Opinions

Je zou in eerste instantie denken dat dit weer om een B-film zou gaan maar dat viel na het zien toch best reuze mee. Het verhaal was natuurlijk weer iewat standaard, maar toch weet The Collector de horrorfan een hoop te bieden en is het gore flink aanwezig en zijn de onknopingen en de fraaie boobytraps mooi op zijn plaats. Ook wil de film nog vaak best nagelbijtend worden. Ook Josh Steward vond ik schitterend zijn rol doen en het verdere acteerwerk kwam zeker goed uit de verf. De boobytraps zagen er zeer gelikt uit en waren nog best wel orgineel te noemen. Het plot heeft ook veel verschillende knopen en pakt nog best hier en daar verrassend uit. Ook de moordenaar was lekker ziek. Het sfeertje is ook lekker donker, claustrofobisch en smerig.

Je zou je haast afvragen waarom ze deze hebben overgeslagen in de bioscoop. Dit is nog zeker wel kwaliteit vind ik, zeker voor gore/horror liefhebbers.

4,0*

Wat El Rapho zegt denk ik zowat exact hetzelfte over. Een oppervlakkig uitgewerkte film. Het beloofd een actiefilm te worden maar het komt zijn belofte niet echt na. De actiescenes zien er erg strak uit maar daar hadden ze echt wel wat meer mee moeten doen ipv steeds maar dat hele conspiracy gedoe eromheen die niet bepaald interessant is en we al zo vaak zijn tegengekomen. Cataleya is wel weer een stoere bikkelharde huurmoordenaares met haar charmes en ook prima gespeeld door Zoe Saldana. Maar alles eromheen is niet echt zo aangrijpend. Dit had ik ook al met The Mechanic. Een actie film die veel lijkt te beloven maar weinig ervan waarmaakt. Om er voor de rest nog wat over te zeggen is nu overbodig want El Rapho heeft me de woorden al uit de mond gehaald.

Ook van mij hetzelfte cijfer: 3,0*

Een heerlijke luchtige komedie weer met Eddy Murphy, die, in vergelijking met vele andere Amerikaanse komedie's, nergens flauw wilt worden. Van John Landis had ik jaren terug alleen nog maar An American Werewolf in London gezien, en hier maakt hij weer een leuk concept.

Het concept lijkt wel iets van een boodschap weg te willen geven of een middelvinger naar de machtige heertjes in Afrika, die ten koste van hun eigen volk, een lekker rijkeluis leventje lijden met alles erop en eraan. Alleen begint dat pamper-leventje Akeem, die inmiddels 21 is geworden, sierlijk te vervelen. Ook van zijn toekomstige bruid word hij niet wijzer, en daarom besluit hij het, samen met zijn broer hogerop te zoeken in Amerika. En laat het het liefst zo goedkoop, verpauperd en onaangenaam mogelijk zijn, want dat mag wel een keer gebeuren na een hele leven in de watten gelegd te worden. Ze verkiezen ook een smerige hostel in Queens boven een Luxieus hotel nabij Manhattan, en houden het lekker simpel. Naar een ding streven ze wel; een bruid vinden waar ze wel wat aan hebben en die voor derzelf opkomt, maar ook in Amerika lijken de vrouwen allemaal gek te zijn.

Dit ontpopt zich tot een heerlijke, scherpe, en knotsgekke komedie waarbij je elke seconde een luchtig gevoel bij krijgt. Uiteindelijk krijgen we ook te maken met een botsing van twee geloven... en... lijkt het er voor Akeem toch wel in te zitten dat hij iemand treft, de zeker niet onaantrekkelijke Lisa. Hier weet de film weer een erg mooi liefdesverhaal te schetsen, dat niet overkomt als een zoetige Sparks-gebeuren.

Die oude heren in de kapsalon waren ook om krom van te liggen.

Heerlijk vermaak, en soms wil het cynisme er nog wel eens van af druipen, maar zwaar word de film nergens.

PS: Die vliegtuig van British Airways naar New York en de talloze logo's van British Airways op de luchthaven van New York... is dat een anti-Amerika houding van Landis?

4,0*

HAHAHA

deze film zat echt vol humor en kinderachtige teksten

Was die bennet nou een homofiel of een acrobaat hij had wel circuskleding aan

Nog wel goed te doen, maar er had meer in kunnen zitten.

Superhelden die deelmaken van de samenleving... Het doet me een beetje denken aan een aangepaste Franse versie van Bright. Maar nee, ze maken geen deel uit van de samenleving, er is een drugs in de omloop dat gewone burgers superkrachten geeft. Vaak met catastrofale gevolgen van dien.

Jongeren die helemaal de kick krijgen dat ze hun handmatige vuurspuwerij kunnen uitproberen, waardoor Parijs te maken krijgt met brandstichtingen.... De lakse rechercheur Gary mag het oplossen. En ja... Daar blijft het dan ook bij.

Ik weet niet wat het is, maar ondanks het vele geëxperimenteer met superkrachten, voelt het haast niet als een hoofdthema. Daarnaast wil de film ook ritmisch traag op gang komen. Het hoefde van mij dan geen Hollywood-gimmick gedaan, maar er had wel iets meer creativiteit gebruikt kunnen worden. Zeker met het Parijs op de achtergrond. De actiescenes duren veelste kort en wat meer spektakel was helemaal niet zo verkeerd geweest. Misschien dat het budget te beperkt was... Maar dan hebben we toch nog computers als alternatief?

Het acteerwerk is wel goed. De rechercheur... Maar ook Benoit Poulvorde heeft hier een leuke aanwezigheid als een oude sarcast. Callista was ook leuk om te zien. Droge humor, leuke onliners... waarbij de film toch wel lekker wegkijkt.

3,0*

Wat een heerlijke over de top-onzin film. Je kon aan de acteurs zien dat ze er erg veel plezier aan hadden. De film heeft ook een prachtig verzameling rollen als psygopaten oa: John Malcovich als terrorist, Danny Trejo als verkrachter, Ving Rhames als moordenaar en met klap op de vuurpijl: Steve Buscemi als levensgevaarlijke massamoordenaar/psychopaat. Nicolas Cage probeerde natuurlijk er gewoon buiten te blijven en was uiteindelijk de held. De film is echt geweldig. Ik had hem 6 jaar geleden ook al eens gezien en gisteren heb ik hem na al die tijd weer eens op dvd gekeken maar hij blijft gewoon goed. Zoveel explosies, geweld, humor en onzin. Heerlijk gewoon. Waar ik echt de slappe lach van kreeg was dat moment dat die dode gast uit die vliegtuig werd gegooit en op die auto terecht kwam van die senioren. HAHAHA.

En dan dat einde dat half Las Vegas word vernield door die vliegtuig was natuurlijk ook de uitschieter. Gewoon een heerlijke film met zoals gezegt: veel bot geweld, humor en ongelofelijk overdreven melodrama.

Gewoon een film dat je inderdaad gezien moet hebben.

4,0*

Zo slecht vond ik hem nou ook weer niet. Ik vond hem eigenlijk best wel goed en sfeervol en vooral voor maar 1 euro.

Het acteerwerk vond ik goed, alhoewel ik die twee schaduwers beter vind spelen dan de hoofdrolspeler en die vrouw. En voor de rest is dit een leuk standaard, politiefilm. Nou ja...politiefilm...

Het verhaal was wel redelijk goed verzonnen en best wel orgineel voor een B-film. Het is maar dat ik ook van dit soort films hou. Leuke buddy films voor zondagavond (Al was het dit keer op maandagavond)

Actiescenes zaten er maar weinig in maar daar stoorde ik me niet aan. Er waren nog heel veel andere dingen in deze film waar ik plezier in had. Zoals die demente moeder van die smeris. Vooral als ze twee lijken in haar keuken ziet liggen.

Echt een filmpje voor als je niks te doen heb. Heb me gewoon erg vermaakt.

3,5*

Pff, dit was me wel even een stomme film die wel heel erg in de zoetsappigheid gaat. Ditmaal over apen waardoor het lijkt op een stomme flop 100 kinderfilm dat Indiana Jones ontmoet. Dat werkt dus echt voor geen meter. Als dit een film was over moordlustige apen met die actie dan zou hij nog wel goed zijn geweest, typisch jaren 90 vermaak toch? Maar haal dan niet zo'n stom verhaal derbij over een aap die kan praten. Dat weet de hele film weer te verkloten. Vooral het einde! Pffff wat erg!

Weet verder niet echt wat ik hier over zeggen moet. Gewoon een mislukte film met een veel te ver gezocht en totaal not done onderwerp. Met dat geweld eromheen zelfs niet eens voor kleine kinderen bestemd.

2,0*

Prima vervolg!

Nouja vervolg... een ander avontuur van Ed en Loraine Warren. In het begin vond ik ze echter wel een beetje jut en jul achtig overkomen aangezien het hier om een soort van "nieuw avontuur van" gaat. Maar evengoed is de uitwerking hiervan wel om te smullen. Ik vond deze zelfs nog beter dan het eerste deel.

Om te beginnen de settings. Londen 1977... De introductie met London Calling van The Clash (maar die komt uit 1979 beste Wan...), vele korrelige archiefbeelden van dat tijdsbestek, de punks, de vele rellen, de anarchie, plaatjes van dubbeldekbussen... en vervolgens de kennismaking met de vier stoere kinderen van Peggy Hodgson... wonend in een rijtjeshuis in het noorden van Londen. Het is een hecht gezinnetje, de kids lijken gelukkig en de moeder heeft niet veel over ze te vrezen... Ze moet wel vrezen voor iets anders... Er gebeuren rare dingen in het huis, dingen worden verschoven, deuren klappen dicht, speelgoedbrandweerwagentjes leiden een eigen leven... Nouja, je weet wel hoe dat inmiddels gaat met geestenfilms. Wat wel grappig is is dat de entiteiten nu wel door anderen gezien worden in plaats van maar één desbetreffend persoon die maar niet geloofd word. Wat doen we eraan? We schakelen de Warrens in.

Of het eng is... Op sommige momenten moest ik wel even mijn ogen tot spleetjes drukken, maar achteraf gezien... Nouja, ik ben de horrorfilms grotendeels wel gewend... Het is veelal meer interessant: De nieuwe demonen die we tegenkomen, namelijk The Nun en die Crooked Man (al vond ik die laatste meer grappig overkomen dan eng... ook wanneer The Nun gaat schreeuwen heb ik af en toe wel zo mijn twijfels... Het had wel ietsje subtieler gemogen). Ook het hele verhaal rond het huis en wanneer de geest van Bill Wilkins Janet in de greep houdt is vrij sterk.

Ja, dit was voor mij weer een zeer geslaagde Conjuring hoofdstuk. Met name de Londen-locatie en de Britse inbreng. Wan heeft er in ieder geval wel goed voor gezorgd.

4,0*

Weer een erg fijne mijlpaal in de spookhuis-reeks, al merk ik wel dat ik het nuchterder verwerk, zeker als ik het met de tijd vergelijk dat ik ruim een jaar wakker lag van Ju-On: The Grudge. Al met al hou ik impulsief nog wel eens mijn hand voor mijn ogen als er een schrik-moment aan lijkt te komen, maar achteraf lijkt het dan ook weer niks voor te stellen, misschien omdat ik het onbewust nu toch wel een beetje gewend ben.

Je zou The Conjuring kunnen beschouwen als een soort nieuwe generatie Exorcist, al schijnt ook dit weer eens gebasseerd te zijn op een waargebeurd verhaal; De paranormale onderzoekers Warrens en gezin Perron schenen begin jaren 70 bestaan te hebben, en die worden hier ook wel prima neergezet. De Perrons wonen met een gezin van 5 in een weer zo'n typisch groot huis, waarbij je ook wel kan verwachten wat er gaat gebeuren; onverklaarbare geluiden, paranormale activiteiten, wat de één wel ziet, ziet de ander weer niet, en dan de Warrens die de gruwelijke geheimen in de geschiedenis moeten zien te achterhalen.

The Conjuring mag misschien niet al te origineel zijn, maar horror-meester James Wan heeft er wel weer wat prachtigs van gemaakt, en naast Saw en Dead Silence komt er weer zo'n lekkere griezelige pop aan bod. Ook bewijst hij maar weer eens dat hij een kei is in het maken en monteren van doodenge en huiveringwekkende scene's, donkere locaties en voornamelijk ultra-korte momentjes (het spotten van geesten in bijvoorbeeld dat spiegeltje van dat kastje, en de hele uitgerekende symboliek eromheen. Dat is hem bij deze ook meer dan gelukt. Het einde had echter wel even iets enger gemogen.

Prima spookhuisrondje weer.

4,0*

Erg boeiende film die toch wel 2 splitsingen heeft. De ene splitsing is dan een doodnormale vertelling over een eenzame man in een stadje in Zwitserland die een saai leventje lijd en waardoor de film ook echt een stukje serieuze cinema is met ook een stukje familiedrama. De 2de splitsing is dan een overschakeling naar dat ie een huurmoordenaar blijkt te zijn en met typische Amerikaanse bombastische break core achtige muziek zijn pistool pakt en op een stoere manier naar zijn BMW loopt om naar zijn huurmoord locatie te rijden. En dat maakt de film zo bijzonder. Visueel zit de film ook erg modern en goed in elkaar en die hoofdpersoon word ook heel goed neergezet. De film schakeld ook van de ene genre naar de andere genre van drama naar thriller en zelfs een beetje actie. En wat snelheid betreft: dat is in deze film wel ruim aanwezig.

Wat mij ook erg tevreden stelde was die (helaas wel eenmalige) soundtrack van Boards of Canada.

En ook het einde was inderdaad indrukwekkend en keihard. En het is ook net alsof de hoofdrolspeler helemaal niks meer geeft om het leven en de dood.

Hele bijzondere Thriller.

4,0*

Zeer geslaagde thriller dat ook een beetje het echte leven van het Afrikaanse volk laat zien en hoe het daar aan toe gaat. Met der natuurlijk ook nog een moordverhaaltje omheen. Alleen gaat het in deze film dit keer niet uit op wraak. Allereerst de liefdesflashbacks en de herrinneringen na de dood van Tessa. Op die manier laten ze een rouwbeeld zien van Quayle. Mooi gedaan inderdaad. Met daaromheen nog zeer leerzame dingen over het leven in Afrika en de situaties daar. De film heeft soms ook wat weg van een documantaire. Ook hebben de makers hun best gedaan om er geen special effects blockbuster van te maken. De film deed een klein beetje denken aan Blood Diamond maar BD was daarintegen wel uit op het effectbejag. Hierin word alles realistisch weergeven en gaat het ook niet alleen om het bloed dat moet vloeien en de explosies.

Ralph Fienes speelde een prachtige rol als weduwnaar. Ook de korte rol in het begin en de flashbackrollen van Rachel Weiz waren uitstekend. Alles vol emotie en diepgang. Zeer geslaagde realistische thriller met een boodschap.

4,5*

Weer een typische onaardse-figuren-kill-film ala Blade, Underworld en Resident Evil. En hoe vaak het term ook word gebruikt, er blijven mooie films uitkomen ook al is het onderwerp afgezaagt. Het was wel weer leuk om Keanu Reeves weer terug te zien en dit keer als demonenkiller genaamt John Constantine, cynisch en hard. Het verhaal was standaard maar de film is zeer vermakelijk en zeker de moeite waard. Ook mooi is dat ze de hel laten zien en dan zie je een LA in vlammen en vuurstorm wat erg mooi ondworpen is.

Ook over de actiescenes valt niks te klagen. Ze zijn mooi in beeld gebracht en die demonen-kill scene in het ziekenhuis was erg cool en had toch iets weg van Blade.

Om nog even bij de hel terug te komen. Gewoon mooi gemaakt en gegrafeerd. Met een Los Angeles in vlammen en vuurstorm en een wereld vol demonen. Daarintegen krijg je aan het eind een LA op de wolken te zien dat de hemel moet voorstellen. Geinig.

Ik vergelijk dit wel een beetje met Blade, Underworld enz maar toch vind ik dat dit wel iets nieuws is. Ok het valt misschien wel in de categorie maar het onderwerp is nieuw: LA in hel en hemelgedeelde en dat de demonen door de held terug worden gestuurd naar de hel. Natuurlijk is dit allemaal ouderwets bijbels maar volgens mij is Constantine de eerste film waarin dit word gebruikt. Kan me ook vergissen.

Maar de film is in ieder geval wel duivels-goed.

4,0*

Prima film van het duo Soderbergh/Damon na The Informant.

Helemaal niks saai, langdradig of wat dan ook. Dit is eindelijk eens een realistische manier van een virusuitbraak zonder zombies en anderzijds. Ik begrijp de negatieve kritieken ook weer wel, maar het is ook maar net hoe je er tegenop kijkt en je moet al in je achterhoofd houden dat je naar een serieuze film gaat kijken alvorens je deze in je dvd-speler kwakt. Contagion is natuurlijk wat dat betreft wel traag maar wel behoorlijk boeiend en spannend. We beginnen bij de vrouw van Mitch Emhoff (schitterend bloedserieus werkje van Damon alweer) die na haar trip in Hong Kong best wel grieperig thuiskomt, maar het blijkt dus niet zomaar een griepje te zijn. Dit is het begin van een dillema van Mitch aangezien zijn vrouw ook gelijk het loodje legt. Maar dit was ook slechts nog maar het begin.

We hebben al talloze besmettelijke ziektes gehad in real life: Mexicaanse griep, Sars, Aids.... Maar deze film neemt het nu wel behoorlijk letterlijk en nu krijgen we te maken met een virus die je al slechts door een onschuldige aanraking, intimiteit, het raken van een deurknop enz... oploopt. Waar de film ook een totale Science Fiction achtige apocalyptische beeld bij begint te vormen die met de dag meer word. Geen actie en geen heldendom: alleen slechts paniek en het toezien dat steeds meer mensen het krijgen, en uiteindelijk als er een mogenlijke kuur is vechten om te overleven om het als eerste te krijgen. Het word inderdaad nogal op een documontaire achtige wijze vertoond maar zoals gezegd: alles werkt gewoon goed. De verzameling cast is ook prima gekozen, naast Matt Damon ook mooie prestaties van Jude Law, Kate Winslet, Gwyneth Paltrow, Laurence Fishburne. Zo'n grote cast doet ook altijd wel wonderen. Mooie fraaie beelden, variabele locaties, en shots ook van de wereld die langzamerhand gewoon begint te verpauperen door het virus en het einde met het ontstaan van het virus was ook behoorlijk sterk. Het kan zomaar gebeuren!

Entertainen wou Sodenbergh dit keer waarschijnlijk echt niet, maar wel een soort boodschap weergeven en het begrip besmettelijke ziekte erg theoretisch uit te pakken en dat is in mijn optiek goed gelukt. Alleen moet je hem ook niet met een lust naar entertainment en sensatie gaan kijken, want dan is het inderdaad een saaie slechte film.

4,0*

En hierin is Moodyson dus alweer helemaal een andere richting in geslagen. Na een amateur achtig filmpje A Hole in My Heart komt ie nu met een wel hele vage film. Wat erg jammer was dat ik de Engelse dub had en dan nog zonder ondertiteling waarin ik niet echt goed kon volgen wat er nou allemaal gezegt werd. Wat ik wel doorheb is dat er de hele 70 minuten door een meid doorheen praat met een erg depressieve stem en erg pessimistisch loopt te kleunen. Maar opzich was dat ook niet slecht. Vooral waneer alles wat die Jena Malone zegt geassocieerd worden met allerlij beelden. Troosteloze beelden, bizarre beelden en allemaal in het donkerste zwartwit fase gegoten wat de film ook gelijk luguber maakt. Je hoort verder niks, alleen maar het zware depresieve stemmetje van Malone die aan een stuk door van alles verteld. Vind het nog steeds jammer van de onbrekende ondertitels trouwens.

Wat mij betreft was Container geslaagd hoor. Het is een bizar en buitengewoon werkje van Moodyson. Niet echt een film. Eerder een verhaal met associaties. Maar erg geruststellend en prettig is de film niet.

4,0*

Opzich een mooi gemaakte Franse kerstfilm ala Festen maar helaas was het voor mij iets te complex en kon ik er maar geen touw aan vastknopen. De film vliegt van hot naar her en door een hele storting aan dagelijkse normale toestanden en gerommel om het verhaal heen is het gewoon amper meer te volgen. Wat mij betreft hadden ze er toch nog even minstens 40 minuten eruit kunnen halen zodat alles beter te volgen is. Je weet op den duur gewoon niet meer wie wie is en wat er allemaal gebeurd omdat er over 1 persoon al gelijk 120 verschillende verhalen en situaties worden verteld. De tekst op de achterkant van de dvd hoes is eigenlijk al 90% van de inleiding van de film. Misschien is dit gewoon een kijk in dagen in het leven maar het is net iets te veel. Zelfs de onbelangrijkste dingen: (het inschenken van koffie, elke voetstap zowat volgen) worden weergeven waardoor je zoals gezegt de controle gewoon verliest. De plot lijkt zo makkelijk en interesant, maar eenmaal je de film hebt gezien is het plot als een speld in de hooiberg.

Erg jammer. Maar wel goed gemaakt en gespeeld.

3,0*

Heerlijke verfrissende remake van Rotterdam-Reykjavik, (al vind Contraband zich niet plaatst in Rotterdam, helaas.) Sterker nog, ik vond deze film kwa techniek en opbouw zelfs on-Hollywoodiaans op vele momenten. Maar dat zal uiteraard wel komen door regisseur Kormakur.

Het verhaal komt op hetzelfte neer als de Ijslandse orgineel, maar Contraband pakt nog wat verder uit en voegt hier en daar nog wat fijns toe en doet verder waar ie zelf zin in heeft. Mark Wahlberg vond ik alweer helemaal goed spelen als ex-smokkelaar Chris Farraday, en valt hier ook voor mij in de categorie als een van zijn beste rollen. Kate Beckinsale was prima als zijn vrouw, Ben Foster was ook lekker bezig en verder is er over het acteerwerk sowieso zeker niks te klagen. En ja, het verhaal kennen we al: Chris moet zijn zwager Andy uit de shit helpen die een drugsdeal heeft verkloot en in ruil van dat zijn zwager oppast op zijn gezin, gaat hij zijn probleem oplossen. Dat was toch niet echt zo'n slim plan.

En ja, we moeten het er als Hollanders maar mee doen. Ipv Rotterdam, is Panama nu de hoofdplek waar Chris en zijn maatje Sebastian de klus moeten klaren. Leuk om het ook met het origineel te vergelijken. In die gangsterbaas zie ik nog altijd een stukje Victor Löw, alleen was deze net weer ietsje softer. Ook de overval/actiescene was prima opgepoetst en ook erg spectaculair en fraai geschoten. Ook de overheerlijke dialogen en humor waren ruimschots aanwezig in deze film, dat stukje waarbij Chris en Sebastian dat geld moeten zien te verstoppen in die boot voelde aan als een komedie.

Gewoon een erg fijne remake dit waar ik erg tevreden mee ben en ook genoeg te bieden heeft, scherpe humor en onliners, fraai acteerwerk, vette actie, knappe plotsplitsing en een wisselende sfeer. Eigenlijk ook wel beter dan het origineel, maar die moet ik sowieso nog herzien.

Dit was in ieder geval goed.

4,0*

Weer een zeer vermakelijk filmpje met Wesley Snipes. Een Direct to video met een standaard verhaal dat inderdaad wel iets weg heeft van Shooter, maar toch wel leuk om te zien. Vond het acteerwerk voor zo'n standaard film nog best prima. Wesley Snipes maakte er weer wat moois van. Alleen nam deze film wel een beetje gas terug kwa actiescenes. Maar ach, de dingen eromheen waren wel goed te doen. Ook erg leuk om tijdens het kijken Sofia als opname locatie te associeren met Londen. De actiescenes hadden zoals gezegt gas terug genomen maar toch kon dat er ook wel mee door. Wel bevat de film erg leuke sluipschutter en geheimzinnige trucjes en moest deze het meer hebben van een vlucht/politie thriller. Dat meisje speelde ook goed en de bad guys waren ook erg leuk. Ook moet ik zeggen dat deze stukken beter is dan The Detonator

Maar toch wel een zeer vermakelijk tussendoortje. Ook al heeft Snipes om de zoveel keer geld nodig.

3,5*

Toch wel een zeer vermakelijke film. Alleen weet ie inderdaad niet echt welke kant hij nou precies uit wil gaan (Actie of SF of thriller) Maar toch is het verhaal opzich zeer goed te doen en ook erg bijzonder. Ray Liotta speelt ook weer knap als in eerste opzicht een gestoorde moordenaar en even later een aardig persoon dankzij die pillen. Term heeft wel een klein beetje weg van A Clockwork Orange. Daarnaast had Willem Dafoe ook een mooi bijrolletje en die lekkere Rodriguez bezorgde ook iets moois. Ze hadden alleen wel van deze film iets meer budget in mogen steken want het had wel kwa verhaal een bioscoopfilm kunnen zijn.

Maar toch heb ik me uitstekend vermaakt.

3,5*

Erg mooie vertelling over de zanger van de magistrale band: Joy Division. Sam Riley zet ook een prachtige rol neer van Ian Curtis en ze lijken ook bijna exact op elkaar als je de foto's vergelijkt. Film word verteld in een mooie zwart-wit verfilming dat je ook meesleept in de depressie die Curtis had. Of alles nou ook exact zo gegaan is, weet ik niet zeker. Maar je kan wel zien wat voor leven Curtis nou wel zo'n beetje leed (vanaf zijn pubertijd tot zijn dood) tussen zijn prachtige muziek door. Zijn schuldgevoelens, spijt, het overspelige gedrag en natuurlijk de epileptie die hij naderhand ook krijgt. De nummers in concert ertussendoor zijn ook erg mooi nagemaakt en Sam Riley weet dan ook de stem erg goed na te zingen, zoals het net echt lijkt. Wat dan ook zo'n mooie scene is is dat Ian Curtis epileptie krijgt tijdens zijn optreden en dat ze der dan een andere zanger voor die korte tijd in de plaats moeten zetten.
Ook vond ik de verdere acteurs prachtig en realistisch hun rol neer te zetten. Je zou bijna eerder zeggen dat het het echte leven is, gefilmd met verborgen camera's.

Maar hoe heet nou die nummer die je te horen krijgt als Ian tegen zijn vrouw Deborah zegt dat hij niet meer van der houd? Kwam me verder niet bekend voor.

Maar al bij al was dit een sublieme reconstructie uit het leven van Ian Curtis, dat bijna echt lijkt. Doordrenkt met een grauwe depri sfeer en ook prachtige acteerwerk. Ook krijg je de beste nummers erbij te horen. Dit is echt zeker een aanrader voor Joy Division/New Order en andere muziek-fans. Een Meesterwerk!

5,0*

Precies dat...

Alleen dan niet de eenentwintigste eeuw, want Cool Abdoul speelt zich af eind jaren 90. Volgens mij had die S-trein ook toen nog niet eens die kleurenstelling.

Het is wederom een rise and fall-verhaal over een bestaand persoon. Ditmaal de Belgisch-Marokkaanse bokser Abdoul. En ja, van de Belgen mag je qua films wel altijd meer verwachten dan van de Nederlanders, en ook hier wordt er weer een rauw en stevig portret gemaakt.

Abdoul ligt vaak in de clinch met zijn boksschool en zijn vader door zijn roekeloze gedrag. Als hij dan vervolgens de laan uitgestuurd wordt, krijgt hij een aanbod van een Nederlandse portier om deurwachter te worden. Echter is dit een dekmantel om zijn bokstalenten wel door te zetten. Het lukt hem zelfs om Live wedstrijden bij te wonen.

Maar deze bokswereld wordt dan op zijn beurt weer als dekmantel gebruikt voor andere snuisterijtjes waarin hij zichzelf en zijn familie dreigt te verliezen. Dan heb je Sylvie nog, die voor hem het zonnetje in huis is en probeert het beste uit hem te halen.

Zoals gezegd: Het was weer een interessante biopic. En dat kan in België nogmaals niet zonder dat de rauwheid voelbaar wordt. De film heeft me van begin tot eind geboeid... en de "Gent 1998" dat je bij het begin te lezen krijgt hielp me daar nog extra bij.

4,0*

vond hem wel redelijk. Stallone wou graag in deze film meespelen, Zijn wens was uitgekomen.

2,0

Zeer vermakelijke duo-penoti smerissen komedie. Bruce Willis liet weer iets goeds zien en doet het als komiek ook uitstekend. Die consumptie pratende Terrence Howard was wel weer wat minder en komt met zijn stem soms irritant over. Wel was die cell-phone stunt en die stukje dat Howard allerlij filmsterren na acteerd met zijn verdachte in het verhoorcel Verder erg vermakelijk en kan toch wel in het rijtje politie-komedie's. Naast het scherpe humor krijgen we ook nog een dosis actie voorgeschoteld, dat soms serieus lijkt. De Dialogen zijn ook fantastisch.

Gewoon zeker het kijken waard. Ook als je van bv Beverly Hills Cop of Bad Boys houd.

4,0*

Bij het lezen van de naam Cop vs. Killer moest ik gelijk denken aan een Nederlandse remake van Blitz.

Maar dat is het natuurlijk niet. Dit was wel zeker een erg sterke misdaadfilm waar ze er in Nederland weinig van maken met nog een boeiende verhaal dat zich opsplitst en uiteindelijk toch weer op 1 plek terug komt. We krijgen hier te maken met een maffia waar politieagent Frank (schitterend gespeeld door Marcel Hensema) zich bezig mee moet houden. De maffiabaas Mirko is buitengewoon schitterend neergezet door Jeroen Willems, hij had er echt de kop voor en het is ook een meedogenloze en duistere kerel. Dit lijkt in eerste instantie een gewoon maffia verhaaltje maar al snel is er veel meer aan de hand en heeft Marcel Hensema helemaal zijn handen vol wanneer ook nog zijn dochter in het net zit van een loverboy en vanaf dat moment slaan de stoppen los wanneer de biologische vader van de dochter Mirko is wat dus leid tot heftige confrontaties.

En ik heb de volledige 16+ versie gezien en die wil nog wel eens erg geweldadig zijn. Cop vs Killer is wat mij betreft gewoon gelukt. De montage en de beelden zijn ook erg knap geschoten en de vele omwegen en incidenten die er bij komen maken de film alleen maar spannender.

Knap Hollands werkje. Wel raar dat een film als deze niet in de bioscoop is verschenen.

4,0*

Zeker een geslaagd en rustige familievertelling van de vrouw Babou met al haar financiele en sociale problemen die de pan uit lopen. De relatie met der dochter is in iedergeval behoorlijk pijnlijk op vele momenten en Isabelle is een soort personage die onbewust een last is voor de gewone mensen. Na regen komt inderdaad zonneschijn wanneer ze gaat werken in Oostende en daar zo aan der geld komt. Maar toch, ook daar loopt het niet altijd op zijn rolletjes en zijn er vele ups en downs.

En dit is ook zeker geen zoetsappige overdreven soap maar wel een knappe en emotionele vertellen waar de sfeer ook vaak te proeven is en Oostende ook prachtige kiekjes kent en ook dat gaat steeds met de stemming mee, de ene keer is het grauw en guur en de andere keer zonnig. Het verhaal zelf is meer een aaneenschakeling aan dagvertellingen die een hoop ontroerende en ijzersterke momenten opleveren. Soms is het een feel good film en soms gaat het er nog wel eens hard aan toe, emotioneel gezien.

Wat mij betreft zeker wel een fraaie drama.

4,0*

Begint mooi met die ontvoering van Auturo, maar zakt daarna helaas erg in als een plum pudding en krijgen we meer een soort van familiedrama voorgeschoteld en word er aan die ontvoering maar weinig aandacht meer aan geschonken. Wel vond ik alles mooi geacteerd en vele kiekjes zagen er ook mooi uit. Maar pas tegen het einde word er weer aandacht geschonken aan die Auturo en dat vind ik best wel een beetje jammer. Had veel anders gekund. Het standpunt dat Auturo eigenlijk maar de pot op kan aldus Guillerma, maar dat, waneer hij ontvoerd word en dreigt vermoord te worden dat ze een beetje een dubbel gevoel krijgt zit dan wel weer goed inmekaar. Maar helaas merk je der maar weinig van in de film

Ook het beeld van de dvd was kut. Zowat de helft zie je niet. Is gewoon 3x ingezoomd op de werkelijke beeldkwaliteit.

Maar verder redelijke film waar wel meer in had gekund.

Kleine 3*

Tja, weer zo'n typische Amerikaanse rampenfilm waarbij je bij het zien van de hoes al weet hoer het afloopt. Natuurlijk weer met een hoop vette special effects en weer een eigenaardige thema van hoe de wereld nu weer eens aan zijn einde komt. Amerikaanse helden gaan ff naar de aardkern om het probleempje op te lossen enz enz. De film verveeld naderhand toch wel een beetje en er lijkt ook maar geen vaart in te komen. Een soort deja vu weer als het ware en al helemaal waneer ze een paar 1000 meter onder in de aarde zitten begint de irritatie en de verveling op te wekken. Dan komen we weer bij het sentimentele heldendom en flauwe grapjes en de o zo spannende momenten. Tja,

Wat wel weer vet was was die vernietiging van de Golden Gate en Rome. Het begin leek overgens wel een beetje op The Happening.

Deja vu.

2,5* voor de effectjes

Musicals.... Ik krijg dan vaak associaties met zoetsappige Disney-acts of hoe India nou net laat zien hoe je geen films moet maken. Maar sommige musicals kunnen er ook zeker mee door. The Lure was er eentje van. De titel zag ik al enkele keren voorbij komen, maar toen ik hem op de Netflix-lijst zag, besloot ik mijn kans te grijpen.

The Lure is een Poolse... Horror? Fantasie? Musical? Komedie?... Een klein minpuntje: het speelt zich overduidelijk af in de jaren 70 of 80, maar je merkt niks maar dan ook niks van het Sovjet regime en dergelijke covers uit het westen gebeuren niet in trendy clubs, maar geheel ondergronds om uit de handen van de Stasi-versies te blijven.

Maargoed... Je kan niet alles hebben. De creatieve opzet werkt in alle opzichten prima mee.

Alles draait om een zekere club: Corki Dancingu die wordt gerund door Kryzia. De sfeer lijkt er altijd goed te zijn, de muzikanten zijn vrolijk en vrijwel alles wordt met een luid applaus afgedaan. Dan krijgen ze te maken met twee nieuwe deelnemers; twee mysterieuze jonge meisjes, zeemeerminnen nota bene die naar de namen Silver en Gold luisteren. Geen schrik, geen verontwaardiging... de meisjes kunnen nog wel eens het imago van de club doen verbeteren met hun buitengewone gave. Geen mens in het publiek die raar opkijkt als ze daar op het podium met hun staarten zwaaien, ze zijn iconen geworden.

Daar komt wel het nodige bij kijken: Silver wordt verliefd op bassist Mietek; die er ook geen moeite mee heeft dat deze glibberige staart en de geslachtsloosheid in de weg wilt zitten. Gold echter... krijgt toch wel een bepaalde soort van honger. Hier kunnen we erop uitmaken dat Zeemeerminnen absoluut niet die stralend lachende met fonkelende ogen animaties zijn zoals we die wel uit de tekenfilms gewend zijn.

En hierbij schuwt de film niks. De moorden en de bodyhorror gaat naar de New French Wave en de Cronenberg af en de duistere kanten, trekjes en gezichtsuitdrukkingen worden hier fantastisch weergeven. Ook het onderlinge vissentaal die deze meisjes spreken is een mooi gegeven. De musicals zijn hypnotiserend en weten je toch wel mee te slepen. Vooral het hoofdnummer. Mooie synthersize-stukken met toch wel geinige en rakende teksten.

Het einde is erg cru en pijnlijk.

The Lure is een prachtige, creatieve Poolse verschijning. Goed geacteerd, prachtig kleurgebruik en angstaanjagende monsters die er achter de buitengewone schoonheid verborgen zit. Alleen de tijdsgeest... Het had net zo goed in het heden af kunnen spelen.

4,5*

Een hoop schieten in het begin

ik denk dat ze eerst de actiescenes hebben verzonnen ipv het verhaal. De actiescenes waren wel cool en lang

4,0

Erg strakke film van Cronenberg. En inderdaad, grotendeels speelt hij zich af in de futuristische limousine van Eric Packer (die hier nog wel goed werd neergezet door Twilight (ugh) ster Robert Pattinson. De mensen die uit de bioscoop zijn gelopen zaten zeker op een actiefilm te wachten omdat er te veel pistolen worden vertoont in de trailer.

Eric Packer is een succesvol zakenman die in zijn limousine (met de vele futuristische high tech stuffjes) door New York sukkelt. Met nadruk op sukkelen want op de straten is de economische pleuris uitgebroken en protesten, rellen en bekogelingen van onder andere dode ratten zijn de orde van de dag. Packer lijkt zich er maar weinig van aan te trekken en gaat van zijn ene meeting naar de andere (met soms ook de gekste personen), om zo de zaken te bespreken en zijn succes voort te zetten. Alleen heeft hij nu wel een erg slechte beslissing gemaakt wat ten koste ging van de Chinezen en komt erachter dat hij er in geluisd is, en dat zijn leven zelfs op het spel staat.

Cosmopolis zou je in principe over het algemeen een saaie film kunnen noemen, maar voor mij was het vanaf het begin tot het einde erg meeslepend. Met behulp van de fraaie montage en vele futuristisch ogende plaatjes en het idee zelf. Er komt ook wel een klein beetje actie in voor maar grotendeels draait het om Packer die de uitdaging aangaat tegen het economische systeem, met alle gevolgen van dien. De laatste 20 minuten vond ik de film al helemaal overtreffen en de film bevat weer een einde zoals we die van Cronenberg mogen verwachten.

Weer een erg fraaie vertoefing van Cronenberg. Na 5 jaar stilte. Gelukkig zet hij zijn talenten weer voort en mogen we volgend jaar weer een nieuwe film van hem verwachten.

4,0*