Opinions

Deze Horror film leek me wel interessant omdat ik sowieso wat heb met moordende clowns in horrorfilms en mede omdat op de filmcover staat "from master of terror Eli Roth". En die combinatie zou in mijn ogen dus wel eens een goede en harde horrorfilm kunnen opleveren. Maar ondanks dat het verhaal wel leuk gevonden was en de clown er op een gegeven moment heerlijk creepy uitzag, viel het me qua horror en goor eigenlijk wat tegen. Dit is echter zeker ook geen kinderfilm, want kinderen moeten het juist hard ontgelden.

In deze film draait het om de liefhebbende vader Kent (verdienstelijk gespeeld door de onbekende acteur Andy Powers) die zich als clown verkleedt, met kleren die hij ergens vindt in een huis waar hij makelaar van is, voor de verjaardag van zijn zoontje Jack, omdat de echte persoon die ze hadden ingehuurd op het laatste moment heeft afgezegd. Nadat de verjaardag van zijn zoontje is afgelopen en hij zelfs met het clownspak inslaap is gevallen, krijgt hij de volgende dag het clownspak met geen mogelijkheden meer uit en ook zijn gedrag begint te veranderen (zo eet hij enorm veel zoetigheid). Nadat hij contact opneemt met iemand die meer weet van de oorsprong van het clownspak, krijgt hij te horen dat er een vloek heerst op het clownspak en dat degene die het clownspak aantrekt langzaam verandert in de moordzuchtige maniak "Frowny the Clown", die zijn honger stilt met het eten van kinderen. De vloek kan alleen worden opgeheven als er 5 kinderen worden geslachtofferd of als degene die het clownspak draagt wordt onthoofd. En daar draait het dan om in dit verhaal.

Ondanks dat het me qua horror en goor wat tegenviel, wist deze film me wel nog te vermaken en zag het er visueel ook allemaal aardig uit en zeker de verandering van de clown die er steeds enger gaat uitzien. Ook de uitvoering van het verhaal was leuk gedaan (inclusief de sfeer), maar het is hier en daar wel wat saai en langdradig. Helaas is het verhaal ook niet echt spannend en ontbreekt het ook aan schrikmomenten. Desondanks was het laatste gedeelte (o.a. de binnen speeltuin voor kinderen) van het verhaal wel aardig en bevat het verhaal ook een aantal goede scenes (o.a. het verwijderen van de rode clownsneus en natuurlijk de zelfmoordpoging die Kent onderneemt, waarbij hij een pistool in zijn mond stopt en dan de trekker overhaalt en waarbij dan zijn clownshersenen tegen de muur spatten). Ondanks dat de cast voor mij vrij onbekend was op Peter Stormare (in de leuke rol van Karlsson die Kent uitleg geeft over het clownspak en die Kent ook probeert te onthoofden) na, deden ze het wel allemaal verdienstelijk en vooral natuurlijk Andy Powers als vader Kent en als clown, maar ook Laura Allen als de vrouw van Kent die hem ook probeert te helpen.

Al met al gewoon leuk om eens gezien te hebben deze Horror film. Maar vanwege het ontbreken van harde horror en goor, terwijl ik het wel eigenlijk verwacht had, valt het uiteindelijke resultaat me toch wat tegen. Gezien de laatste beelden m.b.t. bewijsmateriaal, kan er op deze film makkelijk een vervolg komen.

P.S. de clown liedje "Everybody Loves A Clown" en "Frowny The Clown" tijdens de aftiteling, waren wel leuk.

Dit is toch echt lachwekkend onnozel allemaal. Ik ben altijd wel fan van clowns in horrorfilms en in deze film waren ze ook best aardig, zeker de hoofdclown, maar het hele flauwe verhaal stelt bitter weinig voor en ook wordt het nergens echt boeiend of spannend. Ook de clichés komen met regelmaat voorbij vliegen. De drie kinderen in de hoofdrol vond ik ook niet echt sterk m.u.v. Sam Rockwell als Randy. Hij speelt altijd zo heerlijk irritant en dit was ook nog eens zijn eerste film. Gelukkig duurt de film niet echt lang waardoor het gelukkig ook nergens echt ging vervelen. Dankzij de drie clowns en ook Sam Rockwell valt deze film nog enigszins te genieten maar veel stelt het niet voor.

Beetje een onnozele film. De beelden van het eiland waren best fraai net zoals de vrouwen. De rol van Bill Paxton was best goed maar de rest van de film was vrij flauw. Het einde was overigens best goed en ook wel grof.

Leuk Brits tussendoortje met goede rollen van vooral Colin Salmon en Shaun Parkes.

Het einde was best goed maar ik had toch graag gezien hoe ze tekeer zijn gegaan in de bar op het einde.

Deze Braziliaanse Horror / Komedie film (het is eigenlijk meer een Thriller / Komedie film) is mijn laatste film van 2021 geworden en hij werd tijdens de "Horrorfilm Challenge" van 2021 genoemd door "John Milton". En alleen al vanwege zijn geplaatste afbeelding leek die film me wel interessant. De film heb ik toen ook gelijk gepindakaasd en heeft tot gisteravond bij mij ongeroerd op de plank gelegen.

Bij een titel als "The Cannibal Club" zullen velen waarschijnlijk denken aan een soort van film als "Cannibal Holocaust (1980)", maar "The Cannibal Club" in Brazilië is iets heel anders. Het is een soort van duistere komedie over seks, moord en kannibalisme, wat nogal vreemd lijkt en het is een beetje de Braziliaanse equivalent van het Amerikaanse "American Psycho (2000)".

"The Cannibal Club" richt zich op de rijke man Octavio (Tavinho Teixeira) en diens vrouw Gilda (Ana Luiza Rios), die lid zijn van een bizarre club, onder leiding van Borges (Pedro Domingues), waarin het eten van mensenvlees de normaalste zaak van de wereld is. Samen met andere steenrijke Brazilianen genieten ze regelmatig van een lapje mals gebakken mensenvlees, waarbij de armste inwoners van het land eraan moeten geloven en die werken o.a. als klusjesman voor Octavio en Gilda. En ze zijn ook inwisselbaar, want als er weer iemand is opgegeten, huren ze gewoon een nieuwe in en die moet er vanzelf ook aan geloven. Als de dronken Gilda op een feestje van Borges ter ere van de verjaardag van zijn vrouw Eleonora (Ana Cristina Viana) een geheim ontdekt over Borges, dreigt daar echter verandering in te komen.

"The Cannibal Club" is een sfeervolle film die veel kleur, stijl en zonneschijn bevat en ja natuurlijk ook wat moorden, bloed (het bloed is op zich al vermakelijk, omdat het bloed vaak over witte muren en lakens wordt gespoten) en vlees (ik kreeg bij het zien van het vlees overigens honger ), zoals je zou verwachten van een titel als "The Cannibal Club". De film begint met een prachtige dag aan de Braziliaanse kust, waarbij we kennismaken met de woning van de steenrijke Octavio en Gilda. De woning wordt bewaakt door een man met een geweer die in een uitklapbare stoel zit en een knappe klusjesman haalt plichtsgetrouw de bladeren uit het zwembad terwijl de relaxed liggende Gilda in bikini hem naast het zwembad vanachter haar donkere zonnebril aankijkt en dat met een cocktail in haar hand. Bij een buitenkeuken vult Otavio in zijn zwembroek een bord met perfect gegrild vlees, welke hij serveert aan Gilda en daarna duikt hij in het zwembad.

Als het avond is gaat Otavio naar de klusjesman en vertelt hij hem dat hij in de ochtend de woning voor een dagje verlaat en dat hij hem nodig heeft om zijn vrouw te beschermen. Nadat hij is vertrokken, worden we getrakteerd op de klusjesman die seks heeft met Gilda (daarbij zien we dan ook Ana Luiza Rios voor het eerst naakt) in haar slaapkamer. Maar Otavio ging niet weg, hij kijkt juist stiekem naar hen van achter een tweerichtingsspiegel, terwijl hij zichzelf bevredigt. En op het moment dat de klusjesman zijn hoogtepunt (zijn kwakje zien we naderhand ook op de grond druppelen) nadert, stormt Otavio de slaapkamer binnen en gebruikt hij een bijl om de klusjesman te doden (via zijn hoofd). Daarna zien we een volledig naakte en onder het bloed zittende Gilda de trap aflopen (zag er fraai uit), met in haar hand een doorzichtige plastic zak met daarin lichaamsdelen en zien we ook een volledig naakte Otavio het lichaam van de klusjesman in stukken zagen en hakken, die dan als maaltijd zal worden gebruikt.

Waarschijnlijk zullen sommige mensen op dat moment stoppen met deze film, maar ik genoot er juist van en er waren daarna ook nog ongeveer zeventig minuten te gaan. De rest van het verhaal draait om de geheimzinnige, rijke en exclusieve (alleen rijke mannen, die zo verveeld zijn met hun leven dat gekibbel, feesten en het opeten van de armen het enige is dat ze hebben om zich te vermaken) titulaire "Cannibal Club", maar gaat er nooit echt in detail op in. Wel zien we een aparte scène waarbij een geketende naakte donkere man en vrouw met elkaar seks hebben, welke gefilmd (in het camerabeeld zie je dan ook wat naaktheid) wordt, en waarbij de mannen van de "Cannibal Club" dan toekijken op afstand vanaf een balkon. Deze donkere man en vrouw worden daarna op hun hoogtepunt gedood (wordt helaas wel niet in beeld gebracht) door een blanke man met met een soort van morgenster (een knots met metalen punten), waarna ze worden opgegeten in het restaurant van één van de leden.

In plaatst van de details over de club, concentreert het verhaal zich daarna op Gilda, die een geheim ontdekt over clubleider en congreslid Borges, dat haar en haar man in de problemen zou kunnen brengen. Otavio en Gilda worden namelijk uitgenodigd op het verjaardagsfeest van Borges zijn vrouw en daar raakt Gilda behoorlijk dronken en moet ze ook overgeven in een toilet wat smakelijk werd getoond en ook zien we dat ze o.a. de vloer heeft ondergekotst, welke schoongemaakt wordt door een schoonmaakster. Een toilet zien we overigens ook nog tijdens een latere scène, namelijk als Gilda erop zit te plassen (waarbij ze een jurkje en hoge hakken aanheeft en haar slipje hangt dan op de enkels) en zich daarna afveegt.

Als Gilda op het feest dronken naar buiten loopt met een drankje in haar hand en daar opzoek gaat naar hun bewaker Lucivaldo (Galba Nogueira), komt ze aan bij een soort van schuur / magazijn en ziet ze hoe Borges vanachter wordt genomen door Lucivaldo. Gilda is enorm verbaasd (ze laat ook haar glas vallen, waardoor ze opgemerkt wordt door Borges en Lucivaldo) en probeert het naderhand uit te praten met Borges (die ontmaskert is als een hypocriet), maar die heeft de gewoonte om mensen voor de gek te houden die hem in de weg kunnen staan. Als Gilda het naderhand vertelt aan Otavio, vreest hij dat Borges zal afrekenen met hen en verzinnen ze een plan om dat te voorkomen.

Ze halen ondertussen ook een andere bewaker (Lucivaldo is er namelijk vandoor gegaan) en klusjesman, te weten Jonas (Zé Maria), omdat de vorige namelijk is opgegeten door hen. Deze Jonas is persoonlijk door Gilda uitgekozen, die haar werknemers uitzoekt alsof ze op "Tinder" (oké, misschien is het net "Grindr) zit door op foto's van mannen in hun ondergoed te scrollen, totdat ze er één vindt die geschikt, knap en sterk is voor haar amusement.

We belanden dan in de laatste acte van het verhaal, die er zeker mocht wezen maar ook vrij voorspelbaar en misschien wat flauw is. In de laatste acte stuurt Burgos namelijk twee huurmoordenaars op Otavio en Gilda af (die eerst nog de slapende bewaker doden met een mes), maar i.p.v. dat die afrekenen met Otavio en Gilda, rekenen Otavio en Jonas (die op dat moment aan het neuken is met Gilda) juist af met de twee huurmoordenaars, waarna ze op een slimme en sluwe manier afrekenen met Burgos. Omdat ze weten dat de politie op een gegeven moment zal langskomen, willen ze de schuld geven aan Jonas en moeten ze van hem afkomen.

Wat daarna nog volgt is eigenlijk een herhaling van de opening maar dan wel met een voorspelbare verrassing erin. Ook nu gaat Otavio in de nacht langs Jonas en zegt hij dat hij weg moet en dat hij hem nodig heeft om zijn vrouw te beschermen. Hij zegt dan ook bewust tegen hem:

"Take good care of my wife. Ok?"

Daarna zien we uiteraard Jonas seks hebben met Gilda in haar slaapkamer en kijkt Otavio wederom stiekem toe vanachter de tweerichtingsspiegel (Gilda kijkt dan ook af en toe bewust in de spiegel). Maar op het moment dat Otavio de slaapkamer binnenstormt om Jonas te doden met de bijl, duikt deze opzij (hij heeft het namelijk door en mede omdat Gilda niet van standje wilt wisselen) en slaat Otavio zijn vrouw dood. Jonas pakt daarna een geweer en schiet Otavio dood, waarna de film is afgelopen na circa 76 minuten. Daarna volgt wel nog een korte scène en zien we Jonas bij het zwembad zitten te denken.

De humor in het verhaal is opzicht wel subtiel en daarbij moet je vooral glimlachen i.p.v. hardop lachen. De humor komt vooral op conto van Otavio en dat heeft vooral te maken met de manier hoe hij zich gedraagt. Ze vond ik het komisch om te zien hoe hij zijn bewaker Lucivaldo een flinke uitbrander geeft omdat hij o.a. veel te laat op het werk kwam en omdat hij muziek luistert tijdens zijn werkzaamheden als bewaker. Over dat laatste zegt Otavio ook tegen hem:

"I don't allow my employees to entertain themselves in work hours. If I catch you again with this headphones I swear on my mothers grave I will shove this shotgun entirely up your ass. Without spit."

Sowieso heeft Otavio niet zo'n hoge pet op van zijn bewakers, want als hij een nieuw bewaker krijgt i.p.v. Lucivaldo en deze rijdt achter hem en zijn vrouw aan met een motor, wordt er door Otavio en Gilda in de auto gezegd:

Gilda: Where's Lucivaldo?
Otavio: Good question. That scumbag disappeared. No sign of him. I had to replace him for that idiot in the back.
Gilda: Has something happened to him?
Otavio: I hope so. I hope he got ran over by a garbage truck and has been crushed into pieces.

Ook vond ik het wel geinig als Otavio en Gilda praten over het geheim van Borges, waarbij er o.a. door hen gezegd wordt:

Otavio: Lucivaldo and him were.. ?
Gilda: Yes.
Otavio: In the ass?
Gilda: Of course, Otavio.
Otavio: Borges's ass?
Gilda: It wasn't mine

Tavinho Teixeira en Ana Luiza Rios spelen de rollen van Otavio en Gilda leuk en daarbij was Ana Luiza Rios ook nog eens geen echte schoonheid qua gezicht (ze had wel zwoele lippen). Maar ze is wel het meest charismatische lid van de cast en ze heeft ook een fraai lichaam dat een aantal keren naakt te bewonderen is. De overige cast deed het overigens ook verdienstelijk met o.a. een leuke rolletje van Zé Maria als klusjesman Jonas. Zo was o.a. zijn sollicitatiegesprek (Jonas is namelijk al twee maanden werkeloos) wel apart en komisch en ook zijn manier van gras maaien was wel apart, want hij doet dat alsof hij een stukje tapijt stofzuigt.

Al met al was "The Cannibal Club" een leuke afsluiting van het filmjaar 2021 en heb ik me goed vermaakt met deze leuke eenvoudige kortdurende Braziliaanse Thriller / Komedie film. Verwacht geen hoogstaand verhaal met veel spanning, maar wel een komische film over seks, moord en kannibalisme.

Leuke tienerkomedie met best wel een goede cast. De eerste 60 minuten zijn best goed maar daarna zakt de film enorm in elkaar en ben je blij als hij is afgelopen.

Drama / Sport film, welke gebaseerd is op een krantenbericht uit 1999.

Een basketbalcoach houdt zijn veelbelovende high-schoolteam op de bank, omdat de leerprestaties van zijn pupillen ver onder de maat blijven. En een diploma is belangrijk, want een lucratieve sportcarrière is maar voor weinigen weggelegd, zo betoogt coach Ken Carter (Samuel L. Jackson).

Deze voor een Amerikaanse sportfilm vrij ongebruikelijke boodschap, geeft het verder nogal voorspelbare geheel toch iets extra's.

Geweldige dialogen in deze film:

"Huh, pig? You want to go to hell with me? It doesn't matter, does it?"

"I want your eyes pig”"

"You’re gonna die pig"

"lets bleed pig"

Geweldig toch

Film was ook best in orde.

Vanwege een verjaardag en het F1 weekend in Zandvoort, heb ik afgelopen vrijdag en zaterdag geen film gekeken, maar omdat ik nu vakantie heb, kan ik dat mooi inhalen. Helaas is mijn eerste vakantiefilm geen beste, want "Cobweb" mag dan wel een leuk bedacht monster hebben, maar het heeft helaas ook een onlogisch en zwak scenario en bovendien is het ook een clichematige Horror / Thriller film.

De achtjarige Peter (Woody Norman) hoort in zijn slaapkamer mysterieuze geluiden en besluit op onderzoek uit te gaan. Zijn ouders, te weten Mark (Antony Starr) en Carol (Lizzy Caplan), verbieden dit ten strengste, waarna hij hulp zoekt bij zijn lerares Miss Devine (Cleopatra Coleman). Maar al snel stuit Peter op een vreselijk familiegeheim...

In "Cobweb" wordt de spanning met de nodige clichés langzaam maar zeker opgebouwd in het eerste uur. De uitwerking is goed, maar vernieuwend kun je "Cobweb" zeker niet noemen (deed me soms wat denken aan de horrorfilms "Mama (2013)" en "The Babadook (2014)" en dat vanwege de disfunctionele ouder-kindrelatie). De traag opbouwende horrorwending zie je dan ook van kilometers ver aankomen en pas na een uur, als alle clichés de revue gepasseerd zijn, gaat de film enigszins los.

De film begint één week voor Halloween en in eerste instantie lijkt "Cobweb" (oftewel spinnenweb) te gaan over de psychologie van een mishandeld kind. De achtjarige Peter hoort geklop en gefluister van een meisje in een muur op zijn slaapkamer, maar bij zijn aparte ouders kan hij niet uithuilen, want ze schreeuwen tegen hem en stoppen hem als straf in 's werelds engste kelder zonder licht, waarin ze hem ook vastbinden aan een ketting. Peter is ook erg eenzaam, want op school heeft hij geen vriendjes en wordt hij ook gepest door pestkop Brain (Luke Busey, die de zoon is van de 79-jarige ontspoorde acteur Gary Busey), die o.a. zijn Halloween pompoen kapot maakt. De enige bij wie hij terecht kan is de inval-lerares Miss Devine, die ook thuis langskomt (tot ergernis van moeder Carol), totdat zijn ouders besluiten dat thuisonderwijs het beste is voor Peter.

Terwijl Halloween nadert rotten de pompoenen in de tuin en duisternis regeert de binnenkamers van het grote, oude en donkere huis. Het geklop wordt erger en het meisje in de muur fluistert nu zelfs dat ze zijn zusje is en dat Peter actie moet ondernemen! Er wordt dan op een gegeven moment ook gezegd:

You need to be scared.
Mom and Dad, they're evil, Peter.
Now you know.
Your time is coming.

Maar eerst neemt Brain wraak op Brain (duwt hem op school van de trap af, waardoor hij zijn been breekt), waarna hij zijn ouders doodt door de soep te vergiftigen (geen idee waarmee, waarschijnlijk met de rotte pompoen, want er wordt alleen gezegd "It smells like cinnemon"). Daarna bevrijdt hij zijn zusje achter de muur en dat had hij natuurlijk niet moeten doen.

We zitten dan in circa de 60e minuut van het verhaal en vanaf dan werd de film tenminste een beetje vermakelijk, want zijn zusje is natuurlijk behoorlijk creepy en heeft veel weg van een spin (o.a. de manier hoe ze zich voortbeweegt) en ook komt Brain op krukken langs met drie andere gemaskerde personen (het is dan namelijk Halloween) om wraak te nemen op Peter. Dan wordt het ook wat hard en bloederig, een soort van campy slasher, waarbij het zusje hardhandig één voor één afrekent met Brain en de andere drie personen. Daarna lijkt het erop dat regisseur Samuel Bodin zich vooral aan het haasten is om tot de aftiteling te komen, want de ontknoping, waarbij Miss Devine Peter te hulp schiet, is ronduit zwak en clichématig, waarna de film al na circa 83 minuten is afgelopen.

Dat "Cobweb" tegenvalt ligt niet aan de cast, want die deden het eigenlijk best goed. Hoofdrolspeler Woody Norman als de achtjarige Peter trekt de de sympathie van de kijker snel naar zich toe en Peters ouders worden luguber gespeeld door Lizzy Caplan en Antony Starr. Antony Starr is perfect gecast als de geheimzinnige en gekke vader en dat geldt ook voor Lizzy Caplan als de koude moeder met een kunstmatige lach en afwezige ogen. Vader komt mierzoet en stabiel over, maar is nog veel gekker dan moeder. Ze zorgen beiden voor koude rillingen over de rug wanneer ze proberen Peter tot rust te manen. De personages zijn misschien wat eendimensionaal, maar ze zijn wel het beste in deze film. De enige die wat buiten de boot valt is Cleopatra Coleman als de bezorgde inval-lerares.

"Cobweb" heeft een goede cast, mysterieuze sfeer, een leuk bedacht monster en een paar effectieve schrikmomenten (o.a. een nachtmerrie van Peter), maar dat is allemaal niet bestand tegen het zwakke en op onlogische wendingen steunende scenario en het zeer slechte afgerafelde einde. Hierdoor is "Cobweb" niet meer dan een dertien in een dozijn clichematige Horror / Thriller film.

Deze ietwat flauwe (de humor is vooral droog en ik heb eigenlijk nergens echt om hoeven te lachen) en melige maar toch ook wel vermakelijke (is soms best grof) komedie / horror film, met een flinterdun lijntje over "Don’t do drugs kids!" en goede moeders en slechte vaders, zag ik gisteren voorbijkomen en toen heb ik hem maar eens een kans gegeven. De film is opgedragen aan Ray Liotta die in deze film een rol heeft en die stierf op 26 mei 2022, maar volgens mij is het ook een eerbetoon aan Dee Dee Ramone, bassist en één van de oprichters van de punkband "Ramones", want iemand in de film heet ook Dee Dee

Als een vliegtuig gaat neerstorten, besluit een piloot alle cocaïne uit het vliegtuig te gooien en zelf daarna te springen. Hierbij komt de piloot echter te overlijden. De cocaïne komt terecht in een bos in Georgia en een deel van de drugs wordt gevonden door een zwarte beer, die high wordt van de drugs en op moorddadige strooptocht gaat door de bossen op zoek naar meer cocaïne. Ondertussen willen de kinderen Dee Dee (Brooklynn Prince) en haar beste vriendje Henry (Christian Convery) naar de waterval in het bos om deze te schilderen, willen Daveed (O'Shea Jackson jr.) en Eddie (Alden Ehrenreich) de vermiste drugs van maffiabaas Syd (Ray Liotta) terug zien te vinden, gaan boswachter Liz (Margo Martindale) en Peter (de vrijwel onherkenbare Jesse Tyler Ferguson uit "Modern Family (TV Series 2009–2020)") samen met moeder Sari (Keri Russell), oftewel Mrs. Mckinndry, op zoek naar dochter Deedee en is rechercheur Bob samen met politieagente Reba (Ayoola Smart) opzoek naar Daveed en Eddie en de drugs. En dat is kort in een notendop waar het om draait in deze film.

Opzicht klinkt het best belachelijk allemaal, maar het gaat hier om een waargebeurd verhaal! Op 11 september 1985 sprong Andrew Thornton II, een voormalig politieagent die drugsdealer werd, met ongeveer 40 kilogram cocaïne uit zijn privévliegtuig boven het Chattahoochee National Forest in het noorden van Georgia. Maar er ging iets mis! Thornton, die mogelijk zijn hoofd stootte (daar gaat deze film ook vanuit) toen hij het vliegtuig verliet, werd namelijk dood aangetroffen in een steeg in Knoxville in Tennessee, omdat zijn parachute niet openging, terwijl zijn vliegtuig ongeveer 100 mijl verderop neerstortte.

Thornton's team heeft de cocaïne nooit teruggevonden, maar twee maanden later vond een jager in het Chattahoochee bos een dode zwarte beer omringd door open verpakkingen. Zijn maag was gevuld met wit poeder. De beer had blijkbaar cocaïne ingenomen en stierf aan een overdosis. Bijna 40 jaar later vormt dit bizarre verhaal de basis van "Cocaine Bear", een film geregisseerd door Elizabeth Banks, die zelf ook regelmatig in films, vaak komische en luchtige, te zien was zoals in "Zack and Miri Make a Porno (2008)" en "Walk of Shame (2014)".

Hoogstaand (wat je overigens ook niet verwacht) is het allemaal niet wat je te zien krijgt, maar slecht was het zeker ook niet en de film duurt ook maar 90 minuten, gevolgd nog door twee korte extra scènes. De film bevat een mix van komedie, horror en misdaad en stelt één simpele vraag, namelijk wat als de beer bleef leven, coke gebruikte en ongelukkige mensen aanviel die zijn pad kruisten? De film is dus heel losjes gebaseerd op waargebeurde feiten uit 1985, maar in dit verhaal loopt het een tikkeltje anders af.

In "Cocaine bear" zien we namelijk al tijdens het begin een koppel rugzaktoeristen, te weten Olaf (Kristofer Hivju) en Elsa (Hannah Hoekstra), de zwarte beer opmerken en fotograferen wanneer die vreemd gedrag vertoont aan een boom. De beer is namelijk constant het hoofd tegen de boom aan het slaan. Later ontdekken we dat het een wijfje is en dat ze twee berenwelpjes heeft die ook aan het witte spul zitten, maar in tegenstelling tot hun moeder daar niet een woedend bloeddorstig superroofdier van worden. Als de beer het koppel opmerkt, valt het dier hen aan en loopt het niet goed af voor Elsa (verliest o.a. een been), waarbij Olaf weet te ontkomen (wordt naderhand alsnog het slachtoffer van de beer).

Daarna komen verschillende groepen mensen terecht in het bos dat in de Amerikaanse staat Georgia, de habitat van de beer, ligt en dat met verschillende bedoelingen. Hierbij spijbelen twee kinderen, te weten Dee Dee en Henry, op school omdat ze een waterval in het bos willen zien en gaat de moeder van Dee Dee, te weten Sari, opzoek naar haar. Daarnaast zijn er drie onnozele boefjes, te weten Kid (Aaron Holliday), Vest (J.B. Moore) en Ponytail (Leo Hanna), die in het bezoekerscentrum van het bos van alles stelen (o.a. snoep en ze overvallen ook mensen op het toilet). Zij hebben o.a. een tas gevonden met drugs en verstopt boven een paviljoentje in het bos.

Het spreekt voor zich dat de drugsbende waarvoor de cocaïne bestemd was zo veel mogelijk van de inhoud terug wil vinden in het bos. Zij zijn daarbij met zijn drieën (lange tijd zijn ze met zijn tweeën en op een gegeven moment ook met zijn vieren, dus er is nog een verrader), te weten Daveed, Eddie (die rouwt om zijn vrouw en die een zoontje heeft) en maffiabaas Syd (die de vader is van Eddie en die net echt een rolmodel is als vader en opa). Zij worden achternagezeten door rechercheur Bob, die later zal vaststellen dat zijn vrouwelijke collega Reba een corrupte agente is. En dan is er nog de boswachter van het bos, te weten Liz, die het bezoekerscentrum bemand en die bezoek krijgt van de zekere Peter, die meer dan enkel het bos lijkt te komen inspecteren. Peter wilt namelijk ook het bos van Liz inspecteren

Verschillende personages ontmoeten elkaar in het bos (soms bewust en soms toevallig) en vrijwel allemaal stuiten ze ook op de zwarte beer (zeg maar gerust CGI beer, want die komt overduidelijk uit de computer) en overleven velen deze ontmoetingen niet. En wie dacht even een ambulance te bellen om zo te ontsnappen aan zijn lot komt ook bedrogen uit, want op een gegeven moment rijdt een ambulance naar het park om een gewonde persoon, te weten boswachter Liz die aangevallen is door de beer, op te halen bij het bezoekerscentrum. De ambulance scène is het hoogtepunt van de film (was tenminste nog enigszins komisch en ook behoorlijk grof) en daarbij krijg je ook het passende jaren 80 nummer "Just Can't Get Enough " van de Britse band "Depeche Mode" (maakte elektronische muziek) te horen. Dee Dee was daar schijnbaar ook fan van, want op haar kamer hangt o.a. een "Depeche Mode" poster.

M.b.t. de beer lijkt het erop dat klimmen in bomen (die natuurlijk ruimschoots aanwezig zijn in een bos) geen zin heeft om te ontsnappen aan de beer, want dit 230 kilo wegende dier kan dat ook en Dee Dee en Peter komen daar op een gegeven moment ook achter, waarbij het slecht afloopt voor Peter (doodgebeten en verliest ook een been). Ook vluchten haalt niets uit, want de beer haalt je moeiteloos in (o.a. te zien tijdens de opening en bij de ambulance scène). Een bloedbad wordt dus aangericht in het bos en lichamen, benen en darmen vliegen in het rond, want de beer krijgt er gewoon niet genoeg van ("Just Can’t Get Enough" ) Niet altijd overigens, want soms valt de beer gewoon in slaap en zelfs op een mens.

De beer lijkt niemand te sparen, behalve de kinderen (dat vond Elizabeth Banks schijnbaar iets te grof, maar dat de kinderen cocaïne eten vond ze schijnbaar niet erg ), moeder Sari, Daveed en Eddie van de drugsbende en de corrupte politieagente Reba . Hoewel de cast vooral bestaat uit typische stereotypes personages, deden ze het wel leuk en hadden ze er ook zichtbaar veel plezier in en vooral Ray Liotta, Keri Russell, Christian Convery en Margo Martindale en als hoogtepunt O’Shea Jackson Jr. en Alden Ehrenreich die enorm veel chemie hebben met elkaar. O’Shea Jackson Jr. brengt zijn stoïcijnse stoere "men's persona" goed over (slaat o.a. de drie onnozele boefjes op het toilet in elkaar die hem willen beroven) en het gaat prima samen met Alden Ehrenreichs emotionele Eddie, die nog altijd rouwt om de dood van zijn vrouw. Ook onze Nederlandse Hannah Hoekstra heeft een klein rolletje in de film en is tevens het eerste slachtoffer van de beer.

De digitale techniek (een stuntman in een "motion capture" pak) waarmee de beer tot leven komt is best indrukwekkend. Natuurlijk zijn de bewegingen van de beer wat meer vermenselijkt en uitvergroot, maar het realisme is nog steeds groot genoeg om toch nog enige angst in te boezemen en de beer is ook een echte moordmachine. Het geweld is vaak erg grafisch, maar wel op een komische manier waardoor het ook voor niet-horrorhelden goed te doen is.

Al met al bevat "Cocaine Bear" voldoende ingrediënten om je verstand op nul te zetten en er ook van te genieten. De plot is dun, maar bloed, afgerukte ledematen en darmen zijn er in overvloed (je zou haast denken dat de schrijvers zelf iets hebben genomen om dit maffe scenario te bedenken) en de film duurt ook niet lang (wat ook perfect is voor een film als deze).

Als Zombie-tussendoortje is deze film best goed te doen. Het verhaal is niet hoogstaand maar was wel leuk verzonnen en hetzelfde geldt voor de uitvoering. De zombies zien er best goed uit en geregeld gaat het er ook best hard en grof aan toe. Buiten dit valt er ook regelmatig wat te (glim)lachen waardoor we te maken hebben met een Komedie / Horror. Hierdoor wordt het natuurlijk wel nergens echt boeiend of spannend maar door de combinatie kijkt de film zich wel lekker weg.

Visueel zag het er best allemaal aardig uit en dat geldt ook voor het muzikale gedeelte (best wel leuke en aparte liedjes, met name het liedje op het einde). De cast is misschien niet hoogstaand maar ze hadden er wel duidelijk veel plezier in en sommige karakters vond ik best leuk. Het leukste karakter vond ik eigenlijk nog Ashley Thomas hoewel hij helaas niet de hele tijd in de film zit. Hij was regelmatig lekker opdreef en de scene met hem en de baby vond ik geweldig. Ook speelde Alan Ford (vooral bekend van "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" en "Snatch") weer lekker overdreven wat hem ook wel op het lijf geschreven is.

Zoals gezegd is deze film als Zombie-tussendoortje goed te doen, maar je moet er wel niet al te veel van verwachten en soms is het ook best wat flauwtjes (met name het gedoe met de oudjes).

Redelijke film die zich het best laat bekijken bij het achteroverslaan van een aantal sterke cocktails Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Wist trouwens niet dat de film al zo oud was.

Best wel een leuke Mystery / Sciencefiction met tevens een mooi en ook best uniek verhaal. Het is inderdaad een "feel good" movie waarvan het verhaal mooi en goed in elkaar zit. Misschien is de film wel wat te zoetjes, zeker het einde. De cast deed het overigens goed en de beelden zien er ook best mooi uit. Al met al gewoon een goede film die zich lekker wegkijkt.

Een actie film zou ik dit zeker niet willen noemen.

Het verhaal is niet slecht maar de film was niet echt spannend of boeiend. Ed Harris en Max von Sydow speelden vrij aardig. Leuk om eens gezien te hebben maar daarna ben je hem weer snel vergeten.

Deze flauwe, gewichtige (vanwege het meespelen van Cedric the Entertainer ) en dertien in een dozijn Komedie / Actie film zag ik toevallig gisterochtend op "Film1" toen ik wakker werd en hij wist op de één of andere manier toch mijn aandacht te trekken, zodat ik niet verder zapte.

Op een ochtend wordt Jake Rodgers (Cedric the Entertainer) wakker, met naast zich een dode FBI-agent en een koffer vol met geld. Hij kan zich niets herinneren, ook niet of hij een geheim agent is of slechts een conciërge die de vloeren dweilt bij een videospelfabrikant. Dan blijkt hij ook nog getrouwd te zijn met een blanke vrouw, te weten Diane (Nicollette Sheridan). Gelukkig schiet de pittige Gina (Lucy Liu) hem te hulp.

Nogal flauwe pastiche op de "Bourne" films (Hoofdrolspeler Cedric the Entertainer is echter geen Matt Damon en al zeker niet qua postuur, want Matt Damon zou twee keer in hem passen) van de maker van het verschrikkelijke slechte "Flubber (1997)". Ondanks dat ik Nicollette Sheridan best een mooie vrouw vindt, werd ze destijds voor haar rol genomineerd voor een Razzia.

Helemaal mislukt is "Code Name: The Cleaner" echter niet, want Lucy Liu (in een rol die ze ook al eens speelde in "Charlie's Angels (2000)") en Cedric the Entertainer vormen een leuk koppel, die met een beter script best samen tot hun recht zouden komen. Ook de actiescène aan het eind van de film is nog best de moeite waard, maar daarvoor moet je echter heel wat flauwe humor en slappe actiescènes doorstaan.

Al met al is deze flauwe Komedie / Actie film wel nog het aankijken waard, maar de makers hadden bij het uitwerken van hun idee voor de film moeite om de knoop door te hakken wat betreft "maken we nu een Komedie" of een Actie / Thriller" ? Daardoor ontstaat er een film, die eigenlijk niets van beide is. Voor een Komedie is het niet echt grappig (of je moet al van hele flauwe humor houden) en voor een Actie / Thriller ontbreekt het aan spanning.

Helaas heb ik deze zooi vroeger ook gezien. En ik moet zeggen dat deze film nog enigszins ging want er zat tenminste nog in redelijk verhaal in. De acteer prestaties van Chuck Norris zijn natuurlijk weer uiterst beroerd.

Best wel een leuke actie / misdaad film waarin Pam Grier uit is op wraak zoals Charles Bronson uit de "Death Wish" films. Maar deze film was eerder dus het is zeker niet gejat ervan (eerder andersom). Het verhaal is niet ingewikkeld maar zit wel leuk in elkaar en weet ook wel te boeien. De film is soms ook best grof (o.a. het begin) en de cast doet het goed en dan met name de wonderschone Pam Grier met haar twee heerlijke projectielen die best vaak te zien zijn. De scene waarbij ze zich uitkleedt voor King George (die zag er echt geweldig uit als een pooier) was gewoon . Ze zag er trouwens regelmatig adembenemend uit. De andere dames in de film zagen er overigens ook best fraai uit (ook naakt). Gelukkig was Sid Haig ook weer van de partij (heeft vaak samen gespeeld met Pam Grier) zodat het feest compleet was. Dit keer niet in een komische rol maar als een keiharde gangster. Hij speelde zijn rol weer voortreffelijk. De funky muziek in de film was ook best aardig zeker in het begin en bij de introductie van King George.

Gewoon een heerlijke jaren 70 film om naar te kijken. Eigenlijk wel jammer dat dit soort pareltjes niet meer worden gemaakt.

Redelijke film die langzaam op gang komt. Origineel is hij zeker niet maar ik heb me er wel goed mee geamuseerd. Alhoewel ik van deze film nog nooit gehoord had bevatte hij wel een cast met veel bekende acteurs. Van deze cast speelde Stephen Dorff het best. Hij paste uitstekend in deze rol. Dennis Quaid deed het ook niet onaardig maar Sharon Stone (eens niet sexy in een film ) en Juliette Lewis voegden niets toe, vooral de laatste. Deze film is zeker geen topper maar is wel eens leuk om gezien te hebben. Men had wel beter het eerste uur kunnen inkorten naar 30 minuten want het eerste uur was vrij saai.

Best wel een mysterieuze en vage film die van begin tot het einde weet te boeien. Echt geweldig is het allemaal niet maar omdat het allemaal zo mysterieus en vaag is ben je wel benieuwd naar een verklaring welke je ook min of meer krijgt op het einde (uiteraard te maken met het geloof). Of je er blij mee moet zijn is natuurlijk de vraag. De cast is niet geweldig maar het was prettig om naar Theresa Russell te kijken.

Fuck Me, fuck Me, fuck Me

Best een verrassende goede Drama / Thriller waarbij het boeiende verhaal eigenlijk is opgedeeld in twee gedeeltes.

Het eerste gedeelte draait voornamelijk om Richard Dane (best verdienstelijk gespeeld door Michael C. Hall, hoewel hij ietwat saai was) die door zelfverdediging een inbreker doodschiet (eigenlijk ook door toeval) en daarna de vader Ben Russel, een ruige ex-gevangene die net is vrijgelaten en goed gespeeld wordt door Sam Shepard, van de neergeschoten inbreker op zijn dak krijgt (had wel iets weg van de film Cape Fear uit 1991). Hierdoor ontstaat er opeens een verrassende wending (overigens wel een ietwat rare wending) en draait het verhaal om Richard Dane, Ben Russel en Jim Bob (goed gespeeld door Don Johnson in de rol van een aparte detective en tevens varkensboer, hij komt overigens wel pas na circa een uur in het verhaal voor) die samenwerken om de echte zoon (Freddy, gespeeld door Wyatt Russell) van Ben Russel te gaan opsporen en uiteindelijk zelfs gaan vermoorden (door een andere toevalligheid komen ze er namelijk achter dat die zoon jonge illegale vrouwen, die in de prostitutie werken, vermoordt en dat filmt en verkoopt).

Ondanks dat het verhaal wat toevalligheden bevat en ook niet helemaal duidelijk is (wie was nu namelijk de inbreker in het begin ?), wist het verhaal me wel te boeien en vond ik het op bepaalde momenten ook wat spannend. Ook met de uitvoering zit het wel goed en in het laatste gedeelte gaat het er best hard aan toe. Het einde vond ik overigens sterk en zeker het moment dat Ben Russel tegen zijn zoon Freddy zegt "Freddy, ik ben Ben Russel, ik ben je vader, ik kom je vermoorden". Zoals eerder aangegeven doet de cast het goed en met name Don Johnson vond ik wel een aparte verschijning (zeker hoe hij erbij liep) in deze film en hij had ook humor (zeker op het moment bij de toevallige aanrijding met de enorme reus).

Al met al gewoon een goede Drama / Thriller, die zich lekker wegkijkt en waarvan het verhaal van de eerste tot de laatste minuut weet te boeien.

Niet meer als een dertien in dozijn flauwe Actie / Thriller. Het rommelige verhaal begint opzicht nog wel redelijk, maar nadat Bruce Willis (vader) in de auto tegen Henry Cavill (zoon) zegt dat hij voor de CIA werkt stapelt zich de ene cliché na de andere op. Bruce Willis is voor deze film als een lokkertje gebruikt want hij speelt alleen in het begin mee.

Ondanks dat dit geen goede film is, keek hij zich nog wel aardig weg vanwege de vaart, de actie en ook de aardige rol van Sigourney Weaver als de kille bitch Jean Carrack . Ook de beelden van Spanje en Madrid mochten er wel wezen.

Als tussendoortje is deze film nog best te doen, maar geweldig is het natuurlijk allemaal niet en zeker niet origineel.

Buiten dat dit best een aardige Actie / Drama film is (ik had eigenlijk een beetje een standaard Liam Neeson actiefilm verwacht, maar dat is het zeker niet), neigt deze film toch ook naar een Komedie film, want de film zit vol met zwarte humor.

Het verhaal stelt eigenlijk weinig voor en is ook behoorlijk dertien in een dozijn achtig, maar de Quentin Tarantino achtige uitvoering van het verhaal vond ik best geslaagd (mede door de gekozen locatie in de sneeuw) en is vooral ook leuk en dat komt natuurlijk door de vele zwarte humor (zoals o.a. een volledig blanco afscheidsbriefje), maar ook door de vele personages (die allemaal een bijnaam hebben en ook bijna allemaal dood gaan), die ik eigenlijk allemaal wel leuk vond en met name het personage Trevor 'Viking' Calcote (gespeeld door Tom Bateman) waar Nels Coxman (gespeeld door Liam Neeson), die in het verhaal ook Cockman wordt genoemd, wraak op wilt nemen.

Al met al een leuke en vermakelijke Actie / Drama film, waar ik me vanaf de eerste tot de laatste minuut mee vermaakt heb.

Van deze Sciencefiction / Thriller film had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar toen ik hem voorbij zag komen, meende ik dat dit wel eens een aardige film kon zijn (mede omdat regisseur Xavier Gens erachter zit en die heeft toch een aantal goede films gemaakt) en heb ik hem afgelopen nacht en vanmiddag bekeken.

In september 1914 aan de rand van de Zuidpoolcirkel, stuit een stoomschip op een verlaten eiland. Aan boord staat de jonge man Aaron Winds (David Oakes), die erom popelt om vanuit daar het weer te bestuderen, en in eenzaamheid aan het einde van de aarde te leven. Eenmaal op het eiland, vinden ze geen enkel spoor van de man, te weten meteoroloog Aldo Vigeland, die hij moet gaan vervangen, maar vinden ze alleen de mysterieuze vuurtorenwachter Gruner (Ray Stevenson), die zich verschanst heeft in de vuurtoren. Het lijkt erop dat hele leefwereld van Aaron Winds voor twaalf maanden uit niets meer zal bestaan dan een verlaten hut, Gruner (die het eiland namelijk niet wilt verlaten), de vuurtoren, stenen, stilte en de zee. Maar dan valt de nacht en blijkt het eiland toch niet zo verlaten en onbewoond te zijn als hij had gedacht.

Het eenvoudige verhaal zit opzicht best aardig in elkaar (de eerste 25 minuten daarvan zijn ook nog mysterieus) en weet ook wel te boeien (spannend wordt het echter nergens) en te vermaken en bevat ook de nodige actie, die hoofdzakelijk bestaat uit zelfverdediging tegen blauwe Avatar-achtige uitziende wezens uit de zee, die het voorzien hebben op de mensen op het eiland. De actie is wel steeds herhalend en dat laatste geldt ook voor het einde van het verhaal, welke best aardig was en ook leuk gevonden (misschien zelfs verrassend) was.

Eén van deze wezens is overigens een vrouw (die op een gegeven moment Aneris wordt genoemd door Aaron Winds), die min of meer het huisdier is van Gruner en waar hij zelfs ook seks mee heeft Ondanks dat het verhaal zich afspeelt op een klein en kaal eiland, werd het eiland en de omgeving ervan wel regelmatig fraai in beeld gebracht en dat geldt eigenlijk ook voor de actie, welke me soms wat deed denken aan de actie uit de Actie / Horror film "World War Z (2013)" en dan doel ik vooral op de massale bestorming van de vuurtoren.

Buiten de actie en de onderlinge verstandshouding tussen de drie hoofdpersonages, gebeurt er verder eigenlijk niets in het verhaal, waardoor ik het soms wat saai en langdradig vond. De cast is dus min of meer op één hand te tellen en bestaat uit de hoofdrolspelers David Oakes, Ray Stevenson en Aura Garrido (in de rol van Aneris, die dus de blauwe Avatar-achtige uitziende vrouw is en waar Aaron Winds een band mee krijgt), die het opzicht best verdienstelijk deden.

Al met al best een aardige Sciencefiction / Thriller film (duurt circa 100 minuten) om eens gezien te hebben, maar meer zeker ook niet.

Niet meer dan een aardig oorlogsdrama. De film staat hier betiteld als een 3 delige serie maar hij wordt ook wel eens gewoon in zijn geheel uitgezonden en in die vorm heb ik hem destijds ook gezien (volgens mij ergens in de eerste week van mei waar het normaal is dat er veel oorlogsfilms op TV te zien zijn). Het verhaal is best aardig en de cast deed het ook best aardig maar echt boeiend of spannend wordt het eigenlijk nergens en het is meer een soort romantische oorlogsfilm dan een echt pakkend oorlogsdrama. En dat vind ik eigenlijk wel jammer, maar slecht is het zeker niet.

Een beetje het Amerikaanse antwoord op de Scandinavische film "Kongen av Bastøy (2010)" en eigenlijk ook qua opbouw.

Het verhaal zit goed in elkaar en weet ook te boeien. In eerste instantie lijkt het enigszins op een cliché verhaal en ook qua opbouw, want je zag het eigenlijk allemaal wel aankomen. Maar in de laatste 30 minuten komt de film gelukkig echt lekker opgang en gaat het er ook behoorlijk heftig aan toe. Het einde mocht er zeker wezen. De cast was relatief onbekend voor mij, maar ze deden het wel goed en ook best overtuigend. Zeker beide hoofdrolspelers P.J. Boudousque (als Brad Lunders) en James C. Burns (als de gepensioneerde Colonel Frank Reichert, die de harde hand toepast op de hervormingsfaciliteit).

Ondanks het enigszins langdradige en ook wel cliché eerste gedeelte van het verhaal was dit best een aardig drama.

Weliswaar nergens echt bijzonder en eigenlijk gebeurt ook niet echt iets dramatisch, maar al met al was dit best een sympathiek drama/romantiek film. Het sobere verhaal zit best mooi in elkaar (misschien wel een beetje cliché), de beelden zijn regelmatig fraai en hetzelfde geldt voor de passende muziek. Ook deed de gehele cast het wel goed in deze film en dan vooral natuurlijk hoofdrolspeler Richard de Klerk.

Inderdaad een leuke thriller met goede rollen van Tom Cruise en Jamie Foxx. De sfeer van de film past perfect bij het verhaal (speelde zich af in de avond). Heb me goed geamuseerd met deze film.

Matige film waarvan je de wending al mijlenver van te voren zag aankomen. Arnold Schwarzenegger deed het redelijk (eigenlijk meer op routine) maar ik heb hem toch wel eens beter gezien. Maar ja hij was ook al aardig op leeftijd tijdens deze film.

Ondanks dat ik het eerste deel nog niet gezien heb was dit best een aardige Horror / Thriller die wel wat weg had van Saw / Cube / The People Under the Stairs. Het verhaal is simpel maar de film zit de hele tijd vol met actie en geweld waardoor het zich lekker wegkeek. Dat laatste mede ook omdat de film maar amper 75 minuten duurt. De cast was niet hoogstaand maar voor dit soort films is dat ook totaal niet nodig. Gewoon leuk vermaak als je niet vies bent van geweld.

P.S de scene in de discotheek was

Na gisteren het best aardige tweede deel gezien te hebben, had ik vandaag maar besloten om ook het eerste deel eens te bekijken. En ik moet zeggen dat dit deel toch een behoorlijk stuk beter is. Dit deel heeft tenminste nog een aardig verhaal en is bovendien boeiend en zeer zeker ook spannend. Ook het einde is best sterk. Qua kills is het minder (ook wel logisch) dan het tweede deel maar hier zitten wel een aantal pareltjes van kills in

Ook de cast deed het best goed en dan natuurlijk vooral Josh Stewart als Arkin en uiteraard Juan Fernández als de lekkere sadistische Collector. Ze speelde wel niet lang mee maar Madeline Zima vind ik altijd wel fraai om te zien.

Al met al is dit gewoon een heerlijke en ook sterke Horror / Thriller die zich prima wegkijkt.