Opinions

Shady El-Hamus is toch wel een van de nieuwe hopen in de Nederlandse cinema. El Libi was een frisse puberadrenalinetrip door Amsterdam, al had ik liever wel een ander einde gewild. Met Forever Rich legde hij de luren met het Top Notch achtige waanzin. Hij is nog lang niet klaar met zijn kritiek op egotrippers van de yuppenside van Amsterdam.

Amir is een verveelde jongeman die vaak met tegenzin zijn vader Omar moet helpen om de oude vertrouwde Burittozaak draaiende te houden. Zeker in het tijdsbestek vlak voor corona, waarin in Amsterdam Oost, waar ze gevestigd staan, alle authentieke toko's, buurtwinkeltjes, cafés en eettentjes in bosjes worden vervangen door luxieuse hippe tentjes waar de consumptieprijs een stuk hoger is. Niet dat men daar zelf voor gekozen heeft, nee, Ymere zit weer eens in de weg door de huurprijzen omhoog te gooien; met een renovatie als excuus.

Terwijl vader Omar met zijn handen in het haar zit, lijkt Amir tussen wal en schip te leven. Als hij op een dag een burrito levert aan een congrespand, hoort hij vanuit een zaal interessante pleidooien. Op het podium staat ene Roy, die ons even verteld wat er loos is. Hard werken voor je geld levert niks op. Geld moet voor jou werken.

De film laat hierin ook een fraaie botsing zien tussen de oudere generatie en de nieuwe generatie. Waar vader Omar nog altijd doemdenkt, in een nostalgie blijft hangen en eigenwijs blijft, lijkt het Amir te lukken om Roy zover te krijgen om zaken te doen.

Het geld lijkt binnen te stromen en het pand lijkt op het nippertje te worden gered. Het klopt dus wel degelijk. Het geld werkt voor jou en een wereld gaat voor Amir open. Maar verwacht geen happy end; tenzij daar een prijs tegenover staat.

Fraaie frisse film. Dat Nederland de eerste cryptothriller gemaakt mag hebben. Zal El-Hamus niet geschikt zijn voor een A24 productie?

4,0*

Mijn eerste film van Flieglauf.

Ja, zoals vaker vermeld... een erg knappe, broeierige en haast realistische film die het vooral van de subtiliteit moet hebben. Waar het in eerste instantie over gaat is misschien nog niet helemaal duidelijk, aangezien de concrete dingen ver op de achtergrond blijven. Het is slechts een kijk in een dag van een Roma-familie op het Hongaarse platteland. Een koppige moeder, een rebelse dochter, een dwarse zon en een vader die slechts via Skype in Canada te bereiken is... Dat de regisseur voor een soort observatierapport heeft gekozen zorgt er wel voor dat de klap uiteindelijk harder aan komt. We volgen de personages... De ene met de saaie klusjes bij het maatschappelijke werkbedrijf, de andere met school, gamen, hangen en de dagen in de saaiheid wegwerpen. De plattelandlocaties weten je in de uitzichtloze sfeer te trekken... De krekels, de klamme sfeer en het feit dat de tijd stil lijkt te staan. Het leven als zigeuner is niet spectaculair zou je haast zeggen en is vaak een aaneenschakeling aan routines. Vele coming of age momenten wanneer we ons op de zoon en dochter (en dat ene meisje) richten en een uiteindelijke felle aanklacht tegen de vooroordelen over zigeuners. Want tijdens de routines lijken de vijanden op de loer te liggen... Het is de wind maar...

Het einde is een klap in het gezicht.

Ja, het moest even doordringen of ik nou wel naar een boeiende film heb zitten kijken aangezien er niet veel in gebeurd... maar uiteindelijk ben ik wel heel erg verrast. Ik zou wel meer van de regisseur willen zien... Maarja, Dealer is niet op DVD en ook is het nog de vraag of zijn nieuwe Lily Lane een dvd-release krijgt...

4,0*

Hele goed opgezette claustrofobische donkere horror/thriller. De hele film door krijgen we te maken met een groep mensen, waarvan het namelijk erg aangenaam is aangezien iedereen weer zijn eigen eigenschap heeft: de ene is politieman, ander dief en de ander weer een hele moeilijke autist, die een uitweg moeten zien te vinden in het krappe, donkere dodelijke futuristische kubussenruimte. Het mooie aan de verschillende eigenschappen van de spelers is namelijk dat ze geregelt op elkaar botsen en waardoor het ontsnappen regelmatig een zooitje word. De angsten worden ook goed in beeld gebracht en de film is voor de rest ook griezelig stil. Ook lijkt dit wel een beetje een inspiratiebron te zijn van Saw.

Ook die autist vond ik erg bijzonder: eerst is er geen land met hem te bezuinen, maar uiteindelijk is ie nog wel slimmer dan de andere mensen dachten.

Ook wel jammer dat Nicole de Boer nou geen Nederlander is.

Maar voor de verder rest een hele aangename, sterke, claustro-thriller. Zeker het kijken waard. Vooral voor de Saw-fans.

4,0*

Opzich was het idee van de film wel erg uitgebreid en goed en niet uitgemolken. Alleen erg jammer dat ze het dan zo matig uitwerken. Ten eerste is de sfeer nergens meer donker en claustrophobisch als deel 1, alles is licht. Het acteerwerk vond ik nou ook niet echt iets om naar huis te schrijven en de film lijkt grotendeels verdacht veel op een een of ander toneelstuk. En dat is jammer, want het verhaal en elementen had wel iets goeds en was ook weer wat nieuws die cubus was nu erg afhankelijk van de tijd en de zwaartekracht en bewegingen, erg jammer dat ze dat dan zo rommelig uitwerken, en dat brengt mij niet verder dan een 2,5*

Weer zo'n typische Mexico-roadmovie achtige film. Maar La Cucaracha is wel vermakelijk. Erik Roberts deed het goed. De film is dan soms wel een beetje langdradig maar het blijft wel leuk. Het verhaal opzich is ook wel goed. Roberts die wraak neemt vanuit zijn rolstoel nadat ie in zijn ruggengraad is geschoten Voor 1 euro absoluut geen miskoop, vooral niet voor de roadmovie fans.

Er zit trouwens wel een topografisch foutje in deze film: Santiago ligt niet in Mexico


3*

Jaren heeft het geduurd om deze Asiamania-artikel te verkrijgen om de collectie min of meer compleet te maken. Daarnaast is Kiyoshi Kurosawa een geweldige Japanse regisseur die opgaat in zijn creativiteit. De dvd was al jaren zwaar out of print, voor hoofdprijzen te koop op Bol.com en in 2015 leek ik bijna geluk te hebben toen ik de dvd tegenkwam in een dvd/game-dumpwinkel in Haarlem. Ik bedoel het doosje, want het schijfje kon de medewerker niet meer terugvinden omdat ze met allerlei vage codes werkten in plaats van dat de schijfjes gewoon op alfabet stonden. Ze vroegen nog om mijn telefoonnummer mochten ze het schijfje toch wel vinden... nooit meer iets gehoord. -.-

EN dan toch op Bol.com een schappelijke prijs voor 2 tientjes. En was het het waard?

De reacties zijn een beetje pover, maar ik kon me wel weer prima vermaken met deze bovennatuurlijk versie van Se7en. Het acteerwerk is goed, de sfeer is zonnig en rustig en de film kabbelt lekker zijn twee uurtjes voort. Ditmaal over gruwelijke moorden waar met een mes een X-teken op het lijf gegrift staat. De moordenaars herinneren zich niks, reageren arrogant, ontkennend of worden gek door een schuldgevoel.

Echter, ondanks de film goed werkt lijk je wel veel over het hoofd te zien en wil het vaak erg complex worden. Een duidelijke uitkomst ben ik ook niet echt tegengekomen, of ik heb iets gemist. Daarnaast raak je ook een beetje verstrikt in de vele hoofdverdachten. Je lijkt ze niet echt meer uit elkaar te kunnen houden.

Maar verder was dit wel als een lekker vanouds avondje vermaak met een Asiamania-titel. Daar waar ik er op mijn 15de, 16de, 17de leeftijd velen van heb gekend. Het is geen horror noch is het eng, maar een mooie mysterieuze experiment in de beginjaren van de boeiende loopbaan van van Kurosawa.

3,5*

Na een reeks aan Psycho, manipulatie, en vooral veel bloederige en extreem geweldadige films komt Fincher met een vriendelijk en rustig project, TCCOBB. Waarin hij Brad Pitt weer een come back geeft na Se7en en ook een schitterende bijrol van Blanchet voorschoteld. In eerste instantie lijkt TCCOBB een trage, saaie film waarbij je niet echt weet wat je dermee moet maar dat veranderd na een tijdje wel. Om te beginnen is de sfeer en de verzorgde locaties en plot wel iets wat je aandacht erbij zal houden en de film word ook uiteindelijk boeiender en boeiender en Benjamin word ook jonger en jonger. De make up daarvan is ook zeker in orde want de ouwe Benjamin word ook gewoon door Brad Pitt gespeeld. Dit alles word dan weer verteld door de stokoude Blanchett op de sterfbed tijdens de dreiging van Katrina die New Orleans passeert.

En natuurlijk heeft de film weer alles in petto wat hoord bij een levensverhaal, het opgroeien, de liefde, de oorlog, en de ups en downs, maar dat allemaal dan wel in een omgekeerd leven en dat het ook niet altijd even makkelijk is voor een "zeldzaam schepsel". De scene waarbij Benjamin uiteindelijk zijn vader tegenkomt die hem na zijn geboorte heeft geloost kwam ook hard aan. En hoe het kwam dat BB zo'n leven lijde? Door de klok die zijn biologische vader heeft gemaakt om in Grand Central te hangen en waar de wijzer achteruit gaat. Magische klok dus.

Verder zeker een boeiende en meeslepende levensverhaal van een omgekeerd leven. Waarschijnlijk was Fincher al dat geweld een beetje zat.

4,0*

Best wel een geinige weerwolvenfilm van Wes Craven dat hier en daar wel een beetje op een parodie lijkt. Het hele oude weerwolven legende hoef ik niet meer uit te leggen want dat weten we wel hoe dat in zijn werk gaat. Cursed zelf is eigenlijk gewoon een behoorlijk slechte film, zo slecht dat ie eigenlijk wel weer goed word en ik denk dat Craven dat ook expres heeft gedaan, want kom op he: een weerwolf die "Shit" roept en der middelvinger opsteekt... hoe verzin je het?

Het acteerwerk was ook wel redelijk te doen en tja, wat kan ik er verder over zeggen: gewoon een geinig weerwolvenfilmpje. De humor was droog, de weerwolfhond was ook erg grappig en het oude legende erachter word ook weer voor de tigste keer herhaald. Maar ach...

3,0*

Leuke Japanse SF film en overduidelijk een Anime-verfilming.

Wat kan je over de inhoud zeggen? Die is eigenlijk nog wel vrij cliché. Maar het neemt nooit de pret weg om weer zo'n SF-niemendal te zien met kunstmatige intelligentie. Cutie Honey is zo'n jongedame die niet van vlees en bloed is. Ze kan vloeibaar worden, ze heeft superkrachten, ze geeft rozige kleuren... en bestrijd het onrecht en kwaad.

In dit geval het feit dat het oneerlijk is dat de rijken in een brandschone utopie op de bovengrond leven terwijl de anderen in een smerige vervallen plek op de ondergrond bivakkeren en steeds moeten dealen met de zure regen van bovenaf; bestaand uit de rotzooi, uitwerpselen en andere verwerkte consumpties. Dan komt ook nog eens Hitomi in haar pad. Een jongeman die haar beter schijnt te kennen dan ze zelf dacht.

Het kijkt lekker weg en het levert ook vele mooie futuristische plaatjes op, wat gelijkertijd ook een bijpassende sfeer neerzet. Genoeg actie, fraaie gevechten... Het is allemaal standaard en vaak kan je dit soort films al dromen. Maar vermaak staat het nooit in de weg.

3,5*

Het is wel lastig om te stemmen op dit soort films, ze worden steeds beter als je ze voor de tweede keer kijkt daarom geef ik hem een 3,5*

Denk dat ik hem later weer zal verhogen.

Het is wel lastig om te stemmen op dit soort films, ze worden steeds beter als je ze voor de tweede keer kijkt.

Verhoogt naar een dikke 3,5*

Leuke film.

Erg mooi en passend decor, en nog een goeie rol van nog de jonge Van Damme. Ook soms weer lekker hard, die flesh-pirates bijvoorbeeld.
Dier prikkeldraadscene konden ze beter censureren

Ook het eindgevecht was weer eens lekker hard. Wat was die gast gestoord man.

Dit is nu de tweede film die ik gezien heb van Albert Pyun, maar deze is toch zo slecht nog niet. Iedereen zegt wel dat Pyun rotzooi maakt. Maargoed... Ik ga nog eens een Pyun zien en dan kijk ik verder.

3,5

Op zich een zeer geslaagde Sience Fiction met ruimteschots aan high tech snufjes en een licht futuristische sfeer. Deed me soms een beetje denken aan het spel Deus Ex. Acteerprestaties waren wel redelijk vond ik. Lucy Lui als B-actrice en Northam die ik eigenlijk niet ken. Maar ze zette voor deze film wel een leuke rol neer. Decors zijn soms ook erg mooi.

Een echte hoogvliegertje is Cypher dan weer net niet. Het verhaal is zeer dunnetjes en de film vliegt wel eens van hot naar her. Maar voor aangenaam vermaakt staat de film absoluut niet in de weg.

3,5*