Opinions

Ook hier ontzettend veel jeugdsentiment! En zelfs als ik het nu als volwassene bekijk moet ik zeggen dat het een erg goed en sympathiek fantasy verhaal is. Met veel liefde gemaakt en een heerlijke soundtrack (magic dance!). Ik heb trouwens meer bewondering voor dit soort special effects dan lotr-effecten, wil niet zeggen dat ze per se mooier zijn om te zien maar het is allemaal met de hand gemaakt en dat vind ik toch kunstiger dan computereffecten. Goed voorbeeld is natuurlijk het evrschil tussen "Alien" en "Alien: resurrection". Er zit veel meer leven in zo'n pop. Labyrinth is een wonderlijke film, fantastische sfeer en ook nog eens een prachtige Connelly. 5*

Bijzonder dat de Shyamalan's die ik het hoogste waardeer hier de laagste score hebben. Je zou dus kunnen zeggen dat ik dit een 'misunderstood' regisseur vind.

In het geval van 'Lady in the Water' is het publiek dat hij warm heeft gemaakt met zijn Sixth Sense e.d. totaal niet klaar of niet open genoeg voor een film die heel andere richtlijnen heeft en zich niet focust op een spannend of verrassend verhaal.

Lady in the Water is een wonderlijk sprookje die mij idd terugbracht naar de tijden dat mij verhaaltjes werden voorgelezen. Een klassieke bedtime story zoals vaker naar wordt gerefereerd in de film. Zelfs dan kunnen de mensen de knop niet omzetten. Best jammerlijk.

Essentieel in een film als deze is de creatie van 'likeable' personages en een pakkende setting.

In het geval van de setting is die niet alleen pakkend maar ook nog eens erg mooi in beeld gebracht. Je gaat je één voelen met de bewoners van dit appartementencomplex waarin het sprookje zich afspeelt.

Ben ook blij dat er niet buiten deze wereld om verteld wordt zodat de sfeer niet verbroken wordt. Mooie shots en leuk camerawerk zorgen ervoor dat op dit gebied de film niets tekortkomt.

De personages zijn stuk voor stuk mensen die zo uit een boek hadden kunnen komen. Van alles wat. Net een RPG waar je je kan verplaatsen of deel kan maken uit verschillende karakters individueel of als groep. Goed werk van de castingpersonen en zelfs Shyamalan als acteur doet het erg goed.

Het sprookje an sich is mooi verteld en hoewel niet zo wonderlijk als een klassieke Grimm goed genoeg voor een puik avondje vermaak.

Shyamalan mag ze zo meer maken en heeft dat gelukkig ook gedaan met de even sterke The Happening.

4*

Bijzondere film, maar wil een beetje van alles zijn. Wel knap hoe goed ze op momenten drama met fantasy weten af te wisselen, maar vooral dat laatste weet vaak niet helemaal goed te werken. De slechte effecten zijn daar de voornaamste schuldige van. Toch is Lady in White een aparte filmervaring die door fantasyliefhebbers gezien mag worden.

3*

Snap de negatieve kritieken hier eigenlijk niet zo. The Ladykillers is een prima onderhoudend filmpje met hier en daar een erg grappig moment. Hoewel nergens zo hilarisch als in menig betere Coen film, kon ik de film erg goed waarderen, vooral op het gebied van setting, kalmte waarmee het verhaal verteld wordt en de best leuke typetjes. Hanks verraste mij zelfs met zijn bijzondere personage, inlcusief bijzondere trekjes en vocabulaire. Zeker niet de Coens beste, maar prima vertier is dit alleszins.

3,5*

Matig, maar in vergelijking met veel andere neo-slashers nog best te doen.

De film kent in ieder geval narratief en de makers proberen hier nog een echte slasher van te maken, zonder al te veel audiovisuele uitprobeersels. Helaas maakt Hall best wel een potje met de middelen die hij voor handen heeft.

Om te beginnen is Chromeskull zelf maar een matige killer, veel te gelikt met zijn gladgestreken pak en kaalgeschoren kop. Zijn personage krijgt niet de mystiek mee die hem goed zou doen. Het matige script en slechte editing zijn hier de voornaamste redenen voor. Ook de hoofdpersonages doen eigenlijk maar wat en is er geen duidelijke reden voor de acties die zij ondernemen. Net als in menig moderne no-budget slasher hangt ook in deze film de plot als los zand aan elkaar.

Vervelen doet Laid to Rest gelukkig niet. De moorden worden op de juiste momenten ingezet en zijn op momenten erg de moeite waard. Het digitale karakter van de sfx wordt op zijn tijd echter wel duidelijk blootgesteld, maar dit zijn allemaal zaken die als lesje hebben gediend voor het vervolg, dat duidelijk een verbetering is.

2*

Leuk uitgangspunt, zeer matige uitwerking. Eens met Figo dat er interessante psychologische en gemeenschappelijke kwesties worden aangesneden (zowel Bianca als Lars staan symbool voor uitgeslotenen), maar deze worden doorheen de film bijzonder eenzijdig behandeld. Alleen door Lars' broer wordt een klein beetje tegengas gegeven, maar dit is niet genoeg om van Lars and the Real Girl een interessante studie in de menselijke geest te maken. In plaats daarvan is Lars and the Real Girl een opeenhoping van moraal. Nergens uitdagend of prikkelend, helaas, want op papier had dit zeker een hoop te bieden. Flinke misser van Craig Gillespie, die er met Mr Woodcock trouwens ook al behoorlijk naast zat. Cinematografisch is het wel prima in orde, wat de film van een dikke onvoldoende redt. Verbaast me weer niks dat dit voor een oscar is genomineerd.

2*

Vreselijk ondergewaardeerde film, die op een originele manier de belevingswereld van een op actiefilms verzot jongetje belicht. Ikzelf, als kleine jongen, kon de film destijds niet goed op waarde schatten, maar nu, jaren later, is Last Action Hero een nostalgisch genot. Misschien iets te lang met zijn 130 minuten, maar een genot alleszins.

Dikke 4*

Het script houdt je slim op het verkeerde been en switcht een paar keer van genre om vervolgens met een knal te eindigen. Ik kon het erg waarderen en ondanks wat ongeloofwaardigheden en te dik aangezet acteerwerk is dit de beste film die ik de laatste jaren in zijn soort heb gezien.

3,5*

Verrassend sterke film. Bijzonder dat de grimmige sfeer uit het origineel erin werd gehouden en we zo één van de betere remakes te zien krijgen van de laatste jaren. The Last House on the Left was dan ook één van die horrorfilms die wél rijp was voor een herinterpretatie. De cast, en dan vooral Krug, had van mij anders, vooral ouder mogen zijn, maar de algehele sfeer van The Last House on the Left is zeer goed te noemen. Op één aspect na, is het originele script goed in stand gehouden en is de brutaliteit verrassend hoog. Ik stond te kijken van de verkrachtingsscène en de wraakacties van de ouders. Goed camerawerk, mooie shots, zeer sterke score en soundtrack en een einde die memorabel genoemd mag worden. Ja, zo mogen ze er meer van maken als het aan mij ligt. Ik denk misschien wel de beste remake die ik al heb gezien. Een aanrader!
4*

Dit was dus veel beter dan ik me had voorgesteld. Lange tijd aangeraden door mijn broertje maar het leek me steeds maar een middelmatig hollywood vehikel. Na laatst weer Heat gezien te hebben (die ik ook veel beter vond dan de eerste kijkbeurt lang geleden) heb ik me toch maar gewaagd aan Last of the Mohicans en ik heb er absoluut geen spijt van. Wat een lekker meeslepend verhaal ondersteund door geweldig mooie muziek, acteerwerk van de bovenste plank (Lewis en Studi waren fenomenaal) van de hele cast en erg mooie cinematografie die ik nu wel gewend ben van Michael Mann. Ik ben nu definitief een fan van deze regisseur die me nog geen één keer heeft weten teleur te stellen en me steeds in een roes van filmgenot heeft gelaten. Hoewel ik nog steeds van mening ben dat Mann's cinematografie het beste tot zijn recht komt in de 'moderne samenleving' krijgt hij het ook hier voor elkaar een paar prachtige shots af te leveren.

Mann's kenmerkende soundtrack is ook hier weer aanwezig. Er wordt een leuke draai aan gegeven door er meer pamfluit in te gooien en minder synthesizer maar dat komt ten goede voor de sfeer uit de tijd natuurlijk.

Opvallend is dat de hele film door de film zat af te stevenen op een goede voldoende maar eenmaal voorbij het geweldige laatste half uur kwam ik tot de conclusie dat dit minimaal 4 dikverdiende sterren verdient. Wat een finale zeg. Alle kwaliteiten van LOTM komen hier naar boven.

Erg sterke film van een geweldige regisseur.

4* met optie tot meer.

Een cultuur als die van de samurai en een interessant uitgangspunt zijn door Zwick en de Hollywood machine compleet om zeep geholpen door er een overdaad aan vals sentiment, moraal, Amerikaans ego en heroïsme in te stoppen. Genietbaar voor de weinig eisende en de makkelijk meelevende, maar dit voelde niet meer aan als nummertje zoveel die van de lopende band af komt rollen. Zwick is een extreem oninteressante regisseur.

1*

Zoals beloofd:

Cult Movies Reviewed: The Last Stand (2013, Jee-woon Kim) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Als horror een beetje een mislukking, maar als drama een bijzonder fijn filmpje. Dat typisch droog scandinavisch drama is dan wel aanwezig, maar Let the Right One in weet zich te onderscheiden van al dat saaie dmv horrorinjecties, die het geheel opfleuren. Het vampiergegeven brengt niets nieuws, maar ik heb genoten van deze winnaar van het Imagine-festival. Ik heb betere films gezien op het festival, maar gezien dit een breed publiek trekt, begrijp ik de overwinning.

4*

Ongelooflijk ongeloofwaardig, maar stiekem toch best wel vermakelijk. Normaal ben ik absoluut geen fan van Foxx en Butler, maar hier staan ze mooi in dienst van een script dat vlot is en een paar leuke verrassinkjes bevat. Zo vond ik de moord op de rechter werkelijk fenomenaal. Aardig.
3*

Leatherface is typisch zo'n film die herzieningswaarde kent, maar nooit echt beter wordt dan de vorige kijkbeurt. Je blijft elke keer vooral met het gevoel achter dat de film heel wat beter had kunnen zijn als Burr gewoon zijn gang had kunnen gaan. New Line Cinema en de MPAA hebben de film echt volledig verknald door zich teveel met de productie te bemoeien en er teveel in te knippen (terwijl de x-rated versie reuze meevalt). Jammer, de intenties waren namelijk erg goed.

3*

Onbenut potentieel.

Legend of Hell House had alles in zich om een flink creepy filmpje te worden. De setting was echt geweldig. Oude, klassiek ingerichte kamers zijn een ideale plek om zo'n verhaal af te laten spelen. De soundtrack was ook prima functioneel. Maar dan de acteurs. Ze acteren prima maar het is verbijsterend hoe zij hun situatie tegemoet gaan. Niemand lijkt onder de indruk van de gebeurtenissen waardoor er weinig angst overkomt op de kijker. Echt ontzettend jammer. De basis van een goede spookfilm is voelbare angst. Een gemiste kans helaas.

3*

Samen met deel 2 het beste deel van de hele serie t/m deel 5 (deel 6 nog niet gezien). Dit is ultra-corny pulp in space en doet in die zin een beetje denken aan Jason X. Leprechaun 4 is dan ook geen erg goede film. Wel leuk is de rol van die kerel uit Allo Allo en de creatie waarin hij uiteindelijk muteert. Leuke 90's fun, maar verder niet echt memorabel.

2,5*

Vooral leuk op papier, maar in de uitwerking geen haar beter dan de vorige delen. Het is dat hier wat meer met gore wordt gedaan, want anders had het een verwaarloosbaar werkje geweest. 2*

Wat een sof om dit als verrassingsfilm te hebben op het AFFF. Ik zat te hopen op Drag me to Hell of Giallo, krijgen we één of ander slappe Britse horror-komedie. Het kijkt allemaal wel lekker weg in het begin, maar na een tijd gaat de verplichte humor wel op je zenuwen werken. Vooral die Fletch werd na verloop van tijd behoorlijk irritant met zijn one-liners. Ook de horror viel tegen, waardoor dit niet eens in de schaduw mag staan van een film als Braindead of zelfs Shaun of the Dead. Rest wat leuke momenten en een hoop vrouwelijk schoon.

2*

Herzien op blu-ray. Heerlijke 80's film die vooral in het duo Gibson en Glover een troef in handen heeft. Hun chemie is aanstekelijk. Plotgewijs is de film wat standaard, wat vooral niet erg is, en in Busey en Atkins kent Lethal Weapon twee heerlijke temporaire toevoegingen. Vooral de eerste is goed op dreef. Erg jammer is wel de wat knullige confrontatie aan het eind. Heerlijke titelsong ook trouwens. De clip ervan is hilarisch, erg 80's vooral.

3,5*

Heerlijk vervolg waarin de sterke ingrediënten uit het eerste deel weer volop aanwezig zijn. Dit deel kent misschien ook wel de meest memorabele bad-guys van de hele serie. Alweer zeer vermakelijk.

3,5*

Ook dit deel toont weer hoe leuk actiefilms kunnen zijn. De balans tussen komedie en actie is grandioos en Glover en Gibson geven weer leven aan een van de leukste duo's uit de filmgeschiedenis. Uitstekend.

Dikke 3,5*

Waardige afsluiter van misschien wel de meest constante filmreeks ooit. De humor is als vanouds ijzersterk, het samenspel vreselijk natuurlijk en de actie volop aanwezig. De film verveelt geen ogenblik, al wil het tegen het eind wel iets te lang doorgaan en sentimenteel worden. Zeer vermakelijk.

Dikke 3,5*, net als de andere delen.

Duidelijk een Alien rip-off, maar Leviathan heeft genoeg aantrekkelijks om voor de liefhebber van dit type film, interessant te blijven. Goede cast, sfeervolle setting, degelijke score en leuke creature effecten. Effecten die trouwens niet van Stan Winston zelf zijn, maar wel van medewerkers uit zijn studio.

3*

Bijzonder nihilistisch, wat niet vreemd is wanneer je bekend bent met Fassbinder's werk, maar helaas ook esthethisch en karaktergewijs weinig interessant deze hele vroege Fassbinder. De personages roepen weinig vragen op bij het publiek. Een aspect dat Fassbinder's latere werk zou tekenen. Nu was het klaarblijkelijk niet de bedoeling met een melodrama aan te komen kakken en wel met een ode aan de film noir. Begrijpelijk en de spaarzame lange trage scènes in de stijl van Melville's heist films zijn mooi. Ze hadden de film ook gered wanneer het misdaadverhaaltje niet zo matig was geweest. Maak je de keus met een pure misdaadfilm te komen mogen die misdaadelementen wel beter aangepakt worden. Fassbinder faalt daar grotendeels in. Gelukkig zou hij zich later meer richten op de pure en rauwe melodramatische film waar hij zijn sporen in heeft verdiend.

2,5*

Interessante Franco, maar saai en langdradig. Het onderwerp van seksuele verlangens binnen heilige huisjes is een leuke en wordt hier extra aangedikt door christendom op een lijn te zetten met satanisme, wat zijn climax kent in een belachelijke scène waar de duivel zelf ten tonele komt. Love Letters of a Portuguese Nun is een wat serieuzere film van Franco, maar goed is het niet.

2*

Goede Hitchcock, maar zeker niet zijn beste werk. Helemaal niet als je het vergelijkt met de soortgelijke Rope. Ook hier krijgen we een enkele locatie en een stel protagonisten die door achterdocht in een situatie van wantrouwen verkeren. Altijd een prima uitgangspunt en Lifeboat is over het algemeen ook een best spannende film. Maar naarmate het einde nadert blijft die spanning helaas niet altijd hangen en zitten we met een climax die als een emmer koud water aanvoelt. Jammer, want de cinematografie is op momenten een genot en het gevoel van isolatie is goed voelbaar. Met een sterker en intensere script had dit een waar meesterwerk kunnen zijn.

3,5*

Ontzettend jammer. Lifeforce is een film die heel wat meer had kunnen zijn. Het rommelige scenario, de gedeeltelijke casting, de onnodig lange lengte en de erg slechte soundtrack zorgen ervoor dat het erg leuke uitgangspunt, aantal erg sterke scenes en op momenten erg coole sfx nergens de film naar een voldoende kunnen brengen.

Dit is in ieder geval nog wel beter dan Hooper's werk van de laatste jaren.

2,5*

Zeer leuke splatter. Ik lees hier dat mensen de film te veel vinden neigen naar het serieuze? Geen idee waar dat idee vandaan gehaald wordt want The Story of Ricky is gewoon een en al onzin. Werkelijk geweldig de meest onmogelijke moves en absurde rake klappen van Ricky. Ook die bewakers sloegen helemaal nergens op en dan dat zoontje van de hoofdbewaker... Onbetaalbaar gewoon, dit soort pulp. Ook scriptgewijs is The Story of Ricky een zeer aangename zit. Nooit wordt de film saai, de momenten van actie en gore zijn goed verspreid doorheen de speeltijd en de climax is een memorabele. Wat een fantastische boss fight . Ik heb erg genoten van deze Hong Kong film. Zo mogen er meer wezen!

4*

Ik sta niet echt bekend als een enorme Disney-fan, maar dat begin vond ik best sterk. Het epische straalde er vanaf, ondanks de tenenkrommende muziek. Erg fijn ook hoe de titel in beeld verschijnt onder begeleiding van een harde dreun. Erg atypisch. Maar vervolgens verzandt The Lion King toch weer in elk denkbaar Disney-cliché, met als dieptepunt Timon en Pumba. Verschrikkelijke obligate sidekicks weer. Gelukkig is de speelduur kort, wat de film nog best kijkbaar maakt.

3*