Opinions

Dat iemand die een aantal horrorklassiekers op zn naam heeft staan ook nog tijd heeft om zulk bagger voort te brengen... Het script is werkelijk rampzalig met fout na fout, (dat bv die zwerver zo'n aanslag overleeft...) het acteerwerk zelfs voor dit genre waardeloos net als de dialogen. Het enige positieve is de gore maar vergeleken met bv een "City of the Living Dead" zeer onder de maat. 1,5*

Ik ben nooit een fan geweest van 007, maar het was zelfs mij duidelijk dat er maar sporadisch typische Bond-elementen terugkomen in Quantum of Solace. Als niet-fan kon ik nog met een objectief oog dit 22e Bond-vehikel kijken, en objectief gezien valt er niet zo heel veel te beleven. Het scenario is slap, de villain saai en audiovisueel is het allemaal niet zo bijzonder. Het is duidelijk dat de regisseur de Bourne kant op wil met zijn presentatie van de actie, maar buiten wat sterke achtervolgingsscènes om, valt de rauwheid tegen. Verder ga ik er niet over uit of Craig nou een goede James Bond neerzet of niet. Wel kan ik zeggen dat deze acteur elke vorm van charisma mist.

2,5*

Een positieve verrassing, want mijn verwachtingen waren op zijn zachtst gezegd rampzalig. Quarantine is grootlijnig een rechtsreekse kopie van [REC] uiteraard, maar weet met positieve veranderingen een eigen draai te geven aan het gegeven. De gore mocht er bv wezen op momenten. Zo was de scène waar de brandweerman op zijn gebroken been staat een treat voor de horrorliefhebber, hoe zeer deze ook van het origineel houdt. Natuurlijk komt Quarantine nergens in de buurt van het geniale [REC]. Daarvoor is de realiteitsgehalte te geregisseerd om echt eng te zijn en zijn bepaalde bekende koppen hier een versterker van. Toch heb ik het gevoel een film gezien te hebben die net genoeg veranderingen weet door te brengen om zich te scheiden van [REC]. Nergens geniaal, daar is het te onorigineel voor, maar een welkom tussendoortje voor de doorgewinterde horrorfan.
3,5*

Vond dit niet eens zo slecht. Vooral de opbouw beloofde nog een vermakelijke film. Het acteerwerk was oké en de setting vond ik heerlijk. Uiteindelijk draait het wel allemaal uit op 'been there done that', maar zo slecht zoals ie hier beschreven wordt vond ik Quarantine 2 niet.

2,5*

Vermakelijke film die helaas niet de verwachtingen in heeft gelost die ik ervan had. Vooral het eerste uur doet de film wat braaf aan en is de exploitation en de actie ver te zoeken. Wel is de sfeer prima, is de cast geweldig en is het laatste half uur op de trein prima vermaak, zoals we gewend zijn van dit type Italiaanse cinema. Toch bestaat er beter in dit hoekje van de cult cinema. De remake van Tarantino heeft trouwens een erg leuke draai aan dit gegeven gegeven. Ik had Fred Williamson er trouwens graag in gezien.

3*

Doet niet onder aan The Beyond en City of the Living Dead, wat mij betreft. House by the Cemetery kent voor de verandering een straightforward script, wat de sfeer zeer ten goede komt. Erg fijn ook dat de gehele film zich veel op één enkele locatie afspeelt. Hoogtepunten zijn ook hier weer de groots opgezette moordscènes. Geweldig vooral die kill van de babysitter. Erg genoten. Sterke soundtrack ook weer zeg.

4*

Zo'n lage score?? Someone Behind the Door is een beklemmende en geweldig geacteerde thriller die aan het betere Hitchcock werk doet denken, zeker wanneer Anthony Perkins alweer een geweldig verdraaid personage neerzet. Het script is ingenieus, kakt geen moment in en kent een perfecte timing. Bronson in de rol van Perkins' pion is perfect gecast en elke scène met de twee legendes overtuigt. Het feit dat Someone Behind the Door zich bijna geheel in een ruimte afspeelt draagt bij aan de sfeer en de focus op het psychologisch spelletje tussen beide heren. Blij dat ik deze VHS (met NL subs) ooit heb gevonden.

4*

Ok, hier dan de eerste inhoudelijke recensie op deze site voor deze film.

Querelle is een film die niet makkelijk op te nemen is. Op momenten is deze prent zo persoonlijk dat je als kijker moeite kan hebben enig inlevingsvermogen los te weken. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar als de dialogen en de voice over op momenten zo over the top zijn dat het lachwekkend kan worden, wil dat ook niet echt helpen.

Zo ook het theatrale wat deze film vaak draagt (zie bv bepaalde vechtscenes). Fassbinder zal hier wel zijn redenen voor gehad hebben maar persoonlijk hou ik niet zo van dat expressionistisch theatraal werk.

Het onderwerp is er natuurlijk ook eentje waar niet iedereen zich mee kan identificeren.

Dit in combinatie met eerdergenoemde aspecten maakt het moeilijk voor veel kijkers dit te kunnen waarderen waaronder ook ik.

Nu ben ik iemand die gelukkig ook veel op het audiovisuele let en hierin is Querelle op momenten magisch. Lekker surrealistische sfeer die door de hele film hangt en een oranje gloed die de film veel pracht brengt. Studiowerk is obvious maar vond het hier mooi en toevoegen aan het surrealisme.

Over de soundtrack was ik zeker te spreken. De opera achtige muziek deed me wat denken aan het ruimtelijke operageschreeuw in 2001.

Querelle haalt zijn kracht uit deze twee aspecten en het goede werk van Brad Davis waardoor dit zeker wel een voldoende verdient.

3*

Toen ik voor het eerst de trailer zag voor A Quiet Place had ik geen twijfel dat dit weleens een zeer solide horror zou kunnen worden. Het uitgangspunt is fantastisch en Krasinski (The Office US), naast regisseur ook executive producer en een van de schrijvers, leek dit klusje weleens te kunnen klaren. Maar een trailer is al eerder vals alarm gebleken.

In A Quiet Place probeert een familie in stilte te overleven op een boerderij terwijl ze bedreigd worden door mysterieuze wezens die afkomen op geluid. Als ze je horen, zullen ze op je jagen. De moeder (Emily Blunt) is hoogzwanger nadat zij en haar man (John Krasinksi) eerder hun jongste zoon zijn kwijtgeraakt aan de wezens. Hun oudste dochter (Regan Abbott) zou nog weleens een wapen in handen kunnen hebben om de wezens te bestrijden.

Laten we wel wezen, met zo’n instinctief uitgangspunt heb je op papier al snel een interessante horrorfilm. Met de juiste regisseur aan het roer zou het bijna niet mis kunnen gaan. Krasinski heeft echter nog geen noemenswaardige genrefilms op zijn naam staan dus blijven wij wat terughoudend. Hij blijkt het niet slecht te doen, maar dat is niet goed genoeg.

Krasinski doet er goed aan met weinig tot geen achtergrondinformatie te komen. We krijgen middels een krant hier en daar informatie over wat er gebeurd is. De focus ligt op het gezin, waardoor we geen tijd kwijt zijn aan randzaken. Het uitgangspunt is overleven, dus blijft er veel ruimte over om aan spannings- en karakteropbouw te werken, maar A Quiet Place voelt wat afgeraffeld aan.

Het gegeven dat het personage van Blunt hoogzwanger is en je met geluid die wezens aantrekt moet een keer voor een ijzingwekkende scène zorgen, zou je denken. A Quiet Place kent wel meer situaties die op papier ijzingwekkend zijn, maar in de praktijk niet helemaal goed uit de verf komen. Bovengenoemde scène is daar het ultieme voorbeeld van. Alles wijst op een puntje-van-je-stoel moment, maar uiteindelijk lijkt er toch wat te missen.

Het zit vaak gewoon niet helemaal lekker met de geloofwaardigheid van de film. De personages werken zich vaak in situaties waar ze makkelijk uit hadden kunnen blijven. Het gezin leeft immers al meer dan een jaar in deze situatie van overleving, wat logischerwijs veel praktijkervaring met zich mee zou moeten brengen. Toch maken ze te vaak domme fouten waardoor de scènes dat ze met de wezens te maken krijgen geforceerd aan gaan voelen.

Over de wezens gesproken: ook zij missen net datgene wat deze film boven het gemiddelde uit hadden kunnen brengen. Ze zien er zeker niet slecht uit, maar ik had gewoon wat angstaanjagenders en minder generiek verwacht. Ik kon mij er namelijk niet aan onttrekken dat ik deze beesten eerder heb gezien. Ze deden mij namelijk wat denken aan de Demogorgon uit Stranger Things.

De kritieken nemen gelukkig niet weg dat A Quiet Place goed wegkijkt en een prima toevoeging is aan de recente stroom aan goede tot zeer goede horrorfilms. Het genre heeft absoluut slechtere tijden gekend.

A Quiet Place (John Krasinski) - recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Het hele gedeelte in het restaurant is een fijn stukje psychologische thriller. Vooral Bokma overtuigt daar als maniakale onruststoker. Het einde is echter vreselijk dertien-in-een-dozijn en doet afbreuk aan de best sterke opbouw. Jammer.

3*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Quiz (2012, Dick Maas) - recensie - cultmoviesreviewed.com