Opinions

Terminator 2: Judgment Day is mijn favoriet uit deze reeks. Beter dan dat deel zullen ze niet meer worden, dat weet ik zeker. En al helemaal niet als je McG aan het roer zet, want dat is gewoon geen goede regisseur, alleen die naam al *kuch*... Njah, toch was het bij vlagen wel erg vermakelijk.

Vooral op visueel gebied overtuigd de film. Oké, ook dat gegeven zal niet meer zo sterk worden als voorheen, want ten eerste is de sfeer al totaal verschillend, maar het post-apocalyptische Los Angeles zag er toch wel erg strak uit. Daarnaast is de actie uitstekend, al is het regelmatig wel wat te veel van het goede. Ik bedoel, John Connor die zo even in die kolkende zee springt, hmm. McG was vast vergeten dat Connor geen Terminator was en eigenlijk helemaal niet in staat was om dat te redden, maar oké. Daarnaast is het gewoon erg jammer dat er geprobeerd wordt om het gevoel van de eerdere delen terug te krijgen, terwijl dat gewoon niet meer kan. Het begint al met Yelchin die ''come with me if you want to live'' zegt, niet leuk meer. Daarna Christian Bale met z'n ''i'll be back'', asjeblieft zeg, vervolgens ''You Could Be Mine'' van Guns 'n Roses nog even en als klap op de vuurpijl zien we een oude bekende langskomen. Iedereen weet het natuurlijk al, McG haalt Schwarzenegger terug in Terminator Salvation Jammer dat het een oerlelijk computergeanimeerd rothoofd is dat echt nergens op lijkt. Slaat gewoon echt helemaal nergens op. Waarom doen ze dat? Het gevoel van de eerdere delen komt hiermee echt niet terug, het is alleen maar ergerlijk en goedkoop. Maak gewoon totaal iets anders dan, want dit werkt niet. Althans, niet voor mij.

Grootste pluspunt, naast de visueel indrukwekkende beelden en uitstekende actie is Sam Worthington. Coole rol van hem, maar ook goed gespeeld. Doet zeker niet onder voor Christian Bale, die een beetje op de automatische piloot bezig is. Vond de hoofdrol eigenlijk ook meer voor Worthington. Wel jammer dat het eigenlijk gewoon één grote robot-show is en dat de acteurs veel te weinig te doen krijgen. Zo nu en dan een one-liner, de trekker even overhalen en dat is het. De actie en robots overheersen en dat is erg vermakelijk, maar niet in het voordeel van de acteurs. Voor de rest klopt er ook regelmatig niet veel van het verhaal en toont het script nogal wat mankementen. Zo is het bijv. een beetje erg stompzinnig om Kyle Reese - de vader van John Connor - gevangen te houden. Maak hem dood en je hebt Connor ook, want dan zou John Connor nooit bestaan hebben. Daarnaast vinden ze het waarschijnlijk normaal om in het jaar 2018 een harttransplantatie uit te voeren in één of ander verrot, stoffig tentje. Hehe, gaat helemaal nergens over

Over het algemeen wel leuk om gezien te hebben, vooral in de bioscoop is zo'n film een beetje meer dan op tv. De muziek is aardig, al mis ik Brad Fiedel natuurlijk. Nu is het gewoon een standaard bombastisch popcornfilm muziekje. Maar... ik heb me opzich wel vermaakt. Ik weet niet of de film overeind blijft bij een evt. herziening. Voor nu een magere drie sterretjes.

''... and I'm extremely funny.'' Daar heb ik toch even lekker om gelachen, heerlijk. Toch best treurig dat dit de beste scène van de hele film is. Schwarzenegger is voor mij de enige die me dit uit heeft laten kijken, slim van Miller om hem pas zo laat in de film screentime te geven. Hoe hilarisch dat gedoe met Carl ook is - eigenlijk is het best zielig allemaal. Als je ziet hoe deze reeks na T2 afgegleden is, precies datgene waar de maatschappij voor een groot deel voor staat. Zielloos kapitalisme. Jammer weer, want 'Deadpool' was nog zo goed Miller. Ik heb geen goed woord over voor de rest; de casting, het inspiratieloos terugjatten van quotes, feministisch dwaas gedoe en een verhaal dat me inmiddels echt gestolen kan worden. Hou toch 's op.

Redelijk debuut van regisseur Alejandro Amenábar, deze 'Tesis'. Helaas valt er wel veel aan te merken op deze prent. Amenábar slingert je als kijker heen en weer en dat begon me op een gegeven moment te storen; Bosco is de dader, nee Chema, nee die leraar, nee Bosco, nee weer wat anders. Oké. Op een gegeven moment werd het geheel wat ongeloofwaardig en deed het me nog maar weinig, dankzij de geforceerde twists steeds. Dit + de niet zo interessante personages en vreemde acties. Chema kent trouwens wel wat leuke momenten. Heb een paar keer prima kunnen lachen om die gast. Daarnaast kent de film best een paar spannende en sfeervolle scenes die één en ander wat compenseren.

Nou ja, ik heb het geprobeerd. Opzich een paar leuke vondsten, leuke beelden en leuke scénes, maar té vaag, druk, en niet-boeiend om als geheel te slagen. Helaas.

Al kan ik me best voorstellen dat mensen dit helemaal geweldig vinden. Regisseur Tsukamoto is érg creatief en haalt heel veel uit weinig. Een paar scénes zijn ook best gaaf; die drilboor-lul bijvoorbeeld en de muziek is bij vlagen ook verrassend goed.

Helaas is dat niet genoeg om hier een voldoende uit te slepen. Op een gegeven moment wat teveel van hetzelfde en het deed me niks allemaal. Onvoldoende dus.

Het is meer dan vijf jaar geleden dat ik deze film (voor de 1e keer) zag. Vannacht eindelijk eens herzien. Dat je smaak als filmliefhebber met de jaren nogal wat wendingen kent is logisch.. je ziet veel, doet veel ervaring op en leert films ''beter'' kennen en waarderen. Ook deze 'Texas Chainsaw Massacre' is dus veel beter bevallen dan die vijf jaar terug.

Deel 2 vond ik overigens geweldig. Paar jaar terug (volgens mij) eens gezien en dat was echt één groot feest - dus direct ook met een halve ster verhoogd, want herinnering doet veel bij je gevoel voor een film. Dit 1e deel, geen (halve) komedie zoals de 2e, is echt super. Zeldzaam nare horror. Sfeer is altijd al één van de belangrijkste elementen geweest bij films, ook in deze film is dit een belangrijk punt.. kreeg er regelmatig gewoon de kriebels van. Wist ook niet precies meer hoe het allemaal ging in deze film. Hoogtepunten zijn voor mij de scénes in het bos (de nachtelijke achtervolging, het geschreeuw en een geniaal schrikmoment) en het einde.. érg sterk.

Verder is de scéne naar het einde toe met Sally aan tafel samen met Leatherface en co. bijzonder goed en naargeestig. Goed hoor, wat Hooper hier deed. Meeslepend, spannend, naargeestig, krankzinnig.. sterk geregisseerd, Hooper maakt dankzij de ietwat amateuristische look een eng realistisch fimpje, die terecht de klassiekerstatus heeft wat mij betreft. Deel 2 ook maar snel weer eens bekijken.

De scene in de bus is nog wel geinig, als dit een komedie was geweest. Dat geldt voor meerdere scenes. De insteek van de makers is echter bloedserieus en dat maakt dit van begin tot eind een totale mislukking. Dit script is zo vreselijk slecht; hoe iemand het zover gekregen heeft om dit waardeloze scenario ook nog te kunnen laten verfilmen is bizar. De film heeft 0 respect naar het origineel, klopt van geen kanten, is niet eng, sfeerloos en de hippe personages kunnen niet acteren. Het verhaal van loser Leatherface barst van de mankementen en dat ouwe wijf, de enige overlevende, is er met haar grijze haren bijgesleept. Niks is van toegevoegde waarde in deze film, wat het gewoon tot een totaal overbodig stuk prul maakt.

Jep, leuk dit. Wat een zet van Hooper om van dit 2e deel zo'n komedie te maken zeg. Heb me prima vermaakt met deze film. Grotendeels met een brede grijns zitten kijken en daarnaast ook nog één of twee keer even lekker schrikken; die scéne met Leatherface in de studio bijv. Jep, de mix werkte hier.

De film heeft even nodig om op gang te komen, maar na die scéne met die twee gasten in die auto in het begin die even door Leatherface worden aangezaagd, weet je wel waar je aantoe bent. Niet even op de rem drukken jongens. Sommige scénes worden wat lang gerekt, maar dat is niet zo'n probleem.

Hopper is op dreef, maar de zieke familie steelt de show; Leatherface, maar natuurlijk ook die gast met die stalen schedel en daar steeds wat stukjes uit pulkt, vreselijk. Voor de rest vond ik de settings echt bijzonder fraai, vooral het ''huis'' van Leatherface en co. was geweldig daar onder de grond.

Echt onzin 1e klas dit tweede deel, maar wel geslaagd. Veel leuke (gore) scénes, een aantal leuke quotes (s-c-e-x) en debiele personages (die spuger ). Beter dan verwacht en één om op dvd te hebben, waarna de score misschien wel eens omhoog zou kunnen gaan. Dikke voldoende.

In mijn herinnering was dit toch verrassend leuk, na mindere berichten en reviews. Vond Waldo bij vlagen erg geestig en volgens mij was dit best een (overdreven à la 'Black Mirror') realistisch en vermakelijk beeld van de gang van zaken in de politiek hier en daar.

Net weer herzien! Wat een prachtige film is en blijft dit toch! Geweldige acteerprestaties van Davis en Sarandon! Geweldige filmmuziek en dat einde.........Ongelovelijk!

'The Theory of Everything' is waarschijnlijk een film die me niet lang zal bij blijven. Mooi gemaakt, goed geacteerd en een paar klasse scenes, maar na de film gister gezien te hebben merk ik nu al dat het niet heel veel indruk heeft gemaakt allemaal - op een paar scenes na. Vond vooral de intrede van Charlie Cox goed en de hulp die zijn personage later biedt aan Hawking + Jane zorgt voor een paar mooie scenes.

Eigenlijk zit de film gewoon prima in elkaar. De sporadisch aanwezige humor werkt goed en visueel is het allemaal prima in orde. Misschien deed het me weinig omdat ik eigenlijk niet zo bekend ben met Hawking en z'n werk. Misschien ook niet. Regisseur James Marsh zorgt voor een prima verzorgd geheel, maar wel één die mij niet van m'n stoel wist te blazen, ondanks het bijzondere verhaal. Toch leuk voor een keer.

Herzien. Na jaren. Wat had ik hier weer eens zin in. 'There Will Be Blood' is technisch één van de meest perfecte films die ik ooit zag. Direct tijdens de epische opening kroop dit meesterwerk me onder de huid. Ik kan geen betere acteerprestatie opnoemen dan die van Daniel Day-Lewis hier. Monsterachtige prestatie, prachtig. Anderson creëert een groots spektakel, waarin we getuige zijn van de opkomst van de olie industrie in de VS, rond 1900. Thema's van alle tijden - religie, kapitalisme, hebzucht, familie - vormen een fundament in deze film die me emotioneel pakt en me door haar krankzinnige zwarte humor laat lachen.

Het misbruiken van Eli's geloof om kapitaal te vergaren. ''There is a pipeline'', de quote nadat Plainview gedoopt wordt. Alles om het land wat-ie wil te krijgen. Om op het einde keihard terug te slaan naar Eli, die hem tegelijkertijd zo voor schut zette vooraan in de kerk. Daniel is een bijzonder complex karakter die absoluut niet per definitie slecht is, maar wel maar één echt doel voor ogen heeft. Om op het laatst als een lege huls te eindigen. Het kapitalisme viert hoogtij. Toen, nu.. altijd. Ten koste van alles.

Best vermakelijk en leuk, deze They Live. Op geen enkel vlak springt de film écht boven het gemiddelde uit, maar regisseur Carpenter maakt een sfeervol en bij vlagen grappig geheel uit een leuk concept. Met Roddy Piper had ik erg weinig. Lomp figuur, slecht acteur en geen charisma.

Maar de worstelaar zorgt toch voor een paar érg grappige quotes, one-liners en scénes, zoals de vechtscéne. Hoe langer dat gevecht duurt, des te grappiger het wordt. Voor de rest is het idee leuk uitgewerkt, met die zonnebril e.d. Grappige, vermakelijke ongein dit. Voldoende.

Ik had hier echt veel meer van verwacht. 90 minuten lang kijken naar een stel zwakzinnigen. Dat zal te maken hebben met evolutie en de rare editing / ''neppe'' opvulling van de gezichten en de restauratie an sich. Leuk idee Jackson, maar toch wat dubieus. En dat radio gelul werd al snel vervelend. Vond er niks aan.

Het verhaal zelf is één grote gatenkaas, is standaard, ongeloofwaardig, beladen met cliché's, veelal voorspelbaar, maar wel aardig vermakelijk en naar het einde toe zelfs nog een kleine verassing dankzij een sterke twist. Opzich leuk gedaan allemaal, maar we hebben het al zovaak gezien. Banderas is niet echt goed bezig, Freeman doet weer eens hetzelfde kunstje en de rest van de cast is ook niet geweldig, vooral de Russen en bewakers zijn drama. Mjah, toch heb ik heb het allemaal makkelijk uitgezeten.

Garcia, die man vergeet ik nooit, mijn buurman bij de Lakers. Geweldig. Altijd fijn hem te zien. Deze klassieker, met misschien wel één van de beste titels ooit, had ik lang geleden als eens gezien. Vanavond maar weer eens opgezet en zat lekker even met wat winterbiertjes. Van een beetje een 'Fargo'-achtige opdracht die totaal in de soep loopt, tot al het lollige daarna wat het geheel luchtig en vermakelijk houdt. Walken is geweldig, maar vond 'The Man with the Plan' maar een gaar personage. Geen hoogstaand geheel, maar gewoon prima vermaak voor op de zaterdag avond met een leuke cast. ''Give it a Name!''

Martins: Listen, Callahan!

Calloway: Calloway. I'm English, not Irish.

Holly Martins, het blijft steeds geweldig wanneer dit prachtige personage Calloway met Callahan aanspreekt. De eerste keer dacht ik: ah, dat hebben de films van tegenwoordig dus uit deze film gejat. Daarna lag ik elke keer zo'n beetje slap van het lachen. Geweldig dat zo'n klein dingetje in een film toch zo'n indruk achterlaat.

In het begin had ik een beetje moeite om in het verhaal te komen, maar op één of andere manier word ik altijd snel opgezogen in een noir. De sfeer is zo prachtig en in The Third Man word er met een oud, vervallen setting nog een schepje bovenop gedaan. Het verhaal is prima uitgewerkt en de spanning word een paar keer goed opgebouwd. De scenes in het riool zijn echt prachtig en magistraal gefilmd, maar daarnaast zakt de film jammergenoeg ook een paar keer in.

De intrede van Orson Welles is erg mooi en prachtig gedaan, maar zowel hiervoor en na deze scene bevat de film een paar saaie scenes. Wanneer de dialoog tussen Cotten en Welles plaatsvind - met een geweldige quote van Welles trouwens - komt de film weer in een wat meer positief daglicht te staan. De achtervolging in het riool is mooi, spannend, maar eindigd zoals eerder gezegd een beetje vreemd.

Over het algemeen een erg mooie film, dit dankzij een sublieme uitwerking van het verhaal, goede acteerprestaties, geweldig bijpassende muziek, mooi camerawerk en een paar geweldige scenes waarin met schaduwen gewerkt word. Dikke vier sterren!

Wat Norma al zegt. Weinig mis met deze film, maar 'This Boy's Life' haalt ook nooit echt uit. De Niro speelt z'n ''ik ben een enorme ergerniswekkende eikel'' rol uitstekend. En DiCaprio is altijd goed. Sfeertje, tijdsbeeld; goed, goed. Verhaaltechnisch kabbelt het wat door, regisseur Jones had wel 's wat eerder uit de bocht mogen vliegen. Nou gebeurt dat op het eind wat, maar ook dan blijft het daarna wat eenvoudig.

Heel slim om dat 11-jarige jochie het middelpunt van 'This is England' te laten zijn. Dat houdt de film luchtig en zorgt voor een (bijna) aaneenschakeling van aandoenlijke momenten. En dat werkt eigelijk best prima. Zijn zogenaamde relatie met dat veel oudere meisje? Heerlijk. Vond dat Meadows die plank goed raak sloeg. Het blijft tot een bepaald punt een wat weinig aan de hand - erg vermakelijk filmpje, met een heerlijk sfeertje en klasse personages.. tot de bom barst. Daar was het wachten natuurlijk op met Milky - je voelt het qua onderhuidse spanning al vroeg aan komen. Goed gedaan. Heb me uitstekend vermaakt verder.

Hier had ik toch echt veel meer van verwacht. De ''This one goes to eleven''-scéne is net als de IMDb rating (die alleen bij deze film ook tot de 11 gaat) hilarisch. Verder is deze 'This Is Spinal Tap' best vermakelijk, maar helaas niet zoveel meer dan dat. Zo nu en dan wat lekkere droge humor en Reiner werkt het idee prima uit.. alleen een beetje jammer dat de film nergens écht wist te imponeren.

Gister maar weer eens een film van Sorrentino uit de kast gehaald. Bijzondere prent. Het uitgangspunt van 'This Must Be the Place' is natuurlijk bijzonder - een voormalige rockster die op zoek gaat naar de Nazi die het in Auswitsch op z'n vader gemunt had. Was daarom ook zeer benieuwd naar de samenwerking van deze Italiaanse regisseur met Sean Penn en co. De film barst echt van de kleine momentjes die je een grote glimlach bezorgen. De sterkste scene is echter het moment dat Cheyenne voor het eerst weer de gitaar pakt en samen met dat jochie aan de slag gaat op het nummer van Talking Heads. Toch ook wel een klein beetje emotioneel. Het fijne tempo + de mooi geschoten locaties maken het af. Erg mooi.

Leuk. Al is dat grotendeels te danken aan McQueen, die weer erg goed voor de dag komt. Dunaway vond ik minder overtuigend. Oké, al met al een prima vermakelijke en stijlvolle film, maar volgens mij vond ik de remake met Brosnan (ook best een coole vent natuurlijk) nét iets leuker. Hoogtepunten zijn toch de opening (de overval) en de ritjes over het strand, waar vooral de scene tussen de vogels door erg mooi geschoten is.

Een prima Tommy Lee Jones en prachtige landschappen zijn twee punten die deze film de moeite waard maken. Voor de rest vond ik het niet zoveel soeps. Het begin is erg rommelig wanneer het verhaal non-chronologisch verteld word. Vraag me af waarom dat nou zo heeft gemoeten, want later in de film word het verhaal gewoon op de ''normale'' manier verteld.

De reis die Jones en Pepper maken is vooral erg langdradig wat mij betreft. Gelukkig maken de prachtige landschappen veel goed. Daarnaast vond ik het allemaal wat overdreven gedoe van Jones. Was het nou echt zo'n goede vriend van hem? Moet het dan op deze manier? Ik vond het niet altijd even logisch, maar oké. Dat gedoe met dat lijk was soms ook wat té veel van het goede, vooral toen Jones dat hoofd in de hens zette. De slechtste scéne was het moment toen Pepper zijn vriendin even van achteren ging nemen, echt belachelijk. Vind dat verhaal van de vriendin van hem sowieso een beetje onnodig.

Nu ga ik deze film niet slecht noemen, maar ik had meer verwacht. Bij vlagen leuk om naar te kijken, maar het kabbelt maar een beetje aan. Jones en Pepper zijn prima, zo ook de shots van de woestijn, maar daar is het meeste mee gezegd.

2,5*

Well, the fellas say that if you don't wanna go to Nam, you better pray to Jesus or talk to Roland Bozz.

Roland Bozz, wat een personage zeg. Fenomenaal vertolkt door Colin Farrell, die echt geweldig in zijn rol zit en een behoorlijke indruk achterlaat. Dit personage is dan ook een dragende kracht voor deze film wat mij betreft. Maar... dit is zeker niet het enige wat de film te bieden heeft.

Opzich is het verhaal simpel. Een groep soldaten wordt klaargestoomd voor de oorlog in Vietnam. De film kent grappige momenten, erg vermakelijke momenten, maar ook momenten die behoorlijk indruk weten te maken. Bozz en Paxton, die samen maten worden en leuke dingen beleven. Vrouwen, drank, roken en lekker de beest uithangen om even de harde training en de ''oorlogssfeer'' te ontvluchten. De training kent eigenlijk alleen maar goede momenten. Bozz die met zijn uitspraken en streken de boel regelmatig op zijn kop zet. Voor zowel de soldaten als de mannen die de leiding hebben over de groep. Dit brengt leuke momenten mee, maar ook momenten die dankzij de rivaliteit tussen Bozz en Wilson voor de nodige spanning en meer intense momenten zorgen. De film blijft kijkt gewoon heerlijk weg, kent misschien geen échte wereldmomenten die memorabel genoemd kunnen worden, maar blijft constant op een hoog niveau hangen, met een Colin Farrell die elke minuut screentime die hij heeft van het scherm spat, geweldig.

De film werkt uiteindelijk naar een einde toe. Njah, voor zover je het een einde kunt noemen, want eigenlijk begint alles dan pas. Want de mannen moeten naar Vietnam, maar daar hebben ze al films als Platoon, Full Metal Jacket etc. etc. voor gemaakt om ons dat te tonen, dus houdt het hier op voordat we dat mogen zien. De mannen moeten nog één ding, en dat is het beruchte Tigerland in, om daar hun laatste opdracht te vervullen. Best wel een behoorlijk beklemmend gevoel, wanneer ze door de poort rijden. Je leest het ook van de gezichten van iedereen af. Eenmaal daar worden we weer getrakteerd op een aantal sterke, (misschien zelfs) emotionele momenten en werkt het verhaal eindelijk naar het einde toe...

... die me jammergenoeg wat tegenviel. Geen echt hoogtepunt en een beetje afgezaagd leek het. Althans, dat vond ik. Het afscheid tussen Bozz en Paxton is mooi, maar het verscheuren van het kostbare boekje door Bozz vond ik dan weer jammer. Blijft er als geheel toch een geweldig, leuke film over die een dikke voldoende verdient. Deze film was beter dan verwacht.

Vond 'm vermakelijk, maar verder deed deze 'Tillsammans' me niet zo veel. Moodysson wisselt het drama en de humor prima af. Goed en naturel geacteerd, zowel door de ouderen als de kinderen. Paar aardige plaatjes en wat gekke dialogen, pijnlijke (maar) geinige scenes en een aardig sfeertje. Leuk voor een keer.

Mijn verwachtingen van deze 'Time Machine' lagen toch redelijk hoog. Echter viel het allemaal wat tegen aan het einde van de rit. Vond de film ietwat teleurstellend. Het begin is goed, sfeervol en vol verwachting wat er gaat komen met dat karretje van 'm. Qua tijdsprongen belanden we een paar keer in een leuk moment, maar vanaf het punt dat Wells in de verre toekomst bij de Eloi's en de Morlocks aankomt dondert de film als een kaarthuis in elkaar. Het hele gebeuren voelt zinloos, is zo plat als wat en gaat nergens over. Met als fundament erg gedateerde effecten die nu toch redelijk op je lachspieren werken. Nou wil ik niet te negatief zijn, de film heeft me verder regelmatig prima vermaakt, maar al met al had ik meer verwacht.

Mwah, zo geweldig vond ik het allemaal nou ook weer niet. Redelijk filmpje, maar niet meer dan dat. McCounaghey als advocaat is al een eerste plank die mis word geslagen en ook de rest van de cast weet niet te overtuigen, zelfs Kevin Spacey niet. De boodschap die de film geeft is sowieso al erg matig en de personage's van de ''verkrachters'' zijn ook onder de maat, net als de keren dat we in de rechtbank zijn. Komt de KKK ook nog langs, wat echt het triestste van de film was. Voor de rest was het opzich wel een interessante film, maar jammergenoeg werden er te veel plankjes misgeslagen.

Prachtig, prachtig... die Rachel McAdams. Prima film ook. Sterke rollen van Bana en McAdams en een interessant plot. Toegegeven, ik kon het niet altijd even goed volgen met al die tijdssprongen; dan is Bana weer jong, dan weer oud, dan deze tijd, dan die tijd, etc. Beetje verwarrend, vooral in het begin.

Maar vermakelijk bleef het wel. Mooi geschoten plaatjes, best romantisch soms ook wel en een prima chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Ondanks dat je halverwege al weet hoe het af gaat lopen blijft het best interessant allemaal. Het eindresultaat is een beetje onevenwichtig en voelt soms ietwat rommelig aan, maar dat mocht (de meeste) pret niet bederven. Prima film en McAdams is echt beeldschoon.

Het verhaal is behoorlijk simpel, maar toch wel erg vermakelijk. Alle vier Turtles zijn erg leuk, vooral Michelangelo - met de oranje band - is geweldig met zijn ''dude'' constant. Zelfs als ie ligt te slapen, is het ''snurk...dude...'', heerlijk Alleen Splinter vond ik totaal niet interessant en misschien had het leuk geweest om de schurken menselijk te laten zijn, i.p.v. die enorme dingen nu, maar het levert wel wat leuke scénes op.

Visueel is de film erg leuk, de donkere sfeer is prima geslaagd en de actiescénes zijn prima, vooral het moment wanneer Leonardo met Raphael vecht in de regen was erg mooi. Voor de rest vond ik de scéne dat Michelangelo al skatend door het riool hun huis inkomt erg gaaf. Daarnaast is de muziek prima en duurt de film niet lang, dus is ie zo uitgezeten. Het was lang geleden dat ik iets had gezien van de Turtles, maar dit was toch wel leuk weer. Hier mogen wat mij betreft nog wel wat meer filmpjes van gemaakt worden, als ze zo zijn als deze.

Mijn 1e Ernst Lubitsch film nog maar, deze 'To Be or Not to Be'. Wel een bijzonder aangename kennismaking. Schitterende film. Heb me tijdens het kijken bij vlagen echt zitten verbazen hoe ontzettend leuk dit eigenlijk wel niet was. Wát een humor. De film raast in een heerlijk rap tempo voorbij.

Die Hitler wordt echt fantastisch neergezet hier. Droge gast. De opening als-ie in z'n uppie door de stad loopt is onbetaalbaar, net als z'n ''Heil Myself'' quote daarna. Verder gewoon een prachtig avontuur met een leuke groep acteurs, waarvan Jack Benny voorop loopt. Heb erg genoten van deze klassieker.

Hitchcock nr. 15, en ik heb weer genoten. Fantastische plaatjes en twee mooie hoofdrolspelers. De Riviera is een schitterend fundament voor het plot, dat op een leuke manier uitgewerkt wordt door Hitchcock. Erg spannend wordt het niet, maar erg vermakelijk wel. De camera vliegt soms op een wonderschone manier door de verschillende settings heen en trakteert ons regelmatig op prachtige shots.

Verder pretendeert ouwe Hitch niet heel veel met deze film. 'To Catch a Thief' geeft je soms zelfs het gevoel dat alles en iedereen daar ook lekker op vakantie was. Het verloop van het verhaal is niet echt groots, beetje voorspelbaar naar het einde toe, maar dat kan ik hier hebben. Uiteraard weer wat droge humor tussendoor, o.a. de scenes met Jesse Stevens en de diamanten en katten zijn zeer geslaagd in hun missie.