Un Conte de Noël (2008)

Erg ingewikkeld begin van een film die daarna een kroniek brengt van een weinig aangename familie. De titel is zeker ironisch bedoeld want de film heeft niets weg van een kerstsprookje maar brengt loeiharde dialogen en weinig stichtende toestanden. Een heel pak Franse toppers doen mee en ik onthou de moeilijke rol die Anne Consigny vertolkt maar vooral de waanzinnig knappe act van Mathieu Amalric, beslist één van de meest veelzijdig Franse acteurs van het ogenblik. Met een beetje minder complexiteit en ook niet zo lang uitgesponnen zou de film bij mij hoger hebben gescoord.

Heerlijk Franse films! Een simpel verhaal die uitmuntend wordt gespeeld door deze prachtige cast en mij geen moment verveeld heeft. Echter door het tegenvallende eind heb ik zeker een punt eraf gehouden.

Film over de onderlinge relaties binnen een gecompliceerde familie. Moeder heeft kanker en kan genezen worden met een transplantatie van één van haar familieleden. Een zus heeft gezworen dat ze een broer niet meer wil zien. En vader heeft geregeld dat iedereen de kerstdagen bij hen in het grote huis komt doorbrengen. En dan spelen er daarnaast nog een heleboel andere dingen. De film duurt maar liefst tweeëneenhalf uur. En die worden aanvankelijk vooral gebruikt om iedereen maar eens uitgebreid voor te stellen. En dat is ook wel nodig ook, want het gezin met aanhang en kleinkinderen bestaat uit een hoop mensen. Toch is de film ook best wel afstandelijk en worden er weinig emoties getoond al is er wel de constante spanning van een familie waar heel veel onderhuids leeft. En wat niet uitgesproken wordt. En dat moet dan tweeëneenhalf uur duren. Maar de tweeëneenhalf worden goed gebruikt om het verhaal en de onderlinge relaties en spanningen zorgvuldig op te bouwen. En zo is het wel een heel mooie film met even zo mooie acteerprestaties. Het einde is open gebleven. En eigenlijk weet ik niet of ik dat nou wel wilde na alles wat er de revue heeft gepasseerd. Maar goed, dit einde heeft ook zeker wel wat. En het doet geen afbreuk aan de film. Of toch?