Opinions

Erg geslaagd vervolg. Erg toevallig dat deze een releasedatum krijgt rond de tijd dat Noord Korea zich weer erg bezig begint te houden met kernwapens. Verder was dit gewoonweg weer een lekkere wegkijker. In plaats van Channing Tatum mag nu The Rock hier een hoofdrol spelen als Roadblock, waarbij hij toch weer op een leuke, maar toch een vrij bekende wijze zijn personage doet. Ook de rest van de crew is weer lekker op dreef en word met genoeg plezier gespeeld en halverwege komt Bruce Willis ook eventjes opduiken als een gepensioneerde GI. Erg leuke bijrol van hem. En wat blijf ik Byung-hun Lee toch cool vinden. Door zijn sterke acteerwerk in Korea met de toppers als A Bittersweet Life en I Saw the Devil in mijn achterhoofd, vind ik de personage Storm Shadow toch wel een flinke hoogvlieger (ik kwam ook pas na het zien van deel 1 dat hij het was)

Verder is dit gewoon weer lekker popcornvermaak, vol vette actie, special effects en erg aangename droge humor hier en daar. (ik vond bijvoorbeeld dat stukje bij die lanceren van die kernkoppen wel grappig, waarbij als ze op de afbreekknop moeten drukken, dat de Noord-Koreaanse staatsburger het maar met tegenzin doet. Verder pok dat stukje met Bruce Willis en zijn wapenopslag .

Gewoon weer een leuk superheldenfilmpje.

3,5*

Ook dit was weer een fijne superhero film die wel erg ongewardeerd word hier. Maar hij is zeker wel te kijken. Channing Tatum heeft ook hierin weer een fraai rolletje als Hauser samen met de rest van het team. Jonathan Pryce is weer leuk als president. Moet wel zeggen dat GI Joe ten opzichte van meerdere standaard snelle hap superhero films (als Spiderman, Fantastic Four, Daredevil etc) heel goed verzorgt is. Mede om de fraaie locaties, sfecial FX en ook de aanwezige fraaie futuristische snuffjes en achtergronden die ook een lust voor het oog zijn. Ook voldoende actiescenes en er gaan ook genoeg dingen stuk of de lucht in en de kogels vliegen om je oren. Die achtervolging door Parijs was ook lekker heftig en ook dat moment dat de Eiffeltoren door die zuur word weggevreten. Gi: Joe zit bomvol leukigheden.

Nee vond er niks mis mee. Uitstekende film. Van mij mag deel 2 ook wel komen.

4,0*

Leuk!

Vaak dacht ik dat Turkse films net zo vervelend zouden zijn dan Bollywood films, maar gelukkig zijn dat nog twee hele aparte werelden. Veel goede dingen over G.O.R.A. gehoord, de out of print 2 disc editie op de kop kunnen tikken bij Concerto en gekeken. En dit is gewoon van het begin tot het eind genieten, zonder ook te vervelen.

We krijgen hier te maken met een mafkees van een tapijtenverkoper Arif waar geen touw aan vast te knopen is. Op een dag wordt hij ontvoerd door buitenaardse wezens en komt hij terecht in een ruimteschip, en wordt hij gevangen gehouden voor de slavernij op planeet G.O.R.A. Ik moest toch wel erg vaak denken aan een inrichting en dat de regisseur dat wou associeren met een planeet. Hij weet al snel voor verwarring te zorgen onder de medemensen, ergernissen op te kroppen bij de bewakers, maar ook de leider jaloers te maken door verliefd te worden op de prinses van het paleis.

En dan moet een ontsnappingspoging ook niet uitblijven en wordt hij vergezeld door die maffe robot 216 en die Bob Marley Faruk. Dit zorgt voor knotsgekke avonturen op het planeet en moet Arif nu plannen bedenken om de prinses te redden uit de handen van de tiranische Logar.

Ook vele knipogen naar Amerikaanse Science Fiction films: The Matrix, The Fifth Element, Star Wars.... haast een mengelmoes van Parodieën. Ook de special fx en de decors waren zeker niet verkeerd. De humor bleef lekker scherp en droog en wist nergens flauw te worden.

Erg leuke verrassing.

4,5*

Weer een erg sterke film uit Denemarken, waar Denen dit keer totaal niet aan de orde komen, maar een grote Arabische gemeenschap levend in Kopenhagen. Deens is zelden te horen, en je vergeet af en toe dat de film plaats vind in Kopenhagen. Het is weer een bikkelharde en rauwe film en dan ook nog wel zo realistisch mogelijk (mede ook dankzij het manier van filmen) We maken kennis met, zoals gezegd, verschillende Arabische families die bloedwraak op elkaar uitoefenen, het geloof kent dus ook zo zijn maffia's en maken elkaar op die manier kapot. Het draait allemaal om Jamil die er ook partij van is, maar ondertussen ook nog een kind heeft waar zijn vader meer voor zorgt omdat hijzelf met al dat gedoe bezig is. Die varkensvlees-scene (zoals hierboven gespoilerd) vond ik daarmee ook een van de sterkste scenes uit de film, het is immers wel de waarheid over Jamil. Jamil is ook iemand die niet van ophouden weet en voor je het weet word alles onherroepelijk van kwaad tot erger. Met een fataal einde als gevolg.

Maar zoals gezegd: een verrassende film en dat al vooral omdat het zowat aanvoelt als een Arabische film. De gekte is vaak mee te voelen en het word met het kwartier ook steeds extremer. Het camerawerk vond ik ook erg knap, dat ook zo gedaan is zodat het net lijkt alsof je het zelf meemaakt, of alsof het soms een found footage is.

Zeker geslaagde urban film.

4,0*

Creatief Banlieu-filmpje.

We beginnen bij de oude beelden over hoe de nieuwe wijk Gagarine met trots wordt geopend, maar daarna komen we op het punt dat de gemeente de flats wil slopen. En dat pikt natuurlijk lang niet iedereen.

Waaronder de twee vrienden Yuri en Houssam. Maar wat kunnen ze nou doen, gezien hun leeftijd?

Maar verwacht geen Banlieu-film waarin rellen en bendeoorlogen centraal staan. De film weet een beetje om het probleem heen te manoeuvreren. Dit levert mooie beelden op zoals hoe een goede coming of age zou moeten zijn. Vooral wanneer het Roma-meisje Diana tussenbeide komt, die van een plek komt dat ook al door de regering opgeruimd moet worden. Samen proberen ze er toch nog van te maken in afwachting tot het lot.

Maar voornamelijk de SF-achtige fantasiewereld van Yuri was een interessant gegeven. Zodanig weergeven dat fantasie en werkelijkheid bijna lijken te vervagen. Erg knap. Alsof de ruimte zelf even in de Banlieu zelf is... En misschien gaat hij wel door als held.

Zeer vermakelijke film. Misschien hier en daar net iets te afstandelijk en tam, maar voor de rest een knappe prestatie.

4,0*

Erg fijne en sfeervolle poetische vertelling over de zanger Gainsbourg (voorheen kende ik hem nog niet zo goed). Je kan het inderdaad wel beschouwen als een soort van kunstwerk en Sarr is hier ook echt uitgebreid en grondig te werk gegaan. We volgen het leven van de apparte Gainsbourg op een poetische wijze van een snelle kijk in zijn jeugd en de tweede wereld oorlog tot zijn subtiele doorbraak als muzikant. En zijn relatie met Brigitte Bardot natuurlijk. Het is ook niet even gewoon een biografie. De regiseur voegt er ook nog wat animatie poppetjes toe en bouwt het uit tot een sympatiek ludiek vertellinkje die je ook nog wat info geeft over de Franse muziekwereld. En Gainsbourg heeft altijd wel wat creatiefs en ook word dat niet altijd in dank afgenomen. Zo bv die onvergetelijke stuk dat hij een reggae versie van het Franse volkslied maakt. Klonk nog niet verkeerd ook. En natuurlijk die scene waarbij Gainsbourg en zijn compaan dronken op de weg gaan liggen om zo aan een taxi te komen.

Wat mij betreft een zeer gelukte biografie. Hoe leuk kan je het maken. Ik kijk al uit naar Sarr's volgende film Le Chat du Rabbin. Ditkeer wel een volledige animatiefilm.

4,5*

Erg mooie Hongaars/Belgische film... Enfin, waarom de Vlaamse acteurs nou Engels praten ontging mij.

Heb de trailer gezien op de dvd van 'D Ardennen en die sprak me al meteen aan vanwege vele mooie beelden... en het feit dat ik al een liefhebber van coming of age-films ben. Het plot lijkt nog wel vaak een weg te willen zoeken en worden er wel heel veel elementen in een ton gegooid. Maar uiteindelijk kom je daarmee wel langs erg avontuurlijke wegen. Overduidelijk is de regisseur ook erg geïnspireerd geraakt door White God.

Ook de loop van het verhaal is nog vrij snel uit de mouw geschud. Een overspelige vader die een kindje baart bij een andere vrouw en pas tien jaar later ontdekt de huidige vrouw dat haar dochtertje een broertje heeft. Vergezocht of standaard?

Maar ook al heeft het verhaal nog een beetje een aanloop nodig... de uitwerking is uiteindelijk erg verrassend en lijkt met alle winden mee te willen gaan. De benauwende scene's tussen de ouders, de rauwe scenes in de straatbende... en over White God gesproken, Herkenbare elementen komen erin terug... Lees: Straathonden...

Daarnaast de vele mooie beelden van Boedapest... Nouja mooi... Ik zou niet in die achterbuurten willen wonen. De zomerse sfeer weet er wel een betoverende draai aan te geven... Wat altijd nog bovenaan staat zijn de talloze mooie shots... Die brugscene, wanneer die paarden arriveren op het strand en de jongeren daarmee in een grote groep door Boedapest gaan rijden (ook een verwijzing naar White God?)... en zeker wanneer broer en zus met elkaar oog in oog komen is een schitterend stukje coming of age... Helaas wel veel te kort. De afwerking van deze film wil genadeloos worden... maar dan toch...

Ja... Jeugdfilm, coming of age, social drama, fantasie... Soms heeft zoekend een film maken wel zijn voordelen. Ik heb me in ieder geval weten mee te slepen met deze sfeervolle, zomerse prent.

4,0*

Saaie film.

Er gebeurt echt helemaal niks in deze film, gaat ook nergens over, die Yun Fat loopt er ook maar bij alsof het hem geen reet kan schelen.

Nee dit was niet zo'n succes, Chow Yun Fat kan beter.

Die Ringo Lam zou het nooit winnen van John Woo.

1* voor sommige vechtscenes

Weer een erg bijzonder en mooi werkje van de typische Fincher. Het mooie van deze film is en waar het ook allemaal omgaat is dat de hele film gewoon een Game is. De hele samenvatting zal ik maar tussen spoilers zetten. Om te beginnen vond ik Michael Douglas weer erg goed bezig zijn en de bijrol van Sean Penn als zijn broer was ook erg goed. De remmen gaan los als Nicolas die cadeaubon krijgt en uiteindelijk ook een cado dat een spelletje met je leven blijkt te zijn. En dan zit je je al voor te bereiden met wat voor onaangename verassing Fincher nou weer zal aankomen. We krijgen eerst een spannend kat en muis spel en je denkt dat het allemaal standaard blijft. Maar aan het einde slaat het pas in als een bom. De meeste mensen zullen dan boos zijn omdat alles zogenaamd voor niks is geweest of dat David Fincher de kijkers voor de gek heeft gehouden. Maar dat is nou juist het leuke aan deze film. En toch lijkt alles zo echt.

Van mij gewoon weer een zeer geslaagde film van Fincher.

4,0*

Vette grove actiefilm weer van de Crank regiseurs die hierin precies dezelfte elementjes gebruiken. Lekker over de top geweld waarin de ranzigheid en bloederigheid niet word geschuwt, geflipt, gestoord, en ook nog met een kluit aan sarcastische en onnatuurlijke reclame. Gerard Butler draaide ook lekker door in deze film, met zijn boze blik. De decors en de futuristische stuff is ook een lust voor het oog en er word ook lekker veel en oorverdovend in geschoten en de hele film door en de film barst ook van de typische Neveldine/Taylor humor. Het leukste vond ik wel die scene waarbij [Butler voor de Game een hele fles wodka leeglurkt en als ie dan dronken door de slagveld waggeld en uiteindelijk bij een parkeergarage komt en dan in een auto de wodka in de benzinetank kotst en er achterna pist zodat ie kon rijden. Geweldig. Ook kon je de film vaak letterlijk vergelijken met een computerspel.

Ook de soceity scenes waren botergeil.

Gewoon een lekkere gestoorde en geflipte actiefilm. Verwacht geen 12+ film als je de titel ziet.

4,0*

Gezien samen met Niethie vorige week.

Een heel bijzonder en zeer realistisch werkje vond ik dit. Om te beginnen uit het Franstalige gedeelte van Belgie, waarbij je vaak vergeet dat het geen Franse film is. Altijd weer even wennen. We volgen het leven van Cyril, die ik echt erg goed neergezet vond door de piepjonge acteur, die echt voor die leeftijd wel intens, gedurft en met gevoel acteerd. Mensen hebben de handen vol aan hem en hij ontkomt aan alles en is een fikse doorzettertje. Soms is het wel erg slikken om te zien hoe hij er aan toe gaat. Hij gaat op zoek naar zijn vader maar eenmaal gevonden wil zijn vader hem uberhaupt niet eens meer zien en staat het leven van Cyril op zijn kop. Zo werd ie al opgevangen door Samantha, echt een schitterende rol weer trouwens van Cicile de France, waar de relatie ook niet al te rooskleurig is. Soms is het gewoon pijnlijk om te zien hoe die Cyril er op los gaat om zijn zin te krijgen. Maar toch zijn er evengoed nog wel betere momenten tussen die 2. Dan komen we bij die criminele jongeman die jonge jongentjes gebruikt voor zijn louche praktijkjes. Jaa het straatleven is hard. Het einde is ook een mokerslag. Wraak lost toch niet altijd op.

Erg bijzondere film dat gewoon erg intens en echt aanvoelt. Je word er gewoon niet vrolijk van.

4,0*

Toch iets minder dan deel 1. Je zou ook hier haast kunnen denken dat het door Tim Oliehoek is geregiseerd

Ik vind het eigenlijk nooit echt werken; een film met slapstick humor, iets waar de Hollanders zo goed in zijn. Voor dat soort humor kijk ik wel tekenfilms. Het rauwe en cynische sfeertje wat in ICTED is gebruikt is hier maar in een karige aangelegenheid terug te vinden en heeft het plaats gemaakt voor iets te onwaarschijnlijke humor. Zonde. Eigenlijk hadden ze dit niet als vervolg moeten bestempelen. Ergens wist ik me wel te vermaken en je kan zien dat Vet Hard eigenlijk bijna een kopie was.

De crew uit het eerste deel is weer terug te zien. Kim Bodnia als Harald, die klunzige koks, de Servische mafia en natuurlijk niemand minder dan Vuk. Ook Nicolaj Lie Kaas mag hier aan bod komen als de vrouwenmoordende broer van Harald. Hij is best nog wel ok. Ook die Mille was erg grappig, maar voor de rest is mijn mening hierover een beetje hetzelfde als Vet Hard. Wel vermakelijk, maar er had nog wel even een scheeraparaat doorheen gemogen.

3,5*

Vette film! Uit India nog wel, wie had dat nou gedacht?

Ik, als multiculturele dvd-verzamelaar kijk graag dingen uit andere landen en inmiddels mogen er al genoeg landen deel uit maken van mijn dvd-verzameling en is het altijd leuk om verschillende onderwerpen (actie, horror, drama, indie, vage films, drugsfilms of misschien zelfs Science Fiction) (ver) buiten Hollywood te ontdekken. Alleen India ontbrak... ik bleef maar zoeken naar een Indiase film met een interessant onderwerp, maar wat je 9,9 van de 10 keer tegenkomt is, in het begin nog wel een interessant onderwerp, maar wanneer je weer voor de zoveelste keer ondekt dat ze daar weer een zooi ONGELOFELIJK slappe, zoete, zeikerige, irritante musicals hebben tussen gekwakt (ik noem het gewoon roggelen in een bord eten) haak je weer flink af. Vaak ook op een jaren 50 wijze gefilmd als je even een kijkje neemt op Youtube, bloedirritant acteerwerk, en ik heb het dan nog wel eens volgehouden om een sort-of Spionagefilm van 180 minuten (ja, wat wil je anders als er zoveel tijd over moet blijven voor dat gejodel en toneelspelletjes) in delen te bekijken wat begint met een James Bond kunst intro met dansende dames, nou meid, hoe verzin je het! Met ook nog een bloedirritante gitaarmuziek die lijkt weg te zijn gelopen uit een goedkope jaren 60 spionageserie, en dat voor een film uit 2005. Verder zie ik ook erg veel exacte kopieën van Amerikaanse films/onderwerpen, of gewoon alleen maar jatwerk. (De naam Bollywood komt ook ergens vandaan) Steeds niet opgegeven want er zou toch wel ergens een Indiase film zijn die niet zo bloedirritant is als al dat muffe flutzooi wat ik ben tegengekomen, en dan, met dit alles, durven ze nog te beweren dat India het grootste filmindustrie ter wereld heeft. Hahahahahaha!

Zo even op de Gandu-wijze mijn frustraties eruitgooien die ik heb opgelopen tijdens mijn zoektocht naar een echte Indiase film. Maar dan lijkt er toch nog wel een beetje hoop te zijn. Zo valt mijn oog op Gandu; vergelijkbaar met Enter the Void? Bizar? Middelvinger naar Bollywood? En zelfs ook nog verboden in het eigen land? (Ja, wat wil je als je alleen maar films gewend bent waar je over het algemeen de diarree van krijgt) Hebben!! En inderdaad, dit is toch wel even een hele aparte kijkervaring... Wat voor genre ik er aan kan koppelen weet ik nog steeds niet...

Gandu is een onsuccesvolle amateurrapper in Calcutta, die, in plaats van dat er om de zoveel tijd een musical ingekwakt word waarvoor je je hele gebid voor moet laten behandelen bij de tandarts, er nog wel even een stevig rapje uitgooit met harde teksten. Al zou je haast denken dat het gewoon Rock-muziek is, want van een beatbox is geen sprake. Dat hij gefrustreerd word is al duidelijk genoeg, want het is een pessimist bij het leven (wat wil je ook als je in zo'n gore uithoek van de stad woont). Op de Larry Clark-toer kijkt ie een beetje porno, rukt zich wat af, laat zijn maagdelijke stoerigheid steeds de boventoon spreken en hangt wat rond met de optimistische fiets-taxichauffeur Riksja, die ook de blote tieten-verhalen naar zijn oren geslingerd krijgt en waar hij zo zijn jointjes, en naderhand wat crack mee rookt midden op een spoorweg, en verder verveeld, verveeld en nog eens verveeld. Zijn moeder haat hij intens, zeker om haar nieuwe vriend. Afijn, een niet zo'n rooskleurig leven zeg maar.

Komt daar hoop in of een beetje zonlicht? Nee! Alhoewel.. toch wel een klein beetje nadat hij eindelijk een keer van bil is gegaan.

Het verhaal is gewoon overduidelijk uitzichtloos, en Gandu zakt steeds verder in een neerwaardse spiraal en dat wordt ook op een hele creative wijze neergezet met het vele gespeel van shots, cuts en de zwartwit montage, en kleur, bij een ongecensureerde scene, waar India vast erg van geschrokken is. Soundtrack was goed! Verder ook veel grimmige en broeierige beelden van Calcutta, en hier en daar wat onderhuidse humor. Het trippy-sfeer is vaak ook erg goed aanvoelbaar en die crack-trips die Gandu had waren erg creepy. En of je dit nou werkelijk een vergelijking met Enter the Void kan noemen... Trainspotting kom ik er ook in tegen en wat elementjes van Larry Clark.

Erg toffe film. India moet dit vaker doen. Het feit dat deze al verboden is in eigen land zegt toch echt wel iets over dat die Indiazen gewoon totaal geen smaak hebben of misschien wel xenofobisch zijn voor films waar eens eventueel andere muziek (of geen muziek) in word gebruikt ipv steeds weer die smartlappenmuziek. Fuck Bollywood!

4,5*

Was inderdaad een steengoede film. Hoe Leonardo DiCarprio al op zo'n jonge leeftijd een wereldacteur werd en is. Verder was deze film, gebassseerd op waargebeurde feiten goed te doen en soms leerzaam. De sfeer van die tijd bv die er goed inzat en kon zien hoe de Ieren leefte en oorlog voerden met de Amerikanen. Acteerwerk van de film was ook prima in orde. Daniel Day speelde redelijk als Bill the Butcher. Wat wel een beetje een tegenvallertje was was die soms overtollige drama-scenes en sommige decors zagen er best nog goedkoop uit. (of ligt dat nou aan mij?) Film en verhaal waren iig sterk. Met stijlvolle riot-scenes tussen de Ieren en de Amerikanen.

Zoals gezegt: een historisch verhaal waarvan je wat leert. De armoede, de ellende en de corruptie. De film is ook orgineel en geen inspiratiebron van allerlij klassiekers wat nog wel vaak gebeurt. Matin Scorsese maakt er zoals gewoonlijk wat moois van. Dit is nou eens de eerste film van hem die ik zie zonder deNiro. Ik denk dat Scorsese vaste acteur nu wel Di Caprio zal worden van wat vroeger de Niro was.

Prima historisch verhaal.

4,0*

De reacties en het stemgemiddelde is hier overduidelijk totaal niet chill. Ik heb echter best wel fatoe gehad met deze film. Misschien wel behoorlijk fout vermaak, maar ik had voor deze titel op zekere hoogde nog best wel respect!

Ja, de 2 popi jopie rappers mogen hier hun beurt doen als 2 losers die zichzelf verspeeld hebben en worden gearresteerd, alhoewel... de arrestatie lijkt nog helemaal niet zo gek te zijn, want op de voorwaarde dat ze undercover moeten gaan als "Gangsterboys" om een Turkse maffia op te rollen in ruil voor hun vrijheid is natuurlijk helemaal waus, jwt?

Nou en zo worden ze er geleidelijk voor klaargestoomd, leren ze met pipa's om te gaan, ten koste van een camper van een dikke Duitser, en mogen ze vervolgens kennismaken met de meest zwaarste en succesvolste jongens binnen de Turkse maffia. De vraag is echter: blijft dit wel straight?

Gangsterboys is voor mij toch echt wel een van de meest whackste en foutste Nederlandse komedie, met zelfs een beetje zelfspot. Yes-R en Turk waren nog best wel lekker op dreef, en vergis je niet: ik heb echt een paar keer flink moeten lachen, waaronder om die Brabandse gangster, die erg leuk geplayed is door van Koningsbrugge, die Voodoo dokter uit Afrika, en die Jack Wouterse als een links extremist. Banga-bitch Georgina Verbaan was ook weer lekker aan het hosselen Zo nu en dan ook nog wat clips van Yes-R, met het dito stoerdoenerij, of slechts zelfspot om een wannabe Gangsterboy te worden.

Ook wel geinig om te zien dat dit commerciele product van een experimentele regisseur komt, waarvan ik Sur Place heb gezien.

Heb wel een jonko gesmoked bij deze film en waarschijnlijk dat ik hem daarom een 3,0* geef.

Prachtige Noorse film waar ze de buurlander Stellan Skarsgard voor hebben ingehuurd, die hier toch wel een fenomenale rol neerzet. Je kan dit zien als een misdaadfilm, maar dan wel even een hele andere.

Skarsgard speeld hier een gedessilussioneerde ex-bajasklant Ulrik die weer terug in de maatschappij komt en weer langzaam maar zeker weer een wederopbouw doet met zijn ouwe maatjes om op een wel hele buitengewone, en behoorlijk rustige wijze een wraakplan kweken om Ulriks verrader neer te leggen. Maar dat lijkt niet echt een hoofdrol te spelen in de film. Er word eerder uitgebreid aandacht besteed aan Ulrik die zich weer staande probeert te houden. Hij vind ten einde raad werk bij een garage met een agressieve baas, en een slaapplaats bij een een of andere vatsige nymphomane Poolse huisvrouw in een vieze kelder, en zo wil hij wel weer eens weten hoe het met zijn vrouw en zoon gaat. Ulrik zelf komt ook totaal niet over als een meedogenloze gangster en uit zichzelf hier meer sub-assertief, en gaat ook maar als een dwijl de opdracht aan om zijn verrader op te sporen, samen met zijn irritante maatjes.

Je kan een ding over deze film zeggen: er is geen sprankje hoop aanwezig. Vooral de grimmige industrieële settings en het grauwe, gure sfeer zorgen nog voor een nog completer plaatje. De decoratie is in ieder geval behoorlijk toepasselijk en zorgt ook voor een nog uitzichtlozere sfeer. Het laatste gedeelte van de film Met die bevalling en die autopletterij-scene is een lekkere in your face, maar dan op een zwart-komische, leuke manier.

Erg geslaagd en een bewijs dat Scandinavië toch wel bovenaan mag staan.

4,5*

Ik was toch wel vrij benieuwt naar de Zwitserse cinema, aangezien je daar maar behoorlijk weinig van tegenkomt. En zo kwam ik ook bij Stupid Boy. Een best wel sterke comming-out film. Alleen die overtollige ongecensureerde homo-scene's hadden ze wel even kunnen minderen, want ik kreeg in het eerste half uur wel de indruk alsof ik naar een gay-pornofilm zat te kijken. Daarna werd de film wel vrij bijzonder en verrassend en we zien de hoofdpersonage, een verslaafde homo-swinger die inene voor een ander lot komt te staan dan alleen maar one night standjes met mannen, en dus zo een brakkemikkige relatie gaat beginnen met een oudere homo. Het word vanaf dat ogenblik een beetje een psychologisch spel wat de film wel weer steeds interessanter maakt. Ook kwam ik hier en daar nog best wel wat Seidl/Haneke momentjes tegen.

En ik als hetero, vond dit gewoon best wel een bijzondere film. Het eerste half uur is vervelend maar uiteindelijk pakt de film wel verrassend en bijzonder uit. Vind ook dat je niet persee homo moet zijn om deze film te bekijken. Alleen die seksscenes moet je wel even doorslikken (ik heb het sowieso niet op frequente en ellenlange seksscenes in een film want dan kan je netzogoed porno gaan kijken ofzo) Maargoed, de film draait uiteindelijk wel om meer dan alleen maar dat.

3,5*

Fraaie SF-film. Dit is weer zo'n term waarbij het verleden en de toekomst doormekaar worden gegooit. Vooral bij die auto's: dat waren jaren 50-60 auto's met een futuristisch geluidje en dat vond ik ook wel mooi. Verder waren de decors ook mooi, ondanks het soms wel een beetje karig is. De toekomstige snufjes waren ook fraai. De plot doet me een beetje denken aan een zinnetje uit het liedje: "In the year 2525". Met die technologieen waarmee je kan bepalen hoe je kind eruit gaat zien. Ook het term ruimtereizen word boven tafel gehaald. Ook is het weer leuk om Uma Thurman te zien en de dubbelgangerrol van Jude Law en Ethan Hawke waren ook zeer geslaagd. Vooral aan het eind als blijkt dat Freeman niet van de aarde is. En eigenlijk is dat ook nog maar de vraag.

Vond Gattaca een keurig opgezette SF-filmpje. Verwacht geen dito spannend thrillertje, dit is gewoon allemaal heel subtiel. Mooi verhaal en snufjes, prachtige decors en nice acteerwerk. Deze krijgt een 4,0*

Wel weer een amuserende onderhoudende HK-film. Edison Chen was weer lekker op dreef als een Cambodiaanse huurmoordenaar en maakt de film goed. Voor de rest is alles best standaard en verwacht niet al te veel harde actiescenes. Wel was alles op een mooie duistere wijze gefilmd, en sommige scenes waren best hard en bloederig. Ook grappig dat bij bepaalde man-to-man gevechten allemaal gegrom van honden laten horen. (vandaar de titel denk) Soms deed de film ook een beetje aan Unleashed denken. Die eindscenes in Cambodja waren ook mooi en natuurlijk mocht er aan het einde de typische Chinese melodrama niet ontbreken.

Al met al een vermakelijk tussendoortje.

3,5*

Lanners, overduidelijk bekend in een kleine groep verbaast me weer opnieuw... zijn eerste film Ultranova was een niet altijd-interresante experiment, maar zijn opvolger Eldorado was een lekkere vreemde slow-burn roadmovie. Nu komt hij met een comming on age film, en nee, niet zo'n eentje als Pipi Langkous met Tommy en Anika en gaat het soms wel verder dan slechts kwajongensstreken.

In eerste opzicht zou je daar wel aan denken maar, ondanks de sfeervolle nostalgische plaatjes die Lanners er al vanaf het begin in gooit, is het leven van de 3 vrienden, de naïve maar eigenwijze Seth met zijn doordrammende broertje van 13, en hun buurtgenootje Dany niet echt bepaald kleurrijk... de hangen wat rond, zoeken een doel, nadat hun ouders hun huis, tuin en keukenleventje in Spanje nog veel belangrijker vonden dan hun zoons, en roken voornamelijk stiekem wiet. Dany wordt er elke keer als ie zijn oudste broer weer treft helemaal in elkaar getrimd. Uiteindelijk zijn ze zat van al die uitzichtloosheid en gaan ze vluchten en op zoek naar een doel, en let wel... alles word uit naïviteit gedaan, met alle gevolgen van dien, waarvan je zelf niet zo snel zou denken dat een groepje pubers dat allemaal voor elkaar krijgen zonder stil te staan bij wat ze aanrichten voor hun toekomst. Ik ga daar ook niet zoveel over vertellen, maar de loop van de film word ook steeds verbazingwekkender en inderdaad, het leven van de 3 jongens veranderd op den duur voorgoed, aan alle kanten...

Lanners weet dit alles ook op een hele bijzondere wijze neer te zetten en zijn typische rurale beelden zorgen weer voor veel sfeer. De jongens acteren ook echt uit de kunst en zelfs bepaalde Van Sant/Clark experimenten zijn hierin terug te vinden, alleen dit keer niet met kleurenfilters, maar zoals gezegt: Lanners volledige eigen stijl. De ultieme vraag in de film is: hoe wil je in godsnaam dit soort buitengewone besluiten volhouden? Op een dag word je vanzelf ouder en wijzer, en dan?

Gewoonweg weer een prachtig werkje van Lanners. Op naar zijn volgende...

4,5*

Goed verhaal en goede acteurs. Had hem op telefilm 2005 gezien maar hij was echt goed.

en niet op dvd verkrijgbaar jammer.

5,0

Zalige Duitse film die ook weer lekker hard en cynisch is maar daarnaast ook zeer hartverwarmend. En zo kun je zien hoe het liefde in andere culturen gaat en vele gevolgen ervan. We krijgen te maken met de Duitster van Turkse afkomst Cahit, een ex-new waver en een zware junkie die lekker asociaal en cynistisch overkomt. Die beginscene in de kroeg was ook erg leuk. Ook Sibel was schitterend neergezet en ook best een lekker wijf en ook suicidaal net als Cahit, en ja, die vinden wel iets in elkaar en trouwen met elkaar, en wat een zooitje dervan gemaakt word. Zeker met zo'n streng geloof. Haha

En zo komen we terecht in het ultra rauwe wereldje van Cahit waar Sibel heel erg onder te lijden heeft. Alles word mooi weergeven in de smerige achterbuurtjes van Hamburg en ook de Istanbul scenes zijn onvergetelijk, vooral die scene waarbij: Sibel daar word belaagd door een groep mannen, die denken op zo'n monsterlijke wijze een vrouw van straat kunnen halen om ermee te trouwen. Tjonge jonge jonge. Ook de vele soundtracks waren heerlijk en ook die vele tussenspellen met dat Turkse orkest met Istanbul op de achtergrond was erg mooi gedaan. Je word voor de rest ook gewoon meegesleurd in de film en soms kan je wel dingen invoelen van de anderen. Wat ook een hele pijnlijke maar ware scene was was die scene met die ouders en de broer van Sibel die eerst bidden en de foto's van Sibel in de brand staken en dat de broer Sibel moest doden/in elkaar slaan.

Verder komt dat diepe Turkse geloof ook erg hypocriet en onmenselijk over vind ik.

Onvergetelijke mooie Duits Turkse film die en rauw en hard is maar ook regelmatig opbeurd waardoor het weer op een feelgood film lijkt. Dit was topklasse.

5,0*

Beter dan Komt een vrouw bij de Dokter, om te beginnen. Al kan ik best wel begrijpen dat van Houten het zwaar heeft gehad met 2 sterk emotionele rollen. Hierin mag ze een moeder genaamt Lea spelen die mentaal ontspoort na de geboorte van der zoontje. Eigenlijk wou ze het toch niet. En ja, ook hierin draait het weer om een stel die alles zo perfect mogenlijk wil hebben, net zoals in Komt een vrouw bij de dokter, en dat de boel gewoon frappant kan ontsporen met zo'n inzet. De Gelukkige Huisvrouw is dan zoals gezegt wel wat beter. Alles is wat rustiger en beter neergezet en niet helemaal geflipt en in overtollig bombasme als KEVBDD. Ook zijn er een paar fraaie duistere momenten aanwezig. Carice is natuurlijk weer harstikke stoer en waneer ze mentaal ontspoort kan je er aan de ene kant best wel om lachen maar aan de andere kant is het wel te pijnlijk en sneu voor woorden. Vooral bij die bevalling, wat zou een mens daar wel niet van denken. Waldemar Torenstra was ook zeker niet slecht en het hele achtergrond verhaal van Lea en die flashbacks/waanbeelden van der vader waren ook bijzonder.

Ook de scenes in het gekkenhuis waren uiteraard meeslepend en ook de hoofdzaak van de film. Zo kom je ook weer een hoop mafkoppen tegen waar Lea, met haar gedrag, volgens haar niet thuishoort. Vooral die Theo (gespeeld door Jaap Spijkers) vond ik erg goed. Ook de hele verder relatie tussen Theo en Lea is erg mooi doch onmogelijk neergezet. In opzicht van de moeder en Harry dan, maarja ook in het gekkenhuis maak je nieuwe vrienden.

Nee, hier was ik wel zeker over te spreken.

4,0*

Is inderdaad wel een sterke Koreanse misdaadfilm. Op de hoes word hij weer sterk met Saw vergeleken en denk je ook in de eerste 75 minuten dat het weer een mooie misleiding is. Maar toch weet de film zich toch nog een mooi, Se7en achtig detective verhaaltje voor te schotelen met enkele pijnlijke momenten. Ik heb me eigenlijk wel zeer vermaakt met deze film, ondanks de andere verwachtingen, alhoewel: pas aan het einde begint de film wel weer sterk op Saw te lijken en staan we ook weer gerant voor een hele reeks verrassingen. De spanning is ook vaak genoeg te snijden

Ook de gore momenten zijn natuurlijk weer niet te overzien. Ik heb me wel vermaakt.

3,5*

Matige film

Alles word grauw en regenachtig in beeld gebracht en het is gewoon erg vermoeiend, Stallone kon beter.

Heb de versie uit 1971 nog niet gezien maar dat ga ik wel eens doen.

1,5* voor de moeite

Onlangs in Pathe gezien... de zaal was verder ook vrij leeg.

Ja, Peele heeft hier wel een hele unieke film neergezet en het was ook de vraag in wat voor bui hij was. Al lijkt het er wel op dat het plot, trailer, poster op zich al een spoiler weggeeft, maar dat loopt gelukkig wel even anders. We maken kennis met Chris... een verlegen doch sympathieke donkere jongeman en zijn blanke vriendin Rose. Het voorgevoel zat nog wel altijd in mijn achterhoofd maar desondanks weten ze hier wel een heel hecht stelletje neer te zetten. Na 4 maanden wordt het eens tijd voor Rose om Chris mee te nemen naar haar ouders in het diepe Zuiden van Amerika. De locatie beloofd al niet veel goeds en aangekomen is de eerste indruk van de familie ook al ietwat afvragend. En ja, die zwarte tuinman en kamermeisje... Nouja, ze hebben plezier in hun werk dus er zal wel niet veel aan de hand zijn. De film kabbelt op deze manier voort en er komen scenes in voor die nagelbijtend spannend zijn terwijl het in principe niet veel voorstelt ( die homerun van de tuinman en wanneer dat kamermeisje haar eigen spiegelbeeld opzoekt in de ruit) Maar uiteindelijk ook die hypnose-scenes... of toch nachtmerries.

De film moet het vooral hebben van het steeds benauwerende sfeer waarbij het met het moment steeds duidelijker word dat Chris toch wel in een nest met hele vreemde mensen met hun rare rituelen is terecht gekomen. En inderdaad... Na een lange aanloop komen we dan uiteindelijk bij het moment die er gebeuren moest... of gebeurd er toch weer iets anders?

Jawel... want de climax... Jezus Christus... Hoe de regisseur die toch zo over de top weet te maken en waarbij ik gewoon met een brede grijns op mijn bioscoopstoel zat. Schitterend! Geweldig en dan nog zonder veel poespas als in een Hollywoodfilm. Dit maakt de film meteen al op alle gebieden helemaal goed!

Gewoon een origineel verhaal dat je haast een klassieker kan noemen. Met de vele knipogen naar de hedendaagse tijdsgeest als naar de slavernij van twee eeuwen geleden. Naast dat we te maken zouden moeten hebben met een rechtse familie, viel het me ook op dat er daar een links sausje overheen gegoten werd. Lees: iemand de hele tijd te vriend houden, doen alsof er niks aan de hand is maar ondertussen... Ook de soundtracks waren geweldig, het acteerwerk en de vreemde rituelen/feesten/bijeenkomsten waren sterk neergezet... die douanegast had ook zo zijn grappige dialogen: They will use you as a sexslave!, de broeierige zuidelijke settings en... dat kleine uiteindelijke science fiction concept... Ja, hij was gewoon goed! Haast geen slecht woord over te zeggen. En wat voor genre je hier nou precies aan zou kunnen vastknopen? Ik zou het bij god niet weten.

Racisme in een nieuw jasje.

5,0*

PS: https://www.buzzfeed.com/erinchack/things-you-may-have-missed-in-get-out?utm_term=.odrowEYWE#.ndlRE9OW9

Heerlijke frisse misdaadkomedie en ook zoals ik het wil zien. Om te beginnen vond ik het verhaaltje best leuk in elkaar gezet maar aan de andere kant soms ook moeilijk te volgen, maar achteraf kom je er natuurlijk achter dat alles gewoon een gespeelde film was. De film had zo weer zijn vele leuke zwarte humor momentjes, een tal aan leuke acteurs: Gene Hackman, John Travolta (leuk duo uiteindelijk) Rene Russo en ook nog een schitterende rol van Dennis Farina als een quasi meedogenloze maffiabaas. Ook Danny de Vito had weer een leuk bijrolletje en de knipoog naar andere misdaadfilms was ook sterk aanwezig.

Gewoon weer zon heerlijke jaren 90 misdaadkomedie die erg genietbaar is.

4,0*

Best wel een leuke film die nog wel eens op de automatische piloot gaat en meelift met Stone/Rodriguez/Tarantino wat stijl en opzet betreft. Ik denk dat de regisseur daar eerder intensief mee bezig was dan met de rest van de film. Desalniettemin weet deze film nog wel te vermaken. Gibson is nou een drugssmokkelaar die in Mexico word opgepakt en in een wel hele aparte gevangenis word geplaatst. De gevangenis heeft meer weg van een een provinciaal stadje, maar dan met gevangenen. Afin, vanaf dat moment gaan we weer op de bekende toer verder. Gibson die in conclaaf gaat met de mensen die het niet zo op hem hebben en corrupte agenten, met behulp van een 9 jarig jochie.

Het hele inhoud van deze film kan je wel dromen maar sommige dialogen en de aanwezige actiescenes weten nog wel aandacht te trekken. Wat mij betreft is deze film nog wel goed te doen.

3,5*

Erg goeie film, op sommige momenten spannend. Die Mc Queen speelde goed zijn rol met die dame.

Ja deze was een zeer geslaagde roadmovie.

5,0

Had ik deze film begin december gezien en wil ik er nu een recensie over schrijven. Krijg ik ineens te weten dat Kim Ki Duk zojuist is overleden? Verdomme nog aan toe!

Want ook met deze titel flikt hij het weer en gaat hij, net zoals Pieta, terug naar de politieke roots. Wie heeft het zich wel nog niet bedacht: een film over een Noord-Koreaan in Zuid-Korea? En hoe zou dat in zijn beloop gaan.

We beginnen in Noord-Korea en volgen een visser die ogenschijnlijk een redelijk goed leven leidt met zijn vrouw en dochtertje. Wat al meteen opvalt is dat de sfeer onder de mensen nog wel redelijk vriendelijk en geduldig is. Ik had nog echt zo'n beeld voor me dat iedereen in Noord-Korea nooit lacht en altijd onder spanning staat van de grote leider. Tot dusverre aan toe...

Op een dag gaat hij uit vissen maar begeeft de motor van zijn bootje het en drijft hij in de richting van Zuid-Korea. Daar wordt hij al meteen in ontvangst genomen door de autoriteiten die hem voor geen cent vertrouwen. De film draait hier vanaf dat punt om het onmenselijke verhoor met die cynische commissaris die hem meteen van spionage verdenkt. De visser komt hierbij in allerlei verweven intriges, komt oog in oog met een andere Noord-Koreaanse staatsburger alias spion en niet veel later, nadat hij het in man en macht volhield om zijn ogen dicht te houden om geen informatie op te nemen, werpt hij zijn blik in het kapitalistische en westerse Seoul.

Hierbij wordt er een interessant contrast getekend tussen de mentaliteit van Noord en Zuid, maar dan wel zodanig dat je toch gaat twijfelen waar het daadwerkelijk beter is en dat Noord-Korea niet gewoon een punt heeft door het cynische, hebzuchtige en verkwanselende Zuid te boycotten? Interessante scenes trouwens met die prostituee en die soeprestaurant. Ook die rol van de goede commissaris heeft een sympathieke bijdrage. En oh ja... aan zowel de Noord als Zuid-Koreaanse tongval is ook gedacht.

Noord-Korea, het land waarvan we dachten dat je om elke verkeerde poep of scheet werd opgepakt en opgesloten en gemarteld werd in een ijskoude werkkamp; waar je geen verkeerde blik had mogen trekken en waarbij de mensen continu bang en onderdrukt waren... Als ik deze film begrijp lijkt dat weer een beeld van het westen te zijn, en waarschijnlijk wil Kim Ki Duk ons daar mee confronteren. En ergens begin je hierdoor ook te begrijpen waarom het westen zo wantrouwt wordt... Dat zie je ook maar aan die momenten dat het verhoor van de visser in Noord-Korea dunnetjes wordt overgedaan.

Maar uiteindelijk is het niet Oost of West of Noord of Zuid... Uiteindelijk zijn we allemaal gewoon mensen.

Kim Ki Duk heeft hier weer een overtreffende en fascinerende film neergezet, met een boodschap. Ik zal de regisseur gaan missen...

4,5*