Opinions

Redelijke film

Het begin was een beetje saai, maar dat veranderde toen ana verkracht werd en wraak ging nemen.

Antonio Banderas speelde ook wel goed.

3,0***

Ja, ook dit was een van de betere romantische films, dat moet ik trouwens ook niet blijven zeggen want anders scheer ik de romantische films wel erg veel over een kam met bv die pubertjes, zoetsappige wijvenromantiek, paardjes films.

500 days of summer is erg fijn en opbeurend opgebouwt en Joseph Gordon Levitt is echt fantastisch. Ja we kennen hem wel als beschadigde jongen in Mysterious Skin en later ook als die stoere Arthur in Inception. Hierin mag hij de romanticus spelen met toch wel een beetje de andere zijde van een liefde. Dit keer het verliefd zijn op een meisje dat totaal niet zonder slag of stoot gaat en dat gaat van knipperlichtrelaties, liefdesverdriet, het van de daken schreeuwen terwijl je een bord voor je kop hebt, noem maar op. Eigenlijk alle dingen die je liever niet wil hebben tijdens je liefde.

En zo is de film ook creatief. Wat soms wel eens moeilijk te volgen is is dat die 500 dagen niet op volgorde worden verteld en allemaal in een mengelmoes worden gegooit en het eigenlijk een beetje rommelt met de tijd. Summer is trouwens ook erg subliem en daar draait het in de film natuurlijk allemaal om. Allemaal om de geheimen, trucjes en het leven van Summer. De actrice is voor mij wel onbekend maar ze speelde wel erg goed. En Levitt die bejubeld de boel weer met zijn verliefde aanwezigheid.

Wat ik trouwens ook erg mooi vond gedaan was die: Waarheid/verwachting-element in splitscreen.

En het einde is natuurlijk wel erg logisch. Maar gelukkig een niet al te nare waarheid.

Nee, ik heb me wel weten te vermaken met deze film. Prachtige acteurs en ook nog erg mooi opgebouwt. Deze houden we er ook wel in.

4,0*

Niemand gezien natuurlijk. Is onder de naam Carnage op het internet te vinden. Wel met om de tien minuten een reclameblok.

Begin vorig jaar viel deze in mijn oog. Een film uit Finland met een hoog Raid-gehalte? Nee het lijkt volgens omschrijvingen zelfs verder te gaan. Maar natuurlijk is de kans weer groot dat deze geen makkelijke release krijgt en dat je het qua streamingsdiensten die niet door de regionale keuring komen wel kan vergeten. Je weet hoe dat gaat. En toch was ik wel erg benieuwd naar deze.

Uit Finland komen vele zwarte komedies en ook met dit land ben ik al redelijk bekend met de cinema. Zo werd ik meer dan tien jaar geleden verrast door Frozen Land en had ik onlangs nog Rendel onder ogen gezien; deze was vrij minimaal. Maar wat brengt (Pri)sons?

Het begint allemaal een beetje traag en standaard en ook de soundtrack wil nog wel eens een doorn in het oog zijn. Maar dat verdwijnt wel geleidelijk en je blijft kijken omdat je weet wat er misschien komt. We bevinden ons in een villa dat is aangebouwd aan een gevangenis dat inmiddels jaren buiten werking is. Wat al overduidelijk is is dat we hier wel een hele bizarre wereld treden die he hoogstwaarschijnlijk in de krochten van het darknet terug kan vinden. Bovengronds vinden er elitaire feestjes plaats; ondergronds worden er, om het vanouds te zeggen, snufffilms gemaakt. Een hele club die zich doelbewust hiermee bezighoudt. Je zou het bijna met Hostel kunnen vergelijken. Er vormt zich al gauw een driehoeksverhouding. We hebben undercovers, we hebben de clubleden... en op den duur arriveert er een leger Ierse huurmoordenaars; met de meedogenloze frontman die uit is op wraak omdat zijn broer één van de slachtoffers is geworden. Vanaf dit moment lijken goed en kwaad slechts een vaag begrip te zijn en continu doorgegeven te worden.

Dit verloopt ook niet zonder een serie fraaie en verrassende actie en gore scenes die hier fantastisch in beeld zijn gebracht. Mensen worden aan gort gestoken, koppen worden eraf geschoten, de martelingen zijn gruwelijk, bloederige man tot man (of vrouw) gevechten, botbrekerij, de mesbladen gaan door lichamen heen, de kogels die in het rond vliegen. Zowel voor de horror als actiefreak valt er in dit vergeten Finse werkje een hoop te beleven. De vergelijking met The Raid is helemaal nog niet zo misplaatst nee. Behalve dan dat het horrorgehalte hier hoger ligt.

Deze verdiend lokaal wel wat meer aandacht. Een zeer geslaagd werkje uit Scandinavië. Zou de regisseur niet gewoon de remake van The Raid op zijn naam moeten nemen?

4,0*

Deze ook maar eens aanschouwt als horrorfan. REC is een bijzonder enge en realistisch gemaakte film die wat weg heeft van The Blair Witch project. Alleen is REC wat rumouriger en vele malen griezeliger. Het verhaal daar integen is wel weer uit de oude doos want principtieel is het een gewone heksen/zombie film. Maar toch... word het in REC wel op zon manier gemaakt waarbij je op velen ogenblikken zult verstijven van angst. En al helemaal omdat je de hele film door de camera kijkt en ook net lijkt alsof je der zelf bij bent en het allemaal meemaakt. Het begint allemaal erg subtiel en we krijgen toevallig op het moment dat we een brandweerkazerne aan het interviewen zijn en een nachje met ze meelopen een melding dat er in dat gebouw een oude vrouw helemaal is dolgedraaid. Eerst denken we dat het gaat om een gewone gekte maar uiteindelijk word alles stuk voor stuk onprettiger en griezeliger. En uiteindelijk schijnt het ook een besmette virus te zijn die ook anderen mensen tot een zombie maakt, Klinkt heel standaard maar toch word het hierin intens eng uitgewerkt en hebben ze daarvoor ook niet voor niks de camaer/ sight seeing methode gekozen. Zo maak je toch voor heel weinig geld hele goede films.

Wat echt de aller aller engste claustophobische scene was wat ik in die tijd heb gezien was vooral dat einde Waar Angela en die camera man in die donkere bovenste verdieping zitten en dan al die duivelse dingen tegen komen en dingen uit het verleden uit die krantenknipsels. Ook een intense schrikscene met die zolder. En vooral als dan ook het licht nog uitgaat en alles pikdonker word dan zit je helemaal verstijft van angst te kijken met je hand half voor je ogen. En je ziet alleen maar een karige groene nachtmodus van de camera. De finale is ook huiveringwekkend.

Ja, dat je voor erg weinig geld en een old story toch nog zo'n enge film kunt maken is toch wel wonderbaarlijk. Ook hoef je dan aan het acteren niet veel te doen want dan kan je ook gewoon jezelf zijn. Dit was iig een zeer huiveringwekkende intens enge film. Echt weer puik werk van de Spanjaarden. Ik kijk al helemaal uit naar REC 2, die schijnt trouwens wel de actie-richting in te gaan.

Maar voor deze een 4,5*

Jawel... doe de vierde deel er ook maar bij. Met de eerste twee delen konden Plaza en Balaguero het geloof ik nog wel met elkaar vinden... na deel drie van Plaza kwam daar waarschijnlijk een eind aan... of nee... nu is het Balaguero's beurt om deel 4 te maken.

Deel 3 viel niet echt goed bij de fans maar ik had er van genoten en enkele keren ook krom gelegen van het lachen. Dat dat niet de bedoeling was in het hele REC-concept was me wel duidelijk. Net als deel 3 is deel 4 ook geen Found Footage en verplaatsen we ons naar een vrachtschip... waar overlevenden van de twee uitbraken (die in Barcelona en die op dat bruiloft) streng in de gaten worden gehouden. Een van de gevangenen is Angela uit deel 1... deel 4 eindigt dan weer waar deel 2 eindigt... of was het nou deel 1... met een politieagent die Angela bevrijd heb... Hij zit ook gevangen... ofzoiets. En dan is er ook nog iets met proefdieren omdat er een paar malloten het leuk vonden om een virusmonster te testen op een paar aapjes....

En dat is vragen om problemen... en nu zitten ze daar op een open zee als ratten in de val en weten we onszelf weer anderhalf uur te vermaken met de vraag wie er wel of niet besmet zou worden, kogelregens, gevechten met de zombies waarbij je bij sommige afvraagt hoe het mogelijk is dat ze elke beet of krab weten te ontwijken... ohja... die schoonmoeder van het bruiloft uit deel 3 is ook een van de gevangenen... Die parasiet, en een soort van romance tussen Angela en die klunzige bewakingsman... hele leuke bloedbaden verrichten met een bootschroef en... welja... een happy end. Toch? Om over de bombastische muziek te zwijgen die je veelal in Amerikaanse blockbusters terughoort.

Achja... ook dit kan je haast niet naast de eerste twee delen plaatsen en wil de onzinnigheid nog wel eens om de hoek kijken. Maar toch wist ik me wel weer prima te vermaken met deze episode.

Komt er nou nog een deel 5 ook?

3,5*

Wel ietsjes minder eng dan het eerste deel maar toch evengoed nog wel fijn om naar te kijken. Deze film gaat inderdaad direct verder waar REC gestopt is en dit keer treed er dus een SWAT-team het vervloekte gebouw binnen waarbij we dus ook een beete actie kunnen verwachten. Wat wel al meteen opvalt is dat het af en toe niet echt meer lijkt op een film die door een handy cam word gezien en waardoor het lijkt alsof de cameraman soms word vergeten of helemaal niet aanwezig is. Soms krijg je wel eens van die Sight-seeings van die Swat mannetjes waardoor de film ook regelmatig op een videogame lijkt. De actie is ook voldoende en alles is weer lekker donker en luguber, alleen wel minder eng. Het is namelijk ook niet zovaak meer vluchten voor zombies maar er gewoon op los knallen.

En naderhand krijgt REC 2 ook een verhaallijn erbij, waneer dus die jongeren zo stoer zijn om dat gebouw binnen te dringen. Maar ze komen er dus later wel achter dat dat helemaal niet zo stoer en spannend was dan ze gedacht hadden. En ipv dat de overgebleven SWAT leden ze weer wegsturen nemen ze ze gewoon doodleuk mee in de traumatische reis door dat gebouw, waar ze naderhand ook besmet raken en de Swat daar eigenlijk nu verantwoordelijk van mag zijn. Maargoed.

Het einde is dan weer wel onvoorspelbaar en opnieuw erg griezelig en verrassend. Want we komen te weten hoe het dus met die journalist uit deel 1 is afgelopen. Brrr.

Zeker zo slecht nog niet. Minder eng maar niet minder spannend. REC 3? Mwaah Misschien...

4,0*

De eerste 2 REC films waren een grote verassing uit Spanje die het thema "found footage" na Blair Witch Project nog even deed wakkerschudden. Ze waren vanaf het begin tot het eind erg claustrofobisch en alles liep als een trein. Nu is er dan REC 3, waarbij nu Paco Plaza er de enige regisseur van is. Balagueró was het er zeker niet mee eens. Helemaal zo raar nog niet want deel 3 slaat wel even een hele andere richting op. Maar of dat tegenvalt of misplaatst is? Nee hoor. Deel 3 was voor mij ook zeker niet te versmaden. Alleen even anders. En hoe??...

Hoe we deel 1 en 2 beleefde is hier amper meer wat van terug te filmen en Plaza lijkt hier wel erg met het genre zitten spelen. Alles begint zo mooi, een glazuurspringende Spaans liefdesliedje neemt de opening op de rekening en vervolgens komen we op de bruiloft terecht van Clara en Koldo, die de dag van hun leven mee maken (en ook nog zullen meemaken). Het is zonnig, iedereen geniet van de trouwdag en alles is vrolijk. Alleen ja... oom is door een hond gebeten die eerst dood leek te zijn, maar ach, dat is weer geregeld door de dokter en daar laten we het feestje niet door verzieken. Wanneer de oom echter dronken is, tenminste...dat dachten ze, weten we genoeg. Dit word een heel ander huwelijksfeest.

Vanaf dat moment moeten de overlevende van de hele uitbraak/bloedbad het zien op te nemen tegen de massa's zombie's. Ook zijn Clara en Koldo mekaar uit het oog verloren en moeten ze mekaar door het slagveld zien te vinden. Eeehm.... ohja... vanaf dat ogenblik word REC een gewone film en geen found footage-film meer (nouja, soms nog wel) En wat dit betreft weet Plaza, er zoals gezegd, gewoon een hele bijzondere draai aan te geven. De film heeft zo zijn bloedserieuze en gruwelijke momenten, maar heel subtieletjes komt de komedie ook nog een plaatsje zoeken en zitten er momenten in waar je gewoon erg om kan lachen. Hoogdepuntjes zijn bv: Die Meneer Auteursrecht die er als een gek op los slaat op zo'n zombie, Koldo die de hele film door in een harnas loopt, die christen die met zijn psalmen de zombies weet te verslaan, SpongeJohn , en last but not least: die kettingzaagscene! Ja, heel stiekem zou ik denken, dit heeft niks met REC te maken, geef het een andere naam, maar ach... wat zou het. Clara vond ik overigens erg cool!

Voor mij gewoon een prima film. Plaza die vanalles in de mixer gooit. Van gruwelijke horror/momenten tot zoetsappige liefdesscenes (Plaza zou dit wel met een knipoog gedaan hebben) tot verwijzingen naar jaren 70 slashers, komedie en humor in begrepen en aan het einde is er nog plaats voor actie. Dit zou je eigenlijk wel een beetje een parodie kunnen noemen. Enne... tongzoenen met een zombie? Je moet het maar net willen. Het heeft dan wel een tijdje geduurd voor de dood hun schijt.

Mijn conclusie is dat deze nog erg gelukt is! Kom maar op met het beloofde deel 4!

4,0*

Mwaah was wel leuk. Het was wel verdacht goedkoop geschoten overgens en de film word helaas erg vaak langdradig. Thijs Romer vond ik ook niet echt goed en het doelt ook niet echt zo veel meer op de moord op Pim Fortuyn. Want er komt ook weer een hoop aan drama en liefdesscenes in te pas. Het thrillergehalte is ook niet echt spannend, beetje te typisch. Wel kent de film zo nu en dan zijn mooie locaties en momentjes maar het was mij iets te amateuristisch en langdradig. Jammer.

2,5*

Nog best wel een sterke variant van Cloverfield.

Ja, Cloverfield... uit 2008 inmiddels alweer, was een zeer goede en sterke found footage film. Na 8 jaar is daar dan een vervolg... Nouja, vervolg? In het begin zou je haast denken wat dit nou in hemelsnaam met Cloverfield te maken zou hebben, terwijl je aan de andere kant al wel een beetje kan voorspellen hoe de boel eindigt. Dit is echter geen found footage... Wel speelt het zich op slechts één locatie af. De jonge vrouw Michelle wordt wakker in een cel en blijkt onder de hoede gehouden te worden van een zekere Howard... Die haar wijsmaakt dat de buitenwereld niet meer veilig is. Ja, nogmaals... je zou zeggen dat je wel weer weet hoe de boel afloopt, maar toch weet deze film je continu op het verkeerde spoor te zetten en wat er op het ene moment is, veranderd 5 minuten later weer in een ander verwachtingspatroon. Verwacht geen blockbuster... Dit deel is overduidelijk voornamelijk een psychologische thriller die voor een voormalige monstertitel nog wel erg goed werkt en zelfs nergens saai wordt. Ook Emett had een goede bijrol en wie hij is? Je weet het in het begin maar nooit. Het acteerwerk van de acteurs was ook verrassend goed.

Tegen het einde aan zou je ook haast denken waarom ze deze film in godsnaam Cloverfield hebben genoemd, maar... En ja, daarom dus...

Conclusie: Toch zeker geen overbodige variant.

4,0*

Mijn eerste Ijslandse film. En geweldig dat ie was. 101 Reykjavik schetst een soort van Mozaik verhaal over het verveelde en uitzichtloze leven in het oersaaie Reykjavik. De film bevat pik en pik zwarte komedie dat er hard aan toegaat en natuurlijk is de enige oplossing tegen die saaie uitzichtloze leven: zuipen en neuken tot je erbij neervalt en totdat je ongewenst in je dronken buien meerdere vrouwen hebt zwanger gemaakt. De hele film door is het gewoon duivels lachen om de platte humor en de knullige mannelijke personages en de ergende vrouwelijke personages. Het Ijslandse en Reykjavikse achtergrond is indrukwekkend en je ziet toch wel dat er genoeg leven is op een eilandje ver in de oceaan. De hoofdpersonage vond ik ook al zo lomp en dan ook vooral die moeder en zijn ex-vriendin derbij die een lesbische relatie hebben. Dit valt gewoon weer onder het rijtje Aso-comedy.

Ja, een schitterende film van een ver saai eilandje.

4,5*

Lekker vlot tussendoortje die er, op een doordeweekse, saaie avond toch wel ingaat als koek. Ondanks dit leentjebuur is van Die Hard (deel 2 is ook van Harlin) en Speed, blijft de actie en het feit dat je opdrachten moet voldoen om je vrouw en kind weer levend terug te zien, gewoon leuk. Ook met een dito-badguy derbij. John Cena was wel goed, als een detective die ook geen kleerscheur of zweetvlek overhoud aan al die wilde vecht/ren/overleef partijen. Zijn partner steelt overigens de show. Verder ook nog onderhoudende actie/achtervolgingscene's. Ook die scene met die tram is onvergetelijk. En verder ook een paar fraaie shots van Louisiana, waarbij de aandacht ook overduidelijk gericht moet worden op de aftermath van orkaan Katrina.

Onderhoudend filmpje.

3,5*

Weer een leuk werkje van Danny Boyle. Na de nog feestelijke film Slumdog Milionaire keert Boyle weer terug naar de onprettige projecten wat je haast ook wel weer op feiten kan basseren. James Franco is ijzersterk als waaghals Aron, die, om kamervragen van Jan en alleman te vermijden, gewoon zonder te zeggen tegen iets of iemand op een nacht gewoon zijn tas in te pakken en op avontuur te gaan in de Grand Canyon. Het lijkt top te worden, ontmoet 2 mooie dames waar ie eventjes mee op avontuur gaat. Vervolgens alleen verdergaan en ja, dan gaat het mis, waneer hij, zoals het plot zegt, in een kloof valt met een rots op zijn arm.

En vanaf dat moment is het gewoon als kijker weer de angst meevoelen van Aron en gaat de film een beetje naar het Buried-thema, alleen is Boyle hierin weer lekker aan de creative dingen bezig zoals we het van hem kennen. Zo komen we weer een paar leuke typische associaties tegen, bv waneer Aron stikt van de dorst, we overspoeld worden met cocacola reclame, helder strandwater enz enz. Het verhaal is ook gewoon simpel: overleven en hopelijk ook maar daar weer weg zien te komen. Soms dan lijkt het erop alsof Aron zich helemaal niet naar de situatie gedraagd en probeerd vrolijk te doen en de andere keer stijgt te paniek en de wanhoop bij hem. Want ja, geen enkele bekende weet wat je allemaal uitvreet op datzelfte moment omdat je je mondje hebt dichtgehouden. Of is er toch nog hoop met die 2 dames die hij ontmoet heeft? Dat zullen we dan zien.

De verdere beelden en met name dat Aron dan nog flashbacks van krijgt van hartverwarmde mooie momenten uit zijn leven om zijn wanhoop te compenseren, en dat hij zich fantaseert van hoe het is als hij weer los is is natuurlijk ook erg pakkend. Die scene waarbij hij zijn arm eraf snijd om los te komen, en dan met name die schokdraad moet doorsnijden is bijzonder pijnlijk en kan je ook haast gewoon zelf voelen. Wel jammer dat het weer iets te goed afloopt, had juist gehoopt dat die happy end ook maar een hoopvolle fantasie van Aron was.

Maar verder een geslaagd projectje van Boyle. Buried vond ik dan persoonlijk wel wat beter. Maar dit kan er wel zeker mee door.

4,0*

Het Franse orgineel heb ik nog niet gezien maar dat ga ik zeker nog doen. Dit was in iedergeval wel een erg sterke remake. Rouw, grauw en keihard en dit zijn weer maatschappelijke voorbeeldjes. Om te beginnen vind ik Sam Riley verrassend uit de hoek komen. Hij blijft bij mij altijd memorabel als Ian Curtis in Control, en nu mag je hem zien als een naive achterbuurt figuur die vecht voor zijn leven en het aanbod Russische Roulette accepteerd als uitweg om aan zijn geld te komen.

En ja, een spel van leven op dood. Om eerlijk te zijn, het "spin...aim..." momenten waren zenuwslopend, vooral als het om dat licht gaat die aan moet gaan. De angst is idd voor de kijker goed te voelen. Het hele middenstuk van de film draait ook om het Russische roulette. Naast Riley zijn der ook nog een paar mooie rollen van oa Jason Statham als Bad Guy en Mickey Rourke als deelnemer, ook 50 cent doet mee.

En het leuke is, op het moment dat je eigenlijk het spel zou winnen, ben je inene geen winnaar maar ook nog de prooi van die hele organisatie. Voor het geval je gaat getuigen... Ook dat stuk is zenuwslopend en het einde is ook ideaal.

Het mag misschien wel een remake zijn waarvan ik het orgineel nog niet gezien heb, maar deze is in ieder geval fantastisch.

4,0*

Erg scherp filmpje uit Thailand, met een boodschap.

Daar sta je dan, als klunzige muziekondernemer. Je bent je baan kwijt, en op dezelfde dag ook nog eens je vrouw en zelfs je auto, en jij zit met de schulden en de sores. Echt een fucked up moment zou je zeggen waar je niet zo snel uitkomt. Dan krijg je een best wel vreemd telefoontje waarin iemand jou in de gaten lijkt te houden maar ondertussen jou ook uit de problemen wil helpen, door Puchit een spel te laten spelen, waarbij hij 13 etappes moet afronden in ruil voor heel veel geld, maar als je stopt, of je mislukt, ben je ook echt al je geld kwijt. Puchit is niet echt slim en trapt in het geintje en stemt erin mee. De spelletje die hij moet spelen lijken in eerste instantie nog best onschuldig, maar ondertussen ook wel een beetje raar. Maar met het moment worden de spelletjes alleen maar erger.

En zo varieeren de spelletjes van het doodslaan en opeten van een vlieg, naar het opeten van stront (dat netjes geserveerd word in een chique restaurant ) ,tot een wegrottend persoon uit een waterput zien te halen (grandioos ook dat hij die familie moet bellen om te melden dat hij hun dooie opa uit de put heeft gesjouwd, en uiteindelijk naar het verwonden of doden van mensen. Zoals ik al zei: het word van kwaad naar erger maar Puchit lijkt zich er maar weinig van aan te trekken want het geld vind hij momenteel belangrijker. En hier gaat het er echt lekker gestoord en bloederig aan toe en het cynisme dat er in deze film van afdruipt is gewoon magistraal en een lachkick is er gegarandeerd. Ook bij die scene in die bus met die hangjongeren, of dat Puchit eventjes dat nieuwe vriendje van zijn ex doodslaat met een tuinstoel zijn ook memorabel. Tegen het einde word de film wel een stuk serieuzer. Ook erg mooi om te zien dat die spelletjes die Puching moest ondergaan gebaseerd zijn op zijn jeugdtrauma's en dat ie weer na jaren oog in oog komt te staan met zijn agressieve vader. Ook is de boodschap duidelijk: Denk drie keer na voor je meedoet aan reality spel via de telefoon (of internet) . Maar dan wel erg op de uiterste manier.

Gewoon een topfilm. sequel en prequel op deze film? TOF!!

4,5*

Michael Bay... Veel kogels... lang speelduur... flitsende special effects.

En zo reconstrueert de man de gebeurtenissen van een groep Amerikaanse soldaten in Libië... Ten tijde van Kadaffi. En hoe?

Ondertussen weet ik dat Amerika vaak bekend staat om zijn tenenkrommende heldenfilms waarbij het Amerikaanse leger altijd de good guys zijn... Maar het is aan de andere kant ook zo leuk om de boel vanuit een ander perspectief te bekijken. We volgen hier een Amerikaans leger... met tot zover voor mij onbekende acteurs, die een basis hebben opgebouwd in Libië... net zoals de vele basissen... Deze basis wordt op den duur bestookt door Libische extremisten waarbij we bijna anderhalf uur lang in een pief paf poef gehalte zitten. De kogels vliegen je om de oren, explosies, achtervolgingen... Noem maar op. De film gunt je geen adempauze. Maar... nu komt mijn andere perspectief... In het westen vrezen ze zo voor Shaira-bureau's en een toename aan moslims... Maar, wat doen de Amerikanen nou eigenlijk in al die Oostelijke landen? Vanaf dat optiek is 13 Hours een zeer vermakelijke film.

Maar het lijkt erop alsof Bay hier dat American Heroes gehalte toch een beetje achterwege laat... en er zijn dan ook nog Libiërs die met de Amerikanen meewerken... Althans... zij die tegen Kadaffi zijn. Ohja... Het is gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

En ja... Uiteindelijk is dit toch weer een vermakelijke Bay-productie geworden. Het trompettenmuziek en de patriottistische marsorkesten bleven overigens ook achterwege...

3,5*

Was inderdaad zeker een sterke claustrofobische thriller dat goed is bedacht: 3 mannen plegen een overval en verschansen zich in een krap apartementje waar ze zich gelijk in een vicieuze cirkel hebben geworpen en eigenlijk gewoon nog moeten uitkijken om hun kop om de hoek te steken. Dat levert behoorlijke spanningen en confrontaties op en de spanning is soms te snijden. Het hek is al helemaal van de dam als een van de slachtoffers die ze gemaakt hebben een bekende is van een vriendin van een van de overvallers. Behoorlijk sterk!

Dit is gewoon een film zonder sensatie maar gewoon de gekte van een geweten die niet meer terug te draaien valt. En dat word hier subtiel, maar wel treffend weergeven. En ohja... de humor is natuurlijk ook goed te doen, en natuurlijk de vele links (bv die restaurant)

Realistische, rauwe film. Niet voor mensen met claustrofobie.

4,0*

Lang geleden de remake gezien... en nu eindelijk eens de gewone dvd-editie op de kop getikt in een tweedehands dvd-zaak in Dordrecht. Deze was natuurlijk echt Frans... boven het Amerikaans.

Ja, Frans... dat zwart-wit was over het algemeen goed gekozen waarbij deze film wat weg kon hebben van een ouderwetse Franse film noir. Het verhaal kon ik al van de remake maar toch wist het me opnieuw te raken en te benauwen. Mede dankzij de veel donkerdere sfeer. Die roulette-scenes waren prachtig en puur geschoten en het angstzweet is te ruiken. De organisators zijn kil en glad, de deelnemers erg overtreffend en Sebastien wordt hier ook erg goed neergezet en je moet maar beseffen dat dit soort dingen gewoon bij jou om de hoek kunnen gebeuren.

De sfeer was zoals gezegd al prima in orde en ook de soundtracks of enig muziek wordt weggehouden waarbij de realisme ook overkomt. Het einde is weer erg spannend en het is wel al jammer dat ik al wist hoe het af zou lopen. Een mazzel hebben-scene was nog wel zo verfrissend geweest na een claustrofobische nachtmerrie.


4,5*

Erg geslaagde en spannende mindfuck horror/thrillertje waarin John Cussack zich aan zijn beste kant laat zien en de film ook weer een hoop vragen na laat: is die Enslin gek geworden?, Hallucineren? etc. Maargoed, wat het ook mag zijn: de film is aan een stuk door een nagelbijter vol verassingen. En uiteraard staat het term trauma ook weer bovenaan. Enslin is getraumatiseerd door de dood van zijn dochter maar probeert dat waarschijnlijk weg te denken door de meest bizare dingen op te zoeken om er over te schrijven. En zo komen we ook in het Dolphin hotel waar dit keer niet de 13de verdieping de ongeluksverdieping is, maar kamer 1408 de ongelukskamer. De griezeligste ware verhalen hangen er rond, maar Enslin is eigenwijs en denkt wel een nachie vol te houden in 1408. Ook die rol van L Jackson als roomservice was kort maar zeker krachtig. En vanaf het moment dat Enslin de kamer betreed, krijgen we een aaneenschakeling aan griezelige, bizarre dingen.

Ook opmerkelijk dat de film 3 keer eindigt. Maar het allerlaatste einde met die tape was om kippevel van te krijgen. En het is nog altijd de vraag wat er nou echt precies gebeurd is en wat Enslin nou mankeerd.

Verder een zeer geslaagde horrorfilm. Zeker het kijken waard.

4,0*

Na vele jaren weer herzien op dvd en de smaak is nu anders. Hij was toch erg vermakelijk. Mooi duo van deNiro en Burns.

3,5

Weer een leuk filmpje van Bruce Willis met een leuke bijrol van Mos Def die ook een beetje de show steelt. Met een leuke sfeervolle New Yorkse achtergrond als locatie en altijd die discussie over taarten. Die busscene vond ik ook erg mooi met sommige actiescene's. Erg vermakelijke avondfilm.

3,5

Erg gelukte concept!

Ook weer een film waar alles weer onschuldig begint, maar later worden we geschokt met de waarheid. Er word ook bijna geen woord in gesproken want de film is, zoals al word vermeld, doofstom en de acteurs communiceren via gebarentaal. We hebben Evy en Nick, 2 dove tieners die mekaar, door hun beperking, gevonden hebben en besluiten een relatie aan te gaan. Nick valt echter niet goed bij Evy's ouders en die keuren het af. De 2 verliefde tieners accepteren dat niet en lopen van huis weg, en verschansen zich in een wrak van een onderzeeër, om daar ongestoord verder liefde te bedrijven... of is er toch meer aan de hand.

Op den duur beginnen de spanningen hoog op te lopen in de film als Nick zich steeds raarder gaat gedragen en Evy maar geen raad weet. Het antwoord op alles is behoorlijk verrassend en zag ik ook niet aankomen: Het feit dat Nick seksueel misbruikt is door zijn vader en al die tijd een moord op zijn geweten heeft, op zijn eigen vader. Wel een moment die je kippenvel bezorgt. Hoe het verder loopt, zie je zelf in de film.

Gewoonweg een heel slim en mooi opgezette filmpje dat begint als een buitengewone relatie-film maar later uitmond op een thriller. De stilte, gecombineerd met industriele en natuurgeluiden weet het sfeertje er ook goed in te houden. De 2 tieners doen het ook erg goed. Ook die bijrol van Robert de Hoog was prima.

Ja, zo kan het ook.

4,0*

Had deze vroeger 2 keer gezien. Half jaar geleden eindelijk de dvd kunnen scoren op Marktplaats en vorige week weer eens bekeken. En opnieuw was het zeker geen slechte film. De film was lekker opgebouwt en had zo ook zijn leuke onliners. Die Bad-guys waren om te beginnen al fantastisch, die Lee met zijn klokje, en ook al helemaal die hillarische Dom Cobb, die alleen maar kon vloeken en schelden, wat een vent was dat zeg. die scene met dat ie die "kuthond" ziet rondzwemmen en die gijzelscene met hem waren me altijd bijgebleven, heerlijk. Ook waren die politieagenten heerlijk neergezet. De optimistische Eric Stolz als Wes Taylor en de chagerijnige negativist Jeff Daniels. en natuurlijk mag de rol van de toen nog piepjonge Charlize Theron zeker niet vergeten worden.

Voor de rest een heerlijk scherpe, botte misdaadcomedy. Pulp Fiction klonen hoeven zeker niet slecht te zijn.

4,0*

Nu, na jaren terug deel 1 en 3 gezien te hebben, eindelijk toegekomen aan deel 2.

Dit keer zonder Vin Diesel maar wel weer goed gespeeld door Paul Walker en Tyrese Gibson. Was natuurlijk gewoon weer lekker vermaak, beetje buddy-film, kijken naar die supercoole kleurrijke auto's, lekkere wijven en het spectaculaire gerace. Althans, waar je Fast and the Furious ook voor kijkt.

3,5*

Do you ever play Russian roulette?

Hele leuke duo-penoti film met een duet die ze niet beter hadden kunnen kiezen; Denzel Washington en Mark Wahlberg, en een regie van Baltasar Kormakur, die hiervoor met Mark Wahlberg de zeer geslaagde op Reykjavik-Rotterdam heeft gefilmd. 2 Guns is geen peperdure blockbuster en Kormakur houd het lekker bescheiden en dat is ook nooit verkeerd.

En je kan zien dat Wahlberg en Washington een hoop plezier hadden bij het maken van de film. Washington hangt hier de laatbloeier uit als DEA-agent Bobby en Wahlberg weet weer lekker op een cynische humoristische wijze ex-marinier Stig neer te zetten, die ook, zoals je wel kan verwachten, een haat liefde verhouding hebben. Ze hebben net op een professionele wijze een bank beroofd, maar delen leek er in eerste instantie niet in te zitten voor Stig, wat al gouw voor een kat en muis spel zorgt tussen de twee.... zolang het duurt, want al heel snel vallen ze in het zicht van de (corrupte) CIA-angenten, onder leiding van de sadistische Earl, die hier wel weer een beetje cheesy werd neergezet door Bill Paxton, die ik als 9 jarig jochie met Twister en Mighty Joe Young al wel een beetje erg sentimenteel vond, en ook hier meer grappig en lomp is, en blijkt dat opgeslagen geld allemaal in beslag te zijn genomen van een Mexicaanse kartel, onder leiding van weer een andere meedogenloze doch niet zo'n slimme leider Papi. 2 vliegen in 1 klap dus. Stig en Bobby zullen toch weer snel vriendjes moeten worden om te overleven en om Bobby's vrouw te redden.

En dit levert een knotsgekke en lekker luchtige traktatie op met veel bekvechten onder de 2 vrienden, vele toffe, niet al te dynamische actiescene's, goed getimede humor en erg opmerkelijke badguys en ook nog vele mooie typische plaatjes van het Amerikaanse zuiden en Mexico die de sfeer er ook goed inhoudt en ook de 90's invloeden zijn haast niet weg te denken.

Gewoon leuk!

4,0*

Voor de wappies die beweren dat Oekraïne het over zichzelf heeft uitgeroepen omdat ze zich aan de EU sloten, na eeuwen in de communistische onderdrukking geleefd te hebben. Maarja, die lachen, in de tijd dat alles een lolletje of nepnieuws zou moeten zijn als het niet binnen jouw straatje ligt, hun broek aan flarden. Want het is van de NPO.

Maar bij mij staan slechts te beelden vast van een vader die huilt op zijn dode zoon als een moeder van een baby die instort na het horen van dat zij haar kind heeft overleefd.

En de waanzin waar niemand in Oekraïne om gevraagd heeft. We hebben begin 2022 het moeten doen met aan elkaar geplakte nieuwsfragmenten. Nu krijgen we de gelegenheid om het slagveld zelf te beleven. En dat voor 20 dagen lang. Met mede dank door de dappere cameraman die de opnames heeft bewaakt voor zijn leven. De Russen zouden dit definiëren als nepnieuws. De Russische mentaliteit, je wilt of kan het niet geloven maar het bestaat dus wel... blijkt te bestaan.

We beginnen kort bij het dagelijkse leven en zijn angst, tot de daadwerkelijke inval en het luchtalarm. En vanaf dan wordt je meegesleurd in de keiharde realiteit. Ditmaal een oorlog in ons continent. Angst, wanhoop, frustraties, verdriet, wantrouwen en waanzin is het bad waar je jezelf doorheen moet wanen. Vaak tot het nippertje van de dood. Het zijn geen geruchten meer. Het is hoe het is vastgelegd. Of ben ik nou naïef?

De docu kan je beschouwen als een cynisch bedankje naar Vladimir Poetin en het feit dat de geschiedenis aan het verguizen is. Het een oorlog noemen geeft het risico om opgesloten te worden. Nou, hoe moet je het dan noemen? Een snoepreisje?

4,0*

Heerlijk over de top weer!

Het plot is weer een beetje gerecycled; een groepje jongeren komt "ergens" en er gebeuren daar "enge dingen". Ditmaal in een een of andere zwaar gereformeerde bij elkaar gespijkerd dorp in een uithoek van Louisiana, genaamd Pleasent Valley, dat 400 jaar achter loopt. Het groepje jongeren en ook andere toevallig verdwaalden zijn zich nog van geen kwaad bewust en aanvaard de gastvrijheid van de orthodoxe dorpelingen die al niet helemaal bij de wekker zijn. We komen hele rare, haast bezeten mensen tegen, twee oude baardmannen die blijkbaar ook slapen met hun gitaar, en die ene boerenkinkel die een overduidelijke liefde voor dierenseks heeft. Alles word gerund door een eigenzinnige burgemeester dat hier leuk is neergezet door Robert Englund. Toevallig waren ze net bezig met een festival waarbij nieuwelingen meer dan welkom zijn. Juist, want er moet weer vlees in de kuip komen.

Weer zo'n film die gewoon heerlijk fout en over de top is. De dorpelingen worden hier wel erg extemistisch, sektisch en gehersenspoeld neergezet, en ook de slachtpartijen zijn weer niet te vermijden. Gewoon weer genieten met een fiere glimlach.

4,0*

Vond het een beetje een vage film.

Wel een klassieker maar soms erg ingewikkeld (BV het eind)

Voor de rest was deze erg goed gemaakt. Met als begin: een blik in de oertijd. En die apparaten en machines die je in de film tegenkomt: hadden ze in 2001 nog steeds niet.

Allemaal hypermoderne computers, hoe kwam Kubrick erbij en dat nog in 1968 verzonnen.

En waar was dat ellenlange zwarte beeld nou voor nodig??

3,5*

Nadat de wereld in handen werd genomen van Aliens, ten koste van New York, LA en Washington (Independence Day), De nieuwe ijstijd terugkwam (The Day After Tommorow) is het nu tijd dat de wereld vergaat volgens het Maya Kalender. Ja, je ziet het. Emmerich is zo te zien dol op deze term.

Gister had ik 2012 in de bioscoop gezien en kwa effecten enz was het echt de moeite waard om naar de bioscoop te gaan. Zoals beloofd krijgen we te maken met dat de voorspellingen naar het einde van de wereld al bekend zijn en dat we dan 3 jaar later te maken krijgen met kolosale natuurrampen waarvan je echt met je adem ingehouden zit te kijken, vooral als het op een groot scherm is. Ook zien we die bekende "vogels" van The Day After Tommorow weer eens terug. Om nog even terug te komen op de natuurrampen: zo vond ik die stuk dat heel Amerika word gesplitst en zonk in de aardkern echt een kippenvel moment. Natuurlijk houd Emmerich ook erg van miljoenen dollars aan destructive effecten te gebruiken. En natuurlijk die hele hoge vloedgolven in India en China en die uitbarstingen zagen er angstaanjagend uit.

Over de rampen ben ik zeer te spreken. Maar toch vond ik The Day After Tommorow wel ietsje beter. Het gezinnetje-gehalte gaat hierin meer naar boven en ik vind het einde nou ook niet echt om naar huis te schrijven. Beetje een overvloed aan heldendom en drama. Wat dan wel weer erg interesant was waren die futuristische ark van noach-schepen tegen de zogenaamde zondvloed. Alleen had dat ook wel even wat uitgewerkt mogen worden met minder overdrevenheid en een oh zo happy end. Maargoed, dat is mijn mening.

Maar verder is de film wel weer goed geslaagd. Gewoon weer een totale blockbuster.

3,5 tot nu toe.

Het begint allemaal zo mooi. Je ziet een mooigemaakte futuristische stad met flitstreinen waar ik op kick, maar daarna stort het gewoon als een kaartenhuis in elkaar en word de film zoo ongelofelijk saai. De ene domme liefdesscene na de andere. Dat ene geslijm na de andere. Daarnaast gebeurt er verder ook geen ene reet en val je na 30 minuten gewoon bijna in slaap. Het lijkt net alsof alle scene's herhaalt worden want het lijkt net alsof je naar een 123 minuten duurende liefdesscene zit te kijken. Het enige waar ik nog wel een beetje aandacht aan besteede was die treinscene. Ik had verwacht dat je ook nog wat van het jaar 2046 te zien kreeg, nou, dat krijg je in het begin maar 2 minuten te zien en voor de rest is het aleen maar liefde dit, slijmen dat en romantiek dit. Echt, er zit zooooo weinig vaart in deze film. Gewoon dood en dood saai. Ik vind dat wel zonde. Ik weet wel wat je als versnapering bij deze film kan gebruiken: Red Bull, want dan blijf je tenminste wakker.

1*

Ook The Hangover heeft een hype losgelaten, naast de zombiehype. Na bijvoorbeeld de geniale Project X (niet die ene in Haren) te hebben vertoeft, kwam er even later ook nog 21 & Over. En ach... als je dit soort films niet in een serieuze modus kijkt (en je bent eventueel stoned), valt er gerust nog wat te lachen.

En ja, hoe gebeurd dat hier. Een op eerste gezicht (al doet ie dat slechts voor zijn behoorlijk strenge vader) keurige, serieuze Jeff Chang word hier 21, en zoals dat gaat in Amerika, moet je je op die avond helemaal de tering in zuipen en losgaan tot ze je kunnen komen oprapen, althans, volgens de betweterige, opstandige Miller, die zijn vriend Casey er ook in meesleept, en Jeff erbij inpalmt. Maar Jeff moet de volgende ochtend om 7 uur klaar staan voor zijn belangrijke tentamen en zijn vader rekend op hem... of anders... Nouja, een paar biertjes moet dan uiteindelijk wel kunnen.

Maar uiteindelijk na die paar biertjes gaan de remmen toch wel los bij de 2 andere tegengezinden vrienden van Miller, en zo gaan ze van kroeg tot kroeg hun eigen voltanken, slikken enz, maar worden ze ook doelwit van een groepje jongeren nadat Miller per ongeluk een dartpijl door de wang van de leider gooide, een een of andere sekte van rituele latino-studentes, raken ze de inmiddes laveloze Chang ook nog eens kwijt en vinden ze hem terug met een teddybeer om zijn snikkel. Ja, de hamvraag is toch echt: wordt het de volgende dag nog wel wat met die tentamen?

Zoals gezegt, dit was zeker geen slechte film en ik heb echt wel een paar keer goed kunnen lachen om enkele lekkere flauwe grappen en ook voor de vunzige, bizarre humor staat deze film ook niet in de weg. Ook die ene hippie-zwerver(zeg maar gerust schooldirecteur) was echt geweldig.

Prima.

3,5*