Opinions

DePalma kan een groot cineast zijn maar hier en daar laat hij wat steekjes vallen. Ook met Obsession brengt hij geen overtuigend werk voort. Sfeer, camerawerk e.d. zijn allemaal dik in orde. (camerawerk is zelfs bijzonder te noemen), maar het vertellen van een verhaal lukt DePalma hier nergens. Spanningsopbouw is ook best flauw te noemen. Jammer maar toch blijft dit een fascinerende regisseur.

Offerings is een schaamteloze rip-off van Halloween, maar hey, ik heb mij vermaakt De killer is best wel oké en ook de moorden, al ontbreekt de gore, zijn lekker bruut. Ook kon ik bepaalde shots wel waarderen. Reynolds wil duidelijk wat meer doen dan enkel registreren. Je moet hier niet al te veel van verwachten, maar ik denk dat de liefhebber van 80's slashers hier met gemak aan zijn trekken komt, al wordt dat door bovenstaande reacties niet echt ondersteund.

3*

Vooral het eerste uur erg fijn en mysterieus, maar naarmate de tijd vordert wordt dit steeds meer en meer een dertien in een dozijn thrillertje. Jammer.

3*

Goede en spannende Zweedse mengeling tussen The Blair Witch Project en Invasion of the Bodysnatchers. Het acteerwerk is ontzettend sterk waardoor de realiteitsgehalte alleen maar toeneemt. In combinatie met een interessant en mysterieus script die goed leentjebuur speelt bij andere 'wie is wie' scripts, zorgt dit voor een sterke filmervaring. De minimalistische soundtrack was ook een schot in de roos. Ik heb genoten en The Unknown is voor mij tot nu de beste titel op het 'Mr. Horror Presents' label.

4*

De beste van de 'Legend-films'. Nog steeds is The Omega Man niet briljant maar het authentieke 70's sfeertje mag er wezen en ook het tempo is best aardig. Hoogtepunt zijn echter de sekte-albino's, die in sommige scènes best angstaanjagend kunnen overkomen. Ook is Heston weer gewoon erg goed.

3,5*

Ongelooflijk dat die Schreiber een hoofdrol in een film wordt toebedeeld. Wat een vreselijk acteur. Zelden zo'n nietszeggende gezichtsuitdrukking gezien. Dat terzijde is de film visueel bij vlagen best de moeite waard en heeft Farrow hier best een creepy uitstraling. Redt het verder natuurlijk niet bij de originele nanny. Voor de rest faalt The Omen op haast alles wat het origineel zo sterk maakt. Het jongetje is daar stukken enger, de rollen overtuigender en is natuurlijk de score onvergetelijk. Deze remake is te gewoontjes en dient geen ander doel dan te cashen op een voorgekauwd concept.

2*

Ik ging de film in met de verwachting dat dit bijna niet fout kon gaan. Reacties over weglopende mensen en berichten over het gebrek aan verhaal gaven mij hoop. Anderzijds hield ik ook enige reservaties, want sommige users die ik enorm waardeer zagen hier niet het geniale in wat anderen er wel in zien. Helaas moet ik die users gelijk geven in deze.

Gisteren was ik er nog niet helemaal over uit of het Refn nu naar zijn hoofd was gestegen of dat er toch een vorm van genialiteit in deze film zit die de komende tijd aan het licht zou komen. Ik neig nu bijna volledig naar het eerste. Only God Forgives is echt totaal niet blijven hangen en ik heb zelfs moeite sommige scènes naar voren te halen.

Refn is een regisseur die op een geweldige manier toegankelijke cinema stijlvol weet te brengen. Drive was hier het ultieme voorbeeld van. Een misdaadfilm 'voor gevorderden' zeg maar. De neiging richting het stilistische maakte van die film een onvergetelijke trip. Only God Forgives laat het toegankelijke volledig liggen en stort zich helemaal op stijl.

Bij veel regisseurs voelt een dergelijke benadering natuurlijk aan, maar niet bij Refn. Sterker nog; ik krijg het idee dat hij hier teveel zijn best doet de film naar hoger plan te tillen. Het voelt meermaals misplaatst aan. 'Pretentieus' is ook een woord waar ik vaak aan heb zitten denken. Lynch, Kubrick, Tarkovsky en zelfs Miike komen weg met dergelijke cinema, Refn moet bij zijn leest blijven en toegankelijke cinema 'iets extra's' blijven geven. Dit gaat zijn pet te boven.

2,5*

Die ratings

Netflix is aardig op weg om een indrukwekkende horror catalogus op te bouwen. Na zeer uiteenlopende films als I Am the Pretty Thing That Lives in the House en The Babysitter is het nu weer tijd voor een film over een huis waarin niet alles helemaal jofel is. Netflix durft risico’s te nemen en dat is zéér fijn met al die inwisselbare titels die in de bioscoop verschijnen.

Tiener Logan Wallace woont bij zijn moeder Naomi. Op een dag verhuizen ze naar een nieuwe woning. Spoedig stellen ze vast dat het huis een duister geheim verbergt. Wanneer ze belaagd worden door dreigende krachten breekt voor hen de hel los. Kunnen ze aan deze nachtmerrie ontsnappen?

The Open House is niet zo’n vreemde eend in de bijt als het abstracte I Am the Pretty Thing That Lives in the House, maar je merkt gaandeweg dat Angel en Coote meer in hun mars hebben dan enkel opbouwen naar een jumpscare. De sfeer is op momenten subliem. De locatie is afgelegen en doet denken aan een film als The Strangers. De elektronische score is een van de beste aspecten aan The Open House en zorgt in zijn eentje vaak voor rillingen. Maar wat dit echt boven de middelmaat doet uitsteken is het script. Tevens ook de reden waarom The Open House belachelijke ratings krijgt op diverse media…

Wat is dat toch met dat (grote) deel van het publiek dat overal een antwoord op wil hebben? Dat doet het leven toch ook niet? Angel en Coote zullen niet enkel vanwege de setting naar The Strangers gekeken hebben, want ook die film legt niet alles haarfijn uit. En dat was nou net dat extraatje dat ook The Strangers boven de middelmaat deed uitsteken, zelfs met de grote Liv Tyler in de hoofdrol. The Open House is kleinschaliger, maar desalniettemin een hartstikke fijne zit voor de liefhebber van échte horror. Netflix schakelt kort na het begin van de aftiteling snel over op wat anders, zonde, want ik neigde ernaar minutenlang naar het scherm te staren van radeloosheid. En zo hoort horror te zijn. Knap staaltje horror, dit.

The Open House (Matt Angel, Suzanne Coote) - recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Inderdaad sterke Argento. Stylistisch weer een genot om naar te kijken en ook een soundtrack die de juiste sfeer weet mee te geven. Ik heb het dan vooral over de ambient stukken want de heavy metal soundtrack was best misplaatst. Dit kwam in Phenomena beter tot zijn recht, mede ook doordat er gewoon betere nummers zijn uitgekozen. Hier en daar geweldige shots (die kogelscene ) en erg mooi lichtgebruik. Nergens zo mindblowing als bij Suspiria maar Opera weet zeker de juiste balans te vinden. Het verhaaltje slaat ook hier op niks en het einde (de scene met het vuur voornamelijk) was slecht. Het allerlaatste shot maakt weer veel goed dankzij de erg mooie soundtrack. Ik heb erg genoten van Opera en ik denk dat dit zo'n beetje de laatste klassefilm van de heer Argento is geweest (heb Trauma en Two Evil Eyes nog niet gezien). Hopen op een sterke comeback met La Terza Madre!
4*

Visueel een zeer sfeervolle film. Ik kende van Bava enkel twee niet-gotische vertellingen en Operazione Paura bewijst wat ik al verwachtte; dit is Bava's terrein. Geweldige setting die van het dorp met zijn mysterieuze steegjes, mistige kerkhof, spinnewebben en surrealistische kleurpaletten. Ik wist al dat Argento zich door Bava had laten inspireren voor zijn Suspiria en Inferno en na het zien van deze film is dat duidelijk geworden. Maar waarom is Operazione Paura geen meesterwerk? Het scenario is gewoonweg te oninteressant. Er worden genoeg aanleidingen gegeven voor erg sterke op zichzelf staande scènes, maar het gehele plaatje stelt teleur. Het had van mij nóg mysterieuzer, surrealistischer en/of enger gekund. Desalniettemin een film die mijn interesse enorm heeft gewekt naar Bava's andere gotische vertellingen, met Black Sunday en Black Sabbath voorop!

3,5*

Een geweldig eerste uur! Lekker naargeestig met een paar geniale injecties van pikzwarte humor. Zelden dit zo subtiel gedaan zien worden. Het laatste half uur leunt Ordinary Man echter teveel op het humor aspect waardoor het naargeestige grotendeeld verdween. Was me een te groot contrast. Jammer, maar toch weer een sterk staaltje film van onze zuiderburen. Waar blijven de Nederlandse horrortalenten?

3,5*

Een pareltje dit.

El Orfanato vertelt een verhaal zoals al veel andere films gedaan hebben. The Others, The Devil's Backbone, enfin, ze zijn allemaal al een keer genoemd hier op MM. Maar El Orfanato stopt er een dosis drama in die ik erg goed vond werken en die mij op een andere manier rillingen gaf dan die ik bij één of twee scenes erg voelbaar had op het suspense vlak.

Het scenario werkte erg goed. Geen enkele overbodige scenes en de suspense scenes prima getimed. Ergens net voor het einde dreigde het allemaal mis te gaan toen ik bang werd dat het script zich teveel zou gaan baseren op de uitleg van alle bizarre gebeurtenissen maar de film herpakte zich op een erg mooie en vertederende manier. Een prachtig einde.

De cinematografie mag er ook erg wezen en voor de gorehounds staat er zefls nog een zalige scene te wachten.

Over het acteerwerk heb ik niets op aan te merken. Goede rollen, goede casting. Prima werk.

Een verrassend complete film die mij een mooi avondje film heeft bezorgd.

4* voor nu.

Orphan is een typische horrorfilm waarin het allang niet meer draait om originaliteit, maar waar het uitgangspunt als test dient voor de kunnen van de regisseur. Serra slaagt grotendeels, maar heeft dan ook een enorme troef in handen: Isabelle Fuhrman. Dit meisje is werkelijk perfect gecast in haar veeleisende rol en het is niet vaak dat ik een kind zo overtuigend en eng vind spelen als hier. Zij draagt de film en komt vooral in het laatste segment helemaal tot bloei. Een actrice om in de gaten te houden. Tweede grote troef is het scenario. De opbouw is sterk, het karakterspel goed (zenuwslopend hoe de moeder alles tegen zich krijgt) en de moordscènes mogen er best wezen. Als kers op de taart krijgen we een twist die mij in tijden weer eens wist te overtuigen. Niks geforceerds, gewoon creepy. Prima horrorfilmpje dat helaas wel veel te lang duurt, maar blijft boeien van begin tot eind. Dikke 3,5*

Waardeloos.

Als grote fan van het slashergenre deed The Orphan Killer mij pijn. Wat is het toch met die moderne low-budget horrors waardoor het elke keer misgaat. Het camerawerk is pijnlijk amateuristisch en sfeer ontbreekt volledig. Maar dat is ook niet raar als je opmerkt hoe slecht Farnsworth omgaat met klassieke genre-elementen. De school setting wordt voor geen meter uitgebuit, het script rommelt aan alle kanten en laat vooral veel willekeurige achtervolgingsscènes zien en de soundtrack is om te huilen, zo enorm sfeerloos. Leek wel muziek van een of ander bandje van een van de crew-members. Nergens wordt er de tijd genomen om de film een beetje te laten groeien. Farnsworth kiest ervoor interessant te doen en mislukt echt faliekant. Overigens had hij zich ook mogen inhouden, wat jatwerk betreft.

1*

Visueel vaak sterk en sfeervol, zoals een Bava betaamt, maar verhaaltechnisch is Baron Blood niet Bava's beste werk. De eerste paar scènes waarin de baron verschijnt zijn nog heerlijk mysterieus en creepy, maar vervolgens wordt zijn aanwezigheid niet altijd goed getimed en verliest de film aan spanning. Ook is de plot verder niet altijd even logisch en zelfs lachwekkend, maar dat hoort de liefhebber van de Italiaanse horror niet al te veel te storen.

3*

Laatste Peckinpah en niet de glorieuze afsluiter van een indrukwekkende carrière waar ik op gehoopt had. De logica is ver te zoeken en het lijkt mij ook dat de film barst van de plotholes. De vele vraagtekens en zeer slecht geregisseerde actiescènes halen de aandacht weg van de sfeer en soundtrack, die zeker te pruimen zijn. Vreemde film.

3*

Aardige film die vooral zijn kracht haalt uit de setting. De shots waarin de bossen worden verlicht en je de nazi-zombies ziet verschijnen zijn geweldig. Helaas is het verder vooral op acteergebied maar pover en ook het einde vond ik tegenvallen. Met dit uitgangspunt had je een geweldig filmpje kunnen maken. Na Dead Snow, de tweede gemiddelde film met dit onderwerp.

3*

Lekker sfeertje en aardige cinematografie, maar op momenten echt tenenkrommend melancholisch en matig acteerwerk. Leuk al die kindersterretjes samen hoor, maar ik heb veel beter acteerwerk gezien in Stand By Me bijvoorbeeld. Aardig tussendoortje, niet meer dan dat.

2,5*

Na het zien van de trailer van Overlord dacht ik meteen aan Frankenstein’s Army, de film van Richard Raaphorst. Het concept van nazi-zombies is lang niet nieuw (Dead Snow, Outpost) maar we zagen wel heel veel overeenkomsten met Raaphorsts film en diens Worst Case Scenario, de kortfilm die uiteindelijk Frankenstein’s Army voortbracht. Het blijkt geen toeval, Raaphorst had na zijn film een meeting in Hollywood om daar een soort van reboot te polsen. Die kwam er nooit van. In plaats daarvan krijgen we nu het door J.J. Abrams geproduceerde Overlord.

Raaphorsts ideeën voor de Frankenstein’s Army en de reboot zijn volop op het internet te vinden en de overeenkomsten zijn meer dan toeval. Het is duidelijk dat de Hollywood-film die er nooit van is gekomen ergens is blijven hangen en in de handen van J.J. Abrams terecht is gekomen. Daar is een budget van maar liefst 38 miljoen tegenaan gegooid en nu zitten we met Overlord. Met het budget en de naam van Abrams verwacht je toch wel wat. Het resultaat valt echter tegen.

Het geld lijkt bijna geheel op te zijn gegaan aan de openingsscène. Die is indrukwekkend te noemen. We worden middenin een luchtgevecht gedropt tijdens D-Day. De bommen slaan links en rechts in en er is geen tijd om bij te komen. Eenmaal te land speelt de rest van de film zich geheel af in een klein Frans dorpje waar de vreemde nazi-praktijken plaatsvinden. Het budget lijkt hier bijna op, want meer dan een handvol nazi’s en dertien in een dozijn zombies zien we niet. We slaan ons door wat gevechten die op den duur vermoeiend worden en uiteindelijk hebben we een film gezien die geen toevoeging is voor het subgenre. Jammer, want met een budget van bijna 40 miljoen en de naam van J.J. Abrams die bovenaan de poster prijkt lagen de verwachtingen een stuk hoger.

Recensie: Overlord (Julius Avery) - It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl