Opinions

Ik ben niet zo'n liefhebber van Chaplin, hij is zo niet grappig en dat narcisme hangt me danig de keel uit. Dit filmpje van hem ging in ieder geval nog wel. Waarschijnlijk komt het door de lengte, dat ik deze film nog best als oke waardeer. Daarnaast is het interessant hoe Chaplin het onderwerp Eerste Wereldoorlog wist aan te pakken. De film is ook wat scherper van toon dan in zijn latere werken, die uiteenlopen van aardig tot irriterend.

Veel, erg veel naakt. Maar voor de rest is dit toch een duidelijke miskleun van Paul Verhoeven . De cultfactor en zogenaamde ironie als ook maatschappelijke kritiek kan ik er niet inzien.

Dit is eigenlijk helemaal geen kleine kinderenfilm, zoals ik altijd had gedacht eigenlijk. Best leuk om te zien hoor en met schaamte moet ik bekennen dat ik Eddie Murphy als ezel wel grappig vond .

De eerste Shrek was best leuk, maar dit is al meteen een stuk minder leuk. Die kat vond ik nogal overbodig als karakter. Alleen Eddie Murphy kan als ezel de film nog wat redden. Visueel oke, maar niet uitzonderlijk.

Opmerkelijke comeback in de Shrek-reeks. Deel 2 en 3 waren niet zo briljant, maar dit vierde deel is best oke . Het is een leuk geworden met de welbekende Shrek-familie en mijn favo-karakter Donkey. De jolige ezel komt gelukkig genoeg aan bod. Daarnaast is het personage Repelsteeltje ook bijzonder grappig.

Bah, vervelender dan deel 2 en het verhaal is nu ook echt infantiel geworden.

Eigenlijk maf dat deze Kurosawa niet zo bekend is. Het is namelijk wel een prima film, die zeker ook nu nog actueel is door de thema's die behandeld worden. Takashi Shimura en niet te vergeten Toshiro Mifune kunnen daarbij natuurlijk weinig fouts doen.

Leuke thriller die je als filmkijker meetrekt in het mysterie waar Leonardo di Caprio in verzeild is geraakt. Heb me wel vermaakt, maar had liever een andere wending gezien richting het einde, maar ja dat heb je niet in de hand . De sfeerverhogende soundtrack viel me positief op overigens!

Volgens mij heb ik die 203 minutenversie gekeken, wat wel jammer is ergens. Sommige dingen waren wat onduidelijk en ook had ik het idee dat ik andere stukken weer miste enzo. Maar toch was het een prima film . 4*

Heel strak gefilmd dit. Vooral die shots vanuit de lucht waren fenomenaal! Evenzo waren de acties van het CIA-team erg strak. Best interessant hoe de vieze smaak daarvan via Emily Blunt aan bod komt. Grote ster van deze prent is uiteraard Benicio Del Toro. Wat een meesterlijke rol heeft ie hier die ook op zijn lijf geschreven is. Vier sterren vind ik nèt weer te veel, want ik vond het toch ergens wat gewoontjes en meer diepgang had de film wel mogen hebben op het gebied van die drugsshizzle en de kartels in Mexico.

Van sommige onderwerpen kun je je afvragen of ze wel boeiend genoeg zijn om verfilmd te worden. Bij Sid Vicious en zijn destructieve relatie met Nancy is dat wel het geval, want het is veel van hetzelfde wat je te zien krijgt. Bijna elke scene ontaardt in ruzie, vernieling of van alles wordt ondergekotst. De punkscene komt door deze film overigens in een niet al te best daglicht te staan kreeg ik het idee, want geen greintje echte leukigheid komt er in voor, laat staan dat het een ode er aan is. Beetje veel van hetzelfde dus, maar de acteerprestaties zijn wel weer bijzonder sterk. Vond Chloe Webb zelfs sterker dan Gary Oldman acteren. Mên, dat soort method acting bij actrices zie je niet zo snel.

Puike thriller van Soderbergh over een interessant thema uit de medische/psychische wereld. Ik kan wel een heel betoog hierover houden, maar ben bang dan dat ik teveel verklap en dat is zonde uiteraard! Even doorbijten in het begin, maar als het eenmaal loopt, is er een genietbare thriller over die je wel even doet denken over het een en ander.

Aangename komedie van Alexander Payne. Het sfeertje is gelijk aan dat van About Schmidt en dat beviel me wel. Twee oude studievrienden met verschillende karakters trekken samen een week met elkaar op. De een is nogal teleurgesteld/gefrustreerd in het leven, de andere een losbollig type, dat besluit voordat ie gaat trouwen, vreemd te gaan. Het onderwerp wijn speelt een grote rol in deze film. Menig wijnglas (of nog erger) wordt achterover getikt en de helft van de dialogen gaat over wijn. Ongelooflijk wat een gezwets , maar het blijft gek genoeg boeien! Met de andere helft van de dialogen zit het ook snor. Goede film wat mij betreft .

Wat een rare films maakt die Night-Shyamalan-dude zeg! Signs was geen uitzondering op zijn opmerkelijke oeuvre. Eigenlijk was alleen The Sixth Sense van hem een goede film, de rest daarna is onverklaarbaar matig tot slecht. De buitenaardse wezens en het hele invasie-gebeuren vond ik wel tof in deze film. Sowieso zijn films met dit soort thema's cool, maar ik wist van te voren wel dat ik geen Independence Day-achtig spektakel hoefde te verwachten. Het was weer eens typisch Night-saaiachtig met een climax, waar maar één smilie voor past: .

Mên, die Hannibal! Wat een creepy gast is het, één van de smerigste schurken die ik ooit heb gezien. Hij maakt van deze film veel meer dan een spannend politiethrillertje. Jodie Foster is ook wel oke, alleen op het laatst vertoont ze CIA-onwaardig stuntelgedrag in dat huis van de moordenaar, maar gelukkig loopt het goed af!.

Dit soort films kunnen rustig een half uur korter. Twee uur lang een zoektocht met allerlei spannende horrorepisodes van twee ouders op naar hun dochter bekijken, gaat op den duur minder boeien. Zo her en der nog had het nog wel wat leuke visuele effecten, maar dat is het enige waarvan Silent Hill het moet hebben.

Een astronaut (Bruce Dern) wordt mental als zijn dome met natuur afgepakt dreigt te worden. Daar steekt ie natuurlijk een stokje voor. Deze SF blijft simpel in dat verhaaltje en predikt de welbekende groene boodschap ondersteund met hippie-achtige folkmuziek van Joan Baez. Het is allemaal wel goed bedoeld en niet al te zeurderig, maar het verloopt allemaal bijzonder traag. Het valt ook niet mee als je in je eentje een film moet dragen. Ook de speciale effecten vielen wat tegen. Wel zijn er pluspunten voor de drones, die als sidekicks de astronaut ondersteunen. Dat was wel weer knap gedaan.

Heb een beetje gemengde gevoelens na het zien van deze film. Het begin was in ieder geval veelbelovend met Cooper en Lawrence met diverse issues, die leuk uitpakken in de film. Een lach hier en daar kon er dus wel vanaf. Maar naar het einde toe werd het steeds minder en minder. De razendsnelle dialogen had ik allemaal wel gehoord. Robert de Niro eist de aandacht op met zijn gokken op football-wedstrijden (beetje suffig) en voor de rest wordt het romantisch plotje zoals verwacht afgerond. Als je deze film beschouwt als een eigentijdse screwballkomedie, dan is het allemaal wel te begrijpen waarom Silver Linings Playbook op deze wijze verloopt. Ik kan het ook best accepteren, maar had van tevoren stiekem gehoopt op een topcomedy en dat is het dan weer nèt niet.

Heel behoorlijke film hoor, dat wel. Zeker de tweede helft is sterk te noemen. In de eerste film moest ik me doorbijten door dat 'kijk ons hip Amsterdams zijn'-sfeertje. Het taalgebruik doet zwaar geforceerd aan en veel opzienbarends ziet (iig de Nederlandse) kijker nou ook weer niet. Het drama in de tweede helft daarentegen is erg sterk en sleepte mij alsnog de film in.

De beste televisieserie op het grote filmdoek pakt heel niet verkeerd uit. Genoeg gelachen hoor, het niveau van seizoenen 2-9 wordt echter nooit gehaald, maar het zit toch heel leuk in elkaar allemaal.

Oooeh wat gepolijst, wat stylistisch en wat ontzettend stoer is deze film. Ruww zwart-wit beelden met af en toe een fel kleurtje eromheen, het ziet er echt cool uit. De sfeer van een goddeloze ultra-gewelddadige stad beviel me ook zeer. Sin City mag best een klassieker genoemd worden .

Nah, musicals is mijn minst favoriete genre, maar in mijn queeste om de Imdb 250 te zien, moest ik dit toch ondergaan. En dat viel niet mee: wat had ik toch graag gezien dat iemand een honkbalknuppel in al die lachende gezichten ramde. Helaas, het mocht niet zo zijn, men bleef maar doorgaan met liedjes zingen en dansjes maken. Dat de film over het fenomeen film zelf ging, maakt gelukkig nog iets goed en interessant. Anders was de score nog lager uitgevallen.

Jaja, die Ethan Hawke is een truecrime-schrijver en verhuist naar een huis, waar een gruwelijk familiedrama heeft plaatsgevonden. Net verhuisd vindt ie een kartonnen doos met super 8 films. Hij draait ze en dan begint de horror! Afijn in het haunted house-genre is Sinister niet een hoogvlieger en ik snap ook niet zo goed waarom Hawke hiervoor zich leent. Hoe het mysterie ontrafelt, wordt toch wel aardig uiteengezet met wat smerige en vermakelijke scenes. Al met al wel een onderhoudende film hoor, maar het is lastig om echt iets heel beklijvends te maken in dit genre en dat merk je ook bij Sinister.

Erg mooi omschreven, bioscoopzaal, want je hebt helemaal gelijk: wederom een triest hoogtepunt in Ed Woods oeuvre . De dialogen doen menigmaal de lachspieren werken, want ook hier maken dialogen geen sense. Opvallend is ook dat Woods politieke mening (belastingen sucken!) in dit werkje doorsijpelt.

Hierna zou de beste kerel nog één film regisseren als ook produceren: Necromania: A Tale of Weird Love. Ik heb die film wel es snel doorgescrolld, maar dat is echt triestigheid alom. Smerige porno zonder een of ander lollig verhaaltje .

Onvervalste lollige Dick Maas-film met grappen, grollen en een goede portie horror. Het script en de dubieuze oneliners rammelen aan alle kanten. Menigmaal schoot ik in de lach van onzinnigheden als 'heeft dit bloedbad geen invloed op de betrekkingen met Spanje?' Met de sfx en de schrikmomenten zit het echter in orde hoor. Daar is gelukkig wel genoeg aandacht aan besteed door Dick Maas.

Overtrokken problemen van een zestienjarig meisje, dat is waar het allemaal omdraait in Sixteen Candles. Molly Ringwald was in The Breakfast Club al suf en vond ik hier ook niet al te best, vooral zeurderig. Dus die High School-sores van haar konden me weinig boeien. Het verloop van de film is eigenlijk ook direct voorspelbaar. Verder opvallend dat deze comedy een misplaatst Aziatisch karakter heeft. Dat stereotiepe kan eigenlijk niet meer.

Tien jaar geleden werd deze film uitgebracht en ja, toen maakte die Night Shyamalalan nog wèl goede films. Hierna ging het snel bergafwaarts met telkens dezelfde de formule en de welbekende plottwist. In deze film werkt het allemaal nog wel. Ook het behoorlijke acteerwerk van de jonge Haley Joel Osment en een serieuzere Bruce Willis helpen mee om deze film een goede te maken.

Poeh, dit was zwaar verontrustend. Een ridder komt na tien jaar terug in Zweden en ziet daar hoe de pest op verschillende manieren om zich heen grijpt en zijn land verpest . Vrij lastige film, maar wel boeiend en het bevat een aantal mooie scenes, en dan met name de schaakscenes. Ook mooi hoe de dood uitgebeeld wordt, idd fantastisch . Dit is zeker voor herziening vatbaar.

Ugh, wat een dramatisch slechte film is dit. De editing is van het niveau likmevestje, wat een onzin is dat vol rare continuïteitsfouten. Halverwege raakte ik ook de draad een beetje kwijt door het overgecompliceerde soapverhaaltje. Die Harry moet de hoofdpersoon van het stuk voorstellen (toch ?), maar is even stoffig als het stadje zelf. Ik lees overigens dat hij ook producer was van dit stuk drek.

Ohja "Do you like coffee?"

Jajaja, weer eens een hele puike Bond . Wat vooral opvalt zijn de prachtige settings die Mendes heeft weten te schieten. Vooral de scenes in China zijn een lust voor het oog. Met Bardem als bad guy kan ook weinig fouts gaan, sterker nog, hij hoort zeker in de top 3 beste Bond-slechteriken ooit. De nieuwe Q (type blaag) vond ik ook goed gekozen. Kortom een tof spektakel is dit. Ietsje meer actie had gemogen, maar een best interessant verhaal zorgt voor een prima eindoordeel.