Opinions

Cock Blocker

Trash cinema, maar dan met wat meer smaak. The Taint zou lijken op Black Devil Doll, maar waar daar voornamelijk smakeloosheid heerst weten de makers van The Taint wat droge humor is, wat dit werkje direct heel wat draaglijker maakt. Ik moest op momenten erg lachen om de typetjes die voorbij komen.

Het script is een fijn low-budget post-apocalyptisch avontuur van een dwaas figuur dat zich staande probeert te houden te midden van sex-crazed zombies, die het vooral op vrouwen hebben gemunt. Dit zorgt m.i. voor iets teveel geslachtsdelen in beeld. Het punt is duidelijk en ik wil gewoon gore zien en die is werkelijk fenomenaal. Heb soms met bewondering naar het scherm zitten kijken, zo knap dat die SFX zijn.

Had eerder al de score op het net beluisterd en ook bij de werkelijke kijkbeurt van The Taint vind ik deze meesterlijk. Om eerlijk te zijn had deze score een veel betere film verdiend, maar een pluspunt is het in het geval van dit obscuur werkje absoluut.

2,5* voor de film, maar de score verhoogt het totaal.

3*

Kitano komt zowaar pretentieus over. Had dit niet verwacht van een Kitano maar deze film voelt te geforceerd en mede daardoor absoluut niet intrigerend. De poging tot surrealisme en absurdisme druipt ervanaf maar nergens heeft mij dit kunnen pakken. Tot de dansscene (de vergelijking is al gemaakt maar zou eigenlijk niet mogen met de silencio scene) hoopte ik nog op een meesterlijke afwikkeling maar wat daarna kwam raakte kant noch wal en kon me op een gegeven moment alleen irriteren. Het eindeloze wapengekletter de laatste pakweg 15 min kon ik op een gegeven moment niet meer aanhoren. Ja als een film je niet grijpt ga je je storen aan dit soort zaken. Kitano goes Lynch? No way!Geweldig regisseur hoor Kitano maar Lynch is een overtreffende trap als we het hebben over dit genre. Kitano rules op het gebied van drama en misdaad en hoeft zich van mij niet meer te wagen aan dit soort surrealisme.

2* helaas.

Als onderdeel van Arrow Video's Six Gothic Tales box-set gezien. Aardig drieluik. De verhalen zijn sfeervol en vervelen niet echt, maar echte hoogtepunten kent Tales of Terror niet. Beste verhaal is denk ik het eerste. Het leukste het tweede.

3*

Zeer aardige, maar geen meesterlijke giallo. Daarvoor is het script wat te rommelig. Verder best wel sfeervol, wat vooral te danken is aan de score van Morricone.

3,5*

Jammere Hammer-Dracula. Het begin is nog erg aardig en mooi aangekleed, vooral dat bordeel, maar het verloop is maar matig en sfeerloos. Ook wil de film op momenten erg belachelijk worden, zoals het horen van een haan bij het rijzen van de zon. Wie verzint zoiets? Gelukkig is Lee weer van de partij, scheelt toch een half puntje.

2,5*

Ik begon huiverig aan deze film, maar dit bleek achteraf deels onterecht. Dit is echter bijna in zijn geheel te danken aan het naargeestige einde. TBS stevende af naar een zeer matige thriller. Het acteerwerk van voornamelijk bijrol acteurs was niet om aan te zien en audiovisueel deed TBS goedkoop aan. Maassen bleek echter beter in zijn rol te zitten dan ik had verwacht en ook Lisa Smit deed het niet al te onaardig. Toch rammelde de film aan alle kanten, lag de muziek er op momenten te dik op, werd er geen tijd genomen een sfeer neer te zetten, tot het einde. Een conclusie die alles echter net in een ander perspectief plaatste. De hints gedurende de speeltijd naar een clichématige en moralistische climax werden keihard rechtgezet met een nare en ongewoon realistische ontknoping. Zo mag ik ze graag zien. De Nederlandse film ligt mij over het algemeen voor geen meter, maar dit was een stap in de goede richting. Nu nog de regie en het acteerwerk wat bijschroeven en er kan nog wat leuks van deze regisseur komen.

3*

Bijzonder vermakelijke komedie die een MacFarlane toont die wel meer kan dan voor een spervuur aan grappen en verwijzingen zorgen. Ted brengt een beetje de magie terug van weleer en doet dat in perfecte balans met MacFarlane's kenmerkende stijl. De beste komedie van dit jaar.

4*

Uitgebreidere recensie:

Cult Movies Reviewed: Ted (2012, Seth MacFarlane) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Edit: Sam Jones

Heerlijke 80's tienerkomedie. Het was alweer jaren geleden dat ik deze voor het laatst heb gezien en de herziening is goed bevallen. Teen Wolf heeft alles wat het tijdperk kenmerkt en verveelt geen enkel moment. Fox is in zijn element en hoewel dit nog geen Back to the Future is, is het wel een van zijn betere films.

4*

Vooral een slap aftreksel van het eerste deel. Bateman is geen Fox en het boksen wordt veel minder interessant in beeld gebracht dan het basketbal uit Teen Wolf. Teen Wolf Too is een vervolg dat alle magie van het eerste deel mist en daarom volledig overbodig is.

2*

Herzien na 19 jaar en er stond me nog best veel bij moet ik zeggen. Wat was ik hier vroeger een fan van zeg! Weet nog heel goed dat we vol van adrenaline de bios uitkwamen en de gevechten na begonnen te doen. Ik was Donatello . Vermakelijke en sfeervolle nonsens die helaas iets teveel gericht lijkt op de kids. Niet verwonderlijk, maar het moralistische en veilige is toch jammer voor de volwassen kijker. Toch genoeg leuke 80's gedoe en best knappe poppeneffecten op momenten. Deel twee is in mijn herinnering leuker en donkerder, plus bevat het een cameo van mijn favo artiest uit die tijd, Vanilla Ice . Eens zien te scoren op DVD.

3*

Edit: Wat een vreselijke DVD-uitgave trouwens, die van DFW. Hij kost maar 2,50 maar audiovisueel een barslechte editie.

Gezien op VHS en bizar hoe sfeerbevorderend dat kan werken . De film op zich is er eentje die goed inwerkt op onze angsten, door een veilig thuishaven, als het ziekenhuis en zijn personeel, een macaber en onveilig karakter te geven. De scènes waar patiënten het moeten bekopen zitten strak in elkaar en worden begeleid door een minimalistisch, maar zoals Halcyon al eerder zei, effectieve score. Het computerthema is er eentje die we allemaal natuurlijk kennen uit 2001: A Space Odyssey (de kamer waar de computer zich bevindt heeft érg veel weg van een stel ruimtes in Odyssey), maar dat nemen we op de koop toe. Leuk tussendoortje.

3*

Ook al waren mijn verwachtingen enorm geslonken de laatste tijd, ben ik Terminator Genisys toch gaan zien. Zelfs met lage verwachtingen is de film nog een lange zit geworden. DE plot is werkelijk onbegrijpelijk en vooral de cast irriteerde mij enorm. Schwarzenegger houdt de boel nog een beetje staande als oude T-800. Voor de volledige recensie:

Terminator Genisys (Alan Taylor) – bioscoop | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Wat dachten jullie dan van deze plothole: Marcus wordt op een gegeven moment uitgelegd wat zijn rol in het hele gebeuren is. Dit zorgt er bij hem voor dat ie dat ding van zijn nek haalt en John Connor gaat redden. Skynet had alles vlekkeloos kunnen laten verlopen als ze hem gewoon dom hadden gehouden. Nee, ze moeten het hem allemaal gecalculeerd gaan uitleggen. Lekker slim.

Had op zich nog een aardig filmpje kunnen worden, maar het was me allemaal wat te veilig en spectaculair. Het geniale kat en muisspel mistte, het scherpe randje ontbrak, de score is verre van tijdloos. Alleen het moment dat Arnie even verschijnt, hoewel in CGI-vorm, was erg cool. Zegt meer over de originele Terminator, dan deze film. Een duidelijk studio-product met een inwisselbare regisseur aan het roer. De film stevende af op een 3,5* omdat de laatste twintig minuten toch nog een beetje een Terminator gevoel gaven, maar die hart-transplantatie heeft het hele gebeuren met een dikke 0,5* verlaagd. Wát een makkelijke manier om een vervolg te suggereren. Bah.
3*

Wat een geweldig begin! Ik zat werkelijk aan mijn stoel gekluisterd en dacht deel te gaan nemen aan een modern horrormeesterwerk. Helaas is de rest van de film nergens zo subliem als het eerste half uur. De twee bad guys verliezen hun weirdness al redelijk snel en de film introduceert op een gegeven moment een personage dat me gestolen kon worden. Erg jammer, want het eerste half uur is werkelijk subliem en kent een van de sterkste spanningsopbouwen die ik de laatste tijd heb gezien.

3*

Net gezien op de BBC. Niet echt geweldig allemaal maar toch sfeervol genoeg om niet te zappen van zender. 2*

Zeer aardige slasher die zijn punten scoort met de setting en de sterke sfeer. Ook de vermommingen en de uitdossing van de killer geven Terror Train een meerwaarde. De climax is voorspelbaar maar dat is haast inherent aan het subgenre. Sterk.

3,5*

Terug naar de Kust probeert het wel, maar slaagt er geenszins in. Het klassieke 'whodunnit' uitgangspunt wordt nog redelijk uitgevoerd, maar wat maakt Koopman hier een visueel saaie bedoening van. Terug naar de Kust is lelijk filmerij van de bovenste plank. Geen moment wordt er een enigszins aardig shot getoond en wordt de kust setting geen moment uitgebuit. Dit had niet saaier in beeld gebracht kunnen worden. Tel daarbij de tenenkrommende inspiratieloze acteerprestaties en je zit met een gedrocht van een film. Enkel de score vond ik op momenten de moeite waard. De zoveelste prul van Nederlandse bodem.

1*

Een erg simpel verhaaltje uitgerekt tot een veel te lange speelduur. Toch heb ik me weinig momenten verveeld door voornamelijk de mooie fotografie en de niet al te best acterende, maar erg amabele Kinski. Zeker niet Polanski's beste, maar wel het bewijs dat hij veel meer kan dan alleen maar psychologische thrillers, waar hij echter een meester in is.

3*

Film vandaag gehuurd, samen met Body Hammer.

Ik was blij dat ik m na 67 min uit kon zetten. Toegegeven, er zitten een aantal erg inventieve en gedurfde dingen in en dat is ook de enige reden waarom ik dit nog enigszins kan waarderen. Het eerste half uur is nog door te komen en het is ook in dit half uur waar de krachtigste elementen in zitten maar na dit half uur krijgen we een videoclip van nog eens een half uur. Had het gevoel naar MTV te kijken en laat ik daar nou een pleurishekel aan hebben.

Geen lijn, helemaal niets, alleen hoofdpijnverwekkende experimenten. Dit is niet mijn definitie van "film".

Ik moest tijdens het kijken vaak denken aan Eraserhead en Cronenberg maar haalde nergens dat niveau, zeker niet van eerstgenoemde.

2,5* voor een aantal leuke vondsten.

Texas Chainsaw is een geniale horrofilm. Een film waarin de tijd word genomen een beklemmende sfeer neer te zetten, iets wat tegenwoordig bijna onmogelijk is, alles moet snel, en waar er met een minimaal budget een maximaal resultaat word behaald. Er zitten hier een aantal scenes in die prachtig zijn om te zien, erg inventief gedaan (de schommelscene bv of de scene waarin leatherface die stalen deur open slaat om zijn eerste slachtoffer binnen te halen), de acteerprestaties zijn niet fantastisch maar natuurlijk genoeg om geloofwaardig over te komen, het realisme spat van het scherm af (juist mede door het lage budget) en dan heb ik het nog niet over de soundtrack gehad, alweer erg inventief en zeer beklemmend. Texas Chainsaw Massacre is één van de meest realistische horrorfilms die er zijn en heeft gezorgd voor heel wat inspiratie bij andere filmmakers. Niet voor niets denk ik toch

Tegenvallertje. Na Jennifer Lynch, de dochter van David, is het nu de beurt aan Ami Mann, de dochter van een van de beste cineasten die Hollywood te bieden heeft; Michael Mann. Interessant is dat beide dochters het stijltje van hun ouwe heer overnemen, wat in dit geval niet helemaal goed uit de verf komt. Het verhaaltje is flinterdun, maar dat deert de betere cineasten niet. Ami heeft echter duidelijk nog veel moeite om het verhaal ongestoord onderhevig te laten zijn aan de sfeer. Texas Killing Fields begint op een gegeven moment te sleuren en het wordt nergens helemaal gecompenseerd door oog voor cinema, waardoor de film uiteindelijk zoutloos aanvoelt. Complimenten verder voor de erg sterke rol van Morgan en de op momenten bijzonder prettige soundtrack. Erg fijn ook om die Chloe Morets weer te zien. Ze springt hier qua acteerwerk nergens boven de middelmaat uit, maar ze heeft een 'screen-presence', waar de meeste jonge actrices niet aan kunnen tippen.

3*

Duidelijk geinspireerd door Lynch's Eraserhead maar jammer genoeg niet zo geniaal of angstaanjagend als eerstgenoemde. Eraserhead had diepgang en kon je als kijker een erg onaangenaam gevoel geven. That little Monster lukt dat sporadisch want er zitten wel een paar goede vondsten in en 1 geniale scene. Leuk om eens te zien als je interesse in dit genre ligt. 3,5*

Eens met Onderhond. Film had een prima spanningsboog en hoewel we alles al eerder en (veel) beter hebben gezien in The Thing, lag het entertainment gehalte hoog. Helaas gaat het de laatste pakweg vijftien minuten volledig de mist in. De makers leken niets creatiefs meer uit hun mouw te kunnen schudden en zo wordt er een effectief script totaal om zeep geholpen. Het ideaal van Kilmers personage, het gelul over opoffering en de vreselijke moralistische ecopraat zijn een doorn in het oog. Die Amerikanen denken waarschijnlijk dat de rest van de wereld even zwart/wit is als hun en kunnen helemaal niets aan de fantasie van de kijker overlaten. Heel jammer. Toch nog 3* voor een avondje vertier.

Normaal niet mijn type film maar de eerlijkheid en de soms bij Woody Allen achtige sfeer maken veel goed. Fris om eens zo'n film te zien zonder jonge goden en zonder hedendaagse hits.

3*

Man man man wat blijft dit toch een geweldig meesterwerk. De claustrofobie, de setting, de muziek, de personages, werkelijk alles draagt bij aan de spannende ervaring die The Thing is. Na meer dan 30 jaar nog steeds nagelbijtend sterk.

Langere recensie:

The Thing (John Carpenter) – recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Ai ai ai Matthijs... In het interview met Schokkend Nieuws zei je nog zo dat je een fan van Carpenters film was. Wat een onzin allemaal, want was je dat echt, dan had je het basismateriaal wel met wat meer respect behandeld.

Wat een gedrocht is The Thing en dan doel ik vooral op de tweede helft van de film. De opbouw is nog redelijk goed en na uiteindelijk door de wat gladde (vooral de Amerikaanse) cast heen geprikt te hebben, heb ik me ongeveer 15 á 30 minuten nog best wel kunnen vermaken. De cgi had zich al een paar keer laten zien, maar ik vergaf Mathijs, want de spanning was aanwezig. In alles wel minder dan in het origineel, zo is bijvoorbeeld de muziek karakterloos en inwisselbaar en is de test-scène bij lange na niet zo sterk als in Carpenters The Thing, maar het ging allemaal wel.

Maar dan dat pakweg laatste half uur... Matthijs' ideeën zijn opgeraakt en hij is maar de veilige weg opgegaan. Ineens hebben we met een dertien in een dozijn kat- en muisspel te maken dat we al zo vaak hebben gezien. Het monster is inmiddels veel te vaak in beeld gekomen met erg opzichtige cgi en de spanning is compleet verdwenen. Om het allemaal erger te maken bevinden we ons ineens in het schip van Het Ding... vreselijk.... Slechtste keus uit de horrorhistorie misschien.

Als soort van compensatie voor de fans plakt Mathijs er een herkenbaar einde aan, dat de overgang naar Carpenters film moet voorstellen, maar mijn mening was toen allang gevormd. Matthijs, je bent een loser.

1,5*

Mierzoete actiefilm die werkelijk nergens op slaat, maar waar ik wel van heb kunnen genieten. Die New Barbarians zijn echt te idioot voor woorden (dat paars/blauw shirtje ) en bijna elk personage lijkt een hoop hersencellen te missen (om die shotgun die acterover sloeg moest ik erg lachen), maar gelukkig weten ze te vermaken en dat is wat telt in dit type film. Heel erg eind jaren '80 dit en gewoon leuk.

3*

Essentieel voer voor de Jackson fan, maar als film/documentaire moeilijk te beoordelen. De beelden hangen als los zand aan elkaar en enkel Michaels passie en inzet tijdens de repetities zijn fascinerend om te zien, naast natuurlijk de hints naar de show die deze had kunnen zijn. Als fan is dit essentieel kijkmateriaal, maar eerlijkheidshalve is This is It geen bioscooprelease waard.

3*

Echt zeer verrast met This is the End. Samen met Superbad vind ik dit toch wel de leukste film uit de Rogen/Cera/Hill stal. Normaal heb ik bijzonder veel moeite met horror komedies omdat die vaak teveel de komedie kant op leunen en de horror ondersneeuwen. De Apocalyps en de daarmee ontketende demonen zijn een lust voor het oog en krijgen gelukkig veel ruimte. Die worden hier wél serieus genomen wat in veel komedie/horrors nog weleens fout gaat. Satan en zijn demonen (die mij erg deden denken aan de honden uit Ghostbusters) maakten hier veel indruk. Ook de humor wordt niet teveel gerekt (m.u.v. het einde natuurlijk) waardoor ik het gevoel had dat de film perfect in balans was. Echt heel erg genoten.
4*

Het resultaat moest destijds overweldigend zijn, maar ook nu heb ik zitten genieten van de sets en de special effects. De matte achtergronden zijn vooral op Metaluna overduidelijk en de insecten lijken nergens op, maar de charme straalt hier weer vanaf. Ik hou van de 50's sci-fi. Tegen het einde wordt de toon wat te serieus, maar het deert de ervaring verder niet.

3,5*