Cinderella Man (2005)

Heel aardig en degelijke sportdrama van de hand van Ron Howard. De film straalt een en al degelijkheid uit en geeft best wel een mooi beeld van de crisisjaren waarin de tijden erg zwaar waren en de armoede groot. Geen geschikt moment om als sporter een blessure te hebben terwijl je daar op dat moment heel veel profijt van had kunnen hebben. Prima verhaal in die zin over Jim Braddock de bokser die als versleten en op werd beoordeeld, in behoorlijke armoede moest rondkomen en bij toeval weer in beeld kwam voor een standaard trainingspotje van een titelkandidaat. Van gaarkeuken naar het kampioenschap. Weet overigens niet hoe precies het verhaal na geleefd wordt. Mooie kleurenfilters, prima decors en setting, en Giamatti in een van zijn beste rollen. Crowe degelijk als altijd en Craig Bierko die zich weer lekker onpopulair kon maken als de bokser Max Bear die wel een licht discutabele naam had. Maar of die man zo'n etterbak was...? Desondanks Bierko weer op zijn slechts of best, hoe je het maar wil benaderen. Als ik dan toch minpunten moet noemen: helaas grijpt of beklijft het verhaal en de vertelling me nergens eigenlijk. Het is degelijk allemaal, zelfs een beetje braaf, op Bierko/Bear na, maar ik mis onder dergelijke moeilijke omstandigheden toch wat een scherp randje van criminaliteit of slechte mensen zoals in bv The Fighter. Maar goed wat er niet is kan je niet maken natuurlijk. Dan is er het gevecht tussen Bear en Braddock, Howard gaat er dermate dicht op zitten met de camera dat de beide mannen met hun donkere haar te veel op elkaar lijken. Weliswaar is er een licht lengteverschil en dragen ze verschillende kleuren broeken maar desondanks is het verschil erg moeilijk te zien tijdens het gevecht. Beetje een foutje van Howard. Afijn, aardig en degelijk sportdrama, maar niet helemaal top.

Ik vind ‘m mooi gemaakt, goed gespeeld ook, maar ik heb weinig tot niks met boksen, waardoor ik het niet erg interessant vond. Er zijn sportfilms die ik wel heel goed vond, ook als ik niet heel veel met de sport had. Misschien lag de nadruk voor mijn gevoel dan wat minder op die sport en meer op het omliggende verhaal. In deze film vind ik het verhaal omtrent het gezin en de armoede waarin zij moeten zien te overleven wel interessant, maar het boksen staat erg op de voorgrond. Daardoor hield het mijn aandacht niet goed vast, en ik vind het niet enorm pakkend of meeslepend gebracht. Dit is vooral een film voor boksliefhebbers, denk ik. Een kleine voldoende. 3*

Een boksfilm gebaseerd op de carrière van Jim Braddock die alle sterren van de regenboog heeft gezien en niet alleen op het canvas. Wel een mooie - weliswaar beperkte - inkijk op het leven na de beurscrash van 1929. Braddock was ervoor een coming man en had het allemaal wel voor elkaar. Na de beurscrash lag hij zo goed als in de goot. Mede ook door zijn blessures en gereserveerde spel kwam hij niet meer aan bod bij de boksfederatie. Dit alles wordt nogal makkelijk neergezet. De overgangen (rise-fall-rise) komen wel erg plots en met weinig nuancering tot uiting. Een vleugje sentimentaliteit is dan ook nooit ver weg. Desondanks toch enkele fijne sfeerbeelden en een uitstekende setting van vooral buiten de ring. In de ring weinig memorabel, niet slecht, gewoon meer dan degelijk. Pluspunt is wel dat de gevechten en de slagen visueel overzichtelijk bleven. Prima acteerrollen ook waarbij Giamatti er wel uitsprong bij mij. Maar ook Zellweger en Crowe waren oerdegelijk. Kan me wel scharen in de meest recente meningen hierboven. Zeer degelijk allemaal, prima om eens mee te pikken, maar aan een 4,0* raak ik toch niet.