Opinions

Oud maar wel nog goed. Vergelijk het maar met een fles wijn.

Natuurlijk is de film al zeer oud en natuurlijk zie je nauwelijks de vijand (in dit geval de Duitsers) maar toch viel hij nog prima te kijken ondanks dat het een zwart/wit film was. Ze zenden hem soms nog uit op TCM.

Gisteren dan toch in de bioscoop gezien en ik moet zeggen dat mijn mening wisselend is over deze film. Het verhaal/uitvoering vond ik best leuk gevonden (hoewel best cliché) en de actie en de effecten waren best fraai. Ook de AC/DC muziek vond ik best leuk toegepast bij deze film maar de vele andere muziek vond ik best bizar. Wat deze film helaas minder maakt is de uiterst teleurstellende cast die eigenlijk alleen maar bestaat uit serie, B-acteurs en beginnende acteurs/actrices die beter nooit meer in een film kunnen spelen (o.a. Rihanna). Deze cast stelt zwaar teleur en overtuigd nergens. Het meest trieste bij hun waren nog de onnozele en vooral achterlijke dialogen zoals "Sir, give me orders because I don't know what to do" (buitengewoon tenenkrommend zoiets). En er zaten best veel van dit soort achterlijke dialogen in. Wat ook verwarrend is bij de cast is de rol van Liam Neeson want hij staat hier vermeld als een hoofdrolspeler maar heeft eigenlijk niet meer dan een veredelde bijrol. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor Alexander Skarsgård (o.a. bekend van de fraaie serie True Blood). De echte hoofdrolspelers in deze film zijn eigenlijk Taylor Kitsch, Tadanobu Asano en eigenlijk ook wel de fraaie rondborstige Brooklyn Decker (flut rol natuurlijk maar ze was wel prettig om naar te kijken).

Ondanks de waardeloze cast wist de film me wel te boeien en vooral te vermaken. De eerste 30 minuten van de film zijn flauw en triest maar zodra de vloot begint uit te varen wordt het een uiterst vermakelijke film met best veel actie en ook nog eens fraaie actie. De aliens zagen er best aardig uit (deden me wel soms denken aan de wezens uit "The Chronicles of Riddick") en ze hadden ook best fraaie wapens die inderdaad deden denken aan The Transformers. Ik vroeg me wel af wat de bedoelingen waren van de Aliens want dat is me nooit duidelijk geworden. Ook vond ik het best grappig dat de Aliens eigenlijk helemaal niet zo vijandig waren als standaard Aliens uit film, maar alleen terugsloegen als de mens iets tegen hun deed. Het einde van de film was natuurlijk zeer voorspelbaar maar dat hoort nu eenmaal bij dit soort films. De film bevat overigens ook nog humor welke wel niet altijd geslaagd is.

Oua verhaal/uitvoering en vooral actie en specialeffecten scoort deze film misschien wel een 4 maar omdat de cast zo dramatisch slecht was en zeer storend was geef ik de film toch maar 3 punten.

Als kind zijnde keek ik vroeger graag naar de serie Battlestar Galactica welke is voortgekomen uit deze leuk film. Als kind zijnde zag het er natuurlijk allemaal visueel fraai uit en de beroemde "Cylons" waren natuurlijk geweldig. Ook vond ik het als kind zijnde altijd boeiend en spannend. De cast deed het natuurlijk goed met als mijn persoonlijke favoriet Dirk Benedict. Al met al is dit gewoon puur jeugdsentiment en ook een leuke film (wel hier en daar wat traag en langdradig).

Vermakelijke Horror / Sciencefiction ("Drama" kan eigenlijk ook nog wel) welke ook nog eens best realistisch oogt door de gebruikte techniek van handcamera's (inderdaad alle "Cloverfield"). Het hele gebeuren was zeer boeiend en werd ook fraai (soms best goor) in beeld gebracht. Omdat de film maar iets van 75 minuten duurt komt het verhaal snel opgang en is de vaart hoog. Het eerste uur van de film (de onzekerheid, de paniek en het ontstaan ervan) was sterk, daarna wordt het wat minder. Hoewel er eigenlijk geen echte hoofdrolspelers zijn deed de gebruikte cast het best aardig en met name in het eerste uur speelden ze realistisch en overtuigend.

Behoorlijk flauwe 13 in een dozijn actie film. De film is niet echt heel slecht (wel selcht) en kijkt zich nog redelijk weg (duurt gelukkig ook niet lang) maar faalt eigenlijk op alle vlakken waarvoor hij gemaakt is. Er valt nauwelijks iets te lachen (alleen Billy Bob Thornton was nog een beetje leuk), de uitvoering is beroerd, de saaie actie stelt eigenlijk ook weinig voor en hetzelfde geldt eigenlijk voor de cast (Eva Longoria was niet meer dan beeldvulling en de rol van Thomas Brodie-Sangster als gehandicapt jochie sloeg al helemaal nergens op. Dat die gasten sympathie voor hem kregen sloeg ook nergens op want dat jochie deed niets anders dan wat stom uit zijn ogen kijken). De drie redneck broers moesten zogenaamd leuk en stoer voorstellen maar ik vond het maar een stelletje achterlijke inteelt rednecks waar ik ook geen enkele sympathie voor kon opbrengen. Sowieso zaten er allemaal kleurloze figuren in deze film die nergens weten te overtuigen.

Ook het hele flauwe cliché verhaal heeft weinig om handen en over boeiend of spannend zullen we het maar niet hebben want dat was totaal niet aanwezig. Dat Zoe Bell heeft meegedaan aan deze film is me een raadsel want ze is vooral een stuntvrouw en in deze film zaten er geen vrouwelijke stunts in

P.S. de regisseur geilt volgens mij op de kleuren geel en groen want die waren zeer dominant (en ook te overdreven) te aanwezig.

De populaire televisieserie "Baywatch (TV Series 1989–2001)" keek je (althans ik) vroeger vooral voor de rondborstige mooie vrouwen (o.a. Pamela Anderson, die in deze film ook nog heel even is te zien) en de rest deed er eigenlijk niet aan toe en dat geldt eigenlijk ook voor deze flauwe Komedie / Actie film, waarbij ik de vrouwen zelfs minder (ook minder rondborstig) vond dan in de serie.

In dit verhaal draait het om de toegewijde strandwacht Mitch Buchannon (gespeeld door Dwayne Johnson), die botst met een nieuwe rekruut, te weten de in ongenade gevallen tweevoudige Olympische gouden medaille (bij het zwemmen) winnaar Matt Brody (gespeeld door Zac Efron). Wanneer ze op het spoor komen van een crimineel complot wordt het voortbestaan van hun strand in gevaar gebracht en gaan ze samen de strijd aan, waarbij ze moeten leren samenwerken.

De opening van het verhaal (dat had tenminste nog iets te doen met de serie Baywatch) was nog enigszins vermakelijk en ik moest zelfs even glimlachen toen iemand met zijn penis en testikels vastzat in een strandstoel en er toen gezegd werd tegen hem:

Wow. Oké. Het lijkt erop dat jij je worst en je broodjes daar vast hebt zitten.

Maar al vrij snel wordt het hierna tenenkromend slecht en is het eigenlijk ook nog alleen maar een flauwe en langdradige Misdaad film, waarbij het draait om moord, corruptie en drugs. Het hele verhaal kon me totaal niet boeien of vermaken en ik had dan ook heel veel moeite om de film helemaal uit te zitten (duurt circa 110 minuten). I.p.v. dat ik me vermaakt heb met deze Komedie / Actie film, heb ik me vooral zitten te ergeren en dat aan de vele slechte humor (vaak tot het kinderachtige af) en ook aan de cast. Wat dat betreft deed deze film me regelmatig denken aan de films uit de "Police Academy" reeks, waarbij het verhaal, de humor en de cast eigenlijk ook dramatisch slecht was.

Hoofdrolspeler Dwayne Johnson (in de rol van Mitch Buchannon, die vroeger in de serie gespeeld werd door David Hasselhoff en die in deze film ook nog eventjes te zien was) vind ik een leuke acteur en zie ik ook graag spelen in actiefilms, maar in deze film haalde hij bij mij vooral het bloed onder de nagels vandaan met zijn moraal gezever. Ook aan hoofdrolspeler Zac Efron (in de rol van Matt Brody) zat ik me meer te ergeren, dan dat ik hem leuk of grappig vond. Ik moet daarbij wel zeggen dat hij er fraai gespierd uitzag en dus goed getraind had voor zijn rol. Het flauwe onderling bekvechten/afzeiken tussen Dwayne Johnson en Zac Efron, hing me ook al heel snel de keel uit. Maar dat het nog slechter en beroerder kon, dat bewees de onbekende acteur Jon Bass (in de rol van Ronnie Greenbaum, die verliefd is op C.J. Parker).

Het vrouwelijk schoon is in deze film vertegenwoordigd met Kelly Rohrbach (in de rol van C.J. Parker, die in de serie gespeeld werd door Pamela Anderson), Alexandra Daddario (in de rol van Summer Quinn, die in de serie gespeeld werd door Nicole Eggert) met haar ietwat aparte ogen, Ilfenesh Hadera (in de rol van Stephanie Holden, die ik overigens wel mooier vond dan de in de serie spelende Alexandra Paul) en Priyanka Chopra (in de rol van Victoria Leeds, die in deze film de slechterik is en op het einde letterlijk en figuurlijk wordt opgeblazen met vuurwerk). Van de vrouwen valt er niets bloot te zien (ook niet heel erg), maar wel valt er een slappe penis te zien en dan niet van Dwayne Johnson of Zac Efron, maar van een dood persoon.

Visueel gezien valt het eigenlijk ook nog allemaal tegen (en daar tel ik de vrouwen eigenlijk ook bij) en de special effecten (o.a. de in vuur staande boot op zee) zagen er dramatisch slecht, nep en goedkoop uit. Maar dramatisch slecht en goedkoop (o.a. de vele slechte humor) geldt eigenlijk voor alles in deze flauwe Komedie / Actie film en daarom kan ik deze film ook geen hoger punt geven dan 1,0*.

P.S. tijdens de aftiteling krijg je zogenaamd nog wat leuke scenes te zien en daarbij zegt David Hasselhoff op een gegeven moment ook tegen Dwayne Johnson "Nee, ik ben Mitch Buchannon al 20 jaar. Kom ik in het vervolg ?". Waarop Dwayne Johnson dan zegt "Ik denk dat jij in het vervolg moet spelen". Kortom, er zal dus nog een vervolg komen.

Dit is eigenlijk niet meer dan een extra lange aflevering van de serie Baywatch. Verhaal stelt natuurlijk niet veel voor en het gaat vooral om de huppelende (in slowmotion) rondborstige (op eentje na, namelijk Alexandra Paul die niets op de plank had) schone dames in een krap badpak die uiteraard ruim vertegenwoordigd zijn o.a. in de vorm van Pamela Anderson (hoe je het wendt of keert zij was toch chick van de begin jaren 90) en Yasmine Bleeth. Ach al met al keek je toch vooral voor de dames en de rest van de film kon je min of meer gesloten worden. Het liefst zag je 90 minuten lang huppelende rondborstige dames, dus wat dat betreft heeft deze film gefaald door er ook nog een minuscuul klein verhaal aan toe te voegen

Laatste deel van de Baywatch films en ook de slechtste (zeg maar gerust troep). Mijn heeft in deze film vooral de oudgedienden van stal gehaald en dat werkte niet echt goed (lelijk zijn ze natuurlijk niet). De oud gedienden zoals Pamela Anderson en Yasmine Bleeth hadden er ook niet veel zin meer in en hebben het puur en alleen gedaan voor het geld. Het was wel leuk om Nicole Eggert weer eens terug te zien want haar vond ik altijd één van de leukste uit de serie.

Het verhaal is belachelijk slecht en die film oogt in alles zeer nep. Meneer David Hasselhoff (zag er best vadsig uit) wilde nog een keertje lekker cashen en daarom heeft hij deze troep nog uitgebracht.

Leuk vervolg met dit keer een iets beter verhaal (niet dat dat ertoe doet bij Baywatch) en ook meer mooiere vrouwen in de vorm van Gena Lee Nolin, Carmen Electra, Donna D'Errico (was min of meer een beetje mijn favoriet) en Kelly Packard. Ach en dat David Hasselhoff erin meespeelde vond ik nog niet eens zo erg want ik ergerde me altijd meer aan Hobie (Jeremy Jackson). Film is wel aan de lange kant waardoor het soms wel eens verveeld, alhoewel

Hoewel ik er meer van had verwacht (zeker gezien de cast), is dit toch nog een vermakelijke Komedie / Misdaad film, waarin John Travolta tijdens de openingsscène zegt "Ik haat sequels" en dat heeft natuurlijk betrekking op de Komedie / Misdaad film "Get Shorty (1995)".

In de film "Get Shorty" begaf Chili Palmer (John Travolta) zich al met flair in de filmindustrie en in dit vervolg verlegt hij zijn werkterrein naar de muziekwereld, waar hij de ambitieuze Linda Moon (Christina Milian) probeert te lanceren. Maar ook daar blijken louche figuren de dienst uit te maken, onder wie een schietrage platenbaas en een bende rancuneuze Russen. Aan Chili Palmer de taak zich zo cool mogelijk de macht toe te eigenen.

Het verhaal valt helaas wat tegen en veel grappen en plotwendingen zijn oubollig en achterhaald, maar desondanks verblijdt regisseur F. Gary Gray zijn cast met een aantal spitsvondige oneliners en een paar leuke plotwendingen. John Travolta is de vleesgeworden coolness, al krijgt hij flink tegengas van Vince Vaughn. Maar de show wordt pas echt gestolen door Dwayne "The Rock" Johnson, die zich in uitzinnige homo-erotische outfits heeft gehuld en daarmee de draak steekt met zijn macho imago. Ook is er een gastoptreden van de Amerikaanse hiphop/house-band "The Black Eyed Peas" te zien, die destijds populair waren.

Al met al is "Be Cool" een vermakelijke opvolger van Get Shorty", met een paar goede grappen en natuurlijk is het vooral leuk om veel bekende acteurs, actrices en echte zangers en zangeressen te zien in deze film, zoals John Travolta, Uma Thurman, Vince Vaughn, Dwayne Johnson, Harvey Keitel, James Woods, Christina Milian, André Benjamin (oftewel "André 3000"), Steven Tyler, Wyclef Jean, etc.

Deze draaiden ze een tijdje geleden op Film 1 en ik vond het toen best een tegenvallende film (zeker gezien de cast). Dat was vooral te danken aan Mos Def met zijn vreselijke irritante stem. Veel te lachen viel er eigenlijk ook niet.

Trouwens best bij de tijd "Videobanden"

Komedies was duidelijk iets waar je in de jaren 60 niet trots over hoefde te zijn. Deze flauwe, melige en ook achterlijke bedoeling is daar weer een duidelijk voorbeeld van. Het verhaal is zo flauw als maar wat en hetzelfde geldt voor de humor (zat er eigenlijk wel humor in ) en de achterlijke mierzoete muziek. Visueel ziet het er wel allemaal kleurrijk uit en het was ook leuk om een jonge Linda Evans (vooral bekend van de serie "Dynasty") te zien. Deze meuk heb ik overigens gezien op de zender "MGM".

Vond dit best een leuke avonturen film met een goed spelende Leonardo DiCaprio.

Inderdaad, deze oorlogsfilm (dan raak ik gelijk geïnteresseerd) was afgelopen zondag op de televisie te zien op de leuke film televisiezender AMC, maar ik heb hem maandagmorgen opgenomen (toen werd hij namelijk herhaald) en nu pas bekeken. Ondanks dat deze eenvoudige film inmiddels behoorlijk gedateerd is, is hij best nog vermakelijk en kijkt hij ook wel lekker weg (zeker het eerst uur).

Het verhaal speelt zich af op een eiland in de Zuidelijke Grote Oceaan tijdens de Tweede Wereldoorlog en gaat over vier Amerikaanse mariniers, die op pad gestuurd worden om meer te weten te komen over de Japanse mijnenvelden. Daarvoor moeten ze in contact zien te komen met de Franse plantage-eigenaar/spion Bouchard (gespeeld door Eduard Franz), die op het eiland woont en die de bron is qua informatie over de mijnenvelden. De vier Amerikaanse mariniers die op pad gestuurd worden, hebben iets gemeenschappelijks en dat is dat ze samen hebben gevochten op Guadalcanal en zij zijn de enige vier overleefden van hun peloton. De schuld daarvan heeft Sergeant Fletcher (gespeeld door Frank Lovejoy) gekregen en hij krijgt nu de kans via deze opdracht, om zich te revancheren met de andere drie Amerikaanse mariniers, te weten Burke (gespeeld door Tony Curtis), Reynolds (gespeeld door Skip Homeier) en Biggerman (gespeeld door Alan Wells), die zo hun twijfels hebben over de Sergeant en hij is ook niet bepaald geliefd bij hun.

Het verhaal stelt niet veel voor, maar weet opzicht wel te vermaken en er zit eigenlijk ook best veel actie in, welke vooral bestaat uit pief paf poef geschiet. Omdat het verhaal ook direct begint (met de aankomst van de amerikanen op het eiland), is het tempo ook best hoog en visueel gezien mocht deze film er best wezen op de special effecten op het einde na dan (maar goed deze film is dan ook al ruim 60 jaar oud). Visueel gezien wordt vooral de natuur (bomen, planten en water) fraai in beeld gebracht en ook Mary Murphy (in de rol van Nina Bouchard, die de dochter is van plantage-eigenaar Bouchard en waar zowel Sergeant Fletcher als Burke zich over ontfermen en de laatste zegt op einde zelfs tegen haar "Nina, ik hou van je"), was wel een leuke verschijning om te zien.

Uiteraard overleeft niet iedereen de opdracht (degene die het overleven zijn best voorspelbaar) en van degene die sneuvelen, daarvan krijgt Sergeant Fletcher eigenlijk weer de schuld van de andere en dat is eigenlijk niet altijd terecht (misschien bij de dood van Biggerman wel, eerste dode overigens, omdat hij niet eerder heeft ingegrepen). Omdat de film inmiddels behoorlijk gedateerd is, zitter er wel de nodige clichés in, maar dat hoort nu eenmaal bij een film uit die tijd en bij de actie moet je ook geen geweld of bloed verwachten, want dat was uit den boze destijds. Die film is misschien eigenlijk ook wat te langdradig (het gedeelte waar ze een kleine vluchtende Japanse matroos tegenkomen, had men ook beter uit het verhaal kunnen laten, want dat voegde helemaal niets toe en zijn noodloot was ook best crue), want na circa een uur hunkerde ik al na het einde, welke best onnozel was (zeker m.b.t. het laten ontploffen van een Japans oorlogsschip, door vuur op zee ).

De cast doet het overigens verdienstelijk en het was vooral leuk om een jonge Tony Curtis te zien, die inmiddels al is overleden en dat geldt eigenlijk voor vrijwel de gehele cast. Al met al een oubollige oorlogsfilm, die wel leuk is om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege het eerste uur van het verhaal, welke nog best vermakelijk is. De laatste 25 minuten daarentegen, zijn vooral flauw en clichématig.

Zeer verrassende en goede B-film thriller/horror. Het verhaal is best boeiend en het einde is zeer verrassend en prima. De film kabbelt eigenlijk rustig (hoewel er best veel gebeurt) naar het einde toe en je verwacht eigenlijk een flauw en cliché einde maar dan komt opeens de schitterende wending gevolgd door het uitstekend einde. De wending zag ik totaal niet aankomen (heeft wel iets weg van The Shining) en verbaasde me in positieve zin. En daarom vond ik de film eigenlijk al meer dan geslaagd. De film staat betiteld als een Thriller maar het is eigenlijk een Thriller/Horror dan alleen een Thriller. Echt eng of spannend wordt het nooit maar saai is de film ook nergens want er gebeurt immers genoeg (wel geen spectaculaire dingen). De cast deed het trouwens best redelijk en Marnette Patterson zag er fraai uit. Deze film is me eigenlijk opgevallen door het meespelen van de rondborstige Teri Polo uit o.a. "The Fockers".

De eerste 30-40 minuten zijn leuk maar daarna heb je het al snel gehad met deze film. Bean is leuk voor 30 minuten maar niet voor films. Deze film was wel beter dan zijn laatste, Mr. Bean's Holiday, want die was echt schandalig slecht.

Typische Disney natuur Documentaire over beren en dan vooral m.b.t. het eerste jaar van de kinderberen Scout (die avontuurlijk is), Amber (die een moeder kindje is) en mama beer Sky (die zeer zorgelijk is voor haar kinderen). De verfilming van het verhaal is zowel mooi, komisch (o.a. vanwege de slimme en behulpzame raaf), lief, aandoenlijk en soms zelfs een beetje spannend (o.a. door het gevaar van water, andere beren en wolven). In het verhaal draait het overigens vooral om de zoektocht naar eten (o.a. vette zalm), om de volgende lange winter door te komen.

Visueel gezien spat het verhaal natuurlijk van het scherm met de vele fraaie natuurbeelden (eerste 10 minuten van het verhaal spelen zich vooral af in een besneeuwd en bergachtig landschap, waarbij je zelfs lawines ziet) van een schiereiland van Alaska, waar het verhaal zich afspeelt. Het verhaal wordt bij elkaar gepraat door John C. Reilly en hij doet dat op een manier, welke vooral kinderen aanspreekt en mede daarom is deze film ook vooral bedoeld voor kinderen, maar als volwassenen kan je er ook gerust naar kijken.

En omdat deze film vooral bedoeld is voor kinderen, hoef je geen schokkende beelden te verwachten (tenzij je een zalm liefhebber bent ) en loopt het verhaal ook goed af voor Sky, Scout en Amber, die gedurende het jaar al aardig zijn gegroeid. Desondanks is de film wel hier en daar spannend en vooral op het moment dat de verstoten (door de beer Magnus, die de baas is) beer Chinook het voorzien heeft op de kinderen van Sky en ze zelfs in gevecht moet gaan met de veel sterkere Chinook. Daarbij denk je dan heel even dat Scout het waarschijnlijk niet overleefd heeft, maar dat is dus wel het geval. De film opent met het ontwaken van de beren tijdens het einde van de winterslaap (begin van de lente) in hun hol en eindigt met die beren die gaan beginnen aan de winterslaap (begin dus van de winter), die maar liefst 6 maanden duurt. Daarbij wordt nog aangegeven dat Scout en Amber nog in de komende twee jaren bij hun moeder Sky zullen verblijven.

Na het einde van het verhaal na circa 70 minuten, volgt nog een fraaie aftiteling, waarbij je ziet hoe de opnames tot stand zijn gekomen. Al met gewoon een mooie natuur Documentaire over beren, die zich lekker wegkijkt en een lust is voor het oog, vanwege de fraaie in beeld gebrachte beren en natuurlijk ook de prachtige natuurbeelden.

Joepie, ik was de 100e stemmer

Prima film. Het verhaal is zeer goed en de film is zeer boeiend (soms ook grof). De beelden van de Afgaanse omgeving zijn prachtig weergegeven en met de acteer prestaties zit het ook goed.

Visueel zag het er best allemaal fraai uit en ook de onbekende cast deed het wel aardig (met name dan Quvenzhané Wallis als het jonge meisje Hushpuppy), maar qua verhaal kon het me eigenlijk niet echt boeien want het was best allemaal saai en langdradig. Dat deze film genomineerd werd voor 4 Oscars verbaasd me wel een beetje maar aan de andere kant ook niet want Oscar nominaties gaan meestal naar de aparte films waar deze film zeker onder valt.

Hou je van typische begin jaren 80 sfeer, graffiti, breakdance muziek en spastische breakdancers dan heeft deze film veel te bieden. Verwacht echter niet veel van het verhaal en de acteurs want die zijn beide zeer matig.

Deze Britse Drama film zag ik vandaag voorbijkomen op "Film1 " en trok mijn aandacht, ondanks dat rave en dancemuziek totaal niet mijn muziekgenre is. "Beats" is een energiek en sympathiek in zwart-wit geschoten coming-of-age drama over de twee Schotse vrienden, te weten Spanner (Lorn Macdonald) en Johnno (Cristian Ortega).

Het is 1994 en de levens van twee opstandige Schotse pubers uit een troosteloze arbeiderswijk staan op het punt compleet andere richtingen in te slaan. De nogal brave en angstige Johnno staat op het punt om met z’n familie te verhuizen naar een brave nieuwe gezinswijk, ver weg van de flats en armoedige wijken. En Spanner, een losbol met opgeschoren kop en brutale lach, blijft dan achter bij zijn dominante, gewelddadige en criminele broer Fido (Neil Leiper), waar hij bij woont, die hem het leven zuur maakt.

Wanneer Johnno op een dag huisarrest krijgt en Spanner wéér klappen van z’n broer opvangt, ontstaat er bij de boezemvrienden een intens "fuck alles"-gevoel. En laat nou net die avond een illegaal feest plaatsvinden met een hoge dosis pompende beats, veel drugs en een intens "fuck alles"-gehalte. Met gestolen geld van Spanners broer op zak, duiken de jongens na een paar vermakelijke hordes de nacht van hun leven in.

Het verhaal speelt zich dus af in 1994, toen de Britse regering de "Criminal Justice and Public Order Act" uitvaardigde om illegale raves te kunnen aanpakken. Die wet verbood namelijk het laten horen van "repetitive beats" in openbare ruimtes. Hoewel "Beats" een fictief verhaal is, voelt alles aan deze film authentiek. Van de vriendschap tussen Johnno en Spanner, die een heel gevoelige jongen blijkt te zijn, tot de knallende rave waar ze belanden. Het schijnt dat Lorn Macdonald (Spanner) en Cristian Ortega (Johnno) in het echt ook beste vrienden zijn.

Je krijgt door "Beats" aardig wat mee over de sociaal-politieke sfeer en de rave / muziekcultuur in het Schotland van de jaren negentig. Maar wat na het zien van de film vooral beklijft, is het herkenbare verhaal over vriendschap en het gevoel je af te willen zetten tegen alles en iedereen. Het contrast tussen Johnno en Spanner is groot en zorgt tegelijkertijd voor de sterke aantrekkingskracht. Het draait in "Beats" vooral ook om het behouden van een vriendschap als je wereld verandert in je tienerjaren.

Eenmaal aanwezig op de illegale rave nemen Johnno en Spanner een pilletje in en wordt je getrakteerd op een vloeiende overgang naar een psychedelische visuele trip (dan is er ook wat kleur te zien) met de pompende beats op de achtergrond. Heel even voel je alsof je er zelf bij bent. Die beats zijn overigens heerlijk, althans in de film, want als losse soundtrack zou ik het vreselijk vinden als liefhebber van metal-muziek. De illegale rave wordt overigens op een keiharde manier beëindigd door de politie, waaronder Robert (Brian Ferguson).

Behalve het verhaal omtrent het illegale feest, zitten er nog twee verhalen in, namelijk omtrent de stiefvader van Johnno, te weten Robert die een irritante brave politieagent is (hij slaat Johnno op het feest ook in elkaar en laat hem opsluiten op het politiebureau), en die omtrent de dominante, gewelddadige en criminele broer van Spanner, te weten Fido. Fido vernedert ook Spanner (o.a. als hij aan het ontbijten is) en gaat achter hem aan als hij te weten komt dat hij geld van hem gestolen heeft. Het verhaal omtrent Fido geeft de film net voldoende spanning van dreigend gevaar.

Cristian Ortega en Lorn Macdonald schitteren natuurlijk als Johnno en Spanner en ook de geloofwaardige bijrollen van andere nog niet genoemde personen voegen veel toe aan het verhaal. Van de losgeslagen, anarchistische radio deejay D-man (Ross Mann) die nauwelijks is te verstaan, love-interest Wendy (Rachel Jackson) tot moeder Alison (Laura Fraser) die niets wil hebben van haar zoons (Johnno) liefhebberijen en zijn beste vriend Spanner. Dat levert ook een leuke scène op als Spanner zich naakt op de slaapkamer van Johnno verstopt in de kledingkast en die Alison dan openmaakt. Verder zijn er nog verdienstelijke bijrollen van Gemma McElhinney (als Laura) en Amy Manson (Cat), die goede vriendinnen zijn van Alison, en Kevin Mains als Les die bij Fido hoort.

Al met al heeft "Beats" een simpel plot (wat wel leidt tot een onvergetelijke climax) en is het een vermakelijk tijdsbeeld. Het gecontroleerde gevoel, je afzetten tegen de gevestigde orde en de anarchistische insteek. Dat de film is opgenomen in zwart-wit stoort niet en de setting en styling is passend, met talloze graffiti leuzen op vervallen muren en met rake one-liners van deejay D-Man.

Het concept van het verhaal was best goed en de uitvoering was soms redelijk aangrijpend maar waarom was er geen slachtofferhulp ? Ook vond ik het er soms te klinisch aan toegaan. Omdat deze film over de ouders gaat is er verder ook weinig achtergrond over Sam en waarom hij het deed. Maar in het algemeen best een aardig drama met eveneens aardige rollen van Michael Sheen en Maria Bello.

Mooie film met een schitterend wending erin. Russell Crowe en Ed Harris speelden geweldig in deze film.

Min of meer een kopie van "Confessions of a Shopaholic". Dit keer straalt echter Hilary Duff in de film i.p.v. Isla Fisher. Dit verhaal stelt ook weinig voor en is best flauw maar kijkt zich wel lekker weg vanwege Hilary Duff die er zeer mooi uitzag en niet eens zo slecht speelde.

Deze film is natuurlijk vooral bedoeld voor vrouwen maar als man zijnde kan je er best goed naar kijken vanwege Hilary Duff

Beetje een dertien in een dozijn flauwe komedie met een zeer cliché verhaal. Veel stelt de film eigenlijk niet voor en te lachen (veel flauwe en kinderachtige humor) valt er eigenlijk ook weinig. Dankzij Queen Latifah is deze film wel nog te bekijken want ze speelt best leuk. Dat geldt eigenlijk niet voor Alicia Silverstone en Kevin Bacon. De eerste speelt vrij onnozel en was eigenlijk alleen maar irritant en aan Kevin Bacon met zijn vreselijk nep accent heb ik me zitten te ergeren (een echt grote rol had hij eigenlijk niet). Nee deze dertien in een dozijn komedie met ook nog eens een hoog voorspelbaarheids gehalte was niet echt aan mij besteedt. Met ruim 100 minuten is hij ook nog eens veel te lang.

De MTV-serie Beavis and Butt-Head was in de jaren 90 razend populair en ik keek er graag naar (mede ook omdat men daarin Hardrock draaide). Vanwege de enorme populariteit moest het er natuurlijk van komen dat er een film van gemaakt werd. Dat is dan deze film geworden en ik heb hem destijds ook in de bioscoop gezien. Hoewel de film de nodige leuke momenten heeft, is deze film geen aanrader omdat het gewoon te lang duurt waardoor het op een gegeven moment dus te flauw en te langdradig wordt. De film begint best leuk, maar op een gegeven moment had ik het er wel mee gehad en het zingen in een film hoeft voor mij ook niet. Nee, geef mij maar de serie waarbij een aflevering maar iets van 20 minuten duurde, want dat is meer dan genoeg.

Deze Komedie / Romantiek film met Diane Keaton (werd in 2007 tijdens een besloten filmgala door vakgenoten in het zonnetje gezet vanwege haar indrukwekkend oeuvre) in de hoofdrol is niet meer dan een gênante vertoning.

Daphne Wilder (Diane Keaton) heeft drie volwassen dochters van wie er twee onder de pannen zijn. De jongste heeft nog steeds geen leukste vent gevonden. Milly Wilder (Mandy Moore) is een ramp op relatiegebied en haar moeder plaatst een contactadvertentie. zonder dat Milly het weet.

Uiteraard zijn dat (op eentje na) sukkels, want nadenken hoeft niet. Zelfs zonder hersens erger je je groen en geel aan dit misbaksel van een film. Het is allemaal zo overdreven dat het niet grappig wordt, maar juist irritant en zelfs dus gênant.

In het begin is het wel leuk maar daarna begint het te vervelen omdat steeds hetzelfde gebeurt. Elizabeth Hurley ziet er wel lekker uit in het rode leren pakje.

Deze Actie / Thriller film (een wraakfilm) met meneer "ik sla iedereen in elkaar" Jason Statham in de hoofdrol wilden we een aantal weken geleden zien in de bioscoop, maar gezien het late tijdstip van draaien en het de dag erna zeer vroeg opstaan is het toen niet doorgegaan en daarna draaide de film ook niet meer bij ons in de bioscoop. Achteraf gezien ben ik blij dat we er niet naartoe zijn gegaan, want het mag dan wel een echte actiefilm zijn, het verhaal is gewoon te idioot voor woorden en deed me denken aan jaren 80 actiefilms, zoals "Commando (1985)" en "Invasion U.S.A. (1985)", met eveneens idiote verhalen. Voor in de jaren 80 zou deze film prima geschikt zijn, maar tegenwoordig verwacht ik toch iets meer van een Actie / Thriller film.

Jason Statham heeft al tientallen actiefilms op zijn naam staan en het wordt dan ook steeds lastiger om met een origineel verhaal te komen. In "The Beekeeper" hebben ze dat opgelost door van hem een bijenhouder te maken. Hij speelt de gepensioneerde staatsagent Adam Clay en hij is tevens een voormalig lid van de geheimzinnige "Beekeepers", een machtige organisatie van keiharde killers. Wanneer een geldbeluste millennial, te weten Derek Danforth (Josh Hutcherson), zijn oudere buurvrouw Eloise Parker (Phylicia Rashad) oplicht, zijn de rapen gaar en gebruikt Adam zijn bijenkennis (en vechtskills) om wraak te nemen in de strijd voor gerechtigheid.

Bovenstaand is in een notendoop het idiote verhaal, waarbij ook de president (Jemma Redgrave) betrokken is i.v.m. haar zoon Derek, dat zeker niet origineel is en de logica is ook ver te zoeken. De "Beekeepers" zijn zogenaamd in het leven geroepen omdat de FBI en CIA vastzitten aan de wet, maar de "Beekeepers" zoals Adam Clay (die dus ook in het echt een bijenhouder is, maar het was wel een waardeloze dekmantel die nergens opsloeg) mogen doen wat ze willen. Waarom deze bij-zondere naam? Die uitleg komt pas halverwege de film, als gezegd wordt dat de maatschappij moet worden gezien als een bijenkorf en wanneer de bijen worden aangevallen door bijvoorbeeld hoornaars, moet iemand ingrijpen zoals een "Beekeeper". Voor wie de subtiele vergelijking nog niet heeft begrepen, de irritante millennial zoon van de president is in dit geval een hoornaar die moet worden uitgeschakeld en wat op het einde ook gebeurt (daarbij houdt de zoon ook zijn moeder onder schot en wilt hij haar zelfs doodschieten).

Behalve dat het einde zeer slecht was, was het ook zeer lachwekkend i.v.m. Jason Statham die zonder ironie verkondigt dat er veel goedheid is in de wereld, nadat hij ongeveer honderd medemensen om het hoekje heeft geholpen Het is gewoon allemaal te achterlijk voor woorden wat je te zien krijgt in "The Beekeeper" en het is lachwekkend om te zien hoe Statham met 100 kogels per seconde lopend of rijdend (in een oude Ford Pick-up) afrekent met iedereen in "John Wick" stijl en dat zonder schrammetje of enig ander letsel. Hij krijgt ook van niemand klappen. Ja op het einde moet hij even incasseren tijdens een gevecht met een stereotype huurling uit Zuid-Afrika, te weten Lazarus (Taylor James), met een kunstbeen die ooit eerder met geluk heeft afgerekend met een "Beekeeper" en die hem het kunstbeen heeft bezorgt.

Jason Statham leek in deze film ook wel wat weg te hebben van een pyromaan m.b.t. het aantal gebouwen wat hij in brand steekt, in de eerste circa 50 minuten van het verhaal, zoals een callcenter (waaruit oplichterij plaatsvindt), het huis van zijn buurvrouw en een tankstation waarbij hij te maken krijgt met een achterlijke vrouwelijke huurling (Megan Le) met een minugun, die hij uiteindelijk via honing in brand steekt en waarna hij een vinger van haar afsnijdt, die hij gebruikt om een gebouw binnen te komen die voorzien is van ouderwetse jaren 80 / 90 computersystemen (die waarschijnlijk nog draaiden op MS-DOS of Windows NT) met monochrome groene beeldscherm. Ik heb me zitten te bescheuren om zoveel onnozelheid te zien in een film die zich afspeelt in de huidige tijd.

De film zit wel vol actie, die soms ook vermakelijk is (zoals iemand die Adam Clay aan zijn Ford pick-up vastbindt en daarna via een brug / sluis in het water laat vliegen), maar die maakt eigenlijk nergens indruk en is behoorlijk eenzijdig (het is alleen Jason Statham die met iedereen zeer eenvoudig afrekent) en ziet er ook regelmatig goedkoop uit en dat inclusief de speciale effecten die in de film gebruikt werden bij o.a. explosies. Eigenlijk is dit ook gewoon een B-film maar dan wel eentje met een sterrencast, want buiten Jason Statham zien we verder Jeremy Irons, Phylicia Rashad (oftewel Clair Huxtable uit de razend populaire jaren 80 televisieserie "The Cosby Show (TV Series 1984–1992)") en Minnie Driver.

Jeremy Irons in een redelijk misplaatste schurkenrol, was net zoals de hele film te belachelijk voor woorden en het enige wat hij eigenlijk doet in de film is lamlendig acteren en dat meestal met de lippen meestal verwrongen tot een hilarische grimas. Hij doet ook eigenlijk niets om Adam Clay tegen te houden en dat nota bene als beschermer van de zoon en de president. Opzicht was het leuk om Phylicia Rashad weer eens terug te zien, maar de manier waarop zij in het begin als oudere wordt opgelicht (Adam Clay vindt dat nog erger dan dat kinderen worden opgelicht) via haar computer en daarna maar zelfmoord pleegt, was gewoon stompzinnig. Welke idioot gaat telefonisch contact opnemen via het telefoonnummer wat via een pop-up op het beeldscherm verschijnt als er iets aan de hand is met de computer?

Mini Driver heeft weliswaar een kleine rol in het verhaal als directeur van de CIA, maar ik vind haar altijd leuk (ik heb een zwak voor haar) om te zien in een film. De film wordt nog een klein beetje gered door de vele actiescènes en Jason Statham die ik graag in films zie. Maar films met Jason Statham zijn inmiddels bijna hetzelfde als porno, want hoeveel willekeurige plots kunnen we nog bedenken om hem gewoon te zien doen waar hij goed in is? Namelijk het uitdelen van klappen. Maar helaas kan ook hij niet deze achterlijke Actie / Thriller film redden. Maar toegegeven, alleen Jason Statham kan een imkeroutfit er stoer uit laten zien.

Heerlijke onzin met veel mooie beelden en een geweldige Michael Keaton als Beetle Juice. Geena Davis was ook best aardig in deze film, Alec Baldwin daarentegen vond ik wat stijfjes. Een aparte film moet ik zeggen.