Opinions

Best een vermakelijk geslaagde jaren 70 film. Je ziet misschien alleen maar toekomstige sport en hier en daar een beetje drama maar even goed heb ik me ermee zeer vermaakt. Er werd ook best goed in geacteerd door oa Caan die ook in The Godfather te zien was. De achtergronden zijn helaas wel een beetje eentonig en niet echt vaak futuristisch. Maar dat geeft verder niks. Heb me zeer vermaakt. Prima leeglopertje.

3,5

De Nederlandse uitgave hiervan zou vele mensen wel al afstoten vanwege de B-film look, maar na vele reacties en de trailer gezien te hebben was ik hier toch benieuwt naar. En het resultaat is: een retecoole, gave gangstafilm. Ditmaal niet in de Gettho's van LA maar in de onderwereld van Londen. Hierin draait het ook gelukkig niet om stoerdoenerij, vele blote wijven en domme onliners maar gewoon om een piekfijn misdaadverhaaltje. Het oogt ook helemaal niet als een B-film en de rappers/gangsters deden het uitstekend. Wie het feest al helemaal compleet maken zijn die corrupte blanke smerissen die op die rappers jagen, die zorgen er dan weer voor dat RWTN niet zo'n dito gangsta-film word. Het begin is ook een beetje traag op gang en lijkt dan ook typisch Amerikaans maar niet veel later gaan we los en maken we kennis met voldoende coole actiescenes die ook erg realistisch ogen en niet helemaal over de top hoeven te zijn, maar de kogels vliegen je op bepaalde momenten wel om je oren. Ook het extreme geweld word hierin niet geschuwt. Daarnaast kunnen we ook genieten van de prachtige onliners en gitzwarte humor. Ook die autoachtervolging in die bossen was schitterend en dan is het gewoon: Niks B-film! (wat die verneukte Nederlandse uitgave der dan wel weer van maakt)

Nee, Hip hop milieu films hoeven niet alleen maar in Amerika goed te zijn. Ook in Engeland bewijzen ze met Rollin With the Nines al wat het troosteloze gettho/hip hop cultuur inhoud. Wat mij betreft was deze gewoon erg goed. Ik ben aangenaam verrast. Ik kijk al uit naar Rise of the Footsoldier van dezelfte regiseur, die ik nog binnen moet krijgen.

4,0*

Een moderne en vooral aparte draai aan een eeuwenoud verhaal, en dat werkt vrij apart.

De film is een grote musical, maar dan in het hedendaagde Verona Beach, wat er nou niet echt bepaald sprookjesachtig uitziet en meer wegheeft van een Township in Johannesburg. Leonardo diCaprio zet hier ook als piepjong persoon een vrij bijzondere rol neer als Romeo waarbij zijn hart verroverd word door Juliet, sprankelend neergezet door een erg sexy Claire Danes. Maar Romeo is een bastaard voor de familie van Juliet, dus het brengt een hoop problemen met zich mee, maar Romeo geeft niet op. Met alle gevolgen van dien.

De manier hoe de moderne tijd word verweven met een oud verhaal is erg bijzonder. Ipv massale slachtvelden met zwaarden, krijgen we massale, in musical-gestijlde shootouts met vele John Woo moves en uiterst gepimpte pistolen. Ik vond het nog wel vermakelijk werken, en Romeo + Juliet is voor mij nog best wel een vrij uniek werkje. Dat de film continu behoorlijk zoetsappig is is wel een feit.

Nog wel goed te doen.

3,5*

De US-actiefilms van Jet Li in de jaren 00 blijven toch altijd wel erg commercieel aanvoelend leuk. Jammer dat hij dit tegenwoordig (op Expendables na) niet meer doet, niet meer een Solo-rol bedoel ik zonder al die andere actiehelden. Maargoed, Romeo Must Die was iig weer erg leuk om te kijken en het is weer zoiets wat we van Cradle 2 the Grave regiseur (C2TG moet ik nog herzien trouwens) zouden verwachten. Naast Jet Li en ook die erg strakke rol van Aaliyah (RIP) gooit Bartkowiak ook er weer een zooitje humoristische gangstatjes erin + natuurlijk weer een ijzersterke rol van DMX. Verhaaltje was weer dun, maar de actie/vechtscenes oogde weer erg fraai en Jet Li doet weer waar hij goed in is. Romeo Must Die is daarom weer een lekker ouderwets "op de bank" vermaak.

3,5*

Een Skinheadfilm uit Australie die toch wel verrassend uitpakte en ook weer kei en keihard was. Ik wist trouwens niet dat Russel Crowe een tijd in Australie zat. Dit was in iedergeval een erg mooie en recht voor zijn rape film die plaatsneemt in de groezelige achterbuurten van Melbourne en een groep Neo-nazi's volgt, die maar, uiteraard, met veel plezier en met hun zogenaamde denkvermogen buitenlanders wegpesten en in mekaar slaan. Maar wanneer, zoals vermeld, een grote groep Vietnamezen keihard terugslaan lijkt hun macht langzaam maar zeker langzaam in elkaar te storten, vooral wanneer die vrouw meedoet en leider Hando er best wel gevoelens voor heeft, maar toch is ze ook de zogenaamde rode draad in de maatschappij met een ziekte, waarmee de spanning en het noodlot drastisch toeslaat

En zo zie je maar weer dat Neo Nazi's, Pvv-ers en andere racisten alleen maar struikelen over hun eigen rommel en uiteindelijk gewoon geen weg meer terug kunnen vinden. In Romper Stomper word er weer eens op een rauwe wijze vertoond hoe dat allemaal in zijn werk gaat. Het valt wel zeker in de categorie American History X, maar dan met een heel ander verhaal.

Sterke film.

4,0*

Ik ben echt kei lam!

Steffen en Flip hebben hier toch weer een leuk filmpje afgeleverd jongûh! Eindelijk ook weer eens wat gedurfde humor en zelfspot in de preutse lichtgeraakte Nederlandse filmwereld. En Ron Goossens weet nog creatief te zijn ook.

We volgen hier stuntman Ron Goossens, wonend in het Brabantse Zundert. Hij is altijd dronken (natuurlijk) en de relatie gaat kut (eehm ja...) maar de blunders die hij uithaalt in zijn stuntcarrière maken hem succesvol op Youtube. Dan wordt hij gevraagd door een low budget filmproducent en eist zijn vrouw dat hij seks heeft met Bo Maerten. Ja, dan moet je ook wel stuntman spelen in een film waar Bo Maerten toevallig ook in speelt.

En dit levert weer een flinke dosis heerlijke politiek incorrecte humor op, waarbij vele BN-ers (Tygo Gernand, Waldermar Torenstra, Eddy Terstall en zelfs Steffen en Flip zelf,) hun zelfspot vertonen. Ook vele verwijzingen naar zowel de hedendaagse als voormalige gebeurtenissen in de Nederlandse samenleving: Zwarte piet, Cafebrand in Volendam en dan... vooral de Robert M. gedeelte lag wel erg gevoelig. Ook de nodige pijnlijke familiedrama elementen mochten niet ontbreken.

Nee, ook al is New Kids zo 2010, de heren zijn hun talenten nog niet kwijtgeraakt kut!

4,0*

Een film met een nogal rommelige opbouw waarbij je in eerste instantie niet echt weet wat je ermee aanmoet, maar uiteindelijk: Top!

Voornamelijk gekeken omdat er vergelijknissen waren naar Spring Breakers en misschien ook wel slechts omdat de genre Science Fiction erbij stond. En om dat eens vanuit de Thaise hoek te zien leek me niet verkeerd. Om te beginnen bevat de film (of het moet tussen mijn oren zitten) weer de typische rustige en geduldige montage met een experimenteel sausje wat ik een beetje van de Thaien gewend ben. In het begin leek het een beetje weer zo'n soortevan fetisjme film te gaan worden over een een of andere vieze oude pooier die minderjarige meisjes verkoopt, en zijn fantasieën uitoefent op een nieuw meisje. Dan heb je ook nog die gekke cameraman die de boel vanuit de andere kamer mag filmen, en dan ineens komt er in datzelfde studio/hoerenhuis of hoe je het ook wilt noemen, een wel hele opmerkelijke vreemde bezoeker. En voor ik het wist ging de film nog een paar drempels over en weet de regisseur zijn creativiteit, met het beetje budget die hij heeft, los te laten. Ja, dan blijkt die vreemde bezoeker een Alien te zijn, en was dat nieuwe meisje toch net iets slimmer dan de pooier zelf, wat dan weer uitmond op een wel hele eigenzinnige doch grappige rape & revenge thema wat zo uit een Miike of Araki film lijkt weggelopen te zijn. De montage was uiteindelijk ook om te smullen. De film bevat echter ook een stuk of negen einde's.

Het resultaat is een heerlijk bevreemdend filmpje die van mij wel op dvd uit mag komen en door mag naar de volgende ronde.

4,0*

Deze film is en was echt prachtig.

Ik had hem voor het eerst gehuurd in laten we zeggen:februarie/maart 2001 toen was ik 10 en vond hem geweldig zodat ik hem later nog een keer huurde en uiteindelijk kocht. Nou ik heb hem nog steeds op video en reeds al 30 keer gezien, Binnenkort maar op dvd kopen om die ook gewoon in mijn dvd-collectie te hebben.

een aanrader

5,0

Heb deze gezien tijdens vrijwilligerswerk in een bejaardentehuis; samen met een groep oudjes; onder genot van koffie en een koekje.

Ja, het is zo'n typische Hollandse film uit de jaren 70. Erg geforceerd houterig acteerwerk maar wel erg mooie decors. Wat verhaallijn is het ook net iets te direct, maar het liedje "Telkens weer" schiet er wel bovenuit. Dat dit een musical is is me ook overduidelijk.

Het verhaal is nog wel goed, maar door de houterigheid weet het nog niet fantastisch te zijn. Gewoon een leuk Nederlands niemendalletje.

3,0*

Eindelijk ook de eerste deel van het hele Mr Horror reeks bekeken en dit was toch niet echt een slecht filmpje. Het heeft een erg geinig voor en na stukje in het zwartwit met zo'n dracula achtige kerel die deze film presenteert. De film zelf is erg goed geschoten. We worden al vanaf het begin meegezogen in het pikdonkere (en ook een beetje roodfilterige) sfeer. Het is in iedergeval zo in elkaar gezet hoe een horrorfilm in elkaar moet zitten: Niet al te veel bombasme, en natuurlijk een donkere sfeer. Het verhaaltje is wel weer hillarisch eigenlijk: jongeren stuiten op een boederij waar vleermuizen leven die de bewoners daar hebben gebeten en als je gebeten word word je een zombie. Dat word dus vanaf dat ogenblik survivalen met een stel vleermuizen op je hielen.

De plot lijkt grappig te zijn en The Roost is met de bedoeling van de regisseur niks meer dan een parodiefilm, maar toch weet hij het nog wel op een meeslepende duistere manier uit te brengen. Ook die intro en outro zijn zoals gezegd grappig en Ti West speelt ook met de tijd, met die Intro en Outro waan je je in een jaren 30 horror, terwijl The Roost nog oogt als een moderne horrorfilm. (intro en outro hebben trouwens niks met de film te maken hoor )

Maar verder is dit nog best een geslaagde film.

4,0*

Ik met hoge verwachtingen deze film gaan kijken. Psycho en Texas Chainsaw Massacre bewezen dat ze nooit afgestompt werden en dat je na ruim 40-50 jaar echt wat tijd nodig hebt om het te verwerken of dat ze nog steeds jou de rillingen op je rug geven. Ik denken dat Rosemary's Baby ook in dat straatje zou liggen: HELEMAAL NIET!!!

Zoals gezegd, met hoge verwachtingen gekeken, maar dit viel toch echt behoorlijk tegen. Letterlijk gebeurd er de eerste 5 kwartier echt helemaal geen ene reet en blijft de film maar doorratelen over het huis, tuin en keukenleventje van Guy en Rosemary. Na ruim een uur is Rosemary dan eindelijk een keer zwanger (die nachtmerrie vond ik nog wel ok) en denk je dat er een keer vaart in komt, nee hoor. In plaats van dat het spannend word, weet dat overtollige gelul en die tergende langzame uitwerking je alleen maar te laten wachten en weet de film je maar nergens te raken of te facineren. Het lijkt soms wel alsof de film voor echt elk moment wel 20 minuten nodig heeft om dat ene moment uit te werken wat ook de hele film meteen doet verpesten. De dingen die verrassend hadden moeten zijn en die je niet meteen zag aankomen weten je allang al niet meer te pakken. Ook het acteerwerk vond ik vaak zwaar overdreven en Mia Farrow komt meer over als een melodramaat in een theater tijdens een Shakespeare-voorstelling dan als een actrice en ook het acteerwerk van de rest vond ik weinig kwaliteit hebben. Dan denk je dat het einde je ook nog zal grijpen.... zelfs dat niet. Ik moest er eerder om lachen, dankzij het slordige manier van acteren van al die kennissen die een samenzwering bleken te hebben in een sekte in die geheime kamer met die baby (die je niet te zien krijgt overigens) Vooral bij dat stukje had ik gewoon het gevoel alsof ik naar een toneelstuk zat te kijken.

Echt teleurstellend. Niks hierin wist me te raken of te verbazen, ook niet op psychologisch vlak. Het verhaal mag voor die tijd nog wel goed zijn maar het is behoorlijk belabberd uitgewerkt en dat had ik echt niet verwacht van Polanski, die met Chinatown rond dezelfte tijd dan inene weer wel een film wist neer te zetten waarin alles prima liep. Het leek er wel op alsof Polanski haast had met deze film. Ik hoop dat The Tenant en Repulsion de pijn een beetje verzachten.

2,5* voor het toen nog originele verhaal.

Was idd een onderhoudende pokerfilm met de nog jonge Matt Damon die altijd wel een held is. De film is lekker rustig en duister opgebouwt en de Jazz deuntjes zorgen ook voor variatie. Het verhaal is ook mooi opgebouwt en ook de ultieme waarheid over de normen en waarden van pokeren. Edward Norton was ook weer goed en daarnaast hadden John Malkovich en Famke Janssen ook leuke bijrolletjes en die Russische Gangsters waren ook grappig af en toe. Moet ook eerlijk zeggen dat Rounders wat wegheeft van de Britse Maffiafilms.

Verder wil de film ook een duidelijke boodschap geven: Geniet maar poker met mate.

3,5*

Zeer vermakelijke film dat begon als een kogelvliegende actiefilm en uiteindelijk een plattelands detective werd. Maar dat kan er bij mij altijd wel in. Vond Mc Lachlen als een hebberige politieagent ook heel goed spelen en ook vooral weer Peter Coyote als zijn collega die maar met tegenzin meedoet de wet te breken. Coyote deed het al perfect in Road Ends (ook een beetje van dezelfte categorie) maar ook in Route 9 weet ie weer iets moois neer te zetten. Het sfeertje was prima en ik heb me gewoon kostelijk vermaakt. Ook dat einde was ook om je voor je kop te slaan. Hele stomme actie.

Maar voor de rest een prima filmpje. Voor 1 euro al helemaal goed te doen.

3,5*

Erg sterke anti-oorlogsfilm van Loach die ook heel subtiel en grondig te werk gaat. Alles is niet geflipt en met veel geluid, maar gewoon op een soort docu achtige levensverhaal. We volgen een veteraan Fergus die heeft moeten toezien hoe zijn vriend is vermoord in Irak. Zijn terugkomst is uiteraard ook alles behalve rooskleurig en hij maakt alleen maar stennis met iedereen, om het simpele feit dat iedereen verder zo geheimzinnig doet over de dood van zijn vriend. De film word uiteindelijk wel een psychologisch spel wanneer er wel meer achter de dood van zijn vriend blijkt te zitten dan hij voorgeschoteld krijgt. En ook hier krijg je, net zoals de film Green Zone, dat alles waar hij heeft voor moeten strijden en waar zijn vriend voor is doodgegaan, een set up was en dat er steeds meer duistere geheimen boven water komen. Obsessie en vervelend zijn heeft dus wel noodzaak, blijkt weer.

En inderdaad, de acteerwerk is fantastisch en ook behoorlijk realistisch op vele momenten. Fergus die als een dolle achter de waarheid wil komen. En ja, oorlog bestaat dus uiteindelijk weer uit allemaal leugens. Zo blijkt maar weer uit de film (voor de zoveelste keer)

Het grauwe Engelse sfeertje zit er ook behoorlijk goed in. Hele knappe film gewoon.

4,0*

Wrong Turn in Noorwegen.

Het is weer de zoveelste slasher inderdaad met weer een verhaal dat op hetzelfte neer komt, maar ik heb me ook hier weer zeker mee vermaakt.

Afin, weer hetzelfte, groepje jongeren trekken met hun VW busje door de bossen van Noorwegen in 1974 (vast een knipoog naar TCM), komen in een wegrestaurant met allemaal onvriendelijke boeren terecht, en vervolgens zijn ze daar meteen ook het doelwit van. Het blijken namelijk mensenjagers te zijn. En zo krijgen we weer een zinderend kat en muis spel in de bossen en waar het weer lekker goor en bloederig mag wezen en de paniek en angst weer een rol mogen spelen. Acteerwerk is ok, vooral die meid in die adidas hotpants mag er zeker wezen. Het einde is weer lekker typisch.

Prima Noorse slasher. Noorwegen doet er wel veel mee met dat thema.

3,5*

Van Pen-Ek heb ik 2,5 jaar geleden erg genoten van Invisible Waves. Een half jaar eerder (schrijf nu pas recensie ) opnieuw kunnen genieten van dit pareltje. Wat toch gewoon weer een heerlijke film, met een apart gevoel voor humor. Ik begin me af te vragen of Pen-Ek Ratanaruang niet gewoon de Alex van Warmerdam van Azie is. Kwa stijl en humor komen de bijde regiseurs erg in de buurt.

De hoofdrol mag gespeeld worden door Asano, dit keer als suicidale interlectueel. Wat werd die rol toch lekker absurd neergezet zeg, en hoe hij er maar van baalt als ie steeds gestoord word tijdens het zelfmoord plegen. Ook dat rolletje van Nid was mooi en Nid was toch best een lief meiske. Die scenes in Thailand zijn ook erg indrukwekkend en draait ook om de brakkige relatie tussen Kenji en Nid. Wat ik wel raar vind is dat Kenji wel heel plotseling uit het niks vanuit Japan naar Thailand is gegaan. Maar verder was die hele uitzicht loze relatie en die maffe humor ertussen erg leuk om naar te kijken. Nid was zo'n lekkere neuroot en Kenji probeerde alleen maar zelfmoord te plegen, alhoewel alles toch weer anders liep dan gepland en het leven toch niet zo slecht blijkt te zijn.

Tegen het einde komen we Takashi Miike nog even tegen als Mafiabaas. Wat ook een hele leuke scene opleverde.

En zo opnieuw erg genoten van Ratanaruang's pareltje. Beetje gangsterverhaal en liefdesverhaal in een zwart komisch jasje. Ik kijk al uit naar zijn volgende film Headshot. Hopelijk komt die wel in Nederland/UK uit.

4,5*

Een film zonder reden.

En inderdaad, dit is toch wel echt een van de meest onzinnigste films die je kan bedenken. Dit keer een horrorfilm over een demonische..... ja, je leest het.....autoband. En meteen valt het al op: De band heeft telekinetische krachten, en ik denken dat die band gewoon alles en iedereen ging platwalsen. Eerlijk gezegd had ik dat ook veel liever gezien. Want met die krachten komt de film alleen maar traag op gang en blijft ook aan de trage kant en is het wat mild wat betreft blood and gore.

Maar dat neemt nog niet weg dat ik me flink geamuseerd heb met deze zalige onzin en ook de toeschouwers (Rubber is dan een soort toneelstuk in een film of weet ik veel wat) waren ook erg lomp. Ook die politieagent was echt een held!

En dit is dan (overduidelijk) een Franse satirische knipoog naar al de cultfilms uit de jaren 70-80 films...zonder reden!

3,5*

Zeker wel een onderhoudende typische reis-horrorfilm. Het begint allemaal weer vrij standaard met typische gillende Amerikaanse studentjes die besluiten om een verborgen Maya tempel te gaan bezoeken. Maar ze hadden toch maar beter wat anders kunnen kiezen als bestemming.

Het begint pas echt wanneer ze ook die tempel hebben bereikt, en ineens beseffen dat het niet zomaar een plek is. Dat is al gouw duidelijk aan een hele Maya stam die ze insluit en ze op die tempel in Quarantaine houd, maar waarom? Daar komen we al snel genoeg achter. En dit keer hebben ze weer een leuke nieuwe gruwel bedacht die opzich nog goed werkt. Namelijk een plantensoort die een eigen leven lijd en ook je heel snel kan besmetten waardoor er letterlijk takjes en planten uit je poriën groeien. De plantensoort is niet alleen moordzuchtig en meedogenloos, maar het lijkt ook nog behoorlijk slim te zijn. Die afleidingsmanouvre die die bloemen maken vond ik erg slim bedacht. De nachtmerrie voor de studenten is begonnen.

The Ruins is voor mij een zeer vermakelijke film die je wel, kwa thema, een behoorlijk akelig en gezichtvertrekkend gevoel kan geven. Voor tere zieltjes is dit in ieder geval niet bestemd.

3,5*

Ik schaam me voor het bericht hierboven. Had hem gezien toen ik 13 was en ook alleen maar schieten, schieten, schieten wou. Maar nu is mijn filmsmaakt wel veranderd. Vond hem na herziening toch een erg mooie film waarin goed in word geacteerd en een mooie boeiende verhaallijn en meeslepende sfeer. Toch zit je van het begin tot het eind geboeit te kijken.

Verhoging naar 4*

Erg mooie coming of age film van Copola. Matt Dillon en Mickey Rourke? Een prachtduo!

Opmerkelijk is al het zwart-wit waarin de film geschoten is... op de desbetreffende vissen na. Ik had iets van een maffiafilm verwacht, maar daar komt het niet bij in de buurt. We volgen hier het leven van de opvliegerige maar onzekere Rusty James die zijn impulsiviteit voor vechtpartijen op nummer één zet boven de mooie dingen in het leven... Bijvoorbeeld zijn liefde voor Patty. Echter wil hij al te graag in de sporen van zijn broer Motorcycle Boy staan en ja... zoals de jongensdroom vaak is: even stoer zijn als je oudere broer. Maar dat loopt vaak uit op teleurstellingen en fatale gevolgen. Ondertussen spelen de familiezaken ook nog mee, waarbij we regelmatig worden getrakteerd op sterke momenten waarbij de broers zich meer bloot geven.

En dan die zweefscene... onvergetelijk!

Ook het einde was erg mooi... alleen vond ik de reactie van James op het feit dat zijn broer is neergeschoten door de politie wel een beetje te mild.

Ook de decors van de armoedige achterbuurten van Detroit zorgden voor een toepasselijke sfeer. Toch wel even heel anders dan de Bronx of Chicago...

4,0*

En toch, bij de aftiteling... keek ik op een een of andere manier naar de credits achterop de dvd-hoes. Veronderstellend dat er een A24 logo tussen zou staan.

Heeft dat soms te maken dat dit een film is met een bizar en gedurfde opzet? Zijn het de filters die er gebruikt worden? Zijn het de verknipte personages waar een "normale Nederlander" van zal verbleken? Is het het schurende absurdisme waaraan de film zijn vingers waagt te verbranden?

Rundfunk begint met de jonge Ronnie Bosboom, een zwaar verwaarloosd kind dat door zijn vader Boosboom Sr wordt gedwongen om smartlappen met het publiek te delen. Vol tegenzin; gezien zijn houding en de teksten, maar dat maakt vader geen moer uit.

20 jaar later veranderd de setting ineens in een desolate camping en krijgen we al snel te maken met het vetpensige asociale voetvolk, Ma Flodder types en een jeugd dat aan zijn lot wordt overgelaten. In het midden staat de Jachterwachter. Een sub assertieve eigenaar die er alles aan doet om de klanten tevreden te houden. Al gaat dat vol ten koste van zichzelf... en er komen maar steeds meer toeristen bij. Het volk is op de meest absurdistische wijze neergezet; van een botte opa, tot de hoer van de camping, tot een ex-NSB vrouw, tot een kankerpatient, tot een jochie van een jaar of zeven die met een halflege fles whiskey met zijn kop in het zwembad is gevallen, een jongedame met anorexia, een getekende militair, ander asovolk, een overbejaard stel die in afwachting zijn van hun eerste kind... moet ik nog even doorgaan?

Dit gaat gepaard met heerlijke gemene humor en enkele sneren naar de Nederlandse stereotypen. Op een dag maken we kennis met de Ronnie Bosboom Jr in zijn volwassen jaren. Hij ontsnapt uit een kliniek; vluchtend voor de man met de kraai, en al medicijnen slikkend komt hij terecht op camping HIV(O) en maakt hij kennis met de wachtmeester. Maar de eerste problemen lijken al te beginnen.... en het eerste lijk is ook al gevallen.

Rundfunk weet op een fijne en rakende manier al improviserend de tijd door te gaan en zit bomvol verrassingen en leuke momenten. Het schuwt niks, alles lijkt mogelijk te zijn en alles lijkt kapot te moeten... en misschien zelfs wel het gas verder in te drukken... tot een vlammenwerper aan toe.

Ook het acteerwerk komt goed uit de verf. De mimiek en de emoties weten een goed contrast te vormen met de onderbroekenlol op hoog niveau. De zwaar getekende personages worden hier realistisch neergezet, dat het karikaturale niet eens meer zo erg is.

En laat het grof zijn. Nederland heeft gewoon nog meer schoffies op het schoolplein nodig.

4,0*

Onze zuiderburen hebben weer eens een dijk van een film afgeleverd en is ook gewoon weer veel meer dan je zou verwachten. Het thema is ook best bijzonder en zet je wel even aan het nadenken, want werk, handel of anderzijds dat illegaal of zwart is (al handel je in magnetrons) daar kan gewoon een duistere achtergrond aanwezig zijn. Het moet geheim blijven en de buitenwereld moet er niet achterkomen, en als je verraad, dan laat je je vrienden of collega's geen andere keus. Vandaar het woord Maffia.

En ditmaal is het de hormonenmaffia. De film neemt plaats in het kale, sobere boerengemeenschap van Belgisch Limburg en we volgen een groepje veehouders die via via aan illegale hormonen en middelen komen om in hun koeien te spuiten om vet te laten mesten. De spanning is ook wel vaak te snijden, want zijn die twee Waalse dealers wel te vertrouwen? Afin, dat bovenstaande is eigenlijk nog bijzaak en het meeste aandacht gaat nog wel naar de wispelturige en onvoorspelbare Jacky, een van die veehouders, die nota bene ook al die zooi in zich zelf spuit en er uitziet als een kollosale beer. Je weet in eerste instantie ook niet wat er allemaal in zijn hoofd omgaat en wat hem zo fucked up heeft gemaakt. Hij haakt af als ie aan seks denkt en is ook behoorlijk agressief, alleen dat probeert hij steeds in te houden. Ook van zijn collega's word ie minder wijzer en hij moet zich nog wel bezighouden met de praktijkjes. Het mooie hiervan is dat dit hierboven eerst op een hele subtiele wijze word verteld en dat je dan even later, zomaar ineens het in you're face moment krijgt, wat meestal aan het einde van films word vertoond. Dat is ook op een best bijzondere en bizarre moment neergezet. Op het moment wanneer Jacky afstaat van de uitnodiging van zijn maat Sam om naar de hoeren te gaan) begint het toch echt wel te dringen om bekend te maken wat er met hem is gebeurd. Het zou al in 2 minuten duidelijk zijn geweest maar de regisseur heeft toch besloten het wat uitgebreider te maken. We krijgen dan eventjes tussendoor een coming on age fragment voorgeschoteld met Jacky en Diederik. Het lijkt weer even heel mooi te zijn gedaan en toch lijkt dat Coming on age sfeertje sterk aanwezig te zijn. Totdat ze Bruno, de zoon van de concurent van Jacky's vader op hun pad krijgen, en dan ook vooral dat hij Jacky's kloten plet. Het ultieme au moment van de film. En pas dan word alles duidelijk en krijg je antwoord op al je vragen en besef je wel heel goed wat er allemaal in Jacky omgaat. Bij Diederik moet je dan ook steeds weer denken aan hun vroegere jeugdvriendschap.

En zo kom je uiteindelijk in een fikse achtbaanrit terecht, Jacky met zijn gevoelens en vooral de verdere momenten waarbij Jacky uiteindelijk Bruno weer ziet, die disco-scene, en natuurlijk de verdere flashbacks, na die gebeurtenis. Over dat er gesuggereerd word door zijn ouders dat hij homo dreigt te worden.. Dan zit Jacky met al die tralarie maar daarnaast gaat het uiteindelijk ook falikant mis in de hormonenhandel, waarin nu niemand meer te vertrouwen lijkt te zijn. Wat zorgt voor een mooie en zeker onvergetelijke climax (het laatste kwartier) die je erg bij zal blijven. En kan je zien wat die jeugdsentiment tussen Jacky en Diederik uiteindelijk waard was.

Wat mij betreft gewoon een sublieme Belgische film die zowat aan alle kanten werkt. Met prachtrollen en het is overgens ook nog grappig om Frank Lammers hierin te zien. Naast Zeeuws (Wilde Mossels) en Brabants als eigen moedertaal, schijnt hij dus ook nog Belgisch Limburgs te kunnen spreken (waar je zowat geen reet van kan verstaan).

Deze kan der zeker mee door. Geen wonder dat de Amerikanen deze weer eens willen remaken.

4,5*

Leuke Schwarzennegger-tje. Met heerlijke geweldadige stukken.

3,5

Goede film, die filmpakkers zijn toch wel goed, gloednieuw en voor een zacht prijsje te koop.

Het begin was ook echt supergaaf met dat Joey die nepsmeris in zijn leuter schoot. Het woord fuck hoor je ook al 200 keer in deze film . En dan die vader van Oleg... zo'n vader wil niemand. Ook leuk die scene bij die kinderlokkers.

Paul Walker vond ik goed spelen, is vast een nieuw acteur. Nou, hopelijk maakt ie meer actiefilms.

4,5

Had deze film eens gezien toen ik 11 was en toen vond ik hem erg leuk. Ik was toen ook een echte Jackie Chan-fan. Laatst had ik deel 1 en 2 bij Blokker gekocht (5 euro per stuk) en gister deze weer eens bekeken en hij was weer erg leuk. Chris Tucker speeld gewoon geweldig met zijn hoge stemmetje en Jackie Chan laat weer eens wat leuke kunstjes zien. Het verhaal was ook weer op zijn Jackie Chan's, veel Chan-films gaan over ondvoeringen.

Gewoon leuk om weer eens te zien. Vanavond deel 2 maar eens kijken denk.

4,0*

Een leuk vervolg. Tucker en Chan maken er weer iets leuks van. Film bevat weer bordevol flauwe grappen en weer erg verbluffende (Chan) gevechten. Ziyi Zhang speelde goed als Bad-woman. Niet beter en slechter dan deel 1 maar even leuk. Alleen blijft dat Michael Jackson deuntje wel lang in je hoofd zitten.

4,0*

Ik ben benieuwt naar deel 3.

Was zeker geen overbodig vervolg. Gewoon weer opnieuw topvermaak met de twee malloten Jackie Chan en Chris Tucker die weer heel klunzig maar toch ook slim te werk gaan. Dit keer in Parijs. Waar we ook nog te maken krijgen met die hillarische taxichaufeur die ook regelmatig opduikt met zijn leuke onliners, dat vrouwtje, en ook Roman Polanski als politiechef en ook Max von Syndow had een leuk bijrolletje. Verhaal kan je natuurlijk niet veel verwachten bij deze films en daarom moet je het maar doen met de leukigheden, en natuurlijk zitten die er ook in. bv: Chris Tucker die oog in oog staat met die gozer van 2 meter 50, die scene in die hotel kamer dat Jackie Chan ontwijkt voor die vrouw terwijl Chris Tucker denkt dat ze sex hebben, En natuurlijk, die actiefinale op de eiffeltoren en dat ze met die Franse vlag als Parachutte eraf vliegen. Jaaa, ook deze staat bomvol gekkigheden.

Gewoon weer uitstekend vermaak. Deel 4 mag van mij ook wel komen.

4,0*

...de R1 release maar gehaald. Lang leve laptops...

Ja, van één van mijn favorietste regiseurs is het alweer lang geleden dat ik wat aanschouwd heb, en deze had ik al, zoals ik hierboven al vermeld had, lang willen zien. Het is nu alweer overduidelijk dat Miike graag experimenteerd in zijn films; Van heuse bioscoophits tot direct to video's tot amateurwerkjes tot handycam werkjes tot zelfs toneelstukken. Like a Dragon valt, zoals ik niet had verwacht, bij de amateurwerkjes. Het was nog best een goed te verhapstukken film van Miike, maar niet zoals ik had verwacht.

In deze Yakuza-hit haalt Miike weer alles uit de kast aan maffe figuren (die twee overvallers, dat stelletje, die wapenhandelaar etc) tot stoere Yakuza-leden, de vanoudse bruisende Shinjuku Centrum in Tokyo en het bekende onderwereld verhaaltje, die een beetje verlopen als een mozaikfilm. Leuk inderdaad om Sho Aikawa te zien als Yakuza-lijder en ook leuk om te zien wat Kazuki Kitamura deed voordat hij de ubervette rol als sociopaat Nomura mocht neerzetten in de Indonesische Killers. De film verloopt weer lekker maf van de hak op de tak en de weirdness, onwaarschijnlijke humor, hak en zaag werkjes, en de actiescenes word weer lekker gemixt, met als hoogdepunt die shootout met Scarface achtergrond.

Toch is het wel jammer dat de film wat stijl mist en visueel gezien erg karig word neergezet. Dead or Alive was ook geen dure film maar de stijl daarvan had deze film wel makkelijk kunnen gebruiken. De boel komt toch een beetje blokkerig en amateuristisch over, en dat is best wel zonde als het om een (blijkbare) remake van de game Yakuza gaat.

Desalniettemin heb ik me nog wel prima vermaakt en mogen we ook, na een lange tijd niks meer van hem gezien te hebben, niet klagen over de Japanse grootheld Miike.

3,5*