Opinions

Vreselijk slecht (totaal niet grappig en zeer kinderachtig), net zoals de meeste films trouwens waarin Martin Lawrence in meespeelt. Wel grappig om te zien wat er geworden is van het Bill Cosby-meisje Raven-Symoné. Voor haar is het misschien verstandiger om te stoppen met acteren en wat overtollige kilo's te verliezen.

Hoewel dit zeker een mindere film is van het leuke Italiaanse duo Terence Hill en Bud Spencer, kijkt hij wel nog redelijk lekker weg en dat kwam mede door de korte duur. Het verhaal is zeker niet geweldig en is soms ook wat aan de saaie en langdradige kant. Visueel zag het er wel niet onaardig uit en doordat het verhaal zich ook grotendeels afspeelt in en rond een circus, is het ook best kleurrijk. Verder doen Terence Hill en Bud Spencer het verdienstelijk en hetzelfde geldt voor de donker acteur Woody Strode. Leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook niet.

P.S. het was wel leuk om weer eens de Italiaanse acteur Eduardo Ciannelli terug te zien (speelde vroeger vaker verdienstelijk in dit soort films) in één van zijn laatste films (gestorven in 1969).

Leuke maar zeer eenvoudige actie film. Het verhaal (wraak) is vrij cliché en stelt niet zoveel voor. De uitvoering is wel aardig en er zit ook best veel actie in. Het gedeelte (eerste 20 minuten) met de jonge Cataleya (Amandla Stenberg) was best goed. De introductie van de volwassen Cataleya (Zoe Saldana) was leuk en ook best spectaculair (had wel iets weg van de Mission: Impossible films). Daarna zakt de film echter in elkaar (o.a. door de overbodige romantische onzin) en moet het het alleen nog hebben van de actie, het spectaculaire en de fraaie Zoe Saldana want de rest eromheen (verhaal) stelt weinig meer voor.

P.S. wel grappig die onzin met het geheugenkaartje in het begin, anno 1992 bestond dat helemaal niet (toen had je nog 5¼ en 3½ inch floppy's). Men pakte het ook op en stopte het daarna gewoon in een floppy-drive Maar ja voor de film was het natuurlijk handiger om een geheugenkaartje in te slikken dan een floppy-disk (probeer dat maar eens door te slikken). De voornamelijke doelgroep voor deze film zal misschien niet eens weten wat een floppy/diskette is.

Floppy

Als tussendoortje (duurt ook maar 90 minuten) was deze film best aardig. Het verhaal is misschien niet echt bijzonder en er zitten ook best veel clichés in maar de uitvoering was redelijk en dan met name de laatste 45 minuten waar veel actie in zit (soms best lekker grof). Een echt einde heeft deze film niet, dus er zal ongetwijfeld wel een tweede deel komen.

Aardige film met goede rollen van Paul Newman en Tom Cruise. Verhaal was best redelijk en het einde was zeer goed toen Tom Cruise Paul Newman voor lul zette. Er zitten ook wat grappige stukken in.

Over deze film was destijds veel ophef omdat Bruce Willis naakt zwom in het zwembad en je zijn Willie zag. De film werd ook destijds afgekraakt maar ik vond het best een leuke thriller die zelfs regelmatig boeiend was. De erotiek in deze film stelt overigens weinig voor en je moet er ook niet veel van verwachten. Bruce Willis speelde goed en Jane March was wel een fraaie verschijning.

Deze Horror / Sciencefiction film zag ik gisteren voorbijkomen op "Film1" en leek me wel leuk om te bekijken en mede omdat Nicolas Cage erin meespeelde, die zowel goede (met name in het verleden) als slechte films (met name in de huidige tijd) heeft gemaakt. Nicolas Cage is op zijn plek in deze aparte film en zijn personage, dat meerdere malen door het lint gaat (daar is Nicolas Cage een kei in), is een lust voor het oog en zorgt voor een lach op je gezicht.

In dit verhaal draait het om Nathan Gardner (Nicolas Cage) en zijn gezin, bestaande uit moeder Theresa (Joely Richardson) die kanker heeft gehad, spirituele dochter Lavinia (Madeleine Arthur), zoon Benny (Brendan Meyer) en zoontje Jack (Julian Hilliard), wiens rustige leven bruut verstoord wordt als een meteoriet voor hun boerderij neerstort. Een gemuteerd buitenaards wezen neemt langzamerhand hun landgoed over en infecteert alles en iedereen die het tegenkomt, totdat Nathan het heft in eigen handen neemt.

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen, niet iedereen wordt enthousiast van dit soort films. Het verhaal vertelt traag een vrij kunstzinnig en over-de-top sciencefiction- en horrorverhaal, dat doet denken aan de Horror / Sciencefiction film "The Curse (1987)" en de klassieker "The Thing (1982)". "Color Out of Space" is een angstaanjagende trip die de lijn bewandelt tussen arthouse, komedie en horror. Bewandelen is misschien niet het juiste woord, want regisseur Richard Stanley springt van het ene genre naar het andere en dat soms in dezelfde scène.

Deze onvoorspelbaarheid draagt bij aan de spanning. De onderliggende dreiging is al vanaf de openingsscène aanwezig. We worden meegezogen in prachtige shots van een bosrijke omgeving, terwijl buitenaardse muziek ons voorbereid op wat er komen gaat. De film houdt dit bedachtzame tempo vast totdat de uitwerkingen van de meteoriet (die na circa 20 minuten inslaat) duidelijk worden, dan gooit Stanley de sluizen open en worden we bedolven onder een stortvloed van gruwelijke beelden (o.a. hakt moeder Theresa twee van haar vingers af tijdens het snijden van wortels, kerft dochter Lavinia symbolen met een stanleymes in haar lichaam en smelten moeder Theresa en zoon Jack samen en veranderen ze in een soort van "The Thing" achtig wezen).

De buitenaardse kracht die met de meteoriet op aarde is gestort doet denken aan de krachten uit de Sciencefiction / Avontuur film "Annihilation (2018)". De wetten van de natuur worden namelijk langzamerhand ingeruild, omgevormd en aangepast. Bij zo'n mysterieus muterend wezen is alles mogelijk. Dat gebeurt dus ook, het infecteert alles (o.a. het water) en iedereen. De flora en fauna krijgen een roze-paarse boost. Groente en fruit groeit abnormaal snel. Ook dier (zoals de Alpacas die men op de boerderij heeft) en mens ontkomen niet aan verandering, zowel fysiek als mentaal en ook zullen de meesten het einde niet halen (zo wordt Benny in de waterput op de boerderij gegrepen door de roze-paarse gloed, schiet Nathan het "The Thing" achtige wezen dood dat bestaat uit zijn vrouw en zoontje, wordt Nathan doodgeschoten door de sheriff en wordt Lavinia bezeten door de roze-paarse gloed en verdwijnt ze daarin).

De solide opbouw leidt uiteindelijke naar de eerder genoemde stortvloed van gruwelijke beelden. Heerlijk bizar. Met een knipoog, dus vooral komisch. "Color out of Space" wordt hiermee een Horror / Sciencefiction nachtmerrie. Het verhaal is niet diepgaand, bij vlagen zelfs onduidelijk, maar als Sciencefiction blijft de film overeind staan.

Wat ook opmerkelijk is in deze film, is het acteerwerk. Nicholas Cage trekt zoals altijd de aandacht, zelfs al blijft zijn personage in het begin verrassend bedaard. Pas wanneer hij zijn zelfcontrole verliest zien we de manische uitbarstingen die we van hem gewend zijn. Het lijkt een typisch gevalletje van overacting, tot duidelijk wordt dat Nathan's gedrag beïnvloed wordt door de traumatische herinneringen aan zijn strenge vader, die kanker had.

Buiten Nicholas Cage en zijn gezin (die zich één voor één vreemd beginnen te gedragen en te beginnen met Jake die o.a. denkbeeldige vriendjes ziet), zijn er verder rollen weggelegd voor Tommy Chong (als de oude bijzondere buurman / kraker Ezra die ook een kat heeft en deze heeft hij genoemd "G-spot"), Elliot Knight (als de hydroloog Ward Phillips, die onderzoek doet in de vallei waar ook de boerderij ligt en waar Lavinia ook een oogje op heeft en hij is ook de enige die het zal overleven en film begint en eindigt ook met een epiloog van hem), Josh C. Waller (als Sheriff Pierce) en Q'orianka Kilcher (als burgemeester Tooma van het plaatsje Arkham) en de laatste twee hebben relatief meer een kleine rol.

Richard Stanley's benadering zal niet bij elke horrorfan in de smaak vallen. Hij leunt niet op schrikeffecten en ook de slijmerige monsters laten lang op zich wachten. De film draait dan ook om dreiging, spanning en de groeiende hopeloosheid van de personages. "Color Out of Space" is in ieder geval een kleurrijke productie, die hier en daar iets aan de ruwe kant is en die niet voor iedereen is weggelegd.

Omdat vorige week zondag mijn inmiddels 7-jaren oude SSD harde schijf ermee ophield (toen wilde ik net de film "Hellraiser: Judgment (2018)" een punt gaan geven), ben ik niet meer bezig geweest met het bekijken van films, maar heb ik me vooral bezig gehouden met de aanschaf van een nieuwe computer (ik heb nu voor tijdelijk een laptop aangeschaft, maar wil uiteindelijk een zelf samengestelde desktop computer gaan kopen), welke ik afgelopen dinsdag (maandag besteld) heb ontvangen. Het installeren ervan heeft enige tijd geduurd en daarom heb ik me ook niet meer bezig gehouden met het pindakazen van films voor het weekend en waardoor ik het in het weekend moest doen met films via "Film1 on demand", zoals deze leuke Actie / Sciencefiction film, waarbij je "Actie" wel met een korreltje zout moet nemen (dat heeft Gloria waarschijnlijk gedaan bij het nuttigen van de drank tequila ), want "Drama" is meer van toepassing.

In dit verhaal draait het om de aan drank verslaafde vrouw Gloria (Anne Hathaway), die haar baan verliest en die door haar vriend Tim (Dan Stevens), vanwege haar irritante gedrag, uit zijn appartement wordt gezet. Noodgedwongen verlaat ze New York en verhuist ze weer naar haar geboortedorp, waar ze wordt opgevangen door haar jeugdvriend Oscar (Jason Sudeikis), die haar helpt met meubilair (o.a. een oude televisie) in haar lege woning en die haar ook een job aanbiedt in zijn café. Werken in het café helpt haar niet echt met haar drankprobleem, omdat ze na haar werk met Oscar en zijn vrienden Garth (Tim Blake Nelson) en Joel (Austin Stowell) uitgaat en drinkt tot in de vroege uren. Ze slaapt haar kater meestal weg op een bank op een nabijgelegen speelpleintje. Opeens duiken er nieuwsberichten op, dat een reusachtig wezen de Koreaanse stad Seoel aan het vernietigen is. Gloria beseft stilaan dat ze op een of andere manier verbonden is met dit verre fenomeen. Wanneer het hek compleet van de dam is, moet Gloria uitvissen waarom haar onbeduidende bestaan zo'n kolossaal effect heeft op het lot van deze Koreaanse stad.

Het best leuk gevonden verhaal zit goed in elkaar en weet daarbij ook nog eens te vermaken en met Anne Hathaway en Jason Sudeikis in de hoofdrol, heeft deze film twee aardige bekende Hollywood namen. Tel daarbij het aankomend talent Dan Stevens, de ervaren Tim Blake Nelson plus het monster (eigenlijk twee, want er is ook nog een robot) erbij op en je zou verwachten dat je met een blockbuster te maken hebt. Niets blijkt echter minder waar, want het rustige tempo van het verhaal, plus de daadwerkelijke ontwikkeling van karakters, laat al snel blijken dat we met iets heel anders te maken hebben als je doorsnee blockbuster monsterfilm zoals bijvoorbeeld "Godzilla (1998)" of "King Kong (2005)". Want het monster in deze film, dient vooral als symbool voor de ontwikkeling van het karakter van Gloria, waarbij Gloria erachter komt dat hoe laag en minderwaardig je jezelf beschouwt je altijd van invloed kan zijn op anderen (ook al is het aan de andere kant van de wereld) en misschien nog belangrijker, de enige die het tij kan keren, is nog altijd jezelf. Dat laatste resulteert ook in een goed en sterk einde.

Deze clichématige les is natuurlijk niet bepaald vernieuwend, echter de uitvoering daarvan in dit verhaal is best leuk gedaan. Regisseur Nacho Vigalondo (o.a. bekend vanwege zijn deelname aan de horrorfilms "The ABCs of Death (2012)" en "V/H/S: Viral (2014)"), heeft dit concept goed uitgewerkt tot een volwaardige speelfilm, welke zich lekker wegkijkt. Niet alles is geslaagd in deze film, want de combinatie Anne Hathaway en Dan Stevens werkt niet, want er is geen chemie tussen beiden en ook niet als mislukt koppel. Aan de andere kant werkt de combinatie Jason Sudeikis en Anne Hathaway uitstekend en met name de ontwikkeling van hun onderlinge relatie mag verrassend genoemd worden. Overigens is het ook jammer dat er verder weinig aandacht is besteed aan de geschiedenis van de oude woonplaats van Gloria en aan de geschiedenis van Gloria zelf.

De cast in deze film is min of meer beperkt tot een 5-tal personen, waaronder de twee hoofdrolspelers Anne Hathaway en Jason Sudeikis, die het beiden gewoon goed en leuk deden. Veder hebben Dan Stevens (als Tim, die vriend is van Gloria), Austin Stowell (als de knappe Joel, die een vriend en stamgast is in de bar van Oscar en waar Gloria een oogje op heeft en dat vindt de jaloerse Oscar niet bepaald leuk) en Tim Blake Nelson (als Garth, die eveneens een vriend en stamgast is in de bar van Oscar).

Al met al is dit best een geslaagde Drama / Sciencefiction film (duurt circa 100 minuten), die je als kijker misschien positief zal verrassen (was bij mij het geval), behalve als je natuurlijk een echte monsterfilm verwacht, wat deze film dus niet is.

Toen ik hem vroeger voor het eerst zag (ergens begin jaren 80) kan ik me nog herinneren dat ik hem zeer spannend vond. Het verhaal is gewoon zeer goed en er wordt ook prima in gespeeld. Dit is gewoon een uitstekende thriller.

Jezus erg melig en flauw en 80% van de humor bestaat uit flauwe seks humor. Een 0.5 punt voor David Koechner die heel soms grappig was een 0.5 punt voor Melora Hardin (o.a. van The Office) die er wel appetijtelijk uitzag en 0.5 voor de rest (wat overigens niet veel soeps was).

Ik denk dat deze film wel kandidaat is voor de Flop 100.

Wel leuk om te zien in deze documentaire hoe alle nerds, geeks en fanboys geilden op het Comic-Con evenement en hun helden. De titel van het evenement kan men wel beter veranderen, want het draait allang niet meer alleen om de strips.

Waarschijnlijk de beste comedy van Eddie Murphy. Vooral het eerste uur was zeer goed. Arsenio Hall was de perfecte sidekick in deze film.

"Your royal hines penis is clean"

Heerlijke over de top actie film. Dit was 1 van de eerste films waarbij het niet om het verhaal ging maar om de overdreven actie film.

Het verhaal is eigenlijk vrij simpel namelijk: dochter (Alyssa Milano) wordt ontvoerd door terroristen en Schwarzenegger bevrijdt dochter door alle terroristen te elimineren.

De film zit boordevol actie en bevat ook de typische Schwarzenegger humor. Verder zit er nog een beetje romantiek in want op zijn weg om zijn dochter te bevrijden ontmoet hij een vrouw.

Dit jaar heeft men de overigens zeer goede film "Shooter" uitgebracht en die leek best wel op deze film.

Commando is een typische recht voor je raap film en hij bezorgt je een leuke film avond.

Beetje te vergelijken met een vroegere Louis de Funès film. Het verhaal is opzicht niet echt bijzonder en het verloop is vrij voorspelbaar. Maar de uitvoering was wel leuk en er valt geregeld ook wat te lachen. Het hoogtepunt vond ik eigenlijk nog toen Michaël Youn en Jean Reno (beiden deden het overigens leuk) verkleed als Japanners gingen eten in een achterlijk moleculaire restaurant.. Al met al een leuk tussendoortje om eens gezien te hebben. De film duurt ook niet lang waardoor het nergens vervelend wordt.

Hoewel de film misschien wat goedkoop oogt, heb ik me goed vermaakt met deze aardige Actie / Thriller die qua plot best verrassend was.

Het verhaal zit goed in elkaar en weet ook zeker te boeien. Ook met de uitvoering zat het wel goed hoewel buiten Ben Kingsley en Ben Cross (beiden vond ik goed spelen) de overige cast niet bepaald hoogstaand was. Met name het toch wel verrassende einde en de reden waarom Ben Kingsley het gedaan heeft waren geweldig. Ook de beschermende reacties hierop van het politiekorps om hem vrijuit te laten gaan waren geweldig. Gezien de actualiteit omtrent terrorisme, denk ik dat velen het met Ben Kingsley daden eens zullen zijn.

Omdat de film ook maar iets van 80 minuten duurt en het tempo best hoog is, kijkt hij verder ook lekker weg. Al met al gewoon een verrassend goede Actie / Thriller, met eveneens een duidelijke boodschap tegen terrorisme.

Min of meer het vervolg op de vermakelijke Actie / Thriller film "Non-Stop (2014)" (ook van regisseur Jaume Collet-Serra), maar dan in een trein. Wat dat betreft heeft Liam Neeson ook overeenkomsten met actie acteur Steven Seagal en doen doel ik op zijn beide "Under Siege" films, die zowel op een boot als een trein afspelen.

In dit verhaal wordt de net ontslagen 60-jarige verzekeringsagent Michael MacCauley (Liam Neeson) tijdens zijn dagelijkse treinreis naar huis, benaderd door een mysterieuze vreemdeling met indrukwekkende zwart-witte pumps, te weten de vrouw Joanna (Vera Farmiga). Als Michael op tijd een tas van een passagier met de bijnaam Prynne opspoort, die niet in de trein thuis hoort, dan krijgt hij van de vreemdeling het aanzienlijke geldbedrag van 100.000 dollar en geld kan hij vanwege zijn ontslag en het gaan studeren van zoon wel goed gebruiken. Het wordt een race tegen de klok en Michael raakt verstrikt in een gevaarlijke criminele samenzwering, die zijn leven op het spel zet en ook dat van de andere passagiers en zelfs zijn gezin.

Hoewel het verhaal vrij voorspelbaar is en je eigenlijk ook al snel doorhebt dat agent en vriend Alex Murphy (Patrick Wilson) in het complot zit, vond ik het verhaal in het eerste uur lekker mysterieus, sfeervol (lekker volle en warme trein met ook een aantal interessante passagiers), boeiend en zelfs spannend (o.a. als Michael zich verstopt onder de trein). Daarna ontspoord (geldt overigens letterlijk voor de trein) het verhaal enigszins en wordt het ook allemaal een beetje over de top.

Hoewel het happy einde best actie vol was, was het ook behoorlijk flauw en voorspelbaar en het opsporen van de passagier met de bijnaam Prynne, doet enigszins denken aan het avontuurlijke spelprogramma "Wie is de Mol ?". Slecht is deze film overigens zeker niet, want hij wist me van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 100 minuten) te vermaken.

Hoewel ik Liam Neeson in deze film er best oud zag uitzien, deed hij het best leuk en stond hij ook zijn mannetje. Verder zien we ook een aantal bekende koppen als die van Vera Farmiga, Patrick Wilson en Sam Neill (als politie kapitein David Hawthorne) en omdat die gedurende het verhaal lange tijd afwezig zijn (wel soms via de telefoon te horen), kon je op twee vingers uitrekenen dat ze op het einde uiteindelijk weer om de hoek zouden komen kijken.

Omdat ik me met het eerste uur van deze Actie / Thriller film gewoon goed vermaakt heb, zal ik deze film belonen met een ruime voldoende.

"You're an emotional support robot… that fucks."

Hoewel het allemaal niet bijster origineel is (zo moest ik o.a. denken aan de jaren 80 Actie / Scienceficti film "Cherry 2000 (1987)", met Melanie Griffith als seksrobot) en hetzelfde geldt voor het plot (waarbij het draait om het geld van een rijke Rus), is "Companion" wel een aardige film.

Weet je nog die allereerste keer dat je de ware in de ogen keek en wist: dit is ‘m? Dat had Iris (Sophie Thatcher Sophie Thatcher) toen ze haar Josh (Jack Quaid) op de groente-afdeling van een supermarkt tegen het bevallige lijf liep. Maar hij lacht net iets te overdreven en zij is net iets te blij. Wat er mis is, blijkt als ze in hun zelfrijdende auto welgestelde vrienden in een afgelegen luxe-verblijf aan een meer van miljardair Sergey (Rupert Friend) bezoeken.

De slachtoffers stapelen zich rap op in deze vermakelijke thrillerkomedie, die de spot drijft met clichés over controlfreakerige mannen en pleaserige vrouwen. Over ware gevoelens, opportunisme en verraad. En de keerzijde van rijkdom en high tech. Soms is de film best hard, want zo wordt het gezicht van een politieman (Marc Menchaca als Deputy Hendrix) door een andere robot (Lukas Gage als Patrick) ingeslagen met een politie pistool en krijgt Josh op het einde zijn verdiende loon van Iris met een elektronische kurkentrekker in zijn hoofd.

De cast is eigenlijk op twee handen te tellen en Jack Quaid (als Josh) en Sophie Thatcher (als robot Iris, een veredelde sekspop, zoals Josh haar oneerbiedig noemt) speelden hun rollen goed en de laatst genoemde zag er ook niet onaardig uit. Dat de film ook maar 92 minuten duurt, is ook een pluspunt. Al met al een een leuke, vermakelijke en onderhoudende Komedie / Thriller film.

Deze film deed me met name in het begin denken aan de indrukwekkende film "Margin Call (2011)", welke een jaar later uitkwam. Deze film is overigens ook op bepaalde momenten indrukwekkend, maar vond ik persoonlijk wel iets minder dan "Margin Call".

Hoewel het verhaal op het begin na een andere koers vaart (met name gezien vanuit het oogpunt van Bobby Walker, goed gespeeld door Ben Affleck, nadat hij ontslagen wordt) m.b.t. de beurscrash wist deze film me te boeien van de eerste tot de laatste minuut. Ook met de uitvoering zit het goed en de cast is indrukwekkend met een aantal oude gedienden als Tommy Lee Jones, Kevin Costner, Chris Cooper en Craig T. Nelson. Ze speelden overigens allemaal goed. Ook de rol van de altijd appetijtelijke Maria Bello (zelfs eventjes topless te zien) als de bitch Sally Wilcox (verantwoordelijk voor de ontslagen) was wel goed. Het laatste gedeelte van het verhaal had wel een beetje een EO-achtig toontje en was ook behoorlijk cliché (zeker wat betreft Chris Cooper).

Het was overigens indrukwekkend om te zien hoe die gasten eerst allemaal in luxe en weelde leefden en opeens zomaar op straat werden gezet en toen niet meer rond kwamen en ook geen andere baan vonden. Maar echt medelijden had ik niet met hun (gezien hun belachelijk hoge salarissen verdienden ze het eigenlijk ook wel, uiteraard ook de CEO's, maar die ontlopen natuurlijk altijd de dans en gaan geregeld over lijken ten koste van het bedrijf).

Hoogstaand is het allemaal niet en de special effecten zijn vaak zeer belabberd. Ook ziet het er allemaal best goedkoop uit waardoor je deze film eigenlijk wel mag bestempelen als een B-film. Gelukkig is het verhaal nog enigszins te doen en en doet de cast (best veel oud gediende) het ook nog niet eens zo slecht. Met name Vinnie Jones en Richard Sammel doen het best aardig. Als vermaak is deze film best te doen maar meer ook niet.

Deze film van de vrij bekende Franse regisseur Jean Rollin (circa twee jaar geleden zag ik nog de matige Horror / Erotiek film "Le Lac des Morts Vivants (1981)" van hem) mag dan wel bestempeld zijn als een Komedie / Erotiek film (wat ook een beetje klopt), maar dit is niets minder dan een jaren 70 pornofilm (dus met veel haar, en soms ook onder de oksels, en pornosnorren) met een minimaal verhaal. De film duurt 80 minuten en 60 minuten daarvan bestaat uit porno en de overige 20 minuten bestaat uit verhaal en erotiek. Qua porno krijg je enorm veel te zien (en ook zeer gedetailleerd) zoals pijpen, beffen, met borsten spelen (inclusief likken en zuigen), neuken, vingers in kont, klaarkomen (op verschillende manieren), close-ups, extreme close-ups en alles daartussenin.

In dit verhaal draait het om een dievegge (Rachel Mhas) die door de bossen van een villa sluipt om in te breken. Eenmaal binnen steelt ze een uitnodiging voor Countess X die niemand goed kent en gebruikmakend van deze uitnodiging doet ze zich voor als Countess X (oftewel Gravin X) en weet ze toegang te verschaffen tot een exclusief feest in de villa van een steenrijke baron (Alban Ceray). Ze slaagt erin de aanwezigen dronken te voeren en door een orgie uit te putten, zodat ze er 's morgens ongehinderd met hun sieraden vandoor kan gaan.

Het eerste wat je ziet in deze film is de villa (deed me denken aan de Porno film "Pruimenbloesem (1982)" welke ik vorige week zag) en daarna zie je de dievegge, die volledig in het zwart gekleed is, rondsluipen in de laan en het bos van de villa. Ze gaat gewoon de villa binnen via de voordeur en ze ziet dan een vrouw, te weten Carole (Carole Gire), rondlopen met een dienblad met daarop een fles sterke drank, een glas en een beker met ijsklontjes. Dit brengt ze naar de baron die de krant zit te lezen en een pijp aan het roken is in zijn badjas. Hij geeft Carole een stapel brieven (waar ook de uitnodiging tussen zit voor Countess X) die ze neerlegt op een tafeltje en vergrijpt zich daarna snel aan haar, waardoor we na circa vier minuten al de mooie flinke borsten van Carole Gire zien.

Daar blijft het natuurlijk niet bij, want een minuut later kleedt de baron Carole helemaal uit (dan zien we dus Carole Gire volledig naakt) en begint zij hem minuten lang te pijpen. Daarna voeren ze standje 69 uit en wordt zij gebeft en hij gepijpt. Terwijl ze dat doen kruipt de dievegge naar het tafeltje en steelt ze de brieven en gaat ze daarna van een afstandje verstopt toekijken. We zien dan ook dat de baron Carole inmiddels aan het neuken is en dat duurt ook weer minuten lang en daarbij zien we ook verschillende standjes (missionaris, op zijn hondjes, boven op hem zitten) en tussendoor pijpt ze hem ook en stopt hij een vinger in haar kant. De dievegge wordt tijdens het toekijken enorm geil (wat ik me wel kan voorstellen) en begint zich na circa 18 minuten wat uit te kleden (houdt wel haar topje aan, want daaronder verbergt ze de gestolen uitnodiging). Dan zien we ook voor het eerst de behaarde schaamstreek van Rachel Mhas, waarna ze zich begint te masturberen en in eerste instantie met de hand (ze draagt overigens zwarte handschoenen) en daarna met een witte kaars (dat krijg je ook te zien via close-ups), die ze pakt van het tafeltje waarachter ze zich verstopt heeft.

Nadat de baron na circa 22 minuten klaarkomt in de mond van Carole, horen ze geluiden en denken ze dat Countess X aanwezig is. Als ze opstaan om te gaan kijken, vlucht de dievegge de villa uit en verstopt ze zich in het bos waar ze de brief opent, leest en verscheurt en ze zegt dan ook:

"Countess X will not be receiving this invitation. But there will be a countess X at the baron's party."

In de villa vindt dan het exclusieve feest (met vijf mannen en vier vrouwen) plaats, waar de dievegge ook naar toe loopt en dan vermomd (oftewel ze draagt een lange bruine jurk) als Countess X. Eén van de gasten zegt dan ook als ze haar zien komen aanlopen via de laan.

"On foot ? Has she left her driver at the gate ?"

Binnen wordt ze hartelijk verwelkomt en vraagt de Baron haar ook iets, namelijk:

"We've heard a lot about your dancing act. Is it true that you dance naked for everyone ? We'd love to see it. Countess, our guests would love to see you dance. Please dance for us ?"

Countess X antwoord dan verbaasd:

"Dance naked ? Have I done that before ? All right then, if you insist."

Ze gaan dan allemaal naar een andere ruimte en als Countess X dan champagne gaat halen voor iedereen in een andere ruimte, doet ze iets in ieder glas en dat wordt opgemerkt door iemand (Jean-Pierre Bouyxou) die even kwam kijken wat ze aan het doen is. Daarna worden de glazen champagne uitgedeeld en wordt ervan gedronken (die man die weet dat er iets in het drankje zit, leegt zijn glas in een plant), waarna Countess X (oftewel de dievegge) na circa 29 minuten de jurk uitdoet (dan zien we dus Rachel Mhas voor het eerst volledig naakt) en naakt begint te dansen op de muziek en daarbij zoent ze ook met iedereen.

Daarna betrekt ze ook een andere vrouw bij het dansen, die ze uitkleedt en waarbij ze aan haar borsten begint te zuigen. Als Countess X daarna na circa 33 minuten een fles champagne over haar naakte lichaam uitgiet, begint iedereen haar te likken en begint ook langzaam een orgie te ontstaan. Deze orgie zien we na precies 37 minuten in beeld en daarbij zien we drie stelletjes (waaronder de zeer behaarde Julie Bouche die ook haren onder de oksels had) met elkaar neuken (de dievegge doet daarbij niet mee en ook niet de man die haar betrapte met het iets doen in de glazen champagne). De orgie (die overigens begeleidt wordt door jazz muziek, gecompenseerd door Didier William Lepauw, in de vorm van een piano en een drumstel) in de huidige vorm duurt tot circa de 57e minuut en daarbij zien we o.a. pijpen, neuken, close-ups, extreme close-ups (van een piemel in een schaamstreek en dat volledig beeldvullend), vingers in kont en klaarkomen (één keer en dat tussen de borsten van een vrouw). Sommigen wisselen dan ook van partner en ook wordt er o.a. gezegd:

"You suck really well.", "Put it all the way in.", "Lick the head." en "Suck my fat cock."

Tussendoor steelt de dievegge ook sieraden (kettingen) van vrouwen die aan het neuken zijn (o.a. Julie Bouche) of in slaap gevallen zijn en ze verstopt de sieraden als na circa 57 minuten de echte Countess X (Karine Gambier) de villa binnenloopt in een mooie rode jurk. Als ze de orgie ziet, zegt ze ook:

"What's going on here ?"

Waarop een man met pornosnor antwoordt:

"Group therapy, millady."

En waarop zij dan weer zegt:

"I didn't expect that of them."

De man met pornosnor raakt haar ook aan en in eerste instantie is ze nog wat afwijzend, maar al snel verandert ze van gedachten en zien we haar volledig naakt na circa 58 minuten en daarbij kon je goed zien dat ze een echte blondine was en ze had ook best mooie borsten. Niet snel daarna begint ze met de man te vrijen en te neuken. De orgie is dan ook nog steeds gaande en rond de 70e minuut zien we dan verschillende mannen klaarkomen (waaronder eentje in extreme close-up, waarbij je de neiging hebt om daarna het televisiescherm schoon te vegen), waaronder de man met pornosnor en hij komt klaar op de rug van de echte Countess X.

Na circa 70 minuten vraagt de man die de dievegge betrapte aan de dievegge of ze het wil doen met een vrouw (die hij van te voren aan het beffen was). Terwijl de dievegge het dan gaat doen met de vrouw (het was overigens de harige vrouw, oftewel Julie Bouche, die er ook best mocht wezen qua uiterlijk), pakt de man de sieraden die de dievegge had verstopt. We zien dan nog de dievegge lesbische seks (zoenen, likken aan borsten, wrijven over schaamstreek en wat beffen en dat inclusief standje 69) hebben met de vrouw en dat leek meer op erotiek dan porno (pornobeelden van bijvoorbeeld geopende schaamstreken zijn dan ook niet te zien). Ook zien we nog wat beelden van de orgie (dat zijn dan wel weer pornobeelden), waarna de man en de dievegge de villa uitvluchten als ze na circa 66 minuten worden aangesproken door de echte Countess X (ze vraagt o.a. "And who might you be ?" en "And you, who are you ?") en iemand roept:

"My jewels !"

De man rent gekleed (hij had zich van te voren aangekleed) de villa uit en de dievegge volledig naakt en de anderen gaan dan eveneens volledig naakt achter hun aan. Ze krijgen hun niet te pakken en als ze dan ergens op een veilige plaats gaan zitten, delen ze de buit samen (de dievegge doet dan ook wat sieraden om) en stelt de man ook voor om samen te gaan werken. Als de dievegge vraagt wie hij eigenlijk is en wat zijn echte naam is, zegt hij:

"I'm a burglar too. I'm Axel the Penny thief, the thief with a thousand faces."

Als ze daarna samen weglopen is de film na 80 minuten afgelopen.

De film is met weinig budget gemaakt (een villa, wat mensen en wat drank en meer is het niet) en het oogt ook allemaal goedkoop (de porno opnames worden overigens fraai in beeld gebracht) en amateuristisch en dat inclusief de cast. Sommige acteurs tijdens de orgie, die niet voorbereid zijn als de camera langskomt, kijken dan in de camera (oftewel ze kijken je dan recht aan) en dat was best komisch om te zien. Onder de cast vallen ook een paar medewerkers van regisseur Jean Rollin die vaker te zien zijn in zijn films (oftewel zijn vaste kring van medewerkers), zoals Cyril Val en Jean-Pierre Bouyxou. Er zit ook weinig dialoog in en waarschijnlijk zijn alle dialogen in één keer opgenomen en ook het filmen van het hele verhaal heeft waarschijnlijk niet meer dan twee dagen geduurd.

Ondanks dat dit eigenlijk gewoon een Porno film is, heb ik me er best mee vermaakt en ondanks dat de film inmiddels behoorlijk gedateerd is (is nu ook 45 jaar oud), vond ik de film nog regelmatig hitsig en dat kwam vooral door de mooie natuurlijke (met natuurlijk bedoel ik zonder tatoeages, piercings, siliconenborsten en andere lichaamsverbouwingen, maar wel met veel haar op de schaamstreek ) vrouwen en dat natuurlijke spat ook van het scherm af, want buiten veel haar zie je ook wat cellulitis (o.a. op de buik) bij de vrouwen. Hoewel Rachel Mhas (als de dievegge) en Karine Gambier (als de echte Countess X) mooie vrouwen waren, waren mijn persoonlijke favorieten toch Carole Gire (die had een mooi lichaam en dat van top tot teen) en de harige (o.a. een flinke bos haar op de schaamstreek) Julie Bouche en beiden lusten er wel pap van.

Ik heb de Uncut (iets van 105 minuten) versie hiervan gezien met helaas niet de beste kwaliteit. Gelukkig ging het wel om een Duitse versie want anders had ik van het verhaal niets begrepen omdat het om een Frans / Spaanse productie gaat. Maar eerlijk gezegd was dat ook niet echt van belang (wel meegenomen) want ik heb deze film alleen maar gekeken vanwege de reputatie (veel bloot) ervan. Wat dat betreft klopt het wel (neem alleen al de opening) want er zit enorm veel bloot in deze film en ook geregeld porno (na ca. 6 minuten ben je al aan het kijken naar een blowjob scene. Overigens vaker te zien in deze film). Wat dat betreft voldoet de film helemaal, kijk je deze film voor het verhaal en de horror dan kom je juist bedrogen uit want dat stelt niet veel voor. Ik kwam in ieder geval aan mijn trekken (wat een woordspeling ) met deze film.

Ik kan me goed voorstellen dat de "horror versie" Finland / Italië maar iets van 70 minuten duurt want knip je alle erotische beelden en porno scenes eruit dan blijft die duur over.

Ik weet niet welke versie ik gezien heb (in ieder geval niet de originele versie) van deze Thriller / Erotiek film, maar hij duurde met circa 100 minuten behoorlijk lang en dat is eigenlijk wat te veel van het goede voor een Jesús Franco film, waardoor hij wat langdradig overkwam en waardoor ik hem hier en daar wat heb zitten vooruit te spoelen. In de versie welke ik gezien heb zat in ieder geval veel naaktheid en dat o.a. van zijn vrouw Lina Romay (wederom in een hoofdrol) die ook op een gegeven moment een gevangen genomen man en vrouw pijpt, vingert en likt.

In dit verhaal welke zich afspeelt in Zuid-Frankrijk, draait het om de decadente aristocraten gravin Ivanna Zaroff (Alice Arno) en graaf Rador Zaroff (Howard Vernon), die hun privé-eiland verandert hebben in een menselijk jachtgebied, waar Ivanna met pijl en boog op hun naakte prooi jaagt. Het gevangen vlees wordt vervolgens gekookt door Rador Zaroff en gevoerd aan hun nietsvermoedende gasten (vrouwen), die zelf de volgende slachtoffers zullen worden van dit wrede spel. De decadente aristocraten hebben hun oog laten vallen op de jonge Sylvia (Lina Romay) als hun volgende slachtoffer, die samen met haar vriendin Carole (Caroline Rivière) op vakantie is.

Deze film richt zich op een vrouw, gravin Ivanna Zaroff, die dol is op jagen op andere vrouwen en natuurlijk helpt het als deze andere vrouwen volledig naakt zijn In feite jaagt de gravin ook naakt en loopt ze alleen rond met een bijl en boog. Waarom ? Nou, omdat het een Jesús Franco film is en hij zijn films vollaadt met veel naaktheid en dat voornamelijk gewoon voor de grap. Want waarom jaagt een mooie volledig geklede vrouw op een andere vrouw, terwijl je haar ook kunt laten jagen op een naakte vrouw terwijl ze zelf naakt is ? Je kunt de logica van meneer Franco daar echt niet ontkennen, nietwaar ? "Lijkt me logisch !" zou Johan Cruijff hebben gezegd.

Het verhaal was opzicht wel leuk gevonden en heeft ook een verrassend einde. Het aparte en bizarre huis op het eiland mocht er best wezen en het had wel iets weg van een schilderij van de Nederlandse kunstenaar Maurits Cornelis Escher en zeker m.b.t. de trappen in het huis. En als Sylvia op het eiland aankomt, zegt ze tegen gravin Ivanna:

"It's so lovely here."

Waarop zij dan antwoord:

"Yes, it is... Spectacular. But I prefer the beauty of the human body."

En de "the beauty of the human body" is ook volop te zien (zeker in de circa 100 minuten durende versie) en dat van Lina Romay (is al na circa 2 minuten volledig naakt te zien als ze zich gaat omkleden in het hotel), Alice Arno (best een mooie vrouw om naar te kijken en ze is voor het eerst naakt te zien na circa 17 minuten als ze zich samen met haar man vergrijpt aan een vrouwelijke gast), Caroline Rivière (die alleen topless te zien is en dat voor het eerst na circa 24 minuten als ze de telefoon in de hotelkamer opneemt, die eigenlijk bedoelt is voor Sylvia) en Tania Busselier (als Moira die samen met haar man Tom de vrouwen ronselt en naar het eiland brengt en zij is na circa 35 minuten voor het eerst volledig naakt te zien en ze had best een flinke bos haar op de schaamstreek).

Verder is er ook nog bloot te zien van andere gevangen genomen vrouwen (waarvan hun naam eigenlijk niet wordt genoemd) zoals Monica Swinn, Pamela Stanford en Kali Hansa en deze laatste vrouw is de vrouw die door Lina Romay wordt gelikt en gevingerd, zoals al aangegeven tijdens de inleiding. Samen met het pijpen van Pierre Taylou (je ziet hoe Lina Romay zijn slappe penis in haar mond neemt en erop begint te zuigen), was dat ook het enige wat een beetje pornografisch was in deze film.

Het moment (na circa 72 minuten) dat Silvia ontdekt dat gravin Ivanna en graaf Rador vrouwen (er ligt dan een gedode volledig naakte vrouw op een tafel) gebruiken als vlees is min of meer het keerpunt in het verhaal en daarbij wordt dan gezegd:

Ivana: She's magnificent. Her flesh will be so tender. Her breasts are superb. They're my favourite parts.
Silvia: You eat human flesh ?
Rador: Ah of course. You also, by the way.
Rador: The meat that you enjoyed, was human flesh. And it tasted good to you.
Silvia: You're completely insane. That's disgusting !
Rador: Don't be so conventional. Admit you enjoyed the meal.

Daarna begint na circa 80 minuten de jacht op Silvia die circa 15 minuten duurt en dat zonder enige spanning, maar je ziet dan wel Lina Romay en Alice Arno volledig naakt rennen en lopen op het eiland (waarbij je dan ook opeens palmbomen ziet, terwijl je voorheen alleen maar rotsen zag ?) en beide worden uiteindelijk ook gedood door pijl en boog (Silvia door Ivanna en Ivanna door Tom, die de zwaar gewonde Silvia naar de zee brengt, waarna ze samen verdrinken ?). En rador zegt dan over zijn vrouw:

I've waited for this moment so long, my love. For me, you will be the best meal of my life.

Je zou dan verwachten dat de film is afgelopen, maar het maffe einde gooit behoorlijk wat roet in het eten, want je ziet dan opeens Silvia volledig naakt in bed slapen in het hotel, die dan paniekerig wakker wordt gemaakt door Carole en waarbij er dan gezegd wordt:

Carole: I read in the newspaper a girl was found on an island, shot by an arrow.
Silvia: But that wasn't me. Look, I'm fine.
Carole: You spent the weekend with them ?
Silvia: Well... No. This time I realised you were right. That man is a swine.
Carole: Oh, I'm so happy. I really like you, Sylvia.

Oftewel het was een andere vrouw ?

Al met al was dit weer een film voor de liefhebbers (waartoe ik ook behoor) van Jesús Franco films en zijn vrouw Lina Romay, waarin weer veel naaktheid te zien is. Het verhaal was opzicht best leuk, maar de circa 100 minuten durende versie welke ik gezien heb, was in het algemeen langdradig en saai.

P.S. best apart dat deze film twee recensies op één dag heeft

Prima actie film met een prima cast. Behalve veel actie bevat de film ook humor (vooral toen Steve Buscemi begon te zingen).

Het verhaal is vrij simpel en de actie spat van het scherm. De film straalt ook een lekker broeierig sfeertje uit.

Als je deze film hedendaags bekijkt denk je "wat een drama", maar destijds was het leuk entertainment. Spelen toch niet de minste personen in met Arnold Schwarzenegger, James Earl Jones en Max von Sydow.

Qua verhaal minder dan Conan the Barbarian maar toch nog leuk vermaak. Leuke rol van Grace Jones.

In de jaren 70 werden er veel rampenfilm gemaakt (ik keek ze ook als kind destijds graag) en een aantal daarvan gingen over vliegtuigen. Deze film gaat dus over de fraaie Concorde, die met name in het begin mooi in beeld wordt gebracht. Helaas is dat eigenlijk ook tevens het beste aan de hele film, want de rest van het achterlijke verhaal stelt weinig voor en boeiend of spannend wordt het ook nergens. Wat helemaal triest is zijn eigenlijk de special effecten (stuk voor stuk lachwekkend slecht om te zien) en het visuele gedeelte in de film, want alles zag er gewoon erg nep en zeer goedkoop uit. De film duurt met bijna twee uren ook veel te lang, waardoor het niet alleen een lange zit is om deze film helemaal uit te kijken maar ook vooral een pijnlijke zit (kont en ogen). Dat laatste heb ik grotendeels opgelost door de film regelmatig vooruit te spoelen (is ook echt nodig indien jezelf niet wilt pijnigen).

De cast voor deze film is overigens best indrukwekkend met o.a George Kennedy (die in de jaren 70 vrijwel altijd te zien was in rampenfilms) als de piloot van de Concorde en de destijds flamboyante Franse Alain Delon, ook als piloot en copiloot van Concorde. Beiden deden het verdienstelijk (niet meer ook) en met name dan veteraan George Kennedy. Verder heeft nog onze eigen "Emmanuelle" ster Sylvia Kristel een domme rol in deze film en hetzelfde geldt eigenlijk voor Robert Wagner. Sylvia Kristel speelde overigens best beroerd, maar ze werd wel nog overtroffen door de vreselijke uitziende Avery Schreiber die veel gelijkenissen had met de bekende pornoacteur Ron Jeremy.

Nee, deze rampenfilm kun je beter overslaan (op de eerste paar minuten na, waarin de Concorde in volle pracht is te zien), want deze film is letterlijk en figuurlijk niet meer dan een "ramp" om naar te kijken.

Matige Misdaad / Komedie waarvan alleen het einde nog wel aardig is (ook best hard en enigszins verrassend). Het dertien in een dozijn flauwe verhaal stelt weinig voor en hetzelfde geldt voor de uitvoering. De drie fraaie dames Diora Baird, Samaire Armstrong en Carly Pope mogen er uiteraard wezen en maken het nog dragelijk om deze film uit te kijken. De film staat betiteld als een Misdaad / Komedie maar te lachen valt er eigenlijk niets. Al met al gewoon een matige bedoeling deze film.

Aardig waargebeurd verhaal over de Nigeriaanse (wonend in Amerika) dokter Dr. Bennet Omalu (zijn Nigeriaanse naam is overigens Omalu Onyemalukwube ), welke een forensische neuropatholoog is, en die als eerste een neurodegeneratieve ziekte (ook wel afgekort genoemd "CTE") ontdekt bij voormalige NFL-spelers die zelfmoord plegen (omdat ze gek in hun hoofd worden) en dit naar buiten wil brengen en aantoonbaar wil maken. Hierdoor komt hij echter op gespannen voet te staan met de machtigste instellingen ter wereld, namelijk de NFL (vergelijkbaar met de FIFA qua voetbal), die het willen ontkennen en hem dus dwarsbomen. Voormalige Football spelers, die zelfmoord hebben gepleegd, waarbij Dr. Bennet Omalu "CTE" ontdekt heeft, zijn o.a. Mike Webster (zijn eerste persoon/slachtoffer) en Dave Duerson (die lang een tegenstander was van Dr. Bennet Omalu). Omdat de laatste naderhand ook in het NFL-management zat, is het gelukkig niet in de doofpot beland, waar het wel sterk op begon te lijken. Zijn afscheidsbrief waarop hij aangeeft dat zijn hersenen moeten worden gedoneerd om onderzocht te worden en dat hun (refererend naar vooral Dr. Bennet Omalu) gelijk hadden, heeft zeker ook meegeholpen.

Het verhaal zit goed in elkaar en weet zeker ook te boeien en te interesseren en dat komt mede ook omdat er weinig tot niets vanaf wist. En dat laatste komt omdat American Football me totaal niet kan boeien (is dan ook eigenlijk alleen in Amerika populair, zelfs de populairste sport). Ook de uitvoering van het verhaal is goed (zeker wat betreft het laatste uur), maar hier en daar is het wel wat zoetsappig en wordt er ook regelmatig naar "God" gerefereerd. Dus wat dat betreft had deze film wel wat weg van een RTL-4 achtige dramafilm. Het einde van het verhaal was mooi en was zelfs wat ontroerend/emotioneel en ook de status/feiten die bij de aftiteling worden aangegeven waren interessant. Daarbij krijg je ook te lezen dat sinds 2015, Dr. Bennet Omalu officieel een Amerikaanse burger is geworden.

De rol van Dr. Bennet Omalu wordt overigens uitstekend gespeeld (pratend met een Nigeriaans accent) door Will Smith en ook wat mij betreft had hij wel genomineerd mogen worden bij de Oscars. Misschien heeft de NFL dat wel gedwarsboomd Ook de rol van Alec Baldwin als voormalig NLF-dokter Dr. Julian Bailes mocht er zeker wezen. De rol van Gugu Mbatha-Raw als de Nigeriaanse Prema Mutiso, waarop Dr. Bennet Omalu verliefd op wordt en mee gaat trouwen, vond ik daarentegen niet sterk en qua schoonheid werd ze ook overtroffen door Sara Lindsey in de rol van Gracie die een soort van hulpje is van Dr. Bennet Omalu.

Gewoon een aardige en interessante waargebeurde Drama film m.b.t. Dr. Bennet Omalu en zijn ontdekking van de ziekte "CTE" bij voormalige American Football spelers (die zelfmoord hebben gepleegd) en die natuurlijk veel impact heeft op de NFL (National Football League). De film duurt bijna twee uren lang en vooral het laatste uur daarvan is sterk.

P.S. zo te zien was Sony de sponsor van deze film. Vroeger vond ik dat altijd een A-merk samen met o.a. Philips, maar nu is het eigenlijk nog maar een B-merk, omdat vooral nu Samsung, LG en Apple de elektronicamarkt domineren (de eerste twee waren vroeger juist een B-merk).

Bizarre en smerige (bevat veel goor) Horror film, waarvan het verhaal niet veel voorstelt en eigenlijk ook belachelijk is, maar desondanks weet deze film te vermaken en dat komt vooral door de vele verschillende gestoorde leuke persoonlijkheden en natuurlijk ook door de horror (deed me qua goor zelfs denken aan de geweldige Horror / Komedie film "Braindead (1992)"), die wel pas na circa 45 minuten begint.

Het eenvoudige verhaal (wat wel wat wegheeft van de goede Horror film "[Rec] (2007)") stelt niet veel voor en daarbij draait het om het rijkeluismeisje Maya (gespeeld door de mooie rondborstige Dylan Penn), die op de vlucht slaat voor haar ruziënde ouders. Ze vlucht daarbij naar haar vriendje Dante (gespeeld door Ronen Rubinstein), die woont in een vervallen afgesloten appartementencomplex, waarin ook nog andere bewoners (die bijna allemaal verslaafd zijn) zitten, die van alles lozen (o.a. chemische troep waar drugs van worden gemaakt, die dan gestopt worden in gelukskoekjes) in het riool (leuk in beeld gebracht) van het appartementencomplex en waardoor de inwoners veranderen (overigens ook door de drugs) in moordenaars. Viola daar heb je in een notendop het achterlijke verhaal en meer diepgang zit er ook niet in.

Ondanks dat het eigenlijk allemaal slecht is, weet het verhaal door de leuke uitvoering ervan toch te vermaken en mede door de leuke gestoorde inwoners van het appartementencomplex, die in het eerste gedeelte van het verhaal allemaal leuk geïntroduceerd worden waaronder de zekere Loki (gespeeld door Honor Titus), die bevriend is met Dante, die een speciale basgitaar heeft en waarover hij tegen iedereen zegt:

"Dit is een basgitaar uit 1979, bijl-model, Gene Simmons, er zijn maar 175 van gemaakt"

Met name de gespierde homo SM-achtige nazi Gault (gespeeld door Johnny Messner, die wel iets weghad van de zanger Till Lindemann van de Duitse metalband "Rammstein"), die ook keiharde Heavy metal muziek draait, was een indrukwekkende en smerige (plast o.a. iemand in het gezicht) persoonlijkheid. Ook de joodse Big Foot (gespeeld door Jordan Gelber) en zijn transexuele aan drugs verslaafde partner Roxy (gespeeld door Kevin Smith Kirkwood) waren wel leuke persoonlijkheden. De laatste betaalt o.a. met geld waarop verse sperma zit aan drugsdealer Cookie (gespeeld door Perry Yung), die in zijn appartement zelf drugs maakt en bovendien een groot fan is van de Aziatische vrouwelijke popster Kea Ho (gespeeld door Kea Ho zelf en ze mocht er zeker wezen). Hij was opzicht ook wel geinig (o.a. als hij aan het dansen is) en ik moest vooral om hem lachen toen hij tegen junkie Tess (gespeeld door Lydia Hearst) zei:

"Je zuigt niet meer. Plasser brandt ervan"

Deze Cookie is eigenlijk ook de sleutelfiguur in het verhaal, want vooral dankzij zijn chemische lozingen en zijn zelf gemaakte drugs veranderen de inwoners in moordenaars (begint eigenlijk bij Loxi en Big Foot) en bovendien sluit hij de deur af van het appartementencomplex, als hij naar buiten gaat (waar hij per ongeluk door de politie wordt doodgereden) om zijn zelf gemaakt drugs te gaan verkopen en waardoor de inwoners dus opgesloten zitten als een aantal inwoners begint te transformeren naar moordenaars.

Dat laatste begint wel pas na circa 45 minuten en vanaf dan is het heerlijk genieten (o.a. de manier hoe het allemaal in beeld gebracht werd, welke eigenlijk ook best komisch is) van de absurde en grove horror die je te zien krijgt waarbij o.a. iemand zijn darmen verliest, iemand zijn hand eraf getrokken wordt, iemand een mes in het gezicht krijgt en iemand zijn hoofd eraf gehakt krijgt met een bijl. Buiten dat krijg je ook veel goor te zien in het verhaal, waaronder veel kotsen en een soort van overrijpe puist/bult die door Alexa (gespeeld door Genevieve Hudson-Price) smaakvol wordt uitgeduwd op de rug van Loki (Alexa is de vriendin van Loki).

Het einde was opzicht wel geinig, maar ook clichématig want, uiteindelijk zullen ook Dante en Maya (in die volgorde) besmet raken en veranderen in moordenaars, waarbij de laatste dan wil inmiddels is opgenomen in een inrichting. Nadat het verhaal is afgelopen na circa 75 minuten, volgt na de aftiteling nog een leuke scene met twee politieagenten (dezelfde die eerder per ongeluk Cookie hebben doodgereden), die high zijn, die het hebben over het doorzoeken van het riool m.b.t. lekkere wijven, omdat ze daar ook Maya hebben gevonden.

De cast bestaat eigenlijk alleen uit onbekende acteurs en actrices, m.u.v. Anthony Chisholm (in de rol van Shynola, die sinds de jaren 70 niet meer buiten het appartementencomplex is geweest en waarmee ook het verhaal begint), die ik wel eens in films heb zien spelen (wel altijd maar in een kleine rol). Deze cast deed het wel leuk en de mooie hoofdrolspeelster Dylan Penn (in de rol van Maya), werd in het begin leuk in beeld gebracht (waarbij ze ook mooie blauwe schoenen met hakken draagt) met punkmuziek erbij. Deze Dylan Penn is ook een beetje topless te bewonderen (als ze gaat vrijen met haar vriendje Dante), maar eigenlijk krijg je juist niets te zien, waardoor je dus blij wordt gemaakt met een dooie mus.

Ondanks dat het verhaal weinig voorstelt en het eigenlijk ook allemaal belachelijk is, heb ik me toch goed vermaakt met deze kortdurende Horror film en dat vooral dankzij de vele leuke personages in het verhaal en natuurlijk de horror/goor.

Deed me denken aan de Running man. Er zit best aardig wat actie in maar het verhaal stelt weinig voor en is totaal niet spannend want hij is zeer voorspelbaar. De acteer prestaties waren ook best matig. Dit is een typische B-film. Maar met het verstand op nul is best nog aardig te bekijken voor 1 keer.