Opinions

Ben sowieso niet zo'n fan van die uiterst absurde Britse humor. Door Britten zelf uitgevoerd is het totaal niet grappig en in Amerikaanse setting wordt het er ook niet echt beter op. Ik bedoel hiermee dan vooral die suffe al dan niet onderkoelde dialogen. Wat wel bij mij aansloeg was het ingenieuze verhaal an sich met Sam Rockwell die als volstrekte idioot de show stal. Wat een stoere rol ! De rest van de acteurs deden het ook prima overigens. Anyway ben niet echt onder de indruk geraakt door Seven Psychopaths. Van Martin McDonagh sla ik In Bruges dan wel wat hoger aan.

Ben nooit zo wild geweest van Marilyn Monroe. Er zijn echt veel knappere actrices en zeker ook minder kinderachtige. Dat stemgeluid van haar wordt op den duur vervelend. Het helpt ook niet echt als ze begeerd wordt door een matige Tom Ewell, die zijn vrouw en kind op vakantie heeft gestuurd. Hij is evengoed kinderachtig met continu geklungel, in zichzelf gepraat en gezanik. Hij kan maar niet kiezen tussen zijn echtgenoot of een avontuurtje met Monroe. Wat dat betreft vond ik het maar een matige film. Pluspuntje echter is dat deze Wilder wel gemakkelijk wegkeek. Voor je het weet, is de film weer over, terwijl er maar bar weinig gebeut.

Tsja, dit is toch minder goed dan je vooraf zou verwachten. Het plot en het acteerwerk verlopen allesbehalve soepel. Kim Hunter is charmant en trekt je in het eerste halve uur mee in de mysterieuze zoektocht naar haar zus. De sekte en het creepy sfeertje dromheen wil The Seventh Victim nog wel naar een voldoende trekken, maar voor de rest is het een niet noemenswaardig niemendalfilmpje.

Het overhalen van een gepensioneerde crimineel voor een laatste grote klus gaat normaal gesproken vrij vlot, maar niet in Sexy Beast! De helft van de film heeft Ben Kingsley, wiens reputatie gevreesd wordt, nodig om Ray Winstone mee te laten doen in een klassieke heist. Beetje apart, maar het is wel leuk om te volgen, vanwege Kingsley die als een malle tekeer gaat. Wat verder volgt, vertel ik maar niet, want dan zou ik teveel verklappen, maar boeiend blijft het wel. Leuk onderkoeld misdaadfilmpje is dit .

Een fantastische film, die meerdere aspecten op laat draven. Erg leuk vond ik dat subplotje van die twee burgerlijke mannen die het hele moordgebeuren bespreken. De verhouding tussen Uncle Charlie en zijn nichtje Charlie was ook een feest om naar te kijken. Het mindere aan deze film was dat kleine meisje haar acteren en het einde was ook nèt iets te gemakkelijk.

Bwleergh, weer een van die talloze blunders van de Academy-heren. Dit is echt een vervelende prutfilm, die me niets meer deed dan irritatie opwekken.

Harde, deprimerende film is dit hee. Past zo in het rijtje Lilja 4-ever of Requiem for a Dream, al vond ik de impact minder of in ieder geval het niveau van die films niet halen. Regisseur Steve McQueen gebruikt veel lange shots, iets wat op voorhand altijd aan te moedigen is. Niet alles vond ik echter even boeiend. Fassbender die op chille Bach-muziek door New York jogt vond ik best fascinerend, maar een tergend langzame versie van New York, New York door Carey Mulligan vond ik weer minder spannend. Ook naar het einde toe had ik het allemaal wel gezien en werd het voorspelbaar helaas.

Wel redelijk, deze idyllische western. De plaatjes van het natuurschoon in Wyoming zien er echt mooi uit. Een klassieke verhaal van een vrijgevochten vreemdeling die een boerenfamilie helpt tegen onrecht, wordt verteld. Op zich wel oke allemaal, al komen wat elementen nu wat cliché over.

Ik keek dus de nagesynchroniseerde versie en dat werkte menigmaal op de lachspieren. De dialogen worden niet echt passend gebracht en dat is vooral te merken bij de beruchte scene, waarbij die dochter ontdekt dat haar hond dood is en begint te bitchen tegen Jet Li . Maar afgezien daarvan was het geheel ook niet dermate boeiend en kwam nogal standaard over. Het eerste kungfu-gevecht wist mijn aandacht nog wel te trekken, maar bij andere dommelde ik soms in slaap. Een oorzaak daarvan kan ook het trage tempo zijn, waarmee de film zich van de ene langdurige kungfu-actie naar de volgende langdurige kungfu-actiescene zich voortsleept.

Ai, het lelijke broertje van Finding Nemo. Het wordt nergens origineel, laat staan reuzegrappig.

Wow, wat moet je nou zeggen over zo'n film als deze... Laten we maar beginnen bij de CGI. Dat is natuurlijk niet geweldig, al vind ik 2 miljoen dollar als budget ook niet bepaald low-budget. Met wat slimme truken had het er wel wat sjieker uit kunnen zien denk ik? Die filters bij schitterend zonnig weer om het toch erg stormachtig uit te laten zien, slaan ook nergens op. Wacht dan op echt slecht weer

De 'so bad, it's good'-factor is er wel her en der, maar een lange aaneenschakeling van lollige momenten is het ook weer niet. Er zit ook wel veel stompzinnig gedoe erin met daarbij onnodig veel familiedrama. Dat laatste verpest de film ook behoorlijk, ook al is het duidelijk dat je niet alles serieus moet opvatten. Afijn, ben nog niet helemaal overtuigd van de lolligheid, maar door het maffe slot ik geef deze serie heus wel een tweede kans. Op naar Sharknado 2!

Alle natuurwetten worden overboord gegooid en mên, dit is nog onrealistischer en bizarder dan het eerste Sharknado-deel. Toch geef ik het een volle ster hoger dan het eerste deel want gebrek aan originaliteit is er absoluut niet. New York is daarbij ook een prachtig decor om allerlei hilarische grappen met de sharks uit te halen.

Engelse humor + ik = . Het is flauw om het flauw zijn en daarom kijk ik dit soort films vaak zonder mar een kik te geven. Bij Shaun of the Dead was niet dus anders het geval. Gelukkig had het zombies, zullen we maar zeggen.

Tsja, wat kan je allemaal zeggen over een film die mateloos populair is en bovenaan vele filmlijstjes prijkt, terwijl velen zeggen: "goeie film, maar een tikkeltje overrated". Ik houd het hier maar bij: Shawshank Redemption is toegangelijk voor een groot publiek, heeft een prachtige productie, heeft boeiende thema's en tot slot een fantastisch einde. Ook ik was verkocht door deze film al begrijp ik het tegengeluid erg goed.

Typisch zo'n klassieke western, die zich rond Monument Valley afspeelt. Het levert uiteraard mooie plaatjes op. Voor de rest is het allemaal niet echt uitzonderlijk en eerder slaapverwekkend. John Wayne ziet er bespottelijk uit met zijn snorretje.

Hm hm... Bij Sherlock Holmes had ik altijd een stijlvolle detective in gedachten, geen quasi-coole flitsende vechtmachine. De hand van Guy Ritchie is duidelijk te zien in deze film en dat maakt de film wel plezierig om te zien. Aardige scenes zo her en der, tikkeltje over the top, maar nooit irriterend godzijdank. Kudos voor de hippe muziek overigens!

Deel 2 gaat in dezelfde trant verder als het eerste Sherlock Holmes-deel. Holmes en Watson, het jolige malloterige duo, sjezen (waaronder met een pony!) door Europa om datzelfde Europa te behoeden voor een wereldoorlog, yeah . Guy Ritchie zit wederom op de regisseursstoel, dus veel verschil in sfeer is niet te vinden. In het begin vond ik het verhaal rommelig en had totaal geen idee, waar de film naar toe wilt. Na een tijdje loopt het wat lekkerder met wat geinige humor en kekke actie. Dat drukke vermoeiende gedoe hoeft van mij echter niet, maar goed het was allemaal wel te doen.

Erg cool filmpje van Buster Keaton. In deze film laat hij zien dat hij van alle markten thuis is. Of het nu een motor, auto of krakkemikkerige zeilboot is, hij weet er wel raad mee en voert er geweldig mooie stunts mee. Ook blijkt ie een begenadigd pooler te zijn . De film-in-een-film-elementen (altijd tof!) waren daarbij erg mooi in elkaar verweven met wat hippe effecten. Overigens keek ik een versie met een bijzonder aangename soundtrack, dat draagt natuurlijk ook wel mee bij het kijkplezier van zo'n stomme film.

Dikke pluim voor de actie, choreografie en cinematografie. Maar daar houdt het ook wel bij op. Met horten en stoten sleept het plot zich voort zonder echt heel boeiend te worden. Nadeel was dat ik bij het eerste optreden van Mei al het idee had dat ze helemaal niet blind was. Een dubbele plottwist met Leo maakt de film er echt niet beter op.. De vroegere kleinschaligere werken van Yimou Zhang (Raise the Red Lantern en Ju dou) kan ik veel meer waarderen.

Jajaja, dit is zeker wel een gave film. Vooral Mifune als ADHD'er was grappig, maar Takashi Shimiura steelde toch de show, wat een hip personage . Als kritiekpuntje las ik laatst dat het wel lastig was om de zeven samurai te onderscheiden. Daar kan ik wel enigszins mee inkomen, want niet iedereen kan ik zo voor de geest halen. Aan de andere kant kon me dit ook weer niet heel erg irriteren.

Geïnteresseerden in Kurosawa's werken zou ik overigens Shichinin no samurai niet meteen aanraden. Het is een lange film en zijn niet-samurai-films vind ik over het algemeen toch net iets beter. Ik zou dan eerder gaan voor een Tengoku to jigoku of Ikiru.

Hmm, Shijie is een lange zit en het heeft zijn plus- en minpunten. Met het laatste zal ik maar beginnen. Het verhaal (de relatie van een jong stel verloopt nogal hobbelig) kon mijn aandacht totaal niet trekken. Het is nogal soaperig en na de zoveelste keer dat de één issues heeft met het gsm-gedrag van de ander of wil weten waar die geweest is, had ik het wel gezien.

Gelukkig blijft er nog wel iets over van de film, wat de moeite waard is! Regisseur Zhang Ke Jia laat nauwgezet zien hoe de Chinese samenleving eruit ziet. Af en toe is het niet te doorgronden, maar realistisch komt het wel over. Het decor waarin het magere verhaal zich afspeelt, helpt mee. Het is namelijk een pretpark (een afzichtelijke madurodam-versie maar dan op de hele wereld gericht), waarvan het motto geldt: "Zie de wereld, zonder uit Peking te gaan!" Dat leverde gedurende de lange speelduur toch nog een paar mooie sfeerbeelden op.

Goed drama met een nog beter spelende Geoffrey Rush, zowel qua karakter als ook op de piano. De werkelijkheid schijnt wel wat anders te zijn. David Helfgott is nog steeds compleet doorgedraaid en zo geweldig lijkt hij ook weer niet te spelen. Door deze film heeft de beste man toch nog behoorlijk wat exposure te weten genereren.

Heel sfeervol werk van Kubrick met wederom weer een fantastische rol voor Jack Nicholson. Hij lijkt geknipt (+ geschift) te zijn voor de invulling van het creepy personage Jack Torrance. Shelley Duvall is minder goed gekozen. Sommige scenes schijnen wel tientallen keer overgedaan, omdat de perfectionistische Kubrick het idee had dat het nòg beter kon. Het contrast tussen Duvall en Nicholson blijft desalniettemin zichtbaar.

Maar goed het acteerwerk is niet het belangrijkste in The Shining. Het gaat om de sfeer en al die bizarre angstaanjagende beelden: de eindeloze driewielscenes, de tweelingmeisjes en al die uitgetikte pagina's. En dan vergeet ik nog bijna de overbekende 'Here is Johnny!'-scene!

Adequaat gemaakt filmpje over wel een maf in elkaar gezet verhaal. Welke functie heeft de schizofrenie van Mustafa nu werkelijk? Hij moet af en toe wat pillen slikken en de plaatselijke dokter vindt dat hij naar de grote stad moet voor een betere behandeling. Maar verder draagt zijn schizofrenie niet veel meer bij op deze film. Alhoewel... ik vergeet bijna dan zijn acteerwerk. Dat was wel ontzettend droog en eentonig, misschien moet daar dan een link gelegd worden? Dat aparte acteren van hem vond ik overigens niet vervelend vreemd genoeg.

Maar het maffe van het plot houdt daar niet op! De vijftienjarige Schizo raakt verliefd op een oudere vrouw met een kind. Hoogst merkwaardig allemaal, maar ik heb wel meer merkwaardige dingen gezien uit Centraal-Azië (Beshkempir is een goed voorbeeld), die als normaal bevonden werden. Enfin, toch wel een alleraardigst filmpje achteraf. Het vele gebruik van lichtblauw viel me op tijdens het zien hiervan. Het maakt de film 'fris' en wel aangenaam van karakter.

Galbak eerste klas Clive Owen heeft het gehad en knalt (zoals de titel al doet vermoeden) iedereen die in de weg loopt, overhoop. Tsja, meer hoef ik niet te vertellen over deze film. Het is zo'n leeg inhoudsloos gebeuren, dat ik er echt treurig van werd. Van wat hersenloze actie met een dubieus verhaal kan ik heus wel genieten, als het maar lollig en enigszins stijlvol gebracht wordt. In Shoot 'em up kon ik niks van dat ontdekken.

En ohja, hoe geforceerd was het om de persoonlijke irritaties van regisseur en schrijver van de film Michael Davis (niet knipperen bij het wisselen van weghelft bijvoorbeeld), op te merken . Dit soort dingen kunnen tegenwoordig echt niet meer!

De titel zegt het al, een film vol schiettuig in actie. De film is wel aardig en duidelijk geïnspireerd op JFK en het complotdenken. Wel goed door te staan door de strakke actiescenes.

Wel een alleraardigst filmpje met helaas een verhaal waarbij niet alles vloeiend in elkaar overloopt. Sommige dingen komen wat abrupt uit de lucht vallen had ik het idee. Margaret Sullavan vond ik ook wat tegenvallen eerlijk gezegd, maar de rest van de cast was wel goed in vorm.

Wall-E avant la lettre en het is nog geweldig ook! Een robot krijgt een eigen wil, ontvlucht zijn makers en vindt onderdak bij Ally Sheedy. Zij denkt eerst nog dat ie een alien is en handelt er ook zo naar. Dat waren nog de allerleukste scenes, daarna is het ook allemaal prima, maar wel ietsje minder leuk. Anyway waar het op neer komt: robots hebben ook gevoelens en zij wil niet dat de robot weer in handen komt van die gevoelloze militairen. Tsja, het is eigenlijk best een aardig (kinder)avontuur geworden met genoeg lollige momenten. Leuk detail is dat John Badham schaamteloos zijn grootste filmhit Saturday Night Fever nog even uitgebreid laat voorkomen in deze film .

Die mozaïekfilms van Robert Altman gaan me steeds beter bevallen. Jaja, het is toch echt wel zijn genre. In het eerste half uur is het even zoeken met maar liefst 22 karakters. Maar dan worden de verhaallijnen uiteengezet en voor je het weet zit je in een lekkere film met maar liefst 3 uur lengte en het blijft continu boeiend. Tikkeltje soaperig en gekunsteld, dat wel, maar dat is eigen aan dit soort films.

Arme Sofia... Ze is sekstherapeute, kan zichzelf geen orgasme bezorgen en verzeilt in een of andere gelegenheid vol vervelende nichten... Vanaf toen (en dat was dus al vrij vlot) had ik het helemaal gehad met deze zeer vervelende film. Heeft totaal geen bezieling en het wekt irritatie op. Ben best openminded maar om weer een quasi homo-erotische scene te moeten doorstaan gaat me te ver. Vond Shortbus uiteindelijk maar erg goedkoop en geen bezieling hebben. Enkel de geanimeerde stukjes van New York met de vliegende camera waren de moeite waard.