Opinions

Gisteravond laat gezien. Weer een typische aziatische horrorfilm waar ik gewoon nooit genoeg meer van krijg. Wat kunnen ze het toch goed. Ook al is zo'n film niet zo eng. Het blijft gewoon boeien.

Verhaal van deze film is een beetje onduidelijk te volgen en snap je er ook niet echt veel van. Maar de creepy momenten die aanwezig zijn zorgen er wel voor dat je geboeit blijft kijken. Natuurlijk is dit weer een geestenhorror waar de aziaten alleen maar van houden. Dat vind ik eerlijk gezegt wel de beste onderwerp. Maar... verwacht niet erg veel van deze film want echt heel eng is ie niet. Wel mogen de creepy momenten niet ondbreken en de creepy muziek derbij van die cello. Enkele mooie creepy scenes zoals dat enge wijf die uit de schilderij komt, detheatherscene dat alle lichten uitgaan en dat de camera inzoomt op de gezicht van de dode cellospelende...kom effe niet op de naam.

Voor de rest is dit best wel een rustig fimpje. Zoals gezegt: verwacht er niet te veel van. Maar ik heb altijd geduld met dit soort films dus ik heb zeer genoten. Het allerspannendse en het engste is de allerlaatste minuut van de film met: This is just the beginning. Brrr

3,5*

Weer een hele leuke zwaardvechters filmpje, met goede gevechten en veel bloed. Daar houd ik wel van. Ook nog met vriendschap.

Echt de moeite waard deze film. ....enne.... Voor de Aziatische zwaardvechtdilms met veel bloed: I WANT MORE!! .

4,0*

Was wel een leuk niemendalletje, inderdaad een beetje een Russische Disney superheldenfilm maar dan met een oto. Mooie beelden van Moskou ook en het neigt de blockbusterkant op te gaan en er zit ook opvallende Hollywood slijmgehalte in. Verder kon ik de film nog best wel waarderen hoor voor een saaie doordeweekse avond.

3,0*

Een erg knappe horrorfilm op die plaats vind op een zeer passende plek... Tsjernoby. Dan kan het gewoon haast niet fout gaan.

Het begin is natuurlijk weer een soortevan studentenreis project. Jongeren zijn net afgestudeerd en zoeken avontuur in het Oostblok. Ze zijn in Kiev en hebben Moskou op de planning, maar een Oekraïnse extreme-guide gids brengt ze op andere iedeeën en komt met Tsjernobyl als optie. Dat vinden de studenten een prima idee, want hoe Tsjernobyl ook mag zijn, iedereen zou ongetwijveld wel nieuwschierig zijn naar die plek. Die nieuwschierigheid hadden ze maar beter voor zich kunnen laten, en dan niet alleen vanwege de straling daar.

Vol spanning gaan de jongeren op ondekking in Tsjernobyl en struinen rond in Pripyat en het is en blijft ook uiteraard indrukwekkend. Maar wanneer de schemering valt en ze horen rare geluiden en stuiten tegen een verdwaalde grizzlybeer op vinden ze dat het hoog tijd is om maar eens te vertrekken, maar de kabels van het busje zijn gemolestreert, wat meteen het begin van een nachtmerrie is. Alles begint nog rustig en opbouwend en ze krijgen eerst alleen nog maar last van dolgedraaide bloedhonden, maar helaas is dat niet de enige vijand die het op hun heeft gemunt.

En zo is het een ijzingwekkende kat en muis spel en survival horror tussen de studenten en.... ja wat eigenlijk??? Zombies? verschoppelingen? Mutanten? Ik moet zeggen dat deze film op horrorgebied wel zeker gelukt is en de film regelmatig zenuwslopend kan zijn. De donkere sfeer werkt ook goed mee in combinatie met apocalyptische mysterieuze decors van Pripyat die het plaatje verder compleet maken. Verder ook weer een paar fijne schrikmomentjes en alles word ook steeds erger voor de reisteam. Ook wanneer ze uiteindelijk in de reactor zelf terecht komen. Het einde was ook genadeloos!

Ik ben prima te spreken over deze film. Zoals gezegd: een beter decor/plaats hadden ze niet kunnen bedenken. Verder gewoon een prachtige afwerking, realistisch acteerwerk, afwisseling van found footage tot gewone film, akelig creepy sfeertje, noem maar op. Gewoon weer een tof horrorwerkje die in het rijtje horrorfilms van 2012 (wel een succesjaar wat horror betreft) thuishoort.

4,0*

Was toch een fraaie Thaise film. Die ook wat wispelturig is. Het hele begin en wat er volgt is gewoon weer heerlijk op dreef en we transformeren geregeld van psycho-horror, naar politie-film naar heerlijke bloederige actie (ook bv in die nachtclub). Die huurmoordenaar Tai is ook aangenaam neergezet en ook die poltieagent. Maar na een portie moordpartijen gaat de film ineens over tot een soort comming on age film. De ene kant vond ik die term in deze film wel behoorlijk overbodig, maar later kom je der wel pas achter dat dat thema nut heeft. En dat gedeelte is ook echt absoluut niet om vrolijk van te worden. Vooral om dat vriendje van Tai genaamd Nut die toch wel een afgrijzelijk leven leed. Dagelijks in elkaar geramd worden, verkracht worden door de vader of de schoolmeester, gepest. De manier hoe dit word vertoond is echt vreselijk. En zo veranderd het term horror weer een beetje. De ontknoping en de waarheid over Nut is inderdaad heel verrassend en schokkend.

Die oma die helemaal onder de bulten zat zag er btw ook vreselijk uit.

Maar verder is dit toch een heel fraai, verbazingwekkend filmpje en eigenlijk ook niet zomaar een horror en zit ook gewoon bomvol onsmakelijke, erge maar deels ook ware onderwerpen. En ja je moet in Thailand al uitkijken waar je verliefd op raakt.

Wat ook wel grappig is is dat wij Nederlanders deze film al vanaf 20 april konden zien/huren en dat ze in Thailand nog moeten wachten tot 22 oktober.

4,0*

Best wel een tegenvaller. Ik had hier toch wel veel meer van verwacht. Het begint al behoorlijk campy en die soundtrack die regelmatig gebruikt word is gewoonweg schijt en schijt irritant en verneukt ook meteen de hele potentiele sinistere sfeer, die de film eigenlijk had moeten hebben. Het opbouw en het plot plus het idee is nog best wel goed verzonnen maar helaas word het hier erg beroerd en houterig uitgewerkt en krijg je wat dat betreft een maaltijd (wat dit betreft soep) zonder zout met een hoop onlogica.

Het sfeer word ook vaak verpest door die zoetsappige momenten, en zelfs die flashbacks wisten me maar weinig te overtuigen. Meestal zijn flashbacks erg interessant maar dat is hier dus helaas niet het geval en willen zelfs nog behoorlijk vervelend worden. De gory momenten zitten er wel weer erg goed in en die scene waarbij die Buss die kerel met spijkers door zijn nagels aan de grond vastspijkerde was behoorlijk pijnlijk, en dat is wel weer een pluspuntje, maar met het bovengenoemde algeheel blijft het maar wankelen. Ook het acteerwerk was wisselvallig.

Tegenvaller: 2,5*

Leuk!

Deze superheldenfilm is even luchtig als grimmig. Maar komt niet als een vuistslag aan... Je zou het bijna kunnen omschrijven als een feelgood film.

Verwacht echter geen gigantisch actiespektakel in de trent van Michael Bay... Deze film weet qua budget nog best wel degelijk en kleinschalig te blijven... in tegenstelling wat de poster doet vermoeden.
De samenhang is typisch... Een vluchtende crimineel springt in de Tiber en komt in aanraking met een bepaalde stof dat daar is gedumpt. De bijwerkingen zijn pijnlijk en koortsachtig en de volgende dag heeft hij ineens nergens meer last van... echter... op een paar abnormale krachten na. Het grappige is dat hij het zowel gebruikt als misbruikt. Dus of Enzo nou een crimineel of een held is... wie zou het zeggen.

Hij valt in de interesse van zowel zijn buurvrouw als een groepje gangleden die wat van zijn buurvrouw opeisen... Dit ontpopt zich tot een heerlijke luchtige, droogkomische, maar ook treffende actiefilm waarbij de acteurs allemaal zo hun charmes hebben... Zeker de zigeuner is een geinige badguy. Vol memorabele momenten... Neem bijvoorbeeld: Die scene met die travestiet.

Call me Jeeg Robot weet geen seconde te vervelen... en is ondanks het lage budgetfilm toch prima te doen als grote film. Jammer dat hij zo schaars op dvd te vinden is.

En nu moet Nederland eens een keer met een superheldenfilm komen... Maar dat zal wel weer een kleuterklasniveau-film worden.

4,5*

Was wel weer een vermakelijk HK-filmpje met hitsige vechtende dames. Vooral die Qui Si was de lekkerste. Het eerste half uur is wel een erg vervelend zoetsappig stuk maar daarna komt de actie een beetje los en worden we getrakteerd op fraaie vechtscenes en pistool opera's en dat grotendeels in slo-mo. Ook de futuristische snuffjes en high tech waren weer nice en ook de vele achtergronden. Het was gewoon weer zo'n typische Chinese leegloper.

3,5*

Uitstekende Duitse misdaadfilm. We nemen een kijkje in de Turkse wijk van Hamburg en bij een groep Turkse jongens die ook uitstekend neergezet zijn. Je zou eerst haast denken dat dit weer zo'n dito Scarface achtig verhaaltje is maar Chiko is toch weer niet zomaar wat. Ook de hiphop cultuur zit er sterk in. De jongens onder leiding van Chiko gaan natuurlijk het drugswereldje in en zien grote geld alsof het gesneden koek is en je zo zonder problemen een nieroperatie van je moeder kan betalen, maar uiteindelijk gaat het gruwelijk mis aan alle kanten, want een foutje in de drugswereld kost je je kop. De film is ook erg rauw en gaat er extreem geweldadig aan toe en je kan ook zien dat de Duitsers ook zeker perfecte achterbuurtfilms kunnen maken. En natuurlijk is er ook nog plaats voor gitzwarte humor. Vooral met die scene bij dat hoertje.

En de scenes waarbij Chiko's moeder word doodgetrapt en aan het einde waar de gedrogeerde Tibet Chiko neersteekt zullen me altijd bijblijven. Ook al zit er hier en daar zwarte humor in de film, Chiko is niet bepaald om vrolijk van te worden.

En uiteindelijk heeft ook deze film de boodschap: Blijf uit het drugswereldje!

4,0*

Was een best geslaagde vertelling met een ijzersterke Rhys Myers. Het begint allemaal in Nanking, met die oorlog dat ook weer erg medogenloos word weergeven en naderhand komen we terecht in dat kindertehuis wat ook een aaneenschakeling van bijzondere momenten zijn om de oorlogswezen een betere toekomst proberen te geven. Wat in het begin ook niet soepeltjes verloopt maar naderhand komt er vaart in. Ook Chow Yun Fat had een prachtige bijrol. Ook de decoratie en de troosteloze China op de achtergrond was toepasselijk. En het einde met al die speechen van de echte personages was indrukwekkend.

Al met al een zeer knappe vertelling. Weer een lesje geschiedenis erbij.

3,5*

Fantastische SF-film. De futuristische decors van Londen om te beginnen afwisseldend met dingen uit onze tijdperk is een verwennerij voor je ogen. Wat is het allemaal kei-mooi gemaakt zeg, en ook zoveel aandacht aan besteed. Verder vind ik het verhaal ook erg orgineel bedacht en uitgebreid. De wereld is een grote chaos en een dictatuur en het is al 18 jaar geleden dat het laatste kind geboren is. De wereld waarin ze alles laten zien is grauw en somber, maar dan wel heel mooi gemaakt. Zoals gezegt: een verwennerij voor het netvlies

Owen speelt goed en Caine speelt een erg mooie bijrol. Verder is de film ijzersterk en vaak ook erg spannend. Vooral als Theo een zwangere vrouw het land uit moet helpen en dat ze zo in een slagveld terecht komen, en terwijl de kogels om hun oren vliegen wringen ze zich door alles heen. Het moment dat het kind geboren word midden in de zogenaamde oorlog en het vuur gestaakt word als alle soldaten zien dat er na 18 jaar weer eens iemand is geboren, is een scene wat je nog lang zal bijblijven.

De film heeft heel veel in zijn mars. Heel erg mooie en stijlvolle futuristische achtergronden van Londen afwisselend met dingen uit het heden (waar ik nou echt van hou) en het actuele Engelse platteland met hier en daar futuristische snufjes. Een erg mooi groot en goed verzonnen verhaal en heel knap acteerwerk met een gevarieerde verzameling gernes: Actie, SF, Drama, Oorlog, noem maar op. Gewoon een meesterwerk. Als je V for Vendetta, Blade Runner of Strange Days wardeerde en erg mooi vond, zal je deze ook zeker moeten zien. Film ligt trouwens bijna overal voor 5 euro.

Topklasse.

4,5*

Knappe Britse horrorfilm weer.

Twee gezinnen besluiten om samen kerst te vieren. Op uitnodiging gaat een vader en moeder met tienerdochter, en de jonge broertje en zusje naar oom en tante, waar oom tante neef en nichtje wachten.
Het belooft een gezellige kerst te worden. Zelfs negeren ze het feit dat een van de kinderen ziek is.

Maar het is geen eigen griep. Is er een virus gaande? In ieder geval gebeuren er steeds vreemdere dingen en lijken de vier kinderen in kwestie steeds minder onschuldig te worden. Althans, ze doen alsof ze onschuldig zijn om de grote mensen om de tuin te leiden. Gaandeweg begint het bij irritant en hinderlijk gedrag, maar uiteindelijk lijkt het van kwaad tot erger te worden.

Zo schetst The Children een knap psychologisch schetsje over hoe vergevingzins je nog als ouder moet zijn. Zelfs al zijn de kinderen in staat om over lijken te gaan.

En ja, het einde...

Zoals gezegd is het een knap werkje. Wat wel een beetje tegenzit is de suspensegehalte. Het had wel wat subtieler gemogen. Voor de rest is dit een prima horrorfilm.

3,5*

Eindelijk deze film gezien. Moest nu ook maar eens wat oude werk van Polanski kijken. En Chinatown was bij deze erg gelukt. Het begint allemaal ook erg onvoorspelbaar en subtiel waarbij het in eerste instantie niet echt te volgen is. Maar naderhand word alles duidelijker en duidelijker. De sfeer is ondertussen al erg meeslepend en vind dat Jake Higgens een van de allerbeste rollen is van Nicholson. Wat een hoop leuke onliners heeft ie. Zijn sarcasme, trucjes en manier van zaken op lossen was om van te smullen. En tegen het einde krijgen we het schokkende waarheid te weten. met die vrouw waar het om gaat jaren geleden een kind had gekregen van der vader, en zo komen we ook bij het einde in Chinatown, een van de indrukwekkenste eindes die ik heb gezien en die je ook gewoon raakt. Vooral als we kennis maken met de dochter en zuster van Dunaway, en dat Dunaway per ongeluk is geraakt door een kogel van een politie agent en die neergeschoten vader ook nog zijn dochter probeert te troosten, en vanaf dat moment komen de tranen wel in je ogen. Het einde hakt er gewoon in.

Gewoon een subliem werkje. Echt een van de beste jaren 70 films die niet te missen is.

5,0*

Toch wel een redelijk vermakelijk Koreaans filmpje. Met een goed verhaal over enkele schooljongeren. Een hoogvliegertje is was het nou net net niet maar sommige momenten waren vermakelijk.

Leuk voor eens op een saaie avond.

3,5*

Best een aardig vervolg van Mr Vengeance maar helaas wel wat minder. Hier lijkt het wel alsof de vaart erg traag is en blijft haken. Ook is het een grote warboel met al die 10tallen bijrollen van al die vrouwen en kan echt geen touw vastknopen van wie nou wie is en welk verhaal nou bij wie hoort en dan al die titelingen met wie zo en zo lang in de gevangenis heeft gezeten of moet uitzitten. Al vond ik ze opzich best nog wel goed spelen. Maar helaas wil de film niet echt lekker werken en mis ik ook de stijl uit de 2 vorige Vengeance-films.

Verder vond ik dat moeder-dochter relatie wel mooie stukjes van de film. Met dat die moeder in Korea woont en der dochter die ze al jaren niet meer heeft gezien in Australie woont en dat haar dochter meewil naar Korea waardoor ze Engels moet leren. Ook bevat het dan nog wel ontroerende momenten (met die brief bv). Maar daar blijft het dan ook zo'n beetje bij.

Toch wel een kleine teleurstelling. Ze hadden er toch wel wat meer van kunnen maken. Gewoon intenser en harder en duidelijker. Want het is van begin tot eind wel een grote warboel. Het verhaal wat eigenlijk zo bedoelt is krijg je gewoon onduidelijk te zien. En je weet ook steeds niet waar het allemaal op neerkomt.

Maar toch een 3,0*

Degelijk en amusant buddy-cop filmpje, al dan wel niet met de nodige schunnige humor. Hoe samen te vatten: Nouja, erg geinige duo tussen Michael Pena en Dax Shephard als twee motoragenten in LA, genaamd Poncho en Jon Baker. Zoals je weet gaat dat niet zonder slag of stoot en zijn het in het begin nog elkaars grootste tegenpolen, maar uiteindelijk moeten ze wel hun krachten bundelen om hun missie te doen slagen... Namelijk een losgeslagen oud-agent, die al helemaal overkookt wanneer de politie verantwoordelijk is voor de dood van zijn zoon.

Chips is nog redelijk gevuld. Soms wel erg flauwe humor, maar ook enkele fijne actiescenes, spectaculaire achtervolgingen en een paar kills... Die onthoofding als uitschieter... Gewoon weer typisch vanouds genieten met de jaren 80 muziek als sfeer aansterker. Het is dan geen hoogvlieger die het niveau van Beverly Hills Cop en Bad Boys overtreft... Maar vermakelijk kan je het wel noemen.

3,5*

Weer een geslaagde film van onze Muay-meester Pinkaew. Dit keer geen Tony Jaa maar een vrouwelijke vechter in de hoofdrol. Ook Chocolate was weer van het begin tot het eind knokken, schoppen, bottenbreken enz enz en Pinkaew had me weer voor de 3de keer gefacineerd. De vrouwelijke hoofdrolspeelster vond ik ook erg mooi acteren. Het mooie hieraan is ook dat meestal in vechtfilms de heren of dames hele stoere macho-vechters zijn, maar in Chocolate is het juist heel anders. Dit keer krijgen we te maken met een verstandelijk gehandicapte vechtster die toch nog ijzelijk goed kan vechten en acrobatieke kunstjes kan leveren. Naast het vechtwerk ook nog een stevig straaltje typische melodrama. Die scenes in die ijsfabriek en ook die scenes aan die uithangborden waren erg leuk.

Ook krijgen we in deze film ook regelmatig televisiebeelden van Ong Bak te zien.

Gewoon weer een geslaagde film van Pinkaew. De gevechten waren weer mooi opgezet en het acteerwerk was goed. Ik kijk nu al uit naar de volgende film van Pinkaew.

4,0*

Weer een leuke film uit Australie en ook precies wat je kon verwachten. Een absurte misdaadfilm met een hoop gitzwarte humor en ook toch wel met een knipoog naar Tarantino. Dit keer alleen niet over een bestaande crimineel. Chopper werd prachtig neergezet door Bana, en het is ook maar net wat je wilt: je ziet bv Moordenaars als Ted Bundy, Charles Manson, Ed Gein in de geschiedenisboeken staan en je denkt: goh daar wil ik ook tussenstaan. Aldus Mark "Chopper" Read.

Het begint met het leven in de gevangenis van Chopper wat ook zo zijn erg leuke en ziekelijke momenten heeft. Moorden plegen die toevallig moeten zijn. en vervolgens volgen we het leven van Chopper waneer ie op vrije voeten is. Totaal van geen steek veranderd dus en nog steeds zo gestoord als de pest. Je zou haast denken dat ie schyzofreen is. Zo lijkt het eerst een sympatieke man maar als er iets niet zint gaat ie als een psychopaat op zijn vrienden in. Leek ook wel alsof al zijn kennisen zo sub assertief als de pest waren. Ondertussen word Chopper ook geinterviewt en verteld over zijn geweldadige leven en hoe trots ie er op was. Het einde was dan ook erg grappig, dat lachen om die tv-programma over zich zelf in de cel.

Erg sterke film in iedergeval. Overgens ook van de regiseur van The Assassionation of Jesse James by the Coward Robert Ford.

4,0*

Een hele facinerende film die je aandacht er toch wel 100% bijhoud. Het begint allemaal met dat de doodnormale 13 jarige Christiane eens een keer voor de lol meegaat naar een disco. En ja, dan maak je der een gewoonte van en krijg je ook te maken met junks die je langzamerhand in het drugsmilieu slepen. Waaronder Detlev waar Christiane verliefd op raakt. En vanaf dan gaan in de film alle remmen los en krijgen we een heel groezelig schokkend en onaangenaam verhaal voor geschoteld. Christiane vond ik btw erg goed gespeeld door Natja Bruckhorst en het was trouwens wel een lekker ding. Daarnaast ook de opmerkelijke rollen van die andere junkies en tippelende homo-hoeren. Zo zie je dat de film een booschap geeft van: al begin je der een keer aan kom je der ook nooit meer makkelijk vanaf.

De film heeft ook zo zijn meest bijblijvende momenten: Die drugsscenes in de wc van Bahnhoff zoo, die tippelscenes, dat concert van David Bowie, de dood van de meeste vrienden van Christiana en natuurlijk ook de afkickscene van Christiana en Detlev.

Ook is het sfeertje ook erg rauw en de achtergronden van de nog wel rijke gedeeltes van West-Berlijn zijn ook erg grauw en meeslepend. Daartussendoor krijgen we zo nu en dan regelmatig soundtracks van David Bowie te horen die de sfeer ook vaak versterkte. Je hoorde btw in een scene ook het liedje "heroes" in het Duits gesynchroniseerd. En hoe irritant dat klonk.

Maar voor de rest een hele boeiende, schokkende en bijblijvende film dat nog waargebeurt bleek te zijn ook las ik net. Dus eigenlijk zouden we Christiane moeten zien als een reconstructie. Alles was ook niet te overdreven. Alles werd gewoon 100% serieus naverteld.

Sterke aanrader: 4,5*

Ik was 11 toen ik deze bekeek (mijn eerste horror-film) maar leuk was hij wel. Die Arnie was wel een rare snuiter.

3,0*

Jumper meets found footage, zo kan je eindeloos doorgaan.

Chronicle was een erg geslaagd sprookje (als je het zo kan noemen) over een groep scholieren die al van de kattenkwaad zijn. Het word helemaal leuk wanneer ze een kuil vinden wat magische krachten blijkt te hebben, en de jongeren treft met superkrachten. Helemaal geweldig; ze kunnen vliegen, telekinetische krachten uitvoeren, auto's verplaatsen en...juist, de krachten komen al helemaal mooi van pas om verder te gaan met hun kattenkwaad. Dat word helemaal geweldig, totdat er gewonden vallen.

En vanaf dat moment staat hun vriendschap flink op het spel en blijkt het allemaal niet zo heel erg leuk te zijn als het leek. Dat word hier ook op een uitbundige wijze neergezet, waarbij, zoals je al kan verwachten, alles van kwaad naar erger word, met een vrij bizare climax tot gevolg.

De film is wat mij betreft erg geslaagd en toch is dat found footage-manier nog lang niet zo afgezaagd, en weet altijd wel lekker te spelen met allerlei onderwerpen. De montage was lekker blauw-kleurig en gaven de film ook een gelikte look. En goedkoop was de film ook zeker niet, want er gaat wel lekker veel in stuk aan auto's en gebouwen.

Prima.

4,0*

Erg goed vervolg op Pitch Black. Vin Diesel was weer lekker op dreef en in het begin moet je ook een beetje lachen als je hem ziet met lang haar en baard. Verder haalde CoR meer uit de kast ten opzichte van Pitch Black en speelt zich nu af op een land/stad op een planeet dat veel weg heeft van Arabie. (maar dat had die planeet in Dune toevallig ook) Was btw wel erg mooi gegeografeert en gemaakt. Decors waren ook mooi. En in CoR ging ook veel meer naar de actiekant dan Pitch Black. Actie en vechtscenes zagen er wel erg mooi uit. Verder was het verhaal zo dun als vloeipapier maar dat maakt voor Vin Diesel films niks meer uit. Ik heb me in ieder geval uitstekend vermaakt met het vervolg.

Laat de derde deel ook maar komen.

4,0*

Na kennis gemaakt te hebben met Dupontal in Irreversible werd het ook eens tijd om Chrysalis te zien. En terleurgesteld ben ik amper. Wat wel zo is is dat de film helaas meer binnenlocaties heeft dan futuristische buitenlocaties want daar zie je niet echt veel van. Maar dat neemt niet weg dat ik me prima vermaakt heb met dit werkje. De hightech snufjes zijn weer gewoon erg mooi en de film word ook erg donker weergeven. Ook de decors waren ook zeer goed te doen en het sfeertje zat er ook erg goed in. Ook al zie je niet veel van de buitenlocaties, de snufjes en voertuigen uit de toekomst zien der wel mooi uit en toch is de film hier en daar een lust voor het oog. Ook lijken die hersenspoel machines ook rechtstreeks te zijn weggelopen uit A Clockwork Orange.

Ook niet geweten dat Dupontel een vechter was. Actie was ook best wel mooi, maar niet vaak aanwezig. Het verhaaltje is wel iewat ingewikkeld. Zeker als je niks anders hebt dan Engelse ondertiteling. Maar voor de rest wel iets voor een SF-liefhebber.

Dupontel zou in meer van die donkere films(ala deze en Irreversible) moeten spelen, Hij heeft er echt de kop voor. Echt jammer dat ie met die uitstraling meer voor die flauwe komedie-kant kiest. (als ik zijn lijst bekijk)

4,0*

Weer een erg mooie typische Chinese actiefilm. Met heerlijke John Woo achtige actiescenes met een liefdesverhaal der doorheen gemengt. Bijna alle actiescene's waren in Slow motion gefilmd en zagen er daardoor erg mooi en stijlvol uit. Andy Lau en Takashi Shimasori zetten allebij erg leuke rollen neer. De locaties zijn ook erg mooi en gevarieerd. Het begint allemaal erg goed met die executie in een treinstation van Kuala Lumpur. En meteen daarnaa een erg mooie Shotgun kills scene op een politiebureau. Waarbij de shotgun verstopt is in een pakket met bloemen.(the old story) en dat Lau dan bij een gevangende een stuk of 50 granaten in zijn cel gooit, dat ie wegrijd op zijn motor met achter zijn rug een heerlijk overdreven explosie. Beter kan een film niet beginnen.

Helaas zakt de film later nog wel wat in en word het op sommige ogenblikken best saai. Maar de mooi in beeld gebrachte actiescenes blijven je maar achtervolgen. Eigenlijk gaat de film daar ook alleen maar om. Natuurlijk moet je deze film niet kijken voor het verhaal en de liefdesscenes. Enkel en alleen voor de locaties en de actiescenes. De mooiste actiescene vond ik die in de flatblok. Langdurig, en grotendeels in Slowmotion.

Het einde met die schietpartij in die loods met vuurwerk was voor mij nou net iets onduidelijk.

Voor de rest een heerlijke HK-actiefilm. Zoals het hoort.

4,0*

Eindelijk eens van The Chaser een normale uitgave weten te versieren, aangezien hij de afgelopen tijd alleen maar beschikbaar was in die spuuglelijke collectie uitgave van Cineart. En wat was me dit toch weer een heerlijke Koreaanse misdaadfilm in bekende stijl zoals ik die graag wil zien: Kei en kei hard (zelfs voor de Amerikanen), bloedagressieve personages, rauw, kil, en verrassende wendingen. Nou heb ik van de regisseur al zijn volgende film gezien "Yellow Sea" en die was ook geweldig. Nu ook eindelijk deze kunnen aanschouwen, en deze is net zo goed en slaat er weer als een dolle stier op los.

Hierin maken we kennis met Pooier en voormalig politieagent (je moet maar net op die manier van beroep switchen) Jung-Ho. Hij kampt met het geval dat er steeds weer meisjes van hem vermist raken en ziet zo zijn verdiensten vergaan. In het begin lijkt ie nog best wel een softy, maar dat veranderd al gouw als hij maar weer eens een meisje Min-Jin op iemand afstuurt, en blijkt dat degene die Min-JIn heeft besteld ook degene is die die vermiste meisjes heeft besteld. Jung-Ho vind het zaakje maar stinken en gaat erachteraan. We maken ook al erg snel kennis met diegene en het blijkt dus dat het een psychopaat is die wel hele andere plannen heeft met de meisjes. De psycho is Young-Min en allemachtig wat is me dat toch een zwaar geschifte gast, wat eigenlijk ook erg op je lachspieren werkt. Vooral als hij is opgepakt en word verhoord en dat hij gewoon heel rustigverteld dat hij meer meisjes heeft vermoord dan dat de politie had gedacht en verder een beetje met droge opmerkingen komt bij het verhoor. Eigenlijk gewoon een held! (in fictie dan he? ) Jung-Ho moet het dochtertje van zijn vermiste meisje opvangen en gaat als een bezetene op zoek naar Min-Jin, die ondertussen ergens in een kelder opgesloten zit. En zijn voormalige politie-skills komen daarbij goed van pas, of is Young-Min nou net weer even slimmer?

En zo krijgen we weer een Koreaanse pareltje voorgeschoteld dat ook met het kwartier geweldadiger word. Young-Min blijft maar koppig en zelfs met geweld zegt hij maar niks, wat dus ook tot een machtstrijd vormt als Young-Min ook nog als onschuldig word verklaard vanwege gebrek aan bewijs. Dit vormt gewoon een zenuwslopend, spannend, keihard en ook hier en daar een zwart komische achtbaanrit. Ook die strontwerper vond ik hillarisch.

Gewoonweg weer een hele toffe film. Hopelijk komt de regisseur met meer.

4,5*

John Woo's komediefilm. Al vond ik de flauwe grappen toch niet echt om in een deuk te liggen. Soms heeft deze film vrij wat weg van een musical. Eigenlijk is Once A Thief gewoon een heerlijke onzinnige film waar je als je er later aan terugdenkt gewoon een slappe lach krijgt over hoe onzinnig deze was. Chow Yun Fat hangt ook de komiek uit en ertussendoor zijn er nog wat heerlijke langdurige shoot outs aanwezig dat in geen enkele John Woo film kan en mag ondbreken. De exotische Frankrijk-locaties zagen er ook sfeervol en mooi uit. Een van de hoogdepunten vond ik die scene met die tovenaar en natuurlijk die hele shoot out en achtervolging scene in Frankrijk of die diefstal in het kasteel.

Heerlijke onzinnige Woo-film zoals we het wel en niet van hem gewend zijn. Van deze film heeft Woo ook een matige remake gemaakt die in Blokker en Bart Smit (denk nog) voor 1 euro te krijgen is. Wat me trouwens wel stoorde was die Engelse dubbing. Of hoort dat bij de film?

3,5*

Een bijna eeneiige broer van Fallen Angels.

Nogmaals, met 2046 en My Blueberry Nights wist Wong Kar Wai me niet bepaald te overtuigen. Het was vrij saai allemaal... Maar het is ook al lang geleden dat ik deze films gezien heb. Fallen Angels had wat meer energie... en ook bij Chungking Express schort het daar niet aan.

Ja, wat is Chungkin Express? Het zou romantiek moeten zijn, maar komedie en misdaad lijken ook de hoofdrol te spelen. De montage en de camerawerk zijn de visitekaartjes en gaan werkelijk letterlijk en figuurlijk alle kanten op. Schreeuwerige shots van Neon-stad Hong Kong, tot rokerige shots van groezelige kamers, werkruimtes, bars en eettentjes tot de normale stadse plaatjes. Dit overheerst al bijna het hele verhaal.

Eigenlijk twee verhalen waarin in elk verhaal iemand van de arm der wet verliefd raakt op een mysterieuze of eigenzinnig type vrouw... en dit ook wil gebruiken na een breuk in hun vorige liefdesleven. We beginnen bij de dwangneurotische agent 223 die in zijn vrije tijd zijn rare hobby's heeft door bijvoorbeeld ananasblikjes met de houdbaarheidsdatum voor zijn verjaardag te verzamelen en geïmponeerd raakt door een mysterieuze vrouw die eigenlijk op zijn boevenlijstje staat. Een huurmoordenares en drugssmokkelaar die niets meer dan onafhankelijk wil zijn. De andere agent is een eenzaat die tegen zijn meubels praat omdat hij toch niemand anders meer om mee te praten heeft. En blijkbaar vind hij dat ook wel prima zo. Echter wordt hij steeds achterna gezeten door de medewerkster van de snackbar; geobserdeerd door het nummer California Dreaming, maar echt veel lengte wil hij haar niet geven.

Ander soort liefdesverhalen die dus absoluut niet op de automatische piloot gaan. Wong Kar Wai heeft me ook met dit oudere werkje toch wel erg weten te boeien en door de montage laten bedwelmen. Soms alsof je er zelf bij bent. Erg vrij en experimenteel waarbij je ook overduidelijk ziet dat er gebruik gemaakt wordt van de creatieve en grenzeloze Westerse jaren negentig. In China kon dat absoluut niet. In Hong Kong dan weer wel.

Heel fraai.

4,0*

Erg mooie film en ook de eerste Braziliaanse film die ik heb gezien. Iig een mooi begin. City of God laat op een realistische non-hollywood wijze het leven in de faveles zien in de jaren 60 en 70. Het mooie is vooral de groezelige sfeer van de Cidade de Deus en je ziet al dat het een plek is waar je liever niet wil komen. Het verhaaltje is ook mooi. Het lijkt wel een soort verfilming van een dagboek. Ook de manier waarop het gemaakt is: Het begint bij het einde waarbij die jongens achter die kip aan rennen en dat die hoofdrolspeler Raket daar op straat staat tussen die jeugdbendes en de politie en vervolgens maken we een tijdsprong 10 jaar terug in de tijd en de Favela van beton en redelijk wat welvaart zien we dan transformeren in een zanderig blokhutten plek. Erg knap gedaan. Die personage Raket vond ik ook heel mooi gespeeld. Een puber die zowel worsteld met zijn puberteit als de omgeving aangezien hij helemaal niks met de favela''s te maken wil hebben. Ook zijn vrienden (die dan op het verkeerde pad komen) spelen goed en vooral ook die meedogenloze "Ze'tje". Aan het einde krijgen we ook nog een mooi gemaakte bendeoorlog te zien. Zo kan je toch wel zien dat de Brazilianen het ook wel goed doen.

Natuurlijk was de regiseur maar eendagsvlieg in Brazilie en ging daarna naar Engeland en de VS waar hij de goede The Constant Gardener maakte en de middelmatige Blindness. Maar Cidade de Deus vond ik iig een heel mooi debuut en een fantastische kennismaking met de Braziliaanse Cinema.

4,5*

Tsja, echt een goede film was het niet. Het was weer gewoon zijn standaard B-film. Alhoewel ik wel moet zeggen dat Grunner zo slecht nog niet is. Ik moet maar eens meer films van hem zien. Voor de rest is deze film vrij matig. Sommige boxgevechten waren wel amuserend maar voor de rest was het niet veel. Ook zie je bij het schieten dat de badguys gewoon met wapens richten en dat je alleen geratel hoort maar dat je geen hulzen of vuur ziet.

Voor de rest eens vermaak om een keer te zien.

2*