Opinions

Weer een erg mooie Vietnamfilm dat ik ook wel een beetje weg vind hebben van The Great Escape. Figurantenkoning Christian Bale weet ook hierin weer een erg mooie rol neer te zetten als een Duits staatsburger uit Amerika alias Vietnampiloot. Het verhaal begint ook pas als Dengler neerstort en in die uitzichtloze oerwoud van Laos terechtkomt... en gevangen word genomen. En dan gaat het er in de film het grootste gedeeldte om puzzelen en trucjes verzinnen met de medegevangenen om uit zo'n kamp te vluchten.

Verder vond ik die ondsnappingscenes ook erg mooi en ontroerend. Vooral met die Amerikaanse medegevangene die Dengler op sleeptouw heeft, en uiteindelijk word vermoord. De achtergronden zagen er ook erg goed uit voor de film. Allemaal troosteloos en eindeloos in zo'n enorm oerwoud.

Het einde vond ik dan daarintegen wel weer te lauw maar ok.

Verder gewoon weer een prima Vietnamfilm. Der zijn der al zoveel van maar mensen verzinnen altijd weer iets nieuws om dat dito term altijd weer tot een klassieker weten te maken. Of ze maken gewoon een hele mooie biografie. Ook opnieuw weer petje af voor Christian Bale.

4,0*

Leuke film, vooral erg bloederig.

4,0

Trouwens voor de tarantino liefhebbers: bij de kruitvat is er een box met alle tarantino films voor 50 euries

Zeer vermakelijke film. Heb de games nooit gespeelt maar de film was in ieder geval wel zeer te pruimen. Gewoon zo'n typische film. Mila Jovovich en Michelle Rodriguez doen het samen als moordadige bitches erg goed en daarnaast sleuren ze de mannelijke helden maar mee. Verhaal is natuurlijk cliche maar dat weet je al van tevoren.

Zoals gezegt heb ik de spellen nooit gespeelt, maar de film was erg goed. Het valt in categorie van Blade, Underworld, From Dusk Till Dawn enz enz. De hele film speelt zich af in het ondergrondse labaratorium, genaamt: de Hive. Het sfeertje daar is donker en ziek. Vele soundtracks zorgen ook voor een prachtige, spannende en sfeervolle achtergrond. De actiescenes komen ook erg goed uit de verf. Zombies zien er ook goed uit. Ze lijken grotendeels op mensen, maar dan met hier en daar een misselijkmakende wond. Die scene met die gevilde hond-zombies vond ik echt een uitschieter! Of die hele grote gevilde eindmonster met die lange tong. Nee, Resident Evil is niet zomaar iets. Het bloed en brokken vlees willen nog wel eens om je oren vliegen. Er word hierin ook bijna niks anders gedaan dan heerlijk ziek gemoord.

Prima film met de lekkere Jovovich en Rodriguez, die samen, zoals gezegt, beter spelen dan al die mannen op sleeptouw. Heb zeer genoten. Op naar deel 2 en 3 en een aankomende deel 4.

4,0*

Kom op mensen wat een lage stemmen!

Voorheen vond ik Extinction de beste van de 3 en zo komen we uiteindelijk bij deel 4, en die vond ik naar mijn mening zelfs nog beter. Dus met andere woorden, of jullie me vinden overdrijven of niet, Afterlife is gewoon de beste van allemaal. De opening dan alleen al met die vogelvlucht van de regenachtige Tokyo en we ons focussen op een stilstaande voorbijganger die een andere voorbijganger bijt en we zien dat de virus zich als een inktvlek verspreid, letterlijk. Daarna komen we in de lab onder Tokyo waar we me toch naderhand een schitterende actiescene voorgeschoteld krijgen tussen de bewakers en de gekloonde Alice's waar je als actieheld gewoon van zit te kwijlen. Stijlvol gefilmd en de brokken beton en glas vliegen je naast de kogels om de oren. Hoe goed wil je een film beginnen. Daarna gaan we weer over naar de echte Alice en die Alaska locatie was wel erg indrukwekkend om te zien. Eigenlijk alles wel zo'n beetje ziet er erg gelikt uit. Maar Alice is weer helemaal perfect neergezet en wat is die Mila toch de bom zeg. Dat soort stoere meiden moeten we hebben. En dan over die Claire te zwijgen, die steelt ook zon beetje de rol op sommige momenten. En met de actiescene in het begin zijn we er natuurlijk nog niet, we hebben er nog veel meer in petto. De kills zijn ook gewoon weer helemaal goed en de zombies zien er ook weer lekker bruut uit. Vooral die ene reuzezombie met de hamer en die gespleten honden. Vooral die Sawed Off Shotgun kills van Alice waren geweldig en de slo-mo gebruik is ook altijd welkom. En ook het einde was weer mooi.

Maargoed, dit is gewoon de droom voor iedere actie-zombiesplatter liefhebber. Ik heb er gewoon heerlijk van genoten en Paul WS Anderson heeft, naast deel 1 ook hier weer een heerlijke verrassing voorgeschoteld. Alles klopt gewoon. Laat deel 5 maar komen.

4,5*

Leuk vervolg maar toch helaas niet beter en goorder dan deel 1. In Apocalypse moet je bij meerdere dingen wel denken aan The Terminator en is het meer van spannend naar een uitgebreid pief paf poef generatie. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik me weer zeer vermaakt hebt want die actiescenes zagen er wel mooi uit. Dit keer niet ondergronds maar in Raccoon City zelf. Mila Jovovich maakte er weer wat moois van en ook Sienna Guilory als een 2de moordbabe Jill. Verder vond ik dat negertje ook best wel grappig en wat al helemaal geweldig was was ie Terminator-achtige zombie dat later de echtgenote van Alice bleek te zijn. Verhaal was natuurlijk weer flinterdun maar ach... zoals vaker gezegt moet je dit soort films absoluut niet voor het verhaal kijken. Wat ik wel een beetje raar vond was dat: nadat Raccoon city door een atoombom werd verwoest dan nog Alice en de rest weer reincarneert in die labaratorium onder de stad en als ze even later buiten komen staat de stad er gewoon nog.

Maar desalnietemin een prima vervolgje en deel 3 ga ik ook nog zien.

3,5*

Van de ondergrondse labaratorium van Umbrella, via de stad (Wasbeer Stad) naar de Nevada woestijn. Ook deel drie was voor mij weer topvermaak.

Russell Mulcahy weet toch weer een geslaagde derde deel van de reeks te maken. Dit keer met een sterke Post-apocalypische sfeer in de Nevada woestijn ala Mad Max. De bewoonde wereld is grotendeels overgenomen en uitgeroeit door de zombies en ook driekwart uitgestorven door die T-Virus. Dus de term Science Fiction word steeds sterker. De achtergronden waren om te beginnen erg mooi en Post Apocalypisch gemaakt met hier en daar verschroeide en uitgestorven dorpjes en andere menselijke dingen en hier en daar een zombie. Mila Jovovich weet er ook opnieuw weer iets moois van te maken als de moordbabe Alice die weer op spectaculaire wijze zombies in de pan hakt. Met dit keer ook een legertje overlevenen in omgebouwde verroeste auto's ala Mad Max. Actiescenes zagen er ook weer mooi uit en ik vond die actie met die hele leger gemuteerde kraaien ook echt prachtig. En vele doodscenes waren ook weer lekker keihard. Verhaaltje was dun maar ach, dat blijf je houden bij dit soort films.

Ook het einde was toch best onverwachts en snel. Maarja dat geeft toch weer zin naar de vierde deel die RE: Afterlife gaat heten en (hopelijk) in 2010 uitkomt.

Maar dit was weer genieten.

4,0*

Was weer een leuk RE-deeltje... Mila Jovovich blijft ook in topvorm als onze zombie-killer Alice.

Het hele concept rond dat Umbrella-complex (en die simulatiesteden vond ik wel ietsje minder goed uit de verf komen) Ik had dan liever iets met teletransportatie gezien... Maar deze film staat wel weer garant voor een flinke dosis sterk gemonteerde vette actiescene's en opnieuw hordes hongerige mutanten. En zoals je het per deel wel kan verwachten komen we ook steeds dichter bij de waarheid... Dit keer dat Alice een kloon blijkt te zijn en een dochter schijnt te hebben... Althans, de dochter is een van de klonen.

Ik kon me er nog wel prima mee vermaken.

3,5*

Opzich nog wel een aardige film die er de aandacht nog wel een beetje bijhoud, maar wel zo voorspelbaar als de tering is na de eerste 5 minuten en je al meteen weet wie de slechterik is. Hillary Swank doet het nog aardig in deze film als huurster van het apartement van Max. En dat er al iets niet helemaal klopt bij hem merken we al heel snel. Dit keer hebben we niet te maken met een Jigsaw achtige psycho maar gewoon met een behoorlijk zielige seksgefrustreerd vies mannetje, die Juliet als vers vlees ziet, die hij zo nu en dan stiekem loopt te begluren, zich erbij afrukt en het ook totaal niet kan hebben als ze met andere mannen omgaat. Echt.... ik heb zelden in een film zo'n zielig pervers figuur als personage gezien, gatverdamme, echt het laagste van het laagste. Dus wat dat betreft is de film wel gelukt kwa overtuiging. Je zou je als acteur toch doodschamen om zo'n figuur te spelen. Verder heeft de film overigens opmerkelijk genoeg ook een minimale Paranormal Activity moment en tegen het einde gaan we weer de good old kat en muis spel tussen psycho en vrouw tegemoet.

Best nog wel vermakelijk dus.

3,0*

Gisteren met Niethie gezien in LV in Rotterdam en inderdaad, de zaal was zo goed als leeg. Zal denk wel komen omdat Spy Kids of Footloose weer eens meer volle zalen krijgt.

Maargoed, dit was weer een erg fijne prent van Gus van Sant en god wat heb ik toch weer lang geen films meer gezien van die man. Ook Milk, To Die For en Good Will Hunting hier nog zowat anderhalf jaar liggen. Maar Gus van Sant is hier weer lekker grondig te werk gegaan en doet het weer erg goed met zijn eigen stijl en lege, kille maar toch kunstige sfeer. Het verhaal is ook weer iets wat je van hem kan verwachten en is ook weer bloed en bloed serieus en subtiel neergezet. Geen overtollige drama en gejank zoals bv Komt een vrouw bij de Dokter (waar ik ook nog op moet stemmen en die ook een beetje hetzelfte verhaal heeft.) Deze gaat nog dieper in de geestelijkheid en de echte emoties. We volgen een weirdo genaamd Enoch die, na de dood van zijn ouders een soort raar doch begrijpelijke gewoonte heeft opgebouwt. Namelijk het bezoeken van elke begravenis die plaats vind in de uitvaartcentrum waar zijn ouders zijn opgebaard. Iedereen ziet dat als schennis maar dan komt Annabel in zijn leven. Een terminaal ziek meisje die als een blok voor hem valt. Ik vond haar ook echt prachtig spelen en ze was nog best flink voor iemand die nog maar een paar maanden te leven had. Zelfs na de uitslag was zij de enige die het er minst moeilijk mee had. En zo volgen we een mooie liefdesthema en probeert Enoch nog de laatste liefde voor haar te geven. Welke personage ik ook erg schitterend vond was de denkbeeldige vriend van Enoch, de Japanse ex-Kamikaze piloot Hiroshi. Die stal toch op vele momenten wel de show.

Het einde was ook erg aangrijpend. De film is evengoed naast zo'n droevig thema nog wel erg lief en sympatiek ingericht. De herfstachtige sfeer vind ik hierin ook meer dan prima verwerkt en toont ook een indeaal decor bij dit verhaal.

Wat mij betreft is het van Sant zeker weer gelukt een prachtige comming on age film neer te pennen.

4,0*

Weer een leuke Lambert film. Dit keer iets in de stijl van Seven.

Op de achterkant van het hoesje staat: Niet geschikt voor gevoelige kijkers, dat valt wel mee hoor. Er zijn nog ergere films.
Lambert kon er zoals altijd weer iets leuks van maken. Ik zie hem wel graag in films. Ondanks ik de film niet echt te schokkend vind is hij af en toe wel ziek. Bv: dat van al die lichaamsdelen het beeld van Jezus werd nagebouwt.

Voor de rest vond ik die rol van de vriend van Lambert ook leuk. En die Psychopaat natuurlijk. Die beweert dat hij dit alles voor goed deed.

3,5

Best leuk.

De film begint vrij cliché en doet meteen denken aan iets wat op Wrong Turn zou moeten lijken of iets in die geest.
Dan krijgen we te maken met een pastoor diens dochter naar een bal gaat. Ze is onderweg precies op de verkeerde plaats en tijd en wordt door ene Ram opgejaagd. Ram was als psychopaat wel behoorlijk overtuigend.

Het schuldgevoel knaagt en John Bisshop zint op wraak. Dan wordt hij benaderd door een politieagent die in beginsel van weinig weet. De uitkomst daarentegen...

...die zag ik amper aankomen. Het concept is wel sterk en goed bedacht. Zware, zij het niet te vroeg vrijgelaten criminelen zodanig geestelijk martelen tot het op zombies lijken. De uitwerking is dan weer net geen vier sterren. Het oogt allemaal wel een beetje als een stereotype B-horror met weinig subtiliteit.
Maar het staat vermaak totaal niet in de weg.

Best een goed maar stevig tussendoortje.

3,5*

Anders Thomas Jensen is weer terug... en lijkt wat meer budget in bezit te hebben.

Mads Mikkelson kan ik toch wel een van de beste acteurs noemen en vrijwel uitzonderlijk voor allerlei soorten rollen beschikbaar gesteld kan worden. Zodanig ook dat er een groot contrast tussen zit. Van vrij alledaagse rollen in dramafilms als Jagten, tot rollen als een een of andere malloot, als slechterik, dan weer van leraar naar gepensioneerde huurmoordenaar... tot een soldaat. Je kan hem voor alles vragen.

Ja, Polar zit nog steeds in mijn achterhoofd en ik hoopte ergens wel dat Jensen zich, voordat hij Mikkelson in dit project liet casten, door die Netflixfilm heeft laten beïnvloeden. Is dat ook gebeurd?

Hij speelt hier een soldaat genaamd Markus, die terug naar Kopenhagen moet om zijn vrouw te identificeren en ten slotte voor zijn dochtertje moet zorgen. Zijn vrouw is omgekomen door een explosie in een trein en alles lijkt te wijzen op een ongeluk. De band met zijn dochter verloopt moeizaam en zijn cynisme brengt nou niet echt een goede huisvaderrol mee. Dan staan er op een dag enkele vreemdelingen voor de deur; waaronder een psycholoog die stomtoevallig in dezelfde wagon zat als Markus vrouw. Hij heeft de aanslag overleefd en is er heilig van overtuigd dat het geen ongeluk was.

Met behulp van hacker Emmenthaler weten ze een onderzoekssyteem in te duiken en achter de potentiële daders te komen. Dit blijkt een lokale bende te zijn. Ieder van het viertal gaat er anders mee om. Markus wilt wraak, Emmenthaler wil ook wel een avontuurtje, maar Lennart en Otto lijken nergens op voorbereid te zijn. Zeker niet als de eerste dode valt.

En zo werken ze zich steeds dieper in de nesten en zullen deze bestreden worden. We maken hierin al snel kennis met de tegenpartij. Gerund door een meedogenloze maffiabaas waarbij ik er nu pas achter kom dat dat niet Nikolaj Lie Kaas was. Deze bleek dus de intellectuele Otto te zijn. Ik had hem amper herkend. Afijn...

En zo komt er een vanoudse kat en muisspel/wraakthema dat door zijn absurditeit en humor bewijst dat zoiets alleen maar in Denemarken kan. Naderhand wordt de film doorspekt met een paar vette goed getimede actiescenes waarbij Mikkelson toch nog een Deense versie van Duncan Visla mag zijn. Mijn vraag of dit op niveau van Polar komt is dus bij deze beantwoordt.

Ook die rol van die gehersenspoelde homojongen was lekker cru.

Alles lijkt standaard te verlopen. Maar Jensen zou Jensen niet zijn om daar eens een zeer verrassende draai aan te geven die je als kijker totaal niet zag aankomen. Om nog maar te zwijgen over het feit dat die opening in Tallinn helemaal nog niet zo overbodig was als dat ik had gedacht.

Met Riders from Justice heeft Jensen weer een pareltje afgeleverd. Ditmaal een stuk rauwer en bij vlagen serieuzer dan zijn vorige films. De cast lijkt weer een vanoudse reünie te zijn (Mikkelson, Kaas, Bro) en je ziet dat de plezier ervanaf spat. Wel een blunder dat ik qua Kaas de rol van Otto en die gangsterbaas door elkaar heb gehaald. Nicolas Bro daarnaast wist vaak de rol te stelen. En door de jaren heen heeft hij wel flink wat Polsers en Dankse Frikadeller naar binnen geschrokt en weggespoeld met Carlsberg. Het zou hem ook een worst zijn.

Genoten!

4,5*

Goed.

Met Revanche blijkt het alweer dat de Oostenrijkers ook gewoon uitstekende films maken. Deze film varieerd ook een beetje van Drama, naar thriller, naar misdaad en nog een beetje romantiek. Film begon erg goed in de meedogenloze hoeren/onderwereld van Wenen waar een ex-pooier zijn slavin probeerd te helpen te laten ontsnappen uit dat wereldje en zelf ook een nieuw leven wil beginnen. Deed me trouwens ook een beetje denken aan de film Paid die een beetje datzelfte onderwerp heeft. Maar zo zien we dat het leven op een neutrale Oostenrijkse landschap ook andere wendingen heeft nadat Alex een bank overvalt en zo maken we kennis met wijkagent Robert, die dus te snel zijn pistool trekt en per ongeluk Tamara raakt. En zo word de film gesplitst in 2 verhalen die op een pijnlijke manier samenkomen. Alex rouwt en zit vol wraakgevoelens, en Robert voelt zich diep schuldig.

Ook de omgeving maakt het er niet vrolijk op en oogt vaak erg grauw en regenachtig. Het gedeelte dat Alex een geheime affaire houd met de vrouw van Robert en der nog vervolgens zwanger maakt ook en dat die vrouw der later achterkomt dat Alex de vriend van de door haar man neergeschoten Tamara is vond ik een keiharde klap in het gezicht. WOW!!!

Prima Oostenrijkse film alweer. De cast deed het stuk voor stuk harstikke goed en het plot zit ook netjes inmekaar. Ook die opa van Alex was uitstekend en ook de hele situatie en de relatie tussen hem en Alex eromheen. Prachtige film.

4,0*

Leuk geprobeerd maar niet bepaald uitgewerkt zoals ik had verwacht.

Het klinkt zoals gezegd leuk: Soldaat Bart word in Irak doodgeschoten, in Amerika begraven, staat weer op uit zijn graf, belt aan bij zijn maat die zich afvraagt wat hij in hemels naam geslikt heeft dat hij Bart levend ziet, uiteindelijk word zijn maat ook een zombie na een ongeluk en zo komen ze met het goede idee om zo al het uitschot in LA een kopje kleiner te maken. Leuk leuk leuk, maar met een hoop gebrek. Wil nog niet zeggen dat The Revenant niet vermakelijk was, want de dialogen, en bepaalde momenten waren echt om te lachen. Alleen de rest is zo afgeraffeld en belabberd uitgewerkt en ik had ook veel meer actie en over the toppe momenten verwacht, maar helaas blijft dat wel vaak haken.

Het einde was wel behoorlijk fout, stuur de Amerikaanse zombies maar naar Irak.

Gewoon een niemendalletje die ondanks de gebreken nog wel vermakelijk is.

3,0*

Goed!

Het was soms wel eens even wennen dat er voornamelijk Frans in werd gesproken. Mede dankzij de locatie denk ik en aangezien Frankrijk er hier, op bepaalde acteurs na, nergens deel van uitmaakt.

Mathilda Luz speelt de bloedmooie Jen die door haar geliefde (later overspeler) Richard, wordt meegevoerd voor een romantisch uitje in de Grand Canyon, met als doel: jagen. Even later arriveren er twee andere vrienden en lijkt het alleen maar gezelliger te worden. Totdat Richard eventjes weg is en Jen door een van de vrienden verkracht wordt. Je zou bij terugkomst van Richard kunnen rekenen op een commotie onder de vrienden... maar nee, Richard is helemaal nog niet zo lief als dat ik had gedacht.

Ze wordt voor dood achtergelaten, maar Jen overleeft een vrij dodelijk ongeval, wonder boven wonder. (Tsja, het blijft een film). De drie vrienden blijven echter argwanend om het feit of ze wel daadwerkelijk dood is. En dat was een slechte keuze, want Jen laat het er niet bij zitten.

En dit levert een schitterende, stijlvolle en voornamelijk broeierig kat en muisspel op, waar de jagers eigenlijk doelwit worden van een jager... en andersom. Maar ze hadden het niet op Jen voorzien. De film weet subtiel te blijven, kabbelt rustig voort, is niet specifiek over de top... maar werkt zich wel toe naar het uiteindelijke noodlot. En dat is zeer beklemmend en knap gedaan.

Ook leuk om erachter te komen dat Richard gespeeld word door die acteur die ook Kenneth speelde in D'Ardennen.

Ja, dit was (weer) een fijne wraakfilm.

4,0*

The American dream is'nt free...

In tegenstelling van de vele negatieve reacties hierboven, nu eens een tegendeel ervan...

Na 7 jaar probeert Infernal Affairs-regisseur Lau het opnieuw in Amerika, en dit keer werkt ie samen met Martin Scorcese, die overduidelijk een groot fan van hem mag zijn, anders had hij IA ook niet geremaked. Klinkt niet slecht!

En dat is de film ook totaal niet, integendeel; de oppervlakkigheid en de magerheid waar vele teleurgestelde kijkers op doelen, voelde voor mij weer aan alsof Lau een ode nam aan de misdaadfilms van eind jaren 80/begin jaren 90, waarbij hij met zijn Revenge of the Green Dragons eerder recycelend te werk lijkt te gaan. Het verhaal is inderdaad een vanoudse rise and fall, dat voornamelijk blikt op de immigratie van Chinezen, die "illegaal" naar Amerika getransporteerd worden, en vervolgens de eerste de beste kans grijpen om aan geld of zeggenschap te komen. De misdaad valt ook onder die categorie, en de jongelui Sonny en Stephan kiezen die pad, waarbij we weer een mooie tijdlijn voorgeschoteld krijgen dat begint bij kruimelpraktijkjes (die er niet altijd om logen) door twee naïeve jongetjes naar het echte, meedogenloze werk door de inmiddels volwassen vriendjes. En ja, ook de gevaren, en de familie-drama's van deze wereld zijn niet weg te denken.

Een standaard verhaal die toch wel mooi opgepoest is, en ook maar erg weinig schuwd en ook zo zijn toffe maar ook lekkere groffe actie/executie-scene's kent. Eigenlijk een gerecht met ingredïenten van het HK-triad thema (erg opmerkelijk dat er ook alleen maar Chinese namen bij de cast staat hier ) met de typische Amerikaanse gangster gimmicks door elkaar, waarbij ook de settings van het New York van de eighties een piekfijne bijdrage bij leverd. De hierboven geschreven ode is ook prima in de montage maar ook in het acteerwerk terug te vinden. Van het resultaat ben ik zeker niet teleurgesteld!

Goed!

4,0*

Op eerste gezicht een erg degelijk horrorfilmpje dat, zoals John Doe erg goed zegt: erg vaak doet aanvoelen aan een lange Chris Cunningham clip. De film is lekker donker, wicked, en bevat een paar goede jump scares. De beklemmendheid zit er goed in. De acteurs doen het allemaal erg goed en het plot en de aanwezige horror-elementjes (dit keer met demonische boodschappen in een bepaald nummer van een overleden zanger uit de jaren 60) Dit lijkt nog erg goed te worden en je verwacht een lekker vreemd filmpje met een lekker vreemd einde. Maar er is een grote minpunt, de boel word al erg snel verklapt, je weet al na een kwartier door die kreet van Maddy op die mixer (Alex don't!!!) ook al meteen hoe het gaat aflopen. Erg jammer, want kwa sfeer is deze film dik in orde. Ook dat hele verhaal en die laatste opname van 60's zanger Mark Griffin was ijzingwekkend. Dat die Alex helemaal is geobserdeerd door Griffin en een soortgelijke opname wil maken met de 2 aanwezige meiden in de donkere gesloten studio was mij weer te standaard, evenals het knullige afgeraffelde eindscene.

En dat is best jammer, subtiliteit ontbreekt hier enorm. Dan moet je het maar hebben van de griezelige sfeer en de mooie beelden, en de aanwezige soundtracks (o.a. Boards of Canada) wat de film weer doet redden.

Al met al niet slecht.

3,5*

Tja, voor mij een beetje een tegenvaller van Guy Ritchie. Om te beginnen is de film erg vaak aan de saaie kant en missen we de elementen uit Lock, Stock, Snatch en Rocknrolla. Wat we ook missen is de Londen locatie. Want de achtergronden waren dus echt overduidelijk een een of ander Amerikaanse stad waar een film als deze dus echt niet thuishoord zonder enkele toevoeging. Verder wel grappig om Jason Statham een keer met haar te zien. en Ray Liotta deed het ook wel redelijk. Er zaten hier en daar nog wel mooie actiescenetjes in en die animatie stukjes waren ook te doen. Die Chinese maffia was ook wel grappig. Maar verder is Revolver helaas een saai en onavolgbaar filmpje waar je niet veel mee kan.

2,5*

Zat al met een gedachte: toch niet weer zo'n film waar iedereen Engels spreekt/gedubt is, maar dat viel gelukkig reuze mee. De Ijslanders ondermekaar spreken gewoon Ijslands, en de toeristen van verschillende komaf spreken ondermekaar inderdaad gebroken Engels ipv vloeiend Engels. Logisch...

Dit is inderdaad een heerlijke gestoorde slasher. Ijslanders hebben overduidelijk toch een apart gevoel voor humor. We volgen een groep toeristen van verschillende komaf: een Japans gezinnetje met een knorrige vader, een irritante Fransman, een Amerikaans stelletje, een Duitse vrouw en nog een paar andere... die op een dag met een vissersboot meegaan om walvissen te bekijken. De excursie pakt toch wel even heel anders uit nadat er helemaal geen walvissen zijn, de Fransman per ongeluk (!) de hart spiest van de kapitein Petur, en de zoon van Petur ervandoor gaat. Daar liggen ze dan, verloren op zee, of nee: Schip in de horizon!

Ze worden gered door een groepje Ijslandse vissers, maar al gouw merken de toeristen dat ze nogal wat vreemde en grimmige trekjes vertonen. Nadat de eerste lotgenoot van hun een bijl door haar kop krijgt, weten de toeristen nu 100% zeker dat ze door totaal de verkeerde personen zijn gered, waarbij een bloederig, maar ook een knotsgekke, over de toppe kat en muisspel begint op het schip.

De vissers komen ook prima overeen als die gestoorde familie uit The Texas Chainsaw Massecre, en daarom heeft de regisseur denk ik ook expres voor Gunnar Jenssen gekozen als gastrol, die hier net zo overtreffend overkomt. Hij is echter niet bekleed met gelooid huid, en in plaats van een kettingzaag haald ie een mooie actie uit met een Harpoon. Verder mogen we een paar lekkere gore kills verwachten, hoofden vliegen in het rond en elke toerist is gebonden aan zijn/haar eigen maatschappij, leuk om daarmee te zien dat die Japanse Endo, waarschijnlijk door de verharde Japanse maatschappij, geen spier vertrekt om irritante personen te vermoorden, of gewoon zomaar iemand vermoord, om zonder getuige haar hachje te redden.

De beelden zijn ook ijskoud en guur en zijn daarmee ook erg toepasselijk.

Wat mij betreft een uitstekende slasher die op alle fronten geslaagd is met een concept die je niet zo snel zou verzinnen. Eerst dacht ik (bij het zien van de titel) dat het hier om een film ging over losgeslagen walvissen (:P) maar het bleek toch een lekkere vanoudse slasher te zijn dat goed gekeken heeft naar slashers uit de jaren 70, maar hier een eigen twist krijgt.

KIJKEN!

4,5*

Eindelijk een keer gezien en het is best wel een aardig tussendoortje. De film is natuurlijk al voorspelbaar, je weet bijvoorbeeld al vanaf het begin dat Steingrímur dat gezin van Christoffer opvangt dat hij de bad-guy is. Maar desalniettemin heb ik me nog aardig weten te vermaken hoor. De locaties zijn uiterst grauw en somber en het is natuurlijk ook erg gaaf om Rotterdam te zien. En dit keer met een ruige rol van Victor Löw als havenmaffiabaas. Die rol is wel een beetje te vergelijken met zijn rolletje in Lek. Ook die actiescene in die Rotterdamse straat was wel mooi. En ook had Rotterdam zo zijn fijne kiekjes. Daarna zakt de film weer een beetje in.

De film is zo dun als wat maar het staat vermaak zeker niet in de weg.

3,0*

Gezien op het IFFR, en dit is weer vrijwel een bijzondere film van Kurosawa (waarvan ik jaren geleden nog ben verrast door Pulse en later iewat teleurgesteld was met Retrobution)

Hier schetst hij weeral een vrij bijzondere film neer waarbij je in eerste instantie weer moet denken aan een Matrix/Inception inspiratie, met zelfgemaakte draaien die opzich erg goed werken. Bijvoorbeeld hoe Koichi, via een soort virtual reality in de gedachtewereld komt van zijn geliefde Atsumi, (alles wat Atsumi fantaseert/tekent word werkelijkheid voor Koichi) die zelfmoord heeft gepleegd. Dit pakt behoorlijk creatief uit, en Kurosawa lijkt hier nog wat elementen te hergebruiken uit zijn eerdere film Pulse. Waar het allemaal op uitmond dat blijft eerst nog onduidelijk. Koichi krijgt geesten te zijn, er word wat met de tijd gerommeld en inene beland hij op een een of ander verpauperd eiland, met een verlaten pretpark en half ingestorte fabrieken (mooie shots trouwens) waar hij op zoek gaat naar zijn verleden. Toen alles uiteindelijk draaide om een jeugdtrauma dat daar had plaatsgevonden, moest ik meteen aan de Zweedse film Storm (2005) denken.

Overduidelijk heeft Kurosawa ook kort ervoor The Tree of Life gezien, met die dinosaurus. Moest die dinosaurus nou die verdronken jeugdvriend van Koichi en Atsumi voorstellen?

Had eerst verwacht dat dit een futuristisch spektakel gaat worden, maar dat valt nog wel relatief mee. De technologische snufjes en dat hele virtual reality gebeuren werken wel prima. Het is echter nog wel vaak je hoofd erbij gebruiken en nadenken. Verder heeft Kurosawa weer een prima film afgeleverd.

4,0*

Was weer een onderhoudende Nederlandse gezins/liefdesdrama. Er gebeurd inderdaad wel weinig in en het gaat ook vaak erg de subtiele kant op. Wel volg ik die grote afstanden tussen die datums niet helemaal, want ook al schuift de film zo nu en dan een maand op, toch lijkt het er in de volgende shot alsof het gewoon een paar uur geleden of gisteren is gebeurd. Susan Visser ken ik verder niet maar die doet het best wel goed als Claire en ook der nieuwe vriend, ook door een voor mij onbekende speler neergezet. Sommige momenten in de film waren wel voelbaar af en toe en dan spreek ik met name over die kinken in de relatie tussen Claire en der minaar (weet de naam even niet meer) De film kent zo nog wel eens zijn aangrijpende momenten. Vooral na de abortus.

Ook veel mooie shots van Rotterdam waar uitgebreid aandacht aan word besteed tijdens de fiets-scenes. Opzich was dit wel een goede Nederlandse film met zijn aangrijpende momenten maar we hebben dit aan de andere kant ook wel weer te vaak gezien.

3,5*

Spijt van die 0,5. Was ook al een jaar terug voor ik de stem plaatste dat ik ernaar keek en vond hem naar mijn mening als 14jarige saai. Maar heb hem laatst nog op dvd gekocht en herzien en hij was inderdaad veel beter. Denzel Washington maakte er weer wat moois van en die John Lightow als de sarcastische Earl Blake vond ik ook erg leuk van hoe hij iedereen neerschoot. Ook Ice T mocht weer eens een leuke bijrol spelen.

4,0*

My stomach in my ass!

Doorsnee komedie die net goed genoeg is opgevoerd om nog een vermakelijke avond te hebben. Het verhaal slaat bijna nergens op maar het duo (de stoere) Ice Cube, en (de sullige) Kevin Hart, komen samen nog wel goed uit de hoek te komen en weten zo met hun eigenschappen de film relatief in toom te houden. Ook Tika Sumpter was geen onaantrekkelijk vrouw. De flauwe komediegehalte weet ook zo nu en dan af te wisselen met een paar goed geschoten actiescene's en een nodige Bad Boys/21 Jump Street gehalte en ook het misdaadthema wil hier nog wel eens op de rituele manier de kop op steken. En de oneliners zijn soms zo lekker onzinnig!

Nog wel een relatief geslaagde komedie.

3,0*

Was bij blokker te koop voor 1 Euro.

Ik vond het best wel een vermakelijke film. Er zaten wel leuke schtervolgingen in en overval scenes. Die scene bij die brug was ook te gek.

Ik vond hem toch nog wel goed.

3,0*

Weer een mooie comeback met Al Pacino en Robert deNiro in een film waar ik al zowat anderhalf jaar naar uitkeek. Vele zeggen dat Righteous Kill tegenvalt maar dat was bij mij niet het geval. Ik vond het toch weer een vermakelijke politiefilm en Pacino en deNiro doen het op hun oude dag nog uitstekend als vanouds. Het verhaal is inderdaad wel standaard maar toch wel verassend. Zo begint het bv bij dat je denkt Nou weet ik al dat Robert deNiro de dader is van al die moorden (door die camerabeelden) maar dat weet ik ook nog niet zeker. En uiteindelijk schijnt Al Pacino de dader te zijn en Robert deNiro probeerde verdacht te maken door hem op te nemen. En dan toch in de film zijn ze allebij (vooral Pacino) zo onverdacht bezig dat het toch nog wel puzzelen geblazen is. Wat ik ook zo mooi vind is als je deze film naast Heat legt dat de rollen uiteindelijk zijn omgedraait: Robert deNiro was in Heat een schurk en Pacino een politieagent en in Righteous Kill is het omgekeerd maar toch denk je eerst dat Pacino de goodguy is. Ook het einde heeft heel wat weg van het einde van Heat. Dat deNiro dit keer Pacino beschiet en dan nog voor Pacino gaat sterven even goede vrienden zijn. Wat in Heat ook weer omgekeert was. Ja, toch is Righteous Kill wel een weerspiegeling van Heat.

Ook de kleine rol van 50 cent kon der wel mee door.

Toch nog weer een geslaagde film van de duo Robert en Al. Absoluut geen tegenvaller en beslist de moeite waard om hem te proberen aangezien deze nogal veel kritiek kreeg. Maar dat valt allemaal wel mee. Met het goede acteerwerk en stijl kan je je avond wel vullen met Righteous Kill.

4,0*

Fijn knutselwerkje, deed me wel weer goed.

De logica is geregeld wel ver te zoeken en het is ook niet echt duidelijk of de regisseur dit als een jeugdfilm bestempeld; ook al doet het wel zo aan. Dat het een typische film is met vluchtige knipogen is wel overduidelijk. Met vele verwijzingen naar andere films. De keuken-scene (Jurassic Park), Winkelcentrum en BMXjes (Stranger Things), vier jongelingen in een bos (Stand By Me)... Ja, de regisseur wist wel snel de mosterd te vinden. Voornamelijk Stranger Things lijkt hier de grote inspiratiebron te zijn.

We maken kennis met vier kinderen die eerst vreemd voor elkaar zijn. Ze worden, veelal met tegenzin, geplaatst op een padvindersvereniging. We hebben de kastanjekleurige tinten en de eerste klunzigheden en pesterijen... en de vier raken ook nog eens verdwaald. Dan gebeuren er ineens rare dingen op de wereld en voor ze het weten vallen ze te prooi van Aliens en zelfs Alien-honden.

En je gelooft het of niet: Deze vier kinderen zijn, zo dan niet letterlijk, de sleutel van de toekomst en gaan de wereld redden. Punt.

Je leest het: Hoe onzinnig, flauw en achterhaald kan je te werk gaan? Maar de regisseur gaat hier nog wel verfrissend te werk en als kijker lijkt de film ongrijpbaar te zijn. Is het daadwerkelijk parodie? Jeugdfilm? Een nostalgische bui? Het maakt niet uit... de uitwerking maakte me wel vrolijk. En dat na de vele zwaardere films die ik de afgelopen tijd heb gezien, mocht dit nu wel even een luchtige aanschouwing zijn.

De kinderen spelen erg goed en hebben zo hun eigenschappen. Alex die begint als een onzekere Nerd, de arrogante Dariush, de tamme Gabriel en dan ook voornamelijk het coole Chinese meisje ZhenZhen die me soms zelfs deed denken aan Hit Girl uit Kick Ass. Het politieke sausje en die racistische zelfspot vond ik er dan weer echter te dik opgelegd.

Maar Rim of the World is zeker een onderhoudend experiment waar de nostalgie vanaf druipt. Zeker te doen als je eens iets lichters wilt verteren op Netflix.

4,0*

Het lijkt wel een beetje alsof een vervolg van een remake een nieuw verhaal of hele andere elementen heeft nadat het eerste deel bijna exact een kopie was van de eerste delen van het orgineel. Dat was bij The Grudge namelijk ook het geval. Met andere woorden: er zit een beetje een nieuw verhaal aan en ook grotendeels andere elementen. En zo ook bij The Ring 2 (op een paar scenes na dan die gewoon gekopieerd waren, al was het er maar een: die putscene, al is die ook heel anders opgebouwt.

Maar The Ring 2 was wel weer een goed vervolg. Dit keer ook geregiseerd door Hideo Nakata die ook de 2 orginele Ring-delen regiseerde. En zoals gezegt had dit deel hele andere elementen dan Ringu 2. Het verhaal was soms hetzelfte maar ook niet altijd. Naomi Watts speelde opnieuw weer erg goed samen met haar zoontje die verhuist zijn naar een vissersdorpje om een nieuw leven te beginnen en de zaak te ontvluchten. Maarja, dat duurt ook niet lang meer want toevallig is de vervloekte tape ook al in het dorpje opgedoken en de eerste slachtoffer is gevallen en de problemen herhalen zich.

En natuurlijk heb ik gewoon weer opnieuw genoten van het nieuwe hoofdstuk. Echt zo ongelofelijk eng was ie niet. Er zitten wel soms creepy momentjes in en de film oogt ook erg donker en dat weet de aandacht er ook steeds bij te houden. De moordzaken blijven natuurlijk hetzelfte. De slachtoffers zien er na de dood weer net zo eng uit met hun mond die scheef open staat. Daarnaast waren de flashbackscenes ook weer erg creepy gefilmd vanwege het korrelige zwart-wit en ook de tape blijft gewoon eng.En de enige kopie uit Ringu 2 was zoals gezegt die scene in de put. Het is dan wel even wat anders gedaan maar toch ziet het er opnieuw weer freaky uit.

Wat ik trouwens ook niet echt snap is het volgende: Die moeder van die overleden Samara zit in de film in het gekkenhuis. Maar ze had toch jaren ervoor zelfmoord gepleegt?

Maar al met al was dit weer een geslaagd vervolg. Van mij mogen ze deel 0 ook verfilmen.

3,5*

Tja, eigenlijk een beetje exact hetzelfte als de Japanse Ring. Met alleen blanke mensen als personages en hier en daar kleine veranderingen. Maar evengoed toch wel weer een geslaagde remake die natuurlijk wel spannend is voor mensen die de Japanse versie nog niet hebben gezien. Voor mij was dit niet echt nieuw meer maar evengoed heb ik het wel weer opnieuw aangenaam genoten maar dan met wat aanpassingen. De beelden van die vervloekte versie waren wel weer lekker uber-creepy. Ook kregen we in de Amerikaanse versie dan wel weer het gezicht van de levend dode Samara/Sadako te zien wat in de Japanse nog altijd wel achter dat haar verborgen bleef. Wat nog wel naar je hart grijpt en ijspegels op je rug bezorgt is: op het moment dat die meid in het begin(weet de naam even niet meer) de kamer binnenloopt waar die tv aanstaat met die video. En dat dan ineens die meid der gezicht helemaal inzakt. (altijd even handig om dat stukje ff op slow motion te zetten.) Ook ff zo'n eng momentje.

Ook was die tv-scene mooi na gemaakt. En het allerlaatste seconde was ook ff een schrik.

Maar echt heel eng was ie niet. Dat was Ringu ook niet echt maar als je die ook al eerst gezien heb is The Ring ook minder eng. Maar evengoed heb ik me wel zeer vermaakt met de creepy momenten. Het was toch wel weer een mooie herbelevenis. Ook wel grappig dat dit van de regiseur van Mousehunt is.

Deel 2 ga ik ook maar eens op de kop tikken.

3,5*

Mmmh, ik had verwacht dat ik echt weer zou verstijven van angst met deze film na de reacties van boven gelezen te hebben. Maar dat viel best wel mee. Echt heel eng vond ik hem niet. Maar spannend was hij wel en er zat ook een goed verhaal bij en een creepy sfeer. Dat vervloekte videoband was wel erg creepy. Wat ik het beste in horrorfilms vind is een zwart-wit scene, dat alles duister en eng maakt. (waaronder die videoband en die scene uit het verleden) Ook die scene dat Sadako op de tv uit de put klimt en op de camera afsluipt en de TV uitkruipt was eng. Of dat deuntje dat word gedraait als er een datum tevoorschijn komt.

Wel een redelijk creepy filmpje die wel vermakelijk is. Maar als je echt wil verstijfen van angst moet je het bij Ju-on: The Grudge houden.

4,0*

Trouwens welke moet je nou na deze zien? Ring 2 of Rasen?