Opinions

Tegenvaller. Maar... gelukkig viel er regelmatig toch nog wel wat te genieten. Soms slaapverwekkend, waarna een moment daarop me weer helemaal wist te pakken.

Ja, dat is het eigenlijk wel zo'n beetje. Er zitten echt een paar geweldige scénes in deze film, zoals die honkbalscéne; ge-wel-dig. Daarnaast kent de film een lekker sfeertje, mooi geschoten plaatjes van bijv. de landschappen en huisjes, maar helaas duurt het soms gewoon veel te lang, waardoor het me allemaal helemaal niks deed.

De film slaat regelmatig echt helemaal nergens op, maar dat kon ik wel waarderen. Bepaalde scénes, zoals die gast in de modder, de twee in de trein en dan nog die scéne dat die ene gast door die meid in elkaar wordt gebeukt. Vreselijk, maar wel érg grappig (die laatstgenoemde). Tadanobu Asano doet het (weer) leuk en heeft ook een leuk personage, net als die opa. Voor de rest vond ik het veelal maar oninteressante personages. Vooral die jongen was totaal niet leuk. Daar kon ik niks mee.

Vooral naar het einde toe werd het nogal saai. Vond het einde zelf ook totaal niet bijzonder trouwens. Een nogal fluctuerend geheel, deze Cha no Aji. Helaas.

Geen al te sterke prent van regisseur Davis! Keanu Reeves had in eerste instantie beter maar vervangen kunnen worden door een andere acteur, want zijn prestatie is zwak. De actiescenes zijn vermakelijk maar niet al te best uitgewerk wat mij betreft. Zelfs de score van Goldsmith is niet goed en dat is jammer, want hij kan het echt wel! Morgan Freeman vond ik toch een pluspuntje in deze film, de o zo kalme man draagt veel scenes en doet het belabberde acteerwerk van zijn collega's soms een beetje in de vergetenheid brengen! Weisz is een lekker wijf voor een keer, maar ook zij was uitermate zwak in deze film van Davis die met The Fugitive toch een veel en veel betere film maakte.......

* *

Fijne serie deze 'Le Chalet'. Qua plotontwikkeling zie je bepaalde zaken halverwege al aankomen, maar toch kom je naar het einde toe nog voor wat nieuwe verrassingen te staan. Serie blijft constant vermakelijk. Vooral de sfeer in dat dorpje en de bergen eromheen is echt geweldig. Geweldig gekozen locatie.

Vervelende film, met drie vervelende karakters die na al het lege, inhoudsloze geneuzel tussendoor aan het eind alledrie de tering kunnen krijgen wat mij betreft. Onsympathiek zootje tennislijers. Guadagnino denkt vet interessant te zijn met zijn shots en score, maar met een leeg script als deze moet je van veel betere huize komen.

Clint is een held, dat heeft de beste man meermaals bewezen. Ook zijn nieuwste film, Gran Torino was fantastisch. Ik keek ook erg uit naar deze film. De trailer was toch aardig indrukwekkend, het verhaal interessant en met Clint Eastwood aan het roer kan het ook bijna niet misgaan. Dat ging het ook niet echt, maar toch viel deze Changeling me ietwat tegen.

Een verhaal dat waargebeurd is maakt het voor mij toch al snel ''een beetje'' meer indrukwekkend, dan dat het eigenlijk is, want ja, het is waargebeurd. Natuurlijk vereist dat wel de juiste uitwerking en dat viel me in deze film toch het meeste tegen. Angelina Jolie doet het geweldig en maakt indruk. Ze uit haar emoties uitstekend, al wordt het op het eind bijna een beetje te veel van het goede. In de scéne met de moordenaar ging ze bijvoorbeeld nét over de lijn wat mij betreft. Maar oké, niet veel op haar aan te merken. De rest van de cast was opzich ook goed, al presteerden de kinderen wel behoorlijk onder de maat. Vanaf het moment dat Jolie haar zoon kwijtraakt gaat het wat mij betreft een paar keer goed mis. Ze krijgt een aandere jongen in haar handen geschoven, neemt 'm uiteindelijk mee naar huis, maar dan? Ze wacht veel te lang om eens goed duidelijkheid te verschaffen. Zo krijgen we niet één gesprek te zien van haar met de jongen, die ik sowieso had willen zien. Waarom ben je hier? Waarom doe je dit? Wie heeft je hiertoe gedwongen? Op tafel met dat verhaal anders gebeuren er andere dingen, want ik wil mijn zoon! Want dat wil ze toch zo graag? Een paar weken (?) later zit ze dan bij hem aan bed, terwijl die slaapt en vraagt ze hem voor het eerst iets, maar het is veel te laat en heeft het geen zin, want hij slaapt en hoort dus niks. Op het eind bleef ik nog even met een leeg gevoel zitten. De jongen wordt opgepikt door zijn moeder bij op het treinstation. Ja, en? Hoe zit dat nou precies allemaal? Hij zegt nog even dat de politie hem tot alles heeft gedwongen, maar voor de rest worden we wat te kijk gezet. Althans, zo voelde het voor mij. Nou wil ik niet té negatief zijn, maar hier ligt toch wel een aardig fundament voor het verloop van het verhaal en ondanks dat het is waargebeurd, voelde het soms ietwat ongeloofwaardig.

Het lijkt of Eastwood meer tijd heeft besteed aan alle ''overige'' details van de film. Het tijdsbeeld wordt geweldig neergezet en het ziet er allemaal prachtig uit. Huizen, auto's, kleding, eigenlijk alles. Dus ook de onwetendheid van bepaalde mensen, zoals die dokter. Waren mensen echt nog zo dom toen, dacht ik op een bepaald moment? Ja, je zoon is gekrompen. Dat kan hoor, als ze in zo'n situatie zitten. Tegelijkertijd veranderd zijn uiterlijk mee, ook heel normaal. Vreselijk, dat kan je toch niet geloven. Njah, het zal wel. Het was blijkbaar echt wel zo, net als het moment waar Jolie erg makkelijk in dat psychische instituut wordt ''gegooid''. In die tijd kon dat nog, gelukkig is er na die tijd verandering in gekomen. Een paar indrukwekkende scénes in het ''gekkenhuis'' worden afgewisseld met wat vreemde momenten. Jolie maakt uiteraard deel uit van de indrukwekkende momenten, net als de andere vrouw die ze daar ontmoet, maar op een gegeven moment dacht ik toch echt dat die dokter daar ook zo corrupt was als het maar kan. Teken dit en je bent morgen nog vrij. Met zo'n uitspraak moet je wel corrupt zijn. Toch leek hij verbijsterd toen Malkovich daar de vloer even aan kwam vegen en moest het net voorstellen of ie' nergens van wist. Beetje vreemd, maar oké. Malkovich speelt ook sterk trouwens, maar heeft ook een mooie rol, net als de advocaat die pro-deo de zaak komt ''redden''. Mooie scénes in de rechtzaal trouwens, al begon het op het laatst wat langdradig te worden.

Op een gegeven moment, dacht ik; nog niet afgelopen? Eastwood breid er een beetje een eindstuk aan die wat mij betreft veel sneller had gemogen. Denk je dat het afgelopen is, krijg je weer wat te zien en te horen. Opzich niks mis mee, want alles moet verteld worden, maar het tempo had wat opgeschroefd mogen worden op een gegeven moment wat mij betreft. Ik dacht zelfs nog een tijdje dat haar zoon nog leefde, door het telefoongesprek op het laatst. Ook weer een beetje vreemd. Jolie wordt gebeld door de moeder van David (de jongen die wél gevonden is), maar er wordt duidelijk de indruk gewekt dat haar zoon gevonden is. Voor ons als kijker, maar ook voor Jolie zelf, want het is duidelijk dat ze pas bij aankomst op het politiebureau erachter komt dat het niet haar zoon betreft, maar die David. Beetje sneu eigenlijk. Wel leuk dat Walter, de zoon van Jolie dé reddende daad heeft verricht die ervoor heeft gezorgd dat David daar zat, maar echt veel deed het me niet meer eigenlijk. Net als meerdere momenten in de film. Mooi, redelijk ontroerend, maar nergens wist het me écht te pakken en dat had ik wel verwacht.

Shit, dit is alweer veel te veel. Ik kap ermee. In het kort; opzich een prima film, maar niet altijd even overtuigend uitgewerkt. Uitstekend acteerwerk van Jolie, prima sfeer, mooie muziek, geweldig tijdsbeeld en toch erg veel respect dat Eastwood dit op zijn oude dag nog voor elkaar heeft weten te krijgen. Twee films in één jaar en zelfs een film waar hij ook nog de hoofdrol heeft, Gran Torino. Die vond ik beter, maar ook deze is het bekijken zeker waard, ook al viel hij me wat tegen. Toch een voldoende.

Hmm ja. Oké. Op basis van het eerste half uur vond ik dit echt waardeloos. Ik donderde echt bijna in slaap. Vanaf het moment dat Sjappie een auto gaat jatten kent deze 'Chappie' haar keerzijde. Wat een droge scene. Verder blijft dit toch echt een interessante mislukking. Geen grote, want ik heb me uiteindelijk nog prima vermaakt - bepaalde scenes zijn gewoon leuk gevonden, maar ik kan hier echt niet zoveel mee. Heb vooral veel gelachen om alle ongein. Was waarschijnlijk niet echt de bedoeling van Blomkamp.

Een klassiek uitende film met een mooie sfeer! Desondanks wist de film mij niet constant te boeien! Nightbreed geeft hieronder al aan dat het geluid en de beelden niet altijd synchroon liepen, en dat is zeker waar! Het doet de film inderdaad geen goed en dat is jammer, want de wereldberoemde score van Vangelis is prachtig en zeker een opsteker voor deze film! Verder zijn de acteerprestaties goed en worden de emoties van de spelers goed weergeven!

* * *

Leuke film, maar toch een kleine tegenvaller. Dat Johnny Depp een fenomenaal acteur is mag duidelijk zijn. Ook in deze film steelt hij de show en doe ie' het geweldig. Het intro is geweldig, dankzij de prima muziek van Danny Elfman. Eenmaal in de fabriek aangekomen worden we in een andere wereld gegooid, en wat voor één. Prachtige decors en een geweldige sfeer. Op een gegeven moment begint Johnny Depp een beetje eng te worden en beginnen de andere kinderen me eigenlijk behoorlijk te irriteren. Dat van Depp vind ik niet erg, want die doet het gewoon heerlijk, maar die kinderen waren vreselijk. Alleen dat accent van dat Duitse jochie was wel grappig. Die kleine mannetjes vond ik ook maar vreemd eigenlijk en de liedjes die ze zongen waren al helemaal vreselijk. Ondanks dat heb ik toch stiekem wel kunnen genieten van een aantal dingen. Vooral de visuele pracht en een geweldige Depp die deze film op sleeptouw nemen.

3,0*

'Charlie Bartlett' komt zomaar uit de lucht vallen, nooit van deze film gehoord. Maar wat was dit leuk! Yelchin en Downey Jr. zijn beide geweldig in een film die de perfecte toon met zich mee draagt. Bekende maatschappelijke / filosofische problemen die op een erg leuke, niet al te serieuze en vooral positieve manier worden gebracht. Charlie weet 't leuk te brengen en ieder ander deelt al snel mee in de vreugde op de high-school en daarbuiten. Een sfeervol geheel, dat een uitstekende mix van drama en komedie kent.

Redelijke film die het vooral van twee grootheden moet hebben die de film meerdere keren uit de brand weet te helpen. Natuurlijk heb ik het over Tom Hanks en vooral Philip Seymour Hoffman. De laatstgenoemde is het grootste pluspunt uit deze film wat mij betreft. Alleen zijn eerste woorden uit de film al: ''what te fuck''. De manier waarop Hoffman dat zegt is meesterlijk, net zoals het moment dat hij een toast moet uitbrengen: ''to you motherfuckers''.

Jammer van Julia Roberts. Opzich een goed actrice die er goed uitziet, maar in deze film bakt ze er niks van en lijkt ze net een opgewarmd lijk. Voor de rest vind ik het verhaal wat rommelig en worden veel dingen te makkelijk afgeraffeld. Zo had het schandaal van Tom Hanks wel wat meer aandacht mogen krijgen wat mij betreft. Maarjah, opzich een leuk wegkijkertje, maar ik vond ik zeker niks speciaals...

* * *

Prima film, die vooral op cinematografisch vlak uitblinkt. Het ziet er allemaal prachtig uit. De jungle, de bergen, rotsen, allemaal geweldig en erg mooi gefilmd. Benicio Del Toro zet een sterke prestatie neer als Che en ook de rest van de cast doet het naar behoren. Jammergenoeg kon het me niet altijd evenveel interesseren. Het verhaal vond ik nogal warrig en ik kon het niet altijd evengoed volgen. Ik ben dan ook totaal niet bekend met het hele ''gedoe'' van Che Guevara, dus waarschijnlijk kunnen mensen die dat wel zijn deze film meer waarderen. Vermakelijk blijft het, op en paar saaiere scénes na wel en de film heeft makkelijk genoeg te bieden om te blijven boeien.

Heerlijke prent van Favreau. Borrel erbij - natuurlijk wat lekkere hapjes en je zit perfect met deze 'Chef'. Verhaaltechnisch totaal niet bijzonder.. maar ook deze film bewijst dat dat helemaal niet zo belangrijk hoeft te zijn. Lekker achterover hangen en genieten van het lekker in beeld gebrachte eten, het sfeertje, de muziek en het fijne feelgood gehalte. Ik ben positief verrast. Eerst de keuken in lekker spul klaarmaken.

Helaas een ietwat teleurstellend filmpje van John Woo. Qua geluid en beeld is het op blu-ray genieten geblazen; veel mooie beelden en de bombastische muziek past veelal goed. Jammer van de regelmatig lelijke CGI, daar had ik meer van verwacht. Voor de rest kon het verhaal me niet echt boeien, waren de actiescénes wel geinig (soms wat teveel van het goede, maar oké) en vond ik het allemaal net wat te langdradig. Weet ook niet of ik me wel aan het 2e deel ga wagen.

Even wennen aan de nieuwe 'Chucky', maar ik vond 't al snel best vermakelijk. Naarmate het einde vordert verzandt deze reboot helaas wel al snel in een ongeordende en licht amateuristische bende, maar al met al niet superslecht. Brad Dourif blijkt in ieder geval onvervangbaar. Verder moeten ze eigenlijk gewoon ophouden met dit soort goedkope reboots. Ben toch altijd wel benieuwd, maar daar blijft 't vaak ook bij.

Chinatown......Wat een prachtige film! Het verhaal is zoals eerder aangegeven gewoon subliem uitgewerkt! Jack Nicholson speelt de sterren van de hemel! Die man behoort zeker tot de beste acteurs ooit! Ongelovelijk, wat is hij goed! De film bevat echt een heerlijke sfeer met een mysterieus tintje eraan, ook de muziek van Goldsmith is goed! Ik verwachtte veel van deze film en in het begin dacht ik dat deze film mij misschien wel eens zou kunnen gaan tegenvallen: maar het tegendeel is bewezen! Chinatown is een prachtstuk van regisseur Polanski en verdient alle lof!

Leuke film hoor, maar niets meer dan dat. Het begint rustig en alles is vreselijk voorspelbaar. Met de intreding van Johnny Depp neemt de film een andere wending die mij erg goed bevallen is. Verhaal kijkt vanaf dat moment nog makkelijker weg, maar alles blijft erg standaard. Acteerprestaties zijn goed, verhaal is leuk en origineel en in het algeheel is dit een (redelijk) leuke film.

''... and I can't even bloody spell.'' Geweldige film, met een briljante Eric Bana. Een onvoorspelbaar, angstaanjagend en tegelijkertijd uitermate (zwart-)komisch karakter. Heb me prima vermaakt.

Alleen dat Australische accent van Bana is al geweldig - tel die kop en z'n totaal idioot en over de grens gaande handelingen daar bij op en je lacht je regelmatig de pleuris. Regisseur Dominik creëert een sterke sfeer en een aantal memorabele scénes; bijv. wanneer-ie door z'n ''maat'' neergestoken wordt of wanneer-ie z'n vriendin (en haar moeder) een pak rammel geeft. Gestoord en eigenlijk hilarisch tegelijk.

Ja, leuk, leuk. Eigenlijk gaat het echt helemaal nergens over, toch zorgt Dominik voor een uiterst vermakelijk geheel. Visueel sterk, een aantal leuke foefjes en een lekker tempo. Dikke voldoende.

Deze film heb ik een tijdje terug maar aangeschaft, omdat het allemaal zo indrukwekkend zou moeten zijn, want dat hoor ik hier geregeld. Viel dat even tegen, want indrukwekkend vond ik het eigenlijk niet echt.

Er waren misschien een paar scénes met Natja Brunckhorst die nog een beetje indruk wisten te maken, maar dat was het dan ook wel. Zij zet in ieder geval een sterke prestatie neer, daarvoor mijn complimenten, maar de rest van de cast bakt er echt helemaal niks van. Die vriend van haar, vreselijk, echt één van de slechtste prestaties die ik de laatste tijd heb gezien. Als een verhaal op het moment dan wel indrukwekkend is valt dat niet echt op, of geeft dat niet zoveel, maar jammergenoeg was dat bij mij wel het geval.

De sfeer in de film is erg sterk. Vooral de keren wanneer Christiane in de discotheek Sound komt. Een beklemmend, donker, maar vooral vies sfeertje die mij wel wist beet te pakken. Jammergenoeg kon het verhaal me niet echt boeien. Een leuk, correct meisje gaat naar de discotheek en helpt haarzelf de goot in. Daar kan ik toch echt geen medelijden mee krijgen hoor. Wat er dan vervolgens met alle personages gebeurd kon me ook niet echt boeien. Het pad wat Christiane bewandeld is ook een beetje eentonig. Hier even een shot scoren, daar even ééntje, even afkicken en weer terug het ''echte'' leven in. In het begin kon ik me nog goed in haar inleven, maar later in de film dacht ik toch echt, bekijk het maar.

Maar, slecht is de film zeker niet en ik kan ook echt begrijpen dat mensen dit een geweldig sterke film vinden, maar hij pakte mij niet echt en wist me niet te raken, terwijl ik dat toch wel een beetje had verwacht. Die vieze spuiten, gatver. Zo nu en dan toch echt even de andere kant op gekeken, want ik heb een hekel aan naalden met dat soort inhoud. Het beeld van de drugswereld wordt denk ik wel goed weergeven. Iedereen zakt steeds verder weg en doet de raarste dingen om aan geld te komen, zodat ze weer drugs kunnen scoren. Op sommige momenten wist de film me dan wel een beetje mee te slepen, vooral wanneer Christiane weer eens ''iets'' ging doen om aan geld te komen. Daarnaast is de muziek goed en zoals eerder gezegd vond ik de sfeer een sterk punt, maar daar houd het ook wel op.

Leuk om een keer gezien te hebben, dat zeker. Misschien dat de film me een andere keer meer kan boeien, omdat ik dan weet wat me te wachten staat, maar nu kon het verhaal me niet echt raken. Toch zijn er genoeg punten die ervoor zorgen dat deze film een voldoende van me krijgt en die ga ik dus ook geven

Erg vermakelijke film van Carpenter. Sfeervol, goed geacteerd en een geinig verhaal; qua spanning goed opgebouwd, met een aantal creepy momenten en dat alles ondersteund door een prima score. Prachtig hoe Carpenter met de spanningsopbouw speelt in de film; de lichten van 'Christine', het brommende geluid, de ijzersterke soundtrack, duister, mysterieus. Erg goed. De uitdeuk (zelf-restauratie) - scéne is zeer sterk en qua humor kiest de film ook haar juiste momenten uit. Erg leuke film.

Best apart filmpje en totaal anders dan verwacht. Deze Christmas Carol lijkt regelmatig net één of andere horror-film zeg. Ik had een vrolijk, geinig kerstfilmpje verwacht... krijgt je zo'n duister iets.

Nou wil ik ook niet erg overdrijven, want echt eng is het niet en de film is best geschikt voor ''de jeugd'', maar de allerkleinsten onder ons kunnen deze kerstfilm maar beter laten liggen. Kwa animatie weet Zemeckis wel wat-ie doet; het ziet er mooi uit, een aantal scénes zijn zelfs best geniaal.

Zo'n moment dat Scrooge naar de maan vliegt bijvoorbeeld, érg mooi. En daarnaast nog genoeg moois. Helaas kon het verhaal me niet altijd boeien, waren sommige personages, waaronder Scrooge zelf en die ''lach''-geest, regelmatig wat irritant en kon de humor me helaas ook niet altijd bekoren.

Over het algemeen best leuk en vermakelijk - geen ''echte'' kerstfilm, maar aan de andere kant ook weer wel natuurlijk. Heb 'm op 1080p gezien, dus dat zit met deze animatie altijd wel goed.

De film begint erg leuk en het ziet er allemaal betoverend mooi uit, maar jammergenoeg kon de film zijn positieve lijn niet lang vasthouden. Het idee, om van de kast in een prachtige wereld te komen is geweldig, maar eigenlijk is dat het enige. De CGI is bij vlagen erg lelijk en het de film duurt gewoon veels te lang voor het magere verhaaltje wat we voorgeschoteld krijgen.

De acteurs zijn stuk voor stuk belabberd bezig en heb me dan ook regelmatig geërgerd aan vooral de twee jongens, die bijna niks goed deden. Brrr, die uitspraken die de oudste doet tijdens het eindgevecht. Gewoon te triest voor woorden. Niet alleen tijdens het eindgevecht trouwens, maar zo'n beetje de hele film door. De muziek is wel prima in orde, al had ik het gevoel alles wel eerder gehoord te hebben. Het eindgevecht zelf is ook een grote smet op de film. Ziet er lelijk uit en slaat totaal nergens op.

Duidelijk gemaakt voor kinderogen en die zullen er ook vast met volle teugen van genieten. De film kent echter veel te veel schoonheidsfouten die ervoor zorgen dat ik niet verder kom dan twee sterren. De bevers waren wel leuk

Best leuk, maar niet zo leuk als gehoopt. Had iets meer ''drama'' verwacht, maar deze 'Chungking Express' is best luchtig. De film is sfeervol en vliegt voorbij. Jammer van de 'Dreams' cover van The Cranberries.. verder vond ik het wel leuk allemaal, maar tegelijkertijd weinig bijzonders. De personages deden me ook niet zoveel. Gelukkig kent de film wat geestige scénes (ananas, handdoek) en creëert regisseur Kar Wai Wong een heerlijk - druk - sfeertje. Vermakelijk filmpje toch wel.

Prima film die het vooral van het sterke acteerwerk moet hebben. Maguire zet één van zijn beste rollen neer en Michael Caine is weer geweldig. Charlize Theron is echt weer prachtig, wat een mooie vrouw. Daarnaast krijgt Delroy Lindo mijn complimenten, want ook hij zet een prima prestatie neer. Echt boeiend is het eigenlijk allemaal niet en het tempo is ook niet echt hoog, maar toch verveelt de film niet. Het ziet er allemaal prachtig uit en de kleine dingen die gebeuren worden op een interessante en misschien een heel klein beetje ontroerende manier gebracht. Prima muziek, camerawerk en een geheel wat zeker een voldoende verdiend.

3,0*

Natuurlijk is er 'The Dirk Diggler Story', maar dít is de eerste echte film van Anderson. De film die als basis fungeerde voor zijn eerste langspeelfilm 'Hard Eight', die Anderson echt lanceerde in Hollywood. 'Cigarettes and Coffee' is beter dan ik had verwacht. Tuurlijk is het Anderson, maar.. van een eerste kortfilm (amateur) verwacht ik geen grootsheid. Echter is dat zeker al wel te vinden in deze film.

Geweldig om te zien hoe Anderson de camera beweegt en in scènes knipt tussen de verbonden hoofdpersonen, maar het gaat 'm natuurlijk echt om het uitstekende schrijfwerk. Je ziet en voelt dat er een grote regisseur achter deze pixelige beelden zit. Simpel, met een vleugje ingeniositeit en vooral interessant om te zien hoe al deze mensen met elkaar verbonden zijn door een 20 dollar biljet. Klasse!

Nogal een standaard, cliché en niet al te bijzonder verhaal, maar wat levert regisseur Ron Howard hier voor de rest een stukje vakwerk af zeg. Erg mooi gemaakt.

Visueel prachtig, van het begin tot het einde meeslepend en sterk geacteerd door Crowe, maar vooral ook door Giamatti, wat een geweldig acteur. Zellweger vond ik dan weer wat minder. Voor de rest kent het verhaal een uitstekende opbouw, ondersteund door prachtige muziek en zijn de gevechten (vooral de laatste) erg fraai in beeld gebracht. Het is wel behoorlijk melodramatisch allemaal, maar als ik Crowe op het einde dan na zo'n spannend gevecht zie winnen en het audio-visueel allemaal zo mooi naar mij als kijker toe gebokst wordt, kan ik eigenlijk vooral maar positief zijn.

Ik zat op het einde echt half mee te boksen tijdens het kijken ( ) en dat geschreeuw van Giamatti maakte de gevechten gewoon heerlijk af. Hele dikke voldoende.

Hilary Duff is eigenlijk de enige die deze film de moeite waard maakt. En dan heb ik het eigenlijk alleen maar over haar voorkomen. Alles is zo ongelovelijk voorspelbaar en ongeloofwaardig. De (meeste) grappen zijn zo slecht en de personages zijn echt dramatisch. Acteren lijkt er niet meer bij te zijn en Duff en Murray samen lijkt gewoon niet te werken. Ze hebben totaal geen chemie samen. Een enkel geinig moment, de mooie Duff en het feit dat de film nog redelijk wegkijkt maken het nog een beetje goed, maar de ergerlijke momenten overheersen duidelijk.

* *

Wederom een mooie / leuke film van Jeunet. Grootste pluspunt van de film zijn de schitterende locaties; prachtig, fantasievol, creatief en érg mooi om de verschillende en (veelal) leuke personages daar door te zien bewegen. Schitterend gemaakt. Op visueel vlak een regelrechte parel.

De sterke cameravoering, waarbij soms gekozen is voor bijzonder fraaie standpunten maken het audiovisuele plaatje samen met de sterke muziek van - David Lynch's vaste man - Angelo Badalmenti helemaal compleet. Mja, hoe leuk en mooi de decors ook zijn, het verhaaltje kon me minder boeien. De (vele) personages zijn wel leuk, maar nergens écht overtuigend, iets wat Jeunet met o.a. 'Amélie' en 'Micmacs' wél met veel overtuiging op het scherm wist te toveren.

Het ligt 'm dan ook een beetje aan mezelf, omdat ik behoorlijk moe (en niet helemaal fit was), waardoor ik naar het einde toe bijna mijn ogen niet open kon houden. Maar als de personages en het verhaal écht intrigerend waren geweest, dan had de film me wel wakker gehouden. Toch kent de film weer genoeg creatieve (typische Jeunet) vondsten, veel leuke details en een magisch sfeertje.

Ron Perlman is aardig, maar vooral Judith Vittet, als Miette, steelt de show - sterk gespeeld. Jeunet slaagt er in ieder geval weer in om een bijzonder vormgegeven wereld te schapen, met leuke bijpassende effecten. Daar heb ik in ieder geval van genoten. Makkelijke voldoende dan ook.

Beste film allertijden?

Citizen Kane wordt alom geprezen de beste film allertijden te zijn. Vol trots staat de film van Orson Welles bovenaan toplijsten zoals die van het American Film Institute. Daarom kon ik natuurlijk niet achterblijven om deze film te mogen bewonderen.

De film is mij erg goed bevallen. Door de erg moderne manier waarop Orson Welles Citizen Kane heeft gemaakt lijkt de film zijn tijd ruim voorbij te zijn. Het camerawerk is prachtig en de montage subliem. Door middel van flashbacks komen we erachter hoe Charles Foster Kane zijn leven leidde. Het acteerwerk van Welles is heel erg goed, maar zijn medespelers laten op sommige momente duidelijk zien dat ze ''nieuwkomers'' zijn. Jammer is dat het verhaal soms een beetje inzakt en traag wordt, maar voor de rest is dit een goed verhaal die erg makkelijk weg kijkt.

Ik denk zelf dat het verstandig is om deze film vaker te zien om de film dan meer te kunnen waarderen. Voor mij geen beste film allertijden, maar zeker een prachtige film die voor zijn tijd grandioos was.

* * * *

Vond deze 'Citizen X' niet heel bijzonder. Minder dan verwacht in ieder geval. Duidelijke tv-film, die op alle vlakken netjes binnen de lijntjes blijft en nergens echt weet te imponeren. Zowel qua plot, scenario en regie niet bijzonder. Erg braaf allemaal. De moorden waren ook nergens indrukwekkend. Maar heb me redelijk vermaakt. De redelijk grote cast is goed bezig en bleef benieuwd naar de afloop. Aardig voor een keer.

Andy Garcia zorgt bij mij altijd voor fijne herinneringen. Vorig jaar mocht ik niet alleen LeBron James zien, maar zat ik tijdens een wedstrijd van de Los Angeles Lakers ook nog 's naast Garcia zelf. Apart dat ik één van zijn beste rollen, in deze 'City Island', nu pas zag. Maar erg leuk! Want wat een fijn filmpje. Een familie, waarin ieder zijn / haar eigen geheimpjes heeft. De setting in het ''goede'' deel van de Bronx zorgt voor een charmante sfeer, waar alle ontwikkelingen precies juist getimed zijn. Van de rake humor, tot de aandoenlijke ontknoping. De auditie van Garcia, zoonlief met z'n interesse voor dikke etende vrouwen, de strippende dochter, moekes met haar eigen agenda, een heel gezin dat stiekem rookt, etc. Feelgood van een hoge plank. Alles werkt in deze bijzonder fijne film. Heb constant met een grote glimlach zitten kijken.