Opinions

Toch nog een zeer goede rise and fall filmpje en ook op de uitgebreide manier gemaakt zoals ik ze wil zien. De settings waren in iedergeval erg goed en ook de 3 hoofdrolspelers waren prima. Waar ik me nog wel eens aan ergerde was dat continue overtollige stoerdoenerij van die jongens en het "kom maar op" gehalte. Maar voor de rest is er niks mis mee. Dit keer alleen geen verhaal uit da Hood met gangsta rappers, nee, dit keer gaat het over de hood met Mexicaans-Amerikaanse jongeren die door de maatschappij uitgespuugd zijn en in een achterstandswijk leven. De film gaat ook zorgvuldig van jaar na jaar wat ook steeds weer verrassingen oplevert. Het draait er natuurlijk om hoe een band van 3 samengezworen criminele neefjes uiteen gehaald worden na een incident. De ene blijft zich bezighouden in de criminaliteit en de ander is politieagent. De film bevat ook niet alleen maar een gettho thema maar ook het gevangenisthema komt hierin aan bod met Miklo en daar word ook uitgebreid aandacht aanbesteed. Je ziet dat het criminele leven gewoon hier vrolijk doorgaat onder de gevangenen en hoe cynistisch en ruw de medewerkers zijn. Ook leuk overgens dat Danny Trejo nog een kort bijrolletje heeft. En na de gevangenisthema komt het familiedrama aan bod en zie je dat er een hoop mis gaat doordat de neven erg uitelkaar zijn gegroeid.

De Getthosfeer van East LA is ook heel erg stijlvol neergezet en is ook ipv de achtergrond ook meer het hoofdzaak van de film. Erg mooie (nouja, mooie?) shots. Kreeg hier en daar ook nog een beetje een GTA San Andreas gevoel. En natuurlijk de gevangenisthema maakt er een mooie mix van. Blood in Blood out zit gewoon helemaal volgepropt met vanalles wat je eigenlijk bij dit soort themas kan bedenken. Gewoon weer een prima achterstandswijk/gevangenisverhaal. Waren de 3 uur zeker wel waard.

4,0*

Geinig filmpje.

De film ademt inderdaad Mad Max en de vele andere post apocalyptische of Grindhouse werkjes. Echt veel budget zit er niet in dus je kan dit in ieder geval beschouwen als een fijn tussendoortje. Het verhaaltje is weer lekker degelijk en Kristina Loken is hier een coole chick with guns-geval in een wereld dat dus... zogezegd... is verzwolgen door de kapitalisme... dan wel zo dat de verschoppelingen en de armen de overhand hebben in plaats van andersom.

Zo krijgen we Drifter... een coole jager alias voormalige rijke heer die door zigeuner Catherine zodanig is overgehaald om voor de onderklasse te kiezen al dan wel in haat liefde verhouding. Ja, wat voor plot kan je hier nou nog meer aan vast knopen... Iets met mensetende zigeuners, veel actie, bloed, kogels en bad ass trucjes... doortrapte badguys en... nouja gewoon een avondje dom kijken en genieten.

Er was niet zoveel aandacht besteed aan het decor en soms lijkt het ook overduidelijk alsof ik naar een computeranimatie of naar iets met karton zit te kijken (voornamelijk in de Dead Zone), maar voor de rest hebben ze wel een degelijke decoratie bij elkaar geharkt. De actiescenes zijn fraai geschoten en er is ook genoeg plaats voor een dosis geschifte humor.

Al met al... Leuk.

3,5*

Had deze en deel 2 opnieuw gezien.

Ik vond deze nog steeds goed en spannend. Vooral leuk dat Damon in het begin Nederlans praat.

Stem verhoogd naar 4*

Een Bourne film zonder Matt Damon, dat moet gewoon niet kunnen, dacht ik eerst...

En deze film gaat ook helemaal niet over Bourne, (al komt Jason Bourne hier wel soms ter sprake) maar over zijn collega Aaron Cross, die door zijn zelfte handlangers ook op de moordlijst word gezet. En Jeremy Renner is degene die de trucjes van Bourne dunnetjes mag overdoen om te overleven. En ja... echt een verhaal zit er verder niet in. Cross moet samen met wetenschapper Shearing (leuk neergezet door Rachel Weisz) op de vlucht voor een samenzwering die het op heel hun bedrijf heeft gemunt. En zo krijgen we weer de old-story. Er word een hoop in gevochten, en Renner heeft zo zijn techniekjes om voor een paar vette vechtscenes te zorgen. Ook de schiet en achtervolging-scene's zijn weer lekker luchtig en ook die achtervolging door Manila was weer lekker veel schade aanrichten. Om er dan toch nog een beetje verhaal aan te maken blijken er ook nog een virus te zijn, waar Cross en Shearing weer achter het tegengif aanmoeten.

Verder ook een prima verzameling acteurs voor dit fastfood-werkje. Edward Norton is grandioos als Dyer, de tegenstander van Cross en verder hebben we ook nog Albert Finey en Correy Johnsson. Het einde is weer behoorlijk typisch, en ook sluit deze film weer af met Extreme Ways van Moby. (ander acteur, hetzelfte aftitelingslied)

Lekker good old spionagethriller vermaak.

3,5*

Heb hem gister gezien en kwa locaties was ie beter dan the bourne indentity, Maar echt veel vuurgevechten zaten er niet in.

Ook jammer dat je Amsterdam maar een paar seconden in deze film ziet en dan moet het Amsterdam voorstellen wat het was in Duitsland opgenomen als amsterdam eventjes een grotere rol kreeg was hij nog leuker

Maar 3,5

Maar uitkijken naar deel 3.

Gisteren in de bioscoop gezien en het was weer een heerlijk Bourne filmpje. Defilm is weer een stapje hoger dan zijn voorgangers. De Actie en de locaties waren weer om te smullen en Matt Damon speelde weer de sterren van de hemel. Met nog een paar spectaculaire auto achtervolgingen met als hoogdepunt die achtervolging in New York waarin veel auto's in de prak worden gereden. Bourne begint een beetje de vlotte actiekant op te gaan. Wat wel soms een beetje irri was was die camere. Als Bourne wat van zijn vechtkunsten gebruikt, schud die camera alle kanten op zodat je dingen niet echt duidelijk kan zien. Ook begint de film een beetje te snel, maarja het is ook een regelrechte vervolg op Supremacy als ik het goed heb. Ook die eindscene in dat water vond ik geinig dat betekend dat er toch nog een deel 4 aan komt. Laat maar komen. En de film sluit zoals gewoonlijk weer af met het muziekje van Moby-Extreme ways.

PS: Ik vond die poster nou net niks. Ik hoop maar dat er snel een andere komt. Als ie op dvd is voor weinig ga ik hem ook meteen kopen.

4*

Weer een prima boerendrama. Beetje in de trent van De Poolse Bruid. Jeroen Willems zet hier weer op een indrukwekkende manier een rol neer, tevens, heel helaas en pijnlijk genoeg, een van zijn laatste. Jeroen had echt een goede toekomst als acteur kunnen neerzetten. Met zijn rol in De Wederopstanding van een Klootzak kon hij nog wel eens doorbreken in het buitenland.

Zoals er hierboven al is vermeld is de film op eerste gezicht best langdradig. Maar dat is het leven van een boer denk ik ook wel, je wordt wakker, gaat koeienpoep scheppen, melken, melk verkopen, douchen, eten, slapen en zo gaat dat elke dag, afgezien van de zondagen, door. Helmer is een teruggetrokken boer die de mantelzorg op zich neemt wat betreft zijn bedleggerige vader. In het begin zie je al dat Helmer zijn vader eigenlijk wel onverschillig laat en de zorgelijke rol nogal op een dominante manier uitvoert. Als kijker weet je wel dat er een geschiedenis op de achtergrond kan meespelen. Ja en verder.... vrij weinig eigenlijk. Beetje zakendoen met de Belgische melkhandelaar, beetje aandacht besteden aan zijn buurjongetjes.... het leven als boer moet wel heel saai zijn. Althans in mijn ogen.

Dan krijgen we die knecht Henk, waarbij ik me nog steeds afvraag of hij nou een vaderfiguur zocht of dat hij daadwerkelijk homoseksuele gevoelens had voor Helmer of dat hij een vaderfiguur zocht/miste? (ik kon nou niet bepaald spreken over seksueel getinte scenes)

Interessant en subtiel Hollands werkje. De stille plaatjes uit de polder zorgde ook voor een typische toepasselijk sfeertje, al dan wel leeg en somber.

RIP Jeroen.

3,5*

Hele leerzame docu. Zo kan je wel zien hoe het nou werkelijk gaat in Amerika met die hele wapenwetgeving en de oorzaken en vervolgen wat dat land eigenlijk ontspoord heeft. Moore zet ook weer op een cynistische manier die hele wetgeving te kakken maar is daarnaast ook bloedserieus en laat ons westerlingen weten dat er in Amerika toch meer aan de hand is dan we denken. En al helemaal na die schietpartij in Columbine High, hoe pessimistisch en strenger dat land is geworden toen: als je op school met een banaan pang pang doet word je meteen geschorst enz, je mag bepaalde kleren niet meer dragen dit en dat. En zo maakt ie ook een hele reis door de wetgeving en hoe alle zaken gaan en soms is dat toch best wel schrikbarend. Het is ook altijd raar dat de wetgeving na CH strenger is geworden maar dat iedereen toch nog wapens kan kopen als mobieltjes. En wat ook weer zo is: Amerikanen gaan kijken wie der verantwoordelijk is voor die schietpartij en geven zelfs mensen de schuld die zogenaamd verkeerde teksten hebben gebruikt in muziek (Manson) waardoor dat de jongens het idee heeft gebracht om een bloedbad aan te richten. Yeah Right!.

En ook hoe het op de Amerikaanse TV is en hoeveel onrust dat veroorzaakt vanwege allerlij doemscenarios en sensatie zoeken. Maar wat ook heel mooi is is dat Moore even naar het buurland Canada gaat en dan zie je toch werkelijk wel een heeeeeeeeel groot verschil. En dat zette me ook erg aan het denken. Want daar hoor je amper wat over moord en doodslag en pessimisme.

Het doel is natuurlijk ook: wat is zogenaamd de oorzaak van al het geweld.

En die cartoon geschiedenisles vond ik ook Ge-Wel-Dig. Echt lekker cynisch maar wel waar.

Voor de rest een schitterende leerzame documontaire. Mijn petje af!

5,0*

Met de uitstekende Donnie Darko en Southland Tales in mijn achterhoofd ben ik deze maar eens gaan bekijken.

Vergeleken met de twee bovenstaande films is dit maar een niemendalletje van onze beste Richard Kelly... opmerkelijk ook dat hij kwa nieuwe films helemaal van de radar verdwenen lijkt te zijn. Waar zijn vorige films diepgaand waren is dit kwa niveau ietsje lager en eenvoudiger. Alles draait slechts om een "Box" met een knop.... Druk je, dan sterft er iemand en tegelijkertijd wordt je steenrijk.... Nouja... de knop wordt ingedrukt en voor de rest kan je het wel een beetje allemaal voorspellen.

De opbouw en de jaren 70 sfeer vond ik echter wel goed gedaan en Kelly weet er soms ook nog wel een beetje magie en bovennatuurlijkheden en merkwaardige figuranten in te proppen... of het nou misplaatst was. Ik weet het niet.

Conclusie is: dat het filmpje voor een Richard Kelly-werkje meer vermakelijk dan uitstekend was.

3,5*

"In de nabije toekomst is Nederland een politiestaat". Laat dat "nabije toekomst" maar weg...

Jarenlang zat ik me maar te bedenken hoe nou een echte Nederlandse sf eruit zou gaan zien. We hebben inmiddels Atlantis gehad, wat helaas niet zo gek veel van een toekomstige wereld liet zien, en nu is er Boy 7, een boekverfilming. Het storende is wel dat het in Boedapest is opgenomen.

Het verhaal deed me in eerste instantie denken aan het korte verhaal in de Kippenvel 10x genaamd: Spreken is Verboden. We bevinden ons in het Nederland van 2020 (stond ergens op bewakingsbeelden), en het is, zoals gezegd, een politiestaat, wat ook soms gevoelsmatig ook griezelig dichtbij de werkelijkheid komt. De typische gladde doofpotpraatjes die hierin gebruikt worden verschillen ook niet veel van wat je van een gemiddelde Rutte hoort bijvoorbeeld. We komen bij Sam (Boy 7) die ontwaakt in de metro, zonder geheugen. En naast hem zit een meisje dat precies hetzelfte heeft. Dan wordt hij ook nog landelijk gezocht voor de moord op een politicus. Ah, de conspiracy theory begint er hier nu dik in te zitten. Dan komt hij in aanmerking van een dagboek dat zijn geheugen kan onthullen, en dan komen we in de heropvoedingskamp. Dat zou toch niet gewoon een van de panden van GGZ kunnen wezen?

En zo krijgen we een erg lekker kijkende science fiction thriller wat je inderdaad wel een beetje de Nederlandse Hunger Games zou kunnen noemen. Sam word weer erg geinig neergezet door Bakhuijzen en ook zijn vriend Louis had een prima aanwezigheid. Henrard bracht een kleine Vlaamse inbrengst met een erg frisse rol van Lara, en ook Tygo Gernand had weer een typische rol dat bij hem past. En uiteraard, een plottwist is ook onvermijdelijk!

Ondanks dat ik me vaak erg stoorde aan de opnamelocaties (ik had Amsterdam of Rotterdam wel willen zien dat digitaal werd aangepast met futuristische stuff, dat lukte met de film Monsters ook), wist Boy 7 toch een erg sterke en maatschappij kritische film te zijn, dat geen moment wist te vervelen.

4,0*

Laatste stem dit jaar....

Een hele ijzersterke en ook sobere film. Zo zie je maar dat er hoe dan ook niet veel hoop is voor mensen die een vreselijke moord hebben gepleegt. En dat krijgen we in Boy A ook te zien. De film word omgeven in een grauwe, meedogenloze troosteloze sfeer en we maken kennis met Boy A, die net uit de gevangenis komt en onder een ander id een nieuw leven in mag. Alles loop ook op zijn rolletjes en zo krijgt hij de naam Jack en krijgt een goede baan en een hoopvolle toekomst, maar vanaf het begin weet je al dat het gaat lekken. Ook word alles goed neergezet in het troosteloze dorpje en ook komen we langzaam maar zeker via flashbacks erachter wat Jack gedaan heeft vroeger en hoe het is begonnen. De mokerslag was vooral het moment waarbij alles begon te lekken en iedereen erachter kwam wat Jack vroeger gedaan heeft. Keihard!

Verder een hele depri maar goede film. Het leven van een moordenaar is niet gemakkelijk.

4,0*

Waar Monkey Man en Idiocrazy tegen elkaar opbotsen?

Ja, want het verhaal vindt plaats in zo'n maatschappij. Er wordt niet veel over deze maatschappij vertelt, maar klip en klaar is het wel. Een jongen is daar slachtoffer van geworden. Enkele keren in het jaar worden er zuiveringen verricht. Legers worden ingezet om overbodige mensen gewoonweg... ja, dood te schieten. Een van de slachtoffers is de moeder en het zusje van deze jongen. Maar dat is een flashback, want deze jongeman lijkt in de jungle klaargestoomd te worden tot moordmachine. Dit wordt gedaan door de sjamaan; hey, die gast zag ik ook in The Raid.

En zo keert hij terug naar deze stad om wraak te nemen. Op nummer één staat de machtige Hilda van der Koy (onze eigen Famke Janssen is terug van weggeweest).

Terwijl hij zowel niet kan horen als praten, werkt deze volwassen jongenman zich naar zijn doel. Gelukkig komt de actie, zoals bij Monkey Man en Silent Night, niet al te langzaam op gang. Nee, het gaat meteen goed los.
De actie/vecht en slachtscenes zijn geweldig in elkaar gezet en een plezier om naar te kijken. Heerlijk over de top en vrijwel komisch, dat is een betere combinatie dan de afstandelijkheid in de actiescenes van bv John Wick.
Waarom ik met Idiocrazy aankwam? Nou eeeh.... Die TV-show bijvoorbeeld. Los van het feit dat de wereld met Idiocrazy amper verschilt; behalve dan dat het geen vijf eeuwen later is en het in plaats van komisch nu wel echt bloedserieus is. Magistraal!

Net op het moment dat de Boy dicht bij zijn doel komt en je wel een beetje kan dromen hoe het zal verlopen, blijk je op het laatste moment nog even op het verkeerde spoor te zijn gebracht. Echt goed gedaan!

Ook de acteurs mogen er niet om liegen. Bill Skarsgard speelt echt fantastisch en de regisseur heeft naast Famke Janssen en Yayan Ruhian ook nog Sharlto Copley, Jessica Rothe en Andrew Koji in toffe rollen gestoken.
Film verveelt geen moment en zit vol dolle verrassingen en vormt hier een heus bloederig en spectaculair achtbaanrit. Ook de flashbacks, en die bijrol van zijn "denkbeeldige" zusje zorgden voor het beetje gevoeligheid.

Kijken, als je de boel niet serieus wilt nemen.

4,0*

Deze Nederlandse film is natuurlijk eerst in Korea op een festival gaan draaien, en krijgt hier een tv-release. Ja, want natuurlijk moeten er genoeg investeringen overblijven voor al die Rom-com diarree in dit kikkerlandje.

Deze prent is zeker niet slecht, en voor een NL-film in deze tijd ook weer eens gedurfd. Maarten is een leraar filosofie die zijn hele burgerlijke leven begint uit te kotsen. Een typische huisvader, met vrouw en twee kinderen lijkt eens een andere slag op te slaan als hij getuige is van een overval in een supermarkt. De overvaller verliest zijn dikke Dessert Eagle (eentje die ook zogenaamd kan praten met een call girl stem) en voor Maarten is het te verleidelijk. Het ding houdt zo lekker vast, Maarten voelt zich bad ass, het wapen betekend veel voor hem, maar iemand vermoorden? Dat komt er niet bij hem op.

Maar je weet dat dit ook niet zonder problemen verloopt. Het wapen schijnt een eigendom te zijn van een vrij sadistische gepensioneerde vader Gerard (waarbij het niet duidelijk is of het ook een gangster is), waarvan de overvaller toevallig de zoon is.

Naast Maarten vind ik ook Donny (de zoon van vader Gerard) een leuke vertoning geven; met zijn nichterige kleine Aziatische vriendje. En uiteraard is die overval ook niet voor de lol of het grote geld gedaan. Maar toch, vader Gerard (Peter Bolhuis) vond ik nog wel de rollen stelen.

Ook dat stukje met die huurbaas vond ik een blijver.

Ja, weer eens wat anders. Rauwe setting, sterke dialogen, maar toch een bijzonder kleine productie.

4,0*

Als je aan een levensvertelling denkt, denk je ook meteen aan twee of drie acteurs van jong naar oud die dezelfde personage in verschillende tijdsbestekken moeten spelen. In Boyhood is het nu eens eventjes anders, en dan is het ook nog een film dat eigenlijk bijna nergens over gaat.

We hebben hier te maken met een film die al langer in de steigers stond dan we deden vermoeden, en ik vraag me af of deze film al in 2002 niet op imdb stond. Boyhood is een letterlijke vertelling over 12 jaar dat het leven volgt van Mason Jr, van kinds af aan tot in zijn adolocentie. Je zou het bijna kunnen beschouwen als een soort docu dat gewoonweg alle levenswegen van deze jongenman op film zet, en waarbij jij zowel ontroerd als verontwaardigd mag observeren. We hebben hier te maken met een bijzonder en slimme jongen die doorzet, ondanks het feit dat hij met zijn zusje en zijn moeder (prima rol van Aquarette) bij de zoveelste agressieve cynische zuipschuit terecht komt. Ethan Hawke vind ik nog wel een van de sterkste rollen hebben als Masons vader en Aquarette was er naar mijn mening beter van af als ze gewoon bij hem was gebleven.

Verder mogen we uiteraard ook het schoolleven, puberteit, eerste liefde, pleegkinderen van de zoveelste randdebiel die met Mason's moeder gaat, vriendschap, simpele familiebezoekjes of activiteiten en de ups en downs van Mason aanschouwen, maar een ding kan je wel over hem zeggen: Het is een jongeman met een groot hart. Ook de vele linkjes naar de op dat ogenblik hedendaagse wereldnieuwtjes mogen niet ontbreken, en het was wel eventjes wennen dat we al heel snel in 2011 zaten en de smartphones inene tevoorschijn kwamen.

Voor de rest een aanrader, Linklater heeft geschiedenis geschreven met zijn jeugd.

5,0*

Van Peirce had ik vorig jaar nog de zeer mooie Stop Loss gezien. Nu ook maar eens haar debuut bekeken als tip van Niethie. Wel gek dat er tussen deze en Stop Loss 9 jaar zitten.

Maar Boys Don't Cry (vernoemd naar het nummer van The Cure) is een steenharde en nare film, vooral aan het eind. We volgen Brandon Teena (of eigenlijk Teena Brandon) dat een meisje is maar derzelf voordoet als een jongen omdat ze/hij zich niet in zijn lichaam thuisvoelt. Hoe lang je het volhoud om te blijven liegen over jou geslacht krijg je te zien in deze film. Brandon word helemaal in de groep geslingerd bij nieuwe vrienden en doet als echte kerel mee. Ohja, en Brandon zelf is ook door een vrouw gespeeld, namelijk door niemand minder dan Hillary Swank. Wat zet ze als "jongen" toch een mooie rol neer. Ook de rest van de crew, bv die Tom en John als die roekeloze jongeren en natuurlijk Lana.

De hel breekt helemaal los als iedereen achter het geheim van Brandon komt. En hoe harder wil je het nog hebben? Kijk Boys Don't Cry. Vooral ook erg om te zien dat zelfs de moeder van Tom en John erin meeging. Vooral die Tom en John waren hele grote klootzakken. Die krijgen ook hun welverdiende straf (zie naschrift voor de aftiteling) .

Maargoed, hele bijzondere en gemene film, dat nog zo hoopvol lijkt te beginnen.

4,5*

Erg knappe klassieker met ook een verhaal die je maar inderdaad moet verzinnen. In de jaren 70 een vervolg proberen te maken van WO2 door allerlij klonen te maken van Adolf Hitler. Het acteerwerk was ook weer zeer goed te doen, dit keer geen jonge acteurs maar een verzameling oude acteurs en het verhaal was zoals gezegt ook erg interesant. Omgeven met ook behoorlijk wat spanning en ook schitterende locaties en een vleugje science fiction. Ook die liquidatiescenes waren erg mooi en hadden ook een knipoog naar de 2de wereldoorlog. Zal trouwens wel een soort anti-film geweest zijn als ik het zo bekijk.

Ook Bruno Ganz had een mooi rolletje als die professor en die bad-guy die met die liquidatie-plannen kwam leek zelf ook wel een beetje op Hitler.

Verder snap ik niet waarom ze deze film: Boys of Brazil hebben genoemt terwijl Brazilie der helemaal nergens in voorkomt. Ze hadden het dan beter The Boys of Paraguay kunnen noemen

Maar voor de rest een zeer geslaagde film met een boodschap. Van mij mag er wel een remake komen die ongetwijfeld kwa Science Fiction gehalte veel verder gaat.

4,0*

Stand By Me meets Donnie Darko.

Fraai en sfeervolle opgezette... nouja, horror kan ik het niet noemen.

De film valt al meteen op door zijn sepiatinterige herfstsfeer... De typische sfeer die je wel vaker bij films hebt die zich tijdens Halloween afspelen. De schemering dat overloopt naar de nacht... en wat voor nacht zou het nu gaan worden?

Nee, dit keer geen nacht waarin de lijken zich opstapelen en er tussen alle trick or treat kindjes een psychopaat verscholen zit.

We volgen buitenbeentje Jonah die dagelijks het mikpunt is van een groepje corpsleden van zijn school. Een van de corpsleden bestaat uit Corey; iemand die vroeger nog Jonah's beste vriend was. Maarja, tijden veranderen en vrienden worden vijanden. Of toch weer vrienden?

Het is Halloween en de corpsleden terroriseren de buurt met de intentie dat de hele wereld van hun is, natuurlijk is Jonah het doelwit voor een portie luilak, publieke naamschennis en weet ik veel wat voor ongein. Echter, wanneer Jonah en Corey op een een of andere manier tensamen komen begint het geweten van Corey toch wel te knagen. Hij kiest voor Jonah en samen trekken ze er die nacht op uit; zoekend naar jeugdherinneringen, oude rituelen ophalen, elkaar opnieuw leren kennen... en natuurlijk vluchten voor de geschifte corpsgenoten van Corey.

En dit weet toch wel erg goed uit te pakken. Zoals ik hier boven heb genoemd: de sfeer werkt ook prima mee. Echter zie je niet echt zo heel veel van de jaren 90 terug. In het begin worden er even snel enkele elementen (inbel-verbinding, posters van o.a. Nirvana etc) in een scene gegooid, maar daarna wordt er weinig mee gedaan. (op het einde zie je ineens een van de nieuwste Apple Laptops). Het avontuur dat Jonah en Corey maken wist me elke seconde te boeien. En ook al kon ik op het laatste half uur wel raden dat dit nog wel eens een Donnie Darko achtig einde zou hebben... toch is de toewerking erg mooi; hoe langer de film duurt, hoe fantasierijker, maar ook spannender, het ook op den duur wordt. Uiteindelijk maakt die twist op het einde het er juist naar dat alle emoties die je van de film hebt opgebouwd een keerzijde doen. Die magische boom was de uitschieter. En oke... soms wil de film ook best wel zoet worden, maar dat hoort er ook een beetje bij.

Conclusie: een vrij kleine, maar toch wel een zeer creatieve en goed lopende coming of age.

4,0*

Het leven in de Gettho's van LA is geen sprookje.

John Singleton zet hier op vrij jonge leeftijd een behoorlijk sterk debuut neer die het echt niet moet hebben van de suspence, maar gewoon van de keiharde realiteit. Had ook ergens vernomen dat Singleton zelf ook in een gettho is opgegroeid en hier dus een beetje zijn ervaringen deelt. Je zou ook haast weer denken dat het hier weer draait om bendeoorlogen en drugssmokkel, maar dat is toch echter niet het geval. Hier volgen we gewoon 4 vrienden die opgroeien in South Central en vanuit hun naïviteit er al snel achterkomen in wat voor wereld ze zijn terecht gekomen. Ruziezoekertjes zijn de hoofdpersonages dus totaal niet. De film begint als een coming of age met de 3 vrienden in hun jeugd, Tre, Chris en de gebroeders Baker (Doughbey en Ricky) tot in hun volwassen jaren, nadat de broertjes uit de gevangenis komen wegens kruimeldiefstal. Alles word ook steeds interessanter wanneer ze volwassen worden en de broertjes Baker uit de gevangenis komen. De rollen zijn ook behoorlijk goed. Cuba Gooding Jr zet hier een fenomenale rol neer als Tre, waarbij je haast kan denken of dat waarschijnlijk, door de rechtvaardige opvoeding van zijn vader (ook een onvergetelijke rol van Laurence Fishburne) niet gewoon een van de verstandigste bewoners in een Gettho is, die in principe geen vlieg kwaad wil doen en de meiden ook weer als vliegen van zich af moet slaan vanwege zijn charme en niet vanwege zijn dure kleding en blingbling. De rest van het ploegje zijn meer een beetje uit op relletjes. Doughbey word hier goed vertolkt door Ice Cube, nog in zijn NWA periode, en is hier wel een erg koppig mannetje met een hoop eigendunk. Ook Ricky is hier erg sterk, en Chris is ook een behoorlijke moedige kerel die, als kreupele in een rolstoel, nog lang niet dood wil.

De scene's tussen Tre en zijn vader waren ook echt behoorlijk sterk en de film maakt hier wel goed duidelijk dat een goede opvoeding je op zijn minst nog verstandige keuzes kan laten maken door maar niet mee te doen aan de misdadige praktijkjes van je vrienden, maar hoe lang hou je dat vol als de tegenpartij het wel op jou munt omdat jij toevallig omgaat met de gebroeders Baker? Een ijzersterk en onvergetelijke climax!

Boyz N the Hood was een verassend goede film die eens een verhaal van de andere kant laat zien als het over gettho's gaat. Natuurlijk is het altijd wel leuk om er lekkere afreagerende brute geweld tussen te vinden zoals bijvoorbeeld in Menace 2 Society, maar ook zonder werkt het prima. Sterker nog, Boyz N the Hood is meer drama dan misdaad.

Prima vertelling.

4,0*

Eindelijk gezien.

En wat een feest. De film moest blijkbaar ogen als een soort jaren 50 film ten tijde dat de kleurenfilms de zwart-witgeneratie begon over te nemen. In Wellington is zojuist een rat-aap uit Sumatra in de dierentuin geplaatst en wanneer de twee tortelduifjes: De zeer onhandige verlegen Lionel en de stoere Paquita net tot de ontdekking van het beestje komen valt Lionels dominante moeder hun in de rede. Deze word gebeten door het rat-aapje, wordt uiteindelijk ziek maar blijft eigenwijs... ook al is het overduidelijk dat het langzaam maar zeker goed mis gaat met moeders.

Lionel blijft ook eigenwijs en probeert nog ten alle tijden voor zijn moeder te zorgen... maar dat lukt op den duur niet meer. Het wordt van kwaad tot erger wanneer ze visite krijgen, en met als klap op de vuurpijl... de vriend van Lionel het, vanwege de pacht, tijd vind voor een feestje....

En dan begint het feest pas echt. De film had zo al zijn ubergore vondsten maar dat word alleen maar erger en voor je het weet spat alles wat maar met mensenvlees, ledenmaten, bloed en ingewanden heeft te maken in het rond. Die hoop ingewanden die een eigen leven begint te lijden vond ik wel heel erg fucked up.... en dan die grasmaai-scene... HEERLIJK!!!

En ja, alsof dat allemaal nog niet genoeg was... Hoe die moeder in een naakte trol is veranderd... Bah, bah, bah...

Peter Jackson windt er geen doekjes om. Humor voor mensen met een sterke maag.

4,5*

Degelijk filmpje dat een beetje het concept gebruikt van Buried, maar dit keer in een kofferbak. Brake is ook beter dan je van een b-film kan mag verwachten. Stephen Dorff is nu een geheim agent Jeremy die wakker word in een gesloten kofferbak. De kofferbak brengt ook een hoop mogelijkheden met zich mee om Jeremy te bespelen, zoals door hem vol te laten lopen met water, of om een zwerm bijen los te laten. Jeremy ligt er wanhopig bij en is in handen van een groep terroristen die hem helemaal leegtrekken om hun plan uit te voeren. De film weet altijd wel claustrofobisch te blijven en werkt opzich nog erg goed. Vooral de happy end....of toch geen happy end is behoorlijk verrassend.

Filmpje die erg lekker loopt en zelfs beter dan verwacht is.

3,5*

Weer een sterke film van Balabanov, waarvan ik al gelijk fan was met de film Cargo 200. Hier schetst hij een beetje met hetzelfte stijl de subtiele misdaadfilm Brother. Om te beginnen vind ik het kleurgebruik en de opbouw erg indrukwekkend. Alles ziet er nogal vergeeld en ouderwets uit en het is ook niet bepaald op de bruisende plekjes van Sint Petersburg geschoten. We volgen Danilla die zijn broer weer opzoekt en uiteindelijk langzaamaan mag deelnemen van de onderwereld, want zijn broer is namelijk huurmoordenaar. En zo zien we dus dat Danilla de ene klus na de andere klaart en vervolgens in een web terecht komt. Waar ie uiteindelijk moet uitvechten.

Memorabel vond ik die tram. Waarmee Danilla altijd op zijn rendez-vous punt mee werd opgehaald.

Maar verder weer een uitstekende film van Balabanov. Mooi geschoten en lekker subtiel. Ik kijk al uit naar deel 2.

4,0*

Weer een zeer onderhoudende wraakfilm waarin Jodie Foster een rolletje mag spelen als wraakengel. Het is ook best indrukwekkend om te zien dat het draait om iemand die wel wraak neemt maar eigenlijk het ook niet goedpraat. De gekwelde Jodie Foster speelt harstikke goed en rekend wel af met het scum in NYC. De film heeft ook erg veel verwijzingen naar Death Wish, het verhaal is een beetje hetzelfte en ook die metro-scene lijkt wel uit DW te zijn overgenomen. Ook die tegenstanders waar Foster op jaagd zijn echte smeerlappen.

Verder een erg vermakelijke film. Niet verveeld.

3,5*

Mooie film, lekker hard en bloederig. Mel Gibson deed goed zijn rol. Ook leuk datze met een klein legertje wel duizend schotten afslachten

4,0

Luchtige sf-komedie dat ook lekker cynisch overkomt zo nu en dan. Om te beginnen zijn de retro-futuristische kiekjes van die fictieve stad een lust voor het oog en het acteerwerk kan er ook goed mee door. Die sullige Lowry word schitterend neergezet door Jonathan Price en daarnaast heeft Bob Hoskins weer een grappig rolletje als een van die sullige loodgieters. Ook Robert deNiro zet een schitterende rol neer, alleen is het wel jammer dat hij maar korte rolletjes heeft. Maar iig kort maar krachtig. Brazil zou eigenlijk wel een soort inspiratiebron geweest zijn van de latere Jeunet films, want de surirealistische scenes en personages en de manier van filmen lijkt er wel sprekend op. Ook moet ik zeggen dat Gilliam hierin ook opvallend een Monthy Python sausje eroverheen heeft gegoten. De film is ook lekker chaotisch waarbij het soms wel een beetje met de ogen rollen is.

Voor de rest had dat vrouwtje ook een fantastische bijrol. En aan het einde vluchten we vanuit een retro-futuristische stad even naar een hedendaagse(?) Schotland. Wat meteen de kleurfilter en de sfeer in een klap doet veranderen.

Maar voor de rest een zeer mooie opgezette film en visueel een lust voor het oog. Eigenlijk ook wel een beetje een soort trip/sprookje met fijne humor erin.

4,0*

Was een goede film. Op sommige momenten spannend. Kurt Russel deed het goed.

4,0*

Nog een van de oude films van Norris. Aan de hoes van DFW dacht ik dat het nog een nieuwe norrisfilm was (vanwege die vrachtwagen op de achterkant) .

Maar dit vond ik wel prima vermaak. Gewoon een standaard truckerfilmpje die een beetje aan een western deed denken. Norris deed het hierin ook wel goed. Film kijkt gewoon lekker weg. Die scene dat al die vrachtwagens dat dorp verwoesten vond ik erg leuk. Dat zal ze leren.

3,0

Zalige film.

Ja, nog tot in de jaren 60 was er nog een vrij laag tolerantiebeleid. Daar krijgt Patrick mee te maken. Deze jongen voelt zich namelijk geen jongen en vind dat hij in het verkeerde lichaam is geboren, met schrik van zijn familie en de vele dorpsgenoten. Om nog te zwijgen dat hij als baby is gedumpt voor de deur van een willekeurige religieus stel (waarvan de vader schitterend is neergezet door Liam Neeson). Dit alles zorgt ervoor dat de negatieve kijk op de wereld zodanig bij Patrick is vastgeroest, dat hij in de toekomst niks of niemand meer serieus neemt en compleet in zijn eigen wereld is teruggetrokken. Evengoed probeert hij wel een nieuwe start te maken in de swinging London, met alle ups en downs van dien.

Echter vormt dat geen zwaarmoedige zit, maar wel een feel good movie die de boel zo luchtig en speels mogelijk probeert neer te zetten, met behulp van vele grappige elementjes; de kleurrijke settings, die mussen en ook het hele IRA-gebeuren dat zich rond die tijd afspeelt. En dan de vriendschap die hij sluit met die figuranten... totdat Patrick erachter komt dat dit ook demonstranten zijn die de wapens hebben klaargepoetst. De kers op de taart was toch wel dat stuk in de gevangenis en ook vooral dat Peepshow stukje.

Ja, wat moet je zeggen. Breakfast on Pluto is een vrolijke film, maar het verhaal zelf is vrij triest. Neil Jordan heeft er in ieder geval een sterke creatieve script van gemaakt en Murphy speelt de sterren van de hemel. Klasse!

4,5*

Heb deze gekocht in de Charles Bronson box, samen met Death Wish 1 & 2.

Ik vond het persoonlijk best wel een vermakelijk film. Charles Bronson speelde goed. Maar soms zit je wel te wachten waneer het nou eens begint want echt veel vaart zat er niet in. Maargoed, een leuke film was het wel.
Maar waarom moest die dikke man op het eind nou van die helicopter storten?

3,5*

Wel verrek, dat is dat ene au pair meisje uit Van Warmerdams' Borgman!

In de tijd dat ik me meer bezig hou met schrijven/lezen van romans, en hoe langer hoe meer steeds meer potentiële kijkbeurten uitfaseer (voornamelijk de dito Hollywood en superheldenfilms) omdat ik dat nu al honderden keren eerder heb gezien, blijven er toch nog wel eens titels plakken die mijn interesse werken. Nog geen kwartier nadat ik deze titel onder ogen kreeg had ik deze al meteen besteld, want ja, nog niet alles is te streamen hè?

Wat hebben we hier? Een veelbelovende film dat bewijst dat de Denen gewoon een kei zijn en hier wordt er op een genadeloze wijze de spot gedreven met het schoonheidsideaal.

We volgen Mia, die samen met haar man Thomas woont en arts is (als het goed is). Ze leidt een prima leven, natuurlijk... en op een dag krijgt ze een Russische au pair over de vloer (toch nog een enige verwijzing naar Borgman? ). Daarnaast woont ze uitnodigingen bij van een wel hele speciale cosmeticalab, dat wordt gerund door een koude zuster. Nou, leuk allemaal... De au pair wordt ontvoerd, gedrogeerd, weet te ontsnappen en staat al bloedend op de stoep van huize Mia en Thomas. Wat is hier aan de hand?

Al gauw is niets zoals het lijkt, maar dan eigenlijk toch... Thomas brengt deze au pair naar een kliniek, maar komt uit bij die suikerfabriek... en reageert laconiek als ze voor zijn neus wordt meegesleurd. Dit laat nog vraagtekens na... Maar als Mia uiteindelijk de locatie kan traceren, gaat ze onderzoeken wat er hier allemaal in vredesnaam aan de hand is. En dan begint de ellende.

De film weet op een laag vuurtje te blijven en bouwt langzaam op naar het onvermijdelijke moment. En dat is gelukt want de film is genadeloos en inderdaad wel vergelijkbaar met de Franse horrorfilms uit de zero's. Het acteerwerk is realistisch goed, Mia's kracht is aanvoelbaar en die beulen (de hond en het zwijn) zijn echt overtuigend ziek en gestoord neergezet, maar blijkbaar net niet slim genoeg. Dit resulteert toch wel een zalige payback.

Ook het uitgangspunt is misselijkmakend. Doet me toch wel meteen denken aan die corona-complotdenkers die beweren dat de elite babybloed drinkt om jong te blijven.

En tsja, dat einde.... Niet echt Instagram-waardig.

Ja, deze film heeft me weten te overtuigen. Sterk acteerwerk, de settings van het fabriek zijn lekker smerig en claustrofobisch, de sfeer is donker, de toewerking is treffend en de boodschap is duidelijk. Deze kon er zeker mee door.

4,0*

Wat een vette film, van de regisseur van de ook zo'n vette Looper, wederom ook met Gordon Levitt.

Brick is weer zo'n film die je elke 10 minuten weer weet te verrassen of te misleiden en de keuze om hiervan een indie-film te maken ipv een uit de kluit gewassen Hollywoodfilm, en te kiezen voor desolate Gus van Sant achtige shots van LA, ipv het hectische stadsleven, en een realistische kijk te geven op een doelgroep studenten ipv dat het weer om gillende, joelende, slikkende, zuipende tieners gaat, is altijd beter en meer kijkbaarder en hiermee is Brick op eerste gezicht al meer dan interessant. Levitt speelt hierin, na Mysterious Skin, weer als een broekie (die je alweer totaal niet kan vergelijken met zijn opmerkelijke rollen in de Nolan-films), een erg sterke rol als student en buitenbeentje Brendan, die, ondanks hij er sullerig en dom uit mag zien, het kaas niet van zijn brood laat eten en zo glad is als een aal. Het feit dat hij eenzaam is (althans, zo wordt hij wel omschreven) lijkt hem ook weinig te kunnen schelen, en aan zijn slimme vriend Brian heeft ie ook meer dan genoeg. Alles veranderd echter wanneer zijn ex Emily hem belt en blijkt dat ze in de problemen zit, en de volgende dag dood word gevonden in een goot. Brendan besluit het ook hier niet neer te leggen en met zijn studiebol en intelligentie neemt hij de beslissing de onderzoek zelf in handen te nemen, met behulp van Brian en uiteindelijk.... enkele onderwereldfiguren, nadat we echter achter komen dat Emily nog een verborgen leven had. Wat een zenuwslopende zoektocht word voor Brendan, of heeft Brendan, (en ook de andere figuranten) ook zelf iets te verbergen?

Brick weet hierbij gewoon continu de kijker op de proef te stellen en elk kwartier zit jij te praktiseren van wat nou de uitkomst zou kunnen wezen en weet de film ook flink te rommelen met de voorspelbaarheidsgraad. Dat dit een benauwende onderhuidse thriller is die steeds rauwer wordt is zeker gegarandeerd en het einde is een fikse klap in het gezicht.

Gewoonweg een uitschieter van een thriller, dat ook geheel onafhankelijk lijkt te willen blijven en lekker doorprutteld naar een fatale ontknoping. Ik zeg: Kijken!

4,5*