Opinions

Had er toch iets anders van verwacht.

De film heeft wel zo zijn schitterende montages... en een vanouds vampierenverhaal oppoetsen is nooit verkeerd. Misschien had ik iets teveel een vanoudse Aziatische horrorfilm verwacht... Iets waar ik na een jaar of tien weer behoorlijk aan toe was. Maar tevergeefs... Dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Bij Re-Cyle had ik ook zulke verwachtingen, maar werd ik flink verrast door een soortgelijke combinatie... Rigor Mortis is te chaotisch, te druk en te bombastisch en op den duur zelfs niet echt meer te volgen.

Bijvoorbeeld haal je continu de hoofdpersonage en zijn tegenstander door elkaar en komen sommige personages ook uit het niets. De locatie begint op den duur ook erg saai te worden.... Een beetje een Raid-achtige kruistocht door het gebouw was ook niet verkeerd geweest. Wel heeft deze film een fijne portie gore en bloederige momenten... Ook enkele fraaie shots : die zelfmoord in het begin oa... en die Shining-achtige tweelingscene.... Soms nog wat vanoudse Aziatische spookjes, maar daar blijft het bij.

Wel redelijk vermakelijk... maar er had veel meer in gekund.

3,0*

KUNSTWERK

Echt mooi geacteerd door Forest Whitaker die Franse ijsverkoper en dat kind.

Het bevat ook symboliek en die oude mafieveteranen maken er ook een feest van.

gewoon ronduit prachtig

5,0

Never send a rabbit to kill a fox.

Vorige week in de bioscoop gezien... na een hectisch begin: We kregen bioscooptrailers en het beeld liep eventjes vast. Nouja... kan gebeuren... totdat het beeld ook vast liep bij de "Dreamworks" introductie. Nog geen seconde later kwam er een Pathe-medewerker de zaal binnenlopen met de mededeling dat er iets met de projector is en dat we rekening moeten houden dat het beeld vaker zou gaan vastlopen. De keuze was: of je geld terugvragen of je er niets van aantrekken. Ja, daar baalde ik van... want op zo'n manier hoef ik geen film te kijken. Ik mokkend naar beneden met de overweging om met hetzelfde geld naar Get Out te gaan... Shit, ik had de ticket waarschijnlijk nog achtergelaten in de zaal. Ik weer terug... de controle geloofde mij en ik liep de zaal in... de introductie van Ghost in the Shell moest nog maar net beginnen, nouja... ik besloot op hoop van zegen maar gewoon te gaan zitten, terwijl de helft al inmiddels was opgestaan.

En er was de hele film niks aan de hand, behalve het feit dat ik bijna een meesterwerk had gemist.

De anime van Ghost in the Shell had ik tien jaar geleden gezien en ik weet nog dat ik daardoor verbluft was. Tijd voor herziening. Ik lees vele dingen over dat de remake slecht is enzovoort... maar daar ben ik het totaal niet mee eens. Sterker nog, dit is weer eens een van de betere al dan beste remakes die ik had mogen vertoeven. Meteen wordt je meegetrokken in de piekfijne futuristische sfeer waar het neonlicht, vliegende hologram-vissen en vele andere oogstrelende visuele effectjes de hoofdrol spelen. Ook grappig dat de film het nog voornamelijk moet hebben van de Aziatische sfeer alsof hij zo min mogelijk Amerikaans wil lijken. De Hong Kong locatie is natuurlijk fantastisch voor dit soort werkjes... De afwisseling tussen de chaotische centrum met de drukke straten, marktjes naar de verroeste Hong Kongse portiekflatjes en sloppenwijken...
Scarlett Johansson weet hier op een magistrale wijze de rol van Major neer te zetten en ze ziet er hier bijna onherkenbaar Aziatisch uit en natuurlijk... Takeshi Kitano als een bad-ass Yakuzabaas, die op zijn 70ste nog al zijn krachten weet te bundelen. Ik moest hierbij toch wel meteen even denken aan Johnny Mnemonic (het is al sinds 1995 dat Kitano weer in een Amerikaanse film speelt).

Zoals gezegd wist de film me met zijn prachtige visuele effectjes en het veelal donkere sfeer me in de greep te houden en de aansterkertjes liegen er ook niet om: vele scene's die worden besteed aan moddervet gemonteerde actiescene's die je een beetje een Matrix feeling geven en een enorme creatie aan surrealisme en levens (of bestaans) vormen. Die karaokebar was daar het hoogtepunt in. Ook de scene's tussen Pitt en Johansson zorgen een beetje voor een portie hectische romantiek tussen het feit dat Kuze een doelwit is. En ja... verder... gewoon twee uur lang genieten en van je stoel geblazen worden als ik toch sensationeel mag zijn. De soundtrack is door en door meeslepend en passend bij de desbetreffende scenes. Leuk om de dag erna ook namen als Tricky en Dj Shadow tegen te komen.

Wat mij betreft gewoon een pareltje van een remake. Je kan zien dat die Rupert Sanders een echte fan was...

5,0*

Wel weer een fijne vermakelijke fantasyfilmpje die toch op sommige momenten wel een beetje een jaren 70 sfeer had. Nicolas Cage maakte er alweer iets heel leuks van alhoewel je in het begin denkt:He! Is die gozer nou Nicolas Cage? Dat kan toch niet? Oooow het is een flashback. Beetje stom maarja...

Verder heb ik me toch kostelijk vermaakt met deze goede stripverfilming die toch wel erg fijn is op veel momenten. Alles is ook erg mooi gemaakt en gegeografeert, met onderandere hoe Nicolas Cage in een Ghost Rider veranderd met die schedel die in de brand staat. Verder is dit ook gewoon een simpel good vs bad filmpje met ook de gevaarlijke bovennatuurlijke bad guys. Maarja, wie kijkt nou zulke films voor het verhaal? Verder vond ik die scene met dat Nicolas Cage als Ghost Rider die flatgebouw opreed. Die motor vond ik trouwens ook wel gaaf.

Alleen was dat einde wel weer klef en vervelend.

Maar verder gewoon een zeer fijn filmpje dat het kijken waard is voor een avondje top vermaakt.

4,0*

Het 2de deel van Ghost Rider was zeker wel een aardig niemendalletje maar deel 1 blijft toch nog wel wat beter. Dit is gewoon nog hersenlozer vermaak, Cage is weer eens lekker op dreef als Johnny Blaze die nu alles in zich moet nemen om een duivelskind en haar moeder te beschermen tegen een groep mensenhandelaren (als dat het waren). En ja... verder een paar toffe actiescene's en hier en daar wel typische Nevildine/Taylor elementen die we uiteraard ook wel kunnen associeren met Crank en Gamer en natuurlijk lekker goedkoop gefilmd in Oost Europa. Maar slecht was deze niet hoor. Gewoon lekker dom vermaak.

3,0*

Beetje vergeten, tot dat een collega van mij mij aanbood om een dvd van Ghost Ship uit te lenen.

Wat heb ik gemist? Om te beginnen nog een ogenschijnlijk standaard verhaal, dan wel weer een boekverfilming, maar toch was Virus de zaak voor. Die fenomenale openingsscene, dan die crew die op spookschepen jaagt en deze vervolgens naar de kust versleept... en ja hoor... krijgen ze nu een hele bijzondere spookschip op hun radar.

Nou, ze betreden boord, dat er een paar doodgaan is natuurlijk al 100% zeker, we krijgen een geest van een meisje te zien en... nee, toch niet helemaal. Op den duur richt de film zich op het onderliggende verhaal van de flashback aan het begin (1962 om precies te zijn) waardoor het toch wat interessanter wordt.

Een element die Ghost Ship toch wel een stukje sterker maakt, ondanks de vele clichés eromheen. Behalve dan dat de geest van dat meisje geen kwaad wou.

Maar voor een doordeweekse avond goed te doen.

3,5*

Was weer een goede film van Polanski. Het is wel een beetje onduidelijk wat voor genre je deze zou geven. Om te beginnen is de hele film in Duitsland opgenomen omdat Polanski maar beter niet in risicovolle landen kon filmen die uitleverbaar waren naar Amerika, of Amerika zelf. Later had ie natuurlijk minder mazzel toen ie alsnog werd aangehouden. Het gaf ook niet echt een gevoel inderdaad dat het zich in Amerika afspeelde. De eiland locaties waren dan wel weer erg mooi en sfeervol en het was een mysterieuze reis. Ewan MC Gregor doet het weer goed als Ghost Writer terwijl Pierce Brosnan een knappe rol neerzet als politicus. The Ghost Writer word ook wel duidelijk subtieletjes gebasseerd op Roman Polanski's leven en toekomst en dat was wel weer mooi om beide thema's te associeren.

Ook dat kleine rolletje van de toen inmiddels 95 jarige Eli Wallach was perfect. Echt respect voor die man.

En het einde was natuurlijk een klap op de vuurpijl.

Was nog een zeer geslaagde film van Polanski, voor zijn aanhouding.

3,5*

Ah, Carpenter, nooit verkeerd. Vorig jaar had ik gewoon weer eens spontaan zin om wat films van deze man binnen te halen. Resulterend tot een bestelling van vier titels op Bol.com, waaronder ook een van zijn modernere film Vampires; een dijk van een lekkere foute actiefilm. Hij lijkt in de commerciële periode rondom de eeuwwisseling de proef te willen herhalen met Ghosts of Mars, ook een van de dvd's, maar deze lag nu een jaar op de plank. Tot van de week...

Ja, hoe plat en hoe inhoudsloos het ook mag zijn, dit was gewoon voldoende voor het nodige vermaak en aan creativiteit ontbreekt er weinig. Ook al is het vrijwel op het onmogelijke uit. Open en bloot op Mars worden er door aardelingen kolonies opgericht en de welvaart lijkt hier de goede kant op te gaan. Echter is er toch wel een onzichtbare buitenaardse kwaad al jaren op sluimerstand lopende en uiteindelijk kan een hiërarchie niet ontlopen worden.

We hebben onze actiehelden en de gevangenen die te hulp moeten schieten (Statham, Hendridge en Ice Cube), want de kolonies op Mars worden nu wel zichtbaar bedreigt door degene die door het onzichtbare kwaad besmet zijn. Je zou ze met neanderthalers kunnen vergelijken, maar rusten voordat ze alle zuiverlingen hebben afgeslacht (en daarbij jouw hoofd op een spies klieven) zullen ze niet. Wat we krijgen is toch wel een uiterst vermakelijke SF Western, waarbij de dialogen typisch zijn voor die tijd en alles draait om een stevig potje actie en bloedvergieten. Heel onlogisch en fout allemaal, maar toch zo leuk.

Fijn ouderwets direct to video vermaak. Voor Carpenter was dit echter een klap van de molen omdat deze zo gigantisch flopte en het erop leek dat de zin voor deze man er jammer genoeg af was. Maar dit soort films moet je ook niet zo heel serieus nemen.

3,5*

In eerste opzicht een sterke thriller met een knappe samenloop. Alleen dan wel met enkele pijnlijke stoorzenders... allereerst vond ik Jason Bateman een gigantische miscast voor een film als deze. De man heeft een flinke CV aan Amerikaanse onderbroekenlol-films en om hem dan prompt in een film als deze tegen te moeten komen... Laat staan dat hij vaak erg geforceerd zijn hoofdrol doet. Verder wil het RTL 4 woensdagavondfilm gehalte ook hier en daar om de hoek kijken en had ik graag gewild dat de film zich wat vaker 's nachts afspeelde. Joel Edgerton zet echter wel een sterke rol neer als stalker alias oud klasgenoot van Simon. Je zou in eerste instantie kunnen denken aan een reünie, maar op den duur begint het steeds meer benauwder te worden met de creepy cadeautjes en het opdringerige manier van contact aan willen houden. Uiteindelijk komen we er achter dat de man een pestslachtoffer is van Simon.... Goed concept.

De aanwezige spannende momenten waren wel goed inelkaar gezet, maar het was veelste karig en de subtiliteit ontbrak erg vaak. Het einde daarentegen was wel erg goed.

Een film waar de makers wel even wat meer geduld en aandacht voor moesten hebben. Maar desalnietemin een prima probeerseltje.

3,0*

Mmmmh iets anders dan verwacht. Echt eng vond ik hem niet. Ik vond het verhaal opzich goed en er zaten nog wat tragische momenten in maar echt heel eng was ie niet. Ik ben ook helemaal niet geschrokken bij die Kallifrageer-scene want het gebeurde niet plotseling. Wel kreeg ik er kippenvel van, maar echt schrikken ho maar! En ik was nog voorbereid op de grootste schrik van m'n leven.

Verder vond ik die lift-scene wel nagelbijtend. Waarbij je met veel zenuwen naar de verdiepingen zit te kijken en denkt: O My God!!!

Nog zo'n creepy scene is die Metro-scene. Op het moment dat de metro dan even onder de viaduct rijd is het even donker en zie je Ling even door het raam kijken achter Mun en die dokter.

Maar echt een horror was het niet helemaal. Meer een Thriller/drama. Ok er zit nog wel wat creepy stuff in maar toch... Het draait meer om de tragische geschiedenis van Ling dat erg mooi in beeld word gebracht. Ook dat feit dat dat Mun de dood en de geesten van de toekomstige doden kon zien door de ogen van Ling die ze gekregen heeft. Met bv: de dood van YingYing en die explosie aan het eind. Erg ondroerend en mooi.


3,5*

The Eye 1 was niet echt eng maar wel verdomde interesant dat toch nog wel ervoor zorgt dat het een prachtige film is. The Eye 2 doet er dan weer een schepje boven op en is ook erg interesant maar ook wel enger dan deel 1. The Eye 2 was voor mij toch echt ook een fantastische ervaring al zeg ik het zelf. En nu was ik benieuwt naar deel 3 eeeh 10 eeeeh infinity. En dat was toch werkelijk een deel die gewoon de 2 vorige delen verkracht.

Ik denk dat Danny en Oxide Pang wel behoorlijk dronken waren om zo'n soort vervolg te maken. Dit lijkt verdomme wel een parodie ofzoiets. Maar dan toch wel een hele slechte. Zowel de humor is absoluut dom en de creepy dingen worden zwaar verneukt door al die domme grappen. Het verhaal is dan opzich wel goed en ik had ook gewild dat de Pang Broertjes er iets serieus van gingen maken en al die onzin maar bewaarde voor een parodiefilm en niet een vervolg op zo'n mooie serieuze reeks. Bij het begintiteling van de film denk je al als eerste: O MY GOD!!!!!!!! American Pie?? Scary Movie?? Gadverdamme, hoe de Pang broers hun eigen prachtige project zo ten schande kunnen maken.

1*

Nou, zo matig was hij niet hoor. Een prima vervolg. Maar dat met een andere personage. Joey was best wel een mooie meid en de rest acteerde ook goed. De film was niet heel eng maar er zaten hier en daar wat creepy stuff in waar je nog wel eens de ijspegels op je rug krijgt. Scenes als oa dat Joey in de coffeeshop it en dat er ineens een verschijnsel achter haar staat, de bushoekje scene, de zelfmoord in die metrostation(die personage die het deed zag er erg creepy uit, dat dat enge wijf zwevend in iemands baarmoeder kroop en niet te vergeten, die echo-scene waarbij Joey haar baby in haar buik ziet en dat die ogen van die baby opengaan.

Helemaal niet matig ofzo deze film. De film is absoluut niet saai. Je blijft gewoon geboeit zitten kijken, ook al zit er lichte creepy stuff in. Ach.. mischien is het wel omdat ik erg van dit soort films hou. Voor mij hoeft een Aziatische horrorfilm niet heeel griezelig te zijn. Als er een beetje vreemde of creepy dingen in zitten is ie voor mij ook al geslaagt. (einde was ook best wel eng trouwens)

Binnenkort maar eens The Eye...Infinity op de kop zien te tikken.

4,0*

Eindelijk eens een oude film van Jackie Chan gezien waarmee het allemaal Zo'n beetje begon dacht ik. Maar ook in zijn jonge jaren is al bewezen dat hij subliem kon vechten. Police Story heeft een dun verhaal maar er zitten toch wel weer keileuke momenten in en erg mooie stijlvolle gevechten. Met ook nog enkele gevaarlijke spanndende stunts als: dat met die bus of die scene dat Chan naar beneden glijd met die paal met verlichting.

Ook de rollen van die 2 dames vond ik leuk en die bad guy zag er ook wel geinig uit.

Zeer vermaakt met een Old-school Chan.

3,5*

Leuke film met mooie stukken:

Jackie chan in de skibergen

Jackie chan met die zeehond

Jackie chan bij die haaien

het was erg leuk een beetje in de richting van james bond

4,0

Niet slecht. Is ook een van de eerste producties van A24. Kenmerkend ook aan het feit dat ze het jaar 1962 (of het verre verleden) ook hier op een niet al te dure wijze kunnen neerzetten.

Ginger & Rosa is meer een soort observatie. Vandaar dat het volgens vele users ook wordt gezien als een saaie brok. Ik vond het nog wel een redelijk boeiende vertelling en daarbij ook een beetje een vergelijking. Waar je in deze tijd nog jongelingen met hun naïviteit doch hun vastberadenheid de klimaatcrisis in kaart brengen, doen bijvoorbeeld deze meisjes het tegen de bom. En tegen de onverschilligheid, de dagelijkse beslommeringen en privélevens die erbij in de weg komen.

Leuk om het zusje van Dakota hier te zien, alvorens ze in een parel als The Neon Demon zou verschijnen. De andere was minder bekend. Het decor van de jaren 60 werd zoals gezegd op een eenvoudige manier opgevoerd; jazzmuziek, kleding, een oldtimer, de nieuwsberichten. Het kwam redelijk overtuigend uit de verf. Ook de pijnlijke verhoudingen met de ouders zijn indrukwekkend.

Niet al te perfect, daarvoor was het toch wel een beetje te minimalistisch, maar zeker ook niet slecht!

3,5*

Weer zo'n standaard weerwolven horror. Doch best vermakelijk. Er word redelijk in geacteerd en de Ginger-weerwolf ziet er wel lekker bruut uit. Verder ook vrij goor en bloederig op bepaalde momenten en de zwarte humor mocht ook niet ontbreken. Prima tussendoortje. Met ook nog enkele nummers van onze Junkie XL.

3,0*

Niet elke zwart-wit film met een buitengewoon onderwerp is "Sin City" stijl...

...want rode kleuren ontbraken nog altijd.

Een Iranese vampier-westeren met de titel dat een meisje alleen naar huis loopt, geregisseerd door een vrouw, een vrouwelijke vampier die (voornamelijk grijpgrage) mannen doodt en zelfs een shot met blote borsten... De regisseuse speelde klaarblijkelijk graag met vuur in haar eigen thuisland.

En terecht, want zo'n gestoorde kutmaatschappij te kakken zetten is altijd het leukste en dat is met deze titel, ook zeer gelukt. De film vind plaats in een verloren Iranese woestijnstad, die Bad City schijnt te heten (wel jammer om er achter te komen dat het gewoon in Amerika is geschoten), waar het ook bijna letterlijk en figuurlijk uitgestorven is in de straten. We volgen het uitzichtloze leven van Arrash, die wat met zijn kat door de omgeving toert in zijn ouwe Amerikaan, en zijn depressieve, alcoholistische vader op sleeptouw heeft. Alles lijkt een andere wending te krijgen als hij een mysterieuze vrouw in een zwarte boerka opmerkt, dat een vampier schijnt te zijn. Maar in plaats van dat er onheil ontstaat, ontstaat er een romance tussen de twee.

En zo weet de film zich om te wentelen in een overduidelijke middelvinger naar de Iranese regeltjes met een hele fijne creatieve uitpak. "The Girl" is overduidelijk niet een roekeloze vampier en pakt voornamelijk roekeloze en perverse mannetjes, en waarschuwt kleine jongetjes van dat ze zich maar beter koest kunnen houden in hun toekomstige leven. En ja, ondanks het allemaal erg komisch en lomp overkomt, toch heb ik af en toe wel de rillingen gekregen van "The Girl". Tegen het einde steelt Arrash' kat gewoonweg de show.

Erg keurige emanciperende vampieren-film.

4,0*

Mijn eerste stem dit jaar...

David Fincher heeft de smaak te pakken. Eerst gaat hij door de hele 19de en 20ste eeuw met The Curious Case of Benjamin Button, duikt hij in de geschiedenis van Facebook in The Social Network, en nu neemt hij de Zweedse Millenium op zijn rekening om die te remaken.

En ik moet zeggen dat dit toch geen overbodige remake vond (wat ik eerst toen ook dacht) maar een keurig netjes werkje. Opmerkelijk is dat de film zich in Zweden plaatsvind maar echt alle Zweden spreken Engels, maar daar wen je wel snel aan. Het sfeertje is in ieder geval lekker duister neergezet en de sneeuwval der tussendoor maakt het plaatje compleet en Danial Craig zet hier weer een ijzersterke rol neer als Mikael Blomkvist, en weer een hoop aangename charisma uitstraalt. Rooney Mara is ook een superstoere chick die in de huid mag kruipen van Lisbeth Sallander en ik vond haar net zo overtuigend overkomen als in het origineel. Ze is hier ook weer lekker keihard en wat blijf ik die scene waarbij ze die verkrachter stigmatiseert toch heerlijk vinden. De rest van het verhaal is ook grotendeels hetzelfte als het origineel, misschien hier en daar nog wat dingetjes bijgeplakt, maar de uitwerking was in ieder geval goed. Stellan Skarsgard was ook erg sterk als psychopaat. En uiteraard: De muziek van Trent Reznor (die Fincher ook in The Social Network gebruikte) was weer supervet.

Nee, dit is een uitstekende remake en dat was denk ook niet gelukt zonder niemand minder dan David Fincher. Prima settings (al is het feit dat alle Zweden Engels spreken even wennen) gave muziek van Reznor en een sterke cast. Waarschijnlijk had hij al in gedachte ook de andere 2 delen te remaken, had ik vorig jaar gelezen. Hopelijk worden die ook net zo goed.

Klasse!

4,0*

Damn, heb weer te snel gestemd, die 1 was teveel

Die Rodriguez was wel knap maar ik ergerde me echt aan haar in deze film met haar domme boze smoel en die slappe gevechten. Het verbaast me echt dat deze shit nog waard is voor de filmmuseum. Niet te geloven dat ik en me groep nog een verslag moest maken van deze kutfilm. Voor dat verslag had ik nog niet meer dan een stompje potlood en een bierviltje nodig. Ik kon nog netzogoed 2 uur zitten kakken ipv 2 uur naar deze klotefilm klijken.

0,5

Joon-Ho Bo lijkt voornamelijk te schommelen tussen suspence en arthouse. Daar waar hij voor spektakel zorgt met films als The Host, Okja en Snowpiercer, laat hij de mensen weer hersenkraken met Mother, Memories of Murder... en dan zeker deze.

Ik heb nog moeten googlen om iets meer duidelijkheid te krijgen over Parasite en nu ben ik er een beetje uitgekomen.

Parasite is overduidelijk al een soort protest op de scheidslijn tussen de elitemaatschappij en de onderklasse. Het begin is al erg typisch; een gezinnetje, vader moeder broer en zus wonen in een krot in een groezelige buitenwijk van Seoul. Wat al meteen een probleem is in het huis is dat er een slechte wifibereik is. Zo nu en dan komt er eens een dronkenlap voor hun gevel pissen en houden ze zich voornamelijk bezig om pizzadozen te verzamelen voor statiegeld. Maar als vele dozen niet perfect genoeg zijn...

Broer en zus besluiten om met vervalste diploma's het gezin in te laten trekken bij een rijk gezin in een chique villa. Vader, moeder, dochter en haar kleine indianenbroertje. Ik moet wel zeggen dat ik wel even op het punt stond van... waar wil het heengaan? Op den duur lijkt de film vanaf dat moment een beetje in te kakken en lijkt het trucje al achterhaalt te zijn en lijkt de boel steeds vager te worden. Maar vervolgens slaat Parasite het roer om.

Wat hierbij duidelijk is is dat Parasite voornamelijk metaforisch te werk gaat. Ik moest toch een beetje aan de methode van Jordan Peele denken en vanaf dat punt zit Parasite boordevol verrassingen en memorabele momenten. Neem bijvoorbeeld die dronkenschap bij onweer, de ontdekking van die kelder, dat dat gekke huisvrouwtje en die man het gezin in gijzeling houdt door op de "verzendknop" te dreigen drukken, die man die vanuit de kelder de lichten bediend (alsof het van boven een sensorsysteem moet voorstellen) of die terugtocht naar huis; waar blijkt dat de hele onderliggende wijk is overstroomd. Die trap waar ze vanaf rennen zou je in principe kunnen vergelijken met een statistiek/dat ze van de bovenklasse naar de onderklasse... en dan met de kers op de taart: Dat feest op het einde.

En dan nog blijven er vragen over... Ik kan nog steeds niet zo goed het einde ontcijferen, waar vader zich in die kelder verborgen houdt en vervolgens zijn gezin ontvangt. De achterliggende reden probeer ik nog steeds te ontcijferen. En ohja... wie was dat enge gezicht bij de trap?

De gedrevenheid achter deze film is nogmaals wel duidelijk genoeg en het is Bo ook meer dan gelukt om er iets van te maken. De settings, beelden, decors en sfeer zijn gelikt en wisselen ook af van het hippe naar het armzalige en smerige. Daarnaast is dat veramerikaniseerde snufje ook opmerkelijk (Engelse woorden gebruiken tussen het Koreaanse, soms Engelse namen ipv Koreaanse) Ook is er moeilijk een genre aan vast te plakken; het schommelt van een gezinsdrama, tot zwarte komedie, tot thriller en zelfs horror. Wat dat betreft is Parasite toch wel daadwerkelijk een zeer unieke ervaring die inderdaad wel zijn Oscars verdiend heeft. Dat mag ook immers wel gebeuren bij een film die keurig de luren legt met de consumptiemaatschappij... en voornamelijk zij die ervoor vallen. Wie zijn er in deze kwestie de parasieten, is de vraag...

4,5*

Ook dit is weer een prima western/oorlogsfilm van Leone. Dit is eigenlijk de tweede deel van de Once Upon...-serie. Acteerwerk was perfect en de decors en achtergronden waren weer helemaal op de Sergio Leone wijze gemaakt. Hij zorgt altijd voor een prachtige sfeer in zijn films. De dorpen, de treinreis... alles zat prachtig in mekaar. Ook dat John en Juan, eerst vijanden in het begin, erg goede vrienden worden was erg mooi.

Sergio Leone had het weer voor elkaar: gewoon een prachtige western/oorlogfilm. Prima acteurs en decors en sfeer. En mooie shootouts ook. Maar toch zijn The Good, The Bad and the Ugly en Once Upon a Time in the West net iets beter.

4,5*

Glass moest er toch wel komen. Na Unbreakable in 2000 besloot Shalmayan iets van 16 jaar later met Split op de proppen te komen en deze halsoverkop met Unbreakable te gaan linken aan het einde. Nu, met Glass komen alle personages uit de twee bovenstaande films bij elkaar. En dan ben ik van Unbreakable inmiddels al vrij veel vergeten, omdat het toch alweer vele jaren terug is dat ik deze gezien heb.

James McEvoy, Bruce Willis en Samuel L. Jackson. Ze staan alledrie tegenover elkaar in deze film. Ze denken dat ze superhelden zijn; althans, volgens de doctoren van de kliniek waarin ze opgesloten zitten. De hele film speelt zich ook vrijwel in deze kliniek af en richt zich voornamelijk op de observaties van deze drie "types". Dit levert nog wel eens spannende machtsspellen op.

Het hele gegeven omtrent dat de doktoren en psychiaters als egoïsten worden neergezet omdat ze volgens Crumb nooit pijn in hun leven hadden geleden... en waarin Crumb weer oog in oog komt te staan met "lotgenoot" Casey vond ik interessant en sterk gevonden. Is de film daarmee ook helemaal gelukt?

Shalmayan heeft er iets creatiefs van gemaakt, maar toch voelt de film op verschillende vlakken niet helemaal compleet. Het was meer een beetje toewerken naar een slot... Het miste toch wel iets t.ov. bijvoorbeeld Split... Ook al vond ik het acteerwerk behoorlijk goed en waren de dialogen en de spanningen tussen psychiaters en deze drie iconen... en dan voornamelijk die battle op het einde goed op zijn plaats. Misschien bevatte het gewoon een beetje teveel samenraapsels van de twee eerste delen, zonder dat het echt glad gestreken werd.

Is Glass daardoor minder? Nee. Het was toch nog een vermakelijke thriller met drie topacteurs. En ja, de eindscene... Komt er dan toch weer een vervolg in de toekomst?

3,5*

Mhhh

Vond hem na nog een keer gezien te hebben wel iets leuker. Soms moest ik er om lachen, alleen alles is zo grauw in beeld gebracht, das wel jammer. Maar voor de rest was ie nog wel te pruimen.

3,0

Weer eens een sterke film op de Nederlandse radar. Lijkt ook erg overeen te komen met Rundskop.

Ik hou wel van die provinciale filmpjes met de bijbehorende dialecten... Iets wat Nederland... ook... maar weinig doet. In dit geval bevinden we ons in Limburg... Grauw en guur neergezet. We volgen vader en zoon Lei en Jeffrey... Geboren jagers en typische dorpelingen. De film lijkt in eerste instantie nog te willen zoeken, maar eenmaal de tijd een beetje verstreken is weet hij je wel in de greep te houden.

Wat kan je het eigenlijk noemen? Een soort haantjes gedrag of concurrentie tussen vader en zoon of is het uiteindelijk toch de misdaadwereld waar de vader van Lei zich in bevindt... en ze langzamerhand opslokt? Alles blijft echter wel op een afstand en pruttelt voort naar het einde... maar desalniettemin weet het me wel te raken.... Bijv: Dat momenten tussen Jeff en Lei in dat busje met slavinnen, de scenes tussen Nicole en Jeffrey, dat Jeffrey heel plotseling dood is (ongeluk? Lei had immers een flinke slok op wanneer hij achter het stuur zat)... gevolgd met die zwangerschap. En de scene tussen Lei en zijn exvrouw... Rauw...

Eindelijk weer eens een Nederlandse film die mij kon bekoren. Hier moeten er meer van gemaakt worden, zonder dat ze een beetje in een hoekje worden gedrukt.

4,0*

Edit: Zie ik zojuist dat dit de regisseur van Witte Vis is... een film die is opgenomen in mijn voormalige regio.

En Valentino????? Is dat, ondanks de fleurige typisch Hollandse poster, iets?

Alexis Dos Santos... verrek, dat is de man die ook nog de kunstige en zeer creatieve Unmade Beds op zijn naam heeft staan. Met Glue leverde hij daarvoor ook een behoorlijk goed en meeslepend werkje, en ook helemaal op de manier gefilmd zoals ik dit soort onderwerpen graag wil zien.

Om te beginnen heeft ook de niet Amerikaanse Santos, (naast Nikola Lezaic uit Servië met Tilva Ros en Q uit India met Gandu) zijn inspiraties van van Sant en Clark vandaan gehaald en pent ook hier een zeer nuchtere kijk op het leven van een puber uit Patagonië, overduidelijk een plek waar geen reet te doen is en waar je een speld zou kunnen horen vallen in een van de kleine dorpjes waar Lucas woont. Hij verveeld zich vaak de tering, maar dat probeert hij te doden door zoveel mogelijk op zijn BMXje rond te scheuren terwijl hij een koptelefoon met punkmuziek op heeft. Hij woont thuis met zijn neurotische moeder en een paar broers en zussen. Neurotische moeder heeft zojuist een dorpbewoonster afgetuigd omdat die is vreemdgegaan met haar man en het hele gezin loopt op losse schroeven. Tsja, Lucas heeft hele andere dingen aan zijn hoofd, hoeft zijn vader ook niet te zien ondanks zijn moeder hem overtuigd dat het, ondanks zijn fout, een hele goede man is.

Wat de film verder wil vertellen: gewoonweg het leven van Lucas en zijn vrienden. Nacho, zijn beste vriend waar ie het meest mee optrekt en zijn punkband, die een hitje willen scoren voor een optreden op een feest. Dit levert toch allemaal erg fraaie en indrukwekkende momenten op, waarbij we eigenlijk een beetje "deep inside the mind" van een gemiddelde puber gaan. Met ontdekken, experimenteren (voornamelijk met drugs, seks en alcohol) en vooral veel lol maken en nieuwe dingen ontdekken. Ook Andrea heeft een erg leuk bijrolletje, waar de jongens ook mee optrekken en zich een houding proberen te vinden in dat zandbak van Argentinië en hun verdere seksuele experimenten kunnen voortzetten. Ondertussen verloopt de relatie tussen Lucas en zijn vader, toch helemaal niet zo slecht als dat je zou denken in het begin.

En ja, de naam Glue, in combinatie met een film over puberaal experimenteren, daar hoef ik niet zoveel over te vertellen, maar het levert wel een van de meest trippy scene op die ik in een film heb gezien, die hier ook erg goed doch bizar wordt neergezet.

En ja, de montage en de beelden. Zoals gezegt, die waren gewoonweg betoverend, kleurrijk en mooi, en ook helemaal zoals het hoort in een Indie-film over zoekende jongeren. Lekker zwoel, fel, zonnig en diepe kleuren met aandacht op de plekken waar het zich afspeeld, de perfecte ingrediënten.

Deze gaat gewoon door!

4,5*

Heerlijk verfrissend werkje in Liman's eerdere jaren en er ook eentje is zoals ik het graag wil zien: een lekkere geflipte komedie dat het voornamelijk moet hebben van de scherpe kanten dan van die uberflauwe komedies waarin er meer geschreeuwd word dan dat er iets wordt gepresteerd.

Met Go(!) is het Liman gelukt hier een lekkere vakkundige mozaïkverhaal neer te pennen over personage's die ongewild in de drugsscene komen en waarbij het verhaal van de ene weer humoristischer verloopt dan bij de ander. Het leukste van allemaal vond ik toch wel die ene met die 3 jongeren, met vooral die asociale Engelsman Simon, die werkelijk aan alle kanten de rol steelt en hier gaat het er ook lekker geflipt, maf en gelikt aan toe en mogen de roadmovie-tinten ook hier en daar om de hoek kijken. De andere 2 verhalen zijn echter iets minder vrolijk, en dat vondt ik nog het meest unieke aan deze film.

Acteurs zijn voor mij nog vrij onbekend, maar Timothy Olyphant zet in iedergeval een erg apparte rol neer als een relatief creatieve drugsdealer. Ook die sullige vriend van Ronna was hillarisch en uiteraard, Simon steelt, zoals ik hierboven al zei, de show. En uiteraard zat er ook een fenomenale soundtrack aan te komen hier.

Erg genoten! Mooi voorafje voordat Liman met peperdure blockbusters op de proppen kwam.

4,0*

Na de magistrale La Horde, halen de 2 regisseurs weer een nieuw zombie-onderwerp uit de kast, dat dit keer het hele voetbalwereld een dodelijke voetbalschop geeft. De film begint lekker droog met het typische voetbalcultuur van de Paris Olympics, die met een bus naar een een of ander verlaten boerengat in Frankrijk worden vervoerd om daar opnieuw de uitdaging aan te gaan met een plaatselijke voetbalclub die voorheen van ze gewonnen had. Op het moment dat we er zijn worden we al meteen in het dorpsculuur gegooid, waar oud zeer nooit zal verdwijnen. Dus ook niet de jaloezie dat Sam Lorit, die voorheen toen hij nog in het dorpje woonde, bijna alle vrouwen daar heeft bevredigd, inc van de supporters. Logisch dat ie ook heel snel verkaste naar Parijs.

De wrok en de passie voor jou voetbalclub wordt echter ruw verstoord wanneer er een voetbalspeler iets te laat op het veld komt, en wel heel raar en agressief doet... en ook nog eens besmettelijk is geraakt na een mislukte doping. En voor we het kunnen beseffen worden de supporters/voetballers nog bloeddorstiger en agressiever dan ze al in werkelijkheid zijn. Dat wordt ook nog eens een manier om te overleven voor Lorit en de overgebleven voetballers uit Parijs, de coaches, een plaatstelijke politiechef, 2 debiele hooligangs, en... Cleo, waarbij Lorit er nu achterkomt dat dat zijn dochter is die hij bij een van de zoveel gelukkigen in het dorp schijnt te hebben verwekt.

Goal of the Dead was weer lekker genieten en een knotsgekke, zwartgallische kijk op de voetbalwereld. Wel jammer dat het wat minder heftig en bloederig is dan La Horde, dat verklaard ook al gauw de 12+ kijkwijzer. Enfin, deze film duurt ook geen 140 minuten. Dat het in twee delen werd gesplitst alsof het moest ogen als een voetbalwedstrijd of een gemiddelde uitzending op Studio Sport was wel erg leuk gedaan.

Fijn apocalyptisch vermaak weer...

4,0*

Eindelijk de 3 delen in bezit, dat werd tijd.

Gisteren deel 1 gezien en ik vond het welterecht een klassieker. Al Pacino en Marlon Brando speelde erg goed en de sfeer was echt te proeven. Het begon gewoon allemaal rustig met een 15 minuten durende Siciliaanse bruiloft, das al een goed begin van de Godfather-triologie.

Leuke scenes met OA dat die vent een paardehoofd in bed vond en die scene voor die fruitmarkt dat Don carleone met vijf kogels doorzeeft word maar het even later toch nog overleeft.

Heb zeer genoten van deze film. Echt een aanrader voor mafia-fans. Vanavond deel 2 maar eens kijken denk

5,0*

Gister deze bekeken.

Ik vond deze ietsje beter dan deel 1. De sfeer was opnieuw goed te proeven. Met deze keer een glansrol van Robert De Niro als de jonge Don Vito Corleone en weer een prachtrol van Al Pacino. Het begin was ook erg goed Dat de ouders van de 9 jarige Don Vito worden neergeschoten en dat Vito als 9 jarige helemaal alleen naar New York vertrok en dan 16 jaar later een wraak gaat plannen.

Dit was opnieuw een echte klassieker. Met prachtige momenten. Met twee verhalen door mekaar. Over Michael Corleone in 1958 en Don Vito in 1917. Geweldig gewoon

5,0*

Gisteravond gezien.....

Ik vond deze de minste van de 3. Als ze deze nou misschien in de jaren 70 hadden gemaakt was het misschien nog een toppertje geweest.

De halve sfeer van de eerste 2 delen is verdwenen en voor de rest zitten er gewoon saaie stukken in: Die 3 kwartier durende familiefeest in het begin BV. Al Pacino vond ik heel wat minder spelen in deze film.(in de vorige 2 delen was hij goed) Maar hierin moet ie nog even snel opa Corleone spelen met grijs beschilderd haar. En die Fonda en Sofia(zijn wel sexy) maar die zorgen voor tiener-achtige stukken. En dan nog zo'n stukje dat de Paus is overleden in 1979. Daar klopt ook helemaal niks van.

Maar sommige goede stukken: Die optocht in Little Italy, De stukjes op Sicilie en die opera scene.

Oh en het einde vond ik erg vaag: Hoe Coppola die triologie moest eindigen: Effe snel een stukje laten zien over Michael die 20 jaar later een hartaanval krijgt wat een slecht einde.

Maargoed een 3* maar. (zucht)