Opinions

Toch wel een tegenvaller dit.

Premonition valt vooral op door de manier waarop het verhaal verteld wordt. Dat moet bij de kijker voor verwarring zorgen en dat lukt in het begin ook wel. Het grote probleem van de film is echter dat het soms zelf ook niet meer lijkt te snappen hoe de vork nu precies in de steel zit. Een paar kleine plotgaatjes vind ik op zich niet erg, maar hier zijn de plotgaten toch wel opvallend aanwezig.

Verder is de film ook niet zo heel bijzonder. Bullock acteert aardig, maar ook weer niet zo dat ik enige sympathie of medeleven voor haar personage kreeg. Verder is de manier van vertellen best origineel, maar het heeft als nadeel dat in de tweede helft van de film de spanning, voor zover die er was, al totaal verdwenen is.

Nee een zwakke film, die onbedoeld zelfs een paar grappig overkomt, wat hier al helemaal de bedoeling niet kan zijn.

1,5*

Verrassende film in allerlei opzichten!

Met The Prestige levert Christopher Nolan wat mij betreft echt een toppertje af. "Eigenlijk bestaat elke goede goocheltruc uit drie aktes. De eerste akte wordt 'The pledge': genoemd. De goochelaar laat je iets doodnormaals zien. Maar dat is het waarschijnlijk niet. De tweede akte heet 'The turn'. De goochelaar laat het normale ding iets buitengewoons doen. Zoek je nu echter naar het geheim hiervan, dan, zal je het niet vinden. Daarom is er een derde akte, die"The prestige" wordt genoemd. Dit is het gedeelte met alle verrassing en verbazing, waarin levens op het randje balanceren en je iets shockerends ziet wat je nog nooit gezien hebt." Deze woorden zijn de inleiding van de film en geven je meteen de duidelijkheid over waar The Prestige nu eigenlijk voor staat. Zowel Christian Bale als Hugh Jackman leveren puik acteerwerk af, waarbij ook Michael Caine het uitstekend doet in zijn bijrol en er bovendien nog een grappig bijrolletje is weggelegd voor David Bowie. De film is overigens voor de kijker ook een grote goocheltruc, want telkens wordt je als kijker op het verkeerde been gezet. Als je de verschrikkelijk goede wending die aan het eind van de film zit denkt door te hebben wordt je uiteindelijk alsnog verrast waardoor je verbluffend maar vol bewondering wordt achtergelaten En zoiets heet nu... juist: The Prestige!

4,5*

Presumed Innocent is een aardige rechtbankthriller, die af en toe wat aan de trage kant is en ook net wat te lang duurt. Harrison Ford is wel degelijk en kan dit soort rollen meestal wel goed spelen.

Ik vond vooral de aanloop nogal lang duren. Het eerste gedeelte is erg traag en kent iets teveel flashbacks. Vanaf het moment dat Ford beschuldigd wordt, komt het verhaal in een stroomversnelling en wordt gelijk een stuk interessanter. Het rechtbankgedeelte is ook vrij sterk, mede dankzij een sterke bijrol van Raoul Julia, die de advocaat van Ford speelt. Het einde lijkt vrij voorspelbaar, maar kent toch nog een redelijke verrassing, al vond ik het wel een klein beetje gekunsteld, doordat Ford’s vrouw alles zorgvuldig plant, maar wel de moordwapens gewoon terug stopt en onder het bloed laat zitten. Dat was me iets te gemakkelijk.

Maar verder niet slecht, dankzij een boeiende tweede helft. Een iets korter eerste gedeelte had waarschijnlijk een compactere en daardoor ook betere films opgeleverd, vermoed ik.

3,0*

Pretty Woman is een film die vooral bijblijft dankzij het bekende deuntje, dat overigens wel leuk en vooral ook erg herkenbaar is.

De film zelf is iets minder. Roberts en Gere zijn redelijk, maar het vooral ontzettend zoetsappige verhaal kon mij niet altijd bekoren. Ook qua humor is het allemaal niet altijd even geslaagd. Roberts slaat op dat gebied soms een beetje de plank mis.

Gelukkig kijkt de film voor de rest nog redelijk vlot weg en moet gezegd worden dat Gere en Roberts met elkaar een redelijk sterke chemie hebben. Desondanks blijft de film verder redelijk oppervlakkig en vond ik de film op romantisch gebied ook niet altijd even goed werken.

2,5*

Brrr, toch een fikse zit dit en wat mij betreft ook maar een matige film. Het is dat Knightley in de film zit en haar rol erg leuk invult, evenals de bijrol van Donald Sutherland, maar verder is er qua acteurs weinigs positiefs te noemen.

Aankleding van de film is best in orde en hoewel het er allemaal best authenthiek uitziet, kwam ik maar niet in de film. Er zit totaal geen humor in, hoop druk gedoe, geflirt, gegiebel om eigenlijk niets. Ook het verloop van het verhaal is allemaal erg voorspelbaar, inclusief het slappe einde.

Ik kan best snappen dat men dit mooi vind, maar voor mij is deze film in ieder geval niet weggelegd. Ik denk niet dat er ooit nog een herziening zal volgen.

2,0*

Aardige vampieren-film dit.

Wat ik vooral positief vond opvallen aan deze film was de setting. Een dorre droge woestijn, waarin soms gigantische obstakels in opduiken. Verder ziet de film er erg futuristisch uit met bijbehorende wapens en best gave vervoersmiddelen.

Paul Bettany is hier prima gecast voor de hoofdrol. Hij heeft een fijne uitstraling en alleen daardoor gaat er soms al veel dreiging en onvoorspelbaarheid van hem uit. Het verhaal zelf is soms wat rommelig en niet altijd even interessant. Dat is in feite ook het minst boeiende aan de gehele film. Met iets meer aandacht hiervoor had dit zomaar een potentieel toppertje kunnen zijn. Want de actie is bijvoorbeeld wel weer behoorlijk goed. De gevechten zien er goed uit en qua choreografie zit het gewoon goed in elkaar. De vampieren zelf zijn ook wel aardig al lijken enkele van die wezens gewoon rechtstreeks uit een Alien-film weggelopen.

Desondanks is het een vermakelijk filmpje. Niet altijd even goed, maar prima actie en een vrij hoog tempo zorgen ervoor dat ik me totaal niet verveeld heb.

3,0*

Bij vlagen een sterke film. Alain Delon is in ieder geval een sterke verschijning, die hier als depressieve man knap en sterk ingetogen acteerwerk aflevert. Sonia Petrovna is qua acteren niet zo heel bijzonder, maar wat een mooie vrouw is dat zeg mama mia! Het eerste gedeelte van de film is het meest interessant. De toenadering naar Vanina, het kaarten en uitgaan met wat louche vrienden en de aftakelende relatie met zijn vrouw hebben allemaal wel iets moois. Helaas wordt een en ander in het tweede gedeelte van de film niet altijd even goed uitgewerkt. Alleen het gebeuren met zijn vrouw blijft dan in feite wat mij betreft over als interessant schouwspel. Verder zaten er wel wat interessante shots is, waarbij het ongeluk aan het einde even onverwacht als ellendig is, maar wel erg mooi gefilmd.

3,0*

Erg goede film, waarin Edward Norton echt een fantastische rol neerzet. Wat een sterke acteur is het toch, iets wat hij hier weer eens bewijst.

Ook de rest van de cast doet het prima. Richard Gere speelt een degelijke en goede rol als de advocaat van Norton. Laura Linney is een prima aanklaagster. Laat ik trouwens ook het rolletje van Francis McDormand niet vergeten. Misschien wel mijn favoriete actrice en iemand die bijna altijd goed is, zo ook hier. Het levert een mooi schouwspel op met interessante en boeiende personages.

Verhaaltechnisch lijkt het op papier een standaard rechtbank thriller, maar de praktijk wijst gelukkig anders uit. Na een boeiende twee uur, waarbij je door redelijk korte rechtbankzittingen als kijker steeds meer te weten komt over alles en iedereen, worden we op het einde toch nog verrast, door een geweldige ontknoping.

Boeiende rechtbankthriller dus en voor liefhebbers van het genre zeker een aanrader.

4,0*

Primer is een interessant filmpje, waar je goed bij moet opletten, omdat je de draad anders wel enigszins kwijtraakt. Zelfs al let je goed op, dan is het allemaal nog zeer lastig te volgen, mede ook omdat de hoofdrolspelers zelf niet altijd helemaal door hebben waar ze nu mee bezig zijn. Het begin is niet zo heel bijzonder met een hoop wiskundig geblahblah, maar daarna wordt de film gelukkig wel beter. Grotendeels kwam het er voor mij op neer dat ze een tijdmachine hebben gemaakt en hun wetenschap van de beurskoersen gebruiken om terug te reizen om hier veel geld mee te verdienen.

Verder is de film soms best lastig te volgen. Ik had er idee dat er behoorlijk wat verschillende tijdlijnen zijn, waarbij ze elkaar en zichzelf op een gegeven moment ook in de weg lijken te zitten. Verder is het goed dat het geheel gewoon behoorlijk mysterieus blijft, omdat er anders waarschijnlijk meerdere plotgaten naar voren komen en de film hierdoor een stuk ongeloofwaardiger zou worden. Een minpunt is wel dat de personages niet echt boeien en nogal oppervlakkig blijven. Ook de muziekkeuze is verder niet heel bijzonder. Desondanks vermaakt het allemaal wel en duurt het gelukkig ook niet zo lang. Voldoende van mijn kant.

3,0*

Een paar weken geleden zag ik Rogue. Omdat dat leuk vermaak was en we zin hadden in nog een krokodillenfilm, kwam ik bij Primeval uit. Helaas is deze toch wel een stuk minder goed.

Primeval lijkt vooral de weg kwijt qua toon, die men wil aanslaan. Aan de ene kant wordt alles heel serieus gebracht, waarbij vooral de oorlog tussen de Tutsi’s en de Hutu’s naar voren wordt gebracht. Aan de andere kant zitten er de meest onnozele oneliners in, inclusief de bijhorende zeer overdreven nep CGI krokodil, die er echt waardeloos uitziet. Op dat gebied is de balans in ieder geval totaal zoek.

Toch zit er nog best wat vermaak in. Orlando Jones heeft zo’n foute rol als cameraman, dat je er echt om moet lachen. Al die foute oneliners van hem, slaan de plank keihard mis, maar zijn daardoor wel geestig. De rest van de cast is overigens niet al te best. Purcell loopt er wat verloren bij en de bijrollen zijn verder ook niet de moeite van het vermelden waard. De actie zelf is trouwens nog wel aardig in beeld gebracht en best vermakelijk.

Als serieus bedoelde film in ieder geval erg slecht, als pulp nog best vermakelijk, al had de toon gewoon nog veel meer richting dat laatste gemoeten. Nu blijft het teveel in het midden hangen en slaat daardoor de plank behoorlijk mis, al is het foute vermaak gelukkig nog een grote plus.

2,0*

Aardige film, met een sterke sfeer, al wil het verder nooit echt eng worden. Carpenter slaagt erin de film een lekker mysterieus tintje mee te geven, door het aardige verhaal en de wederom goed gekozen muziek. Het acteerwerk is verder niet altijd even goed, maar wel leuk is het om Alice Cooper te zien. Het uiterlijk van hem is sowieso al creepy en daar maakt Carpenter handig gebruik van in deze film. Zeker geen topper, maar het kijkt allemaal lekker weg en is opzich gewoon leuk popcornvermaak!

3,0*

The Prince of Egypt heeft een bijbels verhaal, waar ik wel bekend mee was. Ik wist niet dat dit een film was van Dreamworks. Ik was ook enigszins verrast erdoor bij het begin. Als je ziet hoe melig, blij en ADHDachtig het er tegenwoordig bij hen aan toe gaat, dan is dit in ieder geval iets heel anders.

Ik vond de tekenstijl wel iets hebben. Niet bijzonder mooi, maar het past wel bij het verhaal wat hier verteld wordt. De toon is overigens nogal zwaar en er wordt behoorlijk wat in gezongen, dus voor de allerkleinsten is dit misschien niet geschikt. Het keek wel aardig weg, al werd er hier en daar wat te snel door heen gegaan. De plagen zelf vond ik ietwat afgeraffeld worden, maar de open splijting van de zee zag er dan wel weer erg mooi uit. Een iets lichtere toon en wat minder liedjes hadden de film ongetwijfeld goed gedaan. Los daarvan is het verder wel aardig.

Het is duidelijk dat de betere films van Dreamworks aan het begin van hun bestaan zaten, ook al is dit verre van geweldig.

2,5*

Ik heb het nooit zo op gameverfilmingen en een film in dit genre is vaak ook niet mijn soort film. En ondanks dat ik het ook allemaal niet zo geweldig vind, moet ik eerlijk zeggen dat de film mij nog reuze meeviel. Jake Gyllenhaal zou ik echt nooit voor zo’n rol casten, maar toch doet hij het nog wel redelijk, al mist hij duidelijk het charisma van een echte held. Het verhaaltje stelt niet zo heel veel voor en de afloop van dit soort films is vaak makkelijk te raden, zo ook hier.

Wat verder opvalt is dat de setting van de film best mooi en goed is, waardoor de film best een aardige sfeer bevat. Het is alleen jammer dat de film te weinig humor en leuke personages bevat. De enige die echt leuk is, is Alfred Molina, waar ik toch een paar keer om heb moeten lachen. Verder zit er nauwelijks leuke humor in de film en dat is toch wel een gemis. Verder zit er een hoop actie in de film, maar nooit wordt het echt goed in beeld gebracht en altijd zit er wel een cut tussendoor, wat de kwaliteit van dat soort scènes helaas niet ten goede komt, al is dat freerunning in een film als deze op zich wel leuk verzonnen.

Maar goed, in de tijd dat de film duurt, vermaakt het wel aardig, al is het nergens bijzonder of memorabel. Het is geen geweldige film, maar ik heb er ook zat gezien die slechter zijn.

2,5*

The Princess and the Frog is het allemaal net niet.

Allereerst moet ik zeggen dat het anno nu best fijn eens om een animatiefilm te zien die weer eens in tweedimensionale stijl is getekend. Dat werkte vroeger altijd prima, dus waarom zou het nu niet meer werken moet men gedacht hebben.

De film ziet er qua animatie dan ook prima uit. Een fijne aparte stijl voor Disney-normen en een mooi maar uiterst fijn kleurgebruik. Des te jammer is het dan om te moeten constateren dat het verhaal hier en daar behoorlijk te wensen overlaat en een moraal heeft om u tegen te zeggen. Iets meer subtiliteit op dat gebied had de film zeker veel goed gedaan. De film is op te delen in drie stukken waarbij het middengedeelte van de film duidelijk het best en het leukst is. Daarvoor en daarna vervalt de film teveel in standaardheden en vond ik het niet altijd zo’n hele leuke film. Dat komt ook voor een deel omdat men er veels teveel muziek en liedjes in verwerkt heeft. Om de vijf minuten komt er wel een muzikaal intermezzo voorbij en dat is toch wel wat teveel van het goede, mede ook omdat de nummers niet allemaal hoogstaand zijn.

De karakters vond ik ook allemaal niet zo bijzonder. Alleen de krokodil en de vuurvlieg waren nog best aardig. De rest deed mij niet zo heel veel. Disney’s poging om de stijl van vroeger weer op te pakken is te prijzen, maar dan moet men het toch op sommige punten net even iets anders aanpakken. Deze film belandt daardoor net aan de verkeerde kant van de score

2,5*

Erg leuke film dit, dat qua verhaal niet zoveel voorstelt, maar die wel een geweldige sfeer heeft en juist daardoor kijkt de film heerlijk weg. Ook de personages zijn erg leuk met Inigo Montoya en de grote reus als uitblinkers. Het acteerwerk is vaak lekker overdreven net als de avonturen die beleeft worden, maar je kunt duidelijk zien dat deze film met veel liefde gemaakt is. Andre the Giant kan bijvoorbeeld totaal niet acteren, maar toch is hij enorm grappig en komt hij ondanks zijn lompe uitstraling sympathiek over en zo is het met wel meer personages. Daarnaast ademt de film avontuur uit mede door de leuke setting. De film deed me af en toe een beetje aan Willow denken, ook al zo’n leuke avonturenfilm met grappige wezens. Ja als je kritisch kijkt zijn is er heel wat aan The Princess Bride aan te merken, maar de film liet mij wel met een enorm goed gevoel achter en was gewoon erg leuk om naar te kijken. Een van de weinige films die echt leuk is voor elke leeftijd.

3,5*

Matige film, enorm voorspelbaar en het ene cliche na het andere komt voorbij. Daarnaast moet de film het zeker niet hebben van het slechte acteerwerk van de jongere garde. Julie Andrews doet het echter nog best aardig, maar het is vooral Hector Elizondo die met zijn gevatte opmerkingen en humor, de film nog behoorlijk kijkbaar maakt. Verder is het een film om snel te vergeten!

krappe 2,0*

Goede film, met een sterke James Belushi in de hoofdrol. Belushi zet een sterke geloofwaardige rol neer, waar hij af en toe ook nog leuke humor in legt.

Het verhaal is serieus, maar heeft ook de nodige humor, waardoor het toch erg luchtig blijft. Ook Louis Gosset jr is aardig en heeft een paar leuke momenten. De film boeide van begin tot einde.

3,5 *

Prisoners is vooral erg sfeervol en schept daarnaast een interessant vraagstuk over wat je zou doen in het geval van ontvoering van je kind. In dit geval worden er twee meisjes ontvoerd, waarvan de ouders allemaal anders reageren. Vooral in de persoon van Jackman komt dat hier goed naar voren, die emotioneel en agressief is. Ik vond hem goed spelen, al acteert hij soms wel op het randje. Het is daarom wel jammer dat de rollen van Howard en Davis zo naar de achtergrond verdrongen worden. Ook zij zitten in de situatie waarin hun dochtertje is ontvoerd, maar hun thuissituatie wordt maar nauwelijks belicht, iets dat ik graag meer had gezien.

De sterkste rol van de film ligt echter bij Jake Gyllenhaal. Hij speelt hier een rechercheur, die duidelijk last heeft van wat tikjes, maar die erg volhardend is, en ook niet bang is zaken en mensen hard aan te pakken om achter de waarheid te komen. Verder vond ik het camerawerk behoorlijk sterk. De manier waarom sommige scenes in beeld worden gebracht zorgen ervoor dat de deprimerende sfeer nog net even wat beter naar voren komt. Ook slaagt Villeneuve erin om het raadsel rond de verdwijning van de meisjes ook lang onbeantwoord te houden, al bewandelt hij net als bij zijn vorige film hierbij wel een zijpad teveel.

Vooral het gebeuren rondom dejongen, die graag voor de moordenaar wil worden aangezien, de kleren van de kinderen steelt en uiteindelijk zelfmoord pleegt, vond ik toch net wat te gekunsteld overkomen. Het maakt het raadsel natuurlijk des te groter, maar dit voelde niet echt natuurlijk en logisch aan. Dat neemt niet weg dat het verder vrij goed in elkaar zit. De soundtrack is passend, de film zelf redelijk spannend, het camerawerk prima en zo’n scene waarbij Gyllenhaal trippend naar de eerste hulp rijdt, ziet er gewoon bijzonder fraai uit.

Een paar andere keuzes en ik had dit toch wel een stuk beter gevonden. Het is goed gemaakt, dat wel, maar soms iets te gekunsteld en daarnaast wordt het andere gezin hier duidelijk wat te weinig belicht. Maar ik kan op zich goed begrijpen, waarom veel mensen dit zo’n goede film vinden.

3,0*

Wederom een geslaagde Wilder dit, zijn zoveelste alweer. Het is deze keer wel een heel andere film dan ik van hem gewend ben, maar de kwaliteit is altijd aanwezig.

De verhalen over Sherlock Holmes zijn altijd wel interessant en deze is dat ook. Stephens en Blakely vormen een vermakelijk duo als Holmes en Watson. Het mysterie is interessant en lekker origineel, zoals je al uit het verhaal kunt halen en daarbij heeft de film een heerlijk Brits sfeertje. Daarnaast is de film bij vlagen mysterieus en onvoorspelbaar. Vooral de manier waarop Wilder het hele gebeuren in en op het meer van Loch Ness weergeeft is klasse.

Een minpunt is wel dat de film enkele inzakmomenten kent, maar gelukkig weet de film zich daar telkens op tijd van te herstellen. Leuk vermaak wat mij betreft.

3,5*

In mijn geheugen was dit nog wel een vrij aardige film. Toen ik afgelopen woensdag met mijn dochter deze film meekeek, bleek dat mijn geheugen er flink naast zat. Belabberd acteerwerk, slechte flauwe grappen en alles totaal niet vloeiend en erg voorspelbaar. Een paar grappige momenten zorgen ervoor dat de minimale score voor deze film net uitblijft.

1,0*

Onwaarschijnlijk slecht vervolg op het al enorm slechte Problem Child.

Michael Oliver is misschien wel het meest vervelende en irritante kindsterretje, die ik ooit in een film heb gezien. Dat bewijst hij ook hier weer. Tot overmaat van ramp is er hier ook nog eens een meisje ingestopt, dat al bijna net zo irritant is als hij. Bijna, want Junior is gewoonweg niet te evenaren. Los daarvan zit er ook totaal geen humor in. Regisseur Levant dacht blijkbaar dat pies-poep en kots grappen wel leuk zouden zijn.

Nou niet dus. Degene die dit bedacht heeft moeten ze verbieden om ooit nog een film te maken.

0,5*

Ik had vooraf niet direct een surrealistisch iets verwacht hier, omdat een rechtlijnig verhaal nogal in de lijn der verwachting lag, bij het lezen van het verhaal hier, maar niets bleek echter minder waar.

Het is van het begin af aan nogal opletten geblazen, want anders mis je wel bepaalde zaken. Later raakte ik het toch nog enigszins kwijt, maar los daarvan is er genoeg om van te genieten. Welles schept met zijn zwart-witte fotografie een sterke bevreemde en surrealistische sfeer, waarbij ik telkens toch weer erg benieuwd was, wat er zou gaan gebeuren. Ik vond het camerawerk en sommige settings erg sterk. Vooral dat enorme kantoor met al die medewerkers zag er zeer indrukwekkend uit.

Verder is ook het acteerwerk erg goed. Anthony Perkins is uitstekend op zijn plaats hier, vond ik eerst lichtelijk vervelend, maar wist uiteindelijk wel mijn sympathie te verdienen. Welles heeft met Le Procès maar weer eens een sterke film afgeleverd en nogmaals bewezen dat hij een sterk, maar vooral ook erg veelzijdig filmmaker was.

4,0*

Het scenario van the Producers is erg origineel. Op basis van dat gegeven had ik het idee, dat dit nog weleens leuk zou kunnen worden, ook al vond ik de twee eerdere films, die ik tot nu toe van Mel Brooks zag, beiden verre van geweldig.

Helaas gaat het na een aardige start toch al vrij snel mis. Het nummer "Springtime for Hitler" is zeker het hoogtepunt en qua onderwerp was het voor die tijd ook nog best gedurfd. Anno 2014 is de humor toch best wel gedateerd te nomen en op een enkel geslaagd moment na, vaak nogal flauw en niet echt leuk.

Jammer, maar ik ben bang dat ik de humor van Brooks niet echt kan waarderen. Het ligt mij duidelijk niet zo. Ik ben alleen nog wel een klein beetje nieuwsgierig naar Young Frankenstein, maar het zou goed kunnen dat ik daarna wel helemaal klaar ben met zijn films.

2,0*

Leuke western, die een iets te zwak script en een niet al te sterk eerste uur, om echt tot de toppers in het genre te kunnen behoren.

De tweede helft is een stukje beter en vermakelijker. Op papier ziet het er in ieder geval allemaal erg goed uit. Een erg fijne cast, waarvan Burt Lancaster en Lee Marvin hier toch wel de uitblinkers zijn. Marvin valt altijd al op met die karakteristieke kop van hem, maar Lancaster is echt de uitblinker hier en speelt fantastisch. De rol van Robert Ryan sneeuwt hierbij wel flink onder. Het is ook altijd leuk om Claudia Cardinale te zien, al doet ze hier niet veel meer dan mooi zitten te zijn, want ook haar rolletje stelt niet heel veel voor.

Gelukkig zit er aardig wat vaart in en een hoop actiescènes en shootouts, die dankzij de fijne locaties alleen al de moeite van het kijken waard zijn. Het spektakel zorgt er gelukkig ook voor dat van verveling nooit sprake kan zijn. Best leuk en ook verre van slecht, maar het is echt zo’n film waarvan ik stiekem gehoopt had, dat die nog net wat beter zou zijn, maar dat zat er niet in.

3,5*

En weer een erg goede film van Antonioni gezien.

Ik ken weinig regisseurs die de beeldtaal zo duidelijk over kunnen brengen als deze regisseur en deze film is daar een prima voorbeeld van. Jack Nicholson speelt in deze film de hoofdrol en doet dat overtuigend. Het is echter geen drukke veelpratende rol zoals in One Flew Over the Cuckoo’s Nest of The Shining. Nee, Nicholson speelt een ingetogen rustige rol, zonder veel dialoog en duidelijk een man die op zoek is naar spanning en zijn eigen leven op de een of andere manier zat is.

Antonioni houdt de beweegredenen vaag en laat zoals gezegd de beeldtaal vaak spreken. Cameratechnisch gezien is dit een geweldige film. De beelden van de lege en dorre woestijn aan het begin van de film. Het tempo van de film is uiterst traag en er is weinig dialoog, maar de film verveelt geen moment. De beelden die voorbij komen zijn vaak erg mooi en de muzikale ondersteuning is uiterst aangenaam. Ook de beelden van de prachtige gebouwen in Barcelona, zijn op een erg mooie manier geschoten.

Maar het beste moment van de film moet dan nog komen. Een magistrale in één take geschoten zeven minuten durende eindscène, die werkelijk fenomenaal gefilmd is. Alle lofuitingen voor die scène hier zijn terecht en zien is geloven zou ik bijna willen zeggen. Ook mooi trouwens om te zien dat alle achtervolgers van Nicholson daar samen komen. Dit behoort ook gemakkelijk tot de beste eindscènes, die ik ooit heb gezien in een film.

Een sterke film dus, waar ik erg van genoten heb. De sterke beeldtaal, de fraaie cameravoering en het beklemmende sfeer dat de film weet op te roepen zorgen voor een unieke, maar uiterst aangename kijkervaring.

4,0*

Leuke onderhoudende thriller, die nergens echt in uitblinkt, maar die door het hoge tempo en de vermakelijke actie, geen seconde verveeld.

Het is inderdaad een soort Franse versie van the Fugitive, al is die laatstgenoemde wel beduidend beter. Het enige echte minpunt van La Proie is het gebrek aan spanning. Ik kan er niet precies de vinger op leggen, maar echt heel spannend wordt het in mijn ogen gewoonweg niet. Dat, terwijl de actie best goed is. De personages blijven overigens wel wat oppervlakkig, al wordt er verder niet heel slecht geacteerd.

Ook zit er nog een zekere mate van onvoorspelbaarheid in het verhaal, wat er op de een of andere manier voor zorgde dat ik toch wel benieuwd was naar de afloop. La Proie is leuk hersenloos vermaak. Niet bijzonder, maar wel vermakelijk.

3,0*

De tweede film, die ik zie van de gebroeders Dardenne, en ook deze is goed bevallen.

Net als in Le Fils, wordt er ook erg dicht op de huid gefilmd, waardoor ik soms het idee had zowat in de film te zitten. Op zich werkt dat redelijk goed bij een verhaal als deze. Het verhaal is best interessant en geeft vooral een goede kijk op de manier waarop er soms met illegale immigranten omgegaan wordt.

Ook de relatie tussen vader en zoon wordt op een mooie manier uitgewerkt. De zoon is eerst heel slaafs richting zijn vader, maar komt op een gegeven moment in opstand, omdat hij inziet dat het niet allemaal goed is, waar zijn vader zich mee bezighoudt.

Jérémie Rénier speelt een prima hoofdrol en ook de rest van de cast doet het goed. Verder is het vooral een kleine erg ingetogen film, die er langzaam maar zeker in slaagt, om de boodschap om een goede manier over te brengen. La Promesse heeft enige tijd nodig om op gang te komen, maar is uiteindelijk toch nog behoorlijk overtuigend. Ik wil daarom ook zeker nog wel meer van de Dardennes zien.

3,5*

Alien is natuurlijk een absolute klassieker, maar omdat de laatste twee films van Scott zeer tegenvielen, waren mijn verwachtingen voor Prometheus niet al te hoog. Hoewel het niveau van Alien niet gehaald wordt, hersteld Scott zich wel weer enigszins, en weet hij met Prometheus een goede film af te leveren.

Verhaaltechnisch is Prometheus niet zo heel bijzonder, maar qua design, locatie en de actiescènes, ziet Prometheus er bijzonder goed uit. Dat schip is echt bijzonder mooi vormgegeven en ziet er echt zeer modern en futuristisch uit, zonder te overdrijven. Sowieso weet Scott een aantal sterke scènes op het scherm te toveren, waarbij de abortus enorm veel indruk maakt. Verhaaltechnisch was ik vooral benieuwd hoe de aansluiting met Alien tot stand zou komen. Op dat punt is het allemaal redelijk goed gedaan, al vond ik de manier waarop de Alien uiteindelijk tot stand is gekomen ietwat teleurstellend.

Qua cast valt het ook niet tegen. Vooral Fassbinder is erg sterk. Rapaace is een kopie van Weaver, maar dan net iets minder. De bijrolletjes zijn ook in orde, waarbij ik vooral Idris Elba erg sterk vond. De opbouw is verder redelijk goed. Het eerste gedeelte is nog redelijk rustig en in het tweede gedeelte komt de horror echt om de hoek kijken, net zoals dat bij Alien het geval was. Alien is echter een stuk spannender dan deze Prometheus, al is die spanning daar natuurlijk ook van een ongekende klasse.

Prometheus is al met al best mooi geworden. Vooral qua vormgeving en voor de liefhebbers van 3D is dit zeker genieten geblazen. Verhaaltechnisch had het nog wat beter gekund, maar amusant is het allemaal wel en daarnaast weet Scott de aansluiting met Alien op een redelijk vloeiende manier tot stand te brengen, waardoor Prometheus zich uiteindelijk een goede Prequel van de Alien-reeks mag noemen en Scott bewijst, het regisseren nog steeds in de vingers te hebben.

3,5*

Zeker een goede rauwe gevangenisfilm dit.

Un Prophète biedt een interessante kijk op het Franse gevangenisleven, hoewel de film op zich verder weinig nieuws onder de zon te bieden heeft. Tahar Rahim speelt een prima hoofdrol als het groentje, dat zich langzaam maar zeker steeds verder weet op te werken binnen, maar ook buiten de gevangenismuren. Het is in feite ook een kleine klootzak, maar toch wist hij de nodige sympatie bij mij op te wekken.

Het knappe is dat de film ondanks dat ik het verhaal een tikkeltje vergezocht vind, toch geloofwaardig weet over te komen. Het eerste half uur is duidelijk het sterkst. Daarna heeft de film een paar momenten dat het allemaal een tikkeltje langdradig aanvoelt. Dit komt ook doordat er soms iets teveel plotontwikkelingen plaatsvinden.

Het uiteindelijke einde kon ik dan wel waarderen en gunde ik Malik ook. Mooi ook trouwens hoe die mysterieuze auto's in het eindshot ineens opduiken. Ruime voldoende van mijn kant.

3,5*

Leuke, maar wel erg voorspelbare film. Vanaf de eerste minuut weet je als kijker eigenlijk al hoe het afloopt, maar hier is het eens een keertje niet storend, omdat Reynolds en Bullock er samen een leuke invulling aan geven. Samen kunnen ze af en toe lekker onnozel kijken en ook doen.

Ook ik moest een beetje aan I Now pronounce You Chuck and Larry denken bij deze film, waar het zelfde thema van een gedwongen huwelijk i.v.m. gedreigde uitzetting aan bod komt. Het wordt allemaal redelijk uitgewerkt, met af en toe aardige humor, al lag ik nooit helemaal dubbel van het lachen.

Verder zitten er nog een paar leuke bijrollen in, waarbij de oma en vooral de Mexicaan met al zijn baantjes er duidelijk bovenuit springen. Leuk dat hij bij de aftiteling ook de inburgeringstest moet ondergaan. Zijn antwoorden zijn in ieder geval erg grappig. Vermakelijke film dus!

3,0*