Opinions

Erg stijlvolle film. Het script biedt een standaard good vs. bad verhaaltje, maar de invulling ervan is behoorlijk genieten. Hoog stoergehalte, geweldige vechtscènes en vooral veel eye-candy. Sommige scènes zijn om in te lijsten. Beetje jammer van de af en toe wat bombastische score, maar dit deert de totaalervaring verder niet.

4*

Schwarzenegger en Ayer, die combinatie leek mij in eerste instantie al een gewaagde en vanmiddag werd dit bevestigd. Sabotage is zeker geen slechte film maar ik kon maar niet wennen aan Arnold in deze setting. Menigeen zal deze stap in Arnie's carrière wel kunnen waarderen maar degene die hier een film verwacht waarin hij grote geweren afvuurt en oneliners spuwt komt bedrogen uit. Ik denk dat er velen met mij met verkeerde verwachtingen aan deze film zullen beginnen. Schwarzeneggers acteerwerk en accent zijn uiteindelijk vooral misplaatst en dat haalt een stuk geloofwaardigheid uit de film. Ik had gehoopt dat Ayer compromissen zou sluiten, maar helaas, of volgens velen juist niet, blijft hij bij zijn eigen stijl en dat komt Arnie niet ten goede.

3*

Eén van Hitchcocks mindere en dat komt vooral door de opdringende moraal. Scènes als die met de blinde man en met de circus maken het wel erg bont, waardoor ik soms met het schaamrood op de kaken heb zitten kijken. Gelukkig weet Hitchcock vooral in het begin een aardige suspense te creëren en is de film visueel soms opvallend, in positieve zin. Wel is het symbolische einde op het vrijheidsbeeld weer iets teveel van het goede, helaas.

3*

Teleurstellende film. Wat deze film nog interessant had kunnen maken waren een aantal goede moordscenes, maar zelfs daar zijn er te weinig van. Wat overblijft is gewoon een saaie slasher film. Had ik ook kunnen verwachten van Jess Franco. Geef mij maar Fulci.

Saint Ange, de eerste film van de regisseur die mij met het geniale Martyrs van de vloer veegde. In dit geval is dat niet helemaal gebeurd, maar zie je wel hints naar wat Laugier met zijn tweede film zou perfectioneren. Wat mij het eerste voornamelijk bezighield, was de bevestiging dat een standaard spokenfilm niet is besteed aan Laugier. Nergens werd de film spannend of eng en het geheel stevende af op een teleurstelling. De belabberde engelse dub hielp hier ook niet echt bij. Tot het laatste kwartier waar Laugiers klasse ineens boven komt drijven. Visueel en ook auditief ineens bijzonder indrukwekkend. Beetje rare switch die de film uiteindelijk wel redt, maar in zwaar contrast staat met het slappe eerste uur. Het einde geeft de hele film een totaal andere lading en zien we hier de voorloper op El Orfanato en ook Vinyan, waar de moederrol een plaats in de spotlight krijgt. En zo toch nog een gepaste film gevonden op moederdag . De film lijkt mij trouwens niet nagesynchroniseerd, maar elke scène ervan tweemaal op film gezet. De accenten zijn overduidelijk en het geluid liep m.i. synchroon met de mondbewegingen. Jammer dat ik net de Engelse dub in huis moest halen. De Franse herziening zorgt eventueel voor een hogere score. Voor nu, 3*.

Aardige film die goed balans weet te vinden tussen drama en horror, maar op beide vlakken nergens echt imponeert. Plot is ook iets te vergezocht. Toch een prima wegkijker.

3*

Zeer matig. Salvage kent een prima opbouw, maar gaat volledig de fout in door zich teveel te focussen op de moeder/dochter relatie. En dat terwijl het uitganspunt en setting een hoop potentie bieden. Doodzonde. Vreselijke rol ook van de moeder die op momenten echt de raarste kreten uitschreeuwt en gekste bekken trekt. Sloeg nergens op.

2*

Baal ervan dat ik halverwege de film behoorlijk slaperig werd. Heb met moeite het einde kunnen halen dus deze film verdient een herziening. Met de nadruk op 'verdient' omdat ik voor zover ik heb kunnen zien een meesterwerk zich voor mijn ogen afspeelde. De grijze sfeer is er eentje die ik lang niet zo gefilmd heb zien worden en de rol van Delon eentje die toegevoegd mag worden in het lijstje beste franse performances ooit. Ook was het hele kat en muisspel eentje met niet al te veel woorden maar mooie expressieve vertolkingen en visueel mooie scenes. Zeer binnenkort de dvd aanschaffen en de film op een normale manier aanschouwen. Denk dat er dan wel meer dan 4* in zitten die ik voorlopig aan Le Samourai uitdeel. Mooie rustige misdaadfilm.

Wat een gedrocht van een film. Sanctum is het bewijs dat je met wat misleiding en slimme marketing een hoop kan bereiken. Neem een suggestie-wekkende poster, plak de naam van de maker van Avatar eraan en breng het eveneens uit in 3D, iets wat sowieso hot is in deze tijden. Iedere liefhebber van Camerons laatste werk zal hier warm voor lopen, en dat zijn er niet weinig. Sanctum is misleiding van de bovenste plank, want dit is niets meer dan een tv-film, die opgepimpt is naar iets wat zijn eigen pet te boven gaat. De decors zien er niet uit, het acteerwerk om te huilen en het claustrofobische gevoel, wat je van dit uitgangspunt zou moeten krijgen, ver te zoeken. De 3D voegt hier overigens helemaal niets toe. Bioscoop-onwaardig prul.

0,5*

Werkelijk abominabel slecht werkje. De zelfspot werkt voor geen meter en het non-talent is in elke scène voelbaar. Van soortgelijke films van The Asylum kan ik nog wel genieten van de tongue-in-cheek aanpak, maar dit is gewoon prut.

0,5*

Wanvertoning. Santa's Slay is misschien wel de slechtste kersthorror ooit. Vooral de humor die geen moment werkt, is een doorn in het oog. Daarbij ziet het er allemaal gewoon bijzonder amateuristisch en rommelig uit.

1*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Santa's Slay (2005, David Steiman) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Film waar ik niet zo goed mee weet om te gaan. Aan de ene kant werkt het absurdistische best wel, maar snapt Lieberman niet dat je dit vlot moet houden om het interessant te houden. Satan's Liitle Helper wil namelijk snel een sleur zijn. Het jongetje, wat ik overigens absoluut geen miscast en zelfs grappig vind, en de verschijning in masker vallen al snel in herhaling en de film lijkt na ongeveer een uur niet te weten welke kant op te gaan. Dit wordt bevestigd met de erg slappe conclusie. Het is fijn dat er geen uitleg wordt gegeven voor de moordenaar en zijn motieven, maar zo'n concept schreeuwt gewoon om een climax, waar in ieder geval wat gore o.i.d. bij komt kijken. Lieberman had duidelijk een erg smal budget en daar heeft hij niet het maximale uit kunnen halen. Zonde.

2,5*

Amusante film vooral. Het ziet er meestal amateuristisch uit en ook het acteerwerk is niet vaak sterk, maar Parsons haalt kracht uit de geweldige twist en de score, die op momenten aan Goblin doet denken.

Langer stuk in mijn verslag over het BUTFF.

De sfeer is inderdaad erg sterk, maar die wordt grotendeels teniet gedaan door het rommelige en weinig interessante script. Jammer, want het einde vond ik echt heel erg sterk. Wat een fantastisch design van dat ding in de sauna.
2,5*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Sauna (2008, Antti-Jussi Annila) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Eindelijk weer eens een film die durft!! Wat heb ik zo'n akelige sfeer gemist in een horror/thriller!! (ben er nog niet helemaal uit in welk genre ik m moet plaatsen). De scénes met de Jigsaw zijn werkelijk geniaal, cinematografie is prachtig, soundtrack op momenten erg elektronisch en niet echt horror, het camerawerk af en toe erg flitsend en snel (waar ik me normaal gesproken erg aan irriteer, vooral bij de moderne film) maar vreemd genoeg stoorden ze me hier allebei niet. En dat einde is natuurlijk fantastisch en beklemmend. Enig minpunt waardoor Saw net geen 5 sterren van me krijgt is het dialoog. Die was op momenten wel erg ongeloofwaardig tussen Elwes en Whannell.

Saw Rules!!!

Erg leuke afsluiter (?).

Het script is weer op een geforceerde manier tot een geheel gebracht, maar de traps hebben ook hier weer hun werk gedaan en mij gedurende de 90 minuten goed weten te vermaken. Vooral de scène met de neo-nazi's mag op het lijstje van beste Saw-traps geplaatst worden. Ook de beginscène was een erg leuke.

De 3D gimmick kan ik in dit soort gevallen veel beter hebben. Gewoon pure fun, waar niet gepronkt wordt met een stukje technologie waar eigenlijk maar weinig mee te pronken valt, wat mij betreft. De stukjes darm die in Saw 3D naar je toe komen vliegen geven de film, net als in Piranha 3D, een extra laagje absurdisme. Heb er enorm om kunnen lachen.

Van de intelligentie waar ooit sprake van was in het begin van deze reeks is nu weinig meer over, de reeks is alleen maar meer gaan inspelen op onze zieke perversies, maar of ik dit erg vind? Nee, zeker niet, het amusementsgehalte was weer enorm hoog en ik zie dit toch echt liever dan quasi-serieusheid zoals we die bijvoorbeeld zagen in het erg zwakke vierde deel.

3,5*

Goed vervolg op het magnifieke 1e deel. Saw II komt met precies dezelfde trucjes alleen is het territorium hier wat vergroot. Editing, kleurgebruik, soundtrack is allemaal overgenomen van deel 1 maar ik kan niet zeggen dat ik niet genoten heb. Heerlijke zieke spelletjes weer, hoog tempo en nog steeds beter dan alle horrortroep van de laatste jaren. Saw II mist dus de originaliteit, en ik moet zeggen dat ik eigenlijk niet helemaal tevreden ben met het einde. Een vrouwelijke Jigsaw??? Hmm kmoet het maar afwachten in deel 3. Door deze 2 puntjes een lagere score dan Saw, maar toch 4*.

Een flinke verbetering op het vorige deel. Iets wat ik vantevoren niet had durven dromen. De Saw formule leek me compleet uitgemolken en hoewel plotgewijs alweer het onderste uit de kan wordt gehaald, verrastte dit deel mij op het gebied van grofheid en gore. De traps waren niet zozeer inventief maar wel een kapstok voor een flinke portie gore en viezigheid. Die openingssequentie is toch wel de smerigste uit de reeks denk ik. Gaat de Saw reeks op deze manier verder zou ik er niet eens bezwaar hebben tegen een zesde deel. Hackl heeft mij het vertrouwen terug gegeven in een reeks die ik al voor dood had aangezien. Proficiat.

Dikke 3*

Michael Moore's Sicko?

Tegenvallend zesde deel. Nu zijn mijn verwachtingen niet zo hoog bij een zesde Saw film, maar dit nieuwe deel had ook op horrorgebied gewoon bar weinig te bieden. De scriptschrijvers hebben weer hun best gedaan om het verhaal op een geforceerde manier te laten continueren, deze dient toch enkel als kapstok voor de traps en de gore, maar na een prima opening wordt de horrorfan maar matigjes op zijn wenken bediend. De traps zijn minder smerig, minder inventief en verbleken eigenlijk gewoon bij het voorgaande deel. Ik heb eens een discussie gehad hier met een user die de traps van deel 5 vond tegenvallen, deels wegens teveel knalwerk en te weinig gorigheid, maar na het zien van dit deel lijkt hij de twee wel door elkaar te halen. Tegenvallend deeltje die er visueel trouwens indentiek uitziet als elk voorgaan deel, lijkt het wel. Op naar deel 7. Benieuwd wat de schrijvers dan uit hun hoge hoed zullen toveren. Laat ze echter wel meer focussen op de traps.

2,5*

Matig vervolg op het betere eerste deel van Cronenberg. Deze film kwam een heel decennium later dan Scanners en dat is te merken. De sfeer is volledig anders. Ook het vakmanschap is ver te zoeken, maar als 80's, begin 90's horrorwerkje an sich is het nog best te doen. De sfeer is lekker en de effecten tegen het einde maken veel goed.

2,5*

Bizar derde deel, dat een raar sfeertje kent en een paar werkelijk belachelijke momenten (duif, die karatetrap uit het niets). Meest belachelijke is nog wel hoe het scannen hier in de praktijk wordt gebruikt, als een soort van wapen dat om de haverklap in wordt gezet. De gezichten die hierbij worden getrokken bezorgen je plaatsvervangende schaamte. Maar het rare sfeertje en de typische begin jaren '90 muziek maken dit nog kijkbaar voor de liefhebber van dat tijdperk.

2,5*

Mja een formulefilm in een 3D sausje.

Het is snel duidelijk dat Scar voornamelijk dat trucje wou uitbuiten want verder is het niet heel veel soeps. Narratief slecht en een twist die behoorlijk vervelend aandoet. Begrijpen ze dan niet dat het al genoeg is geweest met al die twistgedreven plots?

Visueel zat hier een hoop potentie in. Met de grauwe en lelijke HD filmwijze had er nog een hoop visuele narigheid in gezeten. In positieve zin bedoel ik dat dan. Weintraub laat het echter aan zich voorbijgaan en stort zich zoals hierboven al gezegd voornamelijk op het narratieve/verhaaltechnische. Zonde.

Gelukkig weet Weintraub nog wel de kijker op het gebied van gore te plezieren. Lekker onsmakelijke marteltaferelen. Geen ingenieuze traps zoals we die al (veel) te vaak hebben gezien in de Saw reeks maar de klassieke één op één situatie. Scar redt zich nipt met de gore en ook de score die wel sfeerversterkend werkte.

2,5*

Wat een tegenvaller. Was erg blij deze eindelijk binnen te hebben maar al snel bleek het wachten niet de moeite waard. De setting is nog aardig en die scarecrows zien er goed uit maar dan die acteurs zeg. Totaal charismaloze personages. Spannend is de film ook nergens. De scarecrows zien er goed uit maar welke idioot heeft bedacht dat ze konden praten en geluiden maken? Waren ze stil geweest had de film wat beter geweest. Maar de grootste struikelblok zijn echt de acteurs en hun dialogen. Wil je een film spannend maken (want daar gaat deze film toch echt voor) mag het in dat opzicht wel wat verzorgder zijn. Soundtrack was ook niet echt bijzonder. Erg standaard. Jammer zeg, hier had echt veel meer ingezeten. Gemiste kans.

2,5*

Tweede dikke onvoldoende voor Buttgereit. De kunstzinnige aanpak is volkomen ongepast en het laatste waar je op zit te wachten bij zo'n film. Dit is niet Buttgereits 'field'. Met een wat grotere aanpak en betere acteurs had er nog wel iets in kunnen zitten maar dit viel zwaar tegen. Hier en daar nog wel iets kunnen genieten van een paar wansmakelijke scenes maar ook op dit gebied valt Schramm zwaar tegen.

1,5*

Heerlijk gortdroog en lief filmpje. Schultze is het meest tragikomisch typetje dat ik in tijden ben tegengekomen en dat met amper tekst in de film Heb hier ontzettend van genoten.

4*

Visueel indrukwekkende Hitchcockiaanse thriller. De score van Ennio Morricone zit op momenten zo dicht bij de stijl van Bernard Herrmann dat ik nu en dan het gevoel had naar een moderne Hitchcock te kijken. La Sconosciuta wordt gedreven door een vlot script dat je laat gissen naar de motieven van de protagonist, maar op een gegeven moment wordt het wel duidelijk waar de film naartoe wil gaan. Scriptgewijs had hier meer ingezeten, misschien een zat er wel een 'on the edge of your seat' thriller in het verschiet, maar dat wil het helaas nergens worden. Gelukkig weet La Sconosciuta op audiovisueel vlak wel behoorlijk te overtuigen. Zeker wanneer de setting hier een steentje aan bijdraagt. Stijlvolle thriller.

4*

Heb mij prima vermaakt met Scott Pilgrim vs. the World, zo'n beetje de tegenhanger van Kick-Ass, maar dan minder pretentieus en gewoon leuker. Ik heb problemen met films die met visuele trucjes hip proberen te doen. Scott Pilgrim barst ook van deze trucjes, maar op enkele momenten na heeft het mij geen moment geïrriteerd en dat komt voornamelijk door de merkbare passie van de makers jegens de jaren '80 en dan vooral de games uit die tijd. Het is wat subjectief, maar ik heb erg genoten van aspecten als bijvoorbeeld de '1up' of de overbekende game quotes als 'finish him'. Ook is het script lekker vlot, kent het leuke dialogen (stukje met de vegan is hilarisch), smelt het fantasie en werkelijkheid prettig samen tot een wereld die net niet echt is en introduceert het ons interessante personages. Cera werkt perfect als de goedaardige Scott Pilgrim, maar ook de rest van de cast vond ik erg overtuigend. En iedereen die een kleine hint naar Seinfeld brengt scoort bij mij punten . Erg leuke film. Edgar Wright is een heel end gekomen sinds Shaun of the Dead.

4*

Slap en generiek vierde deel. Craven lijkt geheel op de automatische piloot te fungeren en probeert op een erg gemakkelijke manier Scream eigentijds te maken. In alle aspecten minder dan het eerste deel.

2,5*

Toch weer een aardige Boll, ondanks de dubieuze openingsscène en het onsamenhangende script. Ook Seed zelf wil niet echt overtuigen. Het duistere sfeertje maakt echter veel goed. Boll stelt wederom niet teleur.

3*

Een verbetering op het voorgaande deel maar nog steeds niet wat ik graag van Chucky wil zien. Gelukkig zou de komische toer met deze film eindigen en verscheen dit jaar het serieuzere Curse of Chucky.

Langere recensie:

Seed of Chucky (2004, Don Mancini) - cultmoviesreviewed.com