Opinions

Joligheid weer op zijn Allens. Je moet er van houden. Een vriend van mij meende dat dit een van de slechtste film was, die die ooit had gezien. Het doet natuurlijk ook wat amateuristisch aan soms, maar ik kon me zoals wel vaker bij Woody Allens vroege films er aardig mee vermaken.

Goede film met een sterrencast (o.a. DeNiro, Pitt, Bacon), die enigszins episch aandoet. Het misbruik in jeugdinstellingen tijdens de jaren '60 wordt aan de kaak gesteld en dat is een nogal pijnlijke geschiedenis. Het wordt allemaal indringend verfilmd met vier jochies die voor een vergrijp een jaar lang in zo'n heropvoedingsinstituur terecht komen. In het tweede deel slaan vier de volwassen geworden kerels terug. Over de gehele speelduur (die vrij lang is) vond ik het allemaal best sterk en boeiend.

Simpel sprookje dat Doornroosje. In mijn idee kon je dit met drie zinnen wel samenvatten, dus was ik wel benieuwd wat de Disney-versie zou opleveren. Die Maleficent is een heersende slechterik, veel enger dan bijvoorbeeld de stiefmoeder van Sneeuwwitje om maar iemand te noemen. Ze was de grote attractie van de film, want daarbuiten was het niet speciaal, wat voorgeschoteld werd.

Op animatiegebied vond ik het maar wisselend trouwens. De decors waren gedetailleerd, maar deden ook echt niks anders dan als decor fungeren. Ook zo'n paard dat zich lelijk (als een plat vlak zeg maar) door de bossen heen draaft, vond ik er ook niet uitzien. Maar daartegenover staat dus wel weer een angstaanjagende Maleficent. Al met al voldoende, maar niet meer dan dat.

Aiii, dit is een waardeloze film die kant noch wal slaat. Het script is onnodig en dom geforceerd en via de meest bizarre omwegen worden Tom Hanks en Meg Ryan aan elkaar gekoppeld met hulp van Hanks zijn zoontje. Kom op, dit kan echt niet. Tom Hanks probeert er nog wat van te maken en vond ik bij vlagen nog redelijk, maar Meg Ryan is echt hopeloos. Wat een enorme hysterische geit speelt ze hier.

Wat een visueel spektakel heeft Tim Burton van deze lekkere lugubere legende gemaakt . Wederom een voltreffer ja hoor ja .

Knap hoor, een beperkt aantal spelers die zo'n film weten te dragen. Keer op keer werd ik verrast. Gelukkig maar in dit geval!

Deze film vond ik erg vervelend en niet genietbaar. Volgens mij is er ook een scene in deze film waarbij iemand (nieuwslezer ofzo) een blaadje met zijn dialoog via een hand die het beeld inschuift, krijgt.

Beetje corny en misschien ergens ook heel gemakkelijk om een verstandelijke handicap te gebruiken voor zo'n film met een flinke portie dramasaus. Thornton zet daarentegen toch een prima rol neer met wie ik wel kon meeleven. Ik snap ook niet waarom gedacht wordt dat een retard spelen hardstikke gemakkelijk zou moeten zijn. Het lijkt me juist enorm lastig, wanneer je juist oprecht en geloofwaardig je rol moet vervullen.

Lekker niveautje in deze hapslikgore horror. Het heeft zijn smakelijke momentjes, zullen we maar zeggen.

Onderhoudend filmpje over de onzin van communistische slogans. In plaats van dat de kinderen in zo'n dorpje normaal onderwijs krijgen, stuurt de schoolleiding hem met de docenten de hellingen op om met witte stenen letters te vormen, die communistische leuzen vormen. Elke docent krijgt een slogan toegewezen, waarbij de regel geldt: "Hoe langer, hoe meer de communistische schoolleiding de pik op je heeft".

Het verhaal verloopt rechttoe rechtaan en kent geen verrassingen. Toch weet het niet te vervelen door een prima impressie van Albanië. De beelden zagen er ondanks de troosteloze sfeer opvallend kleurrijk en mooi uit.

Niet helemaal de topper, waar ik vooraf op gehoopt had. Het Weekend Miljonairs-element is origineel gevonden, maar het omhullende verhaal er heen is toch wel een beetje corny en ook met foutjes (Weekend Miljonairs is natuurlijk nooit live). Het had wel wat mooie momenten, zoals met dat poepgat en die scene, waarbij Salim en Jamal de trein nèt halen, maar Latika niet.

Wat me nog het meest irriteerde was het feit dat een aantal scenes te overdreven flitsend met schuinhangende camera's opgenomen zijn. Was nergens voor nodig in zo'n film als dit. Bij nader inzien ben ik nog erg royaal met mijn cijfer, maar goed.

De Gorgonites tegen de Commando's, hell yeah! Een bijzonder intelligente chip wordt in een live action-figureslijn geïmplanteerd en dan barst er een gevecht los tussen twee groepen. In deze strijd van live action figures doet de mensheid in de vorm van twee gezinnen ook vrolijk mee. Ze kiezen de kant van de afzichtelijke anti-helden, de Gorgonites. Goede keus hoor, ik koos ook partij voor hen. Afijn, de action figures komen wel strak over door middel van CGI en poppen (tenminste dat las ik), ziet er goed uit hoor. De grappen zijn wat dommig maar al met al vond ik dit nog wel een alleraardigst en onderhoudende film.

Hoog bullshitgehalte en vaag verhaal. 2*

Wow, dit moet je zien! De film duurt anderhalf uur, maar voelde aan als drie uur (positief bedoeld!) Wat een ontzettende diepte brengt Bergman in deze film . De dromen waren vooral een genot om te kijken en hadden voor mij herkenbare punten. Dan heb ik het niet over de onderwerpen zelf, maar meer over de 'vorm' over hoe de dromen zich afspelen: onlogische stappen in de droom, die je als 'dromer' gewoonweg accepteert bijvoorbeeld. Erg boeiend allemaal . Je moet wel enigszins in de stemming zijn om deze film te zien, dat dan weer wel, maar het is wel een genot, dat zeker!

Jajaja, ondanks alles een leuke film! Het is onzinnig en heeft quasigrappige oneliners, maar het stoort niet. In het begin zag ik het culterige er nog niet in. Maar gaandeweg begon ik me steeds meer te vermaken met opperbaas Samuel L Jackson die effetjes een motherfucking vliegtuig (incl. motherfucking snakes) veilig in LA moet zien te krijgen.

Prettig gestoorde film. Brad Pitt was wel bijzonder leip .

Een beetje lachwekkend is deze verfilming van het welbekende sprookje. Charlize Theron die de boze koningin speelt was niet bepaald geslaagd. Dat overacting gebulder op Sneeuwwitje past gewoon niet bij haar. Bij Sneeuwwitje zelf (Kirsten Stewart) moest ik telkens denken aan Twilight. Beetje sneu, maar goed de film wil zo'n zelfde sfeer uitdragen: donker en dan van die quasi-spetterende speciale effecten. Echt dramatisch slecht is het hoe dan ook niet geworden.

De allereerste Disneyfilm dus. Mên, men had wel de nodige moed nodig om 80 minuten animatie te maken in de jaren '30. Beeldje voor beeldje tekenen en maar afwachten of het aansloeg bij het publiek, dat nog nooit een animatiefilm van die lengte had gezien. Maar het resultaat staat nog immer! Mooie animatie, een tof sprookje en natuurlijk die zeven stoere dwergen, die wat mij betreft de show stelen.

Voor een Nederlandse film nog best wel kut. Af en toe wat comic relief door middel van slechte grappen. Over het algemeen is het niveau bedroevend laag.

Van Joon-ho Bong vond ik Gwoemul al erg gaaf en met Snowpiercer die wat internationaler gericht is, blijft hij trouw aan zijn visie over hoe een film in elkaar hoort te steken. Erg mooi dat hij niet inbindt en de kijker trakteert op allerlei Zuid-Koreaanse grappen en grollen. Dat maakt deze actiefilm toch vrij uniek te midden alle standaard die je al gauw bij dit soort films zou verwachten. Elke scene levert verrassingen op en onlogica, maar dat deert absoluut niet. Visueel blijft het boeien en het past prima in het maffe sfeertje dat Bong continu weet vast te houden op het einde. So it is!

Yeah, hij is goedgekeurd hoor, deze film. Wat een geniale idioot is die Mark Zuckerberg, lag vaak genoeg om zijn fratsen in een deuk. Eisenberg vertolkt hem goed met zijn verveelde lichaamshouding en onzin die die uitkraamt. Maar het tofste is natuurlijk om te zien hoe hij Facebook van een klein frustatie-afreageer-projectje weet te veranderen in een miljardenbusiness.

Anyway ik heb me flink vermaakt. De film verloopt wel lekker vlot met gevatte dialogen en quotes (paar gemaakte missertjes uitgezonderd), die net als de film zelf hip zijn. Van mij mag ie wel de Oscar voor beste film krijgen .

Tsja, de rol valt niet mee voor onze blinde hoofdpersoon. Of hij loopt met zijn vingers in zijn oren (bang om afgeleid te worden en in de war te raken) of indien toch verward, loopt hij met zijn handen vooruitgestoken. Er wordt behoorlijk de tijd genomen voor deze film, die vooral een sfeerimpressie van het Centraal-Aziatische leven moet achterlaten. Soms boeiend, andere keren aan de saaie kant.

Van het acteerwerk moet Sokhout het niet hebben, sommige dialogen worden wel heel erg geforceerd opgedreund door Khorsid en Nadereh. Je kunt echter ook niks verwachten als je met minieme middelen zo'n film in elkaar gaat zetten. Het is geen groot verwijt, maar doet helaas toch enige afbreuk aan de film.

Veel onnodig geschud met de camera bij zo'n film die veel beter tot zijn recht komt, wanneer alles rustig is. Het origineel van Tarkovsky is natuurlijk vele malen beter en beklemmender. De speelduur van Solyaris is t.o.v. Solaris zowat twee keer zo lang, maar het is gelukkig niet zo slaapverwekkend als dit.

Soldaat van Oranje staat bekend als één van Nederlands beste films. Dat is ie ook zeker! Typisch Verhoeven met morele dillema's, wat ranzigheden en aanverwante grappen en grollen. Ondanks misschien iets teveel bloot voor een oorlogsfilm is het een uitstekende spannende film.

Mêh, tussen Aleksandr Sokurov en mij komt het nooit goed. Zijn voorgaande geziene films konden me niet boeien en ik vreesde ook vooraf ook zoiets van Solntse. Achteraf viel het wel mee, maar in het begin was het weer een groot gaapfestijn. Er gebeurt gewoon heel weinig. Sfeer en spanning kon ik zelf ook niet opmerken (wellicht anderen dat dan weer wel), wel wat irritant gepiep en geratel op de achtergrond. Anyway, na een tijdje begon het verhaal van de laatste dagen van de Japanse keizer Hirohito me toch enigszins te pakken. Deze rol wordt door Issei Ogata toch bijzonder sterk ingevuld.

Mysterieuze in een rustig tempo voortslepende film. Solyaris bleef me de hele tijd intrigreren. De mooie cinematografie hielp daar natuurlijk ook erg bij. Het serene einde moet zeker niet onvermeld blijven. Prachtige scene !

Een van de zwakste films van Billy Wilder, wat zeg ik? De zwakste die ik tot nu toe van hem heb gezien! Alleen het begin en het einde van Some Like It Hot is oke. De rest er tussenin bestaat uit een aaneenschakeling van gedateerde humor en een plot, dat toentertijd nog best gewaagd was, maar nu niet heel erg kan boeien. Het is overigens wel duidelijk waar Paul Haenen zijn inspiratie heeft gehaald voor zijn typetjes en ik kan me ook voorstellen dat Pedro Almovodar deze film tot één van zijn favorieten rekent.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan! De zoon (Basil Rathbone) van de beruchte dokter Frankenstein komt te wonen in diens kasteel en zet de experimenten met het beruchte monster (Karloff) voort. Een ander horror-icoon, Bela Lugosi, komt als overbehaarde assistent Ygor ook nog in het stuk voor. Kortom met de grote namen zit het wel goed in deze sequel.

Het plot zelf is erg eenvoudig, nooit verrassend en eigenlijk best saai te noemen. Maar met de aankleding kan Son of Frankenstein zich gelukkig meten met zijn twee voorgangers. Dit deel bevat eveneens klassieke donkere horror-decors met schaduwen die lukraak alle kanten beslaan. Uiteraard geen topper zoals Bride of the Frankenstein, maar alleraardigst is het zeker .

Aargh, ik heb mijn portie films uit de bottom top 100 wel weer gehad voor dit jaar. Wat een irriterend stuk ellende, dat geen enkele humor bevat en waarbij de SFX even gaaf zijn als het bezichtigen van doodgeslagen bier. Het sneue is dat 84 miljoen dollars aan budget hiertegenaan gesmeten is. Er zijn leukere dingen te doen met zulke geldbedragen

Ghehe, een film waar Disney niet graag herinnerd aan wil worden. Hij is nooit officieel uitgebracht, omdat ie stigmatiserend voor de zwarte Amerikaan zou zijn. Vond het wel meevallen eerlijk gezegd. Het is niet veel erger dan bijvoorbeeld een Gone of the Wind, maar ik zie wel in dat het niet helemaal fraai is . Ook omdat het zo belerend en oubollig is. Aan de hand van Uncle Remus krijgt de jonge Johnny allerlei moralistische verhaaltjes te horen. Dit alles begeleid met wat animatie en een zoetsappig liedje! Wat dat betreft is dat dan wel weer heel typerend voor Disney. Maar goed deze film heeft de tand des tijds niet goed doorstaan. Een schamele voldoende kan er maar nèt van af.