Kyûketsu Shôjo tai Shôjo Furanken (2009)

Eerder zag ik The Machine Girl (3,5*) en Mutant Girls Squad (3*) al, en die bevielen hartstikke goed. J-Sploitation lijkt een genre te zijn dat mij wel aanspreekt, en toen ik Mutant Girls Squad aanschaf, heb ik geprofiteerd van de 2 voor 15 actie in de Free Record Shop, ik nam ook deze Vampire Girl vs. Frankenstein Girl mee. En vanavond was het zover, ik had er weer helemaal zin in. Vampire Girl vs. Frankenstein Girl begint met een érg toffe openingsscène waar we schedels van levende mensen zien afgehaald worden, heerlijke gore. Het is al wel erg duidelijk dat de film naast gore en actie zich ook richt op humor. Een soort die niet helemaal mijn ding is, want de Ganguro Girls en de pols-snij-wedstrijd deden mij nog geen spier verreken, want dit was mij wat té flauw helaas. De acteerprestaties zijn helaas onder de maat en ook de special-effects valt ietwat tegen moet ik zeggen. Qua gore is het nog altijd prima, maar helaas wel minder 'goor' als The Machine Girl en Mutant Girls Squad. Daarnaast zit het sfeertje er af en toe ook niet echt in, en het hele liefdesgebeuren deed mij ook niet echt veel. Het is het allemaal helaas net niet, maar gelukkig kijkt het allemaal wel lekker weg en krijgt dit filmpje geen extreem laag cijfer.

Leuk. Een hoop gekkigheden, veel bloed, overdreven acteerwerk, en slechte special effecten. Het geheel is redelijk vermakelijk, soms wel erg flauw, maar omdat het zo vergezocht is, heeft het toch wel iets komisch. Grootste kracht achter deze film is de soundtrack, op de meest "dramatische" momenten worden de meest cheesy nummers gedraaid. Het vampiermeisje zorgt voor aangename beeldvulling; de momenten waarop haar mond maximaal open gaat zijn wel behoorlijk creepy. Aardige rol, het personage is behoorlijk laconiek en direct, wat ook voor de nodige humor zorgt. De topper in dit genre blijft voor mij Tokyo Gore Police, die toch nog gekker is wat vreemde creaties. Daar kan deze film niet aan tippen, maar is desondanks ook best vermakelijk. 3*.

Amper doorheen te komen. Het was ook zeker niet mijn keuze om deze film te bekijken, maar ik moest wel vanwege een filmspel. Had ik uiteraard kunnen weigeren, maar dat heb ik niet gedaan. En dus moest ik door elke minuut van deze volkomen onzinnige film zitten. Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. Over de vreselijk opdringerig geacteerde personages, of toch liever over de krampachtige pogingen om van elke scene iets controversieels te maken. Ik heb niks tegen wat controverse, wel als je er zo nadrukkelijk naar zoekt dat de film uit de mind van een edgy 14-jarige lijkt te komen. Over het bloedvergieten ben ik ook nauwelijks enthousiast. Het is in principe altijd hetzelfde, een rode bloedfontein die het scherm in sneltreinvaart rood kleurt. Het verhaal eromheen is natuurlijk wel creatief, maar dat is ook niet zo moeilijk als je van alles in een enkele film pleurt. Ik kon nauwelijks door de film heen komen, het zijn echt mijn dingen niet. Nu zijn er best nog wat Japanse concepten binnen J-Splatter die me interessant lijken, komt nog wel een keer. Dit soort films maken me echter steeds minder enthousiast, maar ik ken mezelf langer dan vandaag en ooit gaat er nog vast weleens zo'n film op.