Opinions

Opzicht wel knap dat ik op deze film nog niet gestemd had, want deze film heb ik destijds op het kinderfeest van mijn broer in de bioscoop gezien. Ik werd eigenlijk getriggerd op deze film doordat ik gisteren de voorloper "Cannonball! (1976)" had gezien welke veel harder. Deze film moet het toch vooral hebben van de humor (wel regelmatig zeer flauw) en de cast hebben want dat laatste was zeer indrukwekkend met heel veel grootheden. Ondanks het arsenaal aan grootheden kwamen velen niet echt uit de verf en dat had vooral te maken met de korte duur van deze film (amper 90 minuten) waardoor niet iedereen goed tot zijn recht kwam. Zo hadden Burt Reynolds en Dom DeLuise (zeer irritant en totaal niet grappig) de hoofdrol, en kwamen dus het vaakst in beeld, waardoor de anderen (eigenlijk juist de leuksten) er wat bekaaid van afkwamen (vaak alleen zichtbaar rijdend in hun auto).

Het verhaal stelt weinig voor en viel me eerlijk gezegd wat tegen en het zelfde geldt eigenlijk voor de uitvoering (allemaal wat te overdreven en te flauw). Maar als kind zijnde vond ik dit wel een leuke film en dan natuurlijk vooral om de snelle en mooie auto's, maar ook door Jackie Chan (zijn debuut in een Amerikaanse film) die tevens voor wat actie zorgde. De film is zeker leuk om nog eens te kijken (vooral vanwege de vele grootheden) maar meer ook niet.

Het verhaal (zeg maar gerust de voorloper van "The Cannonball Run" uit 1981) had weinig om handen maar de uitvoering was best geinig. Zo valt er geregeld wat te lachen en is ook de actie geregeld hard en grof. Neem bijvoorbeeld het absurde harde einde waar eerst "Zippo" door zijn hoofd wordt geschoten en waarna de één na andere auto crasht en ontploft. Zo zaten er best nog een aantal absurde scenes in. Visueel zag het er overigens best allemaal fraai uit en het was vooral heerlijk om de schitterende Amerikaanse zuipende jaren 70 muscle-cars weer eens terug te zien en ook te horen. Wat een ruige en stoere auto's waren dat toch. De cast stelt eerlijk gezegd weinig voor, maar voor deze film waren ze wel geknipt. Al met al heb ik me goed vermaakt met deze leuke Actie / Komedie die ik bij toeval tijdens het zappen heb gezien op de Duitse zender WDR (de eerste 20 minuten heb ik helaas gemist).

In deze verdere futloze en emotieloze film doet Lindsay Lohan de titel eer aan om haar Canyons een aantal keren te tonen aan het publiek. En eerlijk gezegd is dat ook het enige leuke (ook het andere bloot) aan deze film. Qua verhaal (soort van "swingers" verhaal) stelt het allemaal weinig voor en hetzelfde geldt voor de uitvoering (wel veel bloot), hoewel sommige plaatjes van Hollywood er wel fraai uitzagen. De film staat betiteld als een Thriller en dat is het ook, maar wel een zeer slechte en saaie want het hele verhaal is totaal niet boeiend en echt veel gebeurt er ook niet. Ook wordt er veel te veel in gepraat terwijl de dialogen juist vaak geestdodend zijn. Van de cast moet je natuurlijk ook niet veel verwachten maar in alle eerlijkheid moet ik wel bekennen dat Lindsay Lohan er wel aardig uitzag met haar melkachtige lichaam.

P.S. wel geinig dat men voor deze film ook een echte porno-acteur heeft gecast in de vorm van Chris Zeischegg (als Reed), hij speelde ook even met zijn "willie".

Redelijke film die wel wat te lang duurt. De film wist me in het begin te boeien en te prikkelen maar op het einde begon hij, m.u.v. de sex scene, me enigszins te vervelen en kon hij me niet echt meer boeien. Het einde vond ik zeer geforceerd (alsof opeens het budget van de film op was) en de film was daarna ook meteen afgelopen. Slecht is deze film zeker niet en er wordt ook best goed in gespeeld door Nanni Moretti.

Spannende thriller met een prima rol van Robert de Niro.

Goh, dit is een film die ik heel lang geleden gezien heb (ik moet toen ongeveer 10 jaar zijn geweest). Ik vond hem destijds zeer goed en zeer spannend.

Dit derde deed van de "Captain America" reeks, heb ik gisteren in de bioscoop (pas mijn tweede bioscoopbezoek in dit jaar) in 2D gezien (de 3D uitvoering draaide helaas niet meer) en ik moet zeggen dat de "Captain America" films me steeds beter bevallen, want deze Actie / Sciencefiction film vond ik zeer vermakelijk en dat ondanks de behoorlijk lange duur van bijna 2,5 uur (met op tijd aanwezig te zijn in de bioscoop, reclame, voorfilms en pauze, kom je al uit op 3,5 uur). Normaal gesproken vind ik dan een film al snel langdradig (een goed voorbeeld daarvan is de Avontuur / Drama film "The Revenant (2015)", dat was overigens mijn eerste bioscoopbezoek in dit jaar) worden en vooral als er maar weinig in gebeurt of als het verhaal niet weet te boeien. Omdat er in deze "Captain America" film juist veel gebeurt (de vele actie was puur genieten) en het verhaal (draait om moraal en wraak) me ook wel wist te boeien, heb ik me ondanks de lange zit in de bioscoop gewoon goed vermaakt. Dat komt overigens ook mede omdat het in dit verhaal niet alleen maar draait om Steve Rogers / Captain America, maar er juist veel superhelden te zien zijn in de vorm van een nieuw team van Avengers (eigenlijk alleen zonder de Hulk en Thor) en deze aangevuld met Black Panther (wordt in dit verhaal geïntroduceerd en hij is uit op wraak vanwege de dood van zijn vader tijdens een aanslag, waarvan de Winter Soldier de dader lijkt te zijn), een jonge Spider-Man en Ant-Man. De laatste twee hebben wel maar een kleine rol, maar ze waren wel een zeer leuke toevoeging (vooral vanwege hun humor maar ook door hun aandeel in de actie) in dit verhaal.

In dit verhaal draait het om Steve Rogers / Captain America, die leiding geeft aan een nieuw team van Avengers en die daarmee de mensheid probeert te beschermen. Maar omdat ze door een internationaal incident (In Afrika) veel schade hebben aangebracht (o.a. aan steden en onschuldige gedode burgers) en dit ook gebeurt is bij de oude Avengers, ontstaat er veel weerstand vanuit wereldlanden en de politiek en wordt er een systeem opgebouwd, in de vorm van een regeringsorgaan, waarbij de superhelden vallen onder dit systeem (dus het regeringsorgaan beslist wanneer de superhelden worden ingezet) en ze ook verantwoordelijke kunnen worden gehouden voor een daden. Omdat een aantal superhelden zich hierin niet kan vinden, ontstaat er een breuk (vooral tussen Steve Rogers en Tony Stark) tussen de Avengers en dat op het moment dat ze wereld opnieuw moeten beschermen tegen een nieuw (Zemo) en oud (Winter Soldier) gevaar.

Het verhaal was opzicht best aardig (is eerlijk gezegd nooit echt hoogstaand bij een superhelden film) en origineel, omdat dit keer het gevaar van een gewoon mens komt i.p.v. buitenaards gevaar of iemand met speciale krachten, en weet ook wel te boeien en te vermaken. Maar het is vooral de uitvoering van het verhaal welke deze film goed, leuk en vermakelijk maakt, want het tempo is hoog (eigenlijk al vanaf de eerste minuten van het verhaal) en er gebeurt meer dan genoeg en vooral met name gericht op actie tussen de superhelden. Deze actie werd visueel gezien schitterend (o.a. met als decor een vliegveld) in beeld gebracht en was een lust voor het oog om naar te kijken. Vooral het gevecht tussen de Avengers onderling aangevuld met Black Panther, Ant-Man en Spider-Man was puur genieten (mede in combinatie met de humor) geblazen. De speciale effecten (vooral door de computer) toegepast in deze film, waren van zeer hoog niveau en daarom oogde ook alles realistisch. Er zit ook veel droge humor in dit verhaal en dat maakt deze film mede vermakelijk. Hoewel ik het einde best goed vond, had ik me er eigenlijk meer van voorgesteld en zeker ook grootschaliger (gaat nu tussen Captain America en Iron Man en dat omdat Tony Stark erachter komt hoe zijn ouders zijn dood gegaan, beter gezegd vermoord door de Winter Soldier), maar dan had het verhaal waarschijnlijk nog 30 minuten langer geduurd. Heel af en toe is het verhaal wat saai (vooral van toepassing op scenes van Zemo, die een belangrijke rol heeft in het verhaal, maar die ik persoonlijk weinig vond toevoegen. Hij is ook maar gewoon een mens, die uit is op wraak vanwege de aangebrachte schade in Sokovia door de Avengers in de film "Age of Ultron (2015)"), maar echt storend is het niet en de scenes die wat saai zijn, duren ook maar kort.

Ondanks dat het verhaal wel aardig was, kijk (althans ik) je dit soort films vooral vanwege het meespelen van bekende superhelden en wat dat betreft zit je bij deze film op de eerste rij, want je krijgt heel veel superhelden te zien. Zowel bekende als minder bekende in de vorm van Captain America, Iron Man, Black Widow, Hawkeye, Falcon (hulpje van Captain America), War Machine (hulpje van Iron Man), Scarlet Witch, Vision (deed me denken aan Dr. Manhattan uit de uitstekende superhelden film "Watchmen (2009)"), Winter Soldier (in dit verhaal krijg je meer achtergrond over hem te weten), Black Panther, Ant-Man en Spider-Man. Kortom je krijgt heel veel geld wat betreft het aantal superhelden in een film en het leuke hierbij is ook nog eens dat ze elkaar bestrijden, wat dan veel leuke, humoristische en actievolle scenes oplevert. Hoewel Ant-Man en Spider-Man, maar een korte rol in het verhaal hebben, was hun aanwezigheid wel zeer leuk en bovendien wordt een zeer jonge Spider-Man ook opnieuw geïntroduceerd (o.a. met een mooie tante May Parker, waar Tony Stark direct een oogje op heeft , gespeeld door Marisa Tomei) op een leuke manier en hij wordt dit keer ook gespeeld door Tom Holland, die ik het zeer leuk en goed vond doen. Zeer leuk was o.a. de scene waar Spider-Man en Falcon elkaar bestrijden en waarbij Spider-Man veel praat en Falcon dan zegt:

"Ik weet niet of je al veel gevochten hebt, maar wij praten normaal gesproken niet tijdens het vechten"

Dus wat dat betreft kijk ik wel uit naar de frisse nieuwe Spider-Man film "Spider-Man: Homecoming (2017)", die volgend jaar zal uitkomen en gelukkig dan zonder Andrew Garfield (die in de laatste twee Spider-Man films de rol van Spider-Man op zich nam) en vooral de vreselijke Emma Stone, die ik tot nu toe maar een flut actrice (vreselijke stem) vindt.

Nu we het toch hebben over de cast, de cast in deze film deed het gewoon weer goed en leuk en ze speelden ook allemaal hun bekende rol als superheld goed. Vooral natuurlijk van toepassing op Chris Evans (in de rol van Steve Rogers / Captain America) en Robert Downey Jr. (in de rol van Tony Stark / Iron Man), die beiden de hoofdrolspelers zijn in dit verhaal en waar het verhaal ook eigenlijk om draait (Steve Rogers i.v.m. zijn oude vriend Bucky Barnes die de "Winter Soldier" is en Tony Stark vanwege zijn ouders, beiden hebben een link met elkaar en Zemo, gespeeld door Daniel Brühl, zorgt voor een ongewilde emotionele connectie van deze link door het vertonen van een video opname). Paul Rudd (in de rol van Scott Lang / Ant-Man) vond ik vooral leuk (geweldig was de scene waarbij hij een tankauto gooide naar War Machine, geweldige reactie van hem daarop, en toen zei "Oeps ik dacht dat de tankauto gevuld was met water i.p.v. brandstof" ) in dit verhaal en dat geldt ook voor Elizabeth Olsen (in de rol van Wanda Maximoff / Scarlet Witch). Bij de laatste weet ik niet zeker of dat komt door haar acteerprestaties of door haar schoonheid, want ik vind haar een zeer mooie jonge vrouw om naar te kijken. Qua vrouwelijke schoonheid valt er buiten Elizabeth Olsen ook nog te genieten van Scarlett Johansson (Natasha Romanoff / Black Widow), Emily VanCamp (in de rol van Sharon Carter die min of meer de vriendin is van Steve Rogers) en de rijpe Marisa Tomei (in de rol van May Parker, of te wel de tante van Spider-Man). De laatste heeft overigens maar een hele kleine rol en is ook maar in één scene te zien. Dat geldt natuurlijk ook voor Stan Lee, die altijd even te zien is in een superhelden film en dit keer op het einde van het verhaal als FedEx postbode, die een pakketje komt afleveren. Zijn vorige korte rol in de Actie / Komedie film "Deadpool (2016)", vond ik tot nu toe zijn leukste.

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze goede en leuke derde film uit de "Captain America" reeks en zoals al bij inleiding aangegeven, bevallen me deze films steeds beter (dit keer vooral vanwege het hoge aantal superhelden die elkaar ook nog eens bestrijden) en daarom krijgt deze film van mij ook een hoger punt dan de vorige twee "Captain America" films "The First Avenger (2011)" (die vond ik slecht tot matig) en "The Winter Soldier (2014)" (die vond ik redelijk tot goed en heb ik ook in de bioscoop gezien). Van mij mag er dan ook gewoon weer een vierde "Captain America" film worden gemaakt, die ook op het einde wordt aangekondigd.

In ieder geval een betere superhelden verfilming dan het achterlijke "Green Lantern" wat ik laatst heb gezien. Maar ook deze is niet veel soeps. Het verhaal vind ik best flauw en dat heeft vooral te maken dat men weer een geflipte Nazi betrokken heeft in het verhaalg. Maar ook vanwege het flauwe cliché gedoe van het sulletje wat opeens de superheld wordt en de romantische overbodige bullshit erom heen.

Het duurt ook ruim een uur eer er wat vaart in de film komt want het eerste uur is gewoon slaapverwekkend. De cast vond ik eigenlijk ook tegenvallen en dan met name hoofdrolspeler Chris Evans als Captain America, jezus wat een saaie piet was dat. Maar ook de vrouwelijke hoofdrolspeelster Hayley Atwell als Peggy Carter vond ik vrij zwakjes. De enige die nog een beetje redelijk speelt is oudgediende Tommy Lee Jones. De rol van Samuel L. Jackson is overigens niet eens noemenswaardig (is waarschijnlijk iets voor het tweede deel).

Het laatste uur van de film is best vermakelijk en in dat gedeelte zit ook eigenlijk alle actie. De actie zag er best redelijk uit en hetzelfde geldt ook voor de special effecten (hoewel soms te computerachtig). Maar geweldig is het allemaal niet, waardoor dit ook weer een teleurstellende superhelden verfilming is geworden. Op naar de volgende verfilming van een superheld "De Bananeman" zullen we maar zeggen.

Dit tweede deel van Captain America was in ieder geval al een stuk beter dan het matige eerste deel. Dit deel kreeg veel lovende recensies, maar dat vind ik eigenlijk wel meevallen na hem gisteren gezien te hebben. Het verhaal is opzicht best aardig (begin van de film vond ik overigens wat povertjes) en de film is zeker ook onderhoudend en boeiend, maar echt geweldig vond ik het nu ook weer niet. Ik vond het eigenlijk meer een lekker wegkijk film.

Er zit verder natuurlijk ook voldoende actie in en visueel (in 3D gezien) zag het er ook allemaal fraai uit. Het sterke aan dit deel vond ik eigenlijk de cast. En dan niet zo zeer Chris Evans die het wel goed deed als Captain America, maar met name de altijd fraaie Scarlett Johansson (ze had hier wel een aparte stem alsof ze verkouden was), Samuel L. Jackson en Robert Redford. Verder vond ik de film vrij serieus en viel er eigenlijk weinig te lachen (een paar glimlach momenten).

Al met al dus gewoon een leuke superheldenfilm om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Wat dat betreft vind ik een combinatie van een aantal superhelden bij elkaar zoals bij "The Avengers" en de "X-Men" toch beter dan dat maar eentje centraal staat, want dat is toch een beetje saai.

P.S. ook leuk om Jenny Agutter (die vond ik destijds in de film "Logan's Run (1976)" leuk en knap) weer eens terug te zien en ook Garry Shandling met zijn belachelijk opgeblazen kop (om zijn kop moest ik eigenlijk nog het hardst lachen in deze film).

Na twintig films rond mannelijke superhelden mocht het wel een keer, een "Marvel" film met een vrouw in de hoofdrol (jammer dat "Black Widow" deze eer niet kreeg). Qua "fun" factor en feministisch gehalte doet "Captain Marvel" (Brie Larson) zeker niet onder voor "Wonder Woman" (Gal Gadot), de hitfilm van concurrent "DC" uit 2017. En ook niet qua schoonheid van de vrouwen

Oscarwinnaar Brie Larson (Room) heeft een lekkere nuchtere charme als buitenaardse strijder die zich nauwelijks iets herinnert van haar jeugd op aarde. Wanneer ze anno 1995 (het verhaal speelt slim met tijdssprongen en plot twists) in de VS belandt, gaat ze met behulp van een jonge Nick Fury (Samuel L. Jackson, die indrukwekkend digitaal verjongd is), die een enorme softie blijkt te zijn als het op het houden van katten (Fury en de kat Goose vormen een leuk duo, net zoals Rocket en Groot uit de "Guardians of the Galaxy" films) aankomt, op zoek naar haar roots, met schokkende gevolgen uiteraard.

Vermakelijk formulewerk die nergens origineel of vernieuwend is, maar het wordt wel opgeleukt met rake jaren 90 knipogen (o.a. veel Grunge muziek met natuurlijk "Nirvana") en Brie Larson (draagt het grootste gedeelte van de film een "Nine Inch Nails" shirt) en Samuel L. Jackson zijn beide ijzersterk in deze film en met name Larson zet een geweldig hoofdpersonage neer en natuurlijk is het ook niet bepaald een straf om naar haar te kijken gedurende circa 120 minuten.

P.S. het beste kan je deze film bekijken voor "Avengers: Endgame (2019)" , maar doe je dat niet zoals ik, dan is dat niet echt een gemis (verklaard dan wel de extra scène na "Avengers: Infinity War (2018)". En uiteraard volgen er na het einde van "Captain Marvel" ook nog extra scènes.

De film heeft wel wat weg van een propaganda/reclame/promotie-film voor het Amerikaanse leger (als ze het echt allemaal zo uitgebreid doen als één Amerikaanse burger in de problemen zit, dan zal Amerika snel failliet gaan) en het verloop van de film was ook wel aardig cliché (zeker de afloop).

Maar slecht is de film zeker niet. Sterker nog ik heb juist genoten van deze film en dan ook nog van de eerste minuut tot de laatste minuut (op het einde had ik het zelfs een beetje moeilijk ). Je wordt eigenlijk vanaf de eerste minuut in het verhaal gezogen en het laat je ook niet meer los. De opbouw en duur van de film zitten uitstekend in elkaar en visueel zag het er ook allemaal schitterend uit. Het verhaal is verder zeer boeiend en geregeld ook spannend (hoewel de afloop natuurlijk wel te raden is) en de cast deed het uitstekend en eveneens zeer overtuigend.

De piraten mochten dan wel dom zijn, maar ze speelden het wel uitstekend en ook realistisch en je moet natuurlijk van dit soort personen niet verwachten dat ze slim zijn want anders zaten ze natuurlijk niet in die (gedwongen) situatie. Tom Hanks vond ik overigens uitstekend gecast voor de rol van kapitein Phillips en voor dit soort rollen is hij natuurlijk ook zeer geknipt.

Ondanks dat het einde cliché en voorspelbaar was, was het wel een goed einde en het liet me ook niet ongeroerd (en dan doel ik op het stuk waarbij kapitein Phillips in schok wordt behandeld door de Amerikaanse vrouwelijke arts).

Wat ik opzicht ook heel goed vond in de uitvoering van het verhaal was dat bijna alles werd bekeken vanuit het oogpunt van kapitein Phillips. Zo komt de vrouw (gespeeld door Catherine Keener) van kapitein Phillips alleen in de eerste 5 minuten in beeld en daarna gelukkig niet meer. Want anders zou het echt een cliché film zijn geworden.

Eigenlijk vind ik het wel jammer dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien, want daar komt hij echt goed tot zijn recht. Maar al met al heb ik me uitstekend vermaakt met deze boeiende en spannende Drama / Thriller. En als als Tom Hanks voor deze film wordt genomineerd voor een Oscar dan is dat niet meer dan terecht (hij schitterde gewoon in deze film).

Spannende film met een creepy zwarte auto. Is alweer een tijdje geleden dat ik hem voor het laatst gezien heb.

Gewoon een ijzersterke boeiende en spannend Thriller met een origineel verhaal, welke tevens een zeer verrassende wending heeft.

Het verhaal welke uitstekend is opgebouwd, weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut (de film duurt precies 90 minuten) en is zelfs op bepaalde momenten spannend. Ook met de uitvoering (o.a. de sfeer) van het verhaal zit het meer dan goed ondanks dat het verhaal eigenlijk maar draait om drie personen te weten Adrián die een talentvolle en vermogende jonge orkestdirigent is die woont in Spanje en de mogelijkheid krijgt om het Bogota Filharmonisch orkest te leiden in Colombia voor één jaar, Belén die de vriendin is van Adrián en met hem meegaat naar Colombia en tevens ontdekt dat Adrián flirt met violiste Veronica uit zijn orkest en Fabiana die een serveerster is in een bar in Bogota en waarbij de aangeslagen Adrián zijn verdriet komt wegdrinken door de verdwijning van zijn vriendin Belén en waarbij hij troost vindt bij haar. Zij ontfermd (neemt hem mee naar haar appartement) zich namelijk al snel om hem als hij in aangeschoten toestand de bar verlaat en dan slaande ruzie krijgt met iemand waarbij hij tegenaan botst.

Buiten dat het verhaal om drie personen draait, is het verhaal ook eigenlijk uit drie hoofdstukken opgebouwd waarbij het 1e hoofdstuk draait om Fabiana (goed gespeeld door de zeer mooie Martina García die meer zonder kleren, van top tot teen, is te bewonderen in deze film dan met kleren aan. Met name het bovenaanzicht van haar als ze in bad ligt met alleen water erin, en waarin ze dus helemaal bloot is te bewonderen, was visueel genieten geblazen Bij die scene heb ik zelfs even op haar ingezoomd. Ik moet toegeven dat ik de hele film van haar genoten heb, ze had een prachtig lichaam met wel hele kleine borstjes), het 2e hoofdstuk draait om Belén (goed gespeeld door de tevens mooie Clara Lago, waarbij soms een glimp van haar blote lichaam was te zien) waarbij letterlijk en figuurlijk het 1e hoofdstuk van een andere kant wordt bekeken (dat was namelijk de zeer verrassende en ijzersterke wending) en het 3e hoofdstuk draait om de eveneens ijzersterke ontknoping van het verhaal.

Het 1e hoofdstuk lijkt in eerste instantie wat flauw en clichématig en je denkt dan eigenlijk al te weten hoe de vork in de steel zit. Maar dan begint na precies 30 minuten het verrassende 2e hoofdstuk wat puur genieten was en dan vooral vanwege Belén en Fabiana en met name het gedeelte als Fabiana erachter komt in de badkamer via de wasbak (trillen van het water als ze een vraag stelt) wat er met Belén is gebeurt en hoe ze dan omgaat met de situatie (voornamelijk denkt ze dan in eigenbelang en hebzucht) en dan Belén eigenlijk nog meer pijn doet en kleineert.. In dit hoofdstuk vond ik het overigens zeer geinig dat Belén een rondleiding krijgt in het riante huis in Bogota van de Duitse eigenares Emma Engel (gespeeld door Alexandra Stewart), die tevens een Duitse herdershond heeft met de naam Hans, waarbij ze aangeeft dat haar inmiddels overleden Duitse man vroeger naar Bogota is gekomen om werk te zoeken en dat haar man een architect was. Je kunt het natuurlijk al aanvoelen op je water, maar Duitsers gaan niet zomaar naar Bogota om werk te zoeken en wat blijkt, haar man was vroeger een SS-er in de Tweede Wereldoorlog die gevlucht is naar Bogota Dat haar man een architect was klopt wel want buiten dat hij er veel geld mee heeft verdiend in Bogota, heeft hij tevens tussen de slaapkamer en de badkamer in het huis een geheime geïsoleerde (o.a. geluiddicht maar wel was alles te horen en te zien, via spiegels, wat zich afspeelde in de slaapkamer en badkamer) ruimte gemaakt, de ingang zat achter een grote spiegel op een kast verborgen, waarin hij dan kon vluchten als men hem op het spoor was. Emma Engel laat alleen deze ruimte aan Belén zien, en zij wil deze gebruiken om Adrián te testen vanwege het gedoe met violiste Veronica. Hierdoor sluit ze zich per ongeluk door dommigheid (nee ze was niet blond) en haastigheid (ze laat dan de sleutel van de toegangsdeur achter de spiegel vallen zonder dat ze het merkt) op in deze ruimte en moet ze dus de hele tijd aanzien hoe Adrián met haar verdwijning omgaat. Dat was voor haar zeer pijnlijk om te zien en vooral als Adrián al zeer snel een nieuwe relatie aangaat met Fabiana die hij ook al snel neukt (missionarishouding en op zijn hondjes) in de slaapkamerm waarbij dus Belén niets rest om kwaad toe te kijken

In het 3e en laatste hoofdstuk, welke begint na 70 minuten, krijgen we dan de ontknoping van het verhaal te zien welke gewoon ijzersterk is maar misschien wel voorspelbaar was. Want tijdens deze ontknoping neemt Belén dus wraak op Adrián en Fabiana. De laatste sluit ze op in de verborgen ruimte als Fabiana de ruimte opent omdat ze denkt (ze krijgt immers als sinds lange tijd geen signalen meer van haar via de wasbak) dat er iets mis is met Fabiana die doet alsof ze dood is. En Adrián verlaat ze nu definitief vanwege hoe hij haar behandeld (snel vergeten en snel weer een nieuwe vriendin) heeft na de plotselinge verdwijning van haar. Ze plakt wel nog een foto van hem en haar op de spiegel (waar dus de geheime duur achter zit en waar nu dus Fabiana in opgesloten zit) en ze laat ook nog de sleutel achter die Fabiana had gevonden en niet gebruikte om haar vrij te laten. Dus het einde is een beetje open want je weet niet of Adrián deze hints kan begrijpen en dus Fabiana eventueel opgesloten blijft zitten in de verborgen ruimte. Persoonlijk vermoed ik dat Adrián weer hetzelfde gaat doen en dan misschien wel met violiste Veronica, waar hij toch al gevoelens voor had.

Al met al heb ik gewoon genoten van deze sterke thriller die van Colombiaanse en Spaanse afkomst is. Sowieso zit het verhaal gewoon goed in elkaar en weet het verhaal ook tot de laatste minuut te boeien. Maar ook het visuele aspect in deze film mocht er wezen en dat komt voornamelijk op conto van de zeer fraaie Martina García. Deze film krijgt dan van mij ook gewoon een dik verdiende ruime voldoende en zo te zien denken velen anderen daar ook zo over

Uitstekende Misdaad / Drama die ondanks de duur van bijna 2,5 uur nergens verveld. Sterker nog, het verhaal wist me te boeien van de eerste tot de laatste minuut. Het verhaal zit uitstekend in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Tel daarbij een ijzersterke cast in de vorm van Al Pacino en Sean Penn en je hebt gewoon een topfilm.

Meer een klucht dan een film want alles speelt zich af in vrijwel dezelfde ruimte (dan tel ik de gang effen daarbij). De film zal buiten de best wel indrukwekkende cast dan ook niet echt duur zijn geweest. En om toch iets op de cast te budgetteren is duur van de film beperkt gebleven tot amper 80 minuten. De film moet het dan ook hebben van de cast en de dialogen en daarin is de film best goed in geslaagd. De omstandigheid (ruzie tussen twee kinderen) waar het verhaal (of klucht) omdraait is eigenlijk best wel onnozel maar de dialogen tussen de ouders omtrent die omstandigheid zijn best aardig en ook wel grappig. Zo heb je het koppel Kate Winslet (geweldig toen ze moest kotsen en de scene erna ) en Christoph Waltz (speelde echt goed) en het koppel Jodie Foster en John C. Reilly (ook heerlijk op dreef). Met name het eerste koppel was best goed opdreef en van het tweede koppel was met name Jodie Foster best vaak irritant (dat was natuurlijk ook de bedoeling). Doordat ze regelmatig irritant is krijg je natuurlijk wel leuke (ging vaak werkelijk om niets) en grappige dialogen tussen beide koppels en ook onderling.

Niet alles is echter rozenschijn en manenschijn in deze film want er zit ook een soort van continue herhaling in (o.a. steeds als het koppel Kate Winslet en Christoph Waltz wilt vertrekken) waardoor het op een gegeven moment ook wel wat saai wordt. Maar al met al best een leuke en ook wel geslaagde Komedie / Drama.

Dit moeilijk te dulden knoeiwerk is de eerste co-produktie op filmgebied tussen Spanje en Japan en werd geregisseerd door de Spaanse regisseur Paul Naschy, die zelf de hoofdrol speelt in deze Misdaad / Horror film.

In dit verhaal draait het om de Spaanse huurling Bruno Rivera (Paul Naschy) die zijn Japanse maffia partners en vriendin Mieko (Eiko Nagashima) verraadt tijdens een diamantenroof. Als hij op de vlucht slaat raakt hij tijdens een schietgevecht gewond en bewusteloos. Als hij weer ontwaakt in een bed, wordt hij in een huis verzorgd door een vriendelijk lijkende familie, bestaande uit de rijke arts Don Simon (Lautaro Murúa) die varkens heeft voor de slacht, diens twee prachtige dochters Alicia (Azucena Hernández) en Monica (Silvia Aguilar) en de Afrikaanse huishoudster Raquel (Roxana Dupre). Zijn herstel is traag en ondertussen wordt hij verleid door beide dochters en wordt hij blijkbaar achtervolgd door de geest van hun moeder, die destijds in Afrika (toen de familie daar nog woonde) werd verkracht en vermoord. Maar is Bruno wel veilig in het huis ? Want Mieko is uit op wraak en de geest bezorgd hem de nodige kopzorgen en is de familie ook wel echt vriendelijk ?

Dit is een zeer verwarrende film met een aantal echt gekke momenten, want beide dochters delen al heel snel het bed met Bruno terwijl deze nog herstellende is en huishoudster Raquel wordt zowel bemind door de rijke arts Don Simon als door de zekere veearts Don Serafín (die regelmatig komt kijken naar de varkens van Don Simon), die enorm op haar geilt en over haar kont zegt:

"Hemel, dat is nogal vlees. Gespannen en hard vlees, net als een knikker."

Op een gegeven moment wordt huishoudster Raquel ook gestraft (ze zit dan ontbloot op handen en voeten op een bed) door Don Simon (omdat ze iets heeft gezegd over zijn dochters tijdens het eten, waarop hij dan tegen haar zegt "Je werkt voor die dames en ik ben je meester."), die haar dan slaat met zijn riem, maar erg vindt ze het totaal niet, want ze zegt juist:

"Harder, harder, Don Simon. Sla harder. Harder."

Als Don Simon klaar is met slaan, duiken ze ook met elkaar het bed in.

Ook viert men op een gegeven moment carnaval in het huis van Don Simon, waarbij er maffe gasten (o.a. een pastoor) worden uitgenodigd voor een etentje (beter gezegd een vreetfeest) en waarbij iedereen verkleedt is en Bruno als Napoleon (dochter Alicia vindt hem daarop lijken) en Don Simon als een Duitse Generaal uit de Tweede Wereldoorlog

Ondanks dat deze film betiteld staat als een Misdaad / Horror film (eerste 25 minuten Misdaad en daarna Horror / Thriller), moet je niet al te veel verwachten van de Horror. Er vallen wel een aantal slachtoffers (o.a. twee inbrekers en Mieko) door de zogenaamde geest (beter gezegd een stalker), maar daarbij is nauwelijks iets te zien m.u.v. veearts Don Serafín die levend wordt gevoerd aan de varkens van Don Simon, die hem dan opvreten (werd best grof in beeld gebracht). En spannend en eng wordt het ook nergens, maar wel blijft het verhaal mysterieus (men probeert je soms ook op een dwaalspoor te zetten) tot het einde.

Want pas op het einde (als Bruno gaat vertrekken op een motor en Alicia hem gedrogeerd heeft via wijn die hij vlak van te voren heeft gedronken, waardoor hij niet ver komt) wordt ook pas echt duidelijk hoe de vork in de steel zit, want het blijkt dat Bruno wordt vetgemest voor de slacht (je zit dan ook nog even Mieko ontbloot opgehangen via de benen, die al geslacht is) door de familie, wiens leden kannibalisme leerden van de vader van hun huishoudster Raquel, terwijl ze in Afrika woonden. En de geest blijkt helemaal geen geest te zijn, maar is de derde dochter, te weten Teresa (Julia Saly) van Don Simon, die in Afrika herhaaldelijk werd verkracht en gek werd en zich niet bij de familie wil voegen in hun nieuwe smaak voor mensenvlees. Ze schiet uiteindelijk ook iedereen (de familie en de huishoudster) dood, maar pas nadat Bruno levend is geslacht. Daarna is de film ook gelijk afgelopen en begint de aftiteling.

De cast in deze film is niet bepaald hoogstaand, maar wel is het leuk meegenomen dat vrijwel alle vrouwen eventjes bloot (topless) te zien zijn en dan doel ik op Silvia Aguilar (duikt als eerste dochter het bed in met Bruno), Azucena Hernández, Eiko Nagashima en Roxana Dupre. Maar al met al is dit niet meer dan een maffe en matige Horror / Misdaad film, die misschien nog leuk is voor de genre liefhebbers en voor de liefhebbers van oudere films.

Het is alweer enige tijd geleden dat ik deze film gezien heb en in mijn ogen heb ik ook deze film een te laag punt gegeven (dit zal ik dan ook nu corrigeren).

Vandaag heb ik de remake uit 2013 (Carrie (2013)) gezien en tijdens het kijken had ik al zoiets van "wat was het origineel toch eigenlijk goed". Het origineel bevat een boeiend en spannend verhaal (ook geregeld lekker creepy) en ook de uitvoering ervan was dik in orde (het vrijwel laatste "shot" was destijds ook een echt schrikmoment). Dat is natuurlijk vooral te wijten aan Sissy Spacek die een ijzersterke en zeer overtuigende rol neerzet van Carrie, maar ook de overige cast doet het prima (Piper Laurie, Amy Irving en zeker ook John Travolta). Met name het laatste gedeelte van de film is zeer goed en ook lekker hard.

Ik zal deze film dan nu ook al met een halfje verhogen.

Slap aftreksel t.o.v. het origineel. Totaal niet spannend en ook niet boeiend. Tevens werd er matig in geacteerd. Het enige positieve in deze film was Rena Sofer die er best mooi uitzag.

Opzicht wel zonde en eigenlijk ook totaal overbodig deze vrijwel letterlijke remake die niets nieuws of vernieuwend onder de zon heeft. Deze remake kan daardoor dan ook absoluut niet tippen aan het origineel (die heb ik volgens mij een te laag punt gegeven). Het begint eigenlijk al met de cast. Chloë Grace Moretz doet het zeker niet slecht maar ze is in deze film juist totaal niet eng/creepy en lelijk/vreemd wat Sissy Spacek juist wel was in het origineel (en daarom ook overtuigend in haar rol). Ook de moeder, dit keer gespeeld door Julianne Moore, kon niet tippen aan de rol van Piper Laurie uit het origineel. Omdat het verhaal verloopt zoals het origineel en in deze remake de eindscène ook behoorlijk tegenviel (die was in het origineel veel heftiger, aangrijpender en langer) is dit al met al gewoon een overbodige remake. Men heeft overigens al in 2002 eens een remake gemaakt van Carrie (Carrie (2002)), dus nog een keer een remake (verzin dan wat nieuws in het verhaal) slaat gewoon nergens op.

Voor degene die nog nooit het origineel gezien hebben (die weten ook niet beter) kan ik me voorstellen dat ze deze film wel aardig vinden. Maar ik kan alleen maar tegen die personen zegen "kijk naar het origineel en dan zie je pas hoe de film had moeten zijn" !

Op Judy Greer (die speelde goed) na viel de rest van de cast ook enorm tegen en vooral Ansel Elgort (als Tommy Ross met wie Carrie naar het schoolbal gaat) die nog niet eens in de voetsporen mag staan van John Travolta die de rol wel leuk en overtuigend speelde. Wat een aanfluiting was die Ansel Elgort.

Nee, deze film krijgt van mij gewoon het minimaal aantal punten (ook al was hij beter dan de remake uit 2002) want een regisseur (in dit geval een regiseusse) die het in zijn hoofd haalt om van een film weer een letterlijke remake te maken terwijl er al een remake was, heeft ze gewoon niet allemaal op een rijtje. Ze heeft er ook nog eens echte softe Hollywood verfilming (o.a. geschikt om uit te zenden op de EO) van gemaakt.

Zo net helaas in de Biooscoop gezien. Dat had ik beter niet kunnen doen want de film is gewoon slecht. Het verhaal stelt niets voor en boeiend of spannend wordt het nooit. Doordat de acteurs ook nog eens slecht waren (erlijk gezegd denk ik dat met andere acteurs deze film ook niet beter zou zijn geworden) komt deze film op een bedroevend slecht niveau uit.

Degene die naar deze film willen gaan kunnen dat beter niet doen. En als men toch gaat "ik heb jullie gewaarschuwd"

Oh ja er was nog 1 positief ding aan deze film en dat was dat hij maar 90 minuten duurden. Waren wel 90 minuten lang een foltering want je zit steeds te wachten tot er wat gebeurt terwijl er gewoon niets gebeurt.

Wat een flauwe droge onnozele film was dit. Het verhaal sloeg als een tiet op een drumstel maar de uitvoering was leuk gedaan en ik heb ook regelmatig moeten lachen, o.a. om flauwe opmerking zoals "als je slim zou zijn zou je weten dat je dom bent" . Ook de vele belachelijk nep decors (inclusief auto's, paarden en zelfs poppen die mensen moesten voorstellen) en scenes zoals die vaak in de jaren 40/50 films werden gebruikt waren hilarisch (men verontschuldigde zich er zelfs voor ). Dat laatste geldt ook voor de vele belachelijke dialogen.

Met Will Ferrell heb ik altijd een haat/liefdesverhouding, vaker vind ik hem slecht maar in deze film was hij weer eens te pruimen (ook knap dat hij gedurende de hele film Mexicaans sprak). Trouwens ook de rest van de cast deed het leuk en er speelden best veel bekenden in mee. Genesis Rodriguez als de zwoele latino schoonheid Sonia was natuurlijk adembenemend om naar te kijken (ze speelde ook best leuk). Dat geldt ook voor de bedienden van de familie Alvarez. Geweldig was de jaloerse reactie van één van hun (schoonheid Mariann Gavelo) toen Sonia voor het eerst verscheen.

Niet alles was natuurlijk leuk in deze film want aan zingen in een film, vooral door bekende acteurs, heb ik eigenlijk een broertje dood aan. Daarentegen was de band op de bruiloft met hun eigen Mexicaanse "Procol Harum" bewerking weer geweldig . Soms is de film overigens ook wat saai en te belachelijk maar gelukkig niet al te vaak. Hoewel, de film was eigenlijk in zijn totaal belachelijk

Dit is één van de weinige nazi-exploitatie films die ik nog niet gezien had en deze film sprak me vooral aan vanwege de fraaie filmposter en het komt ook min of meer voor in de film De film zelf is een onfrisse hakenkruisporno (porno is overigens niet te zien) in het voetspoor van "Salon Kitty (1976)" en de combinatie van seks en geweld tegen vrouwen is natuurlijk weerzinwekkend, maar de uitwerking is zo onbeholpen dat de film bij momenten komisch aandoet

Het verhaal speelt zich af tijdens de tweede wereldoorlog, waarbij een tiental prostituees wordt opgeleid voor een speciaal bordeel, eentje exclusief voor de hoge heren van de SS. De eigenaardige orgelspelende nazi Hans Schellenberg (Gabriele Carrara) krijgt van Hitler en generaal Berger (Ivano Staccioli) de opdracht om een aantal generaals te bespioneren zoals von Bomberg, von Fritzbellen, von Kluge, von Fritsch en von Richthofen. Wanneer ze hun (vaak bizarre) vleselijke lusten najagen, laten ze zich in bijzijn van de prostituees weinig vleiend uit over Hitler. De megalomane Hans mag als rechter en beul optreden en geniet met volle teugen. Wanneer het einde van de oorlog echter nadert, krijgt Hans een zenuwinzinking. De Russen kloppen zowat aan de deur, wat de SS'ers de gelegenheid geeft voor een laatste orgie, alvorens zichzelf een kogel door het hoofd te jagen.

Cynisme en goedkoop effectbejag gaan hand in hand in deze Italiaanse Oorlog / Erotiek film van regisseur Bruno Mattei, die zijn plot grotendeels leent van "Salon Kitty". Uiteraard is de film vrij slecht, maar er is meer dan voldoende naaktheid (voor het eerst na circa zes minuten als Professor Jürgen twee vrouwen ontbloot) te zien en op bepaalde momenten is de film ook best komisch, waardoor het als geheel toch weet te vermaken. Vooral het eerste gedeelte van het verhaal waarin de prostituees hun training krijgen, onder toezicht van Hans Schellenberg, Frau Inge (Marina Daunia, die best mooie borsten had) met een groot litteken op haar rechterwang en Professor Jürgen (Luciano Pigozzi), was behoorlijk komisch.

De prostituees moeten op alle smerige wensen voorbereid zijn, waardoor er zelfs seks met een herdershond geoefend moet worden. Deze bestialiteit wordt enkel gesuggereerd (je ziet wel de borsten van de vrouw), maar dat maakt het er niet minder hilarisch op. Hilarisch was overigens ook Hans Schellenberg, want hij kon eigenlijk alleen maar een orgasme krijgen als hij op een orgel speelde (speelt dan Bach muziek) en hij liep er op een gegeven moment (als hij rechter en beul speelt) ook bij als een soort van nazi-sinterklaas. En verder waren de nazi's met belachelijke namen Kaminski (Giovanni Attanasio) en Wang (Thomas Rudy) wel hilarisch en de laatst wordt goed beschreven door "pippo il buffone" hierboven.

Na de training verandert de film in een standaard seksfilm (inclusief twee orgies), waarbij slechts de nazi's en een overdaad aan hakenkruizen eraan herinneren dat je toch echt naar een soort van oorlogsfilm zit te kijken. Na circa 77 minuten is er ook zelfs wat oorlogsactie te zien via een Russische tank die een Duitse stelling beschiet en naderhand zien we ook nog wat actie tussen Duitsers en Russen, waarbij één Duitse officier, te weten kapitein Heinkel (Vassili Karis), de prostituees wilt redden (voordat het Duitse leger zich overgeeft aan de Russen) omdat hij verliefd is op één van deze prostituees. Namelijk op prostituee Hanna Wessel (Tamara Triffez) die ook zwanger blijkt te zijn van hem en die door Professor Jürgen (die haar onderzoekt in een gynaecologenstoel) en Frau Inge gedwongen wordt om abortus te plegen (op het einde zien we haar ook nog rondlopen met een pop in haar handen).

De geil acterende Marina Daunia (in de rol van Madame Eva die deel uitmaakt van de prostituees en die ook regelmatig seks heeft met Hans Schellenberg en dat o.a. met haar voeten) en Macha Magall (in de rol van Frau Inge, die een oogje heeft op Hans Schellenberg en jaloers is op Madame Eva) zorgden er vooral voor dat ik de aandacht erbij hield (de blondine Cristina Minutelli en Tamara Triffez mochten er ook best wezen), maar de prent gaat eigenlijk als een nachtkaars uit en dat geldt zeker voor veel personen die op het einde zelfmoord plegen, zoals Hans Schellenberg (die zichzelf doodsteekt met een dolk) en generaal Berger (die zichzelf doodschiet met een geweer), als men via de radio verneemt dat Hitler dood is.

Ook worden op het einde personen vermoord door andere personen. Zo wordt Madame Eva min of meer vermoord door Frau Inge omdat deze jaloers is op haar (ze snijden dan ook in haar rechterwang, net zoals men dat vroeger bij Frau Inge deed, waarna ze uit een raam valt) en Frau Inge wordt op haar beurt vermoord door Hans Schellenberg die niets van haar moet hebben.

Maar ach, voor een nazi-exploitatie film kan "Casa Privata per le SS" er wel mee door en bij vlagen heb ik me er ook mee vermaakt en dat is bij vergelijkbare films wel eens anders geweest.

Wat een heerlijke foute jaren 80 Thriller / Horror film was dit en de geweldig spelende hoofdrolspeler, te weten David Hess (ik vond hem overigens lijken op Telly Savalas en dan met een pruik op zijn hoofd) in de rol van Alex, zou perfect passen in het jaren 90 populaire Vlaamse televisieprogramma "Jambers" en dat zou dan zo kunnen openen:

"Overdag is Alex een automonteur en 's nachts verandert hij in wrede verkrachter."

In dit verhaal, welke zich afspeelt in New York, draait het dus om automonteur Alex en zijn onnozele sidekick Ricky (Giovanni Lombardo Radice, die ik gisteren nog zag in de Horror / Thriller film "Apocalypse Domani (1980)"), dat door een stel verveelde yuppies, te weten Lisa (Annie Belle) en Tom (Christian Borromeo), uitgenodigd wordt voor een feestje tijdens het repareren van hun auto. Wat de rijke elite echter niet weet (althans daar lijkt het op), is dat Alex een botte verkrachter is die zijn gerief haalt bij door hem geterroriseerde vrouwen. Al snel slaat de stemming om tijdens het feestje en besluit Alex om met behulp van zijn scheermes de aandacht vast te houden en zijn verachtelijke hobby, namelijk geweld, verkrachting en vernedering, op de hulpeloze vrouwen bot te vieren.

De drie minuten durende opening zet gelijk de toon voor de rest van het verhaal (daarmee was ook gelijk in de ban van het verhaal), want daarbij verkracht en wurgt Alex zijn eerste slachtoffer, te weten Susan (gespeeld door Karoline Mardeck, die tijdens die scène ook volledig naakt is te zien), en neemt hij haar medaillon mee als trofee. Gedurende die hele scène hoor je op achtergrond de aparte soundtrack (wat in je hoofd blijft zitten) "Sweetly" gezongen door Diana Corsini.

Het verhaal wat zich grotendeels afspeelt in een huis zit gewoon heerlijk in elkaar in wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut goed te vermaken en zeker ook te boeien en heeft op het einde een leuke twist die ik niet zag aankomen. Buiten dat er in deze film genoeg geweld, vernedering en naaktheid (alle vijf de vrouwelijke hoofdrolspelers zijn volledig naakt te zien, op de Grace Jones-achtige Marie Claude Joseph na dan, want van haar zie je alleen een paar keer haar fraaie donkere borsten, waarmee Alex ook speelt) te zien valt, is het toch vooral hoofdrolspeler David Hess waar ik van genoten heb. Hij is een echte bink, macho, gladjanus, smeerlap en beschikt over humor, waardoor je van hem walgt maar toch kan je hem ook waarderen en zeker als hij het arrogante (zeker Lisa was enorm arrogant, maar ook heel mooi en geil) vriendengroepje (die met hem en vooral zijn kameraad sollen) op zijn plaats zet. Maar al snel sta je aan de kant van het geteisterde vriendengroepje, die met Alex en zijn scheermes te maken krijgen.

In eerste instantie wordt Alex te kakken gezet door Lisa, die hem verleidt en ook uitnodigt onder de douche (daarbij zie je dan het mooie lichaam van Annie Belle volledig naakt), maar als ze beiden onder de douche staan en elkaar wassen, vertrekt Lisa opeens en zegt ze tegen Alex:

"Blijf jij maar lekker douchen King Kong."

Ondertussen zijn de anderen aan het pokeren met de onnozele Ricky (de tegenhanger van Alex qua gedrag en hij is o.a. timide), waarbij ze hem afzetten. Hij heeft dat niet door (daarvoor is hij namelijk te onnozel) maar Alex wel en vanaf dan loopt de situatie behoorlijk uit de hand. Want Alex neemt dit bedrog niet al te vriendelijk op en haalt zijn scheermes tevoorschijn en slaat de aanstichters genadeloos tot een bloederige pulp en zegt daarna:

"Nu gaan we wat plezier maken met deze kutwijven."

Dan worden de rollen ook echt omgedraaid en beveelt Alex Ricky om één ​​van de meiden te verkrachten (wat hij overigens niet doet en ook niet wilt), te weten Gloria (gespeeld door Lorraine De Selle die tijdens die scène ook volledig naakt is te zien) die een oogje heeft op Ricky, en ook dwingt hij twee meiden, te weten Lisa en Glenda, elkaar te kussen.

Uiteraard krijgt hij het ook weer aan de stok met de jongens, waarbij hij op een gegeven moment Howard (Gabriele Di Giulio) in het zwembad trapt en daarna op hem plast En Tom wordt met zijn hoofd herhaaldelijk op een tafelblad gebeukt. Ondertussen heeft hij ook zijn pleziertje met Lisa (waarbij Annie Belle wederom volledig naakt is te zien) met wie hij gaat neuken (Lisa vindt het overigens niet erg) en Ricky let dan op de anderen met een kapotte Martini fles in zijn handen.

En dan gaat opeens de deurbel na circa 60 minuten en maakt Gloria de deur open. Het is Cindy die een (zeer jonge) vriendin is van het vriendengroepje en die het huis binnenkomt en Alex wat plaagt, niet wetende dat hij een serieverkrachter is. Als ze binnenkomt en Alex ziet, zegt ze ook:

"Wie is dit ? Waar heb je hem vandaan ? Zo'n bink heb ik nog niet eerder gezien bij jullie. Ik ben Cindy."

Dan begint het echt uit de hand te lopen en slaan bij de aanblik van Cindy (blonde haren en blauwe ogen) de stoppen door bij Alex en ontsnapt Gloria in eerste instantie (Glenda probeert het van te voren ook nog) waarbij Ricky haar probeert te pakken (dit pakken neemt best een aparte vorm aan, want omdat Gloria een oogje op Ricky heeft en Ricky eigenlijk niets gedaan heeft, mag hij haar neuken en zie je weer Lorraine De Selle volledig naakt). Alex neemt Cindy al snel te grazen en snijdt haar witte blouse open met een scheermes. Daarbij zie je niet alleen haar borstjes (Alex speelt daarmee ook met het scheermes), maar hoor je ook weer de eerdere genoemde soundtrack "Sweetly" en zingt Alex zelfs mee, waarbij hij i.p.v. "Sweetly oh Sweetly" zingt:

"Cindy oh Cindy"

Cindy wordt daarna in haar gezicht geslagen en moet zich volledig uitkleden (je ziet dan Brigitte Petronio volledig naakt, waarbij je tevens kunt opmaken dat ze een echte blondine is ), waarna Alex met haar begint te spelen en zegt:

"Ze is nog maagd !"

Vanaf dan begin je echt te walgen van Alex, want hij begint dan met zijn scheermes te snijden in het mooie lichaam van Cindy en snijdt o.a. in haar armen, borsten, buik en benen, waarbij hij er zichtbaar van geniet. Ricky grijpt dan in, maar wordt neergestoken door Alex die tegen hem zegt:

"Waarom kies je ineens de andere kant ? Dit heb je aan hen te danken. Ze proberen ons uit elkaar te drijven."

Tom heeft dan inmiddels een revolver gepakt en schiet Alex in zijn been en borst, waardoor hij door een ruit valt en bij het zwembad terecht komt en dan komt opeens de verrassende aap uit de mouw als Tom tegen hem zegt:

"Vuile klootzak, flikker. Dat meisje dat je verkrachtte in het park, dat was mijn zusje. Mijn zusje. Snap je het nu ? Je bent er ingeluisd."

Dat zag ik niet aankomen en vond ik dus verrassend. Waarom ze het zover hebben laten gaan en tegen welke prijs, dat vind ik wel raar, maar anders was natuurlijk het verhaal al snel afgelopen. Uiteindelijk schiet Tom de gewonde Alex nog in zijn lies, waardoor hij in het zwembad valt en het uitschreeuwt (geweldig in beeld gebracht, waarbij je zijn hele mond ziet en tevens al zijn vullingen) van de pijn. Daarna schiet Lisa nog eens op hem en als hij zwaargewond uit het zwembad klimt, gooit Howard hem weer erin en zegt hij:

"Cindy... oh Cindy... Jij gaat dood... Oh Cindy... "

Daarna geeft Howard hem het genadeschot door hem in zijn hoofd te schieten en nemen ze contact op met de politie, waarbij ze gaan voor zelfverdediging (Tom neemt de schuld op zich). Ricky wordt gespaard en dat komt vooral door Gloria die tegen Howard zegt (die hem wilt doodschieten):

"Hou op. Hij heeft je niets gedaan."

Daarna wordt er nog eventjes wat gepraat en zegt Tom tegen Lisa:

"Aan de andere kant, het leek of jij het wel erg spannend vond allemaal."

De film is dan na circa 87 minuten afgelopen, waarna je weer de soundtrack "Sweetly" (die zal waarschijnlijk in mijn hoofd bleven hangen) hoort en de aftiteling begint.

Het is dat deze film uit de jaren 80 komt en inmiddels wat gedateerd is, want anders zou dit best een angstaanjagende kijkervaring kunnen zijn voor velen (het is in ieder geval niet weggelegd voor de gevoelige zieltjes). Naderhand zijn er overigens nog meer van dit soort films gemaakt, zoals het ijzersterke "Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)" en "Funny Games (1997)", waarop naderhand nog een remake is gemaakt, namelijk "Funny Games (2007)" met o.a. Naomi Watts en Tim Roth.

Het resultaat mag er zeker wezen, want "The House on the Edge of the Park" gaat regelmatig over het randje heen en levert enkele van de meest huiveringwekkende momenten in de filmgeschiedenis op (zeker destijds) en is alleen al om die reden de moeite van het bekijken waard, maar ook vanwege de geweldig spelende David Hess die voor zijn rol in mijn ogen een "Oscar" verdiende. Kijk hem wel alleen en niet met je vriendin of vrouw, tenzij je weet dat ze tegen een grapje kan

In de 18e eeuw was Casanova zo'n vrouwenversierder, dat zijn naar er synoniem mee is geworden. Zijn verhaal is nu eens niet verfilmd als zompig kostuumdrama, maar juist in een lekkere luchtige kostuumdrama, met Heath Ledger in zijn element als de titelheld en leuke bijrollen van o.a. de mooie Sienna Miller, Jeremy Irons, Oliver Platt en Lena Olin.

Halverwege de achttiende eeuw is de inquisitie het losbandige gedrag van Casanova (Heath Ledger) beu en het enige wat hem uit de gevangenis kan houden is het huwelijk. Tijdens de speurtocht naar een geschikte echtgenote valt hij als een blok voor Francesca (Sienna Miller), maar die is al uitgehuwelijkt. Jammer, want de mooie meid kan heel goed schermen en heeft net zo'n vrije geest als de beroemde rokkenjager.

Al met een een kluchtige versie van Casanova's leven en bovendien maakt deze verfilming zich schuldig aan stevige geschiedvervalsing. Maar deze Romantiek / Drama film (met de nodige humor) kijkt zich gewoon lekker weg en weet daarbij ook nog eens te vermaken en dat is mede te danken aan de leuk spelende cast.

Het is jammer dat Renée Zellweger (matige actrice met altijd dezelfde gelaatsuitdrukkingen) de hoofdrol speelt in deze goede thriller want anders had ik hem waarschijnlijk nog beter gevonden. Het verhaal wordt goed opgebouwd en is boeiend vanaf de eerste minuut. Ik vond de film zelfs op bepaalde momenten spannend. Het is jammer dat de film dat niet kon doorzetten tot het einde want het einde vond ik tegenvallen. Maar al met al een goede thriller met een puike rol van Jodelle Ferland.

Ik wilde gisteravond eigenlijk de Nederlandse oorlogsfilm "Grenzeloos Verraad (2023)" gaan kijken, welke ik afgelopen dinsdag had gepindakaasd, maar omdat de beeldkwaliteit (hakkelend beeld) niet geweldig was, heb ik hem maar gelijk afgezet (ik wacht wel tot er een betere versie te pindakazen is) en ben ik overgeschakeld naar deze film, welke me "IH88" getipt had tijdens de "MovieMeter Top 1000 project - Editie 2023". En dan niet vanwege het verhaal, maar vanwege de naaktheid in deze film Ik vind het overigens geen Top 1000 film, maar ik heb me er wel goed mee vermaakt, terwijl dit niet echt een "Theunissen" film is.

In dit verhaal draait het om de jonge tekenkunststudent Ben Willis (Sean Biggerstaff), die weinig geluk kent in de liefde. Na gedumpt te zijn door zijn vriendinnetje Suzy (Michelle Ryan) ontwikkelt Ben een chronisch slaaptekort. Om zijn doorwaakte nachten nuttig te besteden, accepteert hij een job als manusje van alles in de nachtploeg van een lokale supermarkt. Ook daar kruipt de tijd voorbij, maar nu krijgt hij er in elk geval voor betaald. Alle collega’s hebben zo hun eigen manier om met de saaie werkuren om te gaan, maar die van Ben is uniek. Door in zijn hoofd de tijd stil te zetten leert hij de schoonheid en het gewicht van het moment kennen, en krijgt hij weer inspiratie om te tekenen. Meestal maakt hij stillevens van de vrouwelijke (naakte) klanten die gevangen zijn in het bevroren moment, maar al snel krijgt Ben gevoelens voor de leuke caissière Sharon (de mooie Emilia Fox), een zachtaardige caissière met lang blond haar en bruine ogen die een cursus Spaans volgt omdat ze droomt van een leven in Zuid-Amerika, die al snel zijn volle aandacht heeft.

Het is geen verrassing dat Ben en Sharon voor elkaar vallen, want cashback is een romantische komedie en dat met een verrassende scenariovondst, namelijk Ben die de gave heeft om de wereld om hem heen stil te kunnen zetten. Het verteltempo in "Cashback" staat geheel in dienst van de sfeer die regisseur Sean Ellis probeert over te brengen, namelijk traag en dat is natuurlijk passend bij het thema van deze film, namelijk de tijd die soms lijkt stil te staan. En in deze film gebeurt dat geregeld door Ben letterlijk en dat levert vaak mooie scènes op (vooral in de supermarkt), waarin ook geregeld mooie vrouwe naakt zijn te zien, zoals de mooie vrouw (Irene Bagach) op de filmposter. De achtergrond van het verhaal is vrij eenvoudig en clichématig, namelijk een gedumpte jongen moet pijn verwerken en ontmoet in een nieuwe omgeving een nieuwe liefde. Het is vooral de poëtische en dromerige uitwerking die de film weet te maken. De film heeft echter ook hilarische tussenmomenten, variërend van onderbroekenlol tot werkhumor die wel wat aan "The Office (TV Series 2005–2013)" doet denken, maar dan in een supermarkt.

Zo was het leuk om te zien dat men op een gegeven moment gaat voetballen (vijf tegen vijf) tegen een andere supermarkt en waarbij men dan ingemaakt wordt met 26 - 0 en waarbij de baas, te weten Steve Jenkins (Jay Bowen), vlaak voor het einde (waarbij hij probeert te scoren) van de wedstrijd een bal hard in zijn gezicht krijgt en waardoor hij naar het ziekenhuis moet worden gebracht. Ook de flashback beelden van het verleden van Ben als kind (waar hij een oogje had op lerares Mrs. Booth en klasgenote Tanya) waren wel leuk, o.a. vanwege een Zweedse studente / au pair (pornoster Hayley-Marie Coppin) die op een gegeven moment volledig naakt de trap oploopt (fraai van achteren in beeld gebracht) en waarbij Ben daarna op de deur klopt (als Hayley-Marie Coppin dan openmaakt, zien we haar ook van voren volledig naakt), en vooral vanwege zijn seksistische beste vriend Sean Higgins (Shaun Evans). Zo kijken ze stiekem samen in de seksboekjes van de ouders van Sean en als ze daarbij bijna betrapt worden door de moeder (Katarina Olsson) van Sean, vindt ze hen vreemd gedragen (ze zegt dan ook "Wat hebben jullie uitgespookt?") omdat ze beiden een stijve in hun broek hebben

Sean kent ook een meisje van vijftien jaar, te weten Natalie (Nelly Lyster-Smith), die tegenover hem woont en die voor vijftig cent haar rok omhoog tilt en later zien we Natalie terug als volwassenen (dan gespeeld door Janine-May Tinsley) op het verjaardagsfeest van baas Steve Jenkins en treedt ze daar op als stripster en zien we Janine-May Tinsley ook naakt. Sean heeft Natalie overigens ingehuurd (hij weet niet dat het de Natalie van vroeger is) voor 200 euro en hij is op haar gekomen vanwege een verveelde stripteasedanseres (compleet met klappertjespistool) in een stripteasetent gespeeld door Bianca Drakes. Haar zien we overigens niet naakt, want ze draagt namelijk een slipje en ook haar tepels zijn bedekt.

De film bevat een aantal mooie in beeld gebrachte scènes, zoals de opening waarin Ben's ex hem in slow motion zonder stemgeluid, maar wel met de aria "Casta Diva" als geluid erbij, de huid vol scheldt en natuurlijk de scènes m.b.t. het stilzetten van de tijd. "Cashback" is grappig en ook soms ontroerend en kent goede acteerprestaties. De personages behoren tot het soort semi-loser dat je snel in je hart sluit en het zijn vooral Sean Biggerstaff en Emilia Fox die met Ben en Sharon een paar aandoenlijke karakters neerzetten. Maar ook het andere supermarktpersoneel, zoals mafkees Barry Brickman (gespeeld door Michael Dixon), mafkees Matt Stephens (gespeeld door Michael Lambourne) en baas Steve Jenkins (gespeeld door Jay Bowen), een opgefokte baas die zichzelf bijzonder geestig vindt, deden het leuk en ze waren geregeld grappig. De beiden mafkezen halen ook een grap uit met Ben m.b.t. een expositie van zijn gemaakte tekeningen, maar die grap pakt goed uit op het einde voor Ben.

Hoewel "Cashback" niet op alle fronten geslaagd is, heb ik me wel goed vermaakt met deze circa 96 minuten (er is ook een gelijknamige versie van 18 minuten, die integraal verwerkt is in deze versie) durende leuke Britse Romantiek / Komedie film en het is tevens het speelfilmdebuut van fotograaf (en dat is goed te zien) Sean Ellis, die ik eigenlijk alleen ken vanwege de Thriller / Oorlog film "Anthropoid (2016)".

Schitterende film met een geweldige Joe Pesci.

Deze waargebeurde Komedie / Misdaad film over de joodse (geloof komt best veel aanbod) Amerikaanse lobbyist Jack Abramoff, heb ik vandaag weer herzien en het blijft toch gewoon een leuke en vermakelijke film om naar te kijken en waarbij het vooral is genieten van Kevin Spacey in de geweldige hilarische rol van Jack Abramoff die alleen maar aan geld denkt voor hemzelf.

Het verhaal zit gewoon goed en leuk in elkaar en weet eigenlijk te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (de film duurt circa 100 minuten). Hier en daar snapte ik wel niet alle politiek eromheen (zelfs president George W. Bush is erbij betrokken en komt ook voor in het verhaal), maar het draait in dit verhaal eigenlijk alleen maar om heel veel geld. Ook met de uitvoering (met de nodige humor) van het verhaal zit het meer dan goed en dat komt vooral door de cast die goed en leuk speelt. Buiten de al eerder genoemde Kevin Spacey deed verder Barry Pepper het geweldig, leuk en overtuigend als de zakenpartner van Michael Scanlon en ook Kelly Preston in de rol van Pam Abramoff (dus als de vrouw van Jack Abramoff) deed het verdienstelijk. Jon Lovitz in de rol van Adam Kidan (waarmee Jack zaken mee gaat doen, terwijl hij dat beter niet had kunnen doen) is ook wel het vernoemen waard en hij was ook best komisch door zijn manier van doen (o.a. verslaafd aan hoeren).

Visueel (locaties, decors en aankleding) zag het er overigens allemaal wel fraai uit, maar degene die vooral visueel van het scherm spatte was toch de zeer fraaie roodharige Rachelle Lefevre in de rol van Emily Miller die de vriendin is van Michael Scanlon. Zij zorgt er uiteindelijk ook voor dat Jack en Michael zwaar in de problemen (beter gezegd ze vallen van hun voetstuk) komen, omdat Michael vreemd gaat en zij dan spreekwoordelijk "de vuile was van hun buiten hangt" door contact op te nemen met een krant. Hoewel ik het einde van het verhaal goed vond, vond ik het wel jammer dat het gedeelte in de rechtszaak maar een hersenspinsel (ik moest er wel flink om lachen) was van Jack.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke waargebeurde Komedie / Misdaad film om te zien en dan vooral natuurlijk vanwege de leuke rol van Kevin Spacey als Jack Abramoff. Tijdens de aftiteling krijg je ook nog even de echte Jack Abramoff te horen en te zien.

Deze documentaire over Washington super-lobbyist Jack Abramoff, oftewel Casino Jack, zag ik toevallig vanmorgen vanuit bed op de televisiezender "Film 1". Omdat ik vorig jaar (bijna precies een jaar geleden, op één dag na) nog de vermakelijke Komedie / Misdaad film "Casino Jack (2010)" herzien heb, met een geweldig spelende Kevin Spacey (in natuurlijk de rol van Jack Abramoff), trok deze documentaire mijn aandacht en heb ik hem ook bekeken.

Veel items (o.a. Joods geloof en Casino boten) in de eerder genoemde film komen ook in deze documentaire aanbod, waardoor hij me in ieder geval wel wist te interesseren en te vermaken. De documentaire is wel behoorlijk langdradig met bijna twee uren (90 minuten was meer dan genoeg geweest) en hier en daar ook wat saai. Ook is het niet altijd goed te volgen, omdat men soms van de hak op tak springt (ook springt men met de tijd) en er ook veel verschillende personen in woord en beeld komen, waarvan ik de meesten niet kon. Maar het is wel leuk om het echte verhaal omtrent Jack Abramoff te zien met tevens de echte hoofdrolspelers in woord en beeld zoals natuurlijk Jack Abramoff maar ook Tom DeLay (de voormalige leider van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden), die allemaal veel geld verdienden op een louche politieke manier.

Al met al dus een aardige (zeker als je ook de film daarover hebt gezien), maar wel een langdradige documentaire, over Jack Abramoff om eens gezien te hebben.

Eindelijk weer eens een prima James Bond film met een prima spelende Daniel Craig. Het verhaal was prima en spannend en er zat eindelijk eens geen overdreven en belachelijk gedoe in zoals bij de vorige James Bond film.