Opinions

Dit is nou echt zo'n soort filmpje die ik graag wil zien als lekker tussendoortje. Uitstekende film, met een leuk, spannend, maar vooral erg avontuurlijk en vermakelijk verhaal. De acteerprestaties zijn van iedereen goed. Leuke rollen voor Bill Murray en Tim Robbins, alleen is het Saoirse Ronan die de show steelt. Geweldige prestatie en ik voorspel haar dan ook een grote toekomst als actrice.

Opzich is dit echt een jeugdfilmpje, want er zijn nogal wat toevalligheden en ongeloofwaardigheden te ontdekken. Dat geeft niet, want in deze film werkt het gewoon. Het ziet er allemaal prachtig uit, de decors zijn fantastisch en de sfeer is uitstekend. De stad, tunnels, die grote uitgang op het laatst, allemaal geweldig. Zo nu en dan nog een grappig moment, een beetje spanning en deze film kan niet meer stuk. Dikke voldoende dus ook voor deze film.

Goede rollen van Travolta en Duvall, waar eerstgenoemde met Gandolfini een goede troef in handen leek te hebben in de zaak. Echter horen we niks meer van Gandolfini op een gegeven moment. Beetje raar. Net zoals het feit dat zo'n klein advocatenkantoortje alles, echt alles opgeeft voor een zaak waarin ze vanaf seconde 1 weten niet (amper) genoeg bewijs te hebben. Ook een beetje apart. Matige boel. Dan vond ik het soortgelijke 'Dark Waters' echt stukken beter geregisseerd.

Had het minder verwacht eigenlijk. Toch nog een geinig filmpje; visueel uitstekend en het kijkt lekker weg allemaal. Helaas kon het me allemaal zo vreselijk weinig boeien.

Desondanks kent deze Clash of the Titans een aantal érg vermakelijke scénes, zoals die in die grotten, met Medusa. Mooi gemaakt, mooi in beeld gebracht en vanaf dat moment vond ik het eigenlijk voor de 1e keer écht leuk allemaal. Beetje laat, helaas.

Casting was re-de-lijk. Hoofdrolspeler Worthington doet het best leuk, net als in 'Avatar', maar hij heeft gewoon niks. Hij heeft niet de x-factor (o.i.d.) die nodig is om grote projecten als deze op sleeptouw te nemen. Fiennes was goed, Neeson wat vaag.

Het verhaaltje is érg matig, evenals het scenario. Zo nu en dan komt het allemaal ook nogal (onbedoeld) belachelijk over; dat pak van Neeson. Njah, redelijk vermaak.

Vooral op audiovisueel vlak vond ik deze film goed. De combinatie tussen de beelden en de geluiden die gebruikt worden werkt goed en maakt regelmatig indruk.

Sterke (naargeestige) sfeer en aardig camerawerk (op een aantal niet al te mooie shots na). Peter Greene zet een prima rol neer. De scéne in de bibliotheek is voor mij het absolute hoogtepunt uit deze film; geweldig hoe er ineens wordt omgeschakeld van Peter zijn leven naar die van de mensen om hem heen.

Jammer dat het me allemaal zo weinig deed en dat gedoe met die detective niet altijd even goed uit de verf kwam. Maartoch, voldoende voor deze Clean, Shaven.

''One ring to rule them all''

Leuk stukje in de film steeds, maar ook met dit tweede deel van de Clerks kan ik eigenlijk niet zo veel. Vermakelijk was ie' zeker wel en ook beter dan het slechte eerste deel, maar erg overtuigend word het eigenlijk nergens. Jay and Silent Bob stelen de show in een paar scenes en zonder hun had de film ook zeker een mindere beoordeling gekregen. Geweldige figuren!

De twee hoofdpersonen zijn redelijk leuk, maar kunnen ook behoorlijk saai zijn. Dat mietje - die zo van Lord of the Rings houdt - is wel een geinige toevoeging en Rosario Dawson mag er zeker zijn. De film kent meer leuke momenten dan het eerste deel en wist me ook zeker vaker aan het lachen te maken, maar een hoge beoordeling heb ik niet voor deze film over. Het niveau van Mallrats en Jay and Silent Bob Strike Back word weer niet gehaald, jammer...

2,5*

Zware tegenvaller deze film van Kevin Smith. Na het zien van Jay and Silent Bob Strike Back en Mallrats had ik toch wel hoge verwachtingen van deze film die volgens velen de beste is van Smith. Ikzelf kwam behoorlijk bedrogen uit. Geen leuke personages, weinig grappen, matige dialogen en een saai geheel wat mij betreft. Jay and Silent Bob zijn wel leuk, maar die laten ook te weinig van hun zien. Erg jammer en ik denk dat het tweede deel nu ook wat langer blijft liggen. Hopen dat die beter is in ieder geval.

2*

Erg vermakelijk filmpje. Adam Sandler vind ik sowieso wel een leuke gast en ook in deze film heb ik weer van hem genoten. Prima mix tussen komedie en drama, waar het einde me zelfs (bijna) nog (een beetje) wist te ontroeren

Grappig plot. Wel erg standaard uitgewerkt, maar dat maakt niet uit. De film kent genoeg grappige en mooie momenten om te blijven boeien. Jammer dat de film op een gegeven moment wat ontspoort als Sandler de afstandsbediening niet meer onder controle heeft. Erg veel matige momenten vanaf dan. Gelukkig wordt het naar het einde toe weer wat beter, hoe moralistisch en voorspelbaar dan ook.

De bijrollen van David Hasselhoff, Jennifer Coolidge en vooral Christopher Walken waren erg leuk. Erg leuk, dat tijdrijzen, veel grappige momenten, de nodige clichés worden uiteraard uit de kast getrokken, maar over het algemeen vond ik deze film prima te doen. Leuke komedie met een stukje sentiment wat er precies tussen past.

Lekker goor feestje. Ja, o.a. Giorgio Moroder en Gary Numan - qua muziek gelukkig in ieder geval een paar artiesten waar ik vrolijk van wordt. 'Climax' begint verder voor mij wat oninteressant, dan doel ik vooral op de dansjes (hoe knap ook - het deed me gewoon niks) en het oeverloze slappe geneuzel van die lui.

Vreesde voor de rest. Maar goed, Noé herpakt zich gelukkig rap, want ik zat lekker snel in een heerlijke bad trip. Fantastisch gefilmd door Debie, heerlijk geregisseerd verder met alle kleuren, rare taferelen, tracking shots, noem 't maar op. Noé werkt inderdaad naar een prima climax. Geen EtV, maar best aardig.

Sterke film van Nederlandse bodem. Een prima cast, uitstekende dialogen, een (licht) vleugje drama (meer voelde ik nog niet echt) en lekker wat - zwarte - humor.

Vooral Peter Blok is bij vlagen érg grappig en komt regelmatig lekker droog uit de hoek. Vond het eigenlijk gewoon behoorlijk vermakelijk allemaal, zonder dat er een echt hoogtepunt bereikt wordt, op het moment na dat Laura, mooie rol van Caro Lenssen, met water bespoten wordt; geweldig mooie scéne. Misschien dat ik bij een 2e kijkbeurt meer betrokken ben bij de personages en het drama me meer weet te pakken...

... want ik heb wel het idee dat een herziening me goed zal gaan bevallen. Die gaat er dan ook zeker komen. Voor nu dicht tegen 4 sterren aan, maar het blijft eerst bij 3,5.

A Clockwork Orange: gister weer eens uit mijn collectie gehaald en voor de tweede keer gezien. De eerste keer dat ik deze film zag wist ik dat dit extravagante werk van Kubrick zeker voor herhaling vatbaar moest zijn om meer tot mijzelf door te dringen. Ik ben er achter gekomen dat deze film een van de weinige films is die ik gezien heb die geen slechte punten bevat. De acteerprestaties zijn verschrikkelijk goed, vooral de acteerprestatie van Malcolm McDowell is buitenaards goed. Zijn personage is verschrikkelijk goed neergezet. Je toont je medeleven voor zijn personage gedurende de hele film en dat is erg knap neergezet, want een lievertje was het niet. De manier waarop Alex je meeneemt door de film is gewoon magistraal en je moet daarom wel met hem meeleven om die reis zelf ook zo te beleven denk ik. Het eerste half uur laat zien hoe Alex en ''his friends'' hun vrije tijd 's avonds en 's nachts benutten. Het geweld en de prachtige maar toch absurde humor die gebruikt wordt is zo goed neergezet dat de gebeurtenissen je zeker kunnen shockeren. Daarom is het ook niet vreemd dat veel mensen een afkeer hebben tegen deze film. Hun zien waarschijnlijk alleen maar het verschrikkelijke geweld en gebeurtenissen die toch ook in de ''echte'' wereld gebeuren maar die ze niet willen zien. Misschien is dit ook wel niet het geval, maar ik denk dat veel mensen niet verder kijken dat het geweld dat gebruikt wordt terwijl er wel wat achter zit. Als Alex en ''his three droogs'' de reis in de snelle auto naar het huis maken waar zij op hun manier lol gaan maken ken natuurlijk een geweldige quote: The Durango '95 purred away a real horrowshow. A nice warm vibraty feeling all through your guttiwuts! Geweldig gewoon! De taal die ze gebruiken is onvergetelijk en daarom alleen verdient deze film al enige respect voor mij. De scene in dat huis is evenals vele andere dingen in deze film ook onvergetelijk. Wanneer het nummer ''Singing in the rain'' op de radio is moet je terugkeren naar het shockerende maar toch ook geweldige moment waarin Alex een verkrachtig begaat. Weer knap gedaan van Kubrick! Waneer Alex wordt opgepakt en zijn ''genezingsproces'' begint, stopt voor veel mensen de film! Dan vinden veel mensen er niks meer aan. Maar in feite begint de film dat pas. Je medeleven voor Alex begint vanaf dit moment aan steeds meer te groeien. Het brakende en lijdende gezicht van Alex terwijl hij de filmpjes bekijkt staat op het netvlies gebrand. Je hebt de hele tijd door dat dit een onmenselijke manier is van genezing! Alex wordt door een hel gehaald. En ondanks zijn verleden en de verschrikkelijke dingen die hij heeft gedaan heb je verschrikkelijk medelijden met hem. Je denkt niet eens aan zijn verleden! De terugkeer van hem is natuurlijk verschrikkelijk. Eenmaal terug in de echte wereld groeit je medeleven voor hem nog meer. Dan komt ook een van de betere scenes van de film vind ik: de terugkeer in het huis waar hij eerder is geweest en daar zijn onderkomen vindt na een verschrikkelijke confrontatie met zijn vrienden. De krankzinnigheid bij de ''oude'' man druipt eraf nadat hij erachter komt wie Alex is! En hoe, geweldig gedaan! Ook de sfeer die heerst in het huis is typish '70 en heerlijk weergeven. De sfeer in de hele film is trouwens meesterlijk! Een belangrijk punt in de film is de muziek. Zo prachtig toegepast in het verhaal en zo indrukwekkend hoor je ze maar weinig! De vaak toch simpele deuntjes maken veel indruk en maken veel scenes ook veel indrukwekkender. De tweede kijkbeurt van A Clockwork Orange is mij zeker goed bevallen en een derde keer komt ook nog wel. Misschien wordt alles dan nog duidelijker en indrukwekkender! Ik hoop het! Stem verhoogd van 4 naar jah, je raad het al........

* * * * *

Thank you for your honesty. Now fuck off and die, you fucked up slag.

Heerlijke rol van Clive Owen, die toch wel boven ''de rest'' uitsteekt in deze film. Jude Law kan ik altijd wel waarderen en Portman en Roberts zijn ook prima bezig, maar Owen als gladde praatjesmaker vond ik toch het leukst. De gladde praatjes en erg rappe dialogen waren wel erg leuk, maar zorgden er ook voor dat alles wel erg gemaakt en nep leek.

Het verhaal zelf stelt niks voor, de gebeurtenissen komen ook niet altijd even geloofwaardig over. Eigenlijk erg vaak behoorlijk ongeloofwaardig, maar vermakelijk is het wel allemaal. Er wordt ook nog al eens slordig in de tijd gesprongen, waardoor dingen niet altijd even duidelijk werden en het is jammer dat we niet meer van Portman hebben mogen zien. Clive Owen, you fucking basterd

Het gesprek tussen Owen en Law (de chatsessie) is trouwens ook geweldig. Ja, toch zeker een prima film, waar de tijd snel voorbijvloog. Voor nu drie sterren, maar dicht tegen een halfje meer aan. Beetje jammer en vreemd ook van het einde, tussen Law en Portman.

Veel geneuzel om weinig, deze 'Cloud Atlas'. Visueel bij vlagen best imponerend, maar verder vond ik dit niet zo bijzonder eigenlijk. Een beetje acteurs spotten in de verschillende te platte rechttoe rechtaan verhalen, die daarom niet goed uit de verf komen en die lang niet allemaal zo interessant zijn. Zo nu en dan een leuke scéne, met hier en daar wat humor maken dit nog redelijk te doen, maar door het gemis van ook maar een beetje (emotionele) diepgang vind ik dit een té rommelig, hak op de tak en weinig bijzonder werkje, die zélfs zo nu en dan verveeld. Hugh Grant als spooky kannibaal is wel leuk.

Vanavond dan eindelijk Cloverfield gezien en ik moet zeggen dat ik er toch wel spijt van heb dat ik deze ultieme bioscoopervaring niet in de bios heb gezien. Een waar spektakel die op dat grote witte doek toch echt het best tot zijn recht gekomen zou zijn....

Mijn verwachtingen waren eerst niet zo super hoog en dat is dan ook een reden dat ik de film niet in de bioscoop heb gezien, maar echt alle negatieve voorgevoelens werden vanavond door het grote monster weggeblazen. Natuurlijk was bekend dat de hele film dankzij een handycam mogelijk is gemaakt, maar een uitwerking als deze had ik nimmer nooit niet verwacht. Matt Reeves weet de kijker de volle speelduur op het puntje van zijn/haar stoel te houden en hij verdient in ieder geval mijn grootse comlimenten voor het werk wat hij met Cloverfield heeft afgeleverd.

Een concept die we natuurlijk kennen van The Blair Witch Project, maar deze film is zo veel meer en zo veel beter uitgewerkt dan de laatstgenoemde. De kennismaking met de hoofdpersonages is redelijk goed. Vooral de mensen die we gedurende de film volgen komen veel in beeld en maken we aardig kennis mee. Rob Hawkins zijn afscheidsfeestje loopt anders dan verwacht. De stad word getroffen door iets onbekends en zijn ''vriendin'' komt met één of andere gozer op zijn feestje aansjokken. Een belangrijk fundament voor de rest van de film is gelegd, want het is Rob die na de aanslagen door het onbekende ''iets'' op zoek gaat naar zijn vriendin en de kijker door de hel van Manhattan loodst. Vooral het begin vond ik ook erg sterk, wanneer je als kijker echt nog niet weet wat het is en wat er voor zorgt dat de stad op zijn kop staat. Daarom is de eerste kennismaking met het monster ook even wennen geblazen, althans dat was het voor mij.

Hud, de beste vriend van Rob slaagt er dan in om op een prachtige manier dit gebeuren te filmen. Bij vlagen erg goed gedaan, maar soms gaat klungel Hud toch wel een beetje over de streep wat ongeloofwaardigheid betreft. Zijn opmerkingen waren (bijna) allemaal niet te pruimen en hij gaat dan ook wel een beetje te ver soms. Gelukkig blijft dit bij een aantal schaarse momenten en weet regisseur Reeves ons heerlijk te vermaken met vele opvolgende, superspannende momenten. De scenes in de metro, wanneer de vier jongeren door het donker een weg naar buiten proberen te vinden zijn dan ook erg goed. Vooral het moment dat de nightvision op de camera aan word gezet. Wow, wel even schrikken geblazen. Op dat moment hebben we al een aantal keer kennis gemaak met ''het'' en ook de kleine vriendjes die hij heeft meegenomen. Natuurlijk komen zij in de scene in de metro het beste naar voren. Op dat moment word één van de vrouwen lelijk gebeten door zo'n gedrocht en ik zag het al aankomen dat het niet goed met haar ging komen, maar wat ik niet verwacht had was een bizar moment waarop ze ineens bij iedereen word weggetrokken en er iets gebeurt waar ik nu nog over zit na te denken.

We vervolgen de reis die Rob door de stad maakt om zijn vriendin te gaan zoeken. Jammergenoeg vind ik ook dat dit een beetje te ver gaat soms. Ondanks dat alles prachtig in beeld word gebracht en we verschrikkelijk goed vermaakt worden is de zoektocht voor mij niet altijd even geslaagd en word het op sommige momenten een tikkeltje ongeloofwaardig. Het kon daarom natuurlijk ook niet uitblijven dat Rob zijn vriendin in leven en wel zou vinden en dit gebeurt dan ook. Hierna word het echt spectaculair wat mij betreft; eenmaal ontsnapt uit de flat maakt Hud de beste shot van het monster. Ondanks dat ik het jammer vind dat het monster te veel in beeld komt was het zeker erg indrukwekkend. De helicoptercrash voorafgaand was ook intens trouwens. Deze crash had een goed einde voor de film kunnen beteken, maar jammergenoeg laat Reeves zich toch een beetje te ver gaan en overwint liefde toch weer alles. Twee tortelduifjes die samen onder de brug schuilen en om de beurt hun laatste boodschap inspreken in de camere die ons een prachtige film heeft laten zien....

Het idee van deze film is goed, maar ik vond de uitwerking toch wel erg verrassend. De soms wat ongeloofwaardige momenten mogen dan ook geen probleem genoemd worden over het geheel gezien, want het is moeilijk genoeg om zo'n film te maken en de manier waar op de film werd gebracht verdiend van mij zeker een dikke voldoende. Wat we nu van deel twee mogen verwachten weet ik niet, maar deze was klasse!

* * * *

Clowns zijn eng. That's right. I said it. I meant it. Want welke horrorfilm ik ook zie en welke ''enge'' horror-icoon er ook in voor komt - er zijn best écht enge bij, maar clowns zijn gewoon fucking spooky!

Ik begon best brak aan deze avond, na een lange dag. 'Clownhouse' heeft er echter voor gezorgd dat ik er weer lekker strak bij zit. Aahh! Geweldige film dit, heb genoten. Ik wil meer horrorfilms zien met clowns, want het is heerlijk om je zo nu en dan even de stuipen op het lijf te laten jagen door die enge circusartiesten. Leuk hoe dat kleine ventje clowns omschrijft; ze zijn zo nep met hun zogenaamde grote vrolijk opgemaakte smoel; je weet nooit wat er echt achter schuilt. En zo zit het maar net.

Film kent een geweldige sfeer, heerlijke muziek en veel spanning + de clichématige (maar werkende) angstaanjagende (schrik)momenten. Van begin tot einde lekker creepy. Leuke verrassing was dit.

Clueless: ''what if''...

Toevallig gisteren in het ''mooie actrice stemlijstjes topic'' de bloedmooie Stacey Dash geplaatst. Op één of andere manier moest ik ook direct wat van haar zien op film en besloot ik gister deze film te bestellen. Bol.com was dan ook nog zo aardig om vandaag de dvd al in de brievenbus te laten verschijnen...

Een paar jaar geleden had ik deze film al eens gezien en ik had een stem staan van twee en een halve ster. Hmm, in wat voor bui ik de film toen zag weet ik niet meer, maar het zal wel niet zo'n al te beste bui geweest zijn, want ik heb me vandaag toch weer heerlijk vermaakt met deze film die zich wat mij betreft mag scharen in het lijstje beste tienerfilms ooit gemaakt. Direct de voorgaande stem verwijderd en een nieuwe verdiende stem geplaatst voor Clueless.

Alle personages zijn erg leuk in de film. De leuke Alicia Silverstone, mooie Stacey Dash en geweldige Brittany Murphy. Iedereen acteerd goed naar mijn mening en vooral Silverstone weet in deze film wel te overtuigen, terwijl ze dat in andere films nog wel eens achterwege laat. De film bevat superveel grappige scenes, bevat een heerlijk ''rich kid'' achtig sfeertje, heeft zelfs nog leuke muziek en kijkt gewoon magistraal lekker weg. Natuurlijk is alles een beetje voorspelbaar en zijn sommige dingen wat overdreven, maar als het dan zo leuk gebracht word dat je het gewoon geweldig begint te vinden kan dat zeker niet als een minpunt beschreven worden door mij, sterker nog: weer een pluspuntje erbij. De James Dean wannabe vond ik ook wel grappig en de overduidelijke parodie op 2001: A Space Odyssey viel ook goed in de smaak.

Misschien geeft de film zelfs nog wel een boodschap mee aan vele kijkers. Zou dit het geval zijn, dan is dat in Clueless goed gelukt wat mij betreft. Alles word op een prachtige manier verteld en de snelle beelden in combinatie met vlotte, leuke muziek zorgen ervoor dat deze film supergoed geslaagd is als tiener-highschool comedy!

* * * *

Na het prachtige 'Station Agent' had ik wat meer verwacht van deze nieuwe McCarthy. Ik zat tijdens het kijken de hele tijd te denken dat met dit concept echt veel meer gedaan had kunnen worden. Dat Buscemi de vader was is ook zo voorspelbaar als wat. Niks bijzonders deze prent, maar best aardig voor een keer.

Stoere film. Stallone is behoorlijk cool en Brigitte Nielsen is hier goed op haar plaats als mooie tegenspeelster. Blijft toch mijn ding wel wat, zo'n lekkere foute, over-the-top 80's film als deze. Geen probleem om dit een paar keer per jaar te moeten zien.

De actie is goed en lekker hard, veel humor, een geweldige soundtrack en de film kent de nodige coole one-liners en klassieke scénes; zo'n scéne waar die gast op die haak wordt gegooid is heerlijk voorspelbaar, maar zó cool. Dikke voldoende.

In tegenstelling tot zo'n beetje de rest, irriteerde ik me juist niet aan Kareem. Heerlijk grofgebekte koter. Redt de film nog bijna. Verder is dit namelijk zo flauw als de tering. De makers trekken dit ook veel te ver door. Zo is Helms veel te knullig en wordt Henson op een gegeven moment ook vreselijk irritant met haar geschreeuw. Kutfilm, op wat geinige momenten na met Kareem.

Vooral leuk om zo nu en dan weer 's te zien wat je met een klein budget kan. Met de opzet / het idee zit het wel goed. De uitwerking is wat minder. Er is amper een telefoonschermpje gebroken en de slecht acterende hoofdpersonen doen al net of ze middenin een diepgaand quantumfysica-gerelateerd mysterie belandt zijn met hun Sherlock Holmes praktijken. Ietwat storend. Het acteren is daarbovenop gewoon zo slecht dat het zo nu en dan voor een kleine woedeuitbarsting zorgt. Een filmpje waar iedereen graag theorietjes op los laat, maar wat mij betreft zijn die zo leeg als een huls. Interessante mislukking.

Na een paar scènes bekroop me het gevoel dit eerder gezien te hebben. Wist het voor 't zien van deze 'Cold Pursuit' niet, maar het werd al erg snel duidelijk dat dit gewoon bijna een letterlijke kopie is van 'Kraftidioten'. Zelfde regisseur aan het roer zelfs. Ben geen fan van dit soort goedkoop kopieergedrag, maar heb me nog redelijk vermaakt, ondanks dat het op alle fronten gewoon wat minder is.

Leuke, regelmatig spannende film. Maar waarom heeft die gast in hemelsnaam dat hele huis vol met boobytraps geplaatst? Daar draait het in eerste instantie toch allemaal om.

Daarnaast mis ik de nodige diepgang achter dat personage. Waarom doet-ie dit? Beetje simpel en oppervlakkig allemaal. Dit blijven voor mij toch puntjes waar ik naar zal blijven kijken. Voor de rest heb ik me prima vermaakt met deze The Collector.

Dat huis als setting is geweldig, een aantal traps zijn ook érg gaaf en de film is best spannend. Leuk om Madeline Zima (uit 'Californication') te zien, al is het niet een al te grote rol. De cast is voor de rest niet zo bijzonder. Maar de film is bijzonder fraai en vermakelijk uitgewerkt, kent een aantal memorabele (gore)scénes én een creepy killer.

Het einde valt tegen en de film kent veel slordige punten, zoals o.a. dat kleine meisje wat zomaar ineens komt opduiken, etc. Maar de film scoort op het belangrijkste punt; vermaak!

Prima film van Scorsese. Het verhaal is simpel, maar leuk en vermakelijk. Paul Newman is de man die alles onder controle heeft in deze film, wat een geweldige prestatie van hem. Het is duidelijk dat Cruise veel talent heeft in de nog jonge jaren van hem in deze film, maar echt overtuigend is hij niet altijd. Hij begon me soms zelfs een beetje op mijn zenuwen te werken, maar over het algemeen doet ook hij het goed en is het duidelijk te zien dat hij veel plezier heeft om naast Newman en onder Scorsese te werken.

Normaliter neemt Scorsese ons mee in zijn paradijs van geweldig camerawerk en geweldige muziek, maar in deze film is vooral de muziek een beetje minder. In een film van dit jaar - 1986 - had ik eerlijk gezegd betere muziek verwacht. Het camerawerk is dat wel weer van een hoog niveau, maar dat kan je bij Scorsese verwachten. Voor de rest leuke bijrollen en een simpel maar interessant verhaaltje die goed zijn voor een voldoende.

Oei, deze film viel me toch behoorlijk tegen. Ik snap niet waar The Color Purple haar 11 oscar-nominaties vandaan heeft gehaald, want dat is de film wat mij betreft lang niet waard. Met dit gegeven en met Spielberg aan het roer had ik toch veel meer verwacht, maar dat mocht jammergenoeg niet baten.

Ik hou van drama's en vooral wanneer het drama ook nog eens ondersteund wordt door een portie sentimentele muziek. De laatste tijd kijk ik wel steeds meer films, waar me dit eigenlijk helemaal niet zo goed bevalt, zoals ook bij deze film. Veels te overgedramatiseerd allemaal. Veel gehuil, geschreew en alles zo overdreven dat het gewoon irritant werd op een gegeven moment. Mijn medeleven konden ze vanaf dat moment wel vergeten en dat is iets wat je toch zeker nodig hebt bij een film als deze. Alles is echt zo overdreven. Veel scénes vond ik dan ook echt veel te veel van het goede. Dat handjegeklap van de twee zusjes, dat vreslijk overdreven gezang in die zogenaamde ''kroeg'' en later ook in de kerk en ook het einde, brrr vreselijk. Whoopi Goldberg is niet al te best, vooral wanneer ze erachter komt dat ze toch maar overdreven moet lachen. Weer zo'n overdreven moment. Oprah Winfrey is vreselijk irritant, al neemt dat naar het einde toe gelukkig wel wat af. Nee, echt geweldig vond ik hun niet en ook de rest van de cast wist niet te overtuigen.

Opzich is het wel een mooi verhaal, maar Spielberg weet het allemaal aardig te verprutsen op veel momenten. Dan weer janken, dan weer overdreven gelach, dan weer dit en dan weer dat. Het viel bij mij niet altijd even goed, maarjah. De beelden zijn dan wel weer mooi, de muziek is redelijk en de film kijkt opzich nog aardig weg, al zat ik naar het einde toe wel even op de klok te kijken en duurde het net wat te lang allemaal. Twee en een halve ster voor deze film dan maar, maar dan ben ik nog wel mild.

Na 'Easy Rider' wederom een goede film van Hopper. 'The Hot Spot', ook erg fijn, zou later nog komen van deze beste man. 'Colors' kent een fijne cast (Duvall en Penn zijn natuurlijk erg goed), is een redelijk standaard filmpje - alleen is het dit keer de rookie die op een harde manier de wet probeert te handhaven en is het de oude die vooral slim probeert te zijn. De uitwerking is vermakelijk. Fijn jaren 80 Los Angeles sfeertje. Groots wordt het nergens, ook qua drama weet Hopper niet echt te overtuigen, maar 'Colors' is gewoon een prima prent om tussendoor te zien. Geinig dat er echte bendeleden meededen.

Hal Ashby stopt dingen in deze 'Coming Home' die erg goed zijn, maar nét een bepaalde impact missen lijkt het wel. De cast is redelijk. Voight is fantastisch, Fonda en vooral Dern absoluut minder. Laatstgenoemde vond ik zelfs ietwat misplaatst bij vlagen. Verder blijven echte hoogtepunten eigenlijk uit, terwijl het verhaal constant boeiend is en soms ook best rake scenes kent. Ashby heeft een prachtige soundtrack tot z'n beschikking, flikt-ie het om de beste platen wat half op de achtergrond te laten spelen. 'White Rabbit', 'Expecting to Fly' horen tot m'n all-time favoriete nummers. Ashby haalt er helaas niet het maximale uit, maar dat is natuurlijk meer persoonlijk. Al met al prima film. Sfeervol en best boeiend. Niet de beste anti-Vietnam-veteranen film o.i.d. die ik zag. Maar er zijn ook veel gemaakt natuurlijk. Voldoende.

Fijn filmpje. Prima opbouw qua feelgood; leuke personages, lekkere muziek, settings (Dublin) etc. Na verloop van tijd wordt de put wat bodemlozer voor de groep. Nergens echt ernstig, maar vond dat wel het minste van dit verhaal; de ruzies, het gezeik. Had gedacht dat ze 't wel zouden redden. Verder weinig op deze film aan te merken. Het zootje ongeregeld zorgt voor genoeg vertier. En Alan Parker maakt nog even doodleuk reclame voor zichzelf. Heb me prima vermaakt, volume vol gas, borrel erbij. Wie doet je wat.

Na 'Pickpocket' mijn 2e Bresson, deze A Man Escaped. En ik heb genoten van deze uitstekende film, die mij nog beter beviel dan de eerdere film die ik van 'm zag.

Dit is natuurlijk wel een heel andere film, al zijn er genoeg overeenkomsten (met 'Pickpocket') in de stijl die Bresson hanteert. Hier werkt het beter wat mij betreft. De setting én de (gevangenis-)sfeer zijn érg beklemmend en zorgen ervoor dat je als kijker diep wordt meegesleept in de gevangenis zelf en naar het einde toe, met vooral de ontsnapping (fantastisch!), wordt het met de seconde spannender. Erg mooi gemaakt.

Je voelt je als kijker naar het einde toe steeds meer gevangen genomen, vooral omdat je (bijna) niks van de buitenwereld krijgt te zien en omdat Bresson je zó dicht op de huid van de gevangenen zet dat je jezelf bijna onder hen zou scharen. Het tempo is prima; er wordt op een mooie manier de tijd genomen om dingen uit te leggen en te laten zien.

Ja, mooie film! Werd gisteren vooral door de prachtige poster hierboven gelokt om de film te gaan zien, érg mooi. Een film om weer eens op te zetten. Dikke voldoende.

Leuk filmpje met een prima Sam Rockwell. Prima debuut voor George Clooney als regisseur die alles prima aanpakt. Veel coole, maar ook erg komische momenten. Geinig origineel verhaal, maar Julia Roberts had beter thuis kunnen blijven. We zien zelfs Brad Pitt en Matt Damon nog even in beeld, maar dat bleef beperkt tot twee seconden ofzo. Over het algemeen een geslaagd debuut van Clooney.

3,0*

Slecht, maar gelukkig toch redelijk vermakelijk. Grootste pluspunt is Isla Fisher. Mooie vrouw, met een prachtige uitstraling. Heb misschien een paar keer een kleine glimlach gehad tijdens het kijken, maar meer dan ook echt niet.

Vaak totaal ongrappig, veel tenenkrommend slechte momenten, een kledingkast vol cliché's en voorspelbaarder dan dit kan bijna niet. De film kent gelukkig een lekker tempo, bevat een vrolijk sfeertje en kijkt makkelijk weg, maar dat is veel te weinig om een voldoende te geven, omdat de minpunten érg overheersen. Toch twee sterren, vooral dankzij Isla Fisher zelf.

Wat een vreselijke film. Echt zo'n beetje alles is slecht aan deze film, behalve Lindsay Lohan (en dat zegt genoeg). Maar jammergenoeg zet het beroerde script ook vaak een stokje voor haar talent in deze film. Megan Fox ziet er leuk uit, maar is echt baggerslecht bezig en die vriendin van Lohan is al helemaal een drama. Brrr, en dan het idee dat de film ook nog eens serieus over probeert te komen. Laat me niet lachen, wat een rotgrap. Nee, dit vond ik dus tien keer niks. Een dikke onvoldoende dus.