Opinions

De zoveelste film van de Buddies. Na een schat, een reis naar de maan, het kerstavontuur en lol in de sneeuw, gaat het deze keer over superhelden. Robert Vince is er maar druk mee.

Ik vind het echt vervelende films, maar de kleine meid vind de Buddies nog steeds erg leuk, dus dan moeten we er maar weer aan geloven. In dit verhaal zit wat meer kleur en het gebeuren met de Aliens is nog wel redelijk gedaan. Verder is het allemaal natuurlijk erg op kinderen gericht. Maar vooral de humor ontbreekt hier, net als in de vorige delen en de meeste personages zijn vaak onleuk en vervelend, in plaats van grappig.

Kortom weinig nieuws dus. Als je de Buddies leuk vind, zal dit je ook wel bevallen en anders is het weer een kleine lijdensweg. Dat dit deel niet eens het slechtste deel uit de reeks is, zegt trouwens ook meer dan genoeg.

0,5*

Leuke film, al had ik na de eerste twintig minuten zo mijn twijfels. Gelukkig werd de film daarna beter en kent deze een aantal leuke en geslaagde grappen.

3,0*

Toch een erg tegenvallende film. De trailer zag er nog enigszins hoopvol uit, maar daar zaten dan ook gelijk de leukste momenten van de film in. Verder krijg je eigenlijk als kijker wat je kunt verwachten. Een hoop onzin met een enorm hoog aantal flauwe grappen, waarvan de meesten echt pijnlijk onleuk zijn. Komt zelfs niet eens in de buurt van bijvoorbeeld een Scary Movie of Hot Shots!

1,0*

Aardige film met een voortreffelijke Christopher Reeve, die zowel de superheld als zijn alterego zo overtuigend neerzet dat het lijkt of het ook echt daadwerkelijk twee verschillende personages zijn. De effecten zijn hier en daar een tikkeltje verouderd, maar de sfeer en de muziek mag er zeker zijn. howel Superman niet mijn favoriete superheld is heb ik me toch prima vermaakt.

3,5*

Regisseur Richard Lester gaat met het derde deel van de Supermanreeks toch een andere kant uit, dan die van de eerste twee films over deze superheld.

Waar is bijvoorbeeld de liefde tussen Superman en Lois gebleven? Dat was destijds de eerste vraag die ik mij stelde, na het zien van dit derde deel uit de Superman reeks. In dit deel is hier namelijk niets meer van terug te zien. Verder is het een erg matige film. Het acteerwerk is in ieder geval behoorlijk ondermaats. Christopher Reeve doet het redelijk, maar vooral badguy Robert Vaughn is echt ontzettend slecht bezig. Richard Pryor komt ook niet echt uit de verf en lijkt gewoon miscast voor deze rol.

Daarnaast wordt getracht om er een hoop humor in te gooien, o.a. door het casten van Pryor, maar dat werkt meestal ook niet goed. De humor is vaak heel kinderlijk en meestal ook niet grappig. Verder zit er zeer veel actie in. Ook dat is niet altijd even goed en oogt vaak enigszins gedateerd. Nee mijn superheld is het niet en ik zal er ook niet snel fan van worden, maar je moet natuurlijk alles eens een keertje geprobeerd hebben.

1,5*

Aardige animatiefilm over surfende Pinguins en een surfende kip. De animatie is natuuurlijk erg mooi gedaan, maar het verhaal is wel een beetje standaard. Positief is dat het in documentairevorm is gemaakt en dat er toch nog wel een aantal leuke grappen in zitten. Het geheel is echter wel zeer voorspelbaar, wat dan weer wel erg jammer is. Daarom nu voorlopig even geen pinguins meer alsjeblieft .

2,5*

Zo dit is me even een slechte film zeg, bijna ongelooflijk dat ze in 2009 nog met zulke rotzooi als dit kunnen komen aanzetten. Het idee is op zich best goed, maar de film rammelt echt aan alle kanten. Slecht acteerwerk, grote plotholes, lelijke en veel te bombastische soundtrack en een eerste half uur waarbij ik constant dacht waar ik in hemelsnaam naar aan het kijken was. Gelukkig kwam er vanaf dat moment wat actie in de film met enkele scènes, die weliswaar niet origineel zijn, maar die er qua actie en cameravoering wel redelijk tot goed uitzien. Helaas is dit van korte duur en gaat de film weer verder met zichzelf veel te serieus te nemen.

Ik hoopte tegen beter weten in op een spectaculair einde, maar zelfs dat zat er niet in, want de Surrogates blijken met een druk op de knop allemaal om te leggen, nou nou, dat men daar nou niet eerder op gekomen is. Een paar goede actiescènes en het feit dat de film maar 80 minuutjes duurt redden deze film van de laagst mogelijke score.

1,0*

Originele film met een cinematografie, die er best zijn mag, maar in zijn geheel toch wel enigszins teleurstellend. Het grote probleem van de film voor mij is, dat deze nooit echt supergrappig wordt. Het is bij vlagen allemaal best leuk gebracht en verzonnen, maar behalve sommige commercials, deed het me vrij weinig. Vinnie Jones vind ik normaal gesproken een verrijking van de een film, maar hier loopt hij maar een beetje te schreeuwen en is gewoon niet grappig.

De muziek en de aankleding van de film is verder meer dan in orde en vooral het vrolijke kleurgebruik zorgt ervoor dat de meeste scene's in ieder geval zeker wel de moeite waard zijn om te zien. Het is allemaal best onderhoudend, maar echt leuk is iets anders en een voldoende kan ik mede ook doordat de film op een gegeven moemnt iets te langdradig wordt, hier niet aan kwijt.

2,5*

Een redelijk vermakelijk filmpje en weer eens een iets andere variant in het genre.

De cast is wel in orde, al is hoofdrolspeler Ice T niet altijd even goed. Rutger Hauer en Garey Busey zijn wel redelijk goed op dreef, vooral Hauer zet een lekker gemeen personage neer. Het verloop is erg voorspelbaar, maar de setting en de mooie plaatjes van de natuur aldaar maken veel goed. Het einde; "always check the barrel, before shooting", is wel leuk verzonnen.

Niet heel top dus, maar overall nog goed te doen. Ik vind een vergelijkbare film als Hard Target toch wel een stuk beter.

2,5*

Ik heb ook jarenlang de Suske en Wiske strips gespaard en gelezen. Sinds Willy van der Steen echter overleden is, ging het op een gegeven moment hard bergafwaarts met de strip en ook met mijn interesse.

Deze film heb ik dan ook nooit interesse in gehad, maar kwam toevallig vanochtend langs op tv. Tja het is geen geweldige film geworden. Komt vooral doordat er nauwelijks humor in zit en de personages tegenvallen. Vooral Sidonia, Barabas en Jerom zijn ontzettend slecht neergezet. Suske, Wiske en Lambik gingen wel.

Het verhaal zelf was nog wel redelijk uitgewerkt met soms nog best wel aardige effecten. Het blijft echter erg kinderlijk en helaas ontbrak de humor grotendeels.

krappe 2,0* dan maar

Aardige film, die beter uitgewerkt had kunnen worden, want sommige zaken waren ongeloofwaardig en de film bevat behoorlijk wat cliches. Dat de film dan toch fijn is om naar te kijken is te danken aan Kingsley, die een zeer goede rol neerzet.

Cijfer 3,0 *

Dit is mijn 25e Hitchcock en natuurlijk hoopte ik ook daarom op een goede film.

Het viel me niet tegen moet ik zeggen. Ik lees hier bij sommigen dat ze de film te weinig spanning vinden bevatten, maar dat vond ik reuze meevallen. Hitchcock weet hier net als in zijn meeste films een sterke sfeer te scheppen, aangevuld met een vleugje mysterie. Dat mysterie hangt vooral rondom het personage dat Gary Grant speelt en voortreffelijk neerzet. Het is uiterst onvoorspelbaar wat hij nu telkens weer van plan is en het blijft eigenlijk tot het einde toe onduidelijk hoe hij nu daadwerkelijk is. Ook Joan Fontaine doet het gewoon goed als de vrouw, die steeds meer twijfels krijgt over haar man.

Ja best wel weer een goede film dus, waarbij ik het einde vrij onverwacht vond, maar wel goed. Een leuke en best spannende film dus.

Dikke 3,5*

Ook voor mij is dit mijn 1e Argento. Waarom weet ik niet, maar ergens deed deze film mij gelijk enigszins aan John Carpenter denken. Misschien wel omdat hij er ook vaak in slaagt om met een beperkt budget een film met een sterke sfeer te creëren, want Suspiria barst van de sfeer. Erg mooi kleuren en stijlvol gekozen locaties. Maar wat de film echt helpt is die geweldige muziek. Misschien klinkt het soms iets te bombastisch, maar vaak neemt de spanning gelijk al toe, op het moment dat de muziek weer begint op te zwepen.

De moorden mogen er zijn en voelen origineel aan. Het enige wat wel een behoorlijk minpuntje was is het bloed in deze film, dat er vooral qua kleur ongelofelijk nep uitzag. Verder kent de film redelijk acteerwerk, soms iets te overdreven, maar dat mag de pret gelukkig niet drukken. Argento lijkt me een regisseur die goed zijn eigen stempel op een film kan drukken. Dit is in ieder geval een aangename kennismaking en heeft mijn interesse in deze regisseur wel gewekt.

3,5*

Vermakelijke film die nooit echt top wordt.

Ik ben niet zo heel bekend met Samurai-animatiefilms, maar dit is best een redelijk leuke. Het is jammer dat het verhaaltje nauwelijks wat voorstelt en de afloop zo voorspelbaar is als een ik weet niet wat.

Want de animatie zelf ziet er behoorlijk goed uit. Er is veel aandacht aan de details besteed en dat zie je in veel scene's terug. Dat en het op momenten lekker hoge tempo van deze film zorgen ervoor dat ik me geen moment verveeld heb.

De muziek is degelijk, maar ook niet meer dan dat. Verder vond ik de film richting het einde net een klein beetje inzakken. Ik zat redelijk lang op drieënhalve ster, maar uiteindelijk wordt het net een klein halfje minder.

3,0*

Een erg fijn en rauw misdaadfilmpje van IJslandse makelij.

Het is niet zozeer de originaliteit, die dit zo goed maakt, maar wel de stylering en de personages. De stylering is erg cool en verzorgd en dat wordt mooi gecombineerd met een erg vlotte montage, met soms wat slow-motion en soms juist het tegenovergestelde. De personages zijn echt geweldig. Stebbi is een fijne hoofdrolspeler, maar Tóti is zelfs nog wel beter en maakt alleen al door zijn indrukwekkende uiterlijk veel indruk. Toch is het Damon Younger die als Bruno pas echt de show weet te stelen. Hij zet Bruno neer als een zeer onvoorspelbaar en dreigend personage, die iets enorm duisters uitstraalt. Het is één van de meest dreigende figuren, die ik ooit zag in een misdaadfilm.

Verder is de muziek erg passend. De soms vrij harde rockmuziek, past precies bij de rauwe sfeer die Black’s Game wil uitdragen. Ook zien we af en toe fijne plaatjes van het koude en besneeuwde IJslandse landschap, wat het geheel een nog wat killere sfeer meegeeft.

Black’s Game is in ieder geval een absolute aanrader in het misdaadgenre. Een sterke stijl, zeer gave personages, een lekkere rauwe sfeer en een fijn verhaaltje, zorgen ervoor dat het allemaal erg lekker wegkijkt en de film geen seconde verveelt.

4,0*

Het idee is erg leuk, erg origineel zelfs, maar de uitwerking is niet al te sterk. Er zitten best wel wat aardige losstaande scenes in, maar het wil samen nooit echt een geheel worden.

Swchwrm is daarnaast door de opzet soms een wat lastig te begrijpen film voor kinderen. Mijn dochtertje van 6 had soms de grootste moeite om alles goed te kunnen volgen. Als het dan zelfs niet lukt om de doelgroep te pakken, dan heb je als makers toch iets fouts gedaan.

2,0*

Niet echt mijn film dit. Van Tim Burton weet je dat je als kijker een stijlvolle film kunt verwachten waarin altijd veel aandacht is besteed aan decors, aankleding en de omgeving. Die drie punten zijn samen met het acteerwerk dik in orde. Het overdreven gezang in deze film, (weet dat het erbij hoort) ging mij echter tegenstaan. Het haalde in mijn ogen naast een gedeelte van de sfeer ook een groot gedeelte van het verhaal en spanning weg. Verder was de rol van Sacha Baron Cohen verrassend goed en was de knipwedstrijd in de stad wel een erg goed en tevens de beste scene in de film. Toch waren de minpunten in deze film te storend aanwezig om een voldoende uit te kunnen delen.

2,5*

The Sweet Hereafter is zo’n typische film, waarvan ik achteraf zou hopen dat ik hem beter zou vinden, maar dat is die blijkbaar niet voor mij.

Ondanks het interessante verhaal en het best wel goede acteerwerk, kwam ik nooit echt lekker in de film. Of het nu kwam door de flashbacks, of door iets anders, is moeilijk te zeggen, maar het bleef voor mij allemaal nogal afstandelijk. Ian Holm acteert overigens prima en het was mooi om te zien hoe de relatie met zijn dochter tussen het verhaal door verweven werd. Dat boeide mij uiteindelijk nog wat meer, dan de rest.

Verder kan ik naast het afstandelijke gebeuren er maar weinig slechts over zeggen. Het is allemaal wel goed geschreven en ook niet slecht geregisseerd, maar er zit helaas ook geen enkele moment in, die mij echt raken, of waarvan ik helemaal onder de indruk was. Het tempo is soms wel wat traag, maar als het echt goed is, ligt mij dat vaak ook wel.

Al met al is het zeker niet slecht, maar ook bij lange na niet zo goed als gedacht, al is de zere plek hier maar erg lastig aan te wijzen voor mij.

3,0*

President? My big toe would make a better President!

Waarom ik het zien van deze film zo lang uitgesteld heb weet ik eigenlijk niet. Ik heb de DVD al een tijd in bezit en alles wees er van tevoren op dat ik dit wel eens een erg goede film zou kunnen gaan vinden. Dat blijkt achteraf gelukkig ook zo te zijn en ik moet zeggen dat het erg fijn is weer eens zo’n pure film-noir te zien.

Waar ik Tony Curtis in Some Like it Hot maar zeer matig vond, daar weet hij hier wel te overtuigen als gluiperig mannetje, die constant probeert bij iedereen in een goed blaadje te komen. De show wordt wat mij betreft echter gestolen door Burt Lancaster, die een fenomenale rol neerzet als de machtige schurk JJ Hunsecker, die ondanks zijn meedogenloosheid, toch een bepaald charisma weet uit te stralen en dat is erg knap. De scènes tussen de twee zijn ook van erg hoog niveau, vooral omdat de film ook sterke dialogen en fijne cynische humor bevat.

Verder is het een erg sfeervolle film, met een mooie belichting, een fijne cinematografie en redelijke muziek. De eerste tien minuten waren even inkomen, maar daarna vloog de tijd voorbij. Ja een sterke film-noir dus en ik ben blij dat ik deze film reeds in bezit heb, want het is zeker een film om in de nabije toekomst nog eens op te zetten.

4,0*

Wat een slechte film dit zeg!

Mijn verwachtingen waren op zich niet hoog, maar ik kon er echt weinig goeds aan ontdekken. Cliché op cliché wordt gestapeld en de film heeft naast een ontzettend voorspelbaar verhaal en matig acteerwerk nauwelijks wat te bieden. De hoofdrolspeler heeft totaal geen uitstraling, is zogenaamd een hunk, maar neemt de ene domme beslissing na de andere. Christensen speelt dan nog wel redelijk, maar echt goed als femme fatale wordt het ook niet. Verder dus voorspelbaar tot het irritante toe. De finale in het zwembad, de manier waarop zij uiteindelijk gepakt wordt en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Wat mij betreft een film die nauwelijks het predicaat thriller waard is. De film verdrinkt als het ware tussen de vele betere thrillers die er bestaan!

0,5*

Een aangename kennismaking met het werk van François Ozon, een regisseur, van wie ik al langer iets wilde gaan zien, maar telkens kwam het er niet van.

Swimming Pool heeft, vooral in de eerste helft, een heerlijk zomers sfeertje. Het tempo kabbelt, net als het water in het zwembad, rustig voort. Ludivine Sagnier is een fraaie verschijning en acteert net als Charlotte Rampling heel behoorlijk.

In het laatste half uur wordt duidelijk, wat ik al enigszins dacht. Niet alles is echt, waardoor de paar ietwat ongeloofwaardige scenes, nu ook beter werken. Hoewel het over de gehele kijkduur uiteindelijk nergens echt top wordt, is dit aangenaam kijkvoer.

3,5*

Nee dit was helemaal niets voor mij.

Ik had hiervoor nog nooit wat van Ginger Rogers en Fred Astaire gezien, maar ik kan helaas niet zeggen dat ik onder de indruk ben. In Swing Time wordt een hoop gedanst en een hoop gepraat en het verhaal stelt nauwelijks wat voor.

Fred Astaire speelt hier het personage Lucky, een ietwat gestoorde danser, die grappig wil zijn, maar nooit grappig weet te worden. Ik vond het zelfs een vrij irritant personage. Roger zegt op een geven moment tegen hem tijdens het dansen: "No, no, your right foot,", waarop hij antwoord: "Sorry, I'm left-handed," Een poging tot humor maar ik vond het totaal niet grappig en zo zitten er veel van dat soort momenten in de film. Rogers doet het beter dan Astaire, maar deed mij verder ook niet zoveel.

Daarnaast vond ik het hele muzikale gebeuren ook niet bijster interessant. Er was geen enkele liedje dat in echt goed vond en het hele tapdansgebeuren had ik na een tijdje ook wel gezien. Swing Time swingt blijkbaar niet voor mij.

1,0*

Zeer slechte film waarin de grappen voorspelbaar zijn en de meeste scenes van de fillm als los zand aan elkaar hangen. Ellen Barkin speelt echter een hele goede rol en daardoor geef ik toch nog 2,0 *. Kun je nagaan wat het zonder haar geweest was.

Een redelijk filmpje die me nog alleszins meeviel, want vooraf had ik eigenlijk zeer lage verwachtingen. Het is dan ook wel zo’n typisch Amerikaans filmpje, dat precies zo loopt als je verwacht en nergens weet te verrassen.

Jennifer Aniston is een matig actrice en ook hier doet ze het niet echt goed. Tot mijn verrassing is Jason Bateman echter verrassend goed te pruimen in deze film. Vaak vind ik hem ontzettend irritant, maar hier weet hij met zijn ingetogen spel zelfs enige sympathie op te wekken. Daarnaast is zijn samenspel met het jongetje goed, al blijft het hele gebeuren allemaal net wat te oppervlakkig om echt boeiend te worden. De bijrol van Jeff Goldblum is wel geinig, al is het dan weer jammer dat zijn rol zo klein is.

En verder dus typisch zo’n filmpje waarbij je weet wat je opgediend krijgt. Een soort van fast food zeg maar. Op het moment dat je het eet is het best te eten, maar is zit niets verrassends aan en er zit ook geen lekkere smaak aan die lang na blijft hangen.

2,5*

Erg vermakelijke Disneyfilm dit.

De meeste Disneyfilms heb ik vroeger ooit weleens gezien. Deze film echter nog nooit, maar de kennismaking was niet onaardig.

De animatie is erg mooi en vooral het personage Merlijn mag er zijn. Hij is grappig inventief en kleurrijk tegelijk en een van de betere personages in een Disney film. Vooral het verwisselen van gedaante is erg vermakelijk om te volgen. Verder grappig ook madam Mikmak hierin zit. Ik kende haar vooral uit de Donald Duck, maar wist niet dat zij hierin zat.

Het verhaal zelf is niet zo heel bijzonder en het is jammer dat het einde een beetje afgeraffeld wordt. Uiteindelijk is er maar weinig aandacht voor het moment van het zwaard in de steen. Maar al met al dus zeker een leuke film.

3,5*

Erg leuke en vlotte actiefilm dit.

Het begin van de film is ijzersterk met een geweldige actiescène. De rest van de film kent een hoog en vermakelijk tempo, is niet altijd even goed, maar wel erg leuk om te volgen, mede door de acteurs en het aardige verhaal, al is het soms wat vergezocht.

Hugh Jackman doet het goed als de computerhacker, evenals John Travolta die een lekkere klootzak neerzet. Halle Berry vind ik geen topactrice, maar oh wat ziet ze er toch lekker uit in deze film. Verder kent de film een aantal aardige plotwendingen en een paar goede scènes. Zo goed als de openingsscène wordt het helaas niet meer, maar bijvoorbeeld de blowjobscène is ook erg vermakelijk.

Een film die tussen de drie en de drieënhalve ster inzit, maar toch net het voordeel van de twijfel krijgt.

3,5*

Prima debuut van Anderson. Het is de vierde film die ik heb gezien van hem en hoewel ik de films wisselend van kwaliteit vind, valt het me wel op dat er altijd wel goed in wordt geacteerd. Zo ook hier. Reilly en Baker Hall zetten prima rollen neer. Daarnaast hebben de twee een sterke chemie en dat zorgt i.c.m. de sterke dialogen ervoor dat de scenes tussen beiden erg fijn zijn om te zien. Verder is de film uitermate sfeervol en kijkt het lekker weg. Jammer is alleen deat de film qua verhaal lichtelijk voorspelbaar is en op sommige momenten het tempo iets hoger had gekund. Maar ik heb me er verder lekker mee geamuseerd moet ik zeggen!

3,5*

Een lastig te beoordelen film en tevens een film, waar je even goed voor moet gaan zitten. Met Kaufman voor het eerst ook aan het roer als regisseur weet je dat je iets aparts kunt verwachten. Adaptation. vond ik zijn best geschreven scenario, maar ook zijn andere scenario’s die verfilmd zijn, waren minimaal de moeite van het kijken waard.

Synecdoche, New York is een ambitieuze film en begint uiterst sterk, maar op een gegeven moment lijkt Kaufman zich hier toch enigszins te vergalopperen. Ik moet zeggen dat ik de eerste drie kwartier uitermate boeiend vond, maar daarna wordt het langzaam wat minder, met als dieptepunt het laatste gedeelte, dat ik niet echt in het geheel vond passen. Hoewel je goed moet opletten om alles te volgen, is de rode draad wel duidelijk. Het lijkt alleen af en toe wel dat Kaufman teveel zaken in elkaar wil stoppen, waardoor de boel, vooral in de tweede helft toch enigszins vastloopt.

De acteurs doen het overigens prima. Vooral Hoffman is echt heel sterk hier. Het maakt het nog eens dubbel beladen, om hem hier als depressief personage te zien, nu blijkt dat hij in het echte leven ook depressief was. Maar hij speelt hier met verve, weet zijn personage echt tot leven te wekken en wist mijn sympathie vrij gemakkelijk te winnen. Des te jammer, dat we hem nooit meer in iets nieuws zullen mogen aanschouwen. Synecdoche, New York is in ieder geval een bijzondere film, die sterk begon, maar langzaam steeds meer afvlakte. Kaufman heeft sterke ideeën en schrijft mooie scenario’s, maar kan het regisseren daarvan misschien beter aan anderen over laten.

3,0*

Een erg boeiende film, die de leek, zoals ik een beeld geeft van de machtsspelletjes in de tijd van de strijd tussen Hongarije en Oostenrijk. De film speelt zich voornamelijk in en buiten de gevangenis af en heeft nu eens niet een verhaal over ontsnappen of uitbreken, maar juist over de manier waarop men gevangenen aan het praten probeert te krijgen.

De macht waarmee de gevangenen soms misbruikt worden is best bizar om te zien. Ik heb zelden een gevangenis gezien men zo barbaars behandeld werd als hier. De machtsspelletjes worden in ieder geval erg boeiend weergegeven en de manier waarop men de gevangenen zowel figuurlijk alsook letterlijk tegen elkaar uitspeelt is slim, maar wreed. Qua acteren is het allemaal meer dan in orde en visueel ziet het er ook meer dan degelijk uit. Als je bekend bent met de Oostenrijkse/Hongaarse geschiedenis is Szegénylegények echt een grote aanrader, maar ook liefhebbers van pure cinema, zullen als je niet of nauwelijks kennis hierover hebt, zeker aan hun trekken komen.’

Wel jammer, dat het richting het einde een beetje inzakt, maar verder is dit toch wel een toppertje, zeker in het oorlogsgenre.

4,0*