Opinions

De minste van alle 'Man' films. Skeleton Man is vooral inspiratieloos en kent een script dat van de hak op de tak springt en gewoon een grote rommel is. Hier valt werkelijk niets leuks aan te beleven. Trouwens nooit geweten dat bomen vonken afgeven wanneer erop geschoten wordt.

0,5*

Zeer aardige sci-fi. Ik heb een enorme zwak voor deze 'Alien Invasion' films en de eerste helft deed me weer beseffen waarom. Heerlijk toch, dat apocalyptische sfeertje en de Strause broers weten hoe de spanning op te bouwen. Tof ook de toevoeging van dat typische jaren '80 blauwe licht. Helaas gaat het grotendeels fout in het verloop van de film met veel te bombastische muziek, nutteloze slo-mo's en de toevoeging van een irritante latino. De rest van de cast, met name het stelletje, was ook niet veel soeps, maar de latino's bad-ass attitude ging me op een gegeven moment irriteren. Zo stevende de film af op een krappe voldoende, tot het laatste shot, dat de film weer iets karakteristieks meegaf. Ik mag dit soort debiele eindes wel. Geeft de film tenminste een cult-waardig karakter. Leuk vermaak met een erg sterk begin.

3,5*

Films die zich grotendeels afspelen in één gebouw zijn er veel. Denk bijvoorbeeld aan Poltergeist 3 (1988) of niet zo lang geleden nog The Raid (2011) en Dredd (2012). Het beste voorbeeld is nog altijd Die Hard (1988), een ongekende actieklassieker die nog steeds als een huis staat. Vanaf nu mogen we Skyscraper aan het lijstje toevoegen.

Als actieliefhebbers mogen we in principe niet klagen met Skyscraper. De film volgt netjes de regeltjes die zo populair werden in de actiefilms uit de jaren 80 met Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone. Men neme een veteraan die zijn rust gevonden denkt te hebben in zijn gezin en werk, koppel hem aan een misdaadplotje geleid door een kwade bad guy met buitenlands accent en werk hem langzaam en met veel actie en bombarie op tot held van de dag. Simpel toch?

Dwayne Johnson mag zich wel de grootste actieheld van het moment noemen, maar een film dragen zoals de twee oudjes dat vroeger deden, dat lukt hem nog niet helemaal. Johnson mist het charisma van de twee en acteert eigenlijk te goed om echt te kunnen genieten van een actiefilm als deze. Klinkt gek, maar wat een film als Commando zo vermakelijk maakt is juist het acteer gestuntel van Arnie.

Uiteindelijk draait het om de actie en Johnson doet daar niet per se onder aan de grootmachten van weleer, alleen zoeken de makers wel heel erg de grens van het geloofwaardige op in Skyscraper. In een knullige context kom je er mee weg, maar zoals eerder gezegd is het hier net allemaal te serieus om te willen overtuigen.

Het zijn de actie sequenties die de lol er nog een beetje in houden, maar de CGI wordt op een gegeven moment toch echt teveel. Haast alles wat er om de protagonisten heen gebeurt is op een gegeven moment computergestuurd en dat haalt veel plezier weg. Je krijgt gewoon nooit echt het gevoel dat Johnson en zijn gezin gevaar lopen en dat is nu net wat deze film beter had kunnen maken.

Een echte toevoeging aan het lijstje van ‘wolkenkrabber actiefilms’ is Skyscraper dus niet, helaas. Het is een film geworden die niet snel verveelt, maar je wel erg snel weer vergeten bent en daar hebben we er toch iets teveel van gehad de laatste tijd.

Skyscraper (Rawson Marshall Thurber) - Bioscoop recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

In het begin is het even inkomen, de locatie die door moet gaan voor een Amerikaanse school overtuigt namelijk niet helemaal, maar wanneer de 'reünie' eenmaal begint is Slaughter High volop genieten. Veel genre kenmerken worden heerlijk uitgewerkt, zoals de typerende muziek van Harry 'Friday the 13th' Manfredini, een paar sterke moorden en een memorabele uitdossing van de killer. Het idiote einde inclusief freeze screen is ook een voltreffer. Erg vermakelijk.

4*

Zelfs in fast forward was dit een straf om uit te zitten. Wat een vreselijk onsamenhangend fetishistisch (is dat een woord?) zooitje. Een belediging voor de liefhebber van cinema. Dat zulke troep nog wordt uitgebracht ook.

0,5*

Na erg lange tijd weer herzien.

Hoewel Sleepaway Camp een beetje de geweldige sfeer van een Friday the 13th mist kan het toch wel geplaatst worden in het rijtje van jaren 80 slasher classics wat mij betreft. De ingredienten zijn allemaal aanwezig. Van karikaturale tieners tot een sfeervolle kamp als setting tot de gore, hoewel deze vooral functioneert als after effect. We zien weinig originaliteit tijdens de moorden an sich. Iemand als Tom Savini wordt hier een beetje gemist en dat is toch wel een aspect dat de slashergenre grotendeels definieert en de fans verheugt. Niet altijd nodig, kijk maar naar Halloween bv, maar dan moet je ook John Carpenter heten.

Sleepaway Camp ziet er verder best goedkoop uit en het acteerwerk is ondermaats, zelfs vergeleken met andere slashers, maar compenseert deze flaws met een einde dat shocking genoemd mag worden en een Angela die alleen maar door te kijken een ontzettend creepy en memorabele personage is.

Een nieuw deel zit eraan te komen van dezelfde regisseur en met Angela dus de Sleepaway Camp formule is nog lang niet uitgestorven en gelukkig ook de slaher niet.

4*

Vervolg met leuke curiositeiten als de opvallende casting en grappige referenties naar horrorklassiekers en iconen maar als slasher niet echt gelukt genoemd mag worden.

Grootste reden hiervoor is dat Sleepaway Camp II afwijkt van de slasherformule om de moordenaar onbekend te laten tot een zinderende finale. Elke vorm van spanning valt hierdoor weg en ik vond dat een groot gemis.

Hiernaast zijn de moordpartijen zodanig off screen dat de teleurstelling best groot is voor een horrorfan die wel wat gore of inventieve moorden verwacht van een slasher.

Waren er ook positieve punten? Zeker wel. De sfeer en setting zijn gewoon prima hoewel het allemaal wel wat donkerder mocht. Opvallend veel dagscenes, De 80's metal geweldig, de blote borsten weer volop aanwezig en enkele personages zijn erg leuk. Springsteen zet een goede Angela neer hoewel ze na een tijdje een beetje begon te irriteren. Gelukkig duurde de film niet te lang.

Over het geheel gezien niet echt een gelukte sequel. Ik hoor dat het derde deel weer wat beter is. We zullen zien.

2,5*

Wat beter dan het tweede deel.

Sleepaway Camp III verslaat zijn voorganger op het gebied van humor. Vond het hier vaak goed werken door vooral een aantal leuke karikaturale typetjes. Wel vaker het geval bij slashers van dit soort maar het uitgangspunt van verschillende jongeren bij elkaar brengen voor een zogenaamd 'sharing programma' is een leuk bedacht excuus.

Hiernaast vond ik Springsteen dit keer beter in haar rol van sarcastische killer. Ze had er duidelijk plezier in en haar rol van Angela Baker is hier wat leuker dan in deel twee. Angela heeft hier een nonchalance die haar rol alleen maar ten goede komt.

Jammere ook hier is het gebrek aan gore weer. De moorden waren origineel en leuk bedacht maar dan zie je uiteindelijk niks. Deze slashers zijn vaak een platform om je kunsten als gore artiest tentoon te stellen en vaak reden nummer één voor de fans deze films op te zoeken. Dan stel je ze toch wel teleur als je dan met off screen moorden aan komt zetten.

De soundtrack is weer vanouds lekkere jaren 80 metal en maakt het plaatje enigszins compleet.

Redelijke derde deel in een verder geslaagde franchise.

Benieuwd wat het allerlaatste deel gaat brengen twintig jaar later.

3*

Het is duidelijk dat ik dus meer voor de dramatische kant van Allen ga. Ben blij dat hij na Annie Hall heeft afgezien van slapstick. Sleeper is op momenten erg aardig en komisch maar ik vind Allen geen slapstick grootheid als bv een Stan Laurel.

Heb me best vermaakt wel met de satirische kant van Sleeper. Heerlijk gemekker van Mr. Allen, maar over het geheel is dit niet echt mijn ding te noemen vanwege de erg flauwe slapstick.

3*

Erg vervelende film met een schandalig hoge score. Een stel bij elkaar samengeraapte bekende gezichten zal wel hoge ogen gooien dacht de regisseur of de studio.

Net als Figo al zei is de film verhaaltechnisch een zooitje. Stylistisch vond ik dit nog wel meevallen, het was eerder zo standaard als maar kan. Geen enige poging tot een mooie scene gezien. En inderdaad, als je een film vertelt waar er schokkende dingen gebeuren mag de kijker ook wel geshockeerd worden maar laat dit niet aan de amerikanen over want die krijgen het voor elkaar er een zoetsappige soap van te maken. Om naar van te worden.

Slechtste hollywood produktie die ik in tijden gezien heb.

1,5*

In de recensie van Channel Zero vertelde ik jullie al over een zogenaamde creepypasta, een legende dat online is ontstaan en viraal is gegaan. Slender Man is ook zo’n creepypasta, een redelijk fascinerende, al zeg ik zelf, en nu is er dan eindelijk een film van. De trailer was echter beneden verwachting en de angst was dat dit helaas een doorsnee film zou gaan worden. Maar trailers zeggen lang niet alles dus we zullen zien…

In een klein stadje in Massachusetts voeren vier high school meiden een ritueel uit om te bewijzen dat het angstaanjagende figuur Slender Man niet bestaat. Wanneer een van de meiden plotseling vermist raakt, krijgen ze het vermoeden dat zij misschien wel zijn nieuwste slachtoffer is.

Films over mysterieuze legendes doen het vaak alleen al vanwege het uitgangspunt goed. Het mysterie dat hen omringt is meestal reden genoeg om de film te gaan zien. Nu zijn lang niet al dit soort films de moeite waard, maar te midden van een magere of slechte film heb je vaak de legende zelf die er bovenuit springt. Ultiem voorbeeld van een dergelijke film die alles heeft is natuurlijk A Nightmare on Elm Street. De sfeer zit er goed in en Freddy Krueger werd een instant icoon. Regisseur Sylvain White heeft zelfs al ervaring op dit gebied want hij is de regisseur van I’ll Always Know What You Did Last Summer, het niet al te beste derde deel uit de reeks. Dat belooft niet veel goeds.

Slender Man heeft redelijk wat weg van Wes Craven’s film. Een groep vrienden krijgt te maken met een onbekende dreiging waar maar weinig tot niets over te vinden is. Ouders worden grotendeels buiten de picture gehouden en samen moeten de tieners een oplossing zien te vinden om Slender Man te overwinnen. Met deze vergelijking is meteen ook alles gezegd, want Slender Man heeft helaas niet dezelfde klasse als de klassieker uit 1984.

Grootste pijnpunt is dat White en zijn team de Slender Man zelf totaal niet iconisch weten te maken. Het is niet zo dat hij niet genoeg screentijd krijgt, want genoeg beelden van de legende om er wat van te kunnen maken. De makers grijpen te vaak terug op erg doorsnee manieren om dreiging te creëren. De momenten die enigszins weten te werken zijn op twee vingers te tellen (de Slender Man video waar alles mee begint en het videobelmoment) maar niets weet echt een hoogtepunt te bereiken.

De redelijk onervaren cast doet verder zijn best om alles een beetje geloofwaardig te maken maar ze moeten het met een matig script doen en dan houdt het al snel op. De Slender Man legende had een betere film verdiend. De materie is in ieder geval goed genoeg om dat te laten gebeuren. Des te duidelijker het is dat White het gewoon niet in zich heeft. Het derde deel uit de I Know What You Did Last Summer reeks was eigenlijk al de beste waarschuwing dat dit een wanproduct zou gaan worden.

Slender Man (Sylvain White) - Bioscoop recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Erg matige remake. Het verhaal overtuigt nergens en Jude Law is zoals gewoonlijk een bron van ergernis. Enkel de setting wist me af en toe te pleasen.

2*

Aardig slashertje, maar niet meer dan dat. De echte jaren '80 sfeer ontbreekt een beetje en de film kent een arme opbouw. Ook de killer heeft echt totaal geen indruk op me gemaakt. Beetje slappe hap. De symboliek is verder wel leuk en het kijkt allemaal wel aardig weg.

2,5*

Werkelijk absurd overgewaardeerde film. Wat nog aardig en veelbelovend begint, ontaardt in een melodramatisch hoopje sentiment, waar de meligste Bollywood nog van zou opkijken. Het eerste uur is echt prima te vertoeven. Leuk spel van de kids en een survival verhaaltje wat zeer aardig te volgen is. Wanneer Jamals intenties duidelijk worden keert de film zich in een oversentimenteel misbaksel. Echt geen wonder dat dit zoveel oscars binnen heeft gesleept. 'Boyle goes safe' en dat is bijzonder jammer, want dit had veel meer in zich dan een simpel liefdesverhaaltje, wat het uiteindelijk geworden is. Domper.

2*

Grappig filmpje die een paar erg coole scènes bevat. Vooral de scène met die neo-nazi's in het hotel is een blijvertje. Visueel op momenten bijzonder, mooi kleurgebruik. Verder wordt de nadruk een beetje teveel op het ietwat ingewikkelde plot gezet, wat afleidt van het audiovisuele.

3*

Had een 0,5* film verwacht, wat de uiteindelijke score nog een meevaller maakt voor de film, maar goed is dit allerminst. Vreselijk geforceerde 'bekend materiaal in herkenbare setting'-film die de plank volledig misslaat met het verhaal, de setting en vooral Azaria. Wat een vreselijk irritant, over-de-top en ver-Amerikaanst personage maakt hij van Gargamel zeg. Denk niet dat de bedenker van De Smurfen hier trots op was geweest. Ik heb me niet erg verveeld, wat de krappe 2* rechtvaardigt, maar ik hoef dit nooit meer te zien.

2*

Na een hele lange tijd weer gezien en de film is eigenlijk precies wat ik in gedachte had. Veel sfeer, aangename spanning en een Jaws-achtig uitgangspunt dat je aandacht er goed bij houdt. Jammer is wel dat het monster niet iets beter in beeld verschijnt, vooral in het erg abrupte einde. Aangename tv-film.

3*

Had hier niet veel van verwacht, maar Fincher levert met The Social Network toch zijn beste film af, na Zodiac en heel misschien Seven (moet die nodig herzien). Het script is niet spectaculair, maar houdt je aandacht vast omdat het om iets gaat wat binnen handbereik is van iedereen die beschikking tot internet heeft en omdat de film een zeer fijne structuur kent. Geen enkele scène is teveel. The Social Network is uiteindelijk een succesverhaal zoals we er al zoveel van hebben gezien, maar Fincher onderscheidt zich door zijn film een sterk sfeertje, een prettige structuur en vooral een zeer sterke cast mee te geven (Eisenberg speelt een ijzersterke rol als Mark Zuckerberg).

4*

Verhaal of niet, zulke uitgangspunten kunnen altijd voor een fijn filmpje zorgen, dat zijn aandacht vestigt op brutaliteit, creativiteit of sfeer. Solomon Kane faalt op alledrie de aspecten. De vechtscènes zijn nog best redelijk, maar niets wat je niet eerder hebt gezien en qua sfeer weet dit ook geen hoge ogen te gooien. De score weet grotendeels de potentiële sfeer om zeep te helpen. Wat nog wel aardig was waren de creaturen, tenminste op papier. Jammer dat zo'n duivelse creatie als dat lavading (?) niet volledig tot zijn recht komt. Toppunt is het einde, waar de 'eindbaas' wel heel goedkoop aan zijn einde komt. Van Bassett had ik eerder al Wilderness gezien, waarbij ook al duidelijk werd dat hij genre elementen niet weet uit te buiten. Ik zie hier geen potentiële goede fantasy/horror/avontuur regisseur in.

2,5*

Zeer aardige thriller die geen moment verveelt. Scheider is zoals altijd goed in zijn element en het script geeft op een interessante wijze kritiek op de doodstraf in de USA. Verder nergens bijzonder maar een tussendoortje als dit kan er bij mij altijd wel in.

3*

Leuk om eens gezien te hebben maar niet echt een film die bij het oeuvre van Carpenter past. Dit is duidelijk 'in opdracht van' gemaakt. Voor wat het is heb ik me prima kunnen vermaken. Lekker 70's sfeertje en sporadisch een spannend moment. Leuk uncle Leo uit Seinfeld te zien by the way .

3*

Dit was vroeger altijd een favoriet van mij. Na herziening begrijp ik nog steeds wel waarom. Sometime They Come Back is weer zo'n typisch King verhaaltje dat niet veel om het lijf heeft maar wel erg sfeervol wordt gebracht, al betreft het hier een tv-film. Simpel maar effectief vermaak.

3,5*

Heb hier nu veel gelezen dat veel users het jammer vinden dat de film geen achtergrond info biedt betreft Sophie Scholl. Laat dat nu juist een pluspunt wezen. In plaats van dan een 'epische' film te krijgen krijgen we hier een zeer krachtige en daardoor kort lijkende film over een bijzonder moment tijdens WO II.

Deze film heeft visueel weinig te bieden en wordt heel af en toe een beetje sentimenteel en moralistisch (hoewel het zeer miniem was hoor, niet echt storend) maar we krijgen toch een tour de force qua tempo en acteerwerk dat ik al een tijd niet meer zie!

Wat een overweldigende rollen van de hoofdrolspelers en dan natuurlijk met name Jentsch.

Ik heb mn ogen 2 uur lang niet van het scherm kunnen houden.

Wat een dialogen ook tussen Jentsch en haar tegenhangers. We worden heen en weer geslingerd tussen ideologieen waarbij de regisseur natuurlijk voor de oppositie kant kiest. Anders hadden we hier een Nazi propaganda film gehad Zou weleens willen zien hoe zoiets zou uitpakken.

Met name het acteerwerk, hier en daar leuke soundtrack, versterkt door het zware onderwerp (WO II films maken altijd wel indruk op me) en het lekkere einde maakt van Sophie Scholl toch wel een topper.

Ik leun tegen de 4,5* ster aan maar hou het toch op 4*.

Op papier vermakelijke 80's pulp, maar nergens wil Slimeball Bowl-A-Rama echt genietbaar worden. Het tempo zit niet helemaal lekker en de geest is wel erg knullig. Van horror is ook weinig sprake. Jammer, want dit heeft alle ingrediënten voor een onvergetelijke 80's horror.

2*

Erg slechte film met de meest belachelijk sfx die ik in tijden gezien heb, maar ik heb me hier toch wel mee kunnen vermaken. De plot met zijn theorieën, de cgi van vooral de stad waar het verhaal zich in afspeelt en de kapsel van Kingsley zijn zo belachelijk dat ik er van genoot. Liever dit soort pretentieloos vermaak dan veel zelfingenomen Hollywood cinema die er volop in de omloop is.

2,5*

Erg veel verspild potentieel. Het uitgangspunt en de Hitchcockiaanse opening deden mij een spannende thriller verwachten, maar Duncan Jones heeft ervoor gekozen zichzelf te verkopen aan goedkoop Hollywood-sentiment. Bah, achteraf eigenlijk schandalig dat er gerefereerd wordt naar Bernard Herrman met het openingsdeuntje en Source Code uiteindelijk niets meer is dan een dertien-in-een-dozijn thriller. Matig.

2*

Kon hier eigenlijk maar weinig mee. Kreeg een soort van Sucker Punch gevoel ook over me heen. Veel bombasme, maar weinig indrukwekkends eigenlijk. De sfeervolle score en de durf van Kelly om zoiets maar aan te gaan zorgen ervoor dat dit nog op een 2,5* weet te komen.

Enkel een leuke Bill Murray in een verder walgelijke film. Laat de grootste NBA ster opdraven in een Looney Tunes film volgestouwd met makkelijke hints naar andere populistische zooi en je hebt een hit. Zelfs de normaal erg leuke Looney Tunes worden hier gepolijst tot glimmende, brave en vooral niet grappige imitaties van zichzelf. Vreselijk.

1* voor Murray.