This Must Be the Place (2011)

Qua cinematografie vind ik het een sterke film. Helder beeld en heldere kleuren, prachtige plaatjes. Het verhaal interesseerde mij echter matig. Komedie is over het algemeen niet helemaal mijn ding en het was voor mij niet pakkend genoeg. Het acteerwerk vind ik goed en ik vind Cheyenne een leuk personage. Hij deed mij aan Sam denken . Er zitten erg mooie uitspraken in de film die mij wel raakten. Een voldoende. 3*

Een bijzondere film over een voormalig rockster die op zoek gaat naar de nazibeul die zijn vader destijds zo vernederd had. De film heeft een aangenaam tempo, mooie beelden en een mooie sfeer ook. Ook het verhaal en de acteerprestaties zijn prima. De film deed me ook erg denken aan de films van Wim Wenders. En ik ben dan ook vooral aangenaam verrast dat er ook in 2011 nog zulk soort films gemaakt worden. Al is het wel een uitstervend ras. Niet helemaal origineel dus, maar toch blij dat ik deze film gezien heb.

Sean Penn ziet eruit als Noel Fielding/Edward Scissorhands en klinkt als een mengeling van Andy Warhol en Truman Capote. Dat alleen maakt hem al behoorlijk ongeloofwaardig als voormalig rockster Cheyenne die met zijn echtgenote Jane [Frances McDormand] in Ierland woont en al 30 jaar geen contact met zijn familie heeft gehad, wanneer hij te horen krijgt dat zijn vader is overleden. Cheyenne besluit hem op te zoeken en ontdekt dat zijn vader geobsedeerd was door de jacht op een bewaker in Auschwitz die hem aldaar vernederde. Met behulp van doorgewinterde Nazi-jager Mordecai Midler [Judd Hirsch] probeert Cheyenne zijn vaders levensmissie alsnog te volbrengen. Waarom hij dat precies wil doen is één van de grote vraagtekens dat je kunt stellen bij deze egotrip met een zwalkend scenario dat onvoldoende gebruikt maakt de getalenteerde ondersteunende show. Penns slechtste rol sinds I Am Sam, wat helaas voor sommigen een aanbeveling schijnt te zijn. Het zij zo.