Opinions

Uiterst harde gevangenisfilm uit Denemarken. Zo zie je maar weer: in de gevangenis gaat het leven als drugsdealer (en het onder druk zetten van mekaar) gewoon vrolijk door. Dit is ook geen gevangenisfilm dat alleen maar draaid om wie is de sterkste. Dit is gewoon lekker hard en realistisch in een grauwe uitzichtloze sfeer. Het is eigenlijk ook wel een beetje de kijk van hoe het er aan toe gaat in de gevangenis. Maar het is een plek waar je toch echt niet wil zitten en dat je veiligheid ook wel kan vergeten. Het draait om Rune die daar zit wegens drugsdeal en dat de samenzwering en het onder druk zetten daar gewoon door gaat. Je word daar dus als het ware ontgroend. En dat word ook met het moment harder en gemener. De acteurs deden het stuk voor stuk ook allemaal goed en vond ook vooral die Albanees uitstekend. Het is inderdaad ook een Rise en Fall filmpje, maar dit keer in de gevangenis.

Het einde was ook erg hard. Die aftiteling was wel mooi gedaan met die hele gevangenis op de achtergrond.

Zo bewijzen we maar dat Denemarken toch wel de koning is van rauwe en bikkelharde films. Zo ook bij Pusher, Bleeder, Festen en Submarino. Deze valt er ook wel onder.

4,0*

Jim Taihuttu heeft me weten te verassen met de uitstekende Nederlandse misdaadfilm Wolf, maar Rabat had ik nog een hele tijd op de plank liggen. Ook hierin slaagd Taihuttu er weer in om een erg fijne prent te leveren, ditmaal een Nederlandse Roadmovie, met weer een dik Marrokaanse sausje, en ja, wat kan je zeggen? Dan worden het niet van die ongelofelijke flauwe basisschool-humor filmpjes maar is het een fijne afwisseling van sterke grappen en prima raakvlakken. Het plot: Drie vrienden moeten een oude Nederlandse taxi helemaal naar Rabat rijden en beleven zo de gekste, maar ook gevoelige avonturen, waarbij vele dingen loskomen of bloot komen te liggen, en ondertussen worden we getrakteerd door een hoop mooie plaatjes van de landen die ze moeten passeren om zo in Spanje de boot naar Marokko te halen. Leuk om ook in deze kwestie te zien wat Kenzari deed voordat hij in Wolf aan de gang mocht gaan, en binnenkort in een Amerikaanse film. En ja, dat wordt een erg fijne aaneenschakeling aan switchende emoties en ontmoetingen met oa een Franse lifster, feestende jongenlui, een dwarze uitsmijter, en ook corrupte agenten. Doorzetters zijn het in ieder geval wel.

Fijne multiculturele roadmovie.

4,5*

Gezien op Youtube.

Toch wel een appart sfeervol filmpje. Je kon ook duidelijk zien dat het in een soort poppenhuis is gefilmt met van die touwpopkonijntjes. Maar dat Lynch daar ook al zo'n sfeer in kan krijgen, met de donkere achtergronden met regengeluiden en creepy muziekjes. Het verhaal is dan wel weer vaag en je weet er ook bijna niks uit te halen. Maarja dat is dan ook typisch Lynch. Verder is dit toch wel voor een poppenkast film erg mooi gemaakt. Dat einde was ook erg creepy vond ik en bezorgde je een schrik met die plotselinge schreeuw uit de duisternis.

Verder erg knap gemaakt.

3,5*

De nieuwe versie van David Cronenbergs Future Crimes staat klaar. Nu gisteren met de nieuwe versie van Rabid begonnen. Niet door Cronenberg dit keer, nee door de Soska Sisters, waar ik slechts T is for Tortureporn van The ABC's of Death ken. En die elementen uit dat kortfilmpje lijken hier ook in terug te komen.

Rose is een model die werkt bij een modebureau onder de naam van de prikkelbare Günther. Haar succes lijkt af te nemen en tot overmaat van een ramp verongelukt ze ook nog eens diezelfde dag.

Het resultaat is een zwaar verminkt gezicht en het lijkt erop alsof ze haar dromen niet meer kan rechtzetten. Die gedachte lijkt ze gelukkig wel weg te kunnen wuiven, want ene professor Bouroughs biedt haar een speciale transplantatie aan. Echter komen we er wel snel achter dat deze Bouroughs van geen kanten deugd.

Maar dat maakt niet uit. Na een succesvolle operatie heeft Rose haar vertrouwde gelaat weer terug en wil ze meteen weer beginnen in de modewereld. Daar lijkt ze nu ineens een voorsprong te hebben gemaakt en ze wordt door Günther geëerd. Maar gaandeweg is deze transplantatie niet zonder gevolgen. Bijwerkingen volgen, het sluipt er langzaam in. En het gaat zelfs verder dan alleen maar dat.

Of Rose het nu wilt of niet, ze wordt gegrepen door een entiteit dat dorstig op zoek is naar bloed. (maar het vampierenthema wordt achterwege gelaten). Ze vindt haar slachtoffers en schroomt niet voor de verminkingen die ze achterlaat. Maar als het nog niet gekker kan... blijkt haar entiteit ook nog eens een besmetting met zich mee te brengen, waardoor er een ware epidemie uitbreekt en de mensen bloeddorstig en krankzinnig lijken te worden (geen zombies)]

En een Cronenberg-inspiratie zal een Cronenberg-inspiratie niet zijn als het alleen maar verder gaat en de situatie steeds bizarder en zelfs mokergoor dreigt te worden. Ik merk wel dat als goor en schrijnend in een context vallen, dat je de komende 24 tot 48 uur liever niks meer wilt gaan eten. Hierbij bedoel ik, naast de mutaties ook met name op het einde.

Wat mij betreft hebben de Soska-sisters de inspiratie op een prima manier laten spreken en is het een prima voorganger van zoons films als Possessor. Een mooi modern jasje, geschifte karakters en ook de soundtrack is om van te smullen. De rest is slecht voor je eetlust. Maar dat was ook de bedoeling geweest... vrees ik.

4,0*

Weer een prachtige samenwerking met Martin Scorsese en Robert de Niro en dan ook weer met een prachtige bijrol van Joe Pesci in deze sfeervolle zwartwit film. Wat ik begrepen heb is dat deze film expres in zwartwit is gefilmt aangezien dit zich in de jaren 40 afspeeld en voor de sfeer van de jaren 40. . Maar je went er snel aan en je aandacht trekt meteen naar andere mooie dingen in de film. Robert deNiro speelde natuurlijk weer de sterren van de hemel (in welke (Scorsese) film nou niet? en Joe Pesci bezorgt ook weer iets extra leuks met zijn hakkelige stemmetje. Natuurlijk mocht ie een rol spelen als driftkikker wat ie in Goodfellas en Casino dunnetjes overdoet. Ditmaal geen gangsterfilm of bad-guy film maar gewoon een film dat meer blikt op iemand die door zijn blindheid op zijn bek gaat en zijn eigen vrouw en broer erdoor mishandeld. De film heeft ook meer weg van een soort familiedrama. Eigenlijk wel weer wat anders maar evengoed zeer mooi en realistisch.

De bokswedstrijden dertussen waren soms ook erg indrukwekkend. Je vraagt je dan toch af hoe deNiro zomaar ineens in een box-ring staat aangezien hij eerder daar nooit mee bezig was en later ook niet. (met een kleine uitzondering op Night and the City na dan). Toch wel even wennen dan. deNiro kon toch wel goed vechten. Verwacht van Raging Bull natuurlijk niet zo'n Rocky-verhaal. Waar het alleen om draait om een gevecht maar ook wat er allemaal omheen gebeurt in het priveleven van LaMotta en de chaos omdat ie teveel op zichzelf gericht is. Eigenlijk is Raging Bull een zeer mooi en realistisch familie-drama.

Ook is het later even wennen als deNiroineens van een slank persoon in een dikke man is veranderd met een dikkere kop als ie inmiddelas als 6 jaar gestopt is met boxen.

maar als bij al weer een zeer goede samenwerking van Scorcese en deNiro (wat altijd al is te verwachten). Met een verhaal dat natuurlijk heel anders is als die van Mean Streets, Taxi Driver, Goodfellas en Casino. Scorsese stoomde toch weer een klassieker klaar die zowel uiterst genietbaar als boeiend is.

Kortom: Weer een mijlpaal in de klassiekers waar je "U" tegen kan zeggen.

5,0*

Leuke film. Het is een jaar of 3-4 geleden maar ik vond hem wel goed. Aleen zijn sommige dingen echt onmogelijk in deze film.

4,0*

Schitterend werkje met Tom Cruise in zijn jonge jaren en Dustin Hoffman in een heel bekend voorkomend verhaal. We maken kennis met de macho Charlie Babbit die erachter komt dat ie een broer heeft , de Autistische Raymond "Rain Man" Babbit. En wat was dat toch ook een kei van een rol. Ik heb zelf ook lichte vorm van autisme en ook veel met dit soort mensen te maken gehad waar ik ook goed mee om kan gaan. Charlie kan dat in eerste instantie absoluut niet en vind Raymond maar een buitenaards wezen. En ja, dat heb je dan met standaard mensen die niks gewend zijn. Aan het term autisme word ook veel aandacht aan besteed en kan je ook wel zien hoe het in elkaar zit, hoe schrijnend en tandknarsend het ook mag lijken. Bij Raymond is het wel een van de zware vormen. Hij lijkt in de eerste instantie oliedom en aan de andere kant weer slimmer dan Einstein. En zo krijgen we ontroerende, pakkende momenten waar Charlie Raymond toch wel beter leerd kennen. De overbodigste dingen moeten gedaan worden om Raymond niet te laten flippen omdat het hem niet naar zijn zin is (bv op dat vliegveld, en met die tv-serie) Verder is Rain Man ook een heerlijke sfeervolle roadmovie en moest zelfs een beetje aan Wim Wenders denken. Je laat je gewoon heerlijk meeslepen in die sfeer en de relatie tussen Charlie en Raymond word steeds beter en nogmaals kom je erachter dat je wel een hoop aan Raymond heeft. Zo kan hij bv een hele jackpot zonder moeite winnen in een casino. Welke scenes me verder nog erg mooi waren was dat een dame toch nog een oogje had op Raymond. En dan is het einde ook nog hartverwarmend.

Maargoed. Rain Man is gewoon een heerlijke Road Movie en een mooie les over autisme en hoe het in elkaar steekt. Mooi, sfeervol en hartverwarmend met de passende muziek. Rain Man krijgt van mij de volle laag!

5,0*

Een uitstekende film weer van Coppola met prachtrollen van de nog jonge Matt Damon als advocaat in opleiding en Danny deVito als de opleider van Matt en een heel aangrijpend verhaaltje over het vechten voor de waarheid. In het begin tot het middelstuk zit je je wel af te vragen wat er nou precies aan de hand is want soms lijkt het wel alle kanten op te gaan. Maar aan het einde krijg je te maken met een van de ultieme waarheiden: over die man die kans had om leukemie te verminderen maar door het gemakzucht van de rechtzaak enz is het te laat. En al deze zaken is voor een beginnend advocaat toch veelste veel.

Snap niet echt wat mensen hier zo slecht aan vinden. Want dit is toch wel een hele goede boeiende film met een boodschap.

4,0*

Heerlijk! Ook het oude werk van Joel Coen (helaas nog zonder Ethan Coen) is zeer aangenaam, en creatief.

Ook leuk om Nicolas Cage te zien in een van zijn jongste rollen, als ex-bajes klant I. McDounagh, die tijdens dat er Mugshots worden gemaakt door agente Edwina, smoorverliefd op haar wordt en hem ook daardoor successen schijnt op te leveren in de gevangenis, dankzij zijn gevoel. Edwina kan de verleiding ook niet tegengaan en voor we het weten vormen ze een stelletje zodra I. vrijkomt. Alles lijkt helemaal van een lijen dakje te gaan en Edwina heeft, met haar ex-gevangene, de man van haar leven ontmoet. Maar er schijnt één probleem te zijn; Edwina is onvruchtbaar, en aangezien I. een dossier heeft die torenhoog is van de strafbladen, zien ze een kans op een adoptie ook verschwunden. Dan besluiten ze maar een kind te ontvoeren van steenrijke ouders die een vijfling hebben gecreëerd, want die hebben dan toch nog wel babies genoeg over, dus wat zou het probleem nou zijn?

En zo maakt Joel Coen een heerlijke zwartgallische familiedrama, over 2 ouders/babynappers, die helemaal vastlopen omdat ze niet weten hoe ze een kind moeten opvoeden en dat I. het nog wel eens niet kan weerhouden om winkels te overvallen. Alles wordt helemaal leuk wanneer er 2 Bassie en Adriaan achtige inbrekers (heerlijke personages) ontsnappen uit de gevangenis waar I. heeft gezeten en dat er van een reünie, concurentie gaat ontstaan. Ook de rol van die glossy-ouders Gale en Evelle, met hun losgeslagen koters zijn geweldig. En.... tussen het familiedrama door is er ook genoeg ruimte voor een paar vette actiescene's die meeliften op het Canon-gehalte en ook een lichte roadmovie gehalte is niet weg te denken. Het einde was ook erg mooi.

Ja, hier was ik echt over te spreken, en de film weet je gewoon iedere seconde te vermaken en waarbij het ene broertje Coen al een bewijs in zijn carriere maakt, alhoewel, Blood Simple moet ik ook nog steeds zien.

Heerlijk!

5,0*

Ok, WOW!!!

Waar zal ik eens beginnen....

Wat ik hier als eerste bij dacht: Iedere filmliefhebber zal nog zo wel eens ideeën in zijn hoofd hebben voor een eventuele eigen film, en dat verwerken ze dan met dingen, beelden, momenten of achtergronden die ze flink hebben geinspireerd.... maar dan het verhaal nog... Overduidelijk is Calvin Reeder (waarvan The Oregonian verdoeme gewoon bijna niet te krijgen is) ook zo'n, door de maatschappij omschreven, weirdo die lekker speelt met zijn gedachtes en inspiraties, die een van zijn raarste elementen en trips die zo uit een koortsdroom weggelopen konden zijn wilde verwerken in een film, waarvan de inspiraties van de Amerikaanse woestijnlocaties met stoffige dorpjes, lange wegen en de stilte van de locatie blijkbaar nog net iets belangrijker is dan zijn achterliggende ideëen.

En hoe dat word uitgewerkt kan gewoon niet beter. Gooi David Lynch(!), Oliver Stone met U Turn, en Wim Wenders met Paris Texas in de blender met het hoge Indie gehalte en bijna alle shots wat een perfecte roadmovie kan bevatten en je krijgt The Rambler, dat gaat over een best wel stoer uitziende wannabe cowboy die net uit de gevangenis komt. Het bliepje die hij vervolgens in de lucht ziet zit ook gewoon tussen zijn 2 oren en dat beloofd ons dat dit een heel andere roadmovie gaat worden. Al is dit toch echt wel veel meer dan dat ik verwacht had. Hij dwaalt eerst een beetje van dorp naar dorp, om eerst zijn vrijheid te vieren met zijn gestoorde vrienden, vervolgens werken in een Pawn Shop met een mokkig dametje, een fles achterover kiepen om in slaap te kunnen vallen onder een autowrak en vooral spelen met zijn gedachtes. Dan krijgt hij een brief van zijn broer, en dan is het tijd om verder te gaan.

En hier volgt dan gewoon de ultieme roadtrip van je leven, wat ook steeds weirder, zieker en enger wordt en Reeder schetst hier toch echt wel alleen maar een wereld neer waar alleen maar gestoorden in lijken te leven. Het begint nog grappig met die ene ouwe gek die mensen ontvoerd voor een experiment met een dodelijke afloop, zodat hij ze vervolgens kan mummificeren (wat ook zijjn verzameling is), tot dat groepje maffialui, tot een vrouwenhatende taxichauffeur, en ander verknipt volk. Met de hallucinaties van "The Rambler" wil de film ook lekker bizar en zelfs dood en dood eng worden. Die scene in dat huis met die gezelschap lijkt ook zo uit een David Lynch film te zijn weggelopen en vond ik ook een behoorlijke hoogvlieger. Verder ook nog een paar strakke Chris Cunningham achtige shots en die 0,1 seconde shots (die je kan zien als je de film op Slo-mo zet) in combinatie met de scene's op de wegen tijdens een rit, vond ik ook erg goed. En ja, het word ook bizarder;er komen zelfs (langdurig kotsende) mutanten in voor. En er is ook een beetje plaats voor romantiek, al gooien die hallucinaties over"The Girl" wel behoorlijk veel roet in het eten. Die ongeluk-scene (was dat "The Girl"? was echt te schrijnend om te zien. The Rambler gaat ook heel erg diep in de gedachten van de kijker.

En dan is de hamvraag: Wat gebeurde er nou echt en wat gebeurde er nou tussen de oren van "The Rambler"? Sommige scenes zijn overduidelijk en de andere weer niet.

Dit was voor mij echt een van de bizarste en fascinerenste kijkervaringen in mijn leven. Ik ben gek op roadmovies, maar dit was er toch wel een van de andere kant waarbij Reeder toch echt erg veel aandacht aan besteede. Gewoonweg perfect! Net zoals de vele prachtige shots van New Mexico en de wisselende montage waar lekker mee gespeeld word, en uiteraard ook nog de afwisselende maar toepasselijke soundtrack dat variëerd van typische roadmovie gitaargepengel tot drones en agressieve nachtmerrie achtige halen langs de gitaar. De trip van je leven!

Ja, mensen... de onderklasse mensen zijn geen mietjes, ook niet in de filmwereld.

5,0*

20 jaar later is John Rambo terug van weggeweest. De grommende Sylvester Stallone gaat op 62 jarige leeftijd nog bikkelhard ten strijde. En de vierde deel.... daar zijn de drie vorige Rambo films sesamstraat afleveringen mee vergeleken. Hierin kan je duidelijk zien dat Sylvester Stallone voor het maken van deze film een docu of nieuwsprogramma heeft gezien over die sadistische guerillia's in Birma van hoe die te werk gaan en dat dat hem boos heeft gemaakt waardoor hij er een film over ging maken en die zelfte Guerillia's in deze film op de meest gruwelijke wijze in de pan wil hakken. Rambo is echt geen enkel schuwing voor geweld (wat in bijna alle andere US-films wel het geval is) Ledematen, benen, armen, bloed vliegen in het rond, Hulpeloze Birmeese dorpelingen, waaronder zelfs (kleine) kinderen, worden door de Guerillias op de meest gruwelijke wijze afgeslacht, waar je zelf toch ook met een blik voor haat naar de Guerillias zit te kijken. Maar dan komt John Rambo met zijn team even bikkelhard ingrijpen. En al die Guerillia's krijgen toch echt wel een lekker koekje van eigen deeg. De actiescenes zijn allemaal helemaal over de top en schuwt geen enkel smerig geweld. Vooral die kills als dat Rambo die hele bestuurder van die jeep helemaal aan flarden schiet met zijn .50, de ademsappel van een handlanger eruit rukt, dat hoofden er al half af gaan door 1 pistool schot, enz enz blijven gewoon geweldig. Wat ik wel tegen vond vallen is dat die moord op de kolonel van de bende niet meedogenloos genoeg was. Had meer verwacht dat zo'n gruwelijke smeerlap net zo om werd gelegt als Steven Seagal bij Screwface deed in Hard to Kill.

Maar verder gewoon eigenlijk de beste in de Rambo-reeks als ik het zelf zeg. Dit slaat echt alles. Dit haalt gewoon het niveau van Japanse overdreven films. Geweldige film met een keiharde boodschap.

4,0*

Ook het derde deel was mooi en had ook veel meer actie dan de eerste 2 delen. Maar daarnaast lijkt het er ook wel een beetje op alsof dit een film met een boodschap is, waardoor het thema de Rusland-Afghanistan oorlog niet overbodig word. Sly speelde weer top. Ook Grenna deed het weer uitstekend als Trautman en hij had er hier ook een grotere hoofdrol in. Ook zijn argumenten over Rusland vond ik heel sterk. Tot nu toe de beste Rambo naar mijn mening. Kwa verhaal en actie.

4,0*

De tweede deel van Rambo gaat nog een stapje verder. Rambo veranderd van een vluchteling in een meedogenloze huurling. Maar het verhaal hierin is meer standaard dan deel 1, vijanden afschieten en vervolgens de badguy en gijzelaars bevrijden. Desalnietemin is dit ook weer een vermakelijke prent. Actie zit er voldoende in, alleen was dat ook wel weer anders dan ik had verwacht. Sly speelt ook weer tof.

Gewoon een aangenaam vervolgje.

3,5*

2de film van Boll die ik heb gezien (na de slechte Alone in the Dark) en met deze film scheen Uwe Boll tussen al die floppers die hij maakte toch nog te scoren. Mede misschien omdat dit berust op de werkelijkheid en de film toch nog hier en daar een paar fraaie verassingen heeft. Wel is het acteerwerk wel bagger, maar voor de rest is het idee en de uitwerking nog keurig gedaan. En ja, we hebben al een handjevol spree-kills (waaronder Tristan van der Vlis natuurlijk) gehad. Nu mogen we een spree killer meemaken. De nerderige Bill die de maatschappij zat is en wapens besteld en vervolgens zijn halve dorp afknallen. Wel zit het game-achtige gehalte hier nog wel in (wat mensen van Uwe Boll kennen) Je zou denken dat de film ook echt alleen verder om die bloedbad draait die Bill heeft aangericht en je denkt te weten hoe het afloopt (zoals heel veel spree kills aflopen) maar dat pakt toch net even iets anders uit, en zeker ook erg verrassend.

Wat mij betreft een prima film. Gewoon een tussendoortje met een hedendaags boodschap.

3,5*

Aangename kennismaking met Rames Shaffy. Waar ik eigenlijk eerder amper van gehoord heb. Deze documontaire word echt op een sfeervolle wijze gemaakt en verteld ook secuur het verhaal en leven en flashbacks van Shaffy. Ook met een mooie achtergrond van Amsterdam van toen en nu, de concerten en de interesante interviews. En ook wel ontroering: vond onderdandere dat stukje dat de oude Ramses een liedje speelt op de piano en tijdens het spelen de tranen in zijn ogen kreeg. Echt erg mooi. De liedjes verder van toen en nu waren vrolijke liedjes en ook minder vrolijke liedjes.

Maar deze docu is erg netjes en meeslepend. Die goude kalf was toch wel verdiend Tripler.

4,0*

pff, gebeurde erg weinig in deze film. Je zit echt te wachten op echte gevechten maar er komen maar twee gevechten in deze film voor, en dan nog chaotisch in beeld gebracht ook. Deze was niet echt super.

2.5

Harrison Ford in weer een van zijn typische rolletjes. Alleen dit keer in een film die van genre naar genre schuift en de kijker toch weer steeds voor verrassingen komt te staan. Helaas gaat het er nog soms best rommelig aan toe. Maar toch heb ik me desalniettemin nog weten te vermaken. De film gaat van Mystery: met het feit dat de vrouw van Dutch omkomt bij het vliegtuigongeluk maar dat er weer van allerlij myseries gebeuren dat zijn vrouw niet geindentificeerd is bij dat ongeluk en ook niet op de passagierslijst staat. Ja, weer een typisch puzzelfilmpje waar er al 100den van zijn. Toch is de film verfrissend en best vermakelijk. Harrison Ford is weer lekker op dreef en zijn naam is verdacht Hollands: "Dutch" van den Broeck . Ook Kristen Scott Thomas had een prima aanwezigheid. De romantische scenes zijn soms nog wel vervelend.

Het einde is dan toch nog erg verrassend.

3,0*

Geweldige film!

Kusturica en Trainspotting in een mixer, met een typisch rise and fall drama.

Die voormalige Joegoslaven zullen waarschijnlijk de westerlingen blijven vervreemden met hun manier van vertellen. Het is een onderdeel van Europa, maar waar het westen de afgelopen 50 jaar lekker door het consumentisme heeft kunnen glijden, heeft het voormalige Joegoslavië een enorme geschiedenis aan ellende, dood en verderf. En wat krijg je dan? Een film als Rane; waarbij je zou verwachten dat het een serieuze anti-oorlogsfilm wordt. Maar een hoop geestelijke schade lijdt er nou eenmaal toe dat het vrijwel nooit kan zonder diepe absurdistische en inktzwarte humor.

Het begint allemaal in een uiterst sombere achterbuurt in Belgrado. We volgen drie pubers; twee Serviërs Kraut en Pinki en een halve Kroaat (de Nerd van de drie), die de verveling proberen tegen te gaan en die onder spanning staan van de pleuris die er in de straten is uitgebroken. Tito is overleden en er staat een onzekere toekomst te wachten voor de deelstaat. De halve Kroaat valt er steeds buiten en de twee andere vrienden laten zich dagelijks beinvloeden door de vader van Pinki en dan al helemaal de gestoorde Dickie. Het is weer sinds tijden dat ik zulke geweldige en ongelofelijk foute figuranten heb mogen treffen. En dan is er ook nog Dickie's verslaafde vriendin alias hoertje. Met de puberende hormonen mogen de twee vrienden die zelfs gaan neuken ook.

...en via die weg laten ze zich steeds meer meeslepen door Dickie. In de drugswereld (wat anders) welteverstaan. Iets wat erg subtiel en zonder al te veel afgezaagde details wordt weergeven. Voor de kijker het weet zijn we enkele jaren verder en zitten de jongens ineens in de branche. En ohja... die scene's met Pinki's oma... GRANDIOOS!!!

Ook de scene's met die tv presentatrice en die show zijn leuk gevonden... en natuurlijk ook dat die Kroatische nerd een mol schijnt te zijn.

Zijn we er al? Nee nog niet. De film is, wegens de tijdbestek, in een fraai acid-house sfeertje gegoten. Alleen hebben de hippe neonverlichte clubscene's plaats gemaakt voor de verpauperde kiekjes in Belgrado. Ook een hoop poep, pies en sperma humor. Het einde was typisch.

Ja, ik heb hier hard om kunnen lachen....

5,0*

Erg maffe film uit Finland, de plaats waar de kerstman (volgens zeggen) woont. Ik had van Rare Exports een iewat bloederige horrorfilm verwacht met een evil Santa Claus, maar dat viel nog best wel mee. Sterker nog: Rare Export heeft meer iets weg van een kinderfilm. En ja, of dat jammer is... niet echt, want de film weet er toch nog wel iets leuks van te maken. Dit is eigenlijk een beetje een cynische knipoog naar het feit dat kerstmannen niet bestaan en dat de kerstman waar de kinderen in geloven toch echt wel gewoon geacteerd is. Deze film gaat dus niet over een evil Santa Claus zelf, maar over evil hulp kerstmannen, die kinderen ontvoeren en waarbij een alleenstaande vader en zijn zoontje te hulp moeten schieten.

Ook naar de Finse wapenfeiten knipoogt deze film dik, want je ziet wel erg weinig dat het doodnormaal is om als tien jarig jochie bijna overal met een jachtgeweer rond te lopen

Ja, heel erg vreemde film die meer maatschappij kritisch is dan dat het om het verhaal zelf gaat. Maar wat mij betreft heb ik me er wel mee weten te vermaken hoor.

3,5*

Ach, zo slecht vond ik hem niet hoor. Hij haalde gewoon het niveau van de vorige Ring. Soms was ie ook best wel spannend en kreeg ik het wel eens koud van sommige scene's. Eigenlijk is dit een beetje Ringu 1,5 want het is een beetje een tussenverhaaltje tussen 1 en 2. Maar dit keer bekijk je het uit een ander hoek en een personage dat een vriend was van de ex van Reiko uit deel 1. Wat ik eigenlijk niet echt snapte was dit: Reiko ging dood in dit deel maar in deel 2(die na deze film is gemaakt) leeft ze gewoon nog. hoe zit de volgorde eigenlijk inelkaar?

Die man die de rol van Andou speelt vond ik keigoed spelen en de verdere acteerwerk was ook in orde. Bij die scene met[ dat net nadat Andou die band heeft zitten te bekijken en dat dan even later die spierwitte, grijnzende (grijnzende geesten zijn altijd eng) over Andou een bukt kreeg ik wel even koude rillingen. Wel bij een paar andere scenes ook. Maar alleen is 1 ding niet echt geheim meer. die film gaat over dat Andou dreigt dood te gaan omdat hij die video heeft zitten te bekijken maar dat was een kopie waar niemand dood aan gaat, daarom blijft ie ook leven.

Desalniettemin weer een erg mooie Ringu deel.

4,0*

Vond het zeker geen slecht vervolg. Heb me weer prima geamuseerd met de 2 speurders. Alleen dit keer is niet Rutger Hauer van de partij als de Gier maar Peter Faber, maar ach. Om hem mochten we ook niet klagen. Rijk de Gooijer is wel weer lekker op dreef en er zitten weer luchtige momenten in. Ook de shots van Friesland waren erg mooi. Weer eens wat anders dan Amsterdam. Ook nog een beetje actie.

Wat mij betreft bijna net zo goed als deel 1. Gewoon feel good voor mij dit soort NL-films.

3,5*

Vroeger als kind van een jaar of 10 het boek met alle verhalen van Edgar Allan Poe (met illustraties) onder ogen gehad en ook regelmatig doorgebladerd, en het boeide me wel erg, en zo kom ik hier ook weer bekende dingen tegen van de illustraties. The Raven is nu eens geen film die zozeer gebaseerd is op de verhalen van Poe, maar gaat over de schrijver zelf in zijn laatste dagen en om de hele mysterie rond zijn dood. En ik moet zeggen: ik heb echt zeer genoten van deze film en dit is ook zeker veel beter dan Ninja Assassin van dezelfte regisseur. John Cusack is weer steengoed als de schrijver zelf en verder vond ik Luke Evans ook erg sterk spelen als inspecteur Fields. Het verhaal vind plaats in het groezelige Baltimore in de negentiende eeuw, wat ik ook behoorlijk mooi en meeslepend geset vond. Het grauwe ouderwetse sfeertje is goed te voelen en de decoratie is ook gewoon prachtig. Edgar Allen Poe zelf is een arrogant mannetje die maar geen succes maakte met zijn griezelverhalen, totdat er een moord word gepleegd die gebaseerd is op een van zijn verhalen, en Poe nu een belangrijk onderdeel is voor de moordzaak, maar niet lang daarna word er weer een moord gepleegd die ook gebaseerd is op een verhaal van hem en naderhand word zijn verloofde Emily ontvoerd, wat de film ook meteen al doet omslaan naar een schuwe historische detective-CSI verhaal, die regelmatig verrassend weet uit te pakken, je op het verkeerde spoor zet en slim en knap gedaan is.

De moorden zijn ook zeker niet van de poes en McTeigue gooit er een lekkere portie gore in. Vooral die scene met die slinger was zenuwslopend en ook behoorlijk smerig. Ook kelen worden hier op een brute wijze opengesneden. Ook heeft deze film een mooie knipoog naar Kill Bill 2 en Buried. Ook de psycho zelf genaamd Ivan is buitengewoon neergezet, we maken dan wel heel snel kennis met hem, maar dat zorgt ook weer voor een ijzingwekkend machtspelletje tussen Poe en de politiebrigade en Ivan, dat verder gaat tot de erg fascinerende laatste 20 minuten.

Ik kan me nou niet zogouw bedenken wat er slecht is aan The Raven, dit was gewoon behoorlijk goed. Ook vooral de montage, kleur, het verzorgde en slimme manier van de hele uitwerking en de fraaie historische settings zorgen voor een prima kijkervaring. John Cusack deed het ook gewoon alweer goed en ook vond ik het leuk om Brendan Gleesan te zien in een serieuze rol. Ook hier en daar een paar fraaie actiescene's. Gewoon een behoorlijke geslaagde film van de V for Vendetta regisseur waar ik mijn petje voor af neem.

4,0*

Was wel een grappige combi van Horror, oorlog en komedie met om te beginnen al wel een verzameling goede acteurs. Guy Pierce deed het zeer goed als burgeroorlogstrijder en ook Robert Carlyle was weer prima van de partij als ..... ja als wat eigenlijk? De settings van Amerika van 1800zoveel waren ook stijlvol en er zit ook hier en daar een portie gore in. Ook het kat en muis spel tussen Pierce en Carlyle was weer erg leuk gedaan. Beetje een historische horrorfilm die ook nog wel wat lijkt op The Brotherhood of the Wolf en Red Riding Hood.

Gewoon een vermakelijke wegkijkertje

3,5*

Op het laatst liep Pierce wel in een trainingsbroek. ... in 1800 zoveel.

Vreselijk wat een saaie vervelende kutfilm, 5 % is actie en dan nog afgeraffelde actie ook. echt een grote mislukking van Arnold. Heb nog nooit zo'n tenenkromende klotefilm van schwarzenegger gezien. Echt net een kleuterfilm.

Gewoon voor Terminator, Commando of Predator gaan en lekker laten liggen deze.

deze schijtfilm heeft toevallig maar een totaal van twee sterren en meer dan honderd stemmen dat betekend dus:2 sterren+100 sterren=flop 100.

zet deze asjeblieft in de flop 100.

0,5 van de 5

Niet zo'n superfilm maar anderson is wel lekker heet. En volgens mij is dit inderdaad een soft-porno film.

2,0

Deze was soms een beetje saai, van peebles vond ik matig acteren in deze film eerst als goodguy en dan ineens als badguy

Conclusie: Ik vond hem matig.

1,5

Het thema, Robots in de boxring pakt toch wel op een verrassende manier uit.

Want het is nog best wel een geheel nieuw concept. Laten we nu maar niet boxers elkaar laten verwonden en laten we voor dat amusement een alternatief bedenken: Juist, Robots. Om te beginnen zitten de nabij toekomstige futuristische elementen best mooi in elkaar en de SE's waren geweldig. Wat dat betreft hebben ze nog wel rekening gehouden met het jaar 2020. Hugh Jackman is ook weer erg goed als een loser van een gescheiden vader die de draad met zijn zoontje weer op moet zien te pakken. Dat zoontje is aan de ene kant soms goed en komt ie voor zijn rechtenop en is zelfs nog slimmer dan zijn vader maar aan de andere kant veelste brutaal en irritant. Verhaal is natuurlijk flinterdun, maar waar zitten we bij Real Steel nou op te wachten? Een uitgebreid nadenk verhaal of gewoon Robots die mekaar in elkaar rammen. Klinkt saai maar dat is het zeker niet. De film weet je gewoon op een leuke manier te amuseren.

Wat mij betreft een geslaagde opzet.

4,0*

Droog.

De regisseur had me al op een buitengewone manier weten te bekoren met Rubber... een van de meest onzinnigste en onlogische slashers die ik ooit had gezien. Nu lijkt hij wel ietwat serieuzer te zijn geworden door wat meer in de art-hoek te gaan werken. Maar zijn gevoel voor humor is nog totaal niet verdwenen. Het krijgt alleen wat meer duidelijkheid.

Realité is eigenlijk bijna net zo'n onzinfilm... alleen is het nu wel ietsje rustiger en zakelijker. Het plot is eigenlijk simpel: Jason moet voor zijn nieuwe film er voor zorgen dat hij met een beste schreeuw op de proppen komt, om succesvol door te breken met zijn horrorfilm over demonische tv-toestellen. De opdracht wordt haast een obsessie en Jason die gooit alles opzij om maar de beste schreeuw op te laten nemen/te vinden. Dat verloopt ook niet zonder hindernissen vol concurrentie, waanbeelden, relatieproblemen en andere narigheden. De film lijkt ook steeds vreemder en onnavolgbaarder te worden. Dan is er ook nog zo'n Amerikaans gezinnetje met een vader als jager/slachter, waarbij de dochter opmerkt dat er tussen de ingewanden van een everzwijn die net door haar vader wordt geslacht een paarse videotape uitglijdt. Wat er op die tape staat.... ja....

Gewoonweg een heerlijke onzin-arthousefilm waarbij de onzinnigheid soms nog wel eens niet weet op te vallen. Vele referenties en een cynische knipoog naar Hollywood. Ook moest ik een beetje denken aan Takeshis'. Het einde is fantastisch.

En of er nog een Rubber 2 komt... Joost mag het weten.

4,5*

Zeer vermakelijk Thrillertje. Wat wel zo is is dat dit natuurlijk weer typisch Hollywoodiaans is en het thema nogal bekend voorkomt. Toch zijn er hier en daar wel verrassingen verstopt en als je al een oordeel geeft na een half uur kijken dan veranderd die ook meteen. In het begin denk je dat het weer zo'n film is waarbij een persoon allerlij spoken ziet (wat hier dus sprinkhanen en andere vage wezens is) maar toch is het echt aan de gang. En dan krijgen we ineens een "behekst meisje" thema voorgeschoteld. Ja, de film weet je wel regelmatig het verkeerde pad op te brengen. Hillary Duff vond ik ook goed spelen en de Louisiana locatie vond ik ook weer mooi. Lijkt wel alsof die locatie een doelstelling heeft voor dit soort bovennatuurlijke films. Dat zie je ook bij The Skeleton Key en Angel Heart etc.

Verder nog een best fraai filmpje.

3,5*

Inderdaad, een heerlijke old-school B-filmpje. Beginnend met een bankoverval gevolgt door een spectaculaire schietpartij ala Heat. Met talloze kogelregens en ondploffingen, gevolgt door een achtervolging met een brommer vs 10tallen politieauto's met een boel ondploffingen... Hoe goed wil je een film beginnen? Gewoon heerlijk om te zien. Gary Daniels acteerd dan nog niet al te best maar dat kan hem en mij natuurlijk niks schelen. Hij laat wel iets leuks zien en je kijkt zijn films zowiezo niet voor het verhaal maar voor de gevechtskunsten en de explosies met links wat biertjes en rechts chips.

Gewoon een prima actiefilmpje. Ik heb gehoort dat Rage van hem ook een coole actiefilm was. Die moet ik ook eens snel op de kop zien te tikken. Actieliefhebbers moeten deze film toch eens checken.

4,0*