Opinions

Deze Horror / Sciencefiction film (vanuit een handcamera van een groepje jongeren, bestaande uit drie bevriende jonge mannen en een jonge vrouw die ze ontmoeten, is het hele verhaal opgenomen) afgelopen nacht op de televisiezender Film 1 gezien en omdat het verhaal draaide om "Area 51", leek me deze film wel leuk om te kijken. Maar "leuk" is helaas nergens van toepassing, want het verhaal is gewoon tenenkrommend slecht en hetzelfde geldt voor de saaie, rommelige en schokkende (krijg je al snel als alles is opgenomen met een handcamera) uitvoering ervan.

Zo weet het clichematige verhaal eigenlijk niet te boeien, laat staat dat het ergens echt spannend wordt. Sowieso zijn de eerste 60 minuten van het verhaal saai (het beetje bloot in de nachtclub is dan nog het minst saaie) en langdradig en pas in de laatste 25 minuten van het verhaal wordt het pas een beetje interessant (met name in het laboratorium en met name door een paar leuke effecten en natuurlijk de gevonden UFO). Maar daarin is eigenlijk alles behoorlijk vaag en onduidelijk (dat geldt overigens ook voor het begin van het verhaal, waarbij er iets gebeurt met Reid), waardoor het nauwelijks impact heeft. Dat geldt mede voor het achterlijke en eigenlijk ook vrij voorspelbare einde (waarbij de jongeren worden meegenomen door een UFO) en als je je daarna nog door de 4 minuten oersaaie aftiteling (geen geluid) worstelt, krijg je nog een aantal seconden te zien dat iemand de handcamera van het groepje jongeren vindt op de grond (oftewel "found footage" film). Maar dat is ook alles wat je maar te zien krijgt en verder voegt het niets toe.

De cast is in deze film eigenlijk maar beperkt tot vier onbekende personen en het is leuk gedaan dat ze zichzelf spelen, namelijk Reid Warner (in de rol van Reid), Darrin Bragg (in de rol van Darrin), Ben Rovner (in de rol van Ben) en Jelena Nik (in de rol van Jelena). De cast weet helaas nergens te overtuigen en ze speelden eigenlijk best ongeloofwaardig en beroerd (met name hoofdrolspeler Reid Warner). Wel met de kanttekening dat die Jelena Nik er best leuk uitzag. Wat dat betreft hadden de drie jongen mannen beter haar "areas" kunnen onderzoeken en binnentreden i.p.v. Area 51

Al met al gewoon een saaie en slechte Horror / Sciencefiction film, die inderdaad al de zoveelste found footage film is en qua thema zeker ook niet origineel is. Wat dat betreft vond ik de Horror / Sciencefiction film "Alien Abduction (2014)" een stuk vermakelijker. Voor regisseur Oren Peli was dit schijnbaar pas de tweede film die hij heeft geregisseerd na de Thriller / Horror film "Paranormal Activity (2007)". Dus niet bepaald origineel om dan weer een found footage film te maken.

Eén van de weinige jaren 70 films met de rondborstige Pam Grier in een hoofdrol welke ik nog niet gezien heb.

Deze typische jaren 70 Actie / Avontuur B-film (met natuurlijk hier en daar wat bloot) speelt zich af in het oude Rome, waar vrouwelijke slaven (die gevangen genomen zijn) worden ingezet als gladiator en dat omdat het volk gladiator gevechten tussen mannen maar saai vindt. Dat is nogal een verrassend feministisch uitgangspunt, al blijven de fysieke attracties van Pam Grier (als slavin Mamawi, die een danseres was) en Margaret Markov (als slavin Bodicia, die een priesteres was) het belangrijkst en van hun is ook soms wat bloot te zien en vooral van Margaret Markov. Liever had ik natuurlijk Pam Grier gehad vanwege haar flinke boezem.

De vrouwelijke gladiatoren gevechten stellen weinig voor (Pam Grier liep er als gladiator wel sexy bij en dat voorval vanwege haar twee rondborstige wapens ) en het eerste gevecht tussen Deidre (Lucretia Love) en Bodicia is van een hoog slapstick gehalte, waarbij ook niemand dood gaat. Pas bij het tweede gevecht tussen Mamawi en Lucinia (Maria Pia Conte, die ook rondborstig is en ook een paar keer topless is te zien), gaat er iemand dood en dat heeft gelijk gevolgen, want de vrouwen komen daarna in opstand, wat uiteindelijk resulteert in een gevecht tussen de gladiatoren en de Romeinen. Tijdens deze opstand wordt ook nog een overgelopen slavin, te weten Livia (Marie Louise Sinclair), verkracht door vier mannen.

Hoogtepunt van deze film is misschien wel de scène aan het begin van het verhaal (na circa 10 minuten) waarbij de gevangen genomen vrouwen (in totaal vier) worden gewassen en waarbij ze dan van top tot teen bloot te bewonderen zijn (o.a. Pam Grier, Margaret Markov en Lucretia Love). En omdat het om een jaren 70 film gaat, zie je dan een flinke bos haar tussen hun benen

Opzicht is het allemaal van een bedroevend niveau, maar het weet wel nog enigszins te vermaken en het vrouwelijke schoon maakt natuurlijk ook het één en ander goed en vooral natuurlijk Pam Grier.

P.S. de filmposter mag er best wezen, maar helaas loopt Pam Grier in deze film niet rond met een doorzichtige BH, zoals op de filmposter is te zien.

Best een aardig waargebeurd drama die misschien iets te Hollywood-achtig is verfilmd. Het verhaal wist me in ieder geval te boeien van begin tot einde en was op bepaalde momenten best spannend zoals tijdens het bestorming van de Amerikaanse ambassade en zeker ook het laatste gedeelte van de film. Visueel mocht de film er ook wezen en sommige beelden waren best indrukwekkend. Ook de cast deed het best goed en kon zeker ook overtuigen (leuke rol van Alan Arkin, hij zorgde ook voor wat humor). Al met al gewoon een aardig drama welke zich goed wegkijkt.

P.S. ook de aftiteling is de moeite waard om helemaal uit te kijken, inclusief het gedeelte waar Jimmy Carter aan het woord komt.

Schitterende boeiende en spannende film met een prachtig onverwacht einde. De film is verder spannend en er wordt ijzersterk in geacteerd door Jeff Bridges maar vooral door Tim Robbins.

Kwam ongeveer gelijktijdig uit met "Deep Impact". Deep impact is misschien wel realistischer maar Armageddon vond ik toch beter omdat er meer actie in zat. Helaas zat in deze film ook een hoop sentimentele shit.

Deze toch wel leuke erotiekfilm staat ook bekend als "She Devils of the SS".

Het verhaal was leuk gevonden en is gegoten met een erotisch sausje eromheen waardoor hij lekker wegkijkt. Verwacht niet dat de vrouwen er sadistisch aan toe gaan, want ze gaan juist zeer subtiel te werk en motiveren de fronttroepen. Visueel zag het er overigens ook wel allemaal aardig uit en dan doel ik niet alleen op het bloot en de vrouwen.

Ook zit er zelfs actie in het verhaal, want o.a. de trein waarin de vrouwen worden getransporteerd wordt aangevallen door een vliegtuig. Verder komt er een gevecht voor met luchtafweer en zelfs met echte tanks (die scene duurde best lang en was zelfs een beetje boeiend). Wat dat betreft is het niet bepaald een zeer goedkope productie geweest. Naarmate het einde vordert van het verhaal wordt het ook allemaal wat rauwer en harder met o.a. een executie. Ook een aantal vrouwen moeten er dan aan geloven (dodelijk in dit geval).

Hoogstand is het natuurlijk allemaal niet, maar het is wel een vermakelijke film met aardig wat bloot (zeker in het eerste deel van het verhaal) en ook best aantrekkelijke vrouwen (inclusief een aantal rijpere vrouwen).

Omdat "Army of Darkness" (oftewel "Evil Dead 3") ook te zien is op "Prime Video", heb ik hem nog eens herzien. Toen ik destijds in de jaren 90 dit derde deel zag (keek er toen erg naar uit omdat ik de eerste twee delen geweldig vond), vond ik het wat teleurstellend omdat de humor dit keer de boventoon voert i.p.v. de horror (In "The Evil Dead (1981)" stond horror voorop en in "Evil Dead II (1987)" ging het om een combinatie van horror en humor). Maar nu ik hem nog eens herzien heb, stoorde me dat nu niet echt en vond ik het best een leuke en vermakelijke Horror / Komedie film en vooral natuurlijk door hoofdrolspeler Bruce Campbell.

In "Army of Darkness" is Bruce Campbell weer terug als Ash en levert hij weer strijd tegen afschuwelijke demonen, dit keer in de 13e eeuw in Engeland, waarbij hij bewapend is met een jachtgeweer (een Remington uit de goedkope supermarkt " S-Mart" waar Ash voor werkt) en een kettingzaag. Hij wordt dit keer niet als held verwelkomd, maar komt hij als gevangene van Koning Arthur (Marcus Gilbert) in een put des verderfs terecht. Wanneer hij zich aan de klauwen van twee monsters / demonen in de put heeft ontworsteld, wil Ash nog maar één ding, namelijk terug naar huis in de 20e eeuw.

De plaatselijke Wijze (Ian Abercrombie) is echter overtuigd dat Ash degene is die het land zal bevrijden van de verschrikkelijke "Deadites" als hij een special boek naar hem brengt. Ash loopt hier niet bepaald warm voor, maar ziet ook in dat het zijn enige kans is om naar zijn eigen tijd terug te kunnen keren. Aldus gaat hij op zoek naar de "Necronomicon Ex Mortis", oftewel het boek der doden. Hierbij maakt hij echter een kolossale blunder en roept hij een leger van dode soldaten tot leven.

In dit derde deel uit de originele "Evil Dead" reeks, wordt de humor nog verder doorgevoerd dan in het tweede deel en is het daarnaast vooral ook de actie die in diverse scènes naar voren komt en dat samen met luchtige horror. Op zich komen er genoeg horrorelementen in de film voor, maar deze worden ondergeschikt gemaakt aan de humor die voortdurend de boventoon voert. De horrorelementen vervullen hierbij hoofdzakelijk een bijrol en dienen er meestentijds toe om de vaart op te schroeven in de diverse actiescènes. En hierin krijgt Ash het zwaar en op grappige wijze te verduren van zijn diverse belagers en dat o.a. door andere Ash-es (kleine en een slechte Ash die uit zijn lichaam komt).

De film bevat veel leuke scènes, zoals de inleiding met flashbacks naar de eerste twee delen (waarbij Linda, de vriendin van Ash, dan gespeeld wordt door Bridget Fonda), de aankomst en ontvangst (oftewel de gevangenneming) in de 13e eeuw waarbij me kennis maken met Koning Arthur, Henry de Red (Richard Grove), die ook een gevangene is, de plaatselijke Wijze en de mooie Sheila (Embeth Davidtz) die haar broer heeft verloren, de put in het kasteel met daarin twee monsters / demonen, de windmolen met de vele tot leven gekomen miniatuurspiegelbeelden van Ash, de slechte levensgrote kloon / dubbelganger van Ash die uiteindelijk verandert in de leider (Bill Moseley) van de "Deadites", het stuntelen met drie Necronomicon's en het fout opzeggen van drie woorden, de skelettenarmen die uit de grond komen, het leger van de doden, de ontvoering van Sheila door een vliegende demon, Sheila die verandert in een heks (Patricia Tallman) en de verdediging van het kasteel en de Necronomicon met o.a. moderne middelen zoals buskruit en een auto die men heeft omgebouwd tot een halve tank met een een roterende helikopterschroef.

De verdediging van het kasteel krijgen we te zien na circa 62e minuten en duurt tot circa de 85e minuut. Daarbij is er veel actie en humor te zien, met daarbij veel uiteenspattende skeletten uit het leger van de doden. Uiteraard komt Henry de Red daarbij ook te hulp met zijn leger en wordt het leger van de doden verslagen (de leider van de "Deadites" wordt dan ook in de lucht geschoten met buskruit via een katapult en ontploft dan) en wordt Sheila weer normaal. Daarna gaat Ash weer terug naar zijn eigen tijd, maar het einde welke ik gezien heb in deze versie op "Prime Video" is anders dan het originele einde in de "S-Mart" supermarkt.

Natuurlijk maakt Ash weer een fout als hij terug gaat naar zijn eigen tijd en slikt hij zeven druppels (iedere druppel is een eeuw waarbij hij slaapt) i.p.v. zes druppels en komt hij uiteindelijk terecht in een vernietigde wereld in de 21e eeuw (i.p.v. de 20e eeuw) en is de film daarna afgelopen na circa 92 minuten. Het originele einde is natuurlijk leuker (kan je o.a. zien op YouTube), maar dit einde vond ik eigenlijk beter passen bij de film en men zou eventueel ook nog een vervolg kunnen maken.

De cast deed het best leuk en vooral natuurlijk Bruce Campbell. Hij is goed in vorm en beweegt zich vakkundig als de arrogante en sarcastische Ash door het beeld, waarbij een groot gedeelte van de humor wordt verzorgd door zijn geslaagde one-liners en gezichtsuitdrukkingen. Zijn optreden in de eerste helft van de film is een genot om te zien. Verder deden Marcus Gilbert, Ian Abercrombie en Embeth Davidtz het ook verdienstelijk en de laatste raakt natuurlijk verliefd op Ash.

"Army of Darkness" zit vol spectaculaire effecten en is een geslaagde combinatie van humor, actie en luchtige horror. Bruce Campbell is prima in vorm en steelt samen met vooral de skeletten de show. Daadwerkelijke horror is ver te zoeken, maar dit is overduidelijk ook niet de insteek van deze film, waarmee regisseur Sam Raimi zich wederom een bekwaam regisseur heeft getoond. Ik verhoog ook mijn punt van 2,5* naar 3,5*.

Films over zombies vind ik altijd leuk om te zien en omdat deze ook nog eens was van regisseur Zack Snyder (o.a. bekend van zijn uitvoering van "Dawn of the Dead (2004)"), was deze zombie-film min of meer verplichte kost voor mij. Het was wel weer even omschakelen voor mij, omdat ik de laatste tijd vooral jaren 70 films (vanwege de "70s challenge") heb gekeken, met hier en daar een uitstapje naar de jaren 80. Ook had ook wat moeite toen ik zag dat deze film maar liefst 150 minuten duurde (in werkelijkheid 140 minuten), maar tijdens het kijken heb ik me gelukkig nooit echt gestoord aan deze lange duur, ondanks dat de film op bepaalde momenten misschien wat langdradig was.

In dit verhaal draait het om een zombie-uitbraak in de stad Las Vegas, waardoor deze ontoegankelijk is geworden. De rijke Japanse zakenman Bly Tanaka (Hiroyuki Sanada), huurt Scott Ward (Dave Bautista), die tijdens de zombie-uitbraak zijn vrouw heeft verloren, in om binnen 32 uur 200 miljoen dollar uit een kluis van een casino in Las Vegas te halen, voordat de stad gebombardeerd wordt met een atoombom. Om de klus tot perfectie uit te voeren, huurt Scott een groep bijzondere mensen in. Omdat Las Vegas is afgesloten, is er maar één manier om binnen te komen, namelijk via een vluchtelingenkamp aan de rand van de stad. Daar werkt de dochter van Scott, te weten Kate (Ella Purnell), met wie hij een moeilijke relatie heeft. Zij staat erop om mee te gaan met haar vader vanwege de zoektocht naar de vermiste vrouw Geeta (Huma Qureshi). Hierdoor wordt de klus er voor Scott niet makkelijker op, want buiten de gevaarlijke klus en de tijdsduur, heeft ook zijn dochter flinke aandacht nodig.

Hoewel het verhaal zeker niet hoogstaand (verwacht geen boeiende dialogen of een bijzondere plottwist), is, heeft inderdaad wel iets weg van "Escape from New York (1981)" maar ook van "Resident Evil (deel 1 en 2), "I Am Legend (2007)" (vanwege de alpha zombies in deze film), "Zombieland (2009)", "Ocean's Eleven (2001)" en "Den of Thieves (2018)", vond ik het best vermakelijk en de film begint gelijk al leuk met een dubbele opening. Bij de eerste opening zien we hoe een alpha zombie ontsnapt uit een legerkonvooi in de woestijn van Nevada en bij de tweede opening zien we de fraaie zombie-uitbraak in Las Vegas, welke begeleidt wordt door muziek (een vrolijke versie van het Elvis Presley nummer "Viva Las Vegas"), wat me deed denken aan de opening van de film "Zombieland" (opende met het nummer "For Whom the Bell Tolls" van de thrashmetalband, althans in de jaren 80, Metallica).

Met name de zombie-uitbraak in Las Vegas mocht er wezen, want daarin zien we o.a. halfnaakte bijtende strippers, kogels die in het rond vliegen, enorm veel bloed, een zombie-Elvis die geplet wordt, een aantal hoofdrolspelers in actie en een straaljager die de Strip van Las Vegas bombardeert, waarna het leger besluit om heel het gebied hermetisch af te sluiten met een muur van zeecontainers (het plaatsen van de laatste zeecontainer was ook nog eens tragisch). Na deze leuke dubbele opening (die circa 14 minuten duurt), wordt het wat langdradig (samenstellen team en gedoe met de dochter van Scott) en het duurt ook tot circa de 50e minuut voordat ze Las Vegas binnentrekken, maar eenmaal binnen wordt het wel gelijk weer leuk en zie je ook het eerste WTF-moment, namelijk een witte zombie-tijger van het illusionistenduo Siegfried en Roy die zeer beroemd waren in Las Vegas. Vanaf dan is het ook vooral actie wat de klok slaat en dit in combinatie met spanning, wendingen, humor, wat drama en bizarre momenten.

Hoewel de zombies er best mochten wezen (zeker de alpha zombies, die net iets meer met hun afgestorven brein kunnen dan de andere zombies), inclusief een sexy zombie koningin (die ook nog eens zwanger blijkt te zijn en uiteindelijk onthoofd wordt, waardoor de alpha zombies, en vooral hun leider en haar man, uit zijn op wraak) gespeeld door Chelsea Edmundson, worden ze vooral doodgeschoten en doodgestoken en zorgen ze ook nauwelijks voor goor momenten. Wel zijn er regelmatig ontploffende hoofden en brekende botten te zien. Die enige zombie die daar wel voor zorgt (tijdens één scène), is de eerder genoemde witte zombie-tijger die afrekent met een verrader in het team en verder zien we een zombie die volledig tot puin wordt geschoten door een groot kaliber machinegeweer. Helaas is er ook een scène uitgeknipt (die volgens regisseur Zack Snyder te extreem was) waar ik wel naar benieuwd was.

Er zijn ook verschillende momenten tijdens de film waarbij je hardop in de lach kunt schieten omdat het te bizar voor woorden is en ook valt er hier en daar wat te (glim)lachen vanwege de flauwe humor (vooral op conto van Matthias Schweighöfer, die vooral irritant was). Zack Snyder had voor deze film een budget van 90 miljoen dollar en je kunt zien dat hij het goed besteed heeft. Las Vegas ziet er echt geweldig uit en je ziet ook dat hij oog voor details had. Ook de speciale effecten mochten er wezen en de cast deed het best verdienstelijk. Echte grote sterren zitten er niet in deze film en enkel hoofdrolspeler Dave Bautista (vooral bekend van zijn rol als Drax in beide "Guardians of the Galaxy" films) is een vrij bekende acteur. Hij speelt hier trouwens opvallend ingetogen en de band met zijn dochter raakt precies de juiste snaren. Alle acteurs en actrices spelen overigens een zeer stereotype rol in deze film en vandaar hoef je ook geen hoogstaande dialogen te verwachten van hun.

Het team van Scott Ward, die een eettent runt, bestaat overigens uit zijn voormalige teamgenoten Maria Cruz (Ana de la Reguera) en Vanderohe (Omari Hardwick), die we alle drie tijdens de opening in Las Vegas in actie zien, en verder uit de stoere helikopterpilote Marianne Peters (Tig Notaro), de Duitse slotenkraker Dieter (Matthias Schweighöfer) en scherpschutter Mikey Guzman (Raúl Castillo). Deze laatste neemt zijn vrouwelijke collega Chambers (Samantha Win) mee en ook Martin (Garret Dillahunt), die werkt voor zakenman Bly Tanaka, voegt zich bij het team om ze te observeren. Als ze Las Vegas binnen gaan, sluit ook dochter Kate Ward, Lilly oftewel "The Coyote" (Nora Arnezeder) die niet terug deinst voor een kogeltje meer of minder en de perverse Burt Cummings (Theo Rossi) zich bij hun aan.

Van acteur Omari Hardwick had ik eigenlijk nog nooit van gehoord, maar hem vond ik eigenlijk één van de leukste personages en hij zorgt ook voor min of meer voor het open einde van deze film. Hoewel het laatste gedeelte van de film behoorlijk voorspelbaar en clichématig (met ook wat drama) was, vond ik het einde toch best fraai en spectaculair (o.a het gedeelte in de helikopter) en zeker toen ook nog de atoombom insloeg op Las Vegas. Daarna krijg je ook het toepasselijke nummer "Zombie" van de Ierse rockband "The Cranberries" te horen, waarna we nog eventjes Vanderohe in beeld zien.

Al met al heb ik me best goed vermaakt met deze Netflix (ik heb geen Netflix, dus ik heb hem gewoon gepindakaasd) zombie-film en het is volgens mij ook de langstdurende zombie-film ooit. Verwacht geen al te serieuze zombie-film, maar juist een luchtig avontuur met een aantal WTF-momenten. Daarmee is "Army of the Dead" pretentieloos pulpvermaak in optima forma.

Deze Sciencefiction film heb ik gisteravond (begon om 22:15) in de bioscoop (mijn vijfde film in dit jaar) gezien en hoewel het verhaal me zeker wist te boeien en te interesseren, had ik op het einde van de film wel zoiets van "Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken en waar ging het nu eigenlijk om ?". Wat dat laatste betreft, kwam ik eigenlijk alleen uit op samenwerken, één universele taal en in de toekomst kunnen kijken. Verder vond ik de film eigenlijk ook wel traag, saai (er wordt alleen veel in gepraat en gecommuniceerd), verwarrend (komt naderhand wel duidelijkheid in), langdradig en zelf slaapverwekkend. Dat laatste was overigens letterlijk en figuurlijk bij mij van toepassing, want in de laatste 30 minuten van het verhaal moest ik soms wat knikkebollen.

Het verhaal omtrent de buitenaardse wezens (stel je daarbij wel niet veel van voor, want je krijgt alleen maar twee intelligente octopods te zien),die met hun 12 halve cocon-achtige ruimteschepen op verschillende plaatsen in de wereld (o.a. Amerika, Rusland, China en Australië) arriveren en een cadeau hebben voor de mensheid, was opzicht wel leuk gevonden en zit eigenlijk ook wel aardig in elkaar. Van de uitvoering (zeer rustig en er gebeurt eigenlijk niets) van het verhaal moet je wel van houden en daar houd ik dus niet van, waardoor deze film niet echt was weggelegd voor mij (dat had ik ook o.a. met de Horror / Thriller film "I Am the Pretty Thing That ...", die ik een paar weken geleden heb gezien). Daardoor heb ik dus deze film vooral ervaren heb als traag, saai, verwarrend, langdradig en slaapverwekkend en tevens ontging het me waar het in dit verhaal nu eigenlijk om draaide. Zeker het einde van het verhaal vond ik maar vaag, met het opeens kunnen kijken in de toekomst van Dr. Louise Banks (gespeeld door Amy Adams). Visueel gezien stelt het ook allemaal weinig voor (mooiste scene was vanuit een helikopter als deze wilt gaan landen vlak bij de plaats waar een ruimteschip vlak boven de grond hangt) en dat komt mede omdat het verhaal zich maar afspeelt op een paar locaties, waaronder het saaie, kille en kale ruimteschip (vergelijkbaar met een holle steen) van de buitenaardse wezens

De cast (die eigenlijk maar beperkt is uit een drietal menselijke hoofdrolspelers, zie filmposter, en twee buitenaardse octopods) die deze film moet dragen (omdat het verhaal alleen maar draait om veel praten en communicatie), deed het opzicht goed en zeker wat betreft de zeer overtuigende spelende Amy Adams in de rol van de taalkundige Dr. Louise Banks. Het zou mij niet verbazen als zij voor deze rol genomineerd gaat worden voor "Beste Actrice" tijdens de komende Oscars. Jeremy Renner (in de rol van wetenschapper Ian Donnelly, die naderhand ook de vader blijkt te zijn van dochtertje Hannah van Dr. Louise Banks, die in het begin van het verhaal op 12 jarige leeftijd overlijdt aan een ziekte en wat op het einde van het verhaal juist toekomst blijkt te zijn) en Forest Whitaker (in de rol van kolonel Weber), deden het opzicht ook best verdienstelijk, maar konden zeker niet tippen (sterker nog, konden niet in haar voetsporen treden) aan Amy Adams, die ook een grotere en belangrijkere rol heeft in het verhaal.

Nee, deze Sciencefiction film was niet echt weggelegd voor mij (meer iets voor de filosofen onder ons, die zie ik ook al hoge punten geven aan deze film) en dat is best jammer, want de vorige film van regisseur Denis Villeneuve, te weten "Sicario (2015)" vond ik juist zeer goed. Het is dat ik open in deze film ben ingestapt (dus zonder me echt te hebben verdiept in het verhaal), want anders was ik daarvoor nooit naar de bioscoop gegaan en had ik hem een tijdje later gewoon lekker thuis op de bank bekeken (waarschijnlijk dan wel met regelmatig vooruit spoelen).

Gewoon een lekkere Science-Fiction film. Ik vond het verhaal best goed en vond de film ook best wel spannend. Ik heb me er in ieder geval goed mee vermaakt.

Ik zag deze film toevallig vandaag op MGM waar hij betiteld stond als een drama. En dat klopt ook wel want deze film is gewoon dramatisch slecht. Het verhaal (veel onzin gedoe over hemel, god en de hel) slaat nergens op en de uitvoering is zeer beroerd. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor de cast met als dieptepunt Gary Graham. Buiten een paar tietjes en Sylvia Kristel heeft deze film niets te bieden. Het einde (de laatste 15 minuten) van van de film heb ik overigens niet gezien want toen was ik al letterlijk en figuurlijk in slaap gevallen. Dus hoe deze film afloop weet ik niet, maar eerlijk gezegd wil ik dat ook niet weten.

Destijds jammer genoeg in de bioscoop gezien. Het begin van de film vond ik nog wel aardig (althans de eerste 10 minuten) maar daarna was allemaal cliché wat de klok sloeg en was het ook totaal niet meer boeiend of spannend. De cast kon me ook nergens overtuigen en met name Wesley Snipes stelde zwaar teleur. Anne Archer ging nog wel en ik vond haar ook best een mooie vrouw. Maar al met al was dit een film om één keer te zien en daarna nooit meer.

Toch wel een beetje onderschatte film. Het verhaal was best goed en was eigenlijk ook wel origineel. De film staat betiteld als een Drama/Komedie maar ook de ingrediënten romantiek en misdaad zijn van toepassing op deze film. Het verhaal begon eigenlijk als een soort van Komedie maar al gaande verandert het langzaam naar een drama met de andere twee ingrediënten erin. Buiten dat het verhaal best goed was, was de uitvoering ook meer dan goed en dat kwam vooral door de leuke cast en de bijrol figuren. Zo deed Max Minghella het als hoofdrol speler best leuk en goed en was hij voor die rol ook wel geknipt. Sophia Myles deed het ook goed en bovendien zag ze er zeer fraai uit. De bijrollen van de bekende acteurs zoals John Malkovich, Anjelica Huston en Steve Buscemi waren overigens ook goed en ook overtuigend, vooral die van John Malkovich. Hij had dan ook de grootste bijrol. Al met al heeft deze film mij aangenaam verrast en heb ik er ook wel van genoten.

P.S. De rol van Joel David Moore is ook meer dan de moeite waard om te vernomen want hij deed het ook zeer leuk en hij was misschien ook wel de meest grappige persoon in deze film.

Hoewel deze film betiteld staat als een Drama / Komedie is het met name een Drama. Het verhaal (wel enigszins een cliché verloop) is best interessant en weet ook wel te boeien. Ook met de uitvoering zit het wel goed en dat is vooral te danken aan de cast in de vorm van Ray Liotta en Kiefer Sutherland die het beiden goed en leuk doen. Buiten deze bekende acteurs spelen er nog best veel andere bekende acteurs in mee.

Ik heb deze film een tijdje geleden eens gezien op MGM, maar schijnbaar is dit toch een vrij onbekende film (ondanks de bekende cast) want er zijn maar weinig stemmen uitgebracht en het bericht voor me van "waidman" is al bijna 8 jaar oud.

Best wel een ontroerende film. Het verhaal was mooi verfilmd en Joel Osment acteerde schitterend. Ik heb het soms niet helemaal droog kunnen houden. Zeker het einde van de film vond ik heel ontroerend.

Ik moet zeggen als deze film nooit een Oscar had gewonnen ik er nooit aan begonnen was want nieuwe zwart/films zonder geluid zijn natuurlijk niet meer van toepassing in deze tijd. Maar na hem vandaag te zien te hebben moet ik toch toegeven dat het een zeer fraai liefdesdrama is met een zeer mooi verhaal. Dat de film hier betiteld staat als Romantiek / Komedie vind ik dan ook eigenaardig want dit is zeker geen komedie. Er zitten hier en daar wel wat komische momenten in maar vooral de romantiek en met name het drama overheersen in deze film. Het verhaal en de opbouw zat ook verdomde goed in elkaar en visueel zag het er ook allemaal prachtig uit. Je waande je ook echt in de jaren 20/30 terug. Het einde vond ik overigens zeer mooi en de film is ook geregeld aandoenlijk met gevolg dat ik soms ook wel eens wat waterige ogen had tijdens het bekijken van de film. Dus deze film heeft me zelfs geraakt wat ik van te voren nooit gedacht zou hebben.

Natuurlijk is deze film ook een ode aan de vroegere films en zijn acteurs. Wat deze film en het verhaal best sterk maakt is dat er prachtig gebruik wordt gemaakt van de opkomst van de nieuwe technologie destijds te weten "geluid in films". De moet best een grote impact hebben gehad met alle gevolgen van dien voor acteurs die daar niet mee konden omgaan. Dat laat deze film zeer mooi zien. Dat deze film in zwart/wit is opgenomen en dat er geen geluid (praten) inzit is achteraf gezien helemaal niet storend geweest want alleen al de beelden en de gelaatsuitdrukkingen van de acteurs geven het verhaal prachtig weer.

Daar kom ik ook gelijk bij de cast terecht. Van beide hoofdrolspelers had ik eerlijk gezegd nooit van gehoord maar wat speelden ze sterk en zeer overtuigend. Vooral de rol van Jean Dujardin als George Valentin was briljant. Dat hij daarom ook de Oscar heeft gewonnen voor beste Beste Acteur is dan natuurlijk niet meer dan terecht. De zeer fraaie Bérénice Bejo als Peppy Miller deed er niet veel voor onder en dat zij genomineerd was voor de Oscars (wel niet gewonnen) is ook niet meer dan terecht. Wie ik ook zeer sterk vond spelen en vooral zorgde voor de waterige ogen (scene met de politieman) was het zeer aandoenlijke hondje. Overigens deden de bekende acteurs die in deze film min of meer een bijrol hadden het ook goed en dan heb ik het over John Goodman en vooral James Cromwell.

Ik moet zeggen dat deze film me zeer aangenaam heeft verrast en het zeker niet mijn favoriete genre is. Maar dat het een bijzondere film is, is gewoon een feit. Daar kun je niet omheen gaan.

Dit soort Horror / Thriller films hebben altijd mijn interesse (ik werd mede geprikkeld door getatoeëerde vriend tattoobob, die ook een groot liefhebber is van het genre Horror) en ik kijk er ook altijd graag na.

Dat geldt ook voor deze film welke boeiend en spannend is van de eerste tot de laatste minuut. Ook met de uitvoering zit het wel goed, want er gebeuren genoeg vreemde en spannende dingen en dat levert soms ook mooie schrikmomenten op. Sowieso geven ondergrondse films altijd een extra sfeertje mee, want het is altijd zo lekker claustrofobische en donker. Wat dat betreft voegt de handcamera daar ook iets extra's aan toe wat betreft schokkerige beelden. Wat opzicht ook goed is aan deze film is het einde (doet de titel van de film eer aan) want meestal lopen dit soort films slecht af, maar deze juist niet. Van de cast heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het best verdienstelijk en hoofdrolspeelster Perdita Weeks (in de rol van Scarlett) was best een prettige verschijning om naar te kijken.

Al met al gewoon een lekkere spannende Horror / Thriller, waar zelfs een klein beetje bloot inzit

Duitse variant op het beroemde "Assepoester" sprookje van de gebroeders Grimm en dan met wat kleine aanpassingen. Zo is er maar één stiefzus, maar die is in haar uppie nog veel vervelender dan de twee uit het sprookje. En Assepoester rijdt nu niet in een koets naar het bal, maar op een muis die in een prachtig paard verandert.

Deze Familie / Fantasy film is duidelijk een televisieproductie met een dito budget, wat bij een sprookje aardig schuurt. Emilia Schüle (een veelgevraagd tieneridool binnen haar landsgrenzen) is echter functioneel snoezig, dus bij de jonge doelgroep zal het verder worst zijn.

Deze Komedie / Drama film zag ik gisteren toevallig voorbij komen op de televisiezender "Film 1" en als een soort van tussendoortje (die inderdaad wat overeenkomsten heeft met de aardige Komedie / Drama film "St. Vincent (2014)", welke ik een paar maanden geleden heb gezien op de televisiezender "Film 1") was deze best luchtige film gewoon leuk om gezien te hebben. Dat komt mede door de cast die allemaal leuk spelen en die ik eigenlijk ook allemaal leuke persoonlijkheden vond.

In deze film draait het om Ed Wallis die samen met zijn moeder June Wallis is verhuisd naar een nieuwe stad, waar hij op school al snel wordt aangezien als een loser. Op die school (waar hij graag wilt meespelen in het football team) moet hij een essay schrijven over iemand van een oudere generatie en daarvoor klopt hij aan (letterlijk ook) bij zijn teruggetrokken buurman Ashby Holt met een dubieus verleden als CIA-huurmoordenaar die nog maar een paar maanden heeft te leven i.v.m. ziekte. In eerste instantie wimpelt Ashby Ed ook af, maar omdat Ashby zelf niet meer kan rijden doet hij het toch, maar Ed moet hem wel beloven om hem door de stad rond te rijden als hij boodschappen (beter gezegd moorden) moet doen. Omtrent de situatie van Ed Wallis op school, thuis (zijn moeder) en Ashby Holt draait het dan om in deze film.

Het leuke en inderdaad sympathieke verhaal weet te vermaken en ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed en hier en daar zitten er ook wat (glim)lach momenten in. Die komen vooral op conto van Sarah Silverman, in de rol van moeder van Ed Wallis die van seks houdt. Het verhaal is zeker niet hoogstaand, maar de leuke cast weet er wel iets van te maken en ze maken het vooral waard om deze film te bekijken. Bovendien vond ik ook alle personages in deze film wel sympathieke personen zoals de hoofdrolspelers Ed Wallis (gespeeld door Nat Wolff) en Ashby Holt (gespeeld door Mickey Rourke), maar ook moeder June Wallis (gespeeld door Sarah Silverman) en Eloise (gespeeld door Emma Roberts) waarop Ed Wallis verliefd wordt. Die Eloise bekijkt graag de hersenen van personen en heeft daarom ook thuis een hersenscan apparaat (zoals ze in ziekenhuizen hebben) De vele onderlinge dialogen waren best leuk/aardig/aandoenlijk/grappig en het einde vond ik best mooi en is zelfs een beetje tragisch i.v.m. Ashby Holt en zijn dood.

Al met al gewoon een leuk tussendoortje deze Komedie / Drama film, welke zich lekker wegkijkt en die ook niet al te lang duurt.

"Kretzsky: What work can be done in such a place? "
"Komarov: Work that supports our greater efforts in defeating our enemies."

Deze Drama / Oorlog film heb ik puur en alleen gekeken vanwege het meespelen van de Noorse actrice Lisa Loven Kongsli die ik eergisteren zag in de Biografie / Drama film "Nr. 24 (2024)" en welke ik een mooie vrouw vond. Daarom wilde ik nog een film van haar zien.

"Ashes in the Snow" vertelt het verhaal van een jonge tiener genaamd Lina (Bel Powley), die samen met haar moeder Elena (Lisa Loven Kongsli) en haar broertje Jonas (Tom Sweet), vanuit haar geboorteland Litouwen naar een Sovjet-Goelag in Siberië wordt gedeporteerd tijdens de bezetting van het Baltische gebied door Stalin tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze is een aspirant-kunstenaar en documenteert in het geheim haar aangrijpende reis met haar tekeningen.

Hoewel "Ashes in the Snow" misschien wat saai en traag kan overkomen, is het wel gewoon een goede film en het is inderdaad vooral ellende wat je te zien krijgt, op de eerste minuten, het einde en misschien wat sporadische momenten (zoals flashbacks van Lina, het vieren van Kerstmis en de relatie die Lina heeft met de jongen Andrius) in het gevangenkamp in Siberië. Het verhaal speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en de meeste (en terecht) schilderen de Duitsers af als de ultieme schurken, maar velen zijn geneigd de rol van de Sovjet-Unie tijdens en na de Tweede Wereldoorlog te vergeten als de schurken die de Koude Oorlog hebben vormgegeven. Dit verhaal werpt daar een licht op en laat zien dat Jozef Stalin niet onderdoet voor Adolf Hitler.

De film opent met onderstaande tekst:

"During World War II, as Allied troops battled Nazi Germany, the Soviet Union forcibly occupied much of Eastern Europe. The nation of Lithuania was among those seized by Joseph Stalin's Red Army. Innocent men, woman and children were declared enemies of the Sovies regime."

Waarna we beginnen in Litouwen in 1941 en kennis maken met de 16-jarige Lina, welke een veelbelovende kunstenaar is m.b.t. tekenen en wiens vader Kostas (Sam Hazeldine), een universiteitsprofessor, ervan verdacht wordt tegen de Sovjets te werken. Verder maken we ook kennis met Lina's moeder Elena en haar broertje Jonas. Ze ontvangt ook een brief van een kunstschool of ze wel of niet is toegelaten, maar ze wilt die pas openen in het samenzijn van haar vader. Op een nacht wordt het merendeel van het gezin gearresteerd, te weten Lina (die de brief meeneemt), haar moeder en haar broertje, en worden ze via een vrachtwagen en een trein (waarin ze maar liefst zes weken verblijven) geladen en afgevoerd naar een gevangenkamp in Siberië vervoerd.

De commandant daar, de ijskoude en keiharde Komarov (Peter Franzén), veroordeelt hen tot dwangarbeid onder ondraaglijke omstandigheden, waarbij ze dag in dag uit met hun blote handen bieten uit de bevroren modder graven en dat o.a. met toezicht van de Russische soldaat / bewaker Kretzsky (Martin Wallström) met Oekraïense roots (zijn moeder), die door de andere russen niet wordt aangezien als één van hen en daardoor regelmatig geplaagd wordt. Vooral door de vervelende Greshnev (Greg Kolpakchi), waarop Kretzsky op een gegeven moment wraak neemt door hem in elkaar te slaan.

De karakters spreken voornamelijk Engels, hoewel de Russische regels in het Russisch zijn. Omdat het een Amerikaanse / Litouwse film is, was er waarschijnlijk geen andere manier om het taalprobleem te omzeilen. Maar het leidt wel af en je kunt nooit helemaal vergeten dat je naar acteurs in vuile kleding kijkt die Engels praten met Oost-Europese accenten. Regisseur Marius A Markevicius toont op gevoelige wijze Lina’s vernedering en afgrijzen als de tiener in het gevangenkamp aankomt na circa 30 minuten en we naakte vrouwen en kinderen te zien krijgen die zich in het openbaar aan het wassen zijn.

Als de gevangenen na weken in een krappe treinwagon zonder toiletten of water aankomen, krijgen ze de opdracht zich naakt uit te kleden om zich te wassen. Lina is geschokt door het vooruitzicht zich in het openbaar uit te kleden, vooral omdat de jongen die ze leuk vindt, te weten Andrius (Jonah Hauer-King) vlakbij staat. Regisseur Markevicius dienst ook niet terug voor brutaliteit, want tijdens verontrustende scènes worden gevangenen gewoon doodgeschoten door het hoofd (zoals een jonge moeder die in de trein haar baby heeft verloren en een vrouw die bieten heeft verstopt in haar kleding en een vrouw die probeert te vluchten) en het wordt ook expliciet getoond en ook krijg je een poging tot verkrachting te zien, want de Russische soldaat / bewaker Kretzsky heeft namelijk een oogje laten vallen op Elena, die niets van hem moet weten, ondanks zijn soms goede bedoelingen.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in het gevangenkamp in Siberië en wat je daar allemaal te zien krijgt is niet bepaald rooskleurig (daar wordt ook LIna's getekende geheime kaart van de reis verbrandt). Maar het kan nog veel erger als na circa 70 minuten het gevangenkamp in de zomer van 1942 ontmanteld wordt en Lina samen met haar moeder, broertje en andere mensen (Andrius moet dan achterblijven) onder leiding van Kretzsky (die is namelijk gepromoveerd geworden door commandant Komarov, waarbij ook mijn openingsdialoog wordt gezegd, maar je kan het beter zien als een degradatie) overgeplaatst worden via een lange reis per trein en boot naar een verlaten gebied (met alleen maar zand en duingras) in de Laptevzee nabij de poolcirkel.

En daar is het pas echt ellende! Zeg maar gerust "de hel". Daar moeten ze een kamp vanuit het niets bouwen met hout om de aankomende strenge, lange en ijskoude winter te kunnen doorstaan en wordt moeder Elena en vele anderen ook zwak en ziek tijdens de winter van 1943. Op Elena's sterf bed krijgt Lina dan van haar moeder te horen dat haar vader gedood is door de Russen (dat heeft men namelijk tegen Elena al gezegd in het gevangenenkamp in Siberië, maar dat heeft ze verzwegen voor de kinderen die namelijk denken dat hun vader hen komt redden) en sterft ze uiteindelijk na circa 87 minuten met het bijzijn van haar kinderen.

Vlak van te voren opent Lina wel nog de brief van de kunstschool en krijgen we te weten dat ze was aangenomen. Uiteindelijk sterft ook Kretzsky, die een soort van Komarov is geworden, die zichzelf heeft opgehangen en van te voren via een getypte brief Lina (die na de dood van haar moeder eisen kwam stellen aan Kretzsky) en haar broertje Jonas amnestie heeft verleend. We zien beiden dan nog naar een boot lopen en krijgen we nog een fictief happy end te zien m.b.t. Lina, waarna de film na 95 minuten is afgelopen en we onderstaande tekst nog te zien krijgen.

"From 1930 to 1950 millions of innocent people were exiled to Siberia by Joseph Stalin and the Soviet regime. Families were torn apart and countless lives were lost. Those who survived remained under Communist rule for half a century. After 50 years of struggle, many of the Soviet-occupied nations redeclared their independence and helped bring down the 'Iron Curtain'. For some, the fight for freedom still continues..."

Dat klopt natuurlijk (zie Oekraïne) en daarna krijgen we nog via tekeningen de belangrijkste cast van de film te zien. Visueel gezien is "Ashes in the Snow" best een indrukwekkende productie. De grimmige maar opvallende decors worden welsprekend vastgelegd door regisseur Markevicius en de camera's en het het desolate Siberische landschap wordt een krachtig personage in het drama. En wanneer Lina en haar familie gedwongen worden te verhuizen naar een nog grimmiger locatie, komt hun pijn overtuigend tot uiting.

Ook de cast doet het gewoon goed en zeker hoofdrolspeelster Bel Powley, een buitengewoon getalenteerde actrice, als Lina met haar opvallende grote ogen. En ook de mooie Noorse actrice Lisa Loven Kongsli zet goede prestaties neer als Lina's moeder, die niet helemaal hetzelfde uithoudingsvermogen heeft als de jongere Lina. De Zweedse acteur Martin Wallström als Kretzsky speelt een complex karakter. Hij is een Oekraïense soldaat onder de Russen, en hoewel hij gedwongen wordt de bevelen van zijn superieuren uit te voeren, voelt hij zich nooit volledig geaccepteerd door zijn collega's en officieren. Hij ontwikkeld ook een zekere mate van sympathie voor Elena en Lina, hoewel zijn verdeelde loyaliteit ervoor zorgt dat hij nooit aan de eisen van plicht of geweten zal kunnen voldoen. Kretzsky is een tragisch figuur en Martin Wallström speelt hem sterk.

Al met al is "Ashes in the Snow" een geschiedenisles die zeker de moeite waard is om te kijken, ondanks dat je vrijwel alleen maar ellende te zien krijgt.

Het enige wat me eigenlijk is bijgebleven van deze film is een rondhuppelende Salma Hayek (acteerde ook best goed) in de zee, dat was wel een mooi plaatje. De rest van de film was zoals hierboven ook al wordt gezegd traag en saai. En 117 minuten is echt veel te lang voor zo'n film. 90 minuten was meer dan voldoende geweest.

Had een onbekende acteur de hoofdrol gespeeld in deze Avontuur / Sciencefiction film i.p.v. Michael Fassbender, dan had ik deze matige op een computerspel gebaseerde film waarschijnlijk niet bekeken.

Het belachelijke verhaal omtrent de Assassin's en de Tempeliers kon me nauwelijks boeien en enkel alleen de actie (ook best spectaculair) in deze film, welke plaatsvindt in de 15e eeuw in Spanje, mocht er wel wezen en was vermakelijk om naar te kijken. Sowieso was het 15e eeuw gedeelte interessanter (ook visueel gezien) dan het huidige tijd gedeelte, want dat was vooral flauw en clichématig en zeker wat betreft het einde. De film kijkt zich opzicht wel nog lekker weg (duurt met circa 100 minuten ook niet al te lang) en het is meegenomen dat Michael Fassbender (in de rol van Cal Lynch) de hoofdrol speelt in deze film, want hem zie ik graag spelen in films en vanwege hem heb ik deze film dan ook bekeken.

De overige cast met zeker niet de minste acteurs zoals Jeremy Irons, Brendan Gleeson en Charlotte Rampling, kon me niet echt bekoren, m.u.v. de fraaie vrouwen Marion Cotillard (die ik een paar uur later nog sterk zag spelen in de Oorlog / Romantiek film "Allied (2016)") en Ariane Labed, waarvan de laatste ook nog eens haar mannetje stond. Al met al een matige Avontuur / Sciencefiction film, die waarschijnlijk alleen leuk is voor degene die het computerspel (beter gezegd "Computerspelserie") hebben gespeeld en daar val ik dus niet onder.

Best wel een aardige film met een zeer goede rol van Brad Pitt. Hij had van mij wel 40 minuten korter gemogen. De beelden zien er trouwens ook fraai uit in deze film. Casey Affleck als Robert Ford vond ik zeer irritant in deze film maar dat hoort er waarschijnlijk bij.

Prima actie film met een sublieme Antonio Banderas. Het verhaal was best goed en wist te boeien. Het einde vond ik zeer mooi.

Geweldige film. Mooi verfilmd en spannend ook nog. Darwin Joston vond ik prima acteren in deze film als gevangenen. Hij vroeg ook continue voor een sigaret hahahaha.

Wel minder dan het origineel maar toch nog altijd een prima actiefilm. De film was boeiend en zelfs spannend en er zat meer dan genoeg actie in. Ook de cast voor deze film vond ik best goed gevonden. Vooral Laurence Fishburne, Ethan Hawke en John Leguizamo vond ik best wel goed.

2 punten voor de bloedmooie Monica Bellucci (vooral in de openingsscène vond ik haar zeer aantrekkelijk uitzien. Volgens mij ging er toen ook iets overeind staan ) en 1 punt voor de mooie beelden. Ik heb deze film alleen uitgekeken vanwege Monica Bellucci want het verhaal stelde weinig voor (wel soms grappig). 110 minuten is overigens veel te lang voor deze film 90 minuten was meer dan voldoende geweest.

De film "Asteroid City" van Wes Anderson is een typische Anderson-film met prachtige beelden, een parade van sterren en een maf verhaal (dat wordt verteld in een toneelstuk van Conrad Earp, gespeeld door Edward Norton, en dat wordt ook in de eerste circa vijf minuten via zwart-wit beelden aangegeven en ook wie er allemaal in meespeelt) welke zich afspeelt in september 1955 in een woestijnstadje.

Oorlogsfotograaf Augie Steenbeck (Jason Schwartzman) strandt met een defecte auto in het kleine woestijnstadje Asteroid City, waar constant de nabijgelegen klanken van kernproeven te horen zijn. Samen met slimme oudste zoon Woodrow (Jake Ryan), en zijn drie jonge zusjes, maken ze kennis met de inwoners, reizigers zoals actrice Midge Campbell (Scarlett Johansson) samen met haar dochter Dinah (Grace Edwards) en de eigenaardige bezoekers van een ruimte-conventie. Dan landt er opeens een (vriendelijke) alien, die de levens van de inwoners, die op dat moment in Asteroid City verblijven, voorgoed zal veranderen.

De film is min of meer een prachtig ingekleurd prentenboek. Over ieder beeld is goed nagedacht en elk detail klopt en Wes Anderson heeft weer een parade van sterren bij elkaar gehaald, die het scherm sieren. Deze keer zien we o.a. Jason Schwartzman, Matt Dillon (als een automonteur), Tom Hanks (als Augie's schoonvader), Liev Schreiber (als de vader van de slimmer Clifford, gespeeld door Aristou Meehan), Steve Carell (als een motelmanager), Scarlett Johansson, Tilda Swinton (als een wetenschapper), Adrien Brody (als een regisseur), Edward Norton (als een legendarische toneelschrijver) en Willem Dafoe (als een een acteerleraar).

Dat alleen al maakt het deze film natuurlijk de moeite waard om naar te kijken en het blijft ook allemaal leuk om naar te kijken en zeker de gedeeltes in het woestijnstadje, die bestaat uit een tankstation met één pomp en een werkplaats, een diner (een lunchroom), een motel met tien huisjes (waarvan één een tent), een ruimte observatorium, een onvoltooid viaduct dat op zes meter hoogte abrupt eindigt, een spoorwegovergang en een inslagkrater van dertig meter diep en breed. In het woestijnstadje zie je ook regelmatig een roadrunner als detail.

Het verhaal kent ook wat romantische (tussen Augie en Midge en tussen Woodrow en Dinah) en onverwachte wendingen, maar het is niet altijd even duidelijk waar het verhaal naartoe wil. En ook lopen er veel verschillende verhaallijnen, die niet allemaal even leuk zijn, en op bepaalde momenten vond ik de films zelfs saai en met name tijdens de zwart-wit gedeeltes (o.a. die met Edward Norton en Adrien Brody). En ondanks dat de film maar 100 minuten duurt, moet je ook flink je best doen om de aandacht erbij te houden. Zoals de film begint (na circa zes minuten), zo eindigt die ook, maar dan andersom (dus Augie Steenbeck vertrekt dan weer met de auto).

De sterrencast is natuurlijk een grote trekpleister en dit keer weten met name Jason Schwartzman (hij is ook het belangrijkste personages die ronddwaalt in het woestijnstadje Asteroid City) en Scarlett Johansson uit te blinken en dat mede door de onverwachte humor die ze vaak subtiel weten te brengen. De meeste humor bevat overigens weinig diepgang en is ook best flauw en het is ook soms onduidelijk of het nu een grap is of niet. Scarlett Johansson is ook een keer helemaal naakt te zien (van voren) tijdens één scène (waarbij ze acteert, een douchescène, voor Augie), maar daarvoor werd natuurlijk een body double gebruikt, omdat haar gezicht dan namelijk niet te zien is. Overigens vond ik Maya Hawke als June (als een lerares) wel een leuke en mooie verschijning.

"Asteroid City" is visueel gezien schitterend om naar te kijken en ook de aanwezigheid van de sterrencast maakt deze film leuk om naar te kijken, maar "Asteroid City" gaat nauwelijks ergens over, het heeft geen begin, midden of einde en eigenlijk ook geen verhaal om te vertellen. Uiteindelijk vormt de film een pleidooi om onze ogen naar boven te richten, naar de kosmos.

In het begin dacht ik nog dit kan wel eens een leuke film worden maar na 30 minuten had ik dat idee niet meer. Niet boeiend en zeer saai.

Rosemary's baby in een moderne versie. Wel een mislukte versie want het origineel is stukken beter en spannender.