Strangers on a Train (1951)

Niet één van Hitchcock's sterkste films, maar onderhoudend en spannend genoeg. Het kat-en-muisspel tussen Farley Granger en Robert Walker is zeer vermakelijk en de film beschikt over een aantal memorabele set pieces, resulterend in een spannende climax op een draaimolen. Hier en daar wat flauw en gewoontjes, maar met net genoeg vaart en leuke vondsten om de aandacht er bij te houden.

Voor mij is Strangers on a train wel één van de betere en zelfs één van de beste Hitchcocks die ik al zag. Wat een geweldig plot heeft deze film die met een beetje fantasie en verbeelding je zomaar zou kunnen overkomen. De boel ontaardt wanneer de gewiekste Bruno Anthony zijn deel van zijn duivels plan ten uitvoer brengt en zo het mes op de keel zet van de verbouwereerde celebrity Guy Haines. Haines kan geen kant meer op en wordt gechanteerd. Naar de politie stappen zou hem alleen maar meer in een lastig parket brengen. Het fijne aan de film is ook dat Anthony enkele malen uit arrogantie en al spelenderwijs zijn dilemma voorschotelt aan andere individuen. Het ongemakkelijke dilemma wordt weggelachen, maar opent doet sommigen ook fantaseren. Heerlijke dialogen, spanningsboog en suspense. Robert Walker doet het ronduit fantastisch als psychopaat. Ook het camerawerk is van een hoog niveau. Hoogtepunt is de moord op de vrouw waarbij de daad in de reflectie van de gevallen brillenmontuur te zien is. De slotscène op de draaimolen was leuk en is één van de hoogtepunten van de film. Het boek van Highsmith wordt niet helemaal gevolgd en Hitchcock gaf er zijn eigen plot aan en deed dat wederom op zijn eigenreide spannende manier. Mooi!

Hitchcock met één van zijn betere thrillers. Een wonder dat hij NOG betere films gemaakt heeft. De film is vooral een goed verhaal. Hitchcock kocht anoniem de rechten van het boek (anoniem zodat ze niet meer zouden aanrekenen omdat hij Hitchcock was). Eigenlijk geweldig, want gewoonlijk krijg je een moord te zien en is de vraag wie de dader heeft. Nu krijg je een moordenaar te zien en zit je met de vraag of er nog een moord volgt. Hitchcock is soms wat theatraal, het is zijn gekende stijl natuurlijk. Maar dat mag wel en uiteindelijk zorgt hij voor de nodige spanning. Enkele shots die misschien geforceerd lijken omdat ze veel zijn nagedaan, maar wel efficiënt zijn. Knap gedaan moet ik zeggen. Farley Granger is best wel geschikt in de hoofdrol (naast Robert Walker). Omdat hij net zo'n uitstraling heeft waarmee hij in 't begin alles wat weg lacht. En een tegenpool is van de sterk aanwezige Robert Walker. Bij de vrouwen valt Patricia Hitchcock in de rol van Barbara, de zus van de verloofde van Guy. Zo'n rol die je wel meer zag in die tijd van de wat jongere zus, wat losser dan de oudere zus of broer maar met gevatte opmerkingen. Het brengt wat extra pit in de dialogen. De film heeft en minder bekende cast dan de gewoonlijke Hitchcockfilms. De carrière van Farley Granger (ook in Rope te zien) ging niet helemaal van de grond. En ook voor de rest van de cast is dit toch wel het hoogtepunt van hun palmares. Maar dat is net goed en brengt een mooi evenwicht in het acteerwerk. Bovendien komt het verhaal wat meer naar voren. Hitchcock is echt in vorm en kan met beelden dingen weergeven die niet echt uitgesproken moeten worden. Hij heeft misschien een stijl die minder in trek is tegenwoordig, maar wat mij betreft nog altijd een klassieker die gezien mag worden.