Opinions

Saai, saai, saai en nogmaals saai want ik kan werkelijk geen element opnoemen dat geslaagd was! Die positieve ene ster geef ik voor de paar (=twee) stukjes met gore die nog oké waren en de aanwezigheid van James Franco. Taryn Manning en Francesca Eastwood (dochter van... en nu ook niet echt een knappe) acteren zo verschrikkelijk onder de maat en tja...de verdere cast is gewoonweg niet belangrijk. Het script is een totale ramp, en dan kwam veel in de film ook niet eens goed uit de verf. En dan dat geheim dat in de kluis werd bewaard? Euh, in...? Denk eerder overal behalve in? Doet er eigenlijk ook niet toe want het geheim is vooral belachelijk en al zeker niet eng. Denk dat het meest schokkende van deze film is dat hij is uitgekomen!

De eerste zijn in iets kan altijd handig zijn voor naambekendheid maar wil niet altijd zeggen dat het ook kwalitatief goed is! Nu schijnen er al wel een paar found footage-films uit India te zijn maar dit is de eerste in de Malayalamaanse taal. Het plot van de film draait om YouTube-vloggers die filmpjes opnemen om volgers te krijgen. Instructies filmpjes, sport /kanoën op een wilde rivier.

Ze komen erachter dat geestenfilmpjes veel volgers opleveren Zo ze gaan naar een locatie waarvan wordt gezegd dat het een voormalige executieplaats is voor dissidenten van het koningshuis. Tja en al die tijd zit je dus naar YouTube-filmpjes opnemen, reisverslagen en om aan te geven dat ze het gezellig hebben een nachtelijk dansje te kijken. Een verschrikking was dat de stukjes opname aan elkaar waren geplakt waardoor steeds het geluid even stopte...vet irritant!

Het standaard probleem van found footage-films er gebeurd te weinig bijzonders. Tja en dan kom de twist en blijkt alles te berusten op een boodschap. Een waarschuwing voor de slechte privacy van sociale media. Erger nog, de film bouwde geen enkele spanning op!. Waardoor de uitbetaling teleurstellend is en het voelde een beetje beledigend na de lange opbouw. ​​Uiteindelijk voelde het gewoon als tijdverspilling.

Fijn hoor!

Het was een aardig meeslepende film van begin tot eind. Volgens een plaatselijke legende vermoorde een dorpsvrouw haar man wegens bedrog, echter de dorpelingen keerden zich tegen haar, braken haar benen en gooide haar naakt in een teer-put. Aan deze Russische folklore voegt men, de echte gebeurtenissen (of men wil ons dit doen geloven) die plaatsvonden in een dichtbebost gebied ten noorden van Sint-Petersburg, waar eind 2017 een team van reddingswerkers spoorloos verdween, toe. Een van de sterkste aspecten zijn de beklemmende sfeer van de donkere bosrijke omgeving. Solide geluidsontwerp verhoogt dit ongemak nog meer. Jump scares en gore blijven voor het grootste gedeelte achterwege!

Toch zijn er wel enkele slimme schrikken en spookachtige beelden (een scène die plaatsvindt in een gebied dat de put wordt genoemd, is erge sterk). Maar overwegend is het meer een sfeervolle ervaring als het om de horror gaat. Bepaalde delen van de film hebben een first-person perspectief, deze segmenten van dichtbij zorgen voor wat extra intense spanning. Die POV-beelden worden gemixt met standaard cinematografie. Daardoor zijn er enkele overeenkomsten tussen deze weduwe en de Blair Witch Ook bezitten beide films geen heks!

Minder effectief werd naar het einde toe. De manifestaties van de heks beginnen dan opeens wat meer lukraak te worden en de speciaal effect was niet echt nodig! Toch vond ik deze film behoorlijk effectief. Het was een prachtig gefilmde en mooi opgebouwde horrorfilm met sfeervolle isolatie in de donkere bossen waar een kwaad huist. Het gebruikt slechts enkele van de stijlfiguren en technieken van het found footage-subgenre. Wat ik alleen maar als positief kan zien! De film misschien niet geheel origineel of verrassend maar wel zeker goed!

Opvallendste van deze Joegoslavische film (hoewel je dit nu een Servische film zal moeten noemen) is dat het een horror genreaanduiding bezit en uit de tijd van voor de val van de muur komt. De film werd daardoor zelfs opgenomen in de #100 lijst van Servische films (1911-1999) Echter is het meer een psychologisch drama die werkt naar een laatste halfuur dat misschien nog iets van horror brengt. De film gaat over Mihailo (Mustafa Nadarevic), die pianoleraar aan een universiteit is en zijn uitzonderlijke talent verspilde, vanwege zijn kindertrauma's De hedendaagse realiteit van een romance met de knappe modellen-lerares Olgica (Anica Dobra) associeert hij met scènes uit zijn kindertijd tot het punt van absoluut mentaal verval. Hoe dan ook, dit is geen perfecte film, het bouwt veel te langzaam op naar het het overduidelijk noodlottige einde. Enkele mooie cinematografische beelden, van de periode en decorstukken, maar het is geen film die lang in het geheugen zal blijven hangen.

Camerawerk was nog redelijk mooi in deze verder slappe film. Het verhaal waait naar alle kanten wraakDemon, ouija, spookhuis, bezeten moordenaar. En doordat het script zo belabberd is komen sommige teksten ook zeer beroerd over. Het acteerwerk was niet heel indrukwekkend, maar ach ze deden hun best. Thomas jane daartegen vond ik alleen maar irritant totaal geen charisma als sekteleider.

Als aan het begin, een ontploffing van een auto simpelweg in beeld wordt gebracht met de woorden “VFX Car Explosion” weet je dat, de film onmogelijk serieus te nemen valt. Tja je bent als student net afgestudeerd als filmmaker, dan kamp je met de vraag; 'Hoe zorg je met een beperkt budget dat je toch wordt opgemerkt?’ Nou, door in de film die financiële tekortkomingen gewoon te laten zien, er een van-de-pot-gerukt-script in te stoppen en door verschillende B-filmgenres met elkaar te vermengen.

Zodoende is de priester met het mysterieuze vermogen… om in een velociraptor te veranderen!? Niets anders dan een man in een rubberen dinosauruskostuum. De ninja's die werken voor een misdaadsyndicaat, maken de meest amateuristische kungfu-trappen ooit! Het parkje (letterlijk) bij de regisseur op de hoek werd China. En het probeert ook echt nooit ergens om effecten te tonen die het budget te boven gaan! Een afgerukt hoofd is dus gewoon een plastic kop!

De reden waarom deze film werkt is omdat, ondanks (bewust) slecht acteerwerk, continuïteitsfouten en trashy special effecten, er veel toewijding van de cast is en doordat de kwaliteit van regisseur Brendan Steere stiekem heel wat beter is (getuigen de prima split-screens) Het maakt hier niet uit hoe dom de personages zijn, of hoe achterlijk de verhaalontwikkelingen. Het is de cast die met aanstekelijke enthousiasme, dit bespottelijke universum frivool weet te houden, zodoende ga je er als kijker toch ver in mee!

Over het algemeen levert de VelociPastor dan ook goede goofy entertainment en was het moeilijk om de tegenslagen van deze prehistorische prediker te weerstaan. De enige voorwaarde om dit te bekijken en te waarderen is een voorliefde voor Trash & B-films.

Oorlogsveteraan veranderd in een bionische man en wordt geprogrammeerd door een industrieel om een ​​blinde, gehandicapte leider van een milieubeweging te vermoorden. Echter ontwikkelt de macho-cyborg Paco Queruak een geweten en wordt achtervolgd door het bedrijf, de FBI en een stelletje macho-vrachtwagenchauffeurs. Oftewel Sergio Martino doet zijn uiterste best om de titel van 'Koning van de Italiaanse Rip-Offs' te verdienen.

Het is duidelijk dat Hands of Steel geen bijzonder goede film is, maar het is wel wat dwaas plezier. Hoofdrolspeler Daniel Greene enige talent is duidelijk rondlopen als spierenbundel, (wat een houten plank) Janet Agren speelt de typische jonkvrouw-in-nood-rol zo goed als verwacht kan worden, en John Saxon ontvangt een salaris cheque voor verschillende scènes.

Tja en als je dan een goedkope mix van The Six Million Dollar Man, Terminator en Blade runner maakt is compleet logische dat er een subplot is over "arm-worstelende vrachtwagenchauffeurs" die meer tijd van in beslag nam de al het andere in de film. Waren de filmmakers in hun enthousiasme vergeten aan welke film ze werkten …?

Hoe dan ook, elke zichzelf respecterende low-budget actiefilm uit de jaren '80 moet een achtervolgingsscène hebben met een helikopter dus in de laatste 20 minuten gaat de film voor die achtervolgingen met een helikopter; en shoot-outs met pomp-shotguns; John Saxon met een gigantisch laserpistool die volkomen nutteloos blijkt te zijn, ontploffende vrachtwagens en geheel onverwacht een karategevecht tussen Greene en een vrouwelijke cyborg met een vershoudfolie rokje.

Ach het was enigszins vermakelijke rip-off onzin maar ik denk het treurigste van de film is dat Claudio Cassinelli, de bekende Italiaanse B-film acteur, per ongeluk om het leven kwam tijdens de opnames, bij een ongeluk met een helikopter tijdens het filmen in Arizona.

Dit is het eerste samenwerkingsverband tussen Sony Pictures International, Amazon Prime Video en Alex de la Iglesia's Pokeepsie Films onder de noemer “The Fear Collection” Een film die is opgenomen in Venetië en die regisseur Alex de la Iglesia zelf regisseerde. De tweede film is ook al uit en is van Jaume Balagueró genaamd Venus (2022)

De film is redelijk traditioneel met Vijf Spaanse toeristen die de Italiaanse stad Venetië bezoeken voor een vrijgezellenfeest. Maar cruiseschepen vol luide en onaangename gedragende toeristen (Jaarlijks een kleine dertig miljoen) zijn een waren een plaag voor de bewoners. Die zijn dan ook anti-toeristische ! Onder hen vinden we een vreemde en smerige nar die zichzelf Rigoletto noemt...

Een opzet die een beetje doet denken aan een giallo-geïnspireerde slasher, met een speurende plaatselijke politie-inspecteur maar ook inclusief de soms meer vagere opvoeringen; waarom doet gondelier Giacomo meer politiewerk...dan de politieambtenaar? Of hoe zat he met dat drankje in de club en de cryptische symbolen Waarom hangt er in het theater De verwoesting van Jeruzalem van Nebukadnezar? Ach als daartegenover de zonovergoten grachten, de weelderige interieurs en de mistige steegjes van de stad, krijg te zien...en een heerlijke bloederige finale., hoor je mij niet klagen!

Hoewel de titel klinkt als een direct-to-VOD-actiefilm, is het een bevredigende zwarte komedie! Voor mij een beetje een rare want aan het begin had ik zwaar mijn bedenkingen dat de film iets ging worden! Je moet namelijk eerst de lange vervelende openingsscène doorlopen. Het bevat BJ Novak (de regisseur speelt zelf de hoofdrol) en John Mayer (die volgens mij zichzelf speelt) die een hele reeks oppervlakkige klachten uiten over hun datingleven. Maar zodra Ben Manalowitz in een naamloos stadje in de middle of nowhere van Texas belandt, werd het beter...!

De film drijft de spot met zowel opportunistische schrijvers /podcasters uit New York als Texanen met heel andere opvattingen. Een Texaanse familie met een obsessie voor wapens, christelijke spulletjes, complottheorieën en het evangelie van Whataburger. Wat de personages in de film definieert, zijn hun tegenstellingen. En krijg je ondertussen een reden waarom zoveel ‘southeners‘ in bizarre complotten geloven… Ja het was een scherp script met als onderliggende boodschap; vooroordelen beginnen met het niet begrijpen van iemand die anders is dan jij. Een studie in karakters; van hoe mensen handelen in de wereld van vandaag.

De personages die aanvankelijk eendimensionaal lijken, worden complexer naarmate het verhaal zich ontvouwt. Elk lid van de cast levert uitstekend werk, maar het is vooral Ashton Kutcher, die fantastisch is als muziekproducer Quentin Sellers! Ondanks dat is het niet helemaal bevredigend, er is net iets teveel blah blah blah blah, grote stukken dialoog overvol met "wijsheid" En persoonlijk had ik als regisseur iemand anders de hoofdrol toebedeeld maar echt vervelend was B. J. Novak niet! Ja dit was beter en heb er meer plezier aan beleeft dan verwacht!

Tja hoewel Nicolas Cage groot op de poster staat, krijgt hij in deze film nauwelijks iets te doen. En als hij dan eindelijk wat mag doen en het interessant begint te worden, is er het einde van de film en hij heeft er amper in gezeten. Hij verschijnt tijdens sommige scènes bij toverslag, alsof hij altijd op de juiste plaats op het juiste moment was en we zien nooit hoe hij daar komt. Wormgaten? De film zelf is vooral vrij rechttoe rechtaan spul, een beetje half-slachtig en erg voorspelbaar. De eigenlijke wraak was slecht ontwikkeld en behoorlijk zwak. Het probeert iets van een rechtbank -thriller te worden maar blijft volop hangen in over-dramatisch gebeuren. Gebracht op een Oké-we-hebben-de-boodschap-nu-wel-ontvangen-manier Rechter die een maatje is van de advocaat (Don Johnson) van de verkrachters, zielige ziekenhuis scenes, moeder/oma die overbezorgd was, zelfmoordneiging enz. Kortom snotter-emoties met het onrecht wat deze drie vrouwen overkwam. Tja helemaal slecht was het niet er werd fatsoenlijk geacteerd en het is ook best vakkundig geschoten maar meer impact dan een goedkoop stuiverroman kon het ook niet veroorzaken!

Venom is een puinhoop die soms niet verveelt. Het Venom-personage in de comics is onlosmakelijk verbonden met Spider-Man, iets waar deze versie zich weinig van aantrekt. Sterker ze willen er juist krampachtig vandaan blijven. Andere probleem is dat deze fascinerende antiheld en quasi-slechterik nergens voluit gaat omdat alles kindvriendelijke werd gehouden. Met als resultaat een ontzettend middelmatige superheldenfilm! Het is niets minder dan een standaard-actiefilm gecombineerd met onnozele slapstick.Tom Hardy deed het nog aardig maar niet spectaculair. Van enige chemie tussen Williams en Hardy was geen sprake en Williams voerde meer een modeshow op met diverse pakjes dan dat ze een goede toevoeging was. De visuele effecten waren bij momenten nog goed te doen en de schizofrene onderonsjes tussen Eddie en Venom (die ik liever angstaanjagend zag) waren soms nog wel jolig. Financieel hebben ze blijkbaar wel de juiste keuze gemaakt maar inhoudelijk is deze start van het SUMC (Sony's Universe of Marvel Characters) een inferieure B-superheldenfilm vergeleken bij de MCU.

Deze film is een direct vervolg op Venom, uit 2018 en dus mag Tom Hardy weer in de huid van Eddie Brock en zijn buitenaardse parasiet Venom kruipen. In die eerste Venom probeerde men heel hard om een goede superheldenfilm te zijn maar werd he niet meer dan voorspelbare studiofilm. Deze is nu niet veel beter dan zijn voorganger, maar de uitvoering bevat net iets meer absurditeit waardoor het eindresultaat ook iets leuker uitpakt. De dialoogwisseling tussen Eddie Brock en Venom zijn het beste deel van de film. Woody Harrelson heeft plezier met zijn rol als Cletus Kasady/Carnage maar een echt nietsontziende psychopaat was hij dan weer niet! Nu komt dat ook doordat de film niet kiest voor de bloederige aanpak. Het geweld is eigenlijk gewoon te braaf! Maar her verveelt nergens! Ook een ingewikkelde geschiedenis zoals in de comics hoef je hier niet te verwachten maar als verstand-op-nul-entertainment had ik het toch best naar mijn zin bij deze film.

Hm, dacht dat een film was die zich afspeelde in 19de eeuw met verwijzingen naar historische momenten en figuren uit de Franse geschiedenis...echter dit is maar een klein gedeelte, de meeste tijd gaat het over enkele moderne Parijzenaren die plotseling ontdekken hoe belangrijk het is om terug te blikken op hun familiegeschiedenis...Dat moderne gedeelte had ook weinig tot geen zin, tenminste voor mij....Een jonge vrouw van het platteland gaat aan het einde van de 19e eeuw naar Parijs om haar afwezige moeder te vinden en bevindt zich midden in een stad die een grote verandering ondergaat. Ondertussen zoveel jaren later moeten verre familieleden een erfenis verdelen. Sommige scènes tussen heden en verleden missen continuïteit. De decors en kostuums waren wel goed verzorgd, maar het eerbetoon aan Parijs lijkt nogal geforceerd en het maatschappelijke commentaar of eerder de clichés ervan was ik algauw beu. Typische Franse cinema...ja en dat was mij allemaal maar te gewoontjes, Het plot verrast niet één keer, en het onderzoek belandde ook bij een beroemde naam uit de kunst...en verwijzen naar de rol van kunst (wat een knap staaltje eigendunk?)

Volgens menige website zal deze film een moderne update moeten zijn van H.P. Lovecraft’s “The Dreams in the Witch House.” Misschien is dat meer een praatje om de film te promoten want op een paar minuscule vage verwijzingen (letterlijk vertaling van de titel; " Dromen in het huis van de heks" en de ontdekking dat bewoners voortijdig overleden) zag ik hier nu niet echt iets Lovecraftiaans in!

Het begint als een misdaadfilm, wanneer danseres Lúcia (Ester Expósito) in een nachtclub probeert een zak met xtc probeert te stelen. Een vervallen appartementencomplex Edificio Venus, een zonsverduistering (Venusovergang) en drie oude dametjes verder weet je dat de achtervolgende criminele niet het enige zijn waar Lúcia (achteraf lijkt me het niet toevallig dat haar naam het Latijnse woord 'Licht' voor is) zich zorgen over moet maken.

Er werd meerdere keren verwezen naar "Lamaashtu" maar wie of wat dit was weet ik niet! Op zich maakte het niet heel veel uit maar het einde werd er wel wat onbeduidender door. Ook de manier waarop beide verhalen uiteindelijk in één overvloeien, is niet echt soepel. Echter is visuele stijl van Balagueró nog steeds goed en in combinatie met praktische effecten is het resultaat in sommige scènes de natte droom van menig horrorfan.

Ondanks het noemen van de naam H.P. Lovecraft was de kosmische horror of mythologie erg dun gezaaid en regelmatig neigde het meer naar een belegering-misdaadthriller maar dat doet niets af aan de prima voortstuwende actiescènes en heerlijke bloederige momenten. Kortom een ruim genietbare film!

"Mannen gebruikten het woord dood voor alles wat onbeschrijfelijk is"

De eerste middellange film uit de VPRO-reeks Koolhoven presenteert waarin televisie- en filmmaker Martin Koolhoven zes nieuwe regisseurs de kans geef om een genrefilm te maken. Nobel streven want genrefilms zijn er in Nederland maar weinig...

Degene die het spits afbijt is Gonzalo Fernandez Carmona met een dystopische Sciencefictionfilm met een klein vleugje horror. In nabije toekomst hebben alle mannen zelfmoord gepleegd. Om de herinnering aan haar geliefde levend te houden, neemt Joyce bij het bedrijf Nostalgyl regelmatig een technologische sperma bad. Ja dit was best een goed idee...Vrouwen "Verslaafd aan mannelijkheid"...Het is visueel ook goed gemaakt film, met zelfs een fantastische body-horror scene maar het verhaal...is weer typische Nederlands en er moet dus een sociale boodschap (of moraal) in zitten. Dit gaat ten kosten van veel spanning. Het was ook een beetje rommelig maar nu begreep ik, dat het eerst "Witte schuld" heette en ging over een gemixt stelletje waarbij het wit zijn een soort horror/schuld ding werd in hun relatie. Gelukkig is het roer compleet omgegooid want dit was beter! Nu nog wat meer fantasierijker, eigengereidheid en breken met schuren tegen drama maar het is wel GEWELDIG om te zien dat er (weer) pogingen worden gedaan om Nederlandse genrefilms te maken.

Nergens ook maar een gedenkwaardige horrorfilm. Een Shot on Video van een studio die in de jaren 80 bekend stond om het produceren van softcore homo-erotica (of homoseksuele fetisjfilms) Tja en als je erotica-plot eigenlijk een rip-off is van de al matige Ruggero Deodato' film; La Casa Sperduta nel Parco (Film, 1980) kan je het eens proberen op de horrormarkt..

Drie losers (Turk, BB "Best Butt" en Wimp) beroven een platenwinkel en zorgen ervoor dat een binnenkomend stel hen meeneemt naar een feest. Eenmaal op het feest, dat uit één ander stel bestaat, spelen ze gezelschapsspelletjes; maar het echte spel is veel sinister!

Helaas is er hier dus ook geen budget! Tja...en dan sneuvelt als eerste de gore, op een klein plasje bloed en een paar geschaafde knokkels was er niet veel! De film duurt een uurtje en de meeste van de tijd kijk je naar mensen die toastjes klaarmaken, strip darts spelen en oh, oh.. Russisch Roulette... (waarbij de gore-opmerking dus eigenlijk een spoiler is) En tja... SOV staat helaas ook voor belabberd acteer en camerawerk. Dus mag je kijken naar beefcake en ander non-talent die acteren voor een zwabberende camera. Ze doen pogingen tot humor (slecht) en dramatiek (slecht).

Aan het einde begint uiteindelijk iedereen dan een beetje te rollebollen wat uitmondt in de geleende twist Er gebeurde tenminste iets...Maar het schrikbarende van deze film is...deze onbekwame poging tot horror op IDMB een hogere waardering bezit dan menig goede horror!

Heerlijke film met top-acteurs Gary Cooper en Burt Lancaster. Waarbij ik Lancaster net iets beter vond. Heerlijk hoe hij die bad/good guy neer zette. De setting was Mexico tijdens de revolutie. Nadat het zuiden van Amerika was overwonnen trokken er cowboys naar Mexico om zich daar te verhuren. En zo maken we dus kennis met de held Benjamin Trane en anti-held Joe Erin. Deze worden ingehuurd door Keizer Maximilian. Hierna vertrekken ze samen met een markiezin en ontvouwt zich een redelijk leuk,vlot en spannend plot met zelfs een paar twists erin. Ook zat er heel wat actie in de film en zien we Ernest Borghine en een nog piepjonge Charles Bronson in bijrollen.

Niet duidelijk wat de film uit 2004 precies wil...want sinds 1967 is abortus in Engeland, Schotland en Wales al wettelijk toegestaan, maar enfin ik vind het wel leuker dan eerst plaats dacht! De film neemt je mee naar de benauwde jaren vijftig toen conservatisme en het dubbele seksuele moraal, bijna vanzelfsprekend waren (ook niet duidelijk waarom er landen zijn die hier aan vast willen houden of juist naar terug verlangen) Het is een tijd waarin vrouwen geen recht hadden op lichamelijke autonomie. Je ontmoet Vera Drake die een hart van goud heeft en altijd voor iedereen klaar staat. Mensen helpen geeft zin aan haar leven en menig vrouw had hulp nodig! Ondanks dat de abortusmethode redelijk gevaarlijk was. Er was weinig keus...tenminste niet voor de werkende klasse! Sterke prestaties van hoofdrolspeler Imelda Staunton (Harry Potters professor Dolores Umbridge) en de rest van de cast. Verder is dit met hoe het eruit ziet op en top Britse degelijkheid en het thema wordt opvallend zakelijk behandeld. Een pluspunt want emotioneel gemekker blijf dus gelukkig lang achterwege.

Duidelijk wel gemaakt met passie. Maar passie brengt je maar een klein stukje...tja en waar te beginnen...met deze? Ik denk het meeste lag aan het script want dat was gewoon vreselijk! Veel plotpunten zijn niet ontwikkeld. De film begint en je hebt direct het gevoel dat een deel van het plot al buiten de speelduur van de film was uitgelegd. Er waren kruistocht-flashbacks maar in plaats van een aanvulling maakten ze het alleen maar rommeliger.

De film neemt nooit de moeite om uit te leggen waarom iedereen de Heilige Graal wil...je krijg een jacht op een mythologisch object, waarvan ze het doel niet eens verklaren! Een groot deel van de zoektocht is eigenlijk gewoon het vinden van een man die een man kent die misschien weet waar de Graal is... In één scène krijgt de held een Matroesjka-pop cadeau. Dit komt nooit meer terug, en ik snap echt niet waarom het als een grappig moment werd gepresenteerd. Nog zoiets bij twee gelegenheden ziet de held een wolf...zo van ..ah we zijn spiritueel bezig dus dat is een onverklaarbare bovennatuurlijke gebeurtenis?

Het acteren was een beetje amateuristisch en geen van de acteurs deed je geloven dat ze soldaten waren. Behalve de Russen spreekt iedereen Fins. Zelfs in het Vaticaan. Het was dus ook moeilijk om de Finse SS-vrijwilligers en de nazi's uit elkaar te houden. Personages waren ook aan het praten en plotseling stopt de film in een totaal andere scène. Maar eerlijk gezegd zou zelfs een betere montage deze film niet redden...

Dit was zo opzettelijk verfijnd artistiek en cryptisch vaag dat ik het naar 10 minuten al een regelrechte ramp was en ik de film heb uitgezet! Stem niet maar deze film was kreeg anders een zeer lage waardering .

Knap werk! De relatief onbekende regisseur Sébastien Vaniček, levert met deze eerste film, direct effectief werk af! (het leverde hem ook de uitnodiging op, om de aankomende Evil Dead spin-off te regisseren) Deze film heeft namelijk alle ingrediënten in zich die een goede genrefilm nodig heeft! Door de jaren heen zijn er genoeg filmmakers geweest die gebruik maakte van arachnofobie oftewel spinnenangst. De eerste boezemen eigenlijk weinig angst in omdat de beesten vaak zo groot als tanks voorgesteld worden, en de latere doen angst geen goed doordat ze kiezen voor griezelkomedie.

Maar voordat de spinnenactie losbarst, worden eerst de banlieue-bewoners voorgesteld. De regisseur doet dit met als voorbeeld de betere Banlieue-Films. Deze Jeunes de banlieue" (banlieue-jongeren) slijten hun leven in het betonnen flatgebouw en op veel sympathie van politie en maatschappij kunnen ze niet rekenen. Tja als dan een exotische giftige spin ontsnapt, mogen deze torenbewoners in het inmiddels hermetisch afgesloten gebouw, het dus zelf uitzoeken! De film is doordrongen van de wereld van migrantenjongeren...

De regisseur weet handig, door donkere gangen en snel camerawerk, het gebrek aan budget te compenseren. De film kent dan ook voldoende effectieve scènes die soms ondersteund werden door Franse hiphop (flauwekul dat dit de horror zou zijn! Hadden ze er heel ongeloofwaardig country of hardrock onder moeten zetten?) De harige achtpotigen zorgen bij sommige natuurlijk al voor de nodige kriebels maar ze maken ook een onheilspellend geklik, wat elke kijker gegarandeerd weet te laten rillen. Entertainment van een hoog niveau!

Na vijf jaar van afwezigheid keert regisseur Paco Plaza ([Rec] 1,2 en 3) terug met een film en ditmaal bij streamingdienst Netflix. Deze kozen voor een behoorlijk slechte strategie om de film aan de man te brengen. Was dat misschien oppassen geblazen? Toch heb ik een kijkpoging ondernomen; Het eerste wat je in beeld ziet komen is gebaseerd op een 'waargebeurd' verhaal. Hier is te lezen over dat rapport Vaak ook een vaag teken dat het hem niet gaat worden. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat het toch reuze meevalt.

Al maakt Plaza het zich wel erg gemakkelijk door met een subgenre, dat op het moment erg goed doet bij het grote publiek, te komen. Het is de grootste horrortrend van de afgelopen jaren: paranormale horror over door geesten dan wel demonen bezeten kinderen. De regisseur kan met deze film dan ook alle hokjes netjes aanvinken.Een gebrek aan originaliteit hoeft geen onoverkomelijk probleem te zijn als de clichés goed worden uitgevoerd.

Het verhaal laat zich eigenlijk wel raden. Toch heeft Plaza een paar goede troeven in handen. Ten eerste is daar de vijftienjarige Verónica,de jonge debutante Sandra Escacena en de grootste en uitmuntende troef van de film! Hoe ze acteert dat ze eenzaam raakt door voor haar drie jongere broertjes en zusjes in een appartement in Madrid te zorgen omdat moeder te druk is met werken is uitzonderlijk goed! Daarnaast weet hij door sfeer, net genoeg slimmigheidjes, leuke ideeën, de film boven het gemiddelde uit te tillen.

We hebben het allemaal al eens eerder gezien, hierdoor zal het dan ook nooit echt "ENG" worden maar vakkundig gemaakt en met een leuke plottwist is het leuke toevoeging voor het subgenre.

Deze film van regisseur Ryûhei Kitamura is één grote cocktail aan stijlen; Gun Fu (zoals in John Woo films), samurai- en andere martial-arts, Yakuza, zombie en splatter-film. Dit alles is in de blender gestopt en wordt geserveerd met veel cartoonesk scenes, slapstick en onnozele humor. Doordat de camera vaak ook laag over de grond schiet of snel in de rondte doet het soms aan Evil Dead denken. Qua verhaal (al is het verhaal erg mager) leek het geïnspireerd door de film Highlander. Er was duidelijk geen hoog-budget maar het viel op dat de film er nog buitengewoon goed eruit ziet. Het filmen heeft niet de duidelijk gepolijste uitstraling van grotere budgetfilms, maar het werkt mede doordat camerawerk zowel flashy als stijlvol was. Het acteren is niet erg goed maar wie bekent is met Aziatisch over-acteren, zal er geen moeite mee hebben. Waar Versus vooral goed doet zijn de special effects. De gore ziet er erg goed uit voor een film met duidelijk een smal budget. De film heeft helaas ook gebreken. Die is er in de vorm van de tijdsduur; twee volle uren van constante actie zonder rust is teveel van het goede. Daarnaast was er het al eerder aangehaalde slappe verhaal. Hiervoor heb je maar weinig concentratie voor nodig. Waardoor ik menige keer dan ook mijn eigen betrapte dat ik andere dingen aan het doen was. Als je dit door de vingers ziet of het beschouwt als een deel van de charme was de film erg leuk om te kijken.

Conclusie: De film is te goed voor drie sterren maar door bovengenoemde gebreken minder goed voor 3,5 ster maar omdat de film het doet met een laag budget rond ik af naar boven!

Een groep van vijf vrienden op vakantie in Kroatië, besluit te gaan bergbeklimmen. Helaas, is het bergpad afgesloten maar...uiteraard gaan ze toch verder... Duh...natuurlijk gaat het dan mis en is er een hoogtevrees-jongen (wat slechte acteur) die in paniek raakt met als gevolg best spannende en benarde situaties. Nu is dit een overlevingsfilm die zich vermengt met slasher/horror. Zodoende komt in de tweede helft de groep in het bos terecht en oh,oh daar is 'een hick die op mensen jaagt' Helaas gaat het in dit gedeelte een beetje mis...niet dat de horror-momenten slecht waren...nee die mogen er best wezen! Nee het is de meer de keuze om je minuten lang naar pikzwart beeld te kijken met niets anders dan geritsel, gehijg en soms wat schaduwen. Of de hoogtevrees-jongen die wegrent om een even later weer op te duiken om niets anders te doen dan een steen te gooien en zoef...daar ging hij weer! Tja...de film lijkt niet helemaal goed uitgewerkt? Zo zijn er ook nog flashbacks over één of ander onverwerkt drama in een ziekenhuis van ‘cutie’ Chloé. En probeert men de killer door een zogenaamd waargebeurde verdwijning van Anton Zomarech te relateren aan meer dan 3.000 mysterieuze verdwijningen op de Balkan. Ik denk dat deze film iets minder goed uitpakte dan zoals de filmmakers hadden gehoopt.

Goede post-apocalyptische sciencefictionfilm! Na een ecologische catastrofe (genetisch gemanipuleerd voedsel, organismen en virussen hebben grote schade aangericht aan de wereld en zijn de bevolking) probeert het jonge meisje, Vesper, te overleven, terwijl ze droomt van een betere toekomst. Het is geen ingewikkeld verhaal, het gevestigde idee van de haves en have-nots. Maar door sfeer en een gepolijste wereldopbouw evolueert het uiteindelijk naar iets eigens. Veel van dit is te danken aan soms subtiele praktische effecten en geweldige CGI. De hoofdrolspeelster Raffiella Chapman is geweldig in de titulaire rol. Haar personage is goed geschreven en opmerkelijk volwassen. Daarnaast zijn ook de fijne acteurs Richard Brake en Eddie Marsan te zien. Ook door de sfeervolle cinematografie van Feliksas Abrukauskas (Tsjernobyl miniserie en Martin Koolhoven werkte met hem in Oorlogswinter) en de onberispelijk productieontwerpen door Ramunas Rastauskas (eveneens Tsjernobyl miniserie) en Raimondas Dicius (De slag om de Schelde, Defiance) was het meer dan waard om gekeken te worden! Hoopvolle post-apocalyptische verhalen komen niet zo vaak voor, wat deze film tot nog een bijzondere kijkervaring maakt .

Heerlijk! Deze film van regisseur Joe Begos (samen met Fangoria) is duidelijk gemaakt voor de grindhouse-fans en niemand anders! En dan in bijzonder voor fans van de jaren 80-actiefilms. Onmiskenbare beïnvloed door John Carpenter. En dan met name de klassieker Assault On Precinct 13 (of elke andere belegeringsactiethriller) Alleen nu is het een VFW- (Veterans of Foreign Wars) gebouw en staat die in een wereld rechtstreeks uit Escape From New York. Maar wel met veel splatter waardoor het zeker een eigen smoel bezit!

En dit keer weer eens niet een cast van jonge acteurs maar de oudere actiesterren; zoals William Sadler, David Patrick Kelly, George Wendt, Martin Kove en Fred Williamson. Deze cast heeft zichtbaar de tijd van hun leven. Naast het brute geweld speelt er een fantastische synth-soundtrack die ervoor zorgt dat de adrenaline blijft stromen terwijl met geïmproviseerde wapens, het bloed, afgehakte ledematen en exploderende hoofden de bar vult. Het lage budget is soms wel zichtbaar (of niet, doordat scènes te donker verlicht zijn) in de actiescènes.

Regisseur Begos schreef deze film niet zelf. Het is dus een minder persoonlijke film als zijn vorige film Bliss maar werkt in deze film wel met veel van dezelfde crew! Cinematograaf Mike Testin zorgt weer voor prachtige opnames in neon-korrel. De montage was in handen van Josh Ethier, die tevens nog even voor de camera verschijnt als Tank, de rechterhand van lokale drugsbaron Boz. Zijn andere kompaan is Dora Madison de hoofdrolspeelster uit Bliss.

Over het algemeen presenteert VFW geen nieuw verhaal of verhaal dat we nog niet eerder hebben gezien. Maar regisseur Joe Begos maakt er een heerlijke throwback van met een adrenaline-achtige klasse sfeer, een waanzinnig leuke cast die zijn ding doet en schittert en samen met prima praktische gore en geweld is het een film die je goed weet te vermaken !

Redelijke film. En snap echt niet waarom veel mensen hem zo laag cijfer geven. Oke, de "bad guys" schieten wel erg slecht. En we zien maar weinig van de wereld waar de A. I. leven. Maar verder is het best wel spannend.

Beetje een onwerkelijke film. Een sprookje voor mannnen ofzo iets??( Van een jong blaadje wordt je weer gezond) Het was leuk om een keer te zien maar denk niet dat ik hem vaker zal kijken. Hieronder staat dat Lars von Trier de uitvoerend producent is. De film lijkt wel een beetje in de trant van von Trier. maar haalt nergens echt het hoge niveau van hem! Lars Mikkelsen vind ik een steengoede acteur! En Julie Zangenberg is een engeltje letterlijk en figuurlijk. Tjonge wat een mooie actrice is ze! De speel duur is misschien iets te lang maar omdat het verhaal best origineel is en er Lars en vooral Julie erin spelen geeft ik de film een ruime voldoende 2 1/2 ster.

Griezelig genoeg, maar toch ook een beetje te bekend. Het voelt teveel alsof je het eerder heb gezien en ben er niet helemaal zeker van dat dit uitgangspunt 100 minuten speeltijd rechtvaardigt,. Een oud dametje voor de deur, die een mysterieuze doos achterlaat en de instructie: doe er drie dingen in; iets wat je nodig hebt, iets wat je haat en iets waar je van houdt. Regisseur Bryan Bertino levert een beklemmende onderzoek naar angst en hoe schadelijk die gevoelens kunnen zijn. Er zijn onderweg een aantal behoorlijk goed uitgevoerde schrikmomenten. De bovennatuurlijke kracht was lekker fucked-up om mentaal met het slachtoffer te spelen. Dakota Fanning doet een bijna eenmansshow en uiteraard levert ze een sterke prestatie. De film is niet verrassend, publieksvriendelijk (met een flinke scherpe rand) maar het is een redelijk goede film voor een avondje ongecompliceerd filmkijken.

Deze film krijgt van mij nog een nipte drie sterren puur omdat Rebecca Hall, Javier Bardem, Penélope Cruz en Scarlett Johansson prima op dreef zijn. Verder wordt het lichtvoetige zwoele zomerse in de film te niet gedaan doordat een voice-over de film onnodig afstandelijk maakt en die totaal niet past. De twee vriendinnen Vicky en Cristina (Hall en Johansson) raken tijdens hun bezoek aan het broeierige Barcelona onder de indruk van de charmante kunstenaar Juan Antonio. De intuïtieve Cristina stort zich in een vurige relatie met de bohemien. Echter het is een film over relaties dus ook Vicky krijgt een affaire met Juan Antonio en als zijn temperamentvolle maar geesteszieke ex-vrouw Maria Elena (Penélope Cruz) ten tonele verschijnt, ontstaat er een menage à trois. Met als het gevolg het hoogtepunt van de film; een kus tussen Penélope Cruz en Scarlett Johansson.

Een andere hoofdrol is weggelegd voor de Catalaanse stad Barcelona en is vooral te zien zoals Amerikanen het dromen: kunst en cultuur. We zien dan ook veel (vakantie) kiekjes van de bekende architectuur van Gaudi of het Museum Joan Míro. En ook de andere welbekende fraaie plekken, promenades (Ramblas) en parken worden (overvloedig) getoond.

De charme van de acteurs maakt van deze film over passie, trouw en afhankelijkheid een nog aangename zit, helaas haalt de voice-over, die vooral klinkt als de mijmeringen van een oude man, al het sprankelde sensuele uit de film.