Opinions

Aardig. Leuke sfeer en vier aardig vermakelijke verhaaltjes. Jammer dat geen enkel verhaaltje goed uit de verf komt. Ik kon er echt helemaal niks mee. Hier had meer mee gedaan kunnen worden.

Waarom? Is toch wel een vraag die een paar keer bij me bovenkwam. Dat pompoenenjochie... eh, oké? Dat Cox de buschauffeur was, was niet verrassend en dan die meiden die in weerwolven veranderden, nogal stompzinnig. Totaal geen functie binnen het verhaal en ik kon er daarom ook niet zoveel mee eigenlijk.

Openings- en eindcredits zijn wel leuk, sfeer is (zoals eerder gezegd) uitstekend, een lekkere portie humor en wat leuke scénes, vooral met die zieke vader. Camerawerk was goed, acteerwerk matig, nergens echt eng, maar toch prima door te komen.

'Lawless', de laatste prent van John Hillcoat was zeer genietbaar. Tot op zekere hoogte is deze 'Triple 9' dat ook, al kampt deze film met een paar fundamentele zwaktes. De film vermaakt best wel, is flitsend geschoten en kent een prima cast + een paar sterke scenes, met genoeg spanning etc. Echter wegen deze punten helaas niet op tegen het op een gegeven moment totaal oninteressant en rommelig wordende geheel. Betekent niet dat dit een slechte film is, zeker niet.. maar het deed me daarom niet veel allemaal.

Het 1e deel (dat ik zag) uit de 'Trois Couleurs'-triologie, deze blauwe. En de film beviel me prima. De focus ligt constant op Binoche, die worstelt met haar verlies en vanaf het ongeluk alleen door het leven moet. Uitermate sterke rol met een mooie uiting van haar emoties; totaal in haarzelf gekeerd.

Bijzonder veel deed het me niet; de ''juiste'' snaar werd (helaas) nergens écht geraakt. De muziek is mooi - alleen had regisseur Kieślowski dat soms wel wat beter toe kunnen passen in deze film, waar de kleur blauw op een veelal fraaie manier steeds weer terugkomt. Best mooi; voldoende.

Harry Potter. Aardig filmpje. Zeer matig geacteerd, alleen het zusje (die strontvervelend is, maar dat is ook de bedoeling natuurlijk) doet het geinig. Verder zien de trollen er geinig uit en kent deze 'Troll' een paar leuke scénes; de transformaties zien er leuk uit bijv. Redelijk vermakelijk voor een keer.

Haha. Best een geinig filmpje, nergens serieus te nemen, maar toch met een paar spannende en vermakelijke scenes. De gore, maar best coole jager is erg leuk, met het moment (de vechtpartij) op de brug als hoogtepunt... in z'n mooie pak. Cinematografisch erg sterk, leuke trollen. Voldoende.

Damn. Ook maar even gezien voordat ik me aan 'TRON: Legacy' gewaagd heb. Vond dit niet altijd even boeiend. De film heeft best wat charme, met die ''goedkope'' / oude computerbeelden en de acteurs die daar ingefrommeld zijn, maar dat duurt even en dan is dat ook afgelopen.

Want ik vond dit gewoon niet echt interessant meer na een tijdje. Best een paar leuke scénes en wat vondsten voor de tijd waarin de film gemaakt is en leuk om gezien te hebben voor 'Legacy', maar dit zou ik niet snel nog een keer opzetten. De tand des tijds is helaas niet doorstaan.

Audiovisueel imponerend schouwspel. Briljant, op dat vlak. Ben ook blij dat ik de 1e 'TRON' gezien heb voordat ik aan deze begon, draagt zeker bij aan het totaalplaatje (vader, zoon, diepgang) en je persoonlijke gevoel bij het verhaal en bij de personages. Jep, heb me hier prima mee vermaakt.

Wanneer we eenmaal kennis maken met de cyberwereld worden onze ogen getrakteerd op de één na de andere visueel verbluffende scéne. Prachtig gemaakt zeg. De ondersteunende score van Daft Punk is ook niets minder dan geweldig en past precies in het strakke, bombastische totaalplaatje.

Cockburn, from now on my fist is going to be so far up your shithole that every time you have a thought, it's gonna have to tiptoe past my wedding ring...

Geweldige film! Wat er tot nu toe met de stemmers hier aan de hand is weet ik niet, maar dit gemiddelde vind ik toch wel wat aan de lage kant. Ik heb in ieder geval genoten van deze film die een paar oorlogsfilms parodieert en zo'n beetje heel Hollywood op de hak neemt. Het begint al bij de trailers die we in het begin te zien krijgen; Who left the fridge open? Geweldig, maar ook Simple Jack is hilarisch en Satan's Alley met die muziek van Enigma, geweldig! Owh jah, hierna begint de film dan pas...

De setting - in de jungle - is prachtig en het ziet er ook allemaal erg goed uit. Er worden zo nu en dan de nodige dingen opgeblazen en we krijgen ook genoeg actiescénes voorgeschoteld. Dat alles met eigenlijk de constante aanwezigheid van een stukje hilariteit. Het is niet zo dat je elke minuut dubbel ligt van het lachen, maar je zit eigenlijk constant met een grijns op je gezicht naar de film te kijken, ik wel in ieder geval. En als de film dan grappig word, dan is het ook echt lachen geblazen. Heb echt meermaals slap gelegen van het lachen. Robert Downey Jr. verdient alle lof voor zijn rol, geweldig zeg, wat heb ik me bescheurd om die vent; Damn! - To be a moron - To be moronical - An imbecile - Like the dumbest mother fucker that ever lived, Maar ook Ben Stiller weet de show te stelen op sommige momenten, vooral de scéne met die panda en wanneer hij dat jongetje van de brug gooit. Jack Black moest even op gang komen blijkbaar, maar weet naar het einde toe ook behoorlijk wat geweldige momenten te produceren. Vooral wanneer ze hem aan de boom hebben vastgebonden en hij net hoort dat Apla homo is; Hey, Alpa, if you come over here and untie me, I will literally suck your dick, right now. Blijft toch wel een geweldig figuur die Black. Deze drie sprongen eruit, maar Tom Cruise verdient toch wel een aprarte vermelding, want die was misschien nog wel de grappigste van iedereen. Bovenstaande quote is echt hilarisch, maar eigenlijk is elke zin die hij uitkraamt geweldig. De ene fuck na de andere, heerlijk. Owh jah, dat dansje van hem

Met de personages zit het dus allemaal wel goed. Het verhaal is natuurlijk ongeloofwaardig en kent zo z'n rommelige momenten, maar daar gaat het allemaal niet om natuurlijk. Van de eerste tot de laatste minuut heb ik me vermaakt met deze nonsens. Zodra deze op dvd te krijgen is moet ik 'm dus ook direct hebben. Dikke voldoende voor deze heerlijke film.

Prachtig. 'Le Trou' barst van de spanning. Het graven van de tunnel, de plannen in de cel, het gat rammen in de vloer van de cel en het hoogtepunt; het verkennen van de gangen onder de gevangenis. Werkelijk. Van de hoogste plank, zeer mooi en knap. Een ietwat simpel, maar effectief scenario wordt tot in de puntjes uitgewerkt en geregisseerd. Tussen al het werk door moeten de 5 mannen ook nog eens rekening houden met de constant aanwezige bewaking; dat spiegeltje, dat gedoe met die touwtjes in bed. Fantastisch. De scene op het einde met het draaiende spiegeltje is echt meesterlijk. Gaspard wordt er vies ingeluisd en al het harde werk van de mannen wordt in één keer weggevaagd. Het einde is echt een keiharde smack in the face. Ohh, dat veilen en rammen, wat een geluid. Shit. Je leeft zó mee! Erg knap.

Hitch! Weer 's aan de beurt. Droog dit. Geestig om te zien niemand een flikker geeft om een lijk die zomaar in de heuvels ligt. Niet koud of warm worden de personages er van. Net of ze de hele film door aan het bespreken zijn hoe ze een lekkage kunnen verhelpen. Nou ja, Harry is dood in ieder geval.

Wat direct in het oog springt zijn de overweldigende herfstkleuren. De film ziet er op blu-ray echt fantastisch uit. Prachtige reclame voor de staat Vermont, waar Hitchcock op een paar locaties filmde. De ontwikkelingen tussen de vallende herfstblaadjes variëren van geinig tot totaal idioot en de ietwat ''donkere'' ondertoon die we van Hitchcock z'n humor kennen is lekker aanwezig. Gemoedelijk filmpje even voor op de middag.

Ja, een (beetje) laat, maar alsnog maar even gezien deze Troy De film duurt lang, maar is de zit makkelijk waard wat mij betreft. Vooral dankzij een behoorlijk aantal negatieve reacties had ik niet erg veel verwacht, maar dat viel dus mee gelukkig.

Visueel vond ik de film indrukwekkend. Prachtig hoe de camera overal doorheen vliegt en je als kijker meeneemt in dit groots opgezette epische verhaal. Brad Pitt zet een sterke rol neer als Achilles, maar hij is vooral erg stoer. Die gevechten van hem zijn meesterlijk. Het begint al bij z'n eerste gevecht, in het begin van de film, waar hij met zo'n geweldig, stoere ''jump'' z'n tegenstander uitschakeld. Hoogtepunt is het gevecht tussen Achilles en Hector. Spannend, onvoorspelbaar en erg stoer gefilmd weer. Pitt kicks ass in deze film, jammer dat ie zo vreselijk triest aan zijn einde komt. Dat nou net dat mietje van een Paris, erg matig gespeeld door Orlando Bloom hem om zeep moet helpen. Erg jammer vond ik dat. Voor de rest ziet het er wel allemaal wat té strak en gemaakt uit allemaal, vooral de gespierde mannen zelf. Nah, de bijrollen zijn leuk, al zien we wel veel mensen in zo'n beetje elk historisch filmpje langskomen, maar oké...

De muziek van James Horner vond ik mooi, maar dat komt vooral omdat ik toch een beetje een zwak heb voor ''dat soort'' muziek. Veel nieuws onder de zon is het echter niet in deze film. De dialogen vond ik niet bijster, al sprong het gesprek tussen Achilles en de vader van Hector - nadat Achilles 'm net vermoord had - er wel op een positieve manier bovenuit. Het verhaal zelf is erg simpel en wordt behoorlijk uitgesmeerd, maar vermakelijk is en bleef het voor mij wel de gehele speelduur. De romance tussen Achilles en Briseis vondt ik dan wél passend. Weer een onderscheiding dat Pitt niet mét de mannen van Agamemnon vecht, maar voor hemzelf. Het paard van Troje komt uiteraard ook nog even langs. Kort, maar belangrijk moment. En het blijft er allemaal prachtig uitzien.

Dikke voldoende voor deze film. Enorme hoogtepunten worden afgewisseld met toch ook de nodige minpuntjes. Vermakelijk blijft het echter steeds. Prachtige gevechten op prachtige locaties, ondersteund door een score van Horner die ik kon waarderen. Pitt is het hoogtepunt als Achilles en zorgt ervoor dat ik 3,5 aan deze prent kwijt kan.

Een Coen film zonder de ''echte'' eigen Coen-stempel. True Grit is wederom een fijne film van de twee broertjes. Elk jaar komen ze met een film en elk jaar weer ben je verzekerd van kwaliteit.

Waar 'A Serious Man' nog typisch zo'n ''aparte'' (Coen) film was, waar het duo zichzelf wist te onderscheiden van alle andere films die er gemaakt worden, maken ze hier een film die dat niet echt heeft. Dit had misschien zomaar eens door een andere regisseur gemaakt kunnen worden.

Neemt niet weg dat True Grit (wederom) bulkt van de kwaliteit. Grotendeels een sterk bezette cast, waar ik vooral érg te spreken ben over Matt Damon én de kleine rol van Barry Pepper. Bridges heeft z'n sterke momenten, maar is iets teveel een typetje als bijna regelmatig onverstaanbare dronkelap. Debutant Steinfeld doet het prima, maar overtuigd niet. Brolin z'n rol is erg klein en weinig bijzonder.

Naast de cast is de film gewoon prachtig geschoten. cinematograaf Roger Deakins is een held en zorgt wederom voor schitterende plaatjes van o.a. de uitgerekte landschappen en sterke shoot-outs. Carter Burwell is er natuurlijk ook weer bij en zorgt voor een mooi bijpassende score.

Het verhaalje zelf is toch iets wat deze film mijns inziens toch tot een ietwat minder speciale Coen maakt. Het deed me niet echt veel en de broertjes lijken met dit verhaal nergens in staat om deze met bepaalde aspecten zo bijzonder te maken als veel van hun voorgaande projecten. Helaas.

Toch kent de film bijzonder fraaie momenten; de interactie van het trio naar het einde toe is regelmatig érg fraai, de shoot-out tussen Bridges tegen Pepper en z'n maten érg gaaf, het schot van Damon doet daar dan nog eens een schep bovenop en de knal van Steinfeld tegen Brolin zorgt dan wéér eens voor een extra lading. Sterkste momenten van de film wat mij betreft. Het einde zelf vond ik dan weer niet zo bijzonder.

De nodige humor mag natuurlijk niet ontbreken in een Coen. Quotes van zowel Damon als Bridges zullen wel herinnerd worden. Vond zelf het gezicht van Bridges nadat Steinfeld met haar paard door het water kwam onbetaalbaar - Damon scoort vooral met de "I thought you were gonna say the sun was in your eyes! That is to say, your eye!'' quote. Die heeft ook precies het goede hoofd voor deze rol.

Regelmatig is dit best een érg gave film en ik heb me prima vermaakt. De Coens blijven echter braaf binnen hun lijntjes, iets wat niet erg is. True Grit is wederom een mooie titel binnen hun oeuvre.

Vandaag weer eens herzien! The Truman Show blijft natuurlijk een geweldige film, maar toch ben ik bij een aantal puntjes beland waardoor ik mijn stem met 0.5 moet verlagen! Jim Carrey acteert briljant! De regie is meesterlijk van Weir die van detail naar detail vliegt in deze film. Laura Linney acteert erg irritant en misschien nog niet eens zo slecht maar haar hoofd stond me even niet aan! De muziek is erg goed, dat zeker! Toch kent de film een aantal verschrikkelijk ongeloofwaardige wendingen zoals het moment dat Truman's vrouw ineens begint te zeuren over die mococoa koffiebende terwijl Truman doordraait, erg vaag dat! En is het een feit dat je angst krijgt voor water als je vader op het water is overleden? Blijft voor mij ook vaag. Ook is het vreemd dat Truman 30 jaar zonder iets gemerkt te hebben in dat gat heeft geleefd en dat in deze film een aantal dagen (misschien weken) alles op zijn kop staat! Nou weet ik wel, van het een komt het ander, maar dit is een beetje teveel van het goede! En natuurijk het hele idee: kom laten we een mens zijn leven verprutsen en op de proef gaan stellen voor een live show op tv! Mag vast wel van de regering! Dacht het niet........

Natuurlijk wil ik niet negatief zijn, want de uitwerking van het verhaal is meesterlijk samen met een grandioze Carrey! Hij stond op vijf sterren, helaas een halfje gezakt........

* * * * 1/2

Best aardig voor een keer, deze 'Trust the Man', met leuke rollen van o.a. David Duchovny (held uit 'Californication'). Veel stelt het niet voor, maar er lopen hier best wat goede acteurs hun kunsten te vertonen. Simpel verhaaltje, een paar geinige scénes en een (niet storend) voorspelbaar einde.

Mijn 9e Kurosawa en ook na deze 'Tsubaki Sanjûrô' zullen we vrolijk door blijven gaan. Weer een meesterlijke film van de Japanse regisseur. Prachtige blu-ray Criterion uitgave, waar Kurosawa op visueel vlak een schitterende ervaring op het scherm tovert op het mooie 2.35:1 widescreen. Erg mooi.

Toshirô Mifune is een held. Machtig figuur. Het komische aspect werkt uitstekend in deze prent; Mifune met z'n briljante oneliners steeds, die gast in de kast, noem het maar op. Het past mooi tussen de mooie natuurbeelden, de bossen, het prachtige stromende beekje en de settings die voor een zeer prettige sfeer zorgen. Verhaaltechnisch prima.. sterke uitwerking van een niet al te ingewikkeld verhaal.

Qua actie imponerend. De eindscene is werkelijk verbluffend en de actie tussendoor is ook erg goed. Mifune die voor niets en niemand bang is. Wat een cool figuur. Ja, ik heb erg genoten van deze prent.

Dit viel me nogal tegen. Had een lekker onnozel en daarom vooral grappig filmpje verwacht, maar dit was me te simpel allemaal. Het hele gebeuren is gewoon té voorspelbaar, waardoor de lol er voor mij snel af was. De film kent best een paar geinige scénes, zoals die gast die in de hakmachine springt, maar echt hilarisch wordt het nergens. Het geheel is een beetje te flauw, kent veelal ongrappige one-liners en de personages zijn allesbehalve hoogstaand, maar de film is wel aardig vermakelijk.

Erg vermakelijk filmpje, al vind ik de score hier wel behoorlijk hoog, maar oké. Kristen Stewart heeft wel ''wat'' en zal het denk ik niet zo snel slecht gaan doen bij mij. Ook in deze film was ik aardig gecharmeerd van haar kunsten. Robert Pattison doet het ook prima, al waren deze personages eerst wel even wennen.

Oké, dat Pattison niet menselijk overkomt kan ik me voorstellen, maar ook Stewart spatte nou niet bepaald van het scherm. Ik vond het acteerwerk van beide, net als de chemie tussen de twee behoorlijk houterig. Maar... op één of andere manier werkte het wel aardig. De nodige high-school tafarelen, plus de vele clichés worden niet ontweken, maar dat stoorde niet echt. De film kent een paar mooie, duistere scénes en het wordt zelfs nog wel eens spannend geloof ik.

Visueel zit het wel dik in orde met deze film. De score is ook uitstekend, al vond ik niet elk nummer goed geplaatst, maar je kan niet alles hebben denk ik dan maar. De film kent een behoorlijk tempo, waarin de tijd echt voorbij lijkt te vliegen. De vampiers zijn allemaal prima, een beetje wit poeder doet wonderen. Cam Gigandet, de bad-guy James, is lekker creepy, maar komt wel erg makkelijk aan zijn einde op het laatst. Voor de rest ben ik wel te spreken over deze film, waar het ietwat afgeraffelde einde duidelijk aangeeft wat ons te wachten staat.

Om splinters van te krijgen, dat houterige acteerwerk. Vreselijk, wat bakken Stewart en Pattinson er even helemaal niks van op dat vlak zeg. Gelukkig zien we Pattionson niet zoveel en is Stewart een prachtige verschijning...

...dat verzacht de ergernis dan gelukkig nog een beetje, tot een bepaalde hoogte natuurlijk, want op een gegeven moment had ik toch echt wel genoeg van dat zenuwachtige, moeilijk kijkende gezicht hoor. Damn. Lautner is op dat vlak toch een groter talent en de scénes met hem zijn dan ook meer geslaagd. Voor de rest vond ik het toch wel (weer) aardig vermakelijk en ziet het er bij vlagen best leuk uit. Die matig geanimeerde wolven hadden ook wel weer een bepaalde charme. Wel jammer van die verschijningen van Edward steeds; die sloegen echt nergens op.

Verhaaltechnisch is het allemaal maar matig uitgewerkt en naar het einde toe worden er een paar behoorlijke dieptepunten bereikt en ligt ook het tempo op een gegeven moment te laag, maar over het geheel gezien vind ik dit (nog) niet slecht genoeg om met een vernietigende beoordeling te belonen.

''The good Dale is in the lodge and can't leave!'' Werkelijk wat een herziening. Na alle afleveringen van Twin Peaks (weer) herzien te hebben, inclusief het nieuwe seizoen dit keer uiteraard, deze film 'Twin Peaks: Fire Walk with Me' weer opgezet. Ik had er zo lang weer eens zin in.. en nóg overtrof de herziening alle verwachtingen. Het hele universum, het allermooiste universum ooit wat mij betreft, wordt een prachtig en vreemd geheel. Nog mooier en vreemder dan dat-ie al was. Een meeslepende ervaring die me keer op keer haar eigen wereld in weet te trekken, één die me emotioneel raakt en waar ik doodsbang van wordt. Een waar meesterwerk van grootmeester David Lynch. Niet normaal zo mooi.

June Carter: Do you know what I like even more than chess?

George Wade: Pokémon?

Toch wel een redelijk leuke film wat mij betreft. Beter dan verwacht, want ik had echt één groot drama verwacht eigenlijk. Dit viel allemaal best mee, maar om dit nou toch een goede film te gaan noemen; nee, dat nog niet. Een slap verhaal dat in de uitwerking een aantal erg leuke momenten weet te produceren. De enige persoon die hiervoor in positieve zin aansprakelijk voor is, is Hugh Grant. Ik blijf Grant toch een geweldig figuur vinden en hij is dan ook de grote ster in deze film. Sandra Bullock weet me zoals (bijna) altijd niet te overtuigen en heeft meer irritante momenten dat leuke momenten op haar naam staan.

Over het algemeen een redelijk wegkijkfilmpje om eens een keer te zien. De film is niks bijzonders en het supervoorspelbare einde is een feit die niet veel goeds bijdraagd aan het plaatje als geheel. Grant en Bullock samen is geen wereldduo, want dat bewijst deze film wel voor mij. Een film die dus zoals eerder gezegd vooral van vedette Grant moet hebben en voor de rest niet veel voorstelt.

Intrigerende film (weer) van Bergman, deze Tystnaden. Inmiddels de 5e die ik zag van deze bijzonder interessante regisseur. Echt overdonderen deed het me nog niet, maar boeiend was het wel.

Ten eerste deed deze film me (net als ook eerder vermeldt) een paar keer érg denken aan Kubrick's 'The Shining', met dat jochie in die gangen daar. Eén van die scénes kent ook het sterkste shot uit de hele film; waar-ie van bovenaf gefilmd wordt. Sowieso is deze film bijzonder fraai geschoten en kent ook deze Bergman weer een beklemmende sfeer. Tsja, en dan nog het mysterieuze verhaal.

Heb net in ieder geval al wel besloten (na het één en ander gelezen te hebben) om een halfje bij de score op te doen. De film spookt nog érg door m'n hoofd. Wie is nu eigenlijk de ''boosdoener''? Is het Anna, wier gedrag vreselijk is tegenover haar zus (ze wenst haar dood), of is het Esther, die misschien / waarschijnlijk iets vreselijks heeft gedaan in het verleden, om haar zus tot dit gedrag te drijven? En dan is er nog Johan - geweldige prestatie van dat jochie overigens. Zoveel scénes die vragen opwekken.

Erg interessant. Voor de rest is dit op audiovisueel vlak gewoon een érg sterk geheel. Prachtig, die scénes in de trein bijv. met dat geluid en die beelden. Bergman flikt het weer, op naar de volgende.