This Boy's Life (1993)

This Boy's Life is een sterk stukje familiedrama wat valt en staat met ontzettend goed acteerwerk. Alles is zeer realistisch en het acteerwerk van DiCaprio zo jong als ie is al steengoed.

Na deze film speelde in hetzelfde jaar DiCaprio ook nog een glansrol in What's Eating Gilbert Grape? Waarmee zijn acteervermogen nog maar eens bevestigd. In This Boy's Life speelt hij ook geweldig, en ook De Niro voldoet geheel aan de verwachtingen af en toe tegen 't randje van over the top die als hardvochtige stiefvader Dwight een ware plaaggeest is voor DiCaprio's Toby, vooral gevoed door een kennelijke afschuw jegens de rijken (Toby zoon van een rijke vader), en die Toby wel even op zal voeden naar zijn maatstaven. En dat gaat er soms, met indrukwekkende rauw-realistische scenes, hard en explosief aan toe, bij een toenemende radeloosheid bij Toby. Die had 't overigens gelijk al niet op die Dwight begrepen, en kwam die ook bij mij dan reeds onsympathiek over, nogal zelfingenomen en manipulatief aardig. Ellen Barkin als de moeder doet het zeker ook prima, maar haar spel overschaduwd door het acteergeweld van De Niro en DiCaprio. Heftig drama, met af en toe lichtpuntjes zoals de vriendschap die ontstaat tussen Toby en de jongen met wie hij eerder in de film nog een robbertje vocht.

Focus on the good stuff Het sterke als zowel zwakke element van This Boy's Life is dat deze redelijk alledaags aanvoelt. Het is een situatie waar wij zelf, of iemand uit je al dan niet directe omgeving, in meer of mindere mate allemaal in terecht zouden kunnen komen. In die zin voelen de memoires van Tobias Wolff, waar deze film op gebaseerd is, haast alledaags aan. Afgezien dat het verhaal zich afspeelt in de jaren 50 natuurlijk. Hoewel dit enerzijds positief is, kan het anderzijds kritiek veroorzaken dat het verhaal niet uniek genoeg is om een deel van het publiek te behagen. Zelf genoot ik van de kleinschaligheid van dit verhaal, die kracht bijgezet wordt door een uitstekende cast. Het is leuk om Leonardo DiCaprio aan het begin van zijn carrière, naast twee acteergrootheden ( Robert de Niro en Ellen Barkin) op zulke jonge leeftijd al de sterren van de hemel te zien acteren. Het tijdsbeeld van de jaren 50 wordt goed neergezet, en het feit dat de productie alweer bijna 30 jaar oud is stoorde mij nergens. 3,5*