Opinions

Een best wel visueel overdonderend werkje uit Taiwan. Allemaal lekker hip geschoten met regelmatig strakke technomuziek. Het moet dus een soort van clubleven van Taipei voorstellen met een huis tuin en keuken verhaaltje eromheen van een vrouw genaamd Vicky die haar vriend met losse handjes langzaamaan ontvlucht en heil zoekt bij een dealer, maar dat het liefdesleven daar ook niet al te veel rozengeur en manenschijn heeft. Logisch uiteraard. Verder... ja... het plot is niet al te dik, het is gewoon een liefdesverhaal in het ruige nachtleven van Taipei, wat niet bepaald romantisch is. Verder kijkt de film wel lekker weg.

3,0*

Fijn, om toch weer eens vreemde vogels te treffen in de Nederlandse cinema.

Het eerste filmpje met die stipjes heeft me soms wel op mijn lachspieren gewerkt, maar het hoefde voor mij nog niet vijf minuten langer te duren; gezien het op den duur al snel op je zenuwen begint te werken.

Waar we al snel achterkomen is dat dit een zeer creatief knutselwerkje gaat worden waarin er veel gespeeld wordt met stijlen, camerawerk en... met name... teksten. Wat ik in dit laatste geval erg jammer is is dat dit allemaal in het Engels wordt geformuleerd.

Het tweede filmpje met Stefaan was een flinke stap voorwaards en moet ogen als een soort levende stripverhaal, waar, zoals gezegd, de Engelse vertaling wel weer flink afleidt. Maar het heeft de minimalistische stijl van Alex van Warmerdam en kruipt op den duur wel onder je huid, ook al blijf je aan het einde wel met wat vragen achter wbt wat er nou precies in Stefaans jeugd is gebeurd. Die scene met die begraven hond is een grandioze uitschieter!

Met Kjell bevinden we ons ineens in Noorwegen. Dat vond ik, ondanks het segment ook weer lekker bizar en arty was, wel afwijkend. Wel leuk was die methode met die teletransporterende auto's en dan die overmatige eindtekst als sarcastische stempel.

Dan Karel... waarin we ons ineens in een soort zwart-wit videoclip bevinden met een Spinvis achtige soundtrack. Een zeer lichte versie van Eraserhead met mooie donkere beelden. Absurdistisch, onderhuids, cynisch maar ook geestig.

En met het laatste filmpje draaien we terug naar het normale manier van filmen. Redelijk sympathiek filmpje dat zich overduidelijk situeert in Limburg. De rol van Jef was uitstekend en het einde met die jamsessie was een warme afsluiter.

Elk filmpje heeft een totaal andere stijl en dat sprak me behoorlijk aan. Ook erg verfrissend om, sinds ik zelf dertiger ben, te kijken naar de worstelingen van mijn nabij toekomstige leeftijdsgenoten. Hoe absurd, bizar en onwaarschijnlijk het allemaal mag zijn, er zullen wel vele metaforen achter zitten.

Eindresultaat is een: 4,0*.

Evengoed nog wel benieuwt naar Quarantaine, waarvan, je als je je er nog weinig in verdiept hebt, niet echt beseft dat dit een remake is van Rec. Tis ook niet zomaar een remake, tis gewoon een complete copy, en hier en daar ontbreken ook nog dingen. Ja, spannend is ie hier en daar wel, maar we kennen het hele verhaal al. Tja, slecht vond ik hem dan niet, ik kwam er nog wel me avondje mee door. Maar deze kan het zeker lang niet tippen aan REC.

3,0*

Direct vervolg op deel 1 maar dan weer totaal geen remake van REC 2. Hier begint het thema een eigen leven te lijden. Ik moet eigenlijk wel weer zeggen dat ik dit deel beter vond dan deel 1, dat gewoon een regelrechte kopie op de Spaanse REC was. Hier gaan we niet meer terug naar dat flatcomplex maar dit keer bevinden we ons in een vliegtuig, waar een passagier plotseling erg ziek word en dat kan natuurlijk maar 1 ding betekenen. Wat volgt is gewoon weer een overlevingstocht binnen de Quarantaine en stuk voor stuk worden de passagiers. En ja hoe het verder afloopt.... (het laatste shot was ook weer heerlijk typisch) En naast het horror is er ook hier en daar plaats voor wat actie.

Verder kon ik me nog zeker wel vermaken met dit deel. In iedergeval geen regelrechte kopie die toch nog goed te verteren is.

3,5*

Jeetje ben ik helemaal vergeten een bericht te schrijven over deze film en te stemmen.

Een maandje geleden bij Bart Smit gehaalt in de 5 voor 5 actie en gezien. Ik vond deze ook weer geslaagt. Van Damme kon er weer wat leuks van maken. Dit keer een film die zich vroeger afspeelt. Deze keer krijgen we Roger Moore ook nog even te zien, die acteerd ook goed. De eindgevechten zijn ook lekker hard en lang zoals ik het wil.

Mooie momenten in deze film. Toch nog een geslaagte Van Damme-film. Deze keer nog door van Damme zelf geregiseerd ook. Van Damme is heus geen slecht acteur.

3,5*

Mijn eerste stem dit jaar... (en het jaar is al een tijdje begonnen)

Ja, hier keek ik al heel lang naar uit en mijn verwachtingen zijn toch wel waargemaakt. Dit is een bijster originele horrorfilm waar het vanoudse ruimteinvasie thema als inzet wordt gebruikt.

Want... jawel. We krijgen te maken met een... verwoeste omgeving, een gezin, en doodse stilte; waarbij er in gebarentaal wordt gecommuniceerd. Want eenmaal ze je kunnen horen... ben je de pineut.

En ja, dat is toch zeker niet zomaar iets en het lijkt er al op dat het gezin al zodanig erop getraind is om hun stembanden volledig uit te laten schakelen. Het rouwen om het jongste zoontje hebben ze overduidelijk al die tijd moeten laten. Het feit dat de film, na de voorwoord in Day 89, al heel snel een tijdsprong maakt naar Day 473, is al goed gevonden. (Ze hebben echter wel een foutje gemaakt in de film door eerst Day 473 aan te kondigen, en pas later Day 442. Had andersom gemoeten) Inmiddels is het gezin al zodanig geïntegreerd in de situatie en proberen ze de tijd te doden door in de stilte de rituele bezigheden te ondergaan. Dit zorgt toch wel voor een behoorlijk sterk geheel op psychologisch gebied; lees: de typische ouder-kind discussies, maar dan met gebarentaal. Nogmaals... geen greintje geluid geven, ook als je met je voet in een spijker stapt, zo'n monster plots voor je neus opduikt.... De stukjes bij de rivier zouden als lichtpuntjes moeten zijn.

Sfeervol kon ik het zeker noemen. De rurale desolate sfeer en de heerlijke natuurstilte... terwijl het gevaar overal op de hoek ligt. De Ook de monsters zagen er overtuigend en sterk uit. Al had het wel iets subtieler gemogen. Je maakt al erg snel kennis met de monsters, terwijl het misschien treffender was geweest als ze tegen het einde in het volle zicht zouden komen. Het acteerwerk was goed. De vader die de veiligheid draaiende houdt en toch wel een beetje de baas-rol op zich heeft opgenomen, de moeder die vrijwel vaak passief blijft en dan het zoontje die naïef en gevoelig is en de oudste dochter die rebels en eigenwijs is. Dit zorgt ook voor de nodige wrijvingen tussen de noodzakelijke momenten door.

Echter snapte ik enkele dingen niet: Die krantenkoppen bijvoorbeeld: Hoe dan? Of waarom een baby maken terwijl je weet dat je daarmee je graf graaft... en wanneer die baby dan wel geboren is lijkt het wonderbaarlijk te zijn dat ie nergens huilt. Het brabbelt daarentegen wel, maar dat lijkt door het scherpe gehoor van de monsters overgeslagen te worden. Om nog te zwijgen over die schuilkelder die ze slechts afdekken met een matras. En wegzakken in een maismolen? En dan ondertussen naar adem happen? Zullen er dan echt niet inmiddels al enkele maiskorrels letterlijk in het verkeerde keelgat schieten? Het bad ass gehalte aan het einde was opzich wel oké... en gelukkig bleef het bij een open einde. Een beetje vergelijkbaar met The Grey.

Maar ondanks dat kon dit me toch wel zeker bekoren. Jammer van de schoonheidsfoutjes, maar desondanks een aanrader. Deel 2 schijnt ook te komen had ik begrepen?

4,0*

Ik lees hier de middelmatige recensies maar toch vond ik dit helemaal geen verkeerde film. Je kan wel zien dat het ouderwetse Dick Maas gehalte er wel een beetje vanaf druipt, maar dat is nogal moeilijk uit te leggen. Na het fenomenale Sint die al erg de Hollywood kant op ging gaat Dick Maas hier een erg knappe thriller neerschetsen, die wat donkere sfeer al erg goed werkt en het verhaal ook echt prima in orde is met een best sterke ontknoping. De acteurs: Pierre Bokma is om te beginnen gewoonweg echt helemaal geweldig als psycho. Hij weet het toch wel te overtreffen, Barry Atsma vond ik weer wat minder en overact behoorlijk, maar daar was ie in Komt een vrouw bij de dokter ook wel goed in. Zijn rol hadden ze toch beter kunnen vervangen. Quiz wil een niet stereotype Nederlandse film worden (wat de laatste jaren de goede kant op gaat) maar Atsma zorgt toch af en toe voor een terug bij af moment, maargoed, verder niet altijd storend want het verhaal is erg goed en pakt steeds verrassend uit. Dat hele sinistere spelletje van "de Man" met Leo is ook vaak nagelbijtend en al gouw word het van een lastige klant in het restaurant tot erger.

Het psychologische kat en muisspel is in iedergeval erg goed neergezet en Bokma weet er een goede draai aan te geven, met zijn sarcastische humor en zijn macabre plannetjes. Die Italiaanse koks vond ik daarintegen weer erg grappig, en de verdere rollen zijn ook erg goed gekozen (Kim van Kooten bv en die dikke vriend van Leo) en zoals gezegd: aan het einde slaat de film helemaal om met een verrassende maar doch pijnlijke ontknoping.

Ook is er hier en daar een aardig actiegehalte, en uiteraard ook een klein beetje horror en in het begin moet je inderdaad wel een beetje aan een Nederlandse Saw denken. En trouwens, die autoachtervolging met die politiewagens op de hielen lijkt zo wel her te zijn gebruikt uit Do Not Disturb.

Wat mij betreft weer een geslaagde Nederlandse film. Niet perfect maar wel zeker het kijken waard.

4,0*