Opinions

Een echte Horror / Thriller film vind ik het eigenlijk niet, want ik vind het meer weghebben van een Mysterie / Horror en dat omdat het verhaal vooral toch mysterieus is.

In dit verhaal draait het om de 8-jarige Cody (gespeeld door Jacob Tremblay), die van vlinders houdt en die een speciale gave heeft als hij inslaap valt (wat hij echter niet wilt) en die nieuwe pleegouders krijgt in de vorm van Jessie (gespeeld door Kate Bosworth) en haar man Mark (gespeeld door Thomas Jane), die door een tragisch ongeval (verdronken in bad) hun zoon Sean (gespeeld door Rigby Flanagan-Bell) hebben verloren. In eerste instantie zijn Jessie en Mark helemaal blij met Cody, maar dat verandert zodra ze achter de verschrikkelijke waarheid komen, waarom Cody bang is om inslaap te vallen.

Het verhaal zit opzicht wel aardig in elkaar en weet ook wel te vermaken en in eerste instantie is het verhaal ook lekker mysterieus (dat geldt vooral in de eerste 40 minuten van het verhaal) en sfeervol. Daarna komt er ook wat horror (wat een paar schrikmomentjes oplevert) bij kijken, waardoor er ook wat personen in het verhaal verdwijnen. Daarna volgt duidelijkheid (waarvoor Jessie op onderzoek gaat in o.a. een psychiatrisch inrichting en ziekenhuis) die eigenlijk alles verklaard en de duidelijkheid was opzicht ook best logisch en mooi, en zeker m.b.t. de Canker Man (die verschijnt als Cody inslaap valt en dan mensen opeet/verzwelgt), die min of meer de overleden moeder is van Cody en die gestorven is aan kanker en vlak voordat ze stierf zei ze tegen Cody "Ik zal altijd bij je zijn". De moeder, te weten Katie (gespeeld door Natalie Roers) hield erg veel van Cody, maar omdat Cody toen zeer jong was, is hij vrijwel alles vergeten en die dingen die hij onthouden heeft, heeft hij eigenlijk verkeerd geïnterpreteerd en als hij dan inslaap valt, resulteert dat op een gegeven moment in een nachtmerrie, die door zijn gave dan levendig wordt (in de vorm van de Canker Man) met dodelijke gevolgen.

Omdat het verhaal vooral leunt op het mysterieuze, wordt het wel helaas nergens echt spannend of eng. De film kijkt zich ook wel lekker weg en dat komt mede omdat hij maar iets van 90 minuten duurt. De cast deed het eigenlijk best verdienstelijk en vooral natuurlijk de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Kate Bosworth, Thomas Jane en Jacob Tremblay. De eerste genoemde was overigens best een mooie vrouw, waardoor deze film zich mede ook lekker wegkijkt.

Al met al een aardige Mysterie / Horror film om eens gezien te hebben, maar meer zeker ook niet, want daarvoor ontbrak het aan spanning.

Volgens mij is Marisa Tomei tegenwoordig vaker uit de kleren te zien dan met kleren aan. Is niks is mee hoor, valt me alleen op

De film zelf is best aardig maar op sommige momenten ook redelijk saai (tempo had wat hoger gekund). De acteer prestaties in deze film zijn overigens goed. Vooral Philip Seymour Hoffman vind ik sterk spelen.

Een geslaagde romantische Drama / Muziek film met geloofwaardige personages, waarbij regisseur John Carney het luchtig houdt en hij legt de accenten op het positieve.

Mark Ruffalo speelt in dit verhaal Dan, een pas gescheiden muziekproducent die is ontslagen omdat hij maar geen nieuw talent kan vinden. Dan loopt hij toevallig Gretta (Keira Knightley) tegen het lijf, een talentvolle singer-songwriter die zijn loopbaan nieuw leven kan inblazen, ook al wil ze eerst niets weten van een carrière in de muziek.

De film is pretentieloos, waarbij de cast perfect gecast (vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Keira Knightley en Mark Ruffalo ) is en ze acteren daarbij ook nog eens prettig en bovendien is het hele verhaal doorspekt met aanstekelijke liedjes. Daarbij zingt de mooie Keira Knightley ook zelf (hoewel ze nog nooit een noot gezongen heeft) en dat doet ze heel aardig, al klinken ze wel behoorlijk standaard "meisje met gitaar". De film kreeg een Oscarnominatie voor het nummer "Lost Stars" en bevat nog meer fijne luisterliedjes, zoals de meezinger "Internal Bleeding".

Al met al inderdaad een feelgoodfilm volgens het boekje.

Inderdaad wel een aardig western met een prima spelende Clint Eastwood. Deze film wordt niet vaak vertoond op TV (is natuurlijk niet de meest bekende film met Clint Eastwood) en daarom is het wel jammer dat hij zo laat wordt uitgezonden. RTL7 gebruikt deze film natuurlijk als avond opvulling voor in de vakantie. En dat is best jammer want het is gewoon een goede film. Er zit niet veel actie (verhaal is wel boeiend/spannend en zelfs iets erotisch) in maar het verhaal kijkt zich lekker weg en de ontwikkelingen tussen Clint Eastwood en de dames is gewoon boeiend. Dit is volgens mij één van de weinige films waarin Clint Eastwood een soort van charmeur speelt i.p.v. de typische actie held. En hij deed het gewoon prima.

Totaal overbodige remake, die ondanks de sterrencast ook nog niet eens kan tippen aan het sfeervolle origineel uit 1971. De sterrencast is in deze film misschien ook wel het grote manco, waardoor deze verfilming vooral braafjes en preuts (ondanks het meespelen van Kirsten Dunst) is geworden, terwijl het in het origineel er harder aan toe ging en ook zat daarin aardig wat bloot en o.a. van een slavin, die in dit verhaal niet voorkomt (in het verhaal wordt namelijk gezegd dat de slaven zijn vertrokken uit het meisjesinternaat), waardoor er nu alleen maar blanken mensen te zien zijn.

Het verhaal speelt zich af tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in 1864 in Virginia in een meisjesinternaat in het Zuiden, onder leiding van Martha Farnsworth (Nicole Kidman). De vrouwen die in het internaat wonen leven afgeschermd van de buitenwereld, tot de dag waarop een gewonde Noordelijke soldaat, te weten korporaal John McBurney (Colin Farrell), wordt aangetroffen en die vervolgens wordt binnengelaten om verpleegd te worden. Hierdoor ontstaat er een seksueel geladen sfeer en ook rivaliteit tussen de vrouwen onderling, en uiteindelijk ook tegen hem.

Het verhaal mag dan wel mooi gefilmd zijn en de decors (het meisjesinternaat, voormalig landhuis, dat omgeven is door treurwilgen en mistflarden) en kledingdracht mochten er best wezen, maar het ontbreekt echter aan enige vorm van sfeer (en al zeker geen seksueel geladen sfeer) en spanning en bovendien is het eerste uur van het verhaal ook nog eens dodelijk saai (gebeurt niets), braafjes en gezapig, waardoor soms mijn ogen zijn dichtgevallen. Na circa een uur komt het verhaal nog een beetje opgang en ontstaat er ook wat spanning (omdat de vrouwen een been van John McBurney hebben geamputeerd en hij daar woedend over is), maar dan is het eigenlijk al te laat en als je het origineel al hebt gezien (zoals ik), dan weet je ook al hoe het verhaal zal eindigen en is het einde ook geen verassing meer.

Qua cast heeft men best groot uitgepakt met Colin Farrell, Nicole Kidman, Kirsten Dunst (als Edwina Dabney, die verliefd raakt op John McBurney) en Elle Fanning (als de jonge Miss Alicia, waar John McBurney na een diner het bed mee induikt en waardoor de andere vrouwen jaloers worden), maar niemand van de cast weet echter te overtuigen (Kirsten Dunst speelt zelfs tenenkromend slecht en heeft ook nul komma nul uitstraling) en ook is er zoals al eerder gezegd van niemand wat bloot te zien. Degene van wie nog het meeste bloot te zien is, is van Colin Farrell als hij door Nicole Kidman wordt gewassen, maar daar zit je als man zijnde natuurlijk niet echt op te wachten.

Al met al een overbodige, brave en preutse remake, die totaal niet kan tippen aan het inmiddels al 46-jarige origineel uit 1971 (goed jaar overigens ). Gezien de andere films die ik tot nu toe heb gezien van regisseuse Sofia Coppola, denk ik niet dat ik ooit een liefhebber van haar films zal worden.

Beetje een dertien in een dozijn flauwe tienerkomedie met dito verhaal. Het flauwe verhaal en de uitvoering ervan stelt weinig voor en echt veel te lachen valt er eigenlijk ook niet, buiten de seksuele getinte grappen. De rest van de humor is behoorlijk flauw of juist totaal niet grappig. Maar ondanks dat heb ik me er toch nog redelijk mee vermaakt. Dat komt met name door de cast en vooral het aantal aanwezige fraaie vrouwen (soms ook wat bloot te zien).

De cast is eigenlijk wel indrukwekkend voor een film als deze, met o.a. Elisabeth Shue (in een leuke rol als nymfomane MILF), Heather Graham (die zie ik eigenlijk altijd graag) en muts Selena Gomez. Van Ashley Rickards had ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord, maar ze mocht er wel wezen. Hoogstaand acteren doen ze allemaal uiterlijk niet, maar verdienstelijk was het wel.

Al met al dus een matige tienerkomedie, maar door de aanwezigheid van veel vrouwen is hij toch nog redelijk te doen. Ook duurt de film met circa 90 minuten gelukkig niet al te lang.

P.S. het was ook geinig om Gary Busey weer eens terug te zien in een klein rolletje (hij komt ook nog even langs bij de aftiteling bij de "bloopers").

Gewoon een lekkere actie/oorlog film. Normaal zie Owen Wilson alleen in humor films acteren maar in deze film deed hij het als actie held ook best goed. De films is best boeiend en de vaart zit er goed in. Het is natuurlijk ook een beetje erg Amerikaans met "we laten niemand achter", maar dat drukt de pret niet.

Duidelijk een B-film maar wel niet eens zo'n slechte B-film. Het verhaal stelt weinig voor en is uiteraard voorspelbaar en hoe de film zal aflopen is natuurlijk ook makkelijk te raden. De film deed me enigszins denken aan mijn "Delta Force 2: The Columbian Connection" van mijn anti-held Chuck Norris.

De B-acteurs in deze film doen wel hun best om er iets leuks van te maken en dat is ze eigenlijk ook nog gelukt. Gewoon een leuke actie film die verder weinig om te lijf heeft.

Deze Erotiek (Porno) / Drama film is vooral bekend als Marilyn Chambers seksdebuut als ontvoerde vrouw die gedwongen wordt sekshandelingen uit te voeren in een theater voor publiek (dit zal voor jongere mensen buitengewoon vreemd lijken, maar er waren in de jaren 70 overal in New York City theaters zoals deze waar mensen echt gingen kijken en eraan deelnamen, net zoals in deze film) en meer verhaal zit er ook niet achter deze film. Het hoogtepunt is misschien wel Marilyn Chambers verkrachting door de zwarte Johnnie Keyes op het ritme van Afrikaanse muziek. Daarna gaat de film ook min of meer over van Erotiek naar Porno, waarna we nog verschillende hoogtepunten zien van diverse klaarkomende mannen.

Als het gaat om de wereld van de pornografie uit de jaren 70, zijn er enkele zeer bekende films toen het tijdperk van "Porno" werd ingeluid. De bekendste is waarschijnlijk "Deep Throat (1972)" (werd gemaakt met een budget van 60.000 dollar en het zou uiteindelijk.meer dan 25 miljoen dollar opleveren en dat is inclusief de release op video), die in hetzelfde jaar uitkwam als deze "Behind the Green Door". In die tijd was pornografie big business in het theater en daar zijn die twee films het levende bewijs van en "Behind the Green Door" speelt zich ook grotendeels af in het theater.

Deze film is heel eenvoudig, na een korte circa twee minuten durende opening in een restaurant waar Barry Clark (George S. McDonald) een verhaal begint te vertellen naar de zeer nieuwsgierige kok (Dana Fuller), begint de film en zien we Gloria (Marilyn Chambers) in een rode sportauto rijden naar een hotel. Daar zien we ook weer Barry Clark, die aan een tafeltje zit te praten met een man, te weten Dudley (Yank Levine), die continue zit te praten. Gloria gaat dan aan een ander tafeltje zitten en luistert wat, kijkt wat rond en drinkt een glas bier. Als het dan avond is loopt Gloria naar haar auto en komt er een andere auto aangereden die stop en waarbij er een man uitstapt. Die man duwt haar in de auto (dus ze wordt ontvoerd) waarna ze wegrijden (je ziet dan nog iemand van het hotel verbaasd toekijken).

Daarna belanden we in een theater, waar Barry en Dudley aankomen en verwelkomt worden en dat o.a. door een imponerende man (Ben Davidson), drukt o.a. een rugbybal kapot, met een typische jaren 70 pornosnor. Ze worden door een vrouw dan naar de theaterzaal gebracht en daar begint dan een vrouwelijke mimespeler (Toni Attell) aan haar act. Na circa 10 minuten komt dan ook de auto aan met daarin de ontvoerde Gloria en deze wordt naar een vrouw gebracht die haar min of meer geruststelt en haar ook een soort van massage geeft en daarbij zijn dan ook voor het eerste de borsten van Marilyn Chambers te zien na circa 15 minuten.

Daarna zien we weer de mimespeler in beeld die haar act uitvoert en circa drie minuten later zien we dan een groene deur (oftewel de filmtitel) open gaan en zien we Gloria in een witte jurk met zes andere vrouwen in een zwarte jurk naar het podium lopen en horen we daarbij een pratende stem een verhaal vertellen. Als deze stem is uitgepraat (dat is ook voorlopig de laatste keer dat je iemand hoort praten in deze film), wordt haar witte jurk omlaag getrokken door de andere vrouwen en zien we Marilyn Chambers voor het eerst volledig naakt (dat zal ze de rest van de film ook zijn) na circa 20 minuten en wordt ze dan gevingerd en gebeft (met name dat) door de andere vrouwen (waarbij het publiek toekijkt), die ook met haar borsten spelen, en omdat Marilyn Chambers een aardig tapijtje op haar schaamstreek heeft, heeft dat nog het meeste weg van erotiek.

Die hele scène duurt circa 8 minuten (kan je overigens regelmatig vooruitspoelen), waarna we weer de groene deur zien open gaan en we Johnnie Keyes na circa 27 minuten zijn entree zien maken en hij werd heel stereotype afgebeeld (met wat make-up op zijn gezicht en hij draagt ook een ketting om zijn hals met tanden van dieren) als zwarte man uit Afrika. Hij loopt halfnaakt rond in een lange witte broek met open kruis, waarbij zijn lange slappe leuter eruit hangt. Hij loopt dan naar Gloria toe waarbij hij haar in eerste instantie ook beft (het publiek wordt dan ook langzaam hitsig) en na circa 30 minuten begint hij haar dan te neuken. Ook die scène duurt circa 8 minuten (begeleidt met Afrikaanse muziek) en het werd zo in beeld gebracht, dat het veel leek op erotiek.

Als Gloria haar hoogtepunt bereikt (oftewel ze krijgt een orgasme), loopt Johnnie van het podium af (vertrekt dan weer via de groene deur) en tillen de eerder genoemde zes vrouwen Gloria op en wordt ze gebracht naar een soort van seksschommel met ringen. Vanaf dan (na circa 40 minuten) is het ook één en al porno wat de klok slaat en het begint met Marilyn Chambers die het gaat doen met vier mannen. Ze zit daarbij neukend bovenop een man en een andere man (zittend op de schommel) stopt dan zijn leuter in haar mond en met beide handen die ze nog vrij heeft, trekt ze dan nog twee andere leuters af. Die hele scène mocht er best wezen en het wordt ook zeer expliciet in beeld gebracht en daarbij wordt het publiek (met daarbij ook een corpulente vrouw) ook zeer actief en gaan ze masturberen en zelfs met elkaar neuken (ook doen vrouwen het dan met elkaar) en ook dat werd zeer expliciet in beeld gebracht. Oftewel we zien dan een complete orgie in beeld en die duurt tot circa de 54e minuut.

De orgie is daarna overigens niet voorbij, want dan zien we gedurende vijf minuten allemaal leuters klaarkomen (o.a. in het gezicht van Marilyn Chambers,) in een aparte montage (o.a. met herhaling, slow motion en verschillende kleuren). Na circa 60 minuten stapt Barry uit het publiek op en loopt hij naar Gloria en tilt hij haar op en loopt dan weg met haar door de groene deur. Daarna zijn we weer beland in het restaurant waar Barry zijn verhaal (dus de voorgaande beelden die je zag, dat was zijn verhaal) aan het vertellen was en hoor je eindelijk ook weer wat gepraat.

Lang duurt dit praten echter niet (hooguit 30 seconden) en als Barry dan opstapt, zien we hem daarna in het donker in een auto rijden en zien hem daarna samen met Gloria. Die overgang was best apart (ook in een aparte beeldmontage m.b.t. de achtergrond), want het eerste wat je ziet is namelijk zijn leuter waarmee Marilyn Chambers aan het spelen (raakt het aan en kust het wat) is. Al vrij snel stopt ze Garry zijn leuter in haar mond en begint ze hem te pijpen, waarna Garry haar begint te beffen (dan zie je ook de schaamstreek van Marilyn Chambers goed in beeld. Uiteraard neuken ze dan ook nog met elkaar, maar we zien Garry wel niet klaarkomen in beeld. Na 69 minuten is de film dan afgelopen en zien we de aftiteling in beeld (inclusief porno) met daarin ook nog wat beelden van de film.

Waar het op neerkomt is dat "Behind the Green Door" niet voor iedereen is, maar het is voor mensen die denken dat porno niets anders is dan walgelijk vuil zonder enige artistieke verdienste. Het is een prachtig gefilmde film met een eveneens prachtige Marilyn Chambers. Het stelt als verhaal natuurlijk weinig tot niets voor en er wordt ook weinig in gepraat (vooral in de eerste 20 minuten en Marilyn Chambers heeft geen enkele regel tekst), maar ik heb me er nog redelijk mee vermaakt (wel met hier en daar wat vooruitspoelen) en de film duurt met circa 70 minuten gelukkig ook niet lang. Net zoals bij "Deep Throat", geef ik ook deze film uit eerbetoon aan de opkomst van Porno in de jaren 70 een nipte voldoende en die is ook bedoeld als eerbetoon aan Marilyn Chambers die in 2009 overleed op 56-jarige leeftijd.

Leuke en grappig verhaal met prima rollen van John Cusack, Cameron Diaz en John Malkovich.

Niet meer dan een aardige tekenfilm. Zoals hierboven ook al verschillende keren is genoemd is deze film gewoon te lang. 60 tot 70 minuten was meer dan voldoende geweest. Ook jammer dat er alleen maar Japans wordt gesproken, maar dat zal wel te maken hebben dat deze film hoofdzakelijk bedoeld was voor de Japanse markt. Visueel zag het er allemaal best aardig uit.

Toch wel een tegenvallende film. Het verhaal (met best een clichématig en voorspelbaar verloop) stelt eigenlijk weinig voor en weet ook nauwelijks te boeien en waar ik eigenlijk op gehoopt had, veel bloot van bekende actrices, viel enorm tegen. Ik heb alleen een fraaie borst (1 of 2 seconden in beeld) gezien van Christina Ricci en dat was het dan. Persoonlijk had ik gehoopt dat Uma Thurman zich ook prijs zou gegeven maar dat is dus niet het geval. De film begint eigenlijk best aardig maar al gauw wordt het een saaie bedoeling zonder dat er iets echt boeiends, spannends, verrassends of leuks gebeurt. Na bijna drie kwartier ben ik bijna in slaap gevallen vanwege de saaiheid van het verhaal (daarna wordt het overigens wel beter). Visueel zag het er trouwens allemaal zeer fraai uit en dat geldt zeker ook voor Uma Thurman en Christina Ricci. Met de laatste deelt Robert Pattinson (speelde een zeer onsympathieke rol) overigens veelvuldig het bed maar op een preutse manier bedekt ze zich steeds waardoor niets (op die ene borst dan na) wordt prijs gegeven. Nee al met al is deze film me in alle facetten tegengevallen.

Een solide film met personages die stuk voor stuk worstelen met onverwerkt verdriet en ongeleide dadendrang. Met lekkere Britse jaren 80 muziek van onder meer "New Order", "Dead Or Alive" en "Madness".

Brain Cox (Sir Matt Busby) speelt de op feiten gebaseerde materie (waaronder het vliegtuigongeluk dat Matt Busby overleefde, terwijl het merendeel van de United spelers overleed) met ernst en eerbied, waarin hij een groep jongens uit de arbeidersklasse traint voor een voetbalwedstrijd, te weten de Manchester Junior Cup. Daarbij vervult niet alleen de liefde voor de sport een belangrijke rol, maar ook het Britse klasse-systeem.

Brain Cox doet het goed, maar het jonge talent Jack Smith (in de rol van Georgie Gallagher) speelt zijn oudere en ervaren tegenspeler van de kaart. Samen dragen ze deze Drama film, die soms iets te zwaar wordt voor de jonge doelgroep. Dat de mooie Natascha McElhone (als de moeder van Georgie Gallagher, die weduwe is) ook meespeelt in deze film, is natuurlijk meegenomen.

Prima Thriller / Horror waarvan het verhaal best goed is en zeker weet te boeien en ook geregeld spannend is (ook hier en daar best wat verrassende wendingen). Ook zitten er best wel wat lekkere creepy momenten in en de special effecten zagen er aardig uit. Dat deze film stamt uit de jaren 80 is direct te merken want dat tijdperk met al zijn foute dingen (wel een heerlijk tijdperk overigens) spat van het scherm. Sowieso zag het er visueel wel allemaal fraai uit en zeker geregeld de aanblikken van New York.

De cast deed het goed en dan met name natuurlijk Martin Sheen en vooral Malick Bowens die er heerlijk creepy uitzag met zijn enge ogen. Helen Shaver (met name bekend van haar rol als vriendin van Paul Newman in de film "The Color of Money") doet haar achternaam geen eer aan want bij de scene waarbij ze poedelnaakt uit bed stapte (fraai aanzicht overigens) en iets voorover bukte zag je duidelijk een bos haar wat nodig geschoren diende te worden Maar goed dat hoorde nu eenmaal bij de jaren 80 en toen waren de vrouwen tenminste nog heerlijk puur en natuur.

De film begint overigens sterk (de elektrocutie) en ook het einde mocht er wel wezen.

Matige Russische Animatie / Avontuur film, welke gebaseerd is op de echte honden Belka en Strelka.

In Moskou worden de twee zwerfhonden Belka en Strelka van straat geplukt om mee te doen aan een trainingsprogramma voor de "Spoetnik" ruimtemissies. Voor ze het goed en wel in de gaten hebben, worden ze ineens samen met de pratende rat Venya de ruimte ingeschoten.

Deze Russische animatiefilm is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de honden Belka en Strelka, die in de jaren zestig door de Sovjet-Unie de ruimte werden ingestuurd. Het verhaal heeft zijn sterke momenten, maar de animatie is gemiddeld. De stemmen van Belka en Strelka werden overigens ingesproken door de onbekende Russische actrices Anna Bolshova en Elena Yakovleva.

Al met al een matige circa 80 minuten durende Russische Animatie / Avontuur film, die Vladimir Poetin ongetwijfeld zeer leuk vindt.

Best wel een aardige kortdurende (circa 85 minuten) Thriller film ("Horror" vind ik persoonlijk niet van toepassing), waarbij tachtig Amerikanen (die allemaal een GPS-microchip in hun hoofd hebben geïmplanteerd uit veiligheid) als experiment in een kantoorgebouw, te weten Belko, in Colombia worden opgesloten en te horen krijgen (via een intercom) dat ze een bepaald aantal mensen moeten vermoorden. Als ze dat niet doen, worden er twee keer zoveel mensen gedood als straf. Wat volgt is een strijd om te overleven en te ontsnappen.

Het plot (komt uit het brein van James Gunn, de man achter de "Guardians of the Galaxy" films en de regie liet hij over aan de Australiër Greg McLean, die bekend werd met de film "Wolf Creek (2005)") klinkt natuurlijk geweldig: een hele kantoorgebouw wordt hermetisch afgesloten en een anonieme stem vertelt alle aanwezigen dat ze collega's moeten vermoorden. Echt origineel is het misschien allemaal niet, maar de sfeer, de dreiging en het geweld waren best aardig en de film wist me ook te vermaken van de eerste tot de laatste minuut.

Dat komt mede door de cast die bestaat uit een aantal bekende gezichten zoals John Gallagher Jr. ("10 Cloverfield Lane (2016)"), die de held is in het verhaal (hij doet er alles aan om iedereen in leven te houden), Michael Rooker ("Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)") en John C. McGinley en de laatste vergeten we nooit als dokter Perry Cox uit de komische televisieserie ""Scrubs (TV Series 2001–2010)", al zal er in The Belko Experiment veel minder om hem te lachen zijn, omdat hij namelijk een perverse (geilt namelijk op de vriendin van iemand die ook op het kantoor werkt) smeerlap speelt. Verder was het ook leuk om te zien dat Abraham Benrubi ook een rolletje had in deze film, en hij is natuurlijk vooral bekend als Larry Kubiac uit de komische tienertelevisieserie "Parker Lewis Can't Lose (TV Series 1990–1993)", waarin hij altijd wilt eten.

Er zijn in het begin veel close-ups te zien van ontplofte hoofden (de eerste na circa 20 minuten) en na circa 30 minuten begint men elkaar onderling (het eerste slachtoffer daarbij is Michael Rooker die met een steeksleutel geslagen wordt op zijn hoofd, je ziet dan ook een enorme deuk in zijn schedel) af te slachten (sommigen worden ook gewoon geëxecuteerd tijdens een selectie) en daarbij wordt o.a. de irritante John C. McGinley herhaaldelijk met een bijl in het gezicht geslagen (door de vrouw waarop hij geilde) en wordt in het eindgevecht (waarbij er nog twee overlevenden zijn) Tony Goldwyn (als de CEO van het gebouw) gedood door John Gallagher Jr.met een plakbandhouder

Echt spannend wordt het nergens (er heerst wel continue dreiging), er is eigenlijk ook geen duidelijkheid waarom het gebeurt (op het einde kom je wel nog wat te weten) en over de verschillende personages kom je ook nauwelijks iets te weten. Maar het is wel allemaal vermakelijk om te zien en het doden (waarbij een groepje slechteriken samenspant) wordt ook lekker bruut in beeld gebracht en het is ook leuk om te zien hoe sommigen er alles aan doen om te kunnen overleven (zo biedt een mooie vrouw haar lichaam aan en verstopt een andere vrouw zich continue). De muziek is opzicht ook wel geinig en goed gekozen, want je krijgt o.a. een Latijnse versie van "California Dreamin" en een Spaanse versie van "I Will Survive" te horen.

Al met al leuk om te zien deze film met veel geweld en alles gebeurt in hetzelfde gebouw, gedurende een dag. En het einde heeft ook nog een leuke verrassing in petto.

Verrassende leuke en zeker ook goede film. Bij het lezen van het verhaal denk je al gauw aan een dertien in een dozijn film maar dat is het zeker niet. Het verhaal zit gewoon goed in elkaar, is boeiend en de uitvoering is gewoon uitstekend (komt vooral door de cast). Het eerste uur draait vooral om romantiek en vriendschap. Daarna gebeurt er iets (wel cliché en zat er ook wel dik in) waardoor de romantiek en vriendschap omslaat in bedrog, jaloezie en wraak. Dat laatste neemt overigens best extreme vormen aan. De laatste 20 minuten zijn overigens soms best heftig maar ook verwarrend.

De cast (het waren voor mij allemaal onbekende acteurs en actrices) deed het prima en Rebekah Brandes als Courtney mocht er zeker wezen (de ietwat mollige Jessie Wiseman ook wel). De beelden zagen er overigens best zeer kleurrijk uit en ook enkele camera beelden zien er best apart uit want een aantal beelden is gewoon opgenomen met een vuile (soms heel erg vuil) camera lens wat best grappige beelden en effecten geeft. Op een gegeven moment dacht ik dat er een haar op mijn TV zat maar dat bleek dus door de vuile camera te komen. Ik probeerde het ook nog weg te vegen De muziek was overigens ook best fraai.

Kortom een zeer verrassende film die zich prima wegkeek.

Ik verwachte dat dit een aardig film zou zijn maar uiteindelijk viel deze film me zwaar tegen. Het verhaal was zeer matig en spannend was het nooit. Vond het persoonlijk weinig te maken hebben met horror.

Gewoon leuk jaren 80 erotische entertainment. De Emanuelle films werden eind jaren 80 met grote regelmaat uitgezonden op de Duitse zender RTL+ (en later ook wel op de Duitse zender SAT1) en ik keek ze graag omdat ik ze als puberende jongen wel spannend (uiteraard vanwege het bloot) vond. Qua verhaal stelt het allemaal niet veel voor maar de locaties en natuurlijk onze eigen Laura Gemser zagen er fraai uit.

"You know this is the firt time in my life to eat frozen strawberries and cream."

Na afgelopen vrijdag de sterke Duitse oorlogsfilm "Der Tiger (2025)" te hebben gezien, wilde ik ook deze Russische oorlogsfilm zien, gekeken met Russische audio en Engelse ondertiteling, die uitblinkt in sfeer en mysterie, maar inhoudelijk teleurstelt.

De film bouwt een intrigerend concept op rond een bijna mythische Duitse witte Tiger-tank in de zomer van 1943 die op Russen jaagt en die als een spook door het landschap lijkt te bewegen. Visueel zijn de tankgevechten (in totaal in drie scènes te zien en de eerste keer pas na 38 minuten) degelijk en soms zelfs indrukwekkend (o.a. als de Tiger-tank een hele Russische eenheid met veel T-34 tanks uitschakelt), met oog voor detail en realisme. Buiten de Tiger-tank is er overigens nog een onder Duitse tank te zien, namelijk een T-4 (oftewel een "Panzerkampfwagen IV") die zich verstopt heeft in een schuur en die vrij gemakkelijk wordt uitgeschakeld.

Toch ontbreekt het aan echte spanning, omdat de personages nauwelijks worden uitgediept. De hoofdpersoon in het verhaal, te weten sergeant Ivan Naydenov (Aleksey Vertkov) als T-34 tankbestuurder die gaat jagen op de Duitse witte Tiger-tank en die in het begin van de film zwaargewond teruggevonden wordt in een uitgebrande T-34-tank door een confrontatie met de Tiger-tank, blijft vooral een symbool, waardoor emotionele betrokkenheid uitblijft. Ook de overige cast zoals de T-34 kanonnier Kriuk (Aleksandr Vakhov), de Mongoolse T-34 lader Berdyev (Vitaliy Dordzhiev) en majoor Fedotov (Vitaliy Kishchenko), die niet in de T-34 zit, weten niet te overtuigen.

Het tempo is traag (vooral in de eerste circa 36 minuten) en de filosofische ondertoon wordt zwaar aangezet, zonder dat dit tot nieuwe inzichten leidt. Opvallend is de vreemde overgang richting het einde, waarin de film plotseling verschuift van oorlogsdrama naar bijna metafysische reflectie. Na circa 83 minuten zien we namelijk opeens de Duitse veldmaarschalk Wilhelm Keitel (Christian Redl), in het bijzijn van andere Duitse officieren zoals Hans-Jürgen Stumpff (Klaus Grünberg) en Hans-Georg von Friedeburg (Vilmar Bieri), de onvoorwaardelijke capitulatie van Duitsland ondertekenen, waarna ze een maaltijd krijgen en daarbij zegt Keitel mijn openingszin als ze als dessert bevroren aardbeien met slagroom krijgen.

Na de capitulatie van Duitsland krijgen we nog even Naydenov en majoor Fedotov te zien, die onder het genot van een Franse sigaret tegen elkaar zeggen:

Fedotov: The war has ended. Naydeno. Did you hear, Ivan? The end of the war. It's all over.
Naydenov: Until I finish him off, the war isn't finished, Comrade Colonel.
Fedotov: He's not there. Since the batlle at the Vistula, he's gone.
Naydenov: He's waiting. He is. He'll wait twenty years, fifty, maybe a hundred.
Naydenov: And then he'll crawl out. He must be destroyed. You know that has to be done.

Daarna rijdt Naydenov in zijn T-34 tank weg en daarna krijgen we nog in de laatste vier minuten van de film een filosofische monoloog van Hitler te horen, die in een stoel zit bij een open haard en tegen iemand praat, moest dat misschien de duivel voorstellen?, wiens gezicht we nooit te zien krijgen. In deze speech verdedigt hij zijn daden tijdens de oorlog en reflecteert hij op Europa, de Holocaust en de invasie van Rusland, en zegt hij onder meer dat oorlog geen begin of einde kent maar de oorspronkelijke menselijke toestand is. Deze scène fungeert als symbolische reflectie op de thematiek van de film, de cyclus van oorlog en vernietiging, in plaats van een actie-rol in de voornaamste verhaallijn.

Deze overgang na circa 83 minuten voelt abrupt en slecht voorbereid, waardoor het slot verwarrend overkomt. In plaats van een krachtige afronding (de Duitse Tiger-tank wordt uiteindelijk ook niet uitgeschakeld door Naydenov's T-34 tank, maar raakt wel beschadigd, net zoals de Russische T-34 wiens kanonloop ontploft door modder in de loop, waarna Naydenov nog met een pistool op de Tiger-tank schiet) laat de film veel vragen onbeantwoord.

Als geheel blijft "White Tiger" daardoor steken op een middelmatige indruk.

Verrassend sterke en aangrijpende film met een mooi en verrassend eind. Schitterend gespeeld door Greg Timmermans.

Ondanks dat deze film bijna een halve eeuw oud is blijft het toch gewoon een schitterende film. Het verhaal is prima en de beelden zijn vaak prachtig. Verder zit er behoorlijk veel spektakel in deze film. De film duurt erg lang maar verveelt eigenlijk nooit. Sterker nog hij weet gewoon tot de laatste minuut te boeien. Prima acteerprestatie van Charlton Heston.

Vond het wel een leuke komedie met leuke rollen van Parminder Nagra en Keira Knightley. Het was de eerste keer dat ik Keira Knightley in een film zag spelen en had gelijk al zoiets van "wat een lekkertje". Wel jammer dat ze bijna niets op de plank heeft

Toch ook weer een Nederlandse film die niet echt hoogstaand was. Het verhaal is opzicht best interessant en ook redelijk maar boeiend, spannend of pakkend werd het eigenlijk nergens. Het is ook weer een echte typische Nederlandse film want er wordt best redelijk wat in gevloekt en ook in geneukt. Dat laatste echter zonder bloot want hoofdrolspeelster Sylvia Hoeks gaat natuurlijk (nog) niet uit de kleren. Ze speelde overigens niet slecht maar ik had liever iemand anders gezien die wel uit de kleren ging want dat zou beter passen in deze film. Van de overige cast vond ik vooral Marcel Musters (prima rol), Frank Lammers en ook Daan Schuurmans goed spelen. De laatste had eigenlijk wel maar een bijrol. De film keek zich overigens best lekker weg en visueel was het ook niet onaardig. Maar al met al had men toch meer uit deze film kunnen halen.

Niet meer dan tijdverdrijf. Het verhaal was redelijk (voorzien overigens van veel clichés) maar wel voorspelbaar. Spannend werd het nergens en de schrikmomenten die iemand hierboven noemt heb ik nergens gezien want die zag je al van mijlenver aankomen waardoor het geen schrikmomenten meer waren. De acteerprestaties van de hoofdrolspelers waren ook niet bepaald geweldig (vooral die van Matthew Settle).

Mooi en boeiend oorlogsdrama. Ook best wel indrukwekkend en soms aangrijpend. De voor mij onbekende acteurs deden het voortreffelijk. Veel mij wel op dat velen in de film niet echt een flinke snor of baard hadden terwijl day toch een uitzondering op de regel was in de eerste wereldoorlog.

Ondanks het niet meer meespelen van Charlton Heston was dit vervolg niet onaardig. Het verhaal wist te boeien en ook met de uitvoering zat het wel goed (inclusief het visuele aspect). Het beste gedeelte van deze film is eigenlijk het eerste gedeelte wat ook ook naadloos volgt op de zeer sterke film "Planet of the Apes (1968)". Aan die film kan deze film natuurlijk niet tippen, maar al met al is dit nog best een vermakelijk vervolg wat zich lekker wegkijkt.

De laatste van Russ Meyer maar zeker niet zijn beste.

De begin scene met alweer Martin Bormann (inclusief het Nazi liedje) in combinatie met een vrouw die het spel "Pong" zit te spelen en alleen met haar ogen en mond beweegt als een robot was weer zeer komisch, ook de introductie erna. Op het einde van de film wordt overigens duidelijk wat er van Martin Bormann terecht is gekomen (was best leuk gedaan). Het einde was sowieso wel leuk gedaan want dan komt ook Russ Meyer in beeld met zijn slotpleidooi. Het begin en het einde vond ik het beste van de film.

Het verhaal stelt helaas niet zoveel voor en gaat eigenlijk alleen over de onnozele Lamar Shedd (wel leuk gespeeld door Ken Kerr) en zijn zeer sensuele vrouw Lavonia/Lola Langusta (zeer leuk gespeeld door Kitten Natividad) die vrijwel de hele film zonder kleren is te zien en ook zeer vaak. Het verhaal is dit keer vooral gericht op erotiek en komedie. Erotiek is zeer veel aanwezig in de vorm van enorme rondborstige vrouwen als Kitten Natividad, June Mack (die was wel lelijk) en Ann Marie. Het komedie gehalte is soms grappig (zoals in Nudybar, bij de tandarts en bij het radiostation) maar ook vaak flauw (zeker alle scènes met June Mack en de stortplaats medewerkers). De scene waarbij Ken Kerr zijn vrouw niet herkent (was in de Nudybar) vanwege zij IQ was zeer komisch. Er zit ook veel onzin in zoals wit/geel/blauw en groen bloed

Het verhaal wordt aan elkaar verteld door de boer (Stuart Lancaster) die ook al te zien was in o.a. de film "Supervixens" waardoor zijn Oostenrijkse vrouw "SuperSoul" ook weer effen in beeld komt. De cast deed het best leuk en dan met name Kitten Natividad die er een beetje uitzag als Mariah Carey. Ze was enorm actief en had best een fraai lichaam, ze was ook nog eens komisch.

Al met al is dit wel een aardige afsluiter van Russ Meyer.

"Benny loves you, Cuddle me, Okey dokey, Weeeeeeeee, Ta-da"

Deze vermakelijke Komedie / Horror film zag ik toevallig voorbij komen op "Amazon Prime Video" en leek me wel geinig als tussendoortje. Ook deed de knuffel Benny me denken aan Elmo uit Sesamstraat en daar was een zoontje van mijn broer vroeger bang voor, die namelijk een grote bewegende en pratende Elmo had gekregen van mijn oom en tante uit Canada als cadeau.

In dit verhaal draait het om de 35 jarige Jack (Karl Holt) die een speelgoed bedenker is en die wanhopig zijn leven wil beteren na de bizarre dood van zijn ouders, bij wie hij nog woont, op zijn verjaardagsfeest. Zo gooit hij zijn geliefde knuffel Benny uit zijn kindertijd weg die zijn beste vriendje was. Het is echter een zet die desastreuze gevolgen heeft als Benny tot leven komt met dodelijke bedoelingen.

De opening zet min of meer de toon van wat je kunt verwachten van deze film, want dan zien we een moeder (Jennifer Healy) met een irritante jonge schreeuwende dochter, te weten Ashley (Bella Munday), wiens oude teddybeer, waar ze niets meer mee te maken wilt hebben, weer tot leven komt en Ashley uiteindelijk vermoordt. Die Ashley was behoorlijk irritant en dat vond haar moeder ook en daarom vond ik het wel geinig dat ze op een gegeven moment Ashley met de vlakke hand vol in het gezicht slaat. Voordat ze dat doet zoekt ze eerst op het internet of het toegestaan is je kind te slaan

Na deze korte opening van circa 5 minuten, komen we terecht bij Jack die een nieuwe speeltje op kantoor aan het introduceren is, namelijk de de robot A.I.D.S. wat staat voor Robot Artificial Intelligent Disco System. Dit blijkt niet echt in de smaak te vallen bij zijn baas Ron (James Parsons) en een andere ontwerper, te weten Richard (George Collie) die ook een robot heeft ontworpen (te weten de Rosko) en die een hekel heeft aan Jack en die uit is op zijn baan, en ment zegt erover ook:

"Who wants to give their children AIDS for Christmas?"

Jack wordt hierdoor gedegradeerd tot junior ontwerper en moet 2/3 van zijn salaris inleveren en tot ramp sterven zijn ouders ook nog eens op zijn verjaardagsfeestje. Op de vader (Greg Page) valt een beeld en de moeder (Catriona McDonald) valt met haar hoofd op de kaasprikkers. Tien maanden later heeft Jack het financieel moeilijk en moet hij zijn leven drastisch veranderen en daarom zet hij het huis van zijn ouders in de verkoop en doet hij zijn geliefde pratende knuffel Benny weg (doet hem in een plastic doos die hij plaatst in een opslagruimte), die hij als kind zijnde van zijn moeder had gekregen om hem te beschermen. Jack was als jong kind namelijk doodsbang in het donker en daarom kreeg hij de pratende knuffel Benny om hem te beschermen.

Dit is allemaal te zien in de eerste circa 22 minuten en als Jack dan gaat slapen en het buiten onweert, komt Benny opeens weer tot leven. Er wordt overigens totaal geen verklaring gegeven waarom de knuffels van Ashley en Jack weer tot leven komen (ze komen levend uit een doos met rook)? Ook niet waarom ze tot leven worden gebracht, wat of wie hun macht geeft en waarom ze gewelddadig en moorddadig zijn? Omdat dit natuurlijk een Komedie / Horror film is, is dat laatste natuurlijk wel leuk.

Benny heeft het wel niet op Jack voorzien, hij houdt namelijk van Jack (Benny zegt ook niet voor niets vaak "Benny loves you" tegen hem), maar wel op iedereen anders zoals leningfunctionaris David (Greg Barnett), die door Benny onthoofd wordt met een mes, een kat die door Benny versnipperd wordt met een grasmaaier, een jong stel dat interesse heeft in het huis en waarbij Benny de man (David Wayman) doorboort met een houten paal en op de vrouw (Lydia Hourihan) haar hoofd giet hij heet water uit een waterkoker (waarmee hij eerst nog een kop thee zet voor haar ) die daarna vlucht naar de zolder (na de aftiteling kom je te weten dat ze daar gestorven is door verhongering / uitdroging), de geliefde mopshond van baas Ron die door Benny wordt omgebracht met een bijl en waardoor Jack ontslagen wordt, baas Ron die Benny Jack letterlijk als ingepakt cadeau geeft voor zijn 36e verjaardag en die daarna door Benny in de keel wordt gestoken (eerder gezegd gegooid) met een tuingereedschap en Jack's vriendin Dawn.

Meestal als Benny iemand vermoordt heeft zegt hij daarna "Ta-da" en als hij vliegt door de lucht roept hij steeds "Weeeeeeeee", wat opzicht wel geinig was. Na de moord op baas Ron (overigens ook een vreselijk irritant persoon) is Jack het zat en doet hij Benny in een houten kist die hij dichttimmert en begraaft hij hem ergens levend in een bos. Ook krijgt Jack een liefdesrelatie met Dawn (Claire Cartwright), die ook op het kantoor werkt en zij had vroeger een pop, te weten Amy, met wie ze altijd speelde en die uiteindelijk vermist is geraakt (door haar vader).

Maar natuurlijk weet Benny zich te bevrijden en is hij teleurgesteld in Jack en uit wraak wilt hij afrekenen met Dawn die nu Jack's beste vriend (en meer) is. Dit resulteert dan in een best leuk laatste circa 20 minuten van het verhaal. Zo lift Benny (die zich ook verkleedt als een soort van ninja) mee op de auto van Dawn naar het kantoor en vermoordt hij daar vrijwel iedereen. Jack, Dawn en Richard (die in zijn hand gestoken is met een mes door Benny) weten te ontkomen en rijden dan naar het huis van Jack. Daar maken ze "Home Alone" boobytraps en programmeert Jack de robot A.I.D.S. als een vechtrobot en wachten ze op de komst van Benny.

Terwijl ze wachten op Benny komt ook ander speelgoed tot leven zoals pop Amy, die Dawn wilt vermoorden (snijdt haar o.a. in haar voet), en robot Rosko die een ontwerp was van Richard en die nu Richard wilt vermoorden (doet hij o.a. met een stofzuiger die zijn organen eruit zuigen). Benny komt uiteindelijk via het riool en het toilet in het huis en dat levert dan o.a. een fraai gevecht op met robot A.I.D.S. en robot Rosko. Vooral het gevecht met robot A.I.D.S. werd leuk in beeld gebracht.

Terwijl Benny Dawn bedreigt met een mes, arriveert de politie en springt Benny uit het raam met een mes nadat hij weer vriendschap heeft gesloten met Jack (dat was zelfs onroerend om te zien). De politie schiet daarna Benny neer met rubberenkogeltjes en dat vond ik zelfs een beetje zielig om te zien. Daarna is de film ook min of meer afgelopen en vertrekken Jack en Dawn samen (wel een paar maanden later) in een auto (waarin ook Benny ligt) , waarna we nog een boodschap te horen krijgen, namelijk:

"But, the real lesson is, we've all got that one special bear, someone we've cherished for years, someone that once meant the world to us. Maybe he's tattered from years of gathering dust. Maybe you've found something else to play with. But whatever you do, under any circumstances, Don't. Throw. Him. Out. Or the next time you curl up to sleep, he might just come back for a cuddle."

Na het einde blijf je wel nog met de nodige vragen zitten zoals, Hoe hebben Jack en zijn vriendin Dawn zich uit de aanklacht wegens moord weten te praten? Hoe konden ze anderen ervan overtuigen dat moordende poppen de boosdoeners waren? Heeft iemand ooit de lichamen gevonden die Jack in zijn achtertuin heeft begraven? Maar eerlijk gezegd is het eigenlijk niet echt storend voor een film als deze, die natuurlijk met vette glimlach is gemaakt. Net zoals destijds met de Komedie / Horror film "Demonic Toys (1992)" met de geweldige grofgebekte babypop "Baby Oopsy Daisy".

De cast is natuurlijk niet hoogstand en er doen ook geen bekende acteurs of actrices in mee, maar ze deden het wel verdienstelijk zoals zoals hoofdrolspeler Karl Holt als Jack, Claire Cartwright (was ook best een mooie vrouw) als Dawn, James Parsons als de irritante stotterende baas Ron met snor en bril en Anthony Styles en Darren Benedict als de twee politieagenten die steeds een koekje bij hun thee willen hebben als ze Jack een paar keer ondervragen in zijn huis en ze beledigen hem ook. Jack heeft ze overigens ingeschakeld omdat Benny al zijn andere knuffels heeft vermoord.

Maar de echte sterren in deze film zijn toch echt de de fraaie robots, de poppen en de knuffels en vooral natuurlijk de Elmo-achtige uitziende rode kleine knuffel Benny met zijn uitpuilende ogen, klein neusje, grote mond en hangende oren. Alles wat Benny zegt is zeer kort, maar wel leuk (zeker vaak met de bijbehorende beelden erbij). Als Jack aan hem vraag waarom hij de leningfunctionaris heeft onthoofd, die belast was met het in beslag nemen van het huis, antwoordt Benny "Benny loves you". En als hem verteld wordt hij moet gaan zitten en zijn mes moet laten vallen, antwoordt hij met een simpele “Okey dokey”. En het is ook grappig om te zien dat hij bang is voor horrorfilms (dan houdt hij ook een kussen voor zijn gezicht)

Al met al vond ik dit gewoon een leuke en vermakelijke Britse Komedie / Horror film, met hier en daar ook een beetje goor, die zich lekker wegkijkt en vooral natuurlijk vanwege de geweldige knuffel Benny. De film duurt met circa 93 minuten ook niet lang en nergens wordt het saai, vervelend of langdradig.

Opzicht best een aardig drama en Benny had ze ook niet allemaal op een rijtje, maar in het algemeen vond ik het best een saaie, koude en langdradige bedoeling welke ik ook regelmatig heb moeten vooruitspoelen. Hoewel de film uit 1992 komt vond ik het eigenlijk niet gedateerd overkomen (wel leuk om de oude media systemen terug te zien en een oude computer voorzien van o.a. 5 1/4 diskette-station). De cast (het gezin) speelde overigens wel goed en overtuigend en dan vooral natuurlijk ons psychopaatje "Arno Frisch".