Opinions

Toch wel een redelijk vermakelijk tussendoortje. Volgens mij had Chow Yun Fat wel wat extra centen nodig, want een van zijn hoogdepunten is dit natuurlijk niet. De film oogt eigenlijk best wel goedkoop op bepaalde momenten. Ware het niet dat ik me wel heb geamuseert van de aanwezige actie en de humoristische momenten. Chow Yun Fat speelt toch wel redelijk en die sullige Sean William Scott zorgde ook voor een geinig bijrolletje.

3,0*

Dat je hem dan 2 sterren geeft vind ik wel knap.

maar ik vond hem weer een goede film, er gebeurde natuurlijk weinig maar was toch wel vermakelijk.

Trouwens dit is de allereerste film van de geschiedenis waar ze een spectaculaire autoachtervolging laten zien

3,5

Hoewel ik Clark toch wel een beetje lichtelijk pervers vind met het feit dat hij graag als 50/60-er zich in zijn films nog voornamelijk bezighoud met seksuele ontdekkings-fases van pubers en adolocenten (een adolocente regisseur zou minder intimiderend zijn) is het evengoed wel weer erg leuk om weer een film van hem te mogen aanschouwen. Bijna alles van hem is out of print en zo om het jaar vis ik weer ergens een Clark-film tussenuit, zo vond ik gisteren Bully op de Waterlooplein markt. Eentje waar ik eigenlijk al een tijd naar opzoek was. Dit is gewoon weer wat we helemaal van Clark mogen verwachten en hier word er onderhuids weer flink uitgehaald.

"Je beste vriend kan je ergste vijand worden". Die uitspraak heb ik al vaker gehoord en het lijkt me echt een behoorlijk naar idee... maar het bestaat. Voornamelijk afhankelijk van wie nou daadwerkelijk je beste vriend is of wie je als beste vriend beschouwd en hoe lang je al vrienden bent. Marty is hierbij een voorbeeld, een onzekere, verlegen sub assertieve jongen die al zijn hele leven bevriend is met de roekeloze Bobby (prachtig rolletje van de jonge Nick Stahl). Bobby is echter een klootzak die voornamelijk gebruik maakt van de zwakke punten van Marty en hem, tussen de "vriendschappelijke" dingen door, het liefst wil tergen, zieken en voor lul wilt zetten. Marty komt er niet echt voor op en het feit dat ze al levenslang vrienden zijn zorgt er toch wel voor dat je een bepaalde nostalgie (die je dan uiteindelijk tussen al die kloterige dingen van je vriend zit) niet kan of wil loslaten en maar steeds denkt: Hij verbeterd wel een keer... Nou nee, het word juist alleen maar erger. Nog zoiets bekends: Bobby's ouders die vinden dat Marty maar een sukkel is die zijn school niet afgemaakt heeft en zo een slecht voorbeeld is voor Bobby... Hiermee weet je gewoon hoe de vork in de steel zit: Bobby is gewoon een verwende klootzak.

Maar Marty lijkt het allemaal niet zo heel veel te kunnen schelen en uiteindelijk slikt hij toch wel alles. Door zijn onzekerheid valt hij wel eerder in de schijnlicht bij de dames, wat voor een mooie relatie zorgt tussen hem en de kassiere Lisa bezorgd. Hier word voornamelijk aandacht geschonken aan de seksuele ondekkingen en de romantiek tussen de twee, maar uiteindelijk komen we ook steeds meer over Bobby te weten en nemen Lisa en Marty uiteindelijk een drastisch besluit: Bobby vermoorden.

Ik zou haast zeggen, hoe beter je die vuile klootzak van een Bobby leert kennen, des te meer je hem zelf ook gewoon wil afslachten. Bobby word ook alleen maar agressiever, arroganter en uiteindelijk verkracht hij ook nog Lisa's vriendin Ali, waar de overeenkomst tussen hem en Le Tania uit Irreversible totaal niet misstaat. Over Bobby weet je op den duur al genoeg, het is gewoon een monster. Die zou je gewoon makkelijk kunnen doden. Uiteindelijk word het besluit ondertekend en willen de vrienden/dinnen van Lisa ook helpen en schakelen ze zelfs hulp in van een huurmoordenaar. Maar het bleek makkelijker te zijn gezegd en besloten dan gedaan. Waarbij de jongeren in een psychologische hel van angst, onzekerheid en schuldgevoellens komen. Ja, Bully word met het moment alleen maar naarder, afstandelijker, zieker, en zelfs een beetje griezelig.

En die rechtzaak en die veroordelingen voor de aftiteling waren gewoon ook ijskoud neergezet en ik ontplofde gewoon toen Ali 40 jaar cel kreeg, terwijl ze ondertussen slachtoffer is en zelfs met tegenzin is meegegaan. Bully gaat ook heel diep zitten en je leeft ook met de personages mee. Op den duur weet je ook gewoon als kijker niet eens meer wat goed of slecht is.

Weer een zeer sterke en uiterst kille film van Clark. Het leven is niet altijd even eerlijk...

4,5*

Wat in Japan een videoband of een mobieltje is, maken ze er in Korea een Cello van of....rode dansschoenen. De laatste Koreaanse horrorfilms die ik gezien heb vond ik niet echt eng maar The Red Shoes vond ik een hele stap voorwaarts maken. Natuurlijk zijn er delen in de film die een beetje saai zijn en het een beetje afhaakt naar een scheidings/vreemdgaan soap maar creepy dingen zitten er ruimschots in. Gewoon weer een typisch Aziatisch Horrorfilmpje met natuurlijk een verhaal wat nergens op slaat maar er zitten genoeg dingen in om kippevel van te krijgen. De soundtracks zijn ook weer lekker creepy en ik heb hem ook midden in de nacht gekeken zoals het hoort. Inderdaad is dit ook beter dan Reincarnation. Film draait veel om hallucinaties en waanbeelden of gewoon de harde werkelijkheid. Eigenlijk zal je lachen om de term behekste schoenen maar toch hebben ze het in de film iets engs van gemaakt. Ook dat einde in die metrostation/tunnel vond ik doodeng en meteen het hoogdepunt. Vooral met dat enge wijf die op haar rug kruipt. (The Ecorcist???)

Ook leuk dat er halverwege de aftiteling nog een alternatief einde tussenkomt.

Gewoon weer een Aziatische horrorfilm die je als liefhebber gezien moet hebben.

4,0*

Een soort Alternatieve Poughkeepsie Tapes?

Fascinerend maar behoorlijk smerig, vuig en meedogenloos filmpje uit de Underground-scene, een wereld die geen grenzen kent, en soms ook weer wel.

We worden al meteen in de diep chaotische, zwart-witte, en smerige montage gedonderd en maken kennis met straat-prostie Bunny die de ene agressieve gestoorde klant na de andere vertoefd waarbij ze haar verdriet ook regelmatig wegsnuifd met coke, waarbij alles ook overduidelijk erg hard moet gaan aankomen bij de kijker. De film gaat steeds verder wanneer ze de psychopatische Trucker Hog aantreft, waarbij we ons dan met de rest van de film in het pijn, lijden, en kwellen van Bunny.

Alles wordt ook stevig aangedikt met de vuige soundtrack, de oorslopende geluiden die nog wel eens opduiken, en een hoop gerommel met beelden, flashbackjes en geknipper. Ook hadden de makers overduidelijk een ode aan stad/land-plaatjes.

En dan te bedenken dat dit hele verhaal gewoon is bedacht en geschreven door de actrice, die hier eindeloos verwaarloosd mag worden.

Het einde was ook WTF???

3,5*

Opnieuw een superfilm van Leone. Weer met veel sfeer en goede acteerprestaties. Clint Eastwood kon er weer iets leuks van maken en Eli Wallach ook als de Ugly, vooral hoe hij kan vloeken en schelden.

Er zat dit keer ook erg veel in. Als je midden in de film zit, vergeet je bijna wat er allemaal in het begin gebeurde. Deze film bevat trouwens ook een mixje van Western en de Amerikaanse burger oorlog. Deed af en toe ook een beetje denken aan The Patriot.

Het leukste is natuurlijk dat Tuco vrede gaat sluiten met The Good om zo het geld te kunnen vinden. En natuurlijk dat The Good, The Bad and The Ugly elkaar ondmoeten. Volgens mij konden ze ook beter de Ugly de Bad noemen en de Bad de Ugly.

5*****

We zijn dit thema onderandere tegengekomen in Spoorloos en Kill Bill en dat zijn dan ook momenten dat je jezelf inbeeld hoe het zou zijn om in een kleine vierkante meter onder de grond begraven te liggen, terwijl je leeft. Met Buried mogen we het uiteindelijk de hele film door meemaken. Het is een film om panisch van te worden als je hem kijkt.

En vele zullen dan denken, hoe kan je het uithouden? Een film die zich 90 minuten afspeeld in een doodskist? Hou op met die vooroordelen en ga deze film gewoon kijken. Want ook al speelt het zich af op een locatie, het is verre van saai. Vanaf het begin tot het einde is de spanning gewoon te snijden en kan je de wanhopige en claustrofobische gevoel van Paul gewoon intens voelen. Ryan Rynolds ken ik nog wel vaag van Blade 3 en Smoking Aces, maar hij zet hierin toch wel even een gewaagde rol neer. Wat kan hij de angst en wanhoop goed uitdrukken. Om dan nog maar over het hele verhaal en de waarheden eromheen te zwijgen die ook rake klappen uitdelen. Want ook al heb je een mobieltje in je kist meegekregen, het is en blijft nog altijd de vraag wie je wel en niet kan vertrouwen. Die Irakezen zijn meedogenloos en beschouwen Reynolds gewoon als soldaat, ondanks hij gewoon vrachtwagenchauffeur is, maar wat heeft hij dan eigenlijk in Irak te zoeken waar de gemiddelde Amerikaan gewoon subtieletjes de olie willen stelen? is de clou gewoon. De Irakezen trappen niet meer in de smoesjes maar spelen dan nog wel een spelletje met hem. Wie ik ook helemaal goed vind (ook al hoor je hem alleen door de telefoon) is Robert Paternson, daarbij is het ook de vraag, is hij ook wel te vertrouwen? Eigenlijk word je niet alleen gek van de kist zelf maar ook wat iedereen maar in zijn schild voerd. Wat ook een klap op de vuurpijl was was oa waneer Paul te horen krijgt dat hij al een poosje ontslagen was bij zijn bedrijf, dus er eigenlijk potentiel gewoon ingeluisd is. Je zou haast denken dat iedereen hem gewoon zit uit te lachen. En dat merken we vooral bij het einde, zelden zo'n ijzingwekkende einde gezien en het het is een happy end.... voor een andere Amerikaan die toevallig ook ergens begraven lag. Deze film is meedogenloos.

Maargoed, de grootste nachtmerrie word hierin waargemaakt, en wat er dan nog bij komt is wie je wel en niet kan vertrouwen. Maar ga deze gewoon kijken!!! Gewoon een nieuw soort klassieker geworden. Het Hollywoodgehalte is hier totaal 0,00000% en het is hier echt bloedserieus en een harde boodschap!

5,0*

Na het serieuze werk met No Country for Old Men gaan de Coen Brothers weer helemaal de andere richting op met deze film. Burn after Reading die bol staat van de sarcasme, zwarte humor en ook nog een boel misdaad en ironie. Met daarnaast ook een cast om U tegen te zeggen. George Cloony, die een hillarische rol heeft als iemand die eigenlijk in princiepe alles neukt dat los en vast zit en dat ie na de sex altijd 8 km hard moet lopen, ook Frances McDormand keert terug als een spionne alias gymlerares met een midlife crisis. John Malkovich heeft ook een schitterende rol als Cia agent die de klos is aan een spionagespel waar hij word ingeluist, terwijl Brad Pitt weer een schitterende grappige rol heeft als gymleraar alias spion.

Eigenlijk kan je dit ook wel een beetje beschouwen als een Big Brother film maar dan het ironische ervan. Maar naast de komedie kunnen we ook rekenen op lekkere geweldadige scenes en ook heel veel sex. Wat de leuke momentjes waren waren oa die scene met dat Brad Pitt uit de kast springt in de kamer van Cloony en dat Cloony uit schrik zijn pistool grijpt en Pitt zijn hersens uit zijn kop schiet, en dan die flauwe gevolgen die volgen. Of die auto-scene met Pitt en Malcovich was ook erg leuk.

Verder gewoon weer een fijn Coen-bros filmpje. Heerlijk overdreven en precies op zijn Coen's.

4,0*

Die zombiefilms vervelen op een een of andere manier ook niet snel. En de titels blijven maar als hordes zombies op je af komen. Van rennende zombies naar zwalkende zombies. De ene titel wat specialer dan de ander. Wat maakte Train to Busan zo speciaal, zo dan niet volgens de headlines?

De dvd lag 2 jaar op de plank. Ik weet nog dat ik hem nota bene op de dag dat deel 2 in de bioscoop uitkwam bij boekenvoordeel had gekocht in de 5 voor 10 actie. Kom ik nu tot de ontdekking dat er van die zoveelste idioten op Bol.com zijn die er de hoofdprijs voor willen vragen.

De film begint een beetje als een komedie wanneer een lompe varkensboer zijn vracht moet leveren op een plek dat in quarantaine gezet blijkt te zijn. Niet zoveel aan de hand, zeggen de hazmats die hem ontsmetten. Maar dat zeggen ze allemaal. Dan rijdt hij een hert dood... en nadat hij doorrijdt komt het hert weer tot leven. Geen goede zaak.

Ondertussen volgen we de egoïstische maar timide multinational Seok Woo en zijn jarige dochtertje So Aah. Gezien de band met vader niet zo sterk is wil Soo Ah haar verjaardag gewoon bij haar moeder vieren. Ze wil er zelfs alleen voor met de trein. Met tegenzin laat Seok Woo dat niet toe en besluit met haar mee te reizen op de KTX. Onderweg naar het station gebeuren er al vreemde dingen. Instantiewagens komen uit alle hoeken en gaten en de nieuwslijnen proberen subtiel iets mee te geven over een bepaalde situatie waarin de burgers "rustig moeten blijven". De onheil lijkt in de levens te sijpelen maar vader en dochter belanden veilig op de trein. Totdat er op het laatste nippertje nog een vrouw in springt die gebeten blijkt te zijn. Ja, wat er dan verder gaat gebeuren kan je wel dromen.

En of het cliché is of niet... Train to Busan ontpopt zich al gaandeweg tot een wilde bloederige achtbaanrit en het virus verspreidt zich, ook in de trein, als een lopend vuurtje. Houden we op den duur nog enkele overlevenden over die zich in een veilige wagon wanen. Waaronder een zwanger stelletje, een dakloze man, een honkbalspeler en een cheerleader, de stewards, twee bejaarde zussen, een directeur... Je gaat door hun overlevingskracht en de daarbij horende charmes en eigenschappen nog van ze houden... Maar ook dat duurt niet lang meer; althans, bij een deel van de overlevenden. De keerzijde wordt na de tussenstop steeds duidelijker; tevens een behoorlijk sterke en spectaculaire scene. Wat natuurlijk minder goed werkt is dat men, als een trein inmiddels al ruim 2 minuten in beweging is, alsnog het voertuig rennend in kan halen en erop kan springen. Maargoed...

Ook die technieken die er gebruikt worden om van wagon 9 naar wagon 13 te gaan. Zo heel gekunsteld was het toch niet... Je voelt zelfs de claustrofobie.

En dan het einde... Inderdaad, ik was die typische Aziatische melodrama bijna weer vergeten.

Ja, dit was zeer amusant en lekker bloederig horrorvermaak uit de Koreaanse hoek. Dat de regisseur een treinengek is is ook al duidelijk.

4,0*

Prima ijzersterke thriller. Begrijp alleen de term Sience Fiction niet echt, want Black Outs met dat soort dingen bestaan toch? Maargoed, dit was ook weer een geslaagde film. In het begin haakt het toch een beetje af als een teenagers-film maar je let meer op wat voor dingen er komen gaan. De film word later inderdaad boeiender en lijkt soms toch ook alle kanten uit te vliegen want ze laten toch 10 verschillende stukken uit het verleden zien en hoe de ernstige gevolgen voorkomen konden worden. Aan het einde van de film weet je nog steeds niet wat er nou precies gebeurt is in Evans jeugd en wat de gevolgen waren. Open einde?

Verder heb ik me toch zeer vermaakt met deze film dat bleef boeien van begin tot eind. Acteurs komen me trouwens niet bekend voor. (behalve Eric Stoltz) Maar acteerde voor mij toch uitstekend. De afwisselende sfeer zit er ook dik in dat soms ook als een kameleon van kleur veranderd, (mogelijk door al die verschillende shots uit het verleden) Maar dat zorgt ook weer voor iets moois.

Kortom: Perfecte film, toch weer iets anders.

4,0*

Debuut van Winterbottem, al vond ik deze helaas niet echt bepaald goed. Het lijkt een beetje een Engelse variant op Thelma en Louise, maar de film oogt erg leeg en er zit weinig diepgang in. Die Amanda Plummer was ook spuuglelijk en ook een beetje te ziek in der hoofd in de film en op vele gebieden ook erg irritand. Vooral met die pompstation scenes. Ook die andere vrouw was nou niet al te best. Het was allemaal veelste chaotisch en crappy. Het debuut van Winterbottem was niet zo'n succes

2,5*

Netjes opgezette verrassende thriller... ook weer zo een waarin je in het begin echt geen benul hebt van de meest verassende einde. Gerard Butler kennen we allemaal wel als stoer acteur, maar in BoaW is het een best gevoelige huisman, samen met zijn vrouw Bello. Pierce Brosnan speelde ook weer uitstekend als die psychopaat en zo moet je op dat moment een beetje aan Hitcher of Firewall denken. Je denkt ook eerst het word weer zo'n spannende race tegen de klok thriller, maar schijn bedriegt. Want je ziet dat naderhand de vrouw van Butler alles in scene heeft gezet om zo wraak op hem te nemen vanwege zijn overspel. Toch moest ik bij dat verassende ook erg aan The Game denken.

Een prima verrassende film.

3,5*

Niet slecht.

In principe, als je dieper in deze film gaat... zou je dit concept kunnen associëren met roddelen. Wanneer het zich verspreidt... en anderen komen het te weten... Althans, dat gevoel kreeg ik erbij.

Voor de rest kabbelt deze film wel lekker voort. De acteurs zijn zo slecht nog niet en de hele legende rond The Bye Bye Man kon er ook zeker mee door. Echt origineel is het dan weer allemaal niet, maar het grimmige sfeertje en dat hele gebeuren rond het feit dat de besmette personages waanbeelden krijgen kwamen wel goed uit de verf. Ook de openingscene was lekker lomp. Ook zag The Bye Bye Man (en zijn hond) er ook weer typisch uit.

Niet zo slecht als wat ik hierboven allemaal bespeur.

3,5*

Een nieuwe vampierenfilm in een nieuw jasje.... van de regisseur van Interview with a Vampire.

We volgen een moeder en een dochter die van plek naar plek in Engeland trekken om ongezien te blijven en hun geheim waterdicht te houden... Het zijn namelijk vampiers. Het aanpassen aan het alledaagse leven is moeilijk. De moeder verdient haar geld door te prostitueren en de dochter de boel van haar af probeert te schrijven. De film pakt toch wel groots uit. Een uitgebreide geschiedenis van de twee iconen en een soortevan lovestory van Elenor en die ene zieke jongen. Maar hoe lang blijft dit stabiel?

De zowel moderne als de middeleeuwse settings waren erg goed en sfeervol in elkaar gezet. Vooral dat ze voor een badplaats hebben gekozen werkt op een andere manier goed. Soms kakt de film ook wel een beetje in, maar er volgt dan al gauw vooruitgang. Vooral tegen het einde met het feit dat die jongen nu een prooi van de moeder wordt en die arrestatie... of dat rituele einde. Erg verrassend en boeiend.

Ja, dit is een zeer geslaagde vampierenfilm. Sterk geacteerd en merkwaardige personages. Hier lust ik er wel meer van.

4,0*