Opinions

Voor een collegegirl-film nog vrij sterk,

Waar ik al blij om was was dat de sfeer niet fleurig, glitterig en schreeuwerig was en dat de film overduidelijk wel de vinger op de zere plek wou leggen. Samantha is het doorsnee meisje dat je wel dagelijks op Instagram tegenkomt. Ze wordt wakker en het belooft een hele vette dag te worden, want het is Cupido dag of iets in die geest. Een feestelijke sfeer in de auto met haar vriendinnen, rozen uitdelen op school, en dan voornamelijk het grote huisfeest, het pijnlijke stuk met Juliet, dat ongeluk... en dan wordt Samantha weer wakker op dezelfde dag.

Het roept herinneringen op naar The Butterfly Effect. Groundhog Day heb ik zelf nog steeds niet gezien. Maar de uitwerking was toch niet al te slecht. Echter leek er wel een grote afstand tussen de gebeurtenissen te zitten dat Samantha keer op keer opnieuw meemaakt; bijvoorbeeld: nadat ze de dag voor de derde keer heeft meegemaakt, en Juliet zelfmoord blijkt te hebben gepleegd wanneer ze niet op het feest aanwezig waren... moet ze nog eerst een stuk of 20 keer opnieuw wakker worden + de bad girl uithangen, voordat ze dan uit het niets besluit om Juliet van de dood te redden. Maargoed... Dat Samantha uiteindelijk maar dealt met de situatie vond ik wel een mooi gegeven.

Het rauwe gure sfeertje tussen de ogenschijnlijke euforie en tienermeisjes dingen deed de film ook goed, evenals de soundtracks. Ook het acteerwerk was wat mij betreft overtuigend waarbij het gelukkig niet slechts geschikt is voor veertienjarige meisjes (of meisjes die hun hele leven veertien blijven). Het einde was ook goed... al leek het wel een beetje op een opgepoetste einde van The Butterfly Effect.

Kon er zeker mee door.

4,0*

Na Oculus en Hush is dit weer een beter filmpje van Flanagan. Alleen blijft Absentia nog altijd de beste.

En wat voor geestenfilmpje is dit nu weer? Het lijkt wederom weer standaard.

We volgen twee hele goede sympathieke ouders die, na de dood van hun zoontje, het besluit nemen om een kind te adopteren. Na blijkt dat vader Mark onvruchtbaar is, lijkt dit de enige oplossing te zijn. Ze nemen een vrij schattig en gevoelig jochie in huis en het lijkt meteen te klikken. Alleen dit jongetje heeft ook zo een rugzakje... De nachtmerries zijn daar een ding van.

En er gebeuren ook vreemde dingen in het huis op den duur. Op een gegeven ogenblik vliegen er grote vlinders door de kamer, lijkt het overleden zoontje weer in de visioenen van Mark en Jessie te komen... maar blijkt de situaties toch steeds griezeliger te worden en dat er iets met Cody is.

En hier krijgen we weer te maken met een stereotype geest, enkele fijne schrikmomentjes en spannende scenes die toch wel weten te werken. Bovendien lijkt Before I Wake regelmatig als een sprookje aan te voelen. Het gegeven dat de dromen van Cody besmettelijk zijn vond ik toch wel een prima gegeven die goed wist te werken.

De associatie met kanker vond ik de uitschieter die de hele film gelijk goed maakt. Alleen jammer dat het einde weer zo zoetsappig was.

Maar voor de rest timmert Flanagan weer aan de weg.

4,0*

Hele toffe film dit, waarbij het al overduidelijk is waar de Nederlandse Plan C zijn mosterd vandaan haalde. Ook deze is weer uiterst knap in elkaar gezet en doelt niet op effectbejag.

Het verhaal, de samenloop, en het gespeel met de momenten/flashbacks werken hierin erg goed en weten het alleen met de moment interessanter te maken. Om te beginnen zijn de acteurs hierin echt heel erg goed. Ethan Hawke zet hier weer een schitterende rol neer als een personage dat ook echt iets voor hem is, iemand die gekweld, verontwaardigt en stuurloos is, genaamd Hank. Ook Hoffman is hierin weer fabelachtig in een hele wispelturige rol als Andy. Verder hebben we ook nog Albert Finney als hun vader. En ja, wat er in de film gebeurd: een goed plan die heel zorgvuldig moet worden gedaan zonder slachtoffers, dat uiteindelijk genadeloos misloopt. De broertjes zitten in forse geldproblemen en hebben geen andere keus om de juwelier van hun moeder te overvallen, maar dan wel zonder geweld en zonder herkenning. Hank vraagt hulp bij Bobby Lasorda, iemand, waarbij je al vanaf het begin weet dat ie roekeloos is, en inderdaad, dit was zeker geen slim plan.

Want uiteindelijk loop die overval uit op een bloedbad waar zowel Bobby als Hanks moeder het loodje legt. De moeder schijnt nog wel hersendood te zijn. Dit is het begin van een nachtmerrie van de twee gebroeders dat gepaard gaat met een extreme verwijtingsgevoel en het proberen geheim te houden, wat ook meteen het begin is van een psychologische, en slopende machtstrijd tussen de twee gebroeders. Ook hun financiële problemen worden hierdoor alleen maar groter, want het geld is er nog steeds niet. Dan besluiten ze maar een andere plan te bedenken evengoed, wat misschien zelfs nog fouter afloopt. Let wel, alles in deze film word gewoon met het moment erger en erger, helemaal als hun vader lucht krijgt van de zaak. Die scene waarbij hij dan op een slinkse wijze Andy laat stikken met een kussen in het ziekenhuis, en het zo op een ongeluk laat lijken was behoorlijk sterk

Hele goede film dat gewoonweg erg doordacht in elkaar is gezet. Een ander soort misdaadfilm.

4,0*

Van Sofia Copola heb ik momenteel alleen nog haar eerste twee films gezien (The Virgin Suicides en Lost in Transilation).

The Beguiled is ook een mooie uitprobeersel van haar... Een remake. Het eerste wat opvalt is de sterke en mooie sfeer en de rol van Colin Farrell als gewonde Yankee soldaat tijdens de burgeroorlog. Ja, wat gebeurd er verder en wat houd de film... ondanks dat er niet zo gek veel in gebeurd en het eigenlijk een beetje oogt als een toneelstuk, in vorm? Nouja, het bovengenoemde.... De band tussen de vrouwen/meiden en de Yank. Ze tonen veel bewondering voor de man, verzorgen hem en het lijkt er bijna op alsof hun tegenstander een familielid aan het worden is. Zo kabbelt de film door... totdat... Want er is altijd nog een "totdat"

Waarbij het roer totaal omslaat en er een psychologisch spel ontstaat. Vrij sterk en rakend weergeven. Ook het einde is genadeloos.

Ja, en zo wist Sofia mijn aandacht erbij te houden. Voornamelijk de kleurenfilters maken een hoop goed.

4,0*

Die Belgen weten het toch altijd weer voor elkaar te krijgen...

Deze gimmick van Groeningen draait om de twee eeuwig puberende broers Jo en Frank die een kroeg runnen... althans... Frank die zijn monotone huis tuin en keuken leventje inwisselt voor het ruige leven in de kroeg van Jo. Wat we vervolgens krijgen is een aaneenschakeling van bruisende feestelijke scenes, gecombineerd met vlotte muziek, het gevoel alsof je zelf in een roes de feesten mag meemaken... maar ook de snelle nadelen die om de hoek komen kijken wanneer de politie zijn eerste bezoek doet en Frank toch wel al snel te agressief en roekeloos is. Ook de schreeuwerige echtgenoten van de broers weten de boel erg ingewikkeld te maken.

En zoals je het van de gemiddelde Belgische film mag verwachten... de sfeer is vrij rauw en de toewerking is relatief fataal en er is genoeg plaats voor onderkoelde humor.

4,0*

Is wel aardig. Dat die vrouwen wraak nemen op een moordenaar van hun familie is leuk verzonnen

2,5

Een best vermakelijke film met goede actiescenes en goeie matrial arts echt een feest:steven die twee lekkere wijven moet vrij laten.

en waarom staat ie soms in godsnaam soms met een beretta of een M16+M203 op bepaalde film poosters terwijl je die wapens in de film nog niet eens tegenkomt.

Dat was bij out for a kill,belly of th beast,De duitse versie van out of reach,into the sun en mercenary het geval.

steven als je die wapens zo mooi vind gebruik ze dan ook eens in een film.

Toch wel wat beter dan het boek.

Simpelweg omdat in de film enkele dingen uit het boek ontbreken: die knullige nutteloze wraakgedachten over de zekere Soussie, de egotripperij en stoerdoenerij en de geknutselde oneliners.

Verder is de opbouw anders en wordt er hier ook veel met de tijdsbestekken gespeeld. Het is niet cheesy en opgepompt zoals de meeste Nederlandse films waardoor de geloofwaardigheid nog wel redelijk in toom blijft. Alles komt wel op hetzelfde neer. Sams broer wordt gearresteerd bij Ijssalon Pisa na een overval en Sam moet zich aan de belofte van zijn broer houden; dat hij wat maakt van zijn leven om niet in de verkeerde voetsporen te komen.

Maar de film weet goed weg te kijken en toch wel te amuseren. Het acteerwerk is prima en zelfs weet de film hier en daar lichtelijk te betoveren als een coming of age. De scenes tussen Sam en Annelies (Olivia Londsdale) worden niet al te klef, de stukken met Yorick van Wageningen op de muziekschool weten sterk te blijven, mooie herkenbare beelden van Amsterdam, een onverwachte band met IJsbrand, het geloof en de cultuurshocks worden hier prima weergeven en het uiteindelijke climax. Niet te zwaar, niet te clownesk en hysterisch, maar luchtig en goed verteerbaar.

Toch nog wel verrassend goed. Had er weinig van verwacht.

4,0*

Na Event Horizon en Sphere is er nu... Below, die qua plot over angsten die werkelijk worden ook in de buurt komt en het bijna dunnetjes overdoet. Alleen was Below helaas een zeer matig werkje. De beelden en de opbouw van oa de duikboot zijn nep en er word ook niet al te best in geacteerd. Eng is de film ook totaal niet en blijft in een saaie brok hangen. Verder is de film zoals gezegt lelijk gemaakt en straalt de goedkoopheid ervanaf. De grootste gedeelde lijkt wel met de computer te zijn gemaakt.

Nee, niet echt een film om over naar huis te schrijven. Matig werkje.

1,5*

Zeer goede en leerzame film. Het onderwerp en de situaties komen mij ook bekend voor. Om te beginnen met het feit hoe de fantasiewereld van Ben tijdens het echte leven in beeld komt en situaties waarin hij zit vergelijkt met computerspelletjes. En daarnaast nog een harde leven op school heeft. Ben X is absoluut geen zwaar overdreven film maar juist heel leerzaam en ook goed om eens in de klas te bekijken.

De rol van Ben word ook fantastisch gespeeld door Greg Timmermans maar wie ik ook heel mooi en ondroerend vond spelen was de mooie Laura Verlinden als Scarlite. verder word alles in Ben X ook heel rauw en realistisch weergeven en vrolijk word je der ook absoluut niet van. Vooral bij die scenes met dat Ben gefilmt word terwijl zijn broek naar beneden word getrokken en dat dat op internet komt en ook dat ie door die 2 smeerlappen gedrogeerd word. Vooral de zelfmoord van Ben grijpt je naar de keel. Die scene op de begrafenis van dat al die beelden onverwachts worden getoond in de kerk waaronder ook dat wat die vriend van Ben heeft gefilmt met dat incidentje dat zijn broek naar beneden word getrokken en dat die vriend van Ben de daders heeft gefilmd en dat dat in de hele kerk vertoond word vond ik een hele mooie wraak. Om de redenen te laten zien aan de nietsvermoedende mensen waarom het zover is gekomen. En de daders die ook aanwezig waren zie je dan keihard janken. Zo heeft Ben dus al van te voren zijn eigen begrafenis in scene gezet. Wat soms ook wel eens verwarrend is is de droomwereld van Ben en het echte leven doormekaar. Eerst is hij dood en dan staat ie ineens in de kerk en is hij degene die het filmpje afspeelde. Dat is nog wel eens hersenkraken geblazen.

Maar naast de ellende ook toch wel een paar hele mooie romantische scenes met die mooie Scarlite die er ook soms erg ondroerend uitzagen. Ook al was die Scarlite maar een fata morgana of fantasie van Ben. Die Scarlite was BTW wel een lekker wijf en ook erg mooi gespeeld door Verlinden. Die scenes zorgen wel voor een warm gevoel en ondroering tussen al die ellende in.

Maar al bij al een hele goede leerzame film. Zeker ook een aanrader als je zelf een stoornis hebt. Absoluut geen effect bejag en overdreven spanning. Ben X is gewoon 100% real-life en heeft een boodschap!

En dat liedje Lonsome Sorrow van Arno Hintjes bij de aftiteling was ook een mooi afsluitertje.

5,0*

Een luchtige vertelling over een emanciperende Indiase meid Jess versus haar strenggelovige familie, waarbij voornamelijk haar moeder zo paranoide als de pest is. Mannendingen zijn een flinke taboe, dus ook voetbal, waar Jess nou juist haar interesse in heeft. En tja, wat wil de film zeggen (nogmaals), een geloof en je eigen wensen en indentiteit gaan als water en vuur, maar helaas blijft het daar niet bij.

Jess wordt erg leuk en fris neergezet door Nagra, en haar beste vriendin Jules mag de toen nog piepjonge Knightsley op haar rekening nemen. Je zou haast zeggen dat ze wel 10 jaar ouder is dan 17. Ook verrassend om Rhys Myers hier als broekkie te zien. De film is nog prima opgebouwd, alleen jammer dat het hier en daar wel een beetje over de top wil worden en de muziekkeuze was nou ook niet altijd toepasselijk. Gelukkig was het nou net niet zo erg als zo'n schreeuwerige Amerikaanse tienerkomedie en durven ze aan complexiteit ook wel hun vingers te branden.

Prima te verhapstukken. Maar een comming out film, zoals hierboven vermeld? Heb ik iets gemist?

3,5*

Ook weer een van de betere Nederlandse misdaadfilm, die ook aanvoelt als een typische Amerikaanse gangsterfilm hier en daar. Om te beginnen vond ik de jaren 30 beelden van Oss echt prima inelkaar gezet en het sfeertje is ook lekker grauw. De reeks acteurs zijn ook allemaal stuk voor stuk overtreffend. Sylvia Hoeks is hier ook erg goed als Johanna, die de criminaliteit van Oss probeert te vermijden maar het moeilijk kan ontlopen, daarnaast had Matthias Schoenaarts ook weer een prima rol als de alcoholistische echtgenoot van Johanne die zijn handjes niet thuis kon laten. Verder is Marcel Musters ook prima als meedogenloze maffiabaas, en verder doet Frank Lammers ook weer lekker op zijn "Brabants" mee. Daan Schuurmans is ook overtuigend als groentje.

En zo krijgen we weer te maken met de bekende regels binnen de misdaad, en dat word ook hier op een typische wijze neergezet. Ik hoef het natuurlijk niet nog een keer uit te leggen want iedereen weet wel hoe dat gaat. Vooral erg indrukwekkend om te zien dat Johanna steeds verder wegzakt in de misdaad en ongewild ook het doelwit word.

Wat mij betreft een prima film waar het acteerwerk prima is en waar er veel aandacht is besteed aan de settings en de geschiedenis over de bende van Oss. Nederland begint zoals ik al eerder heb gezegd echt de goede richting uit te slaan, kwa misdaad. Een van de betere Nederlandse films uit 2011, zelfs beter dan De Heineken Ontvoering en Sonny Boy.

4,0*

Een horror-film die er mee door kan.

Blijkbaar ook een MTV productie zoals er op het hoesje staat. Ik moet zeggen dat deze film nog helemaal zo slecht niet is, maar helaas wil het niet altijd eng worden en neigt het meer naar een soort psychologische thriller. Wel vonden er hier en daar nog wat spannende momenten plaats en het acteer werk was ook wel goed te doen. Het plot kwam ook nog wel goed uit de verf, maar ze mochten hem, zoals gezegd, wel iets enger uitwerken. Het eind-shot was wel weer een "I Love It" moment.

3,0*

Volgens mij is er alleen maar een 15+ dvd.

Maar ook dit was weer een hele aangrijpende Haneke, dan wel minder schokkend dan The Seventh Continent en Funny Games, maar wel zeer, zeer emotioneel. Michael Haneke verteld weer op zijn standaard wijze het verhaal over een normale 15 jarige jongen Benny (ook hierin prachtig gespeeld door Frisch, die ook in Funny Games speeld, en dan zie je toch wel een groot verschil) die geobserdeert is door de camera (zoals de jeugd in het heden is geobserdeerd door computers en ook zo die meisje vermoord die hij meeneemt naar zijn huis, en dan is het ook voor de kijker zelf in te vullen, of het nou een opzettelijke moord was of moord uit paniek vanwege die fout met die koeienpinschieter. En pas na de moord, dan gaat de film helemaal los komen. De ouders die doen nadat ze over die moord gezien hebben op die opnamebeelden nog steeds alsof Benny nog een goede jongen is maar zijn ook ondertussen helemaal van de rel, en daarbij moest ik ook verdacht veel aan Ken Park van Gus van Sant denken. Ik zie ook dat veel mensen hier tegen het lange vakantiestuk aanhikken in de film, maar toch zie ik daar wel begrip in, aangezien die moeder ook het blijft volhouden om haar zoon geen moordenaar te vinden en de moord voor gezien wil houden, en ook het schuldgevoel die ze heeft dat ze Benny bijna nooit aandacht hebben gegeven, gaat ze met Benny naar Egypte om afleiding te zoeken, maar dat houd niet lang vol en zo komen we bij de scene in de film die mij ook heel erg is bijgebleven: dat Benny en zijn moeder naast elkaar op bed liggen en ineens die moeder in huilen uitbarst omdat het idee dat haar zoon iemand vermoord heeft naar boven komt. Heel ijzersterk en keihard. Het einde hakte er ook in.

Kan ook hier weinig slechts over zeggen. Weer een goed gelukte film van Haneke, die wel te kijken is als je je niet klote voelt.

3,5*

Fraaie Koreaanse film, die een beetje ademt als Hitchcock en een film noir; en waarbij je de Murakami elementen zo herkend.

Een vrij onzekere boerenjongen alias groentje-schrijver maakt in de eerste scene kennis met een oude klasgenote. Een meisje waar ik al meteen mijn bedenkingen bij had. Ze nodigt hem uit, ze hebben seks, en vraagt ze hem om op haar kat te passen; aangezien ze op reis naar Kenia gaat. Typisch is ook dat het project "The Hungry Men" heet, waarbij je echt al heel snel een hekel begint te krijgen aan het verwende loeder.

Jong-Soo doet zijn ding; hij melkt de koeien op de boerderij en in Hae-Mi's appartement verzorgd hij de kat. Kat? Welke kat eigenlijk? Tussendoor spreekt Trump op de televisie, en komen we er al heel snel achter dat deze film een aanklacht zou worden tegen de hele millennial-fase. Met de vanoudse rijkdom-elementen. Dit wordt ook al snel duidelijker wanneer Jong-Soo, Hae-Mi weer van het vliegveld op moet halen en we kennis maken met de gladgestreken Ben; waarbij je ook al snel vermoed dat er iets niet helemaal pluis is bij deze optimistische rijke stinkerd.

De film creëert vanaf dit punt een vrij onderhuidse driehoeksverhouding tussen arm en rijk, jaloezie en hebzucht en is Ben natuurlijk veel charismatischer dan Jong-Soo. Echter... weet je al meteen dat dit absoluut niet de goede kant op gaat en Ben in een wel heel opmerkelijk web verstrikt raakt. (of er getuige van is)

De scene waarbij de drie een uitstapje maken naar het oude huis van Ben (bij de grens van Noord-Korea, was echt om in te lijsten. Met name die dans van Hae-Mi bij het deuntje van Miles Davis werkte hypnotiserend. De ondergaande zon, de natuurlijke stilte... en ook de levensverhalen die er op dat ogenblik naar boven komen. En de zogenaamd vreemde hobby van Ben.

De film komt al meer op gang als Jong-Soo er achter probeert te komen wie of wat die Ben daadwerkelijk is. Hierbij werkt de afwisseling tussen de bruisende stad en de stille platteland wel sferisch goed. Opmerkelijk en maf is hierbij de schaduwachtervolging tussen een peperdure Porsch en een met modder besmeurde pickup. Dan ineens is er geen gehoor meer van Hae-Mi en kan je het haast wel uitspellen dat Ben een vrouwenmoordenaar is. Maar, de regisseur laat alle antwoorden toch weg. Je kan ze al haast als kijker dromen. Alhoewel... nog steeds zijn niet alle vragen beantwoord. Vul zelf maar in.

En dan het einde. Een van de sterkste payback-scene's die ik heb gezien.

Ja, dit was echt een prachtig werkje. Van de regisseur heb ik verder nog niks gezien, maar hier heeft hij wel een schitterend schilderij weten te creëren. Melancholisch, sferisch, dromerig, subtiel... Moet ik nog even doorgaan?

5,0*

Beetje een soort herhaal-versie van Beowulf & Grendel uit 2005, maar ook zeker wel goed te doen. De animaties gecombineerd met echte beelden van de acteurs waren ook fraai gemaakt en bloed en ledematen vlogen zo nu en dan ook lekker in het ronde. Ray Winstone (die ik eigenlijk nooit eerder in een film heb gezien) deed het prima als Beowulf en ook Antony Hopkins en Malkovich hadden prima bijrollen. En ook Angelina Jolie als die watervrouw. Die trol zag er btw ook verschrikkelijk lelijk uit. Lijkt btw hier en daar ook wel een beetje op een voorproefje van Avatar.

Maar verder is de film wel een vermakelijke wegkijker.

3,5*

Redelijke film, met een grauwe Scandinavie van 1100 ofzoiets als achtergrond. Ik had eigenlijk meer verwacht dat die grendel en echt monster werd maar hij zag er gewoon grotendeels uit als een mens. Maargoed. Veel goede Scandinavische acteurs waaronder Skargsgard en een leuk decor. Alleen raar dat die Scandinaviers allemaal vloeiend Engels spreken.

Ook die griezelige gestoorde watervrouw was lijp.

3,5

De Koreaanse Bourne?

Vermakelijk filmpje dat zich voornamelijk in Berlijn afspeelt in plaats van Seoul, wat ook nog zo een tal aan mooie plaatjes beschikt waarvan er genoeg herkenbare locaties voorbijkomen die ik in mijn vakantie daarheen ben tegengekomen. Het begint allemaal lekker rustig als een spionage/conspiracy-thriller, maar naderhand is er genoeg plaats voor een stevig portie actie. Het onderwerp is daarentegen wel weer erg vaak gebruikt en zo wil de film nog wel eens op de automatische piloot gaan, maar voor vermaak staat deze gimmick niet in de weg.

3,5*

Allereerste Scandinavische horrorfilm die ik heb gezien. En nog gelijk een goede ook. Het verhaal is goed, het acteerwerk is goed en de spanning zit er ook dik in. (dvd was trouwens ook een mooie uitgave van de Mr Horror-reeks)

De film is een beetje een mix van een detective met een ziekenhuisthriller met een vleugje horror. Echt heel eng is ie niet maar de film blijft iedere seconde boeien. Wel mooi verzonnen eigenlijk als iemand die besmet was of bezeten was geraakt aanviel en iemand vermoorde dat dan de stroom overal in de stad uitviel. De film lijkt trouwens meer op een detective dan horror maar zelfs de allerkleinste dingen in deze film zorgen ervoor dat je geboeid blijft kijken. Die eindscene is ook best wel kort maar toch nagelbijtend. Vooral met dat stukje dat het lijk van Sorens vriendin uit de dood is opgestapt en dat ze in de lift die lijkschouwster grijpt (zie je trouwens door de ogen van Soren's vriendin) en dat het licht uitvalt. Een mooi voorbeeltje daarvan. brr.

Mooie film over de duivel op aarde en de tekens van het Beest. Ook die priester die dacht dat ie een duivel was vond ik goed spelen.

4,5*

Die melodie... nu weet ik waar crazy frog dat deuntje vandaan haalde.

Ik heb deze film eens in 2000 gezien en toen vond ik hem erg leuk. Heb laatst nog 1 en 2 op dvd gekocht. (Miskoop!!!! ik zag de 3 delen even later in een box liggen voor minder geld. Maargoed, hop maar.) Gisteren heb ik deze weer eens na al die tijd gezien en het was weer genieten. Eddie Murphy kan goed spelen en heeft van alles in zich. Die rollen van die twee agenten die Axel altijd schaduwden vond ik ook mooi. Vooral hoe Axel bananen in de uitlaat van hun auto steekt.

Die vrachtwagenscene in het begin vond ik ook weer goed. Alles werd aan gort gereden.

Ook was Ronny Cox weer leuk bezig. En die eindscene in die villa was ook erg leuk. Het zonnige Bevely Hills op de achtergrond zorgde voor veel sfeer.

Deze hoort beslist in de top 100 van de jaren 80.

4,5*

Leuk vervolg op BHC 1. Niet slechter maar gewoon even leuk als deel 1. Eddie Murphy speelde opnieuw weer de sterren van de hemel met zijn leuke grappen en die twee agenten (Judge Reinholt en John Ashton) waren ook weer van de partij. Gewoon weer een film om vrolijk van te worden. Ik zie Eddie Murphy graag in dit soort films spelen. Ook heb ik weer kunnen lachen om die zwembadscene en die scene met: Get some wheels! en dan komt Reinholt daar aan met een betonmolenwagen.

Verder heb ik Prochnow niet herkent of gezien in deze film.

en de film eidigde (net als deel 1) weer met een spectaculaire schietpartij en arrestaties.

Weer een leuk vervolg

4,5*

Weer een erg leuk BHC filmpje. Helemaal geen flop. Ik heb me zeer vermaakt. Dit derde deel ging al een beetje de explosieve kant op en was ook een stuk geweldadiger ten opzichte van de eerste 2 delen maar de humor zat er wel in. Dit keer speelt het zich grotendeels af in een pretpark ipv Beverly Hills. . De schurken waren ook weer klunsig en leuk. Wat ik wel jammer vond was dat John Aston niet meer aanwezig was. Judge Reinholt was er wel en Aston was met pensioen.

Maargoed, Eddie Murphie maakte er weer een feest van. Die scene met die buitenaardse wezens aanval-atractie vond ik ook erg leuk.

4,5*

Helemaal geen tegenvaller. Wat mij betreft gewoon een vermakelijke film die nog wel een best fraai verhaal neerschetst waarbij de koude achtergronden van Alaska ook prima meewerken. Het vermissingsverhaal werkt nog best goed en uiteindelijk komen er ook nog allemaal onwaarschijnlijke dingen aan te pas. Jon Voigt was ook weer aardig bezig als een brommende inspecteur. In het begin wil het nog wel eens een beetje cliche worden, alhoewel het nog wel sfeervol en boeiend opbouwt, maar later worden er nog wat dingentjes toegevoegd; ontvoeringsverhaal, Paranormale stuffjes (vooral met die ene paranormaal begaafde), nog verder gaan in een verborgen zaak, en nog een kat en muis spelletje aan het einde met een paar onwaarschijnlijke momenten en soms ook een donker sfeertje.

Dus ik was zeker niet teleurgesteld met deze film. Het is gewoon een lekker wegkijkertje die er nog wel ingaat als junkfood.

3,5*

Was een redelijk leuk misdaadfilmpje met hier en daar wat komedie. Die drie hoofdrolspeelsters vond ik daarintegen soms wel superirritant.

3,0*

Gekocht voor een prikkie op dvd met zo'n zilveren balk onderaan de poster. Wat WB tegenwoordig doet bij B-films.

Maar het was een heerlijk bikerfilmpje (trouwens ook gebasseerd op een waargebeurd verhaal). Echt helemaal mijn soort. Ik hou van dit soort roadmovies. Dit stond weer gerant voor een avondje topvermaak. Charlie Sheen heb ik eerder nog niet in films gezien maar hij deed het prima. Het verhaal was ook wel redelijk orgineel verzonnen en de sfeer was ronduit zalig.

Ook de flash-back momenten met spannende muziek erdoorheen maakt de film nog beter. Bargevechten zaten er ook in. Het leukste vond ik die scene waarbij Sheen met zijn moter de boeren saloon in crosst en dat dan iedereen begint te vechten.

En nu weet ik ook al hoe een trouwfeest van bikers eruit ziet. Dan schieten ze bij de kus met vreugde met hun AK's in de lucht.

Ook die politie agent en dat vrouwtje mochten er wezen.

Goed voor vrijdag, zaterdag of zondag avond met bier, cola, popcorn of chips op de zetel en genieten maar. Voor 2,50 heb ik wel veel gekregen.


4,5*

Was een heerlijke verfrissende Franse feelgood film die toch wel een beetje zijn inspiratiebronnen heeft gezocht bij oude Franse komedies. Maar ook in de nieuwe tijd zijn ze lang niet verkeerd. Zo ook met deze film. Het begin is een beetje vervelend maar naderhand komt de sfeer er goed. Die Kad Marad zet toch op een hillarische wijze de rol neer van Abrams die na het oplichten van zijn bedrijfsleider kan kiezen tussen ontslagen worden of naar het Bergues in het Noorden vertrekken om te werken. Het Noorden moeten we dus verstaan als de hel en dat word ook op zo'n overdreven dramatische wijze neergezet, vooral met die scene met die politieagenten. En het regend ook meteen als Abrams het stadje Bergues inrijd. Niet veel goeds dus.

Maarja, toch is het dorpje van de Chit's niet zo slecht als we verwachte, voor Abrams dan, die het ook goed kan worden Baileul de postbode, ook fantastisch neergezet door Dany Boon. Zijn moeder was ook fantastisch. Verder word de film gewoon opgebouwt als een zalige zomerse feel good film waar je met een verwarmd hart naar zal kijken. De humor is zo lekker over de top en overdreven flauw. Ook die scene's met dat Philip en Antoine dronken de post rondbezorgen en dat Philippe zijn vrouw meeneemt en rondleid in het dorpje zijn onvergetelijk. En de plaatjes en het sfeer van het dorpje was toch ook zo slecht nog niet. Leek alsof iedereen gewoon zich zelf was. En op deze manier begint Philippe zich toch thuis te voelen in het "gekke, afschuwelijke" gemeenschap. Dat merken we ook met het einde met de sentimentele afscheid. Wel een pracht einde btw. Op dit soort eindes zit ik te wachten bij feel good films.

Verder een schitterend Frans werkje om vrolijk van te worden.

4,0*

Pijnlijke film uit Israël, met overduidelijk een flinkse dosis gitzwarte humor, in combinatie met een erg gevoelig thema.

Het thema dat kinderverkrachters of seriemoordenaars even op een pijnlijke manier op hun plaats worden gewezen spreekt me altijd aan en uiteindelijk is het wel loffelijk om te zien hoe zij alle pijn zullen ontvangen van een vader of betrokkenne. Terecht! Denk je gewoon als kijker. Helaas wil het wraakthema ook nog wel eens flink anders lopen, dat zie je bijvoorbeeld maar met films als I Saw the Devil of 7 Days en deze. Nouja... deze weet de kijker ook weer continu weer te switchen van gedachte.

Het oergevoel zal er altijd blijven, als een een of andere creep aan jou kind zit, en in dit geval hebben we het wel over een zwaargestoorde kinderverkrachter die zo zijn misselijkmakende rituelen op zijn slachtoffertjes uitvoerd, dan zal en moet de verantwoordelijke gewoon lijden tot zijn dood. Zo denkt hier de ontslagen politieagent Micki over, die met zijn roekeloze actie om de verdachte Dror, tevens een leraar er eens langs van te geven met zowel een opgerolde telefoonboek, maar door gebrek aan bewijs in combinatie met zijn actie, mag hij vertrekken, maar hij laat het er hier niet bij zitten, en er is inmiddels weer een nieuw slachtoffertje en hij doet weer een poging om Dror te grazen te nemen, maar iemand anders is hem al voor: de vader van het slachtoffertje.

En die heeft wel plannen om Dror eens goed de les voor te lezen en Dror op alle fronten pijn te doen zoals ie het in de planning heeft staan om bij de slachtoffers te doen, maar dat gaat ook wel echt behoorlijk ver en Micki begint hierin echter wel een beetje ongemak te voelen, waarbij er bijna de hele film door een psychologische machtspelletje ontstaat tussen de 3 mannen. Dan komt ook nog eens de opa van het slachtoffertje die ook zo zijn trucjes uit zijn diensttijd vanonder het stof vandaan haald.

Je zou haast weer denken: heerlijk, hoe zo'n vuile viezerik even goed te grazen word genomen, maar dat laat de film echter niet toe, en hierbij stel je als kijker continu de vraag: is Dror nou manipulatief of is hij echt werkelijk onschuldig? Dit concept heeft echt fatale gevolgen met een genadeloos einde die je nooit zal vergeten.

Ja, dit was weer even een andere blik op een gruwelijk thema, die misschien nog gruwelijker wordt gemaakt dan het al is. Uitstekende opzet!

4,0*

Weer een schitterend sprookje van Tim Burton, en wat voor één? Juist, een verzonnen verhaal...

Will Bloom ergert zich er maar dood aan dat zijn vader Ed continu iedereen wijs probeert te maken met zijn verzonnen levensverhaal waar de ongeloofwaardigheid ervan af spat. Ed werd hier overigens erg goed neergezet door Albert Finey en nu hij op sterven ligt streeft Will er na al die jaren na dat zijn vader eindelijk eens de waarheid verteld... maar tevergeefs. Ed probeert nog altijd zijn voordelen eruit te halen dat hij zijn hele verzonnen levensverhaal aan de eerste de beste geïnteresseerde te kunnen vertellen... in dit geval een pleegverzorgster. En ja... zoals in werkelijkheid, kan je je als burger doodergeren aan mensen die continu hun leven verbloemen met sprookjes en leugens om zelf die kleur toe te voegen die de hele tijd gemist word. Maar wanneer we daadwerkelijk in de wereld van Ed kruipen is het alles behalve vervelend.

Tim Burton schetst hier weer een creatief sprookje van waar reuzen, Siamese tweelingen, typische dorpbewoners en grote vissen, merkwaardige circussen, plaats krijgen in de zogenaamde werkelijkheid waarbij Big Fish een ware, kleurrijke feelgoodmovie is geworden... Hoe mooi leugens wel niet kunnen worden uitgewerkt. Enkele keren is het lachen geblazen en de andere keer pink je een traantje weg. Ewan McGregor weet ook op een fijne manier de jonge Ed Bloom neer te zetten en natuurlijk is er ook genoeg plek voor een lovestory. We kunnen in ieder geval bevestigen dat Burton weer zijn best heeft gedaan... Dat einde... ja wonderschoon.

Een film die al een lange tijd op de stapel heeft gelegen en waarvan ik zeker geen spijt heb dat ik hem ben gaan zien. Dit is gewoon een klassieke, fantasierijke geschiedenis geworden. Iets waar je Burton wel in kan vertrouwen.

En die circusartiest: Was dat nou niet Ron Jeremy?

5,0*

Was toevallig de film die ik gister gezien heb voor ik deze ging kijken.

Maar dit was me toch weer een heerlijke actiefilm met een zalige dosis humor. Mark Wahlberg maakt er in zijn jonge jaren ook nog iets prachtigs van en daarnaast is Lou Diamond Phillips ook weer eens lekker op dreef. Verhaal is ook lekker maf: Gangsters ondvoeren per ongeluk de schoondochter van hun baas zonder dat ze dat wisten. Hahaha. De film bevat zoveel heerlijke flauwheid, afwisselend met sublieme en coole actiescenes en kogelbaletten ala John Woo. Gewoon een adrenaline kick van het begin tot het eind. Daarnaast was China Chow ook een lekker ding en maakte er ook iets geinigs van, of Smileys schoonvader...

Ook vond ik die videotheek-scenes (en dat eindgevecht in de videotheek) erg leuk.

Gewoon weer heerlijk op zijn ouderwets genieten van dit soort brainless actie/komedies. Moet toch zeker wel kunnen om de zoveel tijd. Ode aan de jonge Mark Wahlberg die later ook in sublieme films speelde.

4,0*

Schitterende film met echt een waanzinnig slecht verhaal. Alles draait om dat pissen op de vloerkleed van The Dude Dit is zoooo onzinnig leuk. Er word ook zo heerlijk in geacteerd en van sommige humor lig je in een deuk. Ik vond die rol van Walter ook helemaal geweldig en die ouwe vent zonder benen. The Dude vooral en die Duitse gangsters zorgen ook voor een heerlijke aanwezigheid. De film zit ook boordevol hillarische scenes en die hallucinaties zijn ook geweldig. Ook die vage grap van "jij eet die reep op of die reep eet jou op" vond ik echt nergens op slaan, zooo leuk of die scene dat ze een tas ondergoed over de reling van de brug naar de gangsters gooien ipv het geld. Ja dit was een hele fijne film. Echt zalig.

Als je fan bent van humor en misdaad. Dan is The Big Lebowski jou film.

5,0*