Opinions

...Ach, dan maar de Engelse uitgave in huis laten halen.

Dit was toch ook weer een geslaagde film van To. Het begint allemaal met een langdurige straat-shootout ala Heat. Die er echt stijlvol en realistisch uitziet en grotendeels in slow-motion is gefilmd. Vooral die hoofd-badguy vond ik cool. Voor de rest blijkt deze film gewoon een lange actie-scene te zijn. Na de straat-shootout houden de bad-guys zich verborgen in dat flatgebouw waar de actie gewoon vrolijk doorgaat. Ondertussen word ook nog een gezinnetje gegijzeld terwijl het net rond het gebouw word dichtgetrokken. En zo lijkt het soms nog best op een computerspel. De actiescenes blijven mooi en het slow-mo maakt het plaatje compleet. De brokken beton vliegen nog wel eens in het rond en auto's worden in Zwitserse gatenkaas veranderd. Verder mocht de flauwe humor van die dikke agent ook niet ontbreken die zo nu en dan een scheetje moet laten. Wat wel jammer was was dat die Kelly Chan niet in actie kwam. Op de voorkant van het hoesje en op meerdere plaatjes op internet staat ze daar als een killer-bitch met 2 pistolen maar in deze film voert ze geen moer uit, helaas. Dacht, komt nog wel een stoer meisje in voor dat altijd leuk is.

Maar voor de rest is dit weer een zeer geslaagd werkje van To. Na Fulltime Killer komt Breaking News.

4,0*

Best nog een vermakelijke horror. Film begon als een actiefilm maar uiteindelijk ontknoopt het zich tot een geestenhorror met nog hier en daar fijne schrikmomentjes en beste creepy momentjes. Maar ook dat word nog een beetje gemengt met actie. Film deed me ook een beetje aan Silk denken op een een of andere manier. De acteurs deden het ook best goed en er zaten ook nog hier en daar wat gory momenten in bv: die foetus in de soep.

Vermakelijk tussendoortje.

3,5*

@Wadjoeh: Ik vond het juist eens een keer goed dat er weer eens een buitenlandse en vooral een Koreaanse film zich in Nederland afspeelde. Seoul, New York, Hong Kong, en Parijs heb ik ook al zoooovaak voorbij zien komen in films. Nu eens een keer iets nieuws. Het valt me trouwens op dat er nog wel meerdere Aziatische films in Nederland opgenomen worden. Misschien omdat het hier goedkoop filmen is voor de Aziaten, net als dat de Amerikanen nog wel eens hun films goedkoop in Bulgarije of Roemenie opnemen.

Maar over de film. Het was helaas toch wel even anders dan verwacht. Dat herhaaldelijke zwemerige romantiek kan nog wel eens je concentratie verstoren maar evengoed zijn er ook zoveel mooie andere dingen die je aandacht erbij houden. Allereerst dat de hele film zich in Nederland afspeeld. Waaronder in Haarlem, Amsterdam en de Limburgse heuvels. Ik vind de locaties juist echt fantastisch gekozen, hebben ook prachtige kiekjes en doet de nadelen ook meteen van tafel schuiven. Naast dat romantiek zijn er ook nog wel hier en daar wat mooie Shoot-outs en Kills aanwezig. Vooral die Shoot-out op de Grote Marktplein in Haarlem zag er realistisch en mooi uit. Ook die van Amsterdam natuurlijk en dan de payback op het eind in dat gebouw. Zou trouwens wel voor ons Nederlanders jammer zijn als die opnames in Haarlem, Amsterdam moeten voorstellen. Want daar kwam het soms duidelijk op neer doordat de regiseur de twee steden door elkaar haalt. Verder vond ik het acteerwerk ook zeker niet slecht. Sung-Jae Lee (die ik nog ken van Public Enemy ) speelt erg mooi als politieagent die door zijn eigen te laten schilderen een mafia observeert. Wel jammer dat ie halverwege de film word doodgeschoten. Daarnaast hebben we ook nog de huurmoordenaar Park Yi (Woo Sung Yung) Die ook wel een mooie aanwezigheid maakt en de film eigenlijk afrond. En dan ook nog de nietsvermoedende schattige Gianna Young als de straatschilderes Hye-Young.

Trouwens ook best wel vreemd dat Hye-Young tegen het einde aan nog wel effe van Amsterdam naar Limburg kan rennen en dan weer terug. Andrew Lau heeft zeker nog geen rekening gehouden hoe groot de afstand van Amsterdam en Limburg is.

Maar desondanks is Daisy/The Triangle een zeer geslaagde film. Die Nederland-Locatie doet wel een hoop goed en dan kijk je ook om de overtollige romantiek heen. En ook eindelijk eens op dvd uitgekomen. Kun je nagaan dat ik wel 2 jaar hier naar deze film heb uitgekeken en baalde als een stekker toen ik erachterkwam dat de Asiamania release werd gecancelled. Nu toch eindelijk gezien en heb ook zeer genoten.

4,0* voor nu.

Nou, nou. Ik vond de film denk zo slecht omdat ik hem gezien heb voordat ik een kotsbui heb. Hij is eigenlijk best wel goed. De actiescenes zijn ook mooi.

2,5 tot nu toe.

Ik vond dit niet echt een goede Jackie Chan. Beetje een middelmatige film. Ik weet niet echt de reden maar deze trok me niet echt helemaal. Jackie Chan kon er wel weer iets leuks van maken en haalde weer leuke stunts uit en liep met zijn blote reet door de soeks. De actiescenes waren ook best wel redelijk maar voor de rest wist deze film me niet echt te bekoren. Ik zie Chan nog liever in Who Am I of Rumble in the Bronx.

2,5*

Zeker niet verkeerd deze film. Mooie locaties en plaatjes, en ook het typische jaren 70 sfeer. Kees Brusse is ook de hele film door lekker op gang. Al is de film idd wel grotendeels de hele vlucht van Curacau naar Nederland en dat ook met heel weinig woorden. Het doelt ook erg op de verveling en de leegte op dat moment van Kees Brusse. En dat werd toch best knap neergezet. Na Blue Movie is ook dit een geslaagde film.

3,5*

Was inderdaad weer een lekker bikkelharde Koreaanse gangster-film dat inderdaad valt in de categorie Public Enemy en Mr Socrates. Aleen word ABL een beetje grauwer weergeven. Maar ook hierin ging het weer ruig aan toe en je weet al wat je in dit soort films kan verwachten: Koreaanse gangster(s) met een zeeer kort lontje die om het minste geringste iemand helemaal verrot meppen. de hoofdpersoon was er zo'n eentje van die het zeer goed deed. Wat ook wel geinig was waren die overduidelijk aanziende Koreanen die Russen moesten na spelen maar dan met spleetogen. Humor zat er ook ruimteschots in en bloederige vechtpartijen. Soms zo hard dat je wel eens moet lachen .

En wat ook leuk is is dat het achteraf een keiharde knallende actiefilm word met die scene dat eigenlijk een beetje aan het einde van Scarface doet denken. De actiescenes waren ook zeer mooi. De dialogen waren vaak ook fantastisch. Inderdaad een aanrader voor de liefhebbers van Public Enemy.

Weer een hoogdepunt in de Koreaanse Cinema.

4,0*

Een zeer geslaagde film van Lars van Trier met in de hoofdrol, niemand minder dan Bjork. Ze kan naast goed zingen ook nog zeker goed acteren zeg! Ze heeft een prachtige stem en komt ook meer over als een meisje dan als een mevrouw. De film is in het begin tussen het minder vrolijke verhaal toch nog best optimistisch. Maarja, toch is en blijft het toch een droevig onderwerp en alleen de dromen van Selma doen alles even vergeten. De musicals zijn al erg mooi en zoals gezegd een lichtje aan het einde van de donkere tunnel. Ik vroeg me ook nog steeds af waarom een film als deze dan een 16 + keuring had maar dan komt er ook nog heel onverwachts een heftige moordthema erin voor wanneer Selma, in haar paranoide die agent vermoord, daarom dus, waardoor de film er alleen maar wanhopiger op word en verder de afgrond in stort. Die musicals is dan als het ware de drugs/pijnstiller. Het einde is, zoals je het kan verwachten ook zeker geen happy end. Van arbeidsdrama, naar Getawayfilm, naar gevangenisfilm.

Hele bijzondere musical dat toch wel een beetje wil zeggen dat het leven in je hoofd een stuk aangenamer is dan het leven hedendaags.

4,0*

Ik vond dit ook een erg mooie regiedebuut van Costner met een erg mooi verhaal over hoe een cowboy met indianen bevriend raakt. Dat waren vroeger de grootste aardsvijanden. De sfeer en de mooie woestijnachtergronden lagen er mooi bij. Kevin Coster speelde ook erg goed. Alleen stond er achter op de hoes dat Dunbar voor een moeilijke keuze kwam te staan als de medecowboys de indianendorp plunderen. Daar is niks van waar want Dunbar deed gewoon met veel plezier mee om zijn medecowboys te killen. Misschien omdat ze hem van t voren gemarteld hebben. Ook die wolf twee sokken maakte het plaatje compleet.

Prima western.

4*

Goed verhaal. Met een beetje geschiedenis.

Ik had hem op pauze gezet bij...jaja.... de ass van elizabeth hurley

2,5

Degelijk filmpje.

We volgen de achtjarige Luke die uit eenzaamheid een denkbeeldig vriendje creëert die Daniël heet. Het compenseert zijn lege bestaan en hij voelt erkenning dat er in principe niet is? Of toch wel? Want Daniel is volgens mij wel meer dan slechts een denkbeeldig vriendje. Zeker nadat Luke een daad verricht waar hij de controle niet over had en zijn moeder in zijn fantasiewereld meegaat en sommeert om Daniel op te sluiten in het poppenhuis.

Maar vijftien jaar later lijkt Daniël te zijn teruggekeerd. Even oud als Luke. Maar nu lijkt Daniël wel redelijk goed van pas te komen. In beginsel als iets waarvan je zou zeggen dat het een versiercoach zou kunnen zijn. Daniël fluistert Luke van alles toe om hem wat meer succes te kunnen geven bij de crushes en het lijkt vrijwel het ego van Luke te besturen. Totdat Luke en Daniël toch beginnen te schuren en van opinies beginnen te verschillen en het grote ego eigenlijk bij Daniel zelf ligt.

De uitwerking is best interessant. Gooi Fight Club en die typische indie-romantiek... en zelfs nog wat Jacob Ladder (Wbt die demonen) achtige snufjes in de blender en je krijgt dit. Soms wil het nog wel een beetje chaotisch, rommelig en clichématig verlopen en dat is wel jammer. Toch kijkt de film lekker weg en pakt het wel op een creatieve manier uit. Het had misschien iets subtieler gemogen.

Voor de rest goed te doen.

3,5*

Erg pijnlijk filmpje van de Fransen. Al ging Trouble Every Day, letterlijk en figuurlijk, wel iets dieper (in het huid)

Al was deze ook zeker niet minder pijnlijk. Het begint met een doodnormale ogenschijnlijke vrouw; getrouwd (fijn huisje boompje beestje allemaal), die tijdens het luchtje scheppen op een feest een paar keer struikelt, en zichzelf net het evenwicht kan bewaren. Maar wanneer ze in de badkamer is heeft ze een hele bloedspoor achtergelaten en heeft ze een ferme beenwond.

Zulke ongelukken kan iedereen overkomen, alleen dat ze er pas achterkomt wanneer ze de wond zelf ziet vind iedereen opmerkelijk. Hier begint wel het hele mooie psychologische gedeelte; door het feit dat ze een tijd geen pijn gevoeld heeft begint ze zich steeds meer dingen af te vragen over haar lichaam en pijngrens. De vragen beginnen haar zodanig bezig te houden dat ze, jawel, nog meer wonden bij zichzelf gaat creëren om te kijken of de reacties die ze erop geeft wel in orde zijn. Sowieso is het al totaal niet in orde, maar hier begint het pijnlijke complexiteit dat het leven van haarzelf, haar werk en haar huwelijk op het spel zet.

Niet alleen het feit dat ze graag met scherpe voorwerpen in haar huid loopt te poeren is pijnlijk; ook het feit hoe iemand zichzelf in een vicieuze cirkel heeft verweven om zichzelf te verminken maakt het nog pijnlijker. En dan niet eens uit zelfhaat, waar het vaak met dit soort verhalen uitdraait, maar gewoon als een soort dwangneurose. Ook dat ongeluk in scene zetten was een sterke scene.

Ja, dit is niet echt een film om vrolijk van te worden. Ook de opbouw en de samenloop waarbij de film vaak op de slow burn toer blijft pruttelen geven een alledaags doch ongemakkelijk sfeertje. Echter neigt het met die methode helaas soms ook ietwat saai te worden.

En ja, let wel. Littekens verdwijnen nooit.

3,5*

Weer een prima Frans horrorfilmpje, alhoewel... wat horror betreft valt dit nog wel mee, maar de film is echter niet minder pijnlijk of bruut.

Erg leuk ook om Anna Parrilaud hierin als hoofdrol te zien, die we nog kennen als de koele killer Nikita van Luc Besson. Hierin is ze een getraumatiseerde moeder Sarah die haar zoon een jaar geleden is kwijt geraakt. Ze lijkt echter haar moederrol weer uit de kast te moeten halen wanneer ze op een avond een jongeman aanrijd die klaarblijkelijk op de vlucht is. Wat ook voor een behoorlijk spannend stuk bezorgd waarbij zowel de paniekerige jongen als de verbaaste Sarah op de hielen worden gezetten op een donker bosweggetje, waarbij je al bij de potentiele handlanger meteen moet denken dat we wel eens weer zo'n engerd uit Haute Tension kunnen verwachten. Echter, wanneer we kennis maken met de handlanger moet je als kijker in eerste instantie wel een beetje lachen over hoe geforceerd hij wel niet overkomt en als een dolle beer de jongeman probeert te grijpen. Maar is die handlanger nou eigenlijk wel een moordenaar?

Verder ga ik niks verklappen, maar het is wel eventjes een hele andere wending dan we van eerdere Franse (horror)thrillers gewend zijn. In Their Sleep is in ieder geval weer lekker wicked, ziek, en misleidend (al hadden ze wel beter ietsje langer kunnen wachten met de conclusie) De flashbacks zijn ook erg sterk en ook de laatste shot is kippenvel (al zie je die natuurlijk al heel snel aankomen)

Prima Franse traktatie alweer.

4,0*

Marc Caro is, na 13 jaar dan toch weer terug. Na zijn samenwerkingen met Jeunet met de films Delicatessen en City of Lost Children, besluit hij na al die tijd toch maar eens alleen een filmpje te gaan maken. Wel jammer dat hij er zo lang mee heeft gewacht en dat er verder geen films meer van hem verwacht worden.

Ik vind het toch wel weer heel bijzonder om naast de Zwitserse Cargo weer een niet-Engelstalige ruimte film te treffen. Je zou die combinatie op een een of andere manier niet zo snel kunnen verwachten. Dante 01 was om te beginnen kwa special fx, kleur en beeld om te smullen. Caro heeft zijn techniekjes uit zijn vorige films zeker niet vergeten en weet zo nu en dan weer op een stripvormige manier te werk te gaan. Wat ik over het verhaal en de achtergronden kan vertellen weet ik niet want het wil nog wel eens onavolgbaar zijn waarbij je regelmatig de draad verliest en het moeilijk te begrijpen is. Wel was het me duidelijk dat de gevangenen worden gebruik voor akelige experimenten en dat ze de benen ervoor nemen. Over er nou meer of minder achterhangt kan ik nou weer niet zeggen. Maar verder is de film wel heerlijk om te zien en het gore-gehalte is op vele momenten behoorlijk hoog. Ook de nachtmerrie achtige shot's zijn keurig gedaan en als kijker word je nog vaak wel meegezogen in het visuele spektakel. Het erg lang durende einde was adembenemend! Alleen het laatste shot snapte ik niet echt zo, met dat die rode planeet uiteindelijk gewoon veranderd is in de blauwe aardkloot, was dit dan allemaal een nachtmerrie?

Maar verder gewoon aangenaam verrast door deze film. Totaal niet slecht en visueel schitterend opgebouwd en weer een lust voor het oog. Behoorlijk jammer dat het weer muisstil is rond Caro.

4,0*

Pfff. Vond hem niet al te best. Die Hack-Slash scenes zijn wel goed.

2,5 *etjes

Een film die toch wel inslaat als een bom en waarvan je toch wel denkt het zal je maar als kind overkomen. Een moeder die der eigen weg wil gaan maar ondertussen wel 4 kinderen heeft op te voeden en uiteindelijk toch voor de vrijheid kiest en de kids gewoon achterlaat. Vond die moeder ook heel erg egoistisch zolang je der in de film ziet en het feit dat de kinderen het met elkaar moeten redden en dat die 12 jarige alles op zich neemt vind ik wel heel sterk, en vooral voor een jongen die nog maar net in de pubertijd is al volwassen beslissingen moet nemen. Die kinderen vond ik toch wel zo goed acteren. Natuurlijk gebeurd hier weinig maar daar gaat het niet om, je word gewoon meegezogen in de film en in de realiteit die hierin regelmatig bikkelhard is. En het opgevoed worden door een 12 jarige lijkt wel eerst op zijn rolletjes te lopen maar dat valt toch wel vies tegen. Een beetje geld zou het ook wel een beetje op de been hebben gehouden maar dat hadden ze natuurlijk niet want daar is die stomme moeder natuurlijk ermee vandoor gegaan. Ook de scenes waarbij de 3 jongste kinderen eerder niet gezien mochten worden en uiteindelijk de buitenwereld verkennen waren ook ijzersterk en al helemaal met dat het zusje overlijd en dat de 3 overgebleven kinderen haar gaan begraven bij het vliegveld hakt er wel even in. Ook krijgen we tussendoor eventjes de biologische vader te zien die Akira weer na al die tijd tegenkomt. Ook hele ijzersterke scenes en vooral de feiten die boven tafel komen

Heb me de film met me moeder bekeken die bij de aftiteling in huilen uitbarste door de film. Kan me ook voorstellen. Zo realistisch zien we het maar zelden.

Gewoon een schitterende ontroerende film. Met een bikkelharde boodschap en oorzaken.

5,0*

Mijn 900ste stem:

Was toch wel weer een aangenaam comic-hero filmpje. Verhaal stelde natuurlijk weer niks voor maar dit is ook alleen maar effe om op leeg te lopen. Gevecht en actiescenes zagen er wel prima uit. Ben Affleck vond ik wel goed als Daredevil en Jeniffer Garner als Elektra, waar later ook nog een film van is gemaakt. Colin Farrell vond ik ook weer prachtig als de bad guy Bulls Eye. Dit keer had ie een kaalgeschoren kop.

Gewoon weer een onderhoudende film.

3,5*

Zoals verwacht...

In het jaar 2020 waren filmreleases als een gok. Na een lange stilte in de lente wisten de bioscopen tussen neus en lippen in de betere periodes enkele titels te grijpen om tussen de lockdowns aan de kijkers te vertonen. Verrassend genoeg is het bijvoorbeeld geen Top Gun 2, de nieuwe Fast and Furious... maar deze film die afgelopen december nog even tussen neus en lippen uit de lotto mocht rollen, net op tijd alvorens de bioscopen weer voor een lange tijd gesloten werden.

Bryan Bertino, de man achter The Strangers... Een film die me met zijn donkere onderhuidse sfeer nog altijd achtervolgd en bij mij hoog in de rank staat vanwege zijn perfect gekozen sfeer. Inmiddels zijn we 12 jaar verder en gebruikt Bertino, na twee films die ik nog van hem moet zien, diezelfde donkere beklemmende sfeer met zijn toepasselijke muziek (of absolute stilte) hier opnieuw... maar lijkt hij hier toch ook wel mee te liften met de moderne geestenhorror.

Maar in vergelijking met de Conjuring/Annabelle/Insidious-reeksen schuwt deze film niks en ontloopt hij zijn braafheid, waarbij de uitwerking stukken volwassener uitpakt.

Waar zal ik beginnen... We maken kennis met een bejaard stel, woonachtig in een boerderij in de middle of nowhere in Texas. Een zieke bedleggerige en stervende man en een vrouw die overduidelijk aan psychoses en wanen leidt. Na jaren in eenzaamheid te hebben geleefd besluiten zoon en dochter (broer en zus) toch maar de auto te pakken om de laatste momenten met de levende vader mee te pikken. Het bezoek lijkt absoluut niet door moeders geaccepteerd te worden en al snel gebeuren er vreemde dingen in het huis. Klinkt al behoorlijk standaard is het niet?

Dat is het misschien ook, maar de uitwerking weet de schaars aanwezige clichés subiet van tafel te blazen en net zoals Hereditary weten social drama en onderhuidse horror hier een prachtige combinatie te vormen. En vul het zelf maar in... Rust er een vloek op het huis? Zijn het slechts hallucinaties en psychoses? Is het cliché of toch even net iets anders? Wellicht was dat plotselinge einde van de film met onbeantwoorde vragen een bewuste keuze van de regisseur.

Want nogmaals... de sfeer... Eindelijk lijkt dat hier weer vele malen dieper te gaan. Elk inwisselbaar nacht dat broer en zus van het ouderlijk huis gebruik maken lijkt bizarder te worden en de hallucinaties kruipen onder je huid. Die slaapkamerscene met dat licht dat steeds aan ging, en de zaken erop volgt is toch wel weer sinds enkele jaren een van de engste scenes die ik in een nieuwe film heb mogen treffen. En bovendien... wat is er eigenlijk enger dan geesten of demonische individuen met een grimas op het gezicht? In plaats van het zoveelste gapende boe-roepende gat?

Ook de rol van die priester vond ik bijzonder. Erg pijnlijk om te moeten realiseren dat hij eigenlijk iemand is geweest die het eenzame bejaarde stel opving in ruil om diegene ziek te praten. Ook die scene dat hij zelf oog in oog komt met zijn demonen was kippenvel-verwekkend.

En nogmaals, naast dat de film donker en beklemmend is, schuwt deze ook geen gore of pijnlijke zelfmutilatie scenes. Maar ook ingrijpende... Neem bijvoorbeeld de thuiskomst van Michael, maar ook dat opoe al die tijd al dood scheen te zijn.

Tsja, wat moet ik er meer over zeggen terwijl ik er eigenlijk alles al over heb uitgeweid? Dat ik sinds jaren weer eens heel aangenaam verrast ben door een Amerikaanse horrorfilm die overduidelijk een grote boog om Hollywood wilt maken. Als Bertino de aanwezige cliches wat had aangeslepen, had deze film zeker een 5* gekregen.

4,5*

En zo eindelijk eens een keer Dark City weten te zien en hierin heeft Proyas alweer een enorme vooruitgang. Wat een fijne Sf is dit. Om te beginnen zijn de settings en de futuristische stad zo schitterend gemaakt en ook een beetje in retro-futuristische stijl. Dus een Blade Runner look met auto's etc uit de jaren 50. Eigenlijk deed het me ook een beetje denken aan City of Lost Children van Jeunet. Daarnaast is de film ook lekker donker en mysterieus en is de spanning ook regelmatig te snijden. Het word in iedergeval nooit overdag in Dark City. Rufus Sewell doet het ook uitstekend (alhoewel ik hem verder niet ken van andere films) als John Murdock die moet vluchten voor soorten inspecteur-wezens die hem verdenken voor een paar gruwelijke moorden en hij dus moet vluchten in deze mysterieuze maar visueel schitterende stad. Ook krijgen we een mooie rol van Connely voorgeschoteld en ook was William Hurt prima te doen. En Dark City staat altijd wel weer bomvol van de (visuele) verassingen. Het mooie is natuurlijk het einde, waneer we erachterkomen dat "Dark City" een stad is die zweeft in het helal. Erg mooi.

Ja, wat mij betreft is Proyas weer zeer geslaagd na de prachtige The Crow (die dus ook zo'n soort stad had). Later had ie natuurlijk ook het schitterende I,Robot gemaakt en maakte hij een fikse misser met Knowing. Wat mij betreft mag hij weer eens een keer dit soort films gaan maken. Ook wel raar dat deze nooit in de Nederlandse bioscopen is verschenen, of vergis ik me?


4,0*

Gisteravond in Pathe de Munt gezien, zaal was letterlijk overvol. Begrijpelijk natuurlijk.

Christopher Nolan is toch echt een held en wist met de nieuwe Batman reeks toch wel de beste reeks van allemaal te maken door der wat meer bij toe te voegen ipv alleen maar boefjes vangen. De eerste 2 delen waren al echt zeker verrassend. Dit deel is ook weer echt een subliem en meesterlijk vervolg. Ik denk zelfs dat ik deze de beste vind van de drie. Aan alle kanten is de film gewoon weer behoorlijk sterk opgebouwd, het sfeertje is weer lekker donker en de reeks word alleen maar serieuzer. Nu gaan we meer focussen op het ingestorte leven van Wayne, nadat hij de schuld van de moord op Dent uit deel 2 in zijn schoenen heeft geschoven, de film krijgt daardoor ook vaak een erg sterk drama gehalte. Echt zoveel zien we Wayne niet het Batman-pakkie aantrekken. Daarnaast gaat TDKR erg de maatschappelijke en politieke kant op en dat levert later ook alleen maar verrassingen op. Christian Bale is in iedergeval weer op een stijgend niveau en ik zeg het nogmaals: Hij speelt als beste de rol van Batman.

Dan krijgt de stad te maken met een nieuwe bad-guy genaamd Bane. Een overtreffelijke gestoorde terrorist die prachtig is neergezet door Tom Hardy. Ik denk trouwens wel dat als Heath Ledger nog geleefd had dat Bane gewoon nog The Joker was geweest. Bane lijkt hierbij ook een beetje op een reserve-bad guy. Maar dat is zeker niet verkeerd. Hij kwam imo erg overtuigend over. Wayne moet zijn overgebleven ik weer bijeen schrapen en zijn Batman pak aantrekken om deze terrorist tegen te gaan, die erg duistere plannen heeft met Wayne enterprises en Gotham city zelf. Hierbij maakt hij kennis met Sylena Kyle. Ook een zeer leuke personage, gespeeld door Anna Hathaway, die heerlijke onliners heeft en een paar fraaie trucjes om der tegenstanders neer te leggen. Verder word die personage ook met het moment interessanter aangezien ze veel meer weet dan je zou denken. En ja, de verdere acteurs zijn alweer om te smullen. Michael Caine en Morgan Freeman doen het weer perfect als Batman's companen, Gary Oldman is ook weer terug en ik vond Joseph Godon Levith ook weer helemaal fantastisch. Na zijn perfecte rol in Nolan's vorige Inception mag hij hier weer met zijn personage als de stoere politieagent Blake, wat rolletjes van anderen stelen op verschillende momenten. Ook Michael Caine trouwens, ik vind dat hij hier weer behoorlijk sterke en emotionele momenten plaatst die ik van hem niet meer zo gouw zal vergeten.

Verder is de film zelf gewoon weer zo uitgebreid en met aandacht in elkaar gezet. Het verhaal puilt aan alle kanten uit met verrassende wendingen en daarnaast zijn de kat en muis scenes spannend en worden we vaak overladen met prachtige actie en/of oorlog achtige scenes, Oorlogachtig, wanneer de pleuris uitbreekt in de straten van Gotham. Met dat moment dat Bane de stad heeft overgenomen, die bomaanslagen (met name die spectaculaire bomaanslag in die stadion) en ook die stijlvolle riot-scenes tussen de politie en Bane's handlangers wil de film nog wel eens de post-apocalyptische kant op gaan, dankzij de nogal verpauperde achtergrond die ervan over gehouden is. Gotham levert hierdoor gewoon behoorlijk gevarieerde en indrukwekkende oogstrelende beelden op. Het bombasme en de torenhoge rekeningen aan schade is ook weer perfect aan de orde.

Ook keren we terug naar die klooster uit deel 1 (als ik het goed begrepen heb) Waar Wayne nu opnieuw moet uit ontsnappen omdat hij daar door Bane is verbannen. Wil op psychologische gebied ook nog wel werken (vooral bij dat klimmen om eruit te komen) Ook die geplande en gewilde atoombom geeft ook weer een hoop knipoogjes naar de realiteit.

Verder is Nolan ook wat subtieler geworden wat personages betreft: eigenlijk is Sylena Kyle Catwoman, maar ze loopt niet in een kattenpakje rond en Blake is eigenlijk Robin. Nolan wou zeker de film zo volwassen mogenlijk houden door niet iedereen in een pakkie rond te laten lopen.

En hoe het eindigt, daar ga ik geeneens spoilers voor gebruiken, dat moet je echt maar zelf zien, maar het zal je wel behoorlijk naar je strot grijpen en je zal het ook niet zo gouw zien aankomen. Dat geef ik wel op een briefje mee. Het hele scene daarna is ook een behoorlijke brok in de keel en ook bloed en bloed mooi en is ook een perfect slot voor de trilogie.

En dat brengt dus gewoon een schitterende deel en Nolan is wat mij betreft gewoon weer een held. Ook Christian Bale natuurlijk die me echt in elke rol van hem weet aan te spreken of te raken. Verder moet je Gordon Levith, Hathaway en Caine ook zeker nomineren. Dit is gewoon een klassieker, die er, denk ik, voor zorgt dat het niet meer nodig is om in de toekomst weer een reboot/remake te gaan maken. Beter dan dit kan gewoon niet.

5,0* Perfecte bioscoopervaring, zonder traangas en kogels overgens.

Eindelijk, nog voor je de top 10 van 2008 in moet voeren op MM, gezien. Maar dan helaas wel gedownload zonder ondertiteling, maar ik had het evengoed wel kunnen volgen. En het was inderdaad een zeer mooi vervolg op Batman Begins.

Eigenlijk is het denk een beetje zo dat de allereerste Batman uit 1989 in deze 2 films uitgebreid wordt naverteld, maar dan in een hardere en grimmerige omgeving. Net als Begins heeft The Dark Knight het ook weer voor elkaar en is zelfs zoals velen zeggen nog beter geworden. Christian Bale vertolkt weer op sublieme wijze de rol van Batman en dit keer moest ik wel een beetje lachen om die erg lage stem die Bale gebruikte als ie die Batman-pak aanheeft. Ook deed Heath Ledger erg goed zijn laatste rol, omdat ie meteen na de opnames is overleden, als de legendarische joker, die er dit keer ook enger uitziet en niet zo'n vage clown is uit de eerste Batman, maar ze waren dan wel bijden even sadistisch, maar deze was ook nog erg cynisch. De Joker van TDK is toch wel weer de nieuwe filmheld geworden vind ik. Zijn (sadistische) grapjes en spelletjes waren ook uiterst vermakelijk en lachverwekkend. Ook toonden Morgan Freeman en Michael Caine weer een prima aanwezigheid.

Daarnaast zit de grimmige en duistere sfeer van Gotham City er ook weer goed in. Alleen is de stad niet meer zo futuristisch als in Begins. En ook kon de Hong Kong scene niet misstaan. Met nog een kort rolletje van Edison Chen voordat hij naar de klote ging met dat zijn sexfoto's met actrices en zangeressen over het internet werden verspreid (lees maar eens op Wiki). Die scene met dat vliegtuigje vond ik btw ook hillarisch.

Harvey Dent met zijn half-verminkte gezicht naderhand zag er ook goor uit op die manier.

Ook waren de heerlijke actiescenes weer aanwezig. Die actiescene in de bank in het begin gaf je ook het gevoel alsof je naar een jaren 80 actiefilm zat te kijken. Ook was die autoachtervolging heerlijk en explosief. Ook was Batman's Bat-motor cool.

Dat einde is trouwens ook onverwachts en ik weet daar dan ook zeker mee dat er een 3de deel uitkomt, althans dat hoop ik: ten eerste gaat Joker dit keer niet dood en aan het einde schijnt Batman een slechterik te zijn omdat hij doden op zijn geweten bleek te hebben en voor de politie ontsnapt op zijn motor. (dat is wat ik begrepen heb want de film was niet ondertiteld. Dit was toch wel waar wat ik nu zeg?

Maar in ieder geval is dit inderdaad de nr 1 van 2008 van wat ik tot nu toe heb gezien. Hebben Nolan en Bale het toch weer mooi voor elkaar. Christian Bale is gewoon de allerbeste Batman ooit en er moet van mij gewoon een deel 3 uitkomen. Alleen dan wel erg jammer dat ze dan wel een andere personage zouden moeten zoeken voor Joker. Verder ben ik wel erg benieuwt naar de Bad side van Batman. Maar TDK was alvast een stevig zoethoudertje. Als ie in de aanbieding is voor een joetje koop ik hem meteen. Begins was al een mijlpaal en TDK doet het nog eens dunnetjes over.

Sublieme volwassen Batman-film.

4,5*

Nou, ik heb spijt van de bericht hierboven. Had deze laatst nog een door gespoeld en sommige scene's bekeken. Het was eigenlijk het aanzien niet waard. De acteurs zijn ook regelrecht van de straat geplukt en dan nog die vreselijke Bishop. Bleeeh. En daarnaast is alles no budget. De schietpartijen zijn al helemaal nep. Oh een schietpartij...komen de paar van straat gehaalde gasten weer bij elkaar om een beetje langdurig op elkaar te schieten en maar weinig te raken. De soundtrack was ook kut.

Gewoon een F-film. Geen budget, en belachelijke acteurs en het is maar gewoon in een dag gemaakt. Ik snap echt niet waarom ze bv Leon of bepaalde oosterse klassiekers in Nederland uitbrengen maar wel van dit soort prullen.

Vreselijke film

0,5*

Ik denk dat ik nu inmiddels een stuk of drie X-Mens overgeslagen heb. Maar een buurjongen kwam op een avond zomaar even langs met het voorstel om naar de bioscoop te gaan, waarbij het deze film werd.

En ja, waarom ook niet.

Het was een prima niemendalletje en blijkbaar werd het ook bij deze tijd voor serieuze zaken ipv dat alles draait om winnen en verliezen en vrienden en rivalen en de eindeloze bovennatuurlijke methodes. Nu worden er ook psychologische themas naar boven gehaald. Het acteerwerk was nog best goed gedaan. James McAvoy als die verlamde professor en dan vooral Sophie Turner als een getraumatiseerde superheld. De locaties en de tijdsbestekken (jaren 70 en 90) zijn mooi gevonden en ook de actie zit er weer goed in; gepaard met de vele leuke nieuwe telekinetische kunstjes. Ook het einde in die trein was lekker over de top.

Toch nog altijd wel fijn popcorn vermaak dit.

3,5*

Erg leuke film.

En je zou er ook maar op moeten komen: Johnny Depp mag nu weer op een ludieke wijze een rol als een vampier, en niet zomaar een vampier. Deze vampier Collins word, nadat hij door zijn dorpsgenoten en zijn voormalig liefje is verketterd, levend/dood begraven en word 200 jaar later weer wakker, in een hele andere tijd. 1972 wel te verstaan, wat voor Collins inene weer 180 graden anders is dan de wereld die hij was gewend. Alleen gaat hij er nog wel vanuit dat de tijdsprong niet zo groot was. Hij keert terug naar zijn voormalig landhuis waar hij de familie Collins van generaties later ontmoet.

En die worden ook stuk voor stuk prima neergezet. Zo mag Pfeiffer de neurotische moeder spelen samen met haar 2 zoons, haar broer, en de rebelse anarchistische dochter die word neergezet door die oh zo leuke en stoere Chloë Moretz (a) En vanaf dat moment is het gewoonweg een heerlijke feelgood film, over, naast dat vampier Collins de geschiedenis probeert te achterhalen, en ook nog eens te maken krijgt met zijn oude geliefden Victoria en Angelique, waar ook een jaloerse oorlog ontstaat, past hij zich langzaamerhand aan aan het jaren 70 cultuur, door bijvoorbeeld jointjes te gaan roken met een groepje hippies rond het kampvuur. Ook voor een dosis aan gortdroge humor kan je bij Dark Shadows goed terecht.

Gewoonweg een erg toffe film waarbij Burton weer op een cartooniste wijze het decor verzorgt dat regelmatig ook weer een lust voor het oog is. De jaren 70 settings in sprookjesvorm zien er ook erg gelikt uit. Dark Shadows is wat mij betreft behoorlijk geslaagd. Weer eens een ander soort sprookje.

4,0*

Weer een erg fijne film in de Paranormal Activity/Insidious/Sinister rijtje (kort samengevat: Blumhouse). Alleen dit keer niet met geesten of poppen, maar aliens. En dat sprak me al meteen aan toen ik deze film voor het eerst op het oog had.

Alhoewel dit niet de eerste is, want The Fourth Kind zit ook nog vers in mijn geheugen. Maar Dark Skies weet toch wel weer ietsje beter te zijn. Het begin kan je nu inmiddels wel een beetje dromen; We maken kennis met de familie Barrett en alles begint weer lekker rustig, subtiel en geheimzinnig met het feit dat de jongste zoon Sammy nachtmerries krijgt over "The Sandman", waarbij er ook eerst woord gedacht dat het slechts maar een droom of fantasievriend van een klein kind is. Maar dan wordt alles wel vreemder en begint Sammy ook vreemde trekjes te krijgen, en ook de rest van de familie wordt langzaamaan gecomfronteerd met onverklaarbare dingen en visioenen, en wonden waarbij ze niet weten hoe ze eraan komen. Deze bovengenoemde voorvallen worden op den duur wel steeds ongeloofwaardiger (want hoe vliegen er precies van 3 kanten, 3 verschillende zwermen vogels tegen jou huis op?) en de familie beseft dat er waarschijnlijk wel meer aan de hand is dan slechts een fantasie van een kind.

En hierbij voert de film steeds meer op en wordt er lekker gespeeld met het thema. Doodeng wordt het echter niet, maar de spanning blijft wel snijden, en de gevreesde vijand komt, met behulp van ontrafelingen en onderzoeken naar de vreemde voorvallen (die ook erg interressant zijn neergezet) ook steeds dichterbij. De aliens (ook al zie je die meer op de achtergrond) zien er ook erg gelikt uit. De draai die de film in het laatste halfuur maakt, was ook erg sterk.

Verder zal het misschien wel aan mij liggen maar gebruikt de regisseur hier niet een beetje een bepaalde verborgen diepgang/associatie, dat je wel een beetje overeenkomstig kan meten aan Mysterious Skin? Aangezien er wel verdacht veel aandacht wordt besteed aan het verleden van de 2 broertjes, de ouders die beschuldigt worden etc of is dat iets te ver gezocht?

Voor de rest weer een erg toffe horrorfilm met een concept dat prima werkt. Jammer alleen dat de rillingen je niet echt vaak over je rug willen lopen, maar spannend en interressant is deze prent wel zeker!

4,0*

Meevaller.

Momenteel actief bezig met het lezen van Stephen King boeken, en gisteren toevallig zowel begonnen in het eerste Donkere Toren deel als met de film. En de film is toch zeker niet slecht, als ik de reacties hierboven mag begrijpen.

Oké, het is bijna zo'n typische film voor het middelbare schoolpubliek, maar toch wist het me te boeien. Mede door, laten we beginnen met de creatie aan settings in de verschillende werelden. De ene keer belanden we in een western en de andere keer een Tolkien achtig sprookje... en dan ineens in een soort Matrix. Ja, oké... De regisseur is niet degene die dit allemaal heeft verzonnen, maar toch komt het allemaal prima op het netvlies binnen. Ook het acteerwerk vind ik goed. Dat jochie is opzich nog best wel leuk, maar Idres Elba en Matthew McConaughy als tegenstanders, waren fantastische vertolkingen

Verder nog een hoop fraaie visuals en gelikt geschoten actiescene's als aanvulling. Wat ik wel grappig vond is dat ik de dag voor dat ik deze had gezien, Before I Wake had aanschouwd. Ineens zijn er toch wel een hoop overeenkomsten... als je kijkt naar die droomsequences.

Geen hoogvlieger, maar voor dito popcorn vermaak is dit nog wel zeer goed te doen.

3,5*

Ook maar eens de remake van Dark Water aanschouwt. De US remake is opzich wel goed alleen gaat het zowat helemaal niet de kant van horror op. De film gaat meer de psygologische drama thriller kant op. Maar dat neemt nog niet weg dat dit ook wel goed te doen was. Om te beginnen is de sfeer heel blur, sepia achtig, regenachtig en donker wat de film ook best onaangenaam maakt. Julliana Moore deed het best goed samen met zijn dochtertje en Tim Roth als ex-man, het verhaal ken ik al dus die heb ik opnieuw beleeft maar dan in een ander jasje. Allereerst hebben ze zoals gezegt de term horror erg verzacht en vele dingen zitten ook anders in elkaar. Wel krijgen we weer te maken met die grote watertank op het dak en die lekkage in dat appartement. Alleen geen geesten, de geesten hebben de makers vervangen door hersenschimmen van het verleden en hallucinaties. Ook het einde van deze film vond ik erg matig: Daar waar het in de Japanse versie slecht afliep hebben ze met de US versie er weer zo'n slappe happy ending van gemaakt/

Maar toch was de remake niet slecht. De stijl van filmen en het deprimerende paranoide sfeer zorgde toch wel voor enthousiasme. Maar toch tipt deze de Japanse versie net niet.

3,5*

Vanavond gezien.

Nou het begin in dat loods met die machinegeweer in een kunstbeen was wel grappig, daarna word het een beetje saai. Soms best wel schokkend, maar het is de moeite waard. Durant was ook wel grappig.

2,5

Ik vond deze ietsje beter dan deel 1.
Leuk dat Durant weer terug was met zijn rare sarcastische humor en de leuke maniertjes hoe hij iemand doodt met dat golfkarretje

Deze was ook geslaagd.

3,0

De minste van de drie inderdaad. Arnold Vosloo deed het wel redelijk maar de rest ging een beetje matig. Met hier en daar nog wel een redelijk actiescenetje maar echt goed was ie niet.

Darkman was trouwens ook erg vaak vrolijk ondanks hij zwaar verminkt is.

2,5*