Opinions

Vervelende film. Ben tot tweemaal toe over twee dagen in slaap gevallen bij deze film,wat me niet vaak gebeurd. Bijzonder trage, lege en oninteressante Kurosawa. Het chaotische plot interesseerde me weinig en die werd onnodig lang uitgerekt. Buiten wat mooie plaatjes om en wat leuke scenes hier en daar stelde Kagemusha me over het geheel erg tegen. Soundtrack vond ik ook irritant en voegde weinig tot niets toe aan de film.

Teleustellende Kurosawa dus, een regisseur die me met Ran een goede film heeft voorgeschoteld maar die mij verder nog geen één keer echt heeft weten te overtuigen. Heb ook nog maar weinig gezien maar zo wekt hij mijn interesse niet echt.

2*

Het overkomt me niet vaak dat ik weinig snap van een film, maar ik moet zeggen dat ik met Pulse erg veel moeite heb om alles op een rijtje te krijgen.Ten eerste neem ik aan dat we met een post-apoctalyptisch tokyo te maken hebben aangezien we het laatste uur van de film geen ziel op straat zien, de lucht zeer donker is en we dat vliegtuig zien neerstorten. Ten tweede hoe heeft dit te maken met de eenzaamheid en het distantieren van elkaar dmv technologie met zelfmoord tot gevolg waarvan ik dacht dat dat de main theme van de film was. Ik denk zelf dat de post-apoctalyptische wereld de wereld van de doden is en dat meisje op het schip een soort van medium? Misschien dat iemand me kan helpen, ik kom er niet uit. Verder is dit een fantastische film. Sfeervol en op momenten ZEER angstaanjagend. Heerlijk dat een film je zo aan het denken kan zetten, ben ook een groot liefhebber van Lynch. Japanse horror is nog lang niet op z'n retour.

Dit is de engste film die ik in tijden heb gezien.

Wat een naar sfeertje zeg in dat ziekenhuis. Mooie donkere beelden, effectief kleurgebruik, sterk camerawerk, zeer claustrofobisch, creepy scenes en dat allemaal ondersteund door zeer enge geluiden, en dat de hele film lang. Knap hoor.

Deze film deed me nog best veel denken aan de games van Silent Hill qua sfeer en dat zegt veel.

Ik lees hierboven dingen als : 'niet zo eng als The Grudge of Ringu'. Nou ik moet zeggen dat die 2 films nergens in de buurt komen van het naargeestige dat deze film uitstraalt.

Enig nadeel vond ik dat Kansen op een gegeven moment zoveel plottwists tevoorschijn toverde dat ik het allemaal niet meer op een rijtje kon zetten.

Des te meer reden de film te herzien, en dat vind ik helemaal niet erg;).

Samen met Kairo de beste japanse horror die ik heb gezien.

Voorlopig 4*.

Belachelijk laag gemiddelde trouwens hier op MM. Jammer.

Compleet belachelijk vervolg, maar ook dit derde deel is gewoon weer erg vermakelijk.

3*

Ik had hier helemaal niets van verwacht, dus ik was nog blij verrast dat dit mijn aandacht de 72 minuten heeft weten vast te houden. De film is lekker vlot, zoals het hoort bij dergelijke films, en de humor best aandoenlijk. Echt heftig wordt Erotibot nergens, maar vermakelijk is het alleszins, vooral die evil tante .

3*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Erotibot (2011, Naoyuki Tomomatsu) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Slecht acteerwerk en vreselijke dialogen, zoals wel vaker in Nederlandse producties, maar De Kassière wist mij te verrassen op visueel vlak. Mooi kleurgebruik, veelal donkere settings en een algehele sobere sfeer. Daarnaast werkt de soundtrack van Dave Stewart ook behoorlijk sfeerversterkend. Jammer dat er wel erg opzichtig op de Amerikaanse markt is ingespeeld met het gebruik van bijvoorbeeld Amerikaanse auto's, het Amerikaanse vriendje en settings die vaak uit menig Amerikaanse stad lijken te komen, maar desalniettemin is De Kassière een van de betere Nederlandse films die ik al gezien heb. En dan zo'n idioot lage score hier .

3,5*

Alweer vermakelijk, maar minder dan genre-genoten Vampire Girl vs. Frankenstein Girl of Tokyo Gore Police. Reden daarvoor is de te trage opbouw en het feit dat in eerder genoemden het absurde beter tot zijn recht komt in hun context van totale anarchie. Iguchi lijkt hier ook een drama voor te willen schotelen en dat is niet iets waar je voor gaat zitten wetende dat je een splatter op zet. Dit soort idioterie werkt gewoon veel beter als alles lekker over de top is. Toch bevat The Machine Girl nog genoeg leuks en creatiefs, wat de minpunten grotendeels verbloemt. Zaken als de frituur- en stroboscoop scène is het soort candy wat de liefhebber verlangt van zulke nonsens. Vermakelijk, maar het kan allemaal nog een stuk gekker. Ik wil meer J-splatter!

3,5*

Slecht? No way!

Film waar ik al enorme tijd naar uitkeek en nu was het eindelijk dan zover. Lang geleden dat ik weer zo heb genoten van een film. Mann behoorde al tot het lijstje van mijn favoriete regisseurs aller tijden en hoe meer ik van hem zie hoe meer zijn positie daar versterkt.

Zoals wel vaker het geval bij Mann is het scenario niet al te geweldig en zijn er hier en daar wat onlogische dingen zoals xgogax hierboven al vermeldde, maar dit wordt allemaal ruimschoots goedgemaakt door de audiovisuele kant. Mann is hier een meester in en hij bezorgt ons een aantal pareltjes van scenes.

The Keep bevat een zeer interessant uitgangspunt. Ware feiten geplaatst in een bovennatuurlijk jasje (Is de enige keer dat Mann zich hieraan waagde en ik vind het erg jammer dat hij nooit meer is teruggekeerd naar dit genre) en het lukt Mann wonderbaarlijk om ook hier zijn stijlkenmerken te laten schitteren.

Vreemd dat de monster en de SFX als verouderd wordt gezien door velen. Het monster is één van de meest overtuigende die ik al heb gezien en de SFX vind ik beter dan veel crap wat ik nu te zien krijg. Nee, doe mij dan maar die good old 80's effecten .

De soundtrack van Tangerine Dream had niet beter gekund en is er eentje die bij de besten uit de jaren 80 hoort.

Als het niet voor het scenario e.d. was geweest had dit de volle mep gekregen. Voor nu geef ik het 4,5*. Klassefilm en vooral ook een heerlijke film.

P.S. Als hier inderdaad een 180 min versie van bestaat laat ze dat dan onmiddelijk uitbrengen!

Leuke film, maar qua originaliteit overgewaardeerd. Kick-Ass voelde teveel als een mix tussen Kill Bill en Spiderman en had ook net zo goed door Tarantino of Raimi geregisseerd kunnen zijn. Ook qua grofheid vond ik dit nergens aanstootgevend en lijkt Kick-Ass me juist erg plezierig voor kinderen. Ongelofelijk hoe hier in sommige recensies tegenaan werd gekeken. Kick-Ass is uiteindelijk prima vertier, kijkt vlot weg en kent in Hit Girl een zeer aardig personage, maar het gevoel dat ik dit allemaal al eerder had gezien was constant aanwezig.

3,5*

Beter dan het eerste deel maar ook hier moest ik me door het verhaal heen worstelen. Personages waren ook hier bijzonder oninteressant.

Audiovisueel valt er ook weinig te beleven op een paar scenes na. Het zijn die scenes die deze film voor mij redden van een onvoldoende.

3*

Herzien en wat is dot toch een machtige film. Erg kil en typisch Brits in het begin om uiteindelijk te ontaarden in een angstaanjagende nachtmerrie. Bijzonder knappe film van talent Ben Wheatley.

Dikke 4*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Kill List (2011, Ben Wheatley) - blu-ray recensie - cultmoviesreviewed.com

Allereerst: die score Werkelijk triest..

The Killer Inside Me is een indringende film. Het is een tijd geleden dat ik me zo heb laten meespelen door spel, setting en scenario. Het spel is werkelijk fenomenaal. Beatty, Hudson, Koteas en Pullman zetten stuk voor stuk memorabele rollen neer, maar de pluim gaat naar Casey Affleck die een natuurlijk en daardoor angstaanjagend personage neerzet. Ik vind het heerlijk om acteurs zo zonder overacting een klassieke rol tot leven te zien brengen. Dan mogen we serieus praten van acteertalent. In The Assassination of Jesse James vond ik Affleck al erg sterk, maar hier overtreft hij zichzelf met zijn ingetogen, maar complexe rol van Lou Ford. Klasse. Opvallend hoeveel mensen zijn rol juist daarop afkraken. Niet elke moordenaar doet en ziet eruit als een monster.

Michael Winterbottom heeft er goed aan gedaan zijn film plaats te laten vinden in het zuidelijke VS uit de jaren '40-'50. Hiermee creëert hij een klassiek sfeertje dat de kijker al snel het gevoel geeft naar een film-noir uit die tijd te kijken, want The Killer Inside Me heeft haast elk ingrediënt van een goede noir. Echt het enige wat ik heb gemist is wat meer visuele pracht. The Killer Inside Me is erg sterk en kundig geschoten, maar ik had graag wat meer elementen gezien die je bij een noir verwacht. Schaduwspel had bijvoorbeeld iets extra's gegeven aan de visuele stijl van Winterbottom. Maar verder kent The Killer Inside Me een heerlijk sfeertje dat ondersteund wordt door een fantastische soundtrack van veel klassieke R&B (de echte R&B, Rhythm & Blues dus) en Country, die de film echt bijstaat.

Wat de film echt afmaakt is het slimme scenario. Winterbottom had makkelijk de weg van het effectbejag kunnen kiezen, wat uiteindelijk ook wel een ijzersterke film had kunnen opbrengen, maar hier kiest hij voor een meesterlijke subtiele aanpak. Nergens velt de film een oordeel of iets in die trant over wat er op het scherm plaatsvindt, nee wij worden als kijker zo scherp op het randje gehouden dat we zonder dat we het doorhebben midden in de verstoorde belevingswereld van Joe Ford zitten. De beruchte gewelddadige scènes (vooral de eerste) kunnen daarom als een keiharde klap aankomen. Ik heb amper en zeker niet in een film met zoveel sterren zo een slimme en effectieve manier gezien om de kijker deel te laten uitmaken van de wereld van een psychopaat als Joe Ford. Dit is niet enkel te danken aan het fenomenale spel van Affleck, maar ook aan het erg sterke scenario.

The Killer Inside Me heeft mij niet verrast, want ik had al het idee naar een bijzondere film te gaan afgaande op de trailer en reacties van bepaalde users hier. Gelukkig zijn er nog mensen die wel kaas hebben gegeten van thrillers.

4,5*

Geweldige film met een disfunctionele familie van jewelste en een grandioze McConaughey als psycho-cop. William Friedkin lijkt wel herboren.

4*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Killer Joe (2012, William Friedkin) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Deze viel bij herziening toch even tegen. Killer Klowns from Outer Space heeft alles in zich om een cult klassieker te zijn, maar faalt toch op de meest belangrijke punten. Zelfs met zo'n absurd uitgangspunt weet de film nog best tam te zijn. Het ziet er allemaal ok uit, de film is kleurrijk, de knipoog naar de 50's sci-fi is merkbaar, het design van de clowns en effecten erg leuk, maar Killer Klowns from Outer Space mist een hoop sfeer en durf. De clowns zijn gewoon niet evil genoeg zijn om dit het zwarte randje mee te geven waar het de hele tijd op aast.

Jammer, dit soort ideeën zouden ten top benut moeten worden.

3*

Toch wel een aardige vroege Kubrick. Hier en daar een leuke visuele vondst en de sfeer zit er goed in. Verder kijtk dit gewoon lekker weg en zien we haast nergens het geniala van de latere Kubrick maar ik heb me vermaakt.

3,5*

Viel me toch een tikkeltje tegen. Begint erg sterk als een veelbelovend avonturenfilm maar zodra Kong wordt geïntroduceerd krijgen we een stortvloed aan actiescènes. Op zich knap dat een film uit 1933 gedragen kan worden door SFX maar bij mij kwam het ten koste van het avontuur. Ik snap nu waarom Jackson's remake volgestampt zit met actiescènes. Kwam die film ook niet echt ten goede trouwens. Blijft over de superieure versie uit 1976 die mij wel geeft wat ik verlang van een King Kong.

3,5*

Na lange tijd weer eens gezien en dit is gewoon een zeer lekkere jaren 70 avonturenfilm. Bereikt vaak de sfeer van de jaren 50 avonturenfilms, een beetje cartoonesque sfeertje. Erg lekker, niet om al te serieus te nemen zoals Jackson dat bv doet in zijn 2005 remake.

King Kong bevat bijna alle ingredienten om een avonturenfilm goed te maken. Grotesque sets waarvan een aantal een lust voor het oog zijn, prachtige natuuropnames, avontuurlijke soundtrack van Barry, leuke personages (goede casting, vond Bridges, Lange en Grodin erg goed in hun rollen), een gelukkig niet al te sentimenteel liefdesverhaaltje (een aspect dat Jackson weer eens overdrijft in zijn remake), aantal leuke SFX ,maar jammer genoeg ook een aantal zeer slechte effecten zoals de blue screen effecten, niet om aan te zien soms.

Verder is het script van het origineel ook aangenaam aangepast. Vond de verschillen wel leuk en goed verwerkt in een script die mij wel aansprak.

Over het algemeen dus een film die met veel minder elementen als de 2005 remake een betere film voortbrengt. Less is more vind ik hier wel gepast.

Moet het origineel maar weer eens bekijken. Al zeer lang niet gedaan. Deze versie uit 76 is in ieder geval een geslaagde spektakelfilm. Niet meer, niet minder.

3,5*

Geweldige film.

Ik heb lange tijd gedacht dat Bad Lieutenant de beste film was van deze merkwaardige New Yorkse underground regisseur maar met King of New York moet ik mijn mening bijstellen: dit is Ferrara's beste!

Het verhaal stelt weinig voor inderdaad maar het is de magistrale uitwerking die deze film tot een uitschieter in het misdaadgenre maakt. Nergens gaan we dieper in op de personages, we krijgen alleen hun leven in het misdaadwereldje te zien en eerlijk gezegd vond ik dat eindelijk een verademing. Dit is cops vs. thugs op de allerbeste manier.

Walken zet een heerlijke rol neer als onderkoelde gangster en de rest van de cast is minstens even goed. Werd aangenaam verrast door de rol van Snipes die ik niet hoog heb zitten. Petje af ook voor Caruso die ik minstens even goed vond acteren als Walken.

Maar wat de film hoge ogen laat gooien is de setting waarin al deze personages fungeren. New York heb ik lange tijd niet meer zo mooi in beeld gebracht zien worden. Prachtige shots waarin je Walken over de stad heen ziet kijken. Ook de achterbuurten en kamers waren geweldig verlicht. Let ook op de prachtige achtervolgingsscene op de brug.

De erg mooie soundtrack maakt het compleet. Badalamenti achtige ambient muziek die de sfeervolle beelden extra kracht geven en hoewel ik totaal geen hiphop fan ben vond ik de jaren 90 hiphop erg goed passen bij de film.

Ferrara heeft met deze film bewezen een echte cineast te zijn. Heb nog lang niet alles van hem gezien maar dat zal nu snel gaan gebeuren.

4,5*

Film met een erg luchtig sfeertje, maar die een tweetal scènes kent die je hard uit die roes haalt. Aan motieven van een type als dat van Elvis hecht ik niet veel waarde, iemand die om onduidelijke redenen in staat is gruwelijke dingen te verrichten is volgens mij heel wat enger, maar misschien juist daarom heeft The King mij licht teleurgesteld. Ik ben los van eerstgenoemde twee scènes niet echt van slag geweest van wat dat gezin overkomt. Dit denk ik door de platte verpersoonlijking van de gezinsleden en dan vooral de moeder en de dochter. Hurt vond ik wel magistraal in zijn rol. In zijn geheel toch wel een fijne film.
3,5*

Ik weet niet zo goed wat van Knightriders te vinden. De sociale kritiek is Easy Rider all over again en best makkelijk, maar de kalmte waarmee het wordt verteld, het acteerwerk (veel bekende gezichten uit Dawn en Day of the Dead) en vooral de setting maken dit in ieder geval een bijzondere film.

3*

Aangenaam verrast. Proyas is sowieso wel een fijn regisseur, maar ik was toch bang voor de zoveelste lege box-office knaller. Knowing bleek echter vanaf de eerste minuut behoorlijk pakkend te zijn en weet zelfs donker en somber uit de hoek te komen. Dit soort apocalyptische plots kunnen er bij mij altijd wel in en Knowing weet er veel meer van te maken dan menig genrefilm.

Proyas heeft oog voor setting, zoals al eerder bleek in The Crow en Dark City, en ook hier worden ons mooie plaatjes voorgeschoteld. Ik was enorm onder de indruk van de scènes tegen het eind waar de paniek losbreekt. De prachtige gloed die door het nachtelijke breekt geeft een angstaanjagende sfeer van verdoemenis. Ook de score mocht er wezen, hoewel ik me er vandaag nog weinig van kan herinneren. Erg mooi was het stuk van Beethoven tijdens de fatale inslag . Een scène die indruk maakte en naast de vliegtuigcrash de indrukwekkendste van de rampenscènes. Beetje jammer vond ik weer het overmatig gebruik van CGI in enkele scènes, waar het niet helemaal nodig was. De brandende dieren in het bos vond ik bijvoorbeeld niet echt geslaagd. Had het script zo geschreven dat je dit soort gebruik van CGI ontloopt. Toch weer een uiting van een vaak terugkomende stoornis in een hoop films.

Verder was het acteerwerk prima te pruimen. Cage was in vorm en het was alweer een tijdje geleden dat ik een sterke film met hem heb mogen zien. Geef mij maar dit soort rollen in plaats van nietszeggende rollen als laatst in Bangkok Dangerous, waar Cage overduidelijk op automatische piloot speelt.

De plot is gelukkig grotendeels on-Hollywoods. Grotendeels, want hoewel er weinig gespaard wordt, is er op het eind toch weer die boodschap van hoop en het bewijs dat er een groter doel is in ons bestaan. Je zou kunnen zeggen dat deze visie op God die wij hier gepresenteerd krijgen in de vorm van buitenaards leven, ons keihard straft voor de puinhoop die wij ervan gemaakt hebben, er een eind aan maakt, maar de mensheid alsnog een kans geeft. Te opdringerig aan de ene kant, erg wrang aan de andere. Ik weet niet of ik er een goede smaak, of er een bittere aan over moet houden aan dit bizarre einde. Het is in ieder geval stof tot nadenken en dat is al heel wat meer dan wat Hollywood ons normaal gesproken te bieden heeft.

Zeer goed.

4*

Matig, en dat is vooral te danken aan de vreselijke personages. Waarom dit type film bijna altijd moet draaien om een stel yuppen snap ik niet helemaal. Alles is erop aangepast: irritante vrienden, werkelijk vreselijke muziek (die clubscènes ) en dialogen zonder enige inhoud. Naast dit feit geeft het script ook geen enkele ruimte om de personages een beetje goed uit de hoek te laten komen, nee, het fragmentarische straalt van de hele film af. Gelukkig weet van Houten nog een aardige prestatie neer te zetten als noodlijdende vrouw. Verder is er hier en daar best een leuk plaatje te bespeuren en laat het einde je als mens niet onberoerd, maar intrigerend was het allang niet meer. Typische film van Nederlandse bodem toch weer.

2*

Een grote rommel.

The Krays biedt perspectief. Het verhaal over de Kray broers is een fascinerende en Medak had alles om hier een gangster epos van te maken in de trant van The Long Good Friday, de beste Britse gangsterfilm tot op heden, wat mij betreft. Maar The Krays heeft geen Bob Hoskins. In plaats daarvan moeten we het doen met de Spandau Ballet broers, die er werkelijk een potje van maken.

Ontzettend slecht acteerwerk is wat de klok slaat in deze film, dat en het script. Meer fragmentarisch kom je ze niet vaak tegen. Personages lopen zonder enige introductie in en uit het script. Zo ontzettend rommelig dat het wel lijkt alsof er ergens nog een Director's Cut bestaat met de resterende 120 minuten. The Krays lijkt wel half werk.

Jammer, want op het gebied van setting en aankleding is hier niets mis mee. Ook visueel is het meer dan degelijk, maar zonder overtuigend acteerwerk en met een rommelig script bereik je weinig.

Slecht.

1,5*

Aardige fantasy. De setting is prima en de effecten zijn schattig, maar de casting laat te wensen over. De lead is maar een charismaloos typetje en Battley is enorm irritant in zijn rol als relativerend komisch typetje. Het einde maakt echter veel goed. Erg toffe en zelfs met de matige effecten nog een indrukwekkende bad guy.

3*

Geweldige onzin weer. Net als in Tokyo Gore police hier ook weer de meest absurde scènes, hoewel het verschil met die film wel duidelijk merkbaar is. Waar Tokyo Gore Police het vooral op horror mikt, is Vampire Girl vs. Frankenstein Girl veel meer een komedie. Ik heb dan ook vaak dubbel gelegen van de constant aanwezige hilariteit. Zo een scène als die wanneer Vampire Girl danst in een bloedfontein, onder begeleiding van een vrolijk en melig nummer is gewoon onbetaalbaar. En dan die arm-helikopter . Heb mij weer geweldig vermaakt. Zo wag Nishimura er meer maken. Onlangs ook het vergelijkbare Machine Girl op dvd gehaald. Kijk er nu al naar uit.

4*