezit zeker filmische talenten, dat moge duidelijk zijn. Verhaaltechnisch vond ik het minder. Het deed nogal aan Ordet denken, maar die film is inhoudelijk sterker. Voor Stellet Licht blijven er drie sterren over.

3,0*

Bij vlagen erg leuke film met een aardig verzonnen verhaal, maar op sommige momenten ook erg flauw. De dialogen zijn voorspelbaar, net als eigenlijk de hele film, maar toch stoort het niet. De film wordt eigenlijk volledig gedragen door Ferrell en Reilly, die allebei een lekker druk typetje neerzetten. Voor Ferrell is zo'n rol eigen, maar ook Reilly is in deze rol gewoon erg grappig. Ferrell liefhebbers zoals ik zullen deze film zeker wel kunnen waardere, anderen zullen er waarschijnlijk weinig aan vinden.

3,0*

Een vermakelijk filmpje van begin tot einde.

Het is hier en daar wat vergezocht en ook niet echt eng of origineel, maar het verveelt geen seconde. Walsh zet de boze stiefvader behoorlijk goed neer. Ook de rest van de cast doet het redelijk. Amber Heard is hier vooral gekozen voor haar verschijning, want ze mag constant in andere bikini’s komen opdraven. Helemaal niet erg, want ze is een erg prettige verschijning.

De tweede helft verloopt voorspelbaar en met de nodige clichés, maar het blijft leuk, dankzij Walsh. Op het einde werd ik toch nog enigszins verrast. Ik had niet verwacht dat Walsh ermee weg zou komen. Dat vond ik wel leuk gedaan. Verder had het allemaal best beklemmender en beter uitgevoerd kunnen worden. Vooral met de personages wordt uiteindelijk maar erg weinig gedaan. Maar aan de andere kant blijft de vaart hierdoor hoog, en heb ik me mede daardoor prima geamuseerd.

Ik zou het origineel trouwens wel eens willen zien, eens kijken of ik die nog ergens kan vinden.

3,0*

Trieste film, over een paar gezinnen en mensen die na al die jaren nog steeds in armoede leven. Film is erg eenvoudig van opzet, maar juist daardoor ook heel herkenbaar. Acteerwerk is degelijk en overtuigend en nergens wordt alles overdreven sentimenteel. De film keek leek weg, maar wordt eigenlijk nergens bijzonder of verrassend.

3,0*

Mooie film dit, dat mag best gezegd worden. Ik houd hier op zijn tijd wel van. Van die kleinere. sympathieke filmpjes, die rustig verteld worden en die je toch weten te raken.

De regie is sterk en er wordt vooral erg goed geacteerd door Eddie Marsan. Ik ken hem vooral als een goed bijrolacteur in de vaak wat betere Britse producties, maar hier laat hij zien dat een hoofdrol ook geen probleem is. De manier waarop hij zijn personage neerzet is sterk en geloofwaardig.

Ik vond het de gehele speelduur wel boeiend. Het ietwat surrealistische einde, is misschien apart, voor sommigen zelfs storend, maar ik vond het hier wel goed passen en zag het als een mooie ode aan het leven van Marsan.

Een aanradertje dus, die best nog wat meer aandacht mag krijgen.

4,0*

Degelijke thriller van eigen bodem. Ik ben toch een klein beetje verrast door deze film van Ineke Houtman, want ik verwachte er destijds van tevoren niet zo heel veel van. De film heeft een goed verhaal, dat ondersteunt wordt door degelijk acteerwerk van zo goed als alle hoofdrolspeelsters, waarbij Caro Lenssen er toch duidelijk bovenuit steekt. De film kent een prima spanningsopbouw en bevat ook nog eens een sterke sfeer,mede veroorzaakt door de hele aardige muziek van de film. Het einde is dan helaas wat voorspelbaar en valt een beetje tegen. De film is op een enkel moment wat ongeloofwaardig, maar dat is niet dermate storend dat het de film beinvloedt. Prima kijkvermaak!

3,0*

Erg leuke film, waarin Paul Newman en Robert Redford een zeer geslaagde tandem vormen. De sfeer in de film is geweldig en ademt door de goede aankleding ook echt die jaren dertig sfeer. Ondanks dat de afloop misschien voorspelbaar is, zit er toch best wat spanning in de film.
De beide heren acteren beiden zeer goed, maar vooral Newman vond ik er echt bovenuit springen in deze film. De pokerscene, waarbij Newman Shaw op een fantastische manier te kijk zet was echt geweldig.
Humor, spanning, leuke sfeer en een zeer enthousiaste cast zorgen ervoor dat de film geen moment verveelt. Ik ben dan ook blij dat ik de film vorige week heb aangeschaft.

een dikke 4,0*

Leuke thriller, die met een niet al te groot budget, er toch veel weet uit te halen.

Kevin Bacon is een acteur, die mij meestal wel bevalt. Hier speelt hij overtuigend een kabellegger, die na een hypnose last krijgt van vreemde visoenen. Zijn rol is niet altijd gemakkelijk, maar Bacon speelt het overtuigend en blijft te n alle tijde geloofwaardig. Die visoenen zien er overigens erg goed uit en dragen bij aan de spanning. Sowieso is het op sommige momenten best spannend. Er komen een aantal schrikmomenten voorbij, die goed uitgevoerd zijn. Ook het jongetje, dat zijn zoontje speelt doet het prima. Dat zijn altijd “gevaarlijke” rolletjes, die in andere films wel eens voor irritatie zorgen, maar hier werkt het prima.

Verder is het allemaal redelijk sfeervol. Het verhaal zich goed in elkaar en slaagt er redelijk in om de clichés te omzeilen, al is dat natuurlijk niet helemaal mogelijk. Stir of Echoes is een fine thriller met bovengemiddeld goed acteerwerk, een aangename sfeer en een prima spanningsopbouw.

3,5*

Ik ben er niet echt kapot van. De eerste vijftien minuten zijn duidelijk het leukst. De manier waarop Stitches zich op het kinderfeestje presenteert is bij vlagen best hilarisch te noemen. Hij is echt slecht, heeft een ruige taal en is daardoor best grappig.

Eenmaal in het heden aangekomen zakt het niveau toch wel in. Vooral de humor is daar minder, op een enkele geslaagd moment na, terwijl er van horror eigenlijk nauwelijks sprake is. Als het killen eenmaal begint gaat het allemaal lekker over the top, met redelijke kills en vooral enorm veel gore en bloed.

Het wordt alleen nooit meer echt leuk. Ik weet ook niet precies waar het aan ligt. Idee is wel leuk, begin alleraardigst, maar daarna eigenlijk nauwelijks meer gelachen, omdat het misschien teveel over the top gaat. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar uiteindelijk viel het allemaal niet mee.

2,0*

Een aangenaam en erg sfeervol filmpje. De naam Stoker doet vanaf het begin vermoeden dat het om een horror, thriller gaat, maar dat blijkt niet waar te zijn. Stoker is vooral erg mysterieus en daarnaast schetst het een portret van een ongewone, maar erg interessante familie.

Chan-wook Park is na Jee-woon Kim alweer een befaamde Zuid-Koreaanse regisseur, die de overstap maakt naar de Verenigde Staten en met Stoker in ieder geval laat zien dat hij goed kan regisseren. Inhoudelijk laat Stoker soms wat te wensen over en ook op het gebied van spanning had ik op meer gehoopt, maar voor de rest valt het zeker niet tegen. De acteerprestaties zijn in ieder geval goed. Kidman is degelijk, maar heeft weinig speeltijd. Wasikowska speelt sterk en weet een soort van duistere kant in haar te laten ontlokken. Maar vooral Matthew Goode maakt indruk als de vriendelijk kijkende oom, waarvan je als kijker donders goed weet dat er iets mis is met hem, alleen de vraag is; wat precies?

Maar vooral de regie is uitermate sterk. Sterk camerawerk, met een fijne sfeervolle soundtrack en ook behoorlijk wat symboliek. Die symboliek, zoals bijvoorbeeldde spin die tijdens het pianospelen omhoog klimt, maakt het geheel net wat spannender en mysterieuzer, al moet je verder voor de spanning zeker niet bij Stoker zijn. Ik heb hier best wel van genoten. Het is vooral een erg intrigerende kijkervaring. Je zit niet op het puntje van je stoel, maar de nieuwsgierigheid is groot en het blijft de gehele speelduur fascineren.

Knappe film dus, en een uitermate fijn Amerikaans debuut van Chan-wook Park

4,0*

Een aangenaam tussendoortje dit, die ondanks het standaard verhaaltje genoeg vermaak weet te bieden.

Ik had niet hele hoge verwachtingen, gezien het gemiddelde en de lauwe reacties, maar Stolen is me meegevallen. Cage speelt zijn gebruikelijke rol, maar Josh Lucas zet een uiterst leuke badguy neer. Simon West weet daarnaast wel hoe je de actie goed in beeld moet brengen en voegt daarnaast ook de broodnodige humor toe. Het laatste pluspunt is de setting, die door de viering van het carnaval aldaar, voor veel kleur en levendigheid weet te zorgen.

Ja Stolen is geen film, die verrast of die je echt zal bijblijven. Maar voor anderhalf uur luchtig en hersenloos vermaak zit je hier wel goed bij. Ook veel leuker trouwens, dan een vergelijkbare film als Taken 2 bijvoorbeeld.

3,0*

Een leuke jeugdfilm van Deense makelij, die toch wel een iets hogere score verdiend dan het gemiddelde hier, want zo slecht was het nu ook weer niet.

Het verhaal is wat voorspelbaar en de kinderacteurs zijn misschien niet de allerbesten, maar daaromheen zit het verder wel goed. Het verhaal en drama wordt op een leuke en geloofwaardige manier opgebouwd, en de personages krijgen voldoende diepgang mee. Ik vond de soundtrack trouwens ook best aardig. Een soort van Deense rap of zo, maar het klonk best lekker.

Het einde mag dan voorspelbaar zijn, het is wel het einde waar je hier op hoopt. En dat een bastaardhond dan een stel hazewindhonden verslaat, neem ik overigens graag voor lief, ook al is het nogal onwaarschijnlijk. Zeker niet slecht dus en het prima voorbeeld van een film die geschikt is voor jong en oud.

3,0*

Redelijk tussendoortje dit.

Storm Warning is geen film die het van zijn originaliteit moet hebben, maar desondanks is het een redelijke film.Een stel dat verdwaalt en belandt bij een een zooitje Australische hillbillies, waarbij je vooraf wel een idee hebt dat het er niet vrolijk aan toe zal gaan.

Het stel vond ik niet altijd even goed acteren. Daarnaast zijn het niet geweldige persoanges, waarbij vooral de man maar een suf watje is. De hillbillies zelf zijn wel aardig neergezet, waarbij Poppy er duidelijk bovenuit springt.

Richting het einde zit er uiteindelijk best nog wat gore in de film en ook enkele sterke scenes. Daarvoor is het vooral allemaal net wat te braaf en mist de film vooral spanning. Ik heb me er uiteindelijk wel redelijk mee vermaakt, maar daar houdt het op zich dan ook wel mee op.

2,5*

Matige film. Telkens weer hoor je in Nederland lovende kritieken over nieuwe Nederlandse films en vaak kan ik daar niet in meegaan. Zo ook bij deze film, die toch een interessant onderwerp behandeld, namelijk de watersnoodramp van 1953. De film heeft weinig aanloop nodig en al snel zitten we in de storm verwikkeld. Op zich ziet het er allemaal best aardig uit, qua sfeer, dreiging en effecten. Maar als de storm is gaan liggen, gaat het langzaam maar zeker ook mis met de film. In een historische gebeurtenis, wordt een fictief verhaal verzonnen van baby die "kwijt" raakt door het water. Op zich niets mis mee, ware het niet dat alles nogal matig uitgewerkt wordt en alle personages erg oppervlakkig blijven, waardoor sommige dramatische gebeurtenissen nauwelijks impact hebben op mij als kijker. Barry Atsma acteert wel aardig, maar vooral de vrouw die de baby heeft gestolen is echt dramatisch slecht. Ook het matige einde is verre van overtuigend. Ik vond het achteraf jammer dat zo'n belangrijke gebeurtenis uit de Nederlandse geschiedenis ondersneeuwt t.o.v. het fictieve verhaal. Eigenlijk is dit een soort van "The Day after Tomorrow 2" met net zo’n slap verhaal, alleen veel mindere effecten. Een gemiste kans dus.

2,0*

Interessante documentaire over Khadaffi. Ik heb het altijd wel een markante persoonlijkheid gevonden, ondanks dat hij natuurlijk erg slecht was. Wel is het iemand, die je waarschijnlijk nooit meer zult tegenkomen, want uniek was hij zeker.

Je komt een hoop informatie te weten van mensen die nauw met hem samenwerkten. Zo heeft hij destijds blijkbaar veel zaken gedaan met Amerika, waarvan hij wapens en andere oorlogsmateriaal kocht, iets wat ik niet direct had verwacht.

Grappig was wel dat hij uitgekotst werd in het Midden-Oosten, maar dat ze hem in Afrika ook totaal niet serieus namen. Hij is als een Arabier, die niet thuishoort in Afrika. Al met al best leuk om wat meer te weten te komen over zijn leven en zijn manier van handelen.

3,5*

Mijn 6e Fellini en dit is een van de beteren die ik zag. Masina is een aparte actrice. Aan de ene kant speelt zij net als in Le Notti di Cabiria wederom een personage dat ik in het begin een beetje vervelend en irritant vond, maar die naarmate de film steeds beter wordt en waar ik op het eind zelfs best veel sympathie voor voelde. Best knap. Het zijn sowieso de acteurs die deze vrij toegankelijke Fellini dragen. Naast het zeer sterke spel van Masina, speelt ook Anthony Quinn een prima rol als de grote sterke man, die uiteindelijk toch ook wel gevoel blijkt hebben al is het dan echter al te laat.

Verder is het allemaal lekker luchtig wat Fellini laat zien. Het verhaaltje kabbelt rustig voort en het is best leuk om te zien hoe enthousiast Masina is als ze weer eens voor de toeschouwers hun circuskunsten moeten vertonen. Verder vertoont La Strada inderdaad alle kenmerken van een sprookje. Soms wat overdreven en som wat onrealistisch hoe positief Masina zich soms ondanks alle ellende blijft gedragen. Maar juist dankzij Masina werkt het op de een of andere manier voor mij wel.

Een behoorlijk sympathieke film dus, die in het begin wat moeilijk op gang komt, maar uiteindelijk lekker los komt en een einde heeft dat nog best ontroerend is.

3,5*

Mooie, sterke, rustige film, die erg fijn wegkijkt. De film kabbelt net als hoofdrolspeler Alvin op een rustige manier voort, maar weet misschien juist daardoor wel enorm te boeien. De beelden die we onderweg als kijker voorgeschoteld krijgen zijn mooi, terwijl de heerlijke rustige muziek van Badalamenti tijdens de film gewoonweg geweldig is. Tijdens de reis krijg je door de diverse ontmoetingen die Alvin met verschillende personen heeft echt een beeld van de gedachten en het leven van Alvin en groeit tevens de sympathie voor hem. Ook de eindscène is prima. Die is ingetogen, emotioneel maar niet overdreven en maakt de film gewoon helemaal af. Aanrader voor mensen die een rustige niet alledaagse roadmovie zoeken!

4,0*

Teleurstellende film, die eigenlijk helemaal nergens over gaat. Geen probleem bij een komedie, maar deze film slaagt erin bijna nergens grappig te worden. Op Zahn is weinig aan te merken, tja alleen dat hij voor dit wanproduct gekozen heeft, maar de rest van de cast is dramatisch. Paar keer een kleine glimlach gehad, maar dat was het dan ook wel. Voor Zahn nog een halfje erbij en dan houdt het gewoon op.

1,0*

Jim Jarmush is me toch een ietwat eigenaardige regisseur. De eerste twintig minuten hier, had ik het idee, dat dit weleens veruit zijn minste film kon gaan worden. Ik vond het zwart-wit gebruik niet echt mooi en de personages gaven mij ook nog niet veel reden, dat dit nog leuk zou kunnen gaan worden. Er gebeurt verhaaltechnisch nauwelijks wat en je vraagt je af waar Jarmusch op dat moment heen wil.

Gelukkig wordt het daarna beter. Jarmusch laat zien dat de mensen in deze film eigenlijk maar een weinig bijzonder leven leiden en het eigenlijk vaak ook wel best vinden. Uit de meest simpele zaken, zoals bijvoorbeeld het kaarten met elkaar, wordt plezier gehaald. Jarmusch zorgt er tevens voor dat het allemaal heel losjes en natuurlijk oogt. Het doet hier en daar wat aan de stijl van John Cassavetes denken, maar hier wordt er weer net een wat andere wending aan gegeven. Uiteindelijk blijkt dit dan nog best een plezierige wegkijker. Het is ook leuk dat het laatste gedeelte best onvoorspelbaar is.

Het blijven leuke films, die Jarmusch maakt. De één wat beter dan de andere en ondanks dat Stranger Than Paradise slecht begon, eindigt het toch bijzonder aangenaam.

3,5*

Een erg fijne thriller van Orson Welles, waarin hijzelf de rol van de badguy voor zijn rekening neemt.

Vooral het tempo is erg aangenaam. Er zit veel vaart in en de kijker weet ook al snel hoe de vork in de steel zit. Maar desondanks slaagt Welles erin om de spanning toch vast te houden, d.m.v. een aantal goede en spannende scènes. Daarnaast is het acteerwerk buitengewoon goed. Welles is een prima badguy, waar veel dreiging vanuit gaat. Robinson is een erg fijne detective, die geraffineerd te werk gaat om Welles langzaam maar zeker te pakken te krijgen.

Maar ook de bijrollen en de luchtige humor tussendoor zijn leuk. Die restauranthouder, die met iedereen een potje wil dammen, voegt veel humor toe. Ook vond ik het wel grappig dat de vrouw van Welles zegt dat hij een beetje moet gaan sporten. Welles werd in het echt ook steeds dikker, naarmate de tijd vorderde, dus het was zeker toepasselijk op dat moment.

De laatste 20 minuten zijn erg sterk. Erg mooi gefilmd is ook hethele gebeuren bij de klokken met de dood van Welles. Dat is een geweldig sterk einde van een zeer amusante film uit het rijke oeuvre van Orson Welles.

4,0*

Gisteravond deze film gezien en wederom heeft Hitchcock mij kunnen overtuigen. Het verhaal is ontzettend goed bedacht en Robert Walker is zeer goed op dreef in zijn rol als psychopaat Bruno. De film bevat daarnaast een aantal zeer sterke scenes. Vooral de scene dat Bruno in het publiek naar Guy kijkt en als enige niet meebeweegd met het publiek dat een tenniswedstrijd volgt doet je als kijker meeleven met Guy. Ook de draaimolenscene is spannend en zit geweldig in elkaar. Toch vond ik de film in zijn geheel minder spannend dan bijvoorbeeld Psycho, maar vier sterren zijn zeker op zijn plaats.

4,0*

Ik vond dit na alle verhalen die er hier geschreven zijn nog best een aardige film. De film deed mij in eerste instantie een beetje aan Vacancy denken, waar in feite iets soortgelijks gebeurt, al is het verhaal natuurlijk wel anders. De sfeer en spanning in deze film is goed opgebouwd met enkele aardige schrikmomenten. De mannen met maskertjes zien er dreigend uit en doordat je hun gezicht uiteindelijk nooit te zien krijgt houdt de film iets mysterieus over zich. Jammer is alleen dat de hoofdpersonages soms wat domme keuzes maken en het wel enigszins onoriginele einde van deze film. In zijn geheel echter best onderhoudend.

3,0*

Aardige thriller met in ieder geval een prima spanningsopbouw waar een hoop films van tegenwoordig nog wat van kunnen leren. Hoffman is uitstekend in zijn rol, maar het had in mijn ogen allemaal nog wel wat heftiger gekund en gemogen. Desondanks zeker een bovengemiddelde film!

3,5*

Redelijke thriller, die het origineel zeker niet verbetert of evenaart, maar ondanks dat in ieder geval voldoende weet te amuseren.

Qua sfeer is het allemaal nog niet zo verkeerd. Het begint rustig en daarna komt het allemaal flink op gang om uiteindelijk redelijk heftig te eindigen. Het komt allemaal wat langzaam op gang en er zijn een aantal personages die redelijk storen. Hoofdrolspeler David is een mega-loser, die van zijn vrouw nogal eens de schuld krijgt, maar vrouwlief Amy is niet veel beter. Marsden en Bosworth spelen hun personages in ieder geval redelijk, maar Alexander Skarsgård verdient als Amy's ex toch de meeste credits.

Het laatste half uurtje is uiteindelijk wel het leukst. Echt spannend wordt het niet, maar die bereval kill, was erg leuk om te zien. Helaas wordt het allemaal nooit echt spannend of dreigend en ook nooit zo heftig als het origineel. Maar het is goed uit te zitten en dat is op zich wel een redelijke score waard.

2,5*

Geen al te beste film dit. Ik heb het spel vroeger ook wel eens een keertje gespeeld, maar ben er nooit echt kapot van geweest.

Hetzelfde geldt voor de film. Het is een oppervlakkige film met een hoop vlakke personages, dat het probeert te hebben van dialogen, oneliners en de actie. Maar ook op dat gebied slaagt het allemaal niet. Vooral de actie is bijzonder matig in beeld gebracht en het lijkt soms wel alsof alles uit achter elkaar geplakte scènes bestaat en niet echt een geheel vormt. De personages zelf zijn ook weinig bijzonder. Alleen generaal Bison weet op sommige momenten nog wel grappig voor de dag te komen.

Een matige gameverfilming dus, maar is blijkbaar een vak apart, gezien de vele mislukkingen op dat gebied.

1,5*